Skip to main content

Full text of "Moralia;"

See other formats









Κ:Ψΐ:^Υ 



"ί•Λί 



ΡΕϋΤΑΕΟΗί 0ΗΑΕΕ0ΝΕΝ8Ι8 



ΜΟΙΙΑΙ.ΙΑ 



ΕΕΟΟΟΝΟνίΤ 



ΟΚΕαΟΚΙϋδ Ν. ΒΕΚΝΑΚΌΑΚΙδ 



ΥΟΙ.. VI. 






]^ΙΡ8ΙΑΕ 

ΙΝ ΑΕΒΙΒϋδ Β. Ο. ΤΕϋΒΝΕΚΙ. 

Αΐηοοαχαν. 



ΜΡ3ΙΑΕ: ΤΥΡΙ8 Β. β. ΤΕϋΒΙΙΈΚΙ 



Τ^Ι ΑΔΕΛΦΩΙ ΔΗΜΗΤΡΙΟΙ 

ΣΕΒΑΣΜΟΤ ΚΑΙ ΕΤΧΑΡΙΣΤΙΑΣ 



ΕΝΕΚΑ 



ΗΟΟ νΟΜΜΙΝΕ ΟΟΝΤΙΝΕΝΤυΚ 

Ρ»§Γ• 
Περί τοϋ ποτερον ύδωρ ή πνρ χρηΰΐμώτερον 

Αφι&Ώβ Εη ί^ηΐβ 8Ϊί υίϊϋοΓ 1 

Πότερα τών ξφων φρονιμώτερα τα χερσαία η τα εννδρα 

ΤβΓΓβδίήαηβ αη αο[ϋ3,ίϊ1ίίΐ αηϊια£ΐ1ί3, βίηΐ; οαΠΐάΐοια , 11 
Περί τον τα άλογα λόγω χρήο&αι 

Βηιία Εηΐπΐίΐΐΐα. ταϋοηβ ιαΐϊ 82 

Περί οαρ-Λοφαγίας λόγος α' 

ϋθ 6811 οαηιίνιιη Οι-αϋο Ι 101 

Τίερϊ ααρ>ιοφαγίας λόγος β' 

Οθ ββυ οειπιϊιιιη Ογε^ϊο Π 111 

Πλατωνιν.ά ζητήματα 

ΡΐΆίοηΐοΆβ (^ιΐίΐβδϋοηβΒ 119 

Περί της εν Τιμαίω 'ψνχογονίας 

ϋβ αηϊιηαβ ρΓΟΟΓβΒ,ίΐοηθ ϊη Τϊπιαβο 154 

Επίτομη τον περί της εν τω Τιμαίω 'ψνχογονίας 

Ερΐϊοπιβ ϋΙ^ΓΪ άθ αηίπίΕΘ ρΓΟΟΓβαΙίοηβ ϊη Τΐια3βο . 207 
Περί στωικών εναντιωμάτων 

ϋβ δΙοίοοΓαιη Γβρα^ηαηΐϋβ 214 

Σννο-ψις τον οτι παραδοξότερα οι Στωικοί τών ποιητών 
λέγοναι 

Οοηιρεηάϊυπι ΙΛγϊ ουϊ αΓ^ιιιηβηίιιιη ίαϋ, Βίοίοοδ λΙ)- 

δυΓάϊοΓα ροβΙί8 άίοβΓβ 280 

Περί τών κοινών εννοιών ηρός τονς Στωικούς 

ϋθ οοππηυηΛυδ ηοΐίίϋε αοΙνβΓεαδ 81οίοο8 284 

"Οτι ονδ' ήδέως ζην ε'ατι κατ' Έπίκονρον 

Νοη ρθ886 8υανϊί6Γ νΐνϊ ββοηπάιαιη Ερΐουπιπι . . . 362 
Προς Κωλώτην 

Α(1ν<3Γδυ3 Οοΐοίβη 422 

Εΐ καλώς ειρηται το λά&ε βιώαας 

Αη Γβοίβ οΐϊοΐυιη δϋ ΙαΙβηίβΓ νΐνβηάυηι β8δθ. . . . 47ί) 
Περί Μονΰικής 

ϋβ πιαεΐοα 487 



0Ϊ9Ϊΐϊζθά όγ ΐΐπθ ΙηΐθΓΠθΐ ΑΓοΙπϊνθ 

ϊη 2009 ννϊΐΐι ίυηάϊης ϊγοπί 

ΙΙηϊνθΓδϊΐν οί ΤοΓοηΐο 



ΐΊΐΐρ://νννννν.3ΓθΐΊΪνθ.θΓ9/οΙθΐ3ΪΙδ/ιηοΓ3ΐΪ3θ6ρΙυΐ 



ΠΕΡΙ ΤΟΤ 

ΠΟΤΕΡΟΝ ΤΔ^Ρ Η ΠΤΡ 
ΧΡΗΣΙΜΩΤΕΡΟΝ. 



1. ^"^ριβτον μεν νδω{) 6 δε χρνΰος αί%•όμενον Ε 
5 [ττϋρ' 

φηβΐν δ Πίνδαρος" ωΰΟ"^ ούτος μεν δεντεραν αντι- 
κρνς τω πνρΐ χώραν έδωκε ' βυμφωνεΐ δε καΐ Ήύί- 
οδοζ είτίών 

^ητοί μεν τίρώτνβτα χάος γενετο'' 

10 τοις πλείβτοις γαρ ώνομακέναι δοκεΐ το νδωρ τού- 
τον τον τροΛον τταρά την χύβιν. αλλά το μεν των 
μαρτύρων εκατέροις ϊΰον' επεί καΐ το πυρ είΰιν οί 
τού τίαντος αρχήν αποφαινόμενοι, καΐ οίον βπέρμα 
τοντ ί'ξ εαντού τε πάντα ποιεΐν καϊ εις θαυτό 

ΐδ εκλαμβάνειν κατά την έκπνρωδιν. άφεμενοι δε των ρ 
ανδρών, βκε'φώμεΟ'α τους εις εκάτερον λόγους πη 
μάλλον άγονΟιν ημάς. 

2. "Άρ ούν ον χρηύιμώτερον εκείνο, ου πάν- 
τοτε καΐ διηνεκώς δεόμε&α κ«ι πλείβτον, κα%•άπερ 

6 Πίνδα^ος\ ΟΙ^ιηρ. 1 7 Ήΰίυδος] Τΐιβο^. 116 

12 ίζατΐροίξ* : ίν.άτερος 15 νπολαμβάναν Κ, ηοη ορυδ 
ΡΙιιΙαΓοΙαχ ΜοΓοΙί». Υοΐ. VI. 1 



2 Α^υΑ ΑΝ ΙΟΝΙδ ϋΤΙΙ,ΙΟΚ. 

έργαλεΐον και όργανον, καΙ νη ζίία φίλος 6 πάύης ώρας 
ζαΐ παντός καιρόν τιάρων ετοίμος; και μην το μεν 
τίϋρ ον πάντοτε χρήβίμον, εβτι δ' οτε και βαρννό- 
μεΟ-α καϊ άηο&ηώμε%^α' τοϋ δ^ νδατοξ χρεία καΐ 
χειμώνοξ και %^έρονς καΐ νοβονβί και νγίαίνονβι, 5 

^ο^ννκτος και με^' 7)με'ραν καΐ ουκ έβτιν δτε αν&ρω- 
ποζ ον δεΐται' αμελεί τονς άποΟ'ανόντας ^άλίβαντας' 
καλοϋβίν ώς ενδεείς ^λιβάδος' τοντέβτιν νγρότητος, 
καΐ παρά τοντο τονς βτερονμένονς τον ζ-ην. και 
ανεν μεν πνρος ην πολλά, νδατος δ' ονδεποτ ιο 
ανϋ-ρωπος. ετι δε το έ^ άρχης ^αΐ άμα τι] πρώτη 
καταβολή των άνΘ•ρώπων χρηΰιμώτερον τοϋ νβτερον 
ενρε&εντος' δήλον γαρ ως το μεν όντως άναγκαΐον 
η φνβίς έδωκε ' το δε περιονβία της χρηβεωξ τέχνη 
καΐ μηχανή τις ενρεν. νδωρ μεν ονν ουκ εβτιν ι& 
ειπείν οτ ουκ ήν άνΟ'ρώποις ουδέ τις ενρετης λέγε- 

Β ται ^εών η ηρώων ύχεδον γαρ γενομένων εν&ϋς 
υπήρχε και το γεγενήβ^αι παρεΐχεν. ή δε πυρός 
χρήΰις εχΟ^ες φαβί και πρώην υπό Προμηϋ^έως** βίος 
πυρός, ουκ ανεν δ' νδατος ήν. και το μεν πλάβμα 20 
τοϋτο μη £ΐναι ποιητικον άποδείκνυβιν 6 καθ•' ημάς 
βίος' έΰτι γαρ άνϋ•ρώπων γένη τινά χωρίς πυρός 
ποιούμενα την δίαιταν, αυικα και άνέΰτια και 



1 πιαίίτη εργαλείων και οργάνων ηί ρ. 4, 11 α,υΐ; ητικίβιαι 
εργαλείου και οργάνου 4 άποσπώμε&α^ άφοαούμε&α \ν. 
Γοηαεδβ άπο^ώμε&α οι. β:πόι/)?/(ΐα: 10 πολλά] (το) πάλαί? 

ίΐ). άνευ υόατος δε Υ^. Μαϋια δίχα δ' νδατος 11 ετι 
δε *: επΙ Ά\ύ επεί 13 όντως Μ: όντως 14 τέχνη Υ^ : τύχη 
Άηί μάχη 19 13,0. ϊηοΐϊοανΐί Κ; βηρρίβο νΐίΛίδ ενρήσ&αι 
ίΐυί δ(δείχΟ•αι, τέως δ' όμως 6 βίος απνρος οβίί. 



Α^υΑ ΑΝ Ι0Ν18 υΤΙΕΙΟΕ. 3 

νκαίΟ^ρια' καΐ ζίιογενης δ' ο κνων ψκίΰτα προβε- 
χρϊ^το πνρί, ώβτε χαΐ πολύποδα χατα%ιων ώμόν 
Όντωζ νηερ νμών' είπεν ^ώ ίίνδρες, παραβάλλομαι.^ 
χωρίζ δ' νδατος οντε καλόν τΐζ ενόμιβε ζην οντε 
6 δυνατόν. 

3. ΚαΙ τι μικρολογοϋμαί την των άν&ρώπων 
επερχόμενος φνΰίν ; πολλών γαρ όντων, μάλλον (5' 
απείρων γενών, το των άνϋ-ροοπων 6χε2όν μόνον Ο 
οίδε πνρόζ χρηΰιν, τα δ\ λοιπά απνροΐξ χρήται 

10 διαίταΐζ καΐ τροψαΐς, καΐ βίοξ αντοΐζ νεμομενοις, 
ίπταμενοΐζ, ερπονβιν, άπό ριζών καΐ καρπών καΐ 
βαρκών ανεν πνρό^' νδατος δε χοορίς ονκ εναλον 
ονδε χερΰαΐον ονδ' αί&εριον και γαρ τα βαρκο 
βάρα τών ζώων, ών έ'νιά φηΰι μη πίνειν '^ριβτο- 

15 τέλης, τω γ' εντός νγρώ χρώμενα διαζί;. τοντ ονν 
χρηόιμώτερον, ον μηδεμία ζωής φνβις ανεν ΐύταται 
και διαμένει. 

4. Μετίωμεν από τών χρωμενων επί ταΰβ"' οίς 
χρώμε&α, φυτά καΐ καρπούς, τούτων α μεν ούά' 

20 όλως Ο^ερμοϋ μετείλ.ηφεν, α δ' ηκιβτα και άδηλως' 
η δ' υγρά φύβις βλαβτάνοντα πάντα παρέχεται, 
αυξανόμενα καΐ καρποφυροϋντα' και τί δει κατά- Ο 
ρι%μεΐ6%αι με και οΐΐ'οΐ' και έλαιον χΓα τά λοιπά 
πάν&' όύα τρνγώμεν και άμέλγομεν και βλίττομεν 

25 ^ν φανερώ κείμενα, οπού γε και ύ πυρός, δοκών 

7 γαρ δντων Μ: παρόντων 13 ονδΐ] οοη*. νίά. ον8ίν 
ούόΐ 14 '^Ιρίΰζοτέλης] ρ. 601, Ι^' 15 Ιντος ροηρδί οαηι 
Αιη^οΙο: ϋντως ΪΙ». Κ: δια'ζί/ν 1(3 ρογ. νϊ(1. αυΐ ^ω;) 
(ΟίΙϊβοΙίτ.) οιιηι ηυίΙ)υ8ϋίΐιη (ΐοΊά. ίΐηΐ; ξωης ανεν φνϋΐς 
23 με *: μίν 24 βλιττομίν \ν : βλϊπομίν 

1* 



4 Α^υΑ ΑΝ ιαΝίδ υτιι,ιοκ. 

είναι, της ξηρ&ξ τροφής, μεταβολΐ] καΐ βήφει και 
όίαχνΰεί τον νγροϋ γίγνεται; 

5. ΚαΙ μην καΐ χρηΰψώτερον δ μηδεποτε βλά- 
πτει, πνρ μεν ονν ρέον ολεΘ^ριώτατον, η δ' νδατος 
φνΰις ουδέποτε βλαβερά, καΐ μην δνείν ώφε}.ιμώ- 5 
τερον το εύτελέβτερον καΐ χωρίς τίνος παραβκενής 
την £| αύττοΰ παρέχον ώφέλειαν' ή μεν ονν άπο 

Ε τοϋ πνρος χορηγίας δεΐταί καΐ νλ7]ς' δια τοϋτο 
μετέχονβιν αντον πλέον πλονΰιοι πενήτων, βαβιλείς 
ιδιωτών το δ^ νδωρ και τοϋτ' έχει φιλάνϋ-ρωπον, ίο 
την ίΰότητα, το ομοιον' ον ό'θΓταί. γαρ οργάνων 
ούό' εργαλείων, άπροβδεές, αυτοτελές αγαθόν. 

6. "Ετι μην, ο πολλαπλαΰιαξόμενον την ώφέλειαν 
άπόλλυβιν, άχρηβτότερον τοιούτον δ'ε το πνρ, οίον 
%ηρίον παμφάγον καΐ δάπανον των παρακειμένων, ΐό 
κα\ με^όδω καΐ τέχνη μάλλον κα\ μετριότητι η τη 
αντον φνΰει ώφέλιμον το ό' νδωρ οΰίε'ποτί φοβε- 
ρόν. και μην δνεΐν το μετά τον ετέρον χρηΰιμώ- 
τερον πνρ μίν ονν ουκ επιδέχεται το νγρόν ονδε 

Κ τη δι' αντοϋ κοινωνία γ^ρήβιμον , νδωρ ό' έβτι 20 
μετά πνρος ώφέλιμον τα γοϋν Ό-ερμά των υδάτων 
άκέύιμα και προς &εραπείαν ευαίβΰ-ητα. κα\ πϋρ 
μεν νγρον ουκ αν τις είίροί•, ϋδωρ δ' ώς -ψυχρον 
οϋτω καΐ ^ερμον ώφέλιμον άνΟ^ρώπω. 



5 φναις] ιπΗ,Ιίηι ρναις 13 πολνηλααιαξόμίνον πιει 

17 *: αντοΰ 18 δνείνΐ Άάά. χρηοίμοιν Κ 22 ίναία&ητα] 
ΕνεπαίΰΟ-ητα'ί 8β(1 ροϋυβ κακοζηλως οΐϊοίαιη νίά. ίη Ιιιιηο 
δβηδαιη: κα-ϊ ραδίως αίσ&άνίταί ης αυτών χρηΰίμων ΰντων 
προς 0-ίραπείαν 23 νγρον] ψνχρον Ρ&ΙζίσΙπδ ρΓθΙ)αΙ)ί1ίί6ΐ- 



Α^υΑ ΑΝ ιαΜ8 υΤΙΙ,ΙΟΕ. 5 

8. Και μί^ν, τεττάρων όντων των βτοίχείων, το 
νδωρ θ'Ι εαυτόν πεμτίτον^ ως αν τις εί'τζοι, πεποιηκε 
(ίτοιχεΐον την ϋ-άλαΰβαν, ονδεν ήττον εκείνων ώφε- 957 
λιμον των τ άλλων ένεκεν καΐ μάλιύτα τΐΐζ έπι- 

5 μι^ίας' αγριον ονν τιμών οντά και άΰνμβολον τον 
βίον τοϋτο το Οτοιχεΐον ΰννηφε και τελειον εποί- 
ηβε^ διορ&ονμενον ταΐς παρ"" αλλήλων επικονριαις 
και άντιδόβεύί, κοινωνίαν ά' εργαζόμενου και (^ιλίαν. 
Ηράκλειτος μεν ονν ^εί μη ήλίθς'' φηΰίν ^ην, ενφρόνη 

10 αν ήν' έβτι δ ειπείν^ ως, ει μή 0•ά?Μττα ήν, 
πάντων αν άγριώτατον ζώον κάνδεεύτατον 6 άν- 
θρωπος ήν. νννι δε τοϋτο μεν παρ' Ινδών άμ- 
πελον τοις "Ελληΰιν, εκ δε της Ελλάδος καρπών Β 
χρήΰιν τοΙς δ'πί'κεινα της Ο^αλάββης εδωκεν, εκ Φοι- 

ΐο νίκης δε γράμματα μνημόβννα λήϋ•ης εκόμιβεν, 
αοινον δε και άκαρπον και άπαίδευτον εκώλνΰεν 
είναι το πλείίϊτον άν&ρώπων γένος, πώς ονν ον 
χρηΰιμώτερον νδωρ 6τοιχείω περίττευαν, 

8. "// προς τουναντίον αν τις εντεύθεν έχων 

20 λέγοί', διότι τέτταρα μεν ΰτοιχεΐα θεω κα&άπερ τε- 
χνίττ) προς την τών δλων εργαβίαν υποκείμενα, τού- 
των δ' αύ πάλιν άλλήλοις διαφορά, πλην γη μεν καΐ 
ϋδωρ υποβέβληται δίκην ϋλης ποιούμενα καΐ πλατ- 

9 'ΊΙοά•κλειτος\ ν. Β)'\ν'&ίθΓ. ρ. 13 11 «ν* ΪΙ). * (χαΐ 
ινδίίατατον Μ ουηι Αιη^οΙο): και άναιδίοτατον 13 της ΑΥ: 
ό της 15 μνψιόαννα λτ\%τις] ^ϊ. Ναικίί. ρ. 542 ίί•. 578 
ίΛΟμίΰίν αοινον όΙ *: ίν-όμιΰΒ Λί οΐνον 19 ^χων^ ίλών Κ; 
ΐχοι λίγίΐν ^Υ. ΓογΙ;. 1;ι1;βί ΗοηιβΓΪουηι ίν^ίν ίλων (-9• 500) 
"20 μίν] φαμίν") Ι'αμίν'ί 22 ποαίίιη αλλ' ίίλλοις ουηι Κ βί. 
(1Θ^η^1^ διάφορα 



6 Α^ϋΑ ΑΝ ιαΝίδ υτίΕίοκ. 

τόμενα καΐ μετέχοντα κό6μον και τάί,εωξ καΐ τον 
φνειν γε, φαβί, και γενναν, οβον αν μεταλάβΐ] τίαρ' 
έτερων, πνενμα μεν κα\ πνρ ηοιονντων και όημι- 

ονργονντων και κείμενα νεκρά τέως επί την γενε- 
βιν άνιβτάντων των δε δνεΐν τούτων ανϋ-ΐζ τυ γ. 
ηϋρ άρχει καΐ ηγεμονεύει, δηλον δ' εκ της επα- 
γωγής" γή τε γαρ ανεν 0-ερμής ονβίας άγονος και 
ακαρπος' το δε πνρ εκραος και διάχεαν παρίΰτηΰιν 
εις την γένεβιν οργώντα' οΰί^δμ-ιαν γαρ αίτίαν ενροι 
τις αν, δι ην άγονοι πέτραι και τα κατεβκλη- ίο 
κότα των ορών τίαύιν η δτι πυρός ονδ' όλως η 
ολίγον μετέδχηκε. 

9. Το (ί' όλον τοΰοντον άτιέχει προς βωτηρίαν 
η ετέρων γενεβιν το νδωρ αυτοτελές είναι, ωβτε 
και αυτω ψ%•ορά πυρός ενδεια' βυνέχει γαρ η 0•ερ- ΐ5 
μότης εκαβτον εν τω είναι και επΙ της ιδίας ούβίας 
φυλάττει καΟ'άπερ καΐ ταλλα και τό ϋδωρ' απέ- 
χοντος δε καΙ ενδεήΰαντος. ύήπεται καΐ θάνατος 

ϋ υδατι και όλεθρος έπίλειφις ϋ-ερμότητος. άμέλει τα 
λιμναία καΐ ο6α βτάβιμα των υδάτων καί τίνα εν 2ΐ 
άδιε^,όδοις έγκα&ήμενα κοιλότηΰι μοχ&ηρά, και τε- 
λευτώντα ύήπεται τω κινήβεως ηκιοτα μετέχειν, η 
τό &ερμόν εν έκάβτοις ριπίζουΰα τηρεί περί τα μά- 

2 φααι'\ άβΐ. Κ ταί οι•1:ιιιη βχ φύίΐν ϊΐ3. ίοι•!;. ποτρά 

των ετέρων, πνενμά ψαμεν κο:ι πυρ, ποιονντων Οθϋ. 
4 ν,αϊ τα. ν,είιιενα Β 8 έν,ραος ν.αί διαγ^ΐαν^ 80Γ. νΐά. 

νεκρά τέως δι' άλέαν 9 εργώντα αυί ένεργώντα ιηβϊ 

10 αϊ πέτραι? 11 ηασιν^ πάρειαιν ί) αη πάρεατιν ?)? 
ίΐ). πΐίΐΐίιη ?} ονδ' όλως 12 μετεΰχΊ]ν.ααι'ί 18 ένδετιβαντος^ 
ίΐΰάϊβηάαπι τβ! ροϋιΐδ αάάβικίαιη πυρός 21 κκι] 80ΐ•. νΐά. 
διό «αΙ 23 περί] 'ΛαΙ Χ. διόπερ^ 



Α^υΑ ΑΝ Ι0ΝΙ8 ϋΤΙΙ,ΙΟΕ. 7 

λίΰτα φερόμενα και ρέοντα των νδάτων, δίά ττ/ν 
κίνηβίν βννεχομενης τηζ ϋ^ερμότητοζ, οντω καΐ τίροΰ- 
αγορενομεν, ζτ^ν λέγοντες, πώς τοίννν δνεΐν ουκ 
ώφελίμώτερον^ ο τω έτερω την αίτίαν τοϋ είναι 

5 παρεβχηκε, κα&άπερ το πνρ τω νδατί ; και μήν, ον 
παντάπαΰιν άπαΡ,?Μγεντος φθείρεται το ξ&οι/, τοΰτ' 
ώφελιμώτερον δήλον γαρ ωζ το ον ΰτερονμενον 
ονκ εβτιν είναι, τοϋτο καΐ την αίτίαν παρεαχηκεν, 
οτ ην. νγρότης μεν ονν και τοίξ τε&νηκόβι πά- 

10 ρεβτι καΐ ουκ εζ,γιρηται παντάπαΰιν' επεί ονκ αν Ε 
έβήτίετο τα νεκρά των βωμάτων, της αήψεως εις 
νγρον ονΰης εκ ^ηροϋ μεταβοΡ^ης, μάλλον δ' υγρών 
εν ΰαρκι φ&οράς. 0-άνατος δ' ονκ αλ/.ο τι πλην 
εκΡ.ειψις ϋ•ερμοΰ παντελής" "ψυχρότατοι τοίνυν οί 

ϊ5 νεκροί" καΐ τάς άκμάς, ει τις επιχειροίη, των ^υρών 
άπαμβΡ^ννονΰι δι' νπερβολήν ■ψνχρότητος. και εν V 
αυτω δε τω ξωω τα ηκιβτα μετέχοντα πυρός άναι- 
6%ητότατα, κα&άπερ οβτά καΐ τρίχες και τά πορ- 
ροο&εν άφεβτώτα της καρί^ια^* ΰχεδυν γαρ ή προς 

20 τά εκ της αττου^ια^ μείζων των έχ της τοϋ πυρός 
γίγνεται παρουβίας διαφθορά, φυτά μεν γάρ κα\ 
καρπούς ονχ η νγρότης άναδίδωΰιν άλλ' ή ^ερμή 
ύγρότης" αμελεί τά "ψυχρά των υδάτων ^ττον η 
ούό' όλως γόνιμα, καίτοι γ' ει τη αυτοϋ φνβει το 

25 ύδωρ καρποφόρον, δει πάντοτε καΐ κα& αυτό άνα- 



3 ζην] ΟΟΓΓ. νίά. ρίΐν 1δ ίπιχειροίη] 80. τοΓς νεκροις. 
8βά οοη•. νίά. ίτιι-Λείροι 80. τονς νίκρονς 17 Κ: άναι- 

σθτ^τότίρα 20 ίκ της άπονΰίας Ιαηηοϋαδ; ηιαϋηι ^κ της 

νγρον παρουαίας 24 *: αντοϋ 



8 ΑςϋΑ ΑΝ ΐβΝΙ8 υΤΙΙ.10Ε. 

958φερει.ν καρπούζ' το δε τουναντίον και βλαβερόν 
έβτιν. 

10. ^Απ άλλης αρχής, προς μ^ν την πνρος 
ώς τΐνρος χρήβίν ύδατος ον προβδεόμεϋ^α, άλλα 
τουναντίον έμποδων γίγνεται' καταββενννΰι γαρ 5 
και διαφϋ^είρει. ύδατος δε τοις πλείβτοις χρήΰις 
ουκ εβτιν άνευ πνρός' 0•ερμαν^εν γαρ ώφελιμώ- 
τερον, οϋτω δε βλαβερόν. ωβτε δυεΐν αμευνον ο 
αφ' εαυτού παρέχεται χρείαν, τοϋ ετέρου μη προβ- 
δεόμενον. ετι ϋδωρ μεν μοναχώς ώφέλιμον κατά ίο 
ϋ-ίξ,ιν λουβαμένοις ύι νιφαμένοις, το δε πϋρ δια 
πάΰης αίβ^ηβεως' και γαρ δια της αφής και πόρ- 
ρωΟ-εν ορώμενον, ωύτε προΰεΐναι τοΓ^ άλλοις της 

Β χρείας αύτοϋ καΐ την τίολυτέλειαν. 

11. Το γαρ λέγειν ως εΰτι ποτέ 6 ίκνΟ-ρωπος ΐ5 
άνευ πυρός * * ούδ' δλως δύναται γενέβ&αι 6 αν- 
0-ρωπος. διαφοραΐ (3' είβΐν εν γένει κα&άπερ καΐ 
εν άλλοις, και την ^άλατταν ή ^ερμότης ώφελιμω- 
τέραν έποίηόεν, ώς μάλλον κατα&ερή των υδάτων, 
επει κατ αυτό γε των λοιπών ούδεν διέφερε, και 20 
οι μη προβδεόμενοι δε τοϋ ε^,ω^εν πυρός ούχ ώς 
άπροβδεεΐς τοΰτο πάΰχουΰιν, άλλα περιουσία καΐ 
πλεοναΰμω τοϋ εν αυτοις ^ερμοϋ' ώβτε καΙ κατά 



14 πολντίλειαν'\ πολντένειαν Κ. πολνωφέλειαν ^. ΓογΙ:. 
πολνλναιτελειαν 15 το γάρ λέγειν — — καΐ εν αλλοιςΐ 

'ΚβροηβηοΙα δυηΐ; ϊηίβΓΪιιβ ϊηίβΓ ό'ίε'φερ* ^1; και. οι' νΤ" 
ϊΐ). ε'ΰτί] εατη αΐϋ οοά€ΐ. ί'ξηΒ^ 16 Ιαο. ίηιϋοαγϋ Κ Βπρρίβηβ : 
άνευ πυρός [άβέλτερον (ιηα,ΐϊηι άτοπον)" ανεν γαρ πνρος] 
ονδ' όλως οβϋ. 20 κατ' αντό] κα&' αντην Κ., ροδδίδ βϋ&ιη 
'λα&' αυτό ΐ. β. το της &αλάοαης ύδωρ 28 "*: αύτοΐς 



ΑςΠΑ ΑΝ ΐαΝΙδ ϋΤΙΕΙΟΕ. 9 

τοϋ&' ύπερεχειν την τον πνρος χρείαν, ώς εικός, 
το μεν νδωρ ουδέποτε τοιούτον, ωΰτε μη δεΐβ&αι 
των εχτόζ, το δε πϋρ νπ άρετης πολλής καΐ αν- Ο 
ταρκες. ως ονν ύτρατηγος άμει'νων 6 παραύκενάΰας 

5 την πόλιν μη δείΰ&αί των ε^ωΟ-εν βνμμάχων, οντω 
καΐ ΰτοίχεΐον το της ε^ωΟ'εν έπικονρίας παρέχον 
πολλάκις μη δεόμενον νπερέχον. τοντο ρητεον και 
περί των άλλων ζωών, δβα μη πνρος δειται. καί- 
τοι γ' εις τουναντίον λάβοι τις αν, το χρηβιμώ- 

10 τερον είναι τοντο, ώ χρώμε&α μόνοι οι και μάλιβτα 
το βέλτιον εκ λογιβμον λαβείν δυνάμενοι" επεί τί 
λόγον χρηδιμώτερον η μάλλον άν&ρώποις λυοιτελέβτε- 
ρον; αλΧ' ου πάρεύτι τοις άλόγοις. τί οϋν, δια ϋ 
τοΰ^' ^ττον ώφέλιμον έκ της προνοίας τον βελτίο- 

15 νος ενρεϋ•έν•, 

12. Έπει δε κατά τούτο τού λόγον γεγόναμεν, 
τί τέχνης τω βίω λνύιτελέβτερον; τέχνας δε πάβας 
καΐ άνευρε το πύρ και βωζεΐ' διό και τόν"Ηφαιβτον 
άρχηγόν αντων ποιούβι. και μην ολίγον χρόνου 

20 και βίον τοι^ άν&ρώποις δεδομένου, ό μεν ^Αρίοτων 
φηβΧν δτι ό νπνος οίον τελώνης το ημιβν αφαιρεί 
τούτον έγώ δ' αν εί'ποιμι διόπερ βκότος έγρήγορεν 
άεΐ δια νυκτός, άλλ' ονδεν όφελος από της έγρη- 
γόρβεως, ει μη το πυρ τά της ημέρας ημΐν παρεΐχεν 

25 άγα&ά, καΐ την ημέρας και νυκτός ίξ/;ρ£ί διαφοράν. Ε 
£1 τοίνυν τον ζην ούδϊν άν^ρώποις λνοιτελέβτερον 

7 ΰηερίχον] ονη. αΐί^υοΐ οοάιΐ. Λ. ρητίον πολλάκις ϋ(1επι 
10 οΓ Κ Γ2 λνοιτίλίς ί'τίρον λν 22 ί•οιτ. νί(1 ίϊ'ποιμ' οτι 
καΐ άπαρητίώς τις ίγρήγορίν οβΙΙ. ίΙ>. 2ί άπό *: τό 



10 Α^υΑ ΑΝ ΐαΝΙδ ϋΤΙΙ,ΙΟΕ. 

καΐ τοντο ηολλαπλαβιάζει το πϋρ, πώξ ουκ αν εί'η 
πάντων ώφελιμώτατον; 

13. ΚαΙ μην, ον π?.εί6τον κραβίξ της των αίΰϋ•ή- 
ύεων μετειληφεν, ουκ αν εί'η λν6ίτε?.ε6τατον•, ονχ 
ορζίζ ονν, ώξ τι] μεν νγρα φνβει ουδεμία των δ 
αίβΟ^ηΰεων κατ' αυτήν τΐροβχρηταο χωρίς πνεύματος 
η πυρός έγκεκραμενου , τοϋ δε πυρός απαΰα μεν 
αί'ύ&ηΰις, οίον τό ζωτικόν ένεργαξομενου, μετεί- 
ληφεν, ε^αιρετως δ' ή όφις, ήτις οζυτάτη των δίά 
ϋώματός εβτιν αίβ&ήβεων, πυρός εί,αμμα ονβα καΐ ίο 
οτι %•εων πίΰτιν παρέβχηκεν' ετι τε, \ι Πλάτων 
φηΰί, δννάμε&α καταϋχηματίζευν προς τάς των εν 
ούρανω κυνήύεις την -ψυχήν δίά της όψεως; 

3 -λοίζαις της] ε'/.άατη Εηιρβηυδ ρΐ'οΙ^ίΐΗΗΐβΓ, 8θά οοιτ. 
βίι'αιη πλεΐβτον 6 κα•9•' ο(ντην? 10 εοτιν] ιηίΐΗηι ίϊσιν 
ΐ. β. ί'ρχετίχί ηυοοΐ βδΐ ϊη ΈΊαί. ΡΙιλθοΙι•. ρ. 2δ0(1 11 Π?.άτων~\ 
άβ ίι6§§. ρ. 896 β 



ΠΟΤΕΡΑ Τ52Ν ΖΡΛΩ.^ ΦΡΟΝΙΜί2ΤΕΡΑ,9δ9 
ΤΑ ΧΕΡΣΑΙΑ Η ΤΑ ΕΝΤΔΡΑ. 



1. ΑΤΤΟΒΟΤΑΟΣ. Τον Τνρταΐον 6 Αεωνίδας Β 
ερωτηΟ'εΙξ ποιόν τίνα νομίζοι, ' άγαϋ-ον τΐοίητήν' 

5 εφη ^νέων ■φνγβζ κακκονήν' ώ^ τοις νεοις δίά 
των επών 6ρμι)ν έμποιονντα μετά ^νμον και φιλο- 
τιμίας, έν ταΐς μάχαις άφειδοϋΰιν αυτών. ΟέΟια 
όή, ώ φίλοι, μη και το της κννηγεβίας έγκώμιον 
εγ&ες άνεγνωΰμένον έπάρτ] τοϋ μετρίου πέρα τους 

10 φι?.οϋ'ήρους ήμΐν νεανίβκους, ίόΰτε ταλλα πάρεργα 
και το μηδέν ηγειβ^αι, προς τοϋτο παντάπαβι 
ρυέντας' ΰπου δοκώ μοι και αυτός εκ νέας αν%^ις 
άρχης παρ ηλικίαν εμπα&έβτερος γεγονέναι και 
πο&εΐν, ωβπερ ή Εύριπίδου Φαίδρα, ^κνβ\ &ωΰ^αι 

15 /3αλιαΓ5 έλάφοις έγχριμπτόμενος' ' ούτως έ&ιγέ μον Ο 
πυκνά και πιθανά τών επιχειρημάτων επάγουν ό 
λ.όγος. 

4 ηοΐον^ ίοτί. ΒΟΓιΙ). ποιητην ποιον αί άβίηάβ άβίβηάυτα 
ποιητήν ϊ\>. νομίζοι ποιητι'^ν, 'άγα&όν' ίφη οοΐί. λΥ 

5 -Λαν.ν.οντιν ΙΙβηνβΓ(1θηιΐ8: -Λκν.ννιιν οΓ )>. 2;}5ί. Υϊί.. Οΐβοηι. ο. 2 
7 Ηοτνν'βπΙβηυβ: &ψίΐδονΰαν 14 Εύριπίδου Φαίδρα] 

οΓ. Ηίρΐ). 219 



12 ϋΕ δΟΙΕΕΚΤΙΑ ΑΝΙΜΑΙ,ΐυΜ. 

ΣίΙΚΑΑΡΟΣ. Άληϋ•ϊ] λέγεις, ω Αυτόβουλε" 
και γαρ εκείνος εδο^έ μοι το ρητορικον έγείραι διά 
χρόνου, χαριζόμενος και βυνεαρίζων τοις μειρακίοις' 
μάλιΰ'τα δ' ίίΰ&ην τους μονομάχους αύτοϋ παρα- 
&ε'ντος, ώς ούχ ηκιΰτα την &ηρευτικην αζιον επαι- 5 
νεΐν, δτι τοϋ πεφυκότος εν ήμΐν η μεμαϋ^'ηκότος 
χαίρειν μάχαις ανδρών τΐρος αλλήλους διά βιδήρου 
το τίολυ δεϋρο τρε'ψαίία κα%αράν παρέχει %'έαν, αμα 
Ό τέχνης καΐ τόλμης νουν έχούΰης Λρος άνόητον ιβχνν 
και βίαν άντιταττομένης και επαινούβης το Εύρι- ίο 
πίδειον 

^ή βραχύ τοι β^ένος άνέρος. άλλα 

τίοικιλία τίρατίίδων 

δεινά μεν φϋλα πόντου 

χθονίων τ αερίων τε ΐδ 

δάμναται βουλεύματα.^ 

2. ΑΤΤΟΒΟΤΑΟΣ. Και μην εκείθεν, ω φίλε 
Σώκλαρε, φαβίν ηκειν έ% άνΰ•ρώπους την άηά- 
%•ειαν καΐ την αγριότητα γευΰαμένην φόνου και 
προεϋ•ί6ϋ•εΐ6αν εν ταΐς αγραις καΐ τοί^ κυνηγεβίοις 20 
αίμα καΐ τραύματα ζωών μη δνβχεραίνειν αλλά 
Ε χαίρειν βφαττομένοις καΐ άποΟ•νή6κου6ιν. εί%^^ 
ώβηερ εν 'ΑΘ'ήναις πρώτος τις υπό τών τριάκοντα 
Συκοφάντης άπο&ανών επιτήδειος ελέχ&η, καΐ δεύ- 

3 αννεαρίξων] ΐ'θοίβ 8θ 1ΐ£ΐΐ3βί; 12 ΝαηΛ. ρ. 370 

Λ. η] τ) ηιβί 13 ποί-Λίλία ρ. 98 θ: ποικιλία 14 δεινά 
μεν ρ. 1.: δαμκ 15 τ' αερίων τε — βονλενματκ 1. 1.: τ' 
εανά τε πιχιδενματα 23 πρώτος τις κε] οί. ΜηβΙΙβΓ. 1 ρ. 269 
24 Επιτήδειος Κ ά. β. ηοηιβη ρΐΌρπυιη 



ΓΕ δΟΙ^Ι,ΕΚΤΙΑ ΑΝΙΜΑΕΙΧΙΜ. 13 

τερος ομοίως καΐ τρίτος' εκ τούτον Οβ κατά μικρόν 
ηδη προϊόντεζ ηπτοντο των επιεικών και τέλος ονδε 
των αρίστων άπέϋχοντο πολιτών όντως 6 πρώτος 
αρκτον άνελών η Ρ^νκον ενδοκίμηΰε' καΐ βονς τις 
5 η βϋς αίτίαν έύχε προκειμένων ιερών γενΰάμενος 
επιτήδειος άποΟ^ανεΐν ελαφοι δε τονντεν&εν ηδη 
καΐ λαγωοι και δορκάδες εΰ&ιόμενοι προβάτων και 
κννών ένιαγον καΐ ίππων κρέα προν^ένηβαν ^τιϋ-α- 
βον δε χήνα καΐ περιΰτεράν^ έφέβτιον οίκέτιν^ το Ε 
10 Σοφοκλέονς, ονχ ως γα?^αΐ καΐ αιλονροι τροφής 
ένεκα δια λιμόν, άλλ' έφ' ηδον'η χαϊ οφω διαβπών- 
τες καΐ κατακόπτοντες ο6ον έΰτΐ τή φνβει φονικον 
και θηριώδες ερρωΰαν και προς οίκτον άκαμπες 
άπειργάβαντο, τον δ* ήμέρον το πλείστον άπήμ- 
15 βλνναν ώύπερ αν πάλιν οι Πνϋ^αγορικοι την τΐρός 
τα &ηρία πραότητα μελέτην εποιήβαιηο προς το φι- 
?.άν&ρωπον και. φιλοίκτιρμον' ή γαρ ΰννήΟ'εια δεινή 
τοις κατά μικρόν ένοικειονμένοις πάϋ^εβι πόρρω προ- 960 
αγαγεΐν τον αν&ρωπον. άλλ' ουκ οίδ' δπως εν λά- 
ζο γοις γεγονότες λελήθ^αμεν οντε τών %%'ες ήμΐν 
γεγονότων οντε τών τάχα δή γενηβομένων ϋήμε- 
ρον άπηρτημένοις. άποφηνάμενοι γάρ εχ&ές, ώς 
οΐό&α, μετέχειν άμωβγέπως πάντα τα ξωα διανοίας 
και ?.ογΐ6μοϋ παρέοχομεν ονκ αμονβον ονδ' άχαριν 

ο ίπιτηδίΐυς άπυϋ^ανίίν] (Ιοίοηάυηι ιιιΐΐιί νΐοΐ. υί ρίοδδοιηα 
ρίβηίυβ αά βυρβΓΪυδ ίπιτηδίΐο; 9 οίτιίτιν ίφίατιον ΛΥη^- 
ηβι•υί! ίΐ). 8: οίν.ίτην ΪΙ). το Σο(ρον.λίυνς Επιροπυκ: τί 
Συφον-Ιης οί. Νααοΐί. ρ. 314 12 ίνιοτι Κ 17 Ι^ιίθΙιηβΓυβ: 
φιλιην.τ^^μ^)ν 20 ιηιιΐϊιη ίχ&(ς 22 Ε: άπηρτημένοι 
ΐΐ). άποφηνάμίνοι * ϊ. ο. άπηρτηΜΕΝΟΙ[ς. άηοφηνά[ΜΕΝΟΙ] 



14 ΒΕ 80Ι.ΙΕΚΤΙΑ ΑΝΙΜΑΕΙϋΜ. 

τοις ϋ-ηρατίκοΐς νεανίβκοις περί βυνίύεως Ο-ηρίων 
ένάλων τε καΐ πεζών αμιλλαν^ ην, ώς εοικε, ΰήμερον 
βραβενβομεν, αν γε δή ταΐζ προκλήΰεβίν οι περί 

Β Άριβτότιμον καΐ Φαίδιμον έμμείνωβυν' εκείνων γαρ 
6 μεν της γ^ίξ, ώς διαφέροντα τω φρονεΐν ζώα γεννώ- & 
6ης, έτΐεδίδον τοις εταίροις βννήγορον εαυτόν, 6 δε 
της Ο^αλάττης. 

ΣΩιΚΑ. Έμμενονΰίν , ώ Αυτόβουλε, καΐ ο6ον 
ουηω τίάρειβί' 6υντα66ομενους γαρ αυτούς ε'ω&εν 
έώρων. άλλ' ει βούλει,, ηρο τοϋ αγώνος ο6α τοις ίο 
ί'Ζ'^ί? λόγοις προσήκοντα λεχ&ήναί καιρόν ουκ εβχεν 
η βύν οί'νω καΐ παρά πότον ου μετά βπονδης έλεχΟ'η 
προς αυτούς άναλάβωμεν. έδόκει γαρ τι πραγμα- 
τικός οίον άντηχεΐν εκ της Στοάς, ώς τω %•νητω 

Ο το άΟ^άνατον αντίκειται καΐ τω φϋ^αρτω το αφ&αρτον ΐδ 
και βώματί γε το άβώματον ούτως υπάρχοντι τω 
λογικω χρτιναι το ίίλογον άντικεΐ69αι και άν%^υ- 
πάρχειν και μι) μόνην εν τοβαΐΰδε βυζυγίαις ατελή 
τήνδε λείπεύ&αι καΐ πεπηρωμενην. 

3. ΑΤΤ. Τίς δε, ώ φίλε Σώκλαρε, τοϋτ ή^ίω- 2ο 
ΰεν, δντο? εν τοις πράγμαΰι τοϋ λογικού, μ.ι) είναι 
το αλογον, πολύ γάρ εβτι καΐ ίίφΟ-ονον εν παβι 
τοΓ? ψυχής άμοιροϋΰι καΐ ούδεν ετέρας δεόμεϋ^α 
προς το λογικόν άντι^έβεως αλλά πάν εύ&ύς το 
αφυχον ώς αλογον καΐ άνόητον αντίκειται τω μετά 25 
■ψυχής λόγον έχοντι καΐ διάνοιαν. ει δε τις ά^ιοΐ 

Ό μη κολοβον είναι την φύΰιν αλλά τήν εμψυχον 

12ανν'\ίνΈβι•νί6τάατιη8 13 αΰτονς *: κντονς 23 ονδίν 
Ροι•ρ1ΐ5τΐ'Ί8 άβ Αΐ)8ΐϊη. 3, 21 : ονδ' ί'τι 



ΌΈ 80I.I^ΕΕΤIΑ ΑΝΙΜΑΙ^ΙϋΜ. 15 

ψνΰιν εχειν το μεν λογι,κον το ά' αλογον, ετεροζ 
άζιώύει, την εμφνχον φνβιν εχειν το μεν ψανταβτι- 
κον το (5' άφανταβίωτον, καΐ το μεν οαΰ^ητικον το 
ά' άναίΰ&ητον' ίνα δη τάζ άντίζύγονς ταύτας καϊ 

δ άντί&έτονς ε'^εις καϊ ϋτερήβείς περί ταντον η φνβις 
εχη γένος οίον ίβορροπονβας. ει δ' άτοπος δ ζητών 
τοϋ εμφνχον το μεν αΙβΟ^ητικον το δ^ άναίύ&ητον 
είναι, καϊ το μίν φανταϋιονμενον το δ' άφαντα- 
βί'ωτον, δτί παν το εμφνχον αίβΰ'τβΐ,κον εν&νς εί- 

10 ναι καϊ φανταΰτικον πεφνκεν ονδ' ούτος επιεικώς 
άπαιτηΰει, το μεν λογικον είναι τοϋ εμφνχον το ό' 
αλογον, προς άνϋ-ρώττονς διαλεγόμενος μηδέ εν 
οίομένονς αίΰ&ήαεως μετεχειν ο μη καϊ βννεβεως, 
μηδ' είναι ξώον ώ μη δό^α τις καϊ λογιβμος ώϋπερ Ε 

Ιό αΐ'βϋ^ηΰις καϊ ορμή κατά φύύιν πάρεβτιν. η γαρ 
φύΰις, ην ενεκά τον καϊ προς τι πάντα ποιείν δρ- 
^ώς λεγονβιν , ονκ επί -φιλώ τω πάΰχον τι αιβϋ-ά- 
νεβ&αι το ξφον αίΰ&ητικδν έποίηβεν' αλλ' όντων 
μεν οικείων προς αντδ πολλών όντων δ' αλλότριων, 

20 ούό' άκαρες ην περιεΐναι μη μαΟ^όντι τά μεν φνλάτ- 
τεβ^αι τοΓ? ^£ βνμφερεα&αι. την μεν ούν γνώβιν 
άμφοΐν ο^ίοιω^ η αϊ'βϋ^ηβις εκάβτω παρέχει" τάς δ^ V 
έπομενας τΓ; αΐΰϋ^ηβει των μεν ωφελίμων λήφεις καΐ 
διώκεις, διακρούβεις δε καϊ φνγάς των ολεΟ^ρίων 

23 καΐ λυπηρών, οΰόδ/ιι^α μηχανή παρεΐναι τοις μη 



Ο ιαυρροπονβας] Ιαορρόπονς ΡοΓρΙι^τϊυκ Γΐυϊ αάΛϋ άΐλ' 
('τοπον τυντό γε 16 ίΐΈκά τον 1Όιρ1ΐ}'Γίιΐ8: ίΓίκα τοϋ 

17 πάαχον τι Κ: ηάαχοντι \ι\}ύ. πάαχίΐν ηαΐ ΓοΓρΙι^πϋΒ 
25 παρίΐνκι ϊ(1βιη 



16 ϋΕ 80Ι.Ι.ΕΕΤΙΑ ΑΝΙΜΔΜϋΜ. 

λογίζε6%•αί η κκΐ χρίνείν καΐ μνημονενείν καΐ 
ττροϋεχειν πεφνκόβίν' άλλ' ών αν άφέλτίζ παντάπαβι 
προβδοκίαν μνήμην πρυ&εύιν παραύκενήν το ελ- 
πίξείν το δεδοικέναι το έηιΟ'νμεΐν το άΰχάλλει,ν^ οντ' 
ομμάτων οφελοξ ονδεν αυτοΓ^ παρόντων οντ ώτων' 6 
αίβϋ-ήΰεώξ τε πάΰης καΐ φανταϋίας το χρώμενον 
ονκ εχονΰης άπηλλάχ&αί βελτιον η τίονεΐν καΐ λν- 
ί)61 πεΐΰ&αι καΐ άλγειν, ω διακρονΰεται ταντα μή παρόν- 
τος, καίτοι, Στράτωνόξ γε του φνβικοϋ λόγος έβτίν, 
άποδεικνύων ώς ονδ' αιΰ&άνεβϋ'αί το παράτίαν άνευ ίο 
τον νοείν νπάρχεν' καΐ γαρ γράμματα πολλάκις 
επιπορενομενονς τι] όφει και λόγοι προβπίπτοντες 
τΤ] άκοΐ] διαλαν&άνονβιν ημάς καΐ διαφενγονΰι προς 
έτεροις τον νουν έχοντας ' εΐτ αν&ις επανήλθε καΐ 
μετα&εΐ και διώκει των προϊεμενων εκαβτον αναλεγό- ΐ5 
μένος ' 7] και λελεκται 

'^νοϋς δρΐ] και νονς ακούει^ τάλλα κωφά και τυφλά ' 

ώς τοϋ περί τα όμματα καΐ ώτα πά&ους, αν μή 
Β παρϊ] το φρονούν, αί'ΰ&ηβιν ου ποιοϋντος. διό καϊ 
Κλεομένης 6 βαΰιλεύς, παρά πότον ευδοκιμοϋντος 2ο 
ακροάματος, ερωτηΟ•εΙς ει μή φαίνεται βπουδαΐον, 
έκέλευβεν εκείνους βκοπεΐν, αυτός γαρ εν Πελο- 
ποννήβω τον νουν εχειν. ό&εν ανάγκη πάβιν, ο'ις 
το αίβ&άνεβΟ'αι, καϊ το νοεΐν ύπάρχειν, ει τω νοεΐν 



15 π^οίεμ^νων^ προειρημένων ΐάβηχ 17 ταλλα Μ βί 

Τ1ΐ6οάοι•θίυ8 (άβ οιιγ. (τΐ•αβο. αβ'βοί. ρ. 41 βά. Οα,ΐβίοΓοΙ): 

τά δ' άλλα 22 αντος Ροΐ'ρΙιγήυΒ : αντον 23 οίς\ οΐς αν 
Αϋιου3, υηάβ οΐς αν ]]? 



ϋΕ 80Ι.ΙΕΚΤΙΑ ΑΝΙΜΑΕΙϋΜ. 17 

αίΰϋ-άνεΰ&αί πεφύκαμεν. εΰτω δε μη δείβΰ^αι τον 
νον τψ> αί'β&'η6ιν προξ το αντης έργον άλλ' όταν 
γε τω ζωω πρ6$ το οίκεΐον και τάλλότριον η 
αίβ&ηβίζ ενεργαβαμενη διαφοράν άπελϋ-ΐ], τί το 

5 μνημόνευαν εΰτιν ηδη και δεδώξ τα λνπονντα καϊ 
πο&οϋν τα ωφέλιμα καί, μη παρόντων, δπως πα- 
ρέβται μηχανώμενον εν αυτοΓ^ και παραβκεναζό- Ο 
μενον ορμητήρια καΐ καταφνγάξ και &ήρατρα πάλιν 
αν τοις άλωβομένοΐζ και αποδράσεις των επιτι&ε- 

10 μένων; και ταντί γε κάκθΓΐΌΐ λέγοντες άποκναίον- 
ύιν, εν ταΐς είβαγωγαΐς εκάΰτοτε την '^πρό&εΰιν' οριζό- 
μενοι ^βημείωΰιν έπιτελειώύεως', την δ' ^επιβο?.ήν* 
'^ορμην προ 6ρμης\ ^παραΰκενήν' δε ^πραξιν προπρά- 
ζεως', ^μνήμην' δε ^κατάληφιν αξιώματος παρεληλν- 

15 ^ότοξ, ον το π:αρόν ίξ αίύ&ήβεως κατε?.ήφ&η\ τού- 
των γαρ ονδεν δ τι μη λογικόν εβτι, και π:«^'Γα 
τοις ζωοις υπάρχει πάοιν ώβπερ άμέλει και τα περί 
τάς νοήβεις, ας έναποκειμένας μεν 'εννοίας' καλοϋβι \) 
κινονμένας δε ^όιανοήβεις'. τα δε πά^η ΰύμπαντα 

2) κοινώς ^κρίβεις φαύλας καΐ όοξα^' όμο?.ογοϋντες είναι, 
Ο^ανμαβτον οτι δη παρορώβιν εν τοις &ηριΌις έργα 
και κινήματα πολλά μεν %υμων πολλά δε φόβων 
και ναι μά ζ/ι'α φΟ^όνων κα\ ζηλοτυπιών αύτοΙ δε 
και κύνας άμαρτάνοντας και ίππους κο?Μζου6ΐν, ον 

2-, διά κενής αλλ' έπΙ Οωφρονιβμώ , λνπην δι άλγη- 
δόνος έμποιονντες αύτοι^, ην μετάνοιαν όνομάζομεν. 

:■) '*: το άλλότριον ί» τοις άΐοναιν Ρον\)]ιγήη5 10 καΙ 
ταντί γί\ -καίτοι γι ί(1βιη 23 νκΐ μά] νη Ρθφ1ι)Ί•ίιΐ8 

"25*: διακίνής 

ΙΊιιΙίίΓυΙή ΜοΓβΠα. νοί. VI. 2 



18 ΒΕ 80Ι.Ι.ΕΚΤΙΑ ΑΝΙΜΑΙ^ΙΌΜ. 

Ύΐδονης δε τι; μεν δι' ώτων όνομα κτιληΰίς εβτι ττ} 
δε δί' ομμάτων γογιτεία' χρώνται, δ^ εκατεροίζ επϊ τά 

Ε Ο-ηρία. κηλοννταί μεν γάρ ελαφοι καΐ ΪΛποι βυριγ^ί 
καΐ ανλοΐς καΐ τους παγονρονς εκ των χηραμών 
ανακαλούνται βιαξόμενοί ταΐς φώτιγ^ι, καΐ την 5 
^ρίβΰαν αδόντων καΙ κροτονντων άναδνεο&αι, καΐ 
προϊέναι λέγονΰίν. 6 ό' ώτοζ αν ηάλιν άλίΰκεταυ 
γοητενόμενος, όρχονμένων εν ο-φει με%•^ ήδονης αμα 
ρνϋ-μω γλίχόμενος τονς ώμους εν διαφερειν. οί 
δε περί τούτων άβελτερως λέγοντες μήΟ-' ηδεβ^αι ίο 
μήτε ^νμονΰϋ-αί μήτε φοβείβ^αι μήτε Λαραύκενάζε- 
βϋ^αί μήτε μνημονενειν, άλΐ. ^ώΰανεΐ μνημονενείν' 
την μέλιτταν και ^ώΰανεΐ παραόκενάζεΰ&αί' την χελι- 
δόνα και ^ώύανεΐ &νμον6ϋ'αί' τον λέοντα και 'ώβανεΐ 

Γ φοβεΙύΟ'αί' την ελαφον, ουκ οίδα τι χρήΰονταί τοις ΐδ 
λέγουύι μήτε βλέηειν μήτ άκοΰειν άλλ' '^ωβανεΐ 
βλέπείν' αυτά και '^ωΰανεΧ άκούειν'^ μηδέ φωνείν αλλ' 
'^όαβανεΐ φωνειν', μηό' όλως ζην άλλ' ^ώβανεΐ ζήν^' 
ταϋτα γάρ εκείνων ου μαλλόν εβτι λεγόμενα τίαρά 
την ένάργειαν, ως εγώ πεί&ομαι. 20 

4. ΣΡ^ΚΑ. Κάμε τοίνυν, ώ Αυτόβουλε, ταϋτά 
γε τί%•ει πειΟ'όμενον τω δε τοις άνΟ-ρωπίνοίς ήϋ-εβι 

962 και βίοίς και ηρά^εόι καΐ διαίταις τά των ζώων 
παρατί&εναι αλλην τε Λολλην ένορών φλανρότητα 

1 τ^ μίν — τϋ δε *: τω μίν — τω δε {της μίν — της δε 
ΡοΓρΙι^ηαδ) 3 μεν γαρ *: μεν 5 βιαξόμενοι ταΐς ψώτιγξι] 
μελίζόμενοι ταΐς ΰνριγίί ΡοΓρΙι^ήυβ 1δ 80Γ. νϊιΐ. ουκ οΓ^' ο τι 
16 μήτε — μήτ' *: μηδέ — μηδ' 22 τω δε ϋηβΐ^ηβηΐδ: το 
δε 24 ενορών * : εν ολω ΙϊΥιτΊ. Εχ ενορών βίϊθοϋ όταν — 
ενορώ ΡοΓρΙι^ηυδ. Νυηο άθϋΐϋΐη τβοίβ 8β }ΐ3,1)θΙ άηορώ 



ϋΕ 80I^I^ΕΚΤIΑ ΑΝΙΜΑΙ^ΙΠΜ. 19 

καΐ της αρετής, Λρος ην 6 λόγος γέγονε, μηδενα 
^μφ^^νη βτοχαβαόν αυτών μηδέ προκοπην μηδ^ 
ορε^ίν, άτίορώ πώς ή φνβις έδωκε την αρχήν αντοΐς, 
έπΙ το τέλος έξίκέΰΟ-αί μη δννααενοις. 

5 ΑΤΤ. ^Αλλά τοντο μεν ονδ' αντοΐς έκείνοις, ώ 
Σώκλαρε , τοις άνδράύυν άτοπον είναι δοκεΐ' την 
γονν προς τα εκγονα ψιλοβτοργίαν αρχήν μεν ημΐν 
κοινωνίας καϊ δικαιοβννης τιϋ-έμενοι, Λολλήν δε 
τοις ζφοις καϊ ίΰχνράν ορώντες παρονβαν, ου φαβιν 

10 αύτοις ούό' αξιονΰι μετεΐναι δικαιοΰννης. ήμιόνοις Β 
όέ των γεννητικών μορίων ούδεν ένδεΐ' και γαρ 
αιδοία και μήτρας καϊ το χρή6ϋ•αι μεΟ•' ηδονής 
τούτοις εχονΰαι προς το τέλος ονκ εξικνούνται της 
γενέβεως. βκόπει δ' άλλως, μη και καταγέλαβτόν έβτι 

15 τονς Σωκράτας καϊ τους Πλάτωνας ονδεν έ?Μφρο- 
τέρα κακία τού τυχόντος άνδραπόδον ϋννεΐναι φάβ- 
κειν, άλλ' ομοίως άφρονας είναι καϊ άκολάβτονς 
καϊ αδίκους, είτα τών 0-ηρίων αίτιάβ&αι το μη 
κα&αρόν μηδ' άπηκριβωμένον προς άρετήν ως 

20 βτέρηβιν ουχί φαυλότητα λόγου καϊ άβ^-ένειαν, 
καϊ ταύτα την κακίαν όμολογούντας είναι λογικήν, 
^ς παν &ηρίον άναπέπληβται' καϊ γαρ ό'£ί.Αί.αι; Ο' 
πολΑοΓ^ καϊ άκολαβίαν αδικίαν τε καϊ κακόνοιαν Όρώ- 
μεν εννπάρχονβαν. ό ά αξιών το μη πεφνκός ορθυ- 

2Γ. τητα λόγου (Ϊ£'χ£(9θ•αί. μηδΐ λόγον δέχεα&αι φύβει 



2 ίμφανή ΡοΓίΛ^τίιΐΗ : ίμ,φήνη 3 αντοϊς\ τοις Ρογ- 

ρ11^^^υ8 16 φάα-Λίΐν ΪιΙθπι: φάοτιοντας 19 ώ^ ατέρηαιν 
ίίίβηΐ: ίάαπερ 21 καϊ τκϋτα τΐ,ν ίοίβηΐ: και ταΰτην 

23 καγ.όνοιαν ϊάαη: ν.ίχ•λοη9ίΐην 24 ΐΐ). Μ: νπάρχονσαν 

2* 



20 ΟΕ δΟΕΕΕΕΤΙΑ ΑΝΙΜΑΕΠΙΜ. 

πρώτον μεν ονδβν διαφέρει τον μήτε Λί&ηχον 
αί'βχθνς φνβεν μετέγβΐν μήτε χελώνην βραδντήτος 
ά^ίονντος, οτν μηδέ κάλ?.ονζ επιδεκτικά μηδέ τάχονς 
εβτίν έπειτα την διαφοράν εμποδών ονβαν ον 
6ννορά' λόγος μεν γαρ έγγίγνεται φνβει, βπονδαίος 5 
^£ λόγοζ και τέλειος θ'ξ επιμελείας καΐ διδαβκαλίας' 

υ ^60 τον λο/ί-κοΰ πα(ϊί. τοις έμψνχοις μέτεβτιν. ήν 
δε ζητονΰιν 6ρΟ•ότητα και ύοφίαν ονό' αν&ρωπον 
ειπείν κεκτημένον εχονβιν. ως γαρ όψεως εβτι 
προς όψιν διαφορά και πτήβεως προς πτήβιν' ον ίο 
γαρ ό/ΛΟΐω^ ίέρακες /3λδπου<?6 καΐ τέττιγες οΰί' 
αέτοι πέτονται καΐ πέρδικες" όντως ονδε παντϊ 
λογικω μέτεύτιν ώβαύτως της ενρομένης το άκρον 
ενβτροφίας και ό^ντητος' έπεί δείγματα γε πολλά 
κοινωνίας και ανδρείας και τον ιταΐΌΰρ^Όυ περί ΐ5 
τονς ποριβμονς και τάς οικονομίας, ώβπερ αν και. 
των εναντίων, αδικίας δειλίας άβελτερίας, ένεθτιν 

Ε αντοΐς. καΐ μαρτνρεΐ το νννΐ πεποιηκός εν τοις 
νεανίΰκοις την αμιλλαν' ως γάρ ονΰης τινός δια- 
φορΐίς, οι μεν τα χερβαΐά φαύιν οι δε τα ΰ•αλά66ια 20 
μάλλον προήχϋ-αι φνβει προς άρετήν δ δη και 
δήλόν έβτι, παραβαλλομένων πελαργοΐς ίππων ποτα- 
μίων οι μεν γάρ τρέφονβι τονς πατέρας οι ί' 
άποκτινννονβιν ϊνα τάς μητέρας όχενωβί' καΐ περι- 
ατεραΐς περδίκων οι μεν γάρ άφανίζονΰι τά ωά και 25 
δίαφϋ•είρον6ΐ, της ϋ•ηλείας, όταν έπωάζη, μη προΰ- 

7 διό ΡοΓρΙιγΓΪυβ: δια 9 ί'χοναίν] αδά. καν μνρίοι 

δε ωαιν ΡθΓρ1ΐ7ΐ•ίιΐ8 ίΐ3. ώς γάρ Μ.: ως 13 ΐνρομ,ένης] 
δεχόμενης Ρο^ρ11^^^υχ; ηΐίΐϋιη φερομένης 26 ΡοΓρΙι^ΓΪαβ: 
τάς &ηλείας, όταν έπωάξωαιν ον προβδεχομένας 



ΟΕ δΟΙΕΕΕΤΙΑ ΑΝΙΜΑΙΠΙΜ. 21 

δεχόμενης την όχείαν, οι δε καΐ διαδέχονται την επι- 
μέλειαν, εν μέρει Ο^άληοντεξ τα φα και φωμίξουβι 
πρότεροι τα νεόττια, και την &ήλειαν, εάν ηλείονα Ρ 
χρόνον άτίο%λανη%τι^ κόπτων δ αρρην είβελαννει προς 

5 τα ωά καΐ τονς νεοττονς. ονοι$ δε καΐ προβάτοΐζ 
'^ντίπατρος εγκαλών όλιγωρίαν καΟ^αριότητος ονκ 
οίδ' όπως παρεΐδε τάς λνγκας και τάς χελιδόνας, 
ων αί μεν έκτοπίξονβι παντάπαόι κρνπτονβαι καϊ 
άφανίζονβαι το λνγκονριον, αί δε χελιδόνες εξω 

10 βτρεφομενονς διδάΰκονΰι τονς νίοττού? άφιέναι 
το περίττωμα, καίτοι δια τί δένδρου δένδρον ού 
λέγομεν άμαϋ•έ6τερον, ώς κννος πρό/ίατον οΰάε λάχα- 
νου λάχανον άνανδρότερον, ώς έλαφον λέοντος; 
η κα^άπερ εν τοις άκινητοις έτερον ετέρου βραδύ- 9βΙΒ 

15 τερον ουκ έβτιν ούδε μικροφωνότερον εν τοις 
άναΰδοις., όντως ονδε δειλότερον ούδε νω&ρότερον 
ούδ' άκρατέβτερον, οίς μη φύβει παβιν ή τοϋ φρο- 
νειν δνναμις, άλλοις δ' άλλως κατά το μάλλον καΐ 
■^ττον παρονβα τάς όρωμένας διαφοράς πεποίηκεν; 

20 5. Σ^ΚΛ. ^Αλλά %ανμα6τόν 06ον άν^ροοπος 
ενμαΟ-εία και άγχινοία και τοις περί δικαιοΰννην 
και κοινωνίαν διαφέρει των ζώων. 

ΑΤΤ. ΚαΙ γάρ εκείνων, ώ εταίρε, πολλά τοϋτο 
μεν μεγέ&ει και ποόωκεία τοϋτο δ' 'όψεως ρώμη 

7 οΓό' όπως Νδ,ΐιοΐίϊιι»: οίδα πώς (οΐδίν όπως Ροι•ρΙι>'- 
ΓΪυδ) ΐΐ). Η^ιοΙιβΓυκ: Ινγγας 9 Ν&νιο1ίίυ8: λνγγονριον 

11 ΡθΓρ1ΐ7ΓΪυΒ: πίρίττίνμα ϊϋ. Ββηββίβηΐϊ;: δίνδρον όίνδρου 
16 ΡοΓρΙιττϊαΒ : δίΐνότίρον 17 οίς] ΰπον ΐάθΐη πύοη>\ 

πάρεατιν α 21 ίύμα'&ίία ΡοΓρΙι^Ίίυκ : ίΰη&α'α 24 ηιαίϊιη 
τούτο ί^ ρώμρ χαΐ δ'φεως 



22 ΐ>Ε 80ΕΙ.ΕΚΤΙΑ ΑΝΙΜΑΙΙϋΜ. 

καΐ άκοης άκριβεία πάνταξ άν&ρώπονς άηολέλοιπεν' 
αΛλ' ου δίά χοϋτο τνφλόξ ούό' άδννατοζ ονδ' 

Β αωτος 6 αν&ρωπός έθτιν άλλα καί Ο'εομεν ει καΐ 
βραβύτερον έλάφων, και βλέπομεν ει καΐ χείρον 
ίεράκων ίβγνος τε και μεγε&ονζ ή φνβΐζ ημάς ουκ 5 
άπεβτερηαεν, καίτοι το μηδέν εν τούτοις προς ελέ- 
φαντα καΐ κάμηλον 'όντας. ούκοϋν ομοίως μηδέ 
τα 0-ηρία λεγωμεν, ει νω&ρότερον φρονεί καΐ 
κάκιον διανοείται, μη διανοειβ^αι μηδέ φρονεϊν 
όλως μηδέ κεκτηβ&αι λόγον, άβ&ενή δε κεκτήβΟ'αι ίο 
και &ολερόν, ώύπερ 6φ%'αλμον άμβλνώττοντα και. 
τεταραγμένον. ει δε μη πολλά τους νεανίϋκονς 
αντίκα δη μάλα προΰεδόκων τον μεν εκ γης τον 
δ' εκ ^αλάττης ένταϋ&α οννερανίϋειν, φιλολόγονς 

Ο καΐ φιλογραμμάτονς οντάς, ουκ αν άπεύχόμην 6ου ΐ5 
μνρία μεν ενμα&είας μνρία ό' ευφυΐας παραδείγ- 
ματα θηρίων διηγονμενος, ών άμαις και βκάφαις 
ημΐν εκ των βαβιλικών άρνϋαβϋ-αι ϋ'εάτρων η καλή 
'^Ρώμη παρεύχηκε. ταντα μεν ονν εκείνοις νεαρά 
και α&ικτα προς τον λόγον έγκαλλωπίϋαα&αι κατά- «ο 
λείπωμεν βονλομαι δε μικρόν τι μετά 6οϋ βκέφαΰ- 
%•αι καΌ-' ήβυχίαν. οίμαι γάρ ΐ(Ϊ6αι/ τινά μέρους 
έκάβτου καΐ δυνάμεως φαυλότητα και πήρωβιν είναι 



2 τνφλος^ κωφός ονδε τυφλός οιηίδδΟ ονδ' αωτος 
ΡοΓχΛγί'ϊυδ, (^υαΘ ρΓΒ,βίβΓβηάβ, βαηΐ; 3 &£ομεν — βλέπομεν 
ει και χείρον ΐίράηων] Ά,άάϋΆ δΐιηί θχ ΡοΓρ11^^^0; ΐη Ρΐαί;. 
1ίΙ)Γί8 ρυρβΓίΐιηί ΥβΛο. χειρών ίεράτιων ίη ορίίιηϊδ, χειρών 
καΐ ομμάτων ίη οβίβΓίδ 5 ίαχνος τε] ηιαίϊιη ίοχνος §ε 

11 Ροι•ρ1ΐ7ήυ8 : ν.οιϊ 0•ολερόν κεκτήα&αι. Έονί. ΐΆΊη^η κεητήα^αι 
άβίβηάυηι βδί 15 σου] σο4? 



ΟΕ 80Ι.ΙΕΚΤ1Α ΑϊίΙΜΑΙ,ΐυΜ. 23 

καΐ νόΰον, ωΰπερ όφ&α/^μον τυφλότητα καΐ ΰκελονς 
χωλότητα καϊ φελλότητα γΡ.ώβΰηζ, άλλου (5£ μηδε- 
Ί^όζ' ον γαρ εβτι τνφλότης μη πεφνκότος οραν 
ονδε χωλότης μη πεφνκότος βαδίξείν, ψελλόν τε 
δ των άγλώΰβων η των άναυδων φύβει τραυί^ον 
ούδεν αν προβείποις' ούκοϋν ούδε παραπαΐον η Ο 
παραφροϊ^οΰΐ' η μαινόμενον, ω μη το φρονεΐν καΐ 
δίανοείΟ&αι καΐ λογίζεβΟ-αι κατά φνβιν ϋπήρχεν 
ου γάρ έβτίν εν πά&ει γενεΰ&αί μη κεκτημενον 

10 δΰναμιν^ ήζ το πά&Οζ η ΰτερηΰίζ η πήρωβις η τις 
άλλη κάκωβίξ ην. άλλα μην έντετύχηκάς γε λυττώ- 
ΰαΐζ κυοίν, εγώ δε καϊ ΐτζποις' ένιου δε φαβι καϊ 
βοϋς μαίνε6%'αι καϊ άλώπεκας' άρκεΐ δε το των 
κννών, ο άναμφίϋβητητόν έβτι, καΐ μαρτυρεί λόγον 

15 έχειν καϊ διάνοιαν ου φαύλην το ζωον, ήζ ταραττο- 
μενης καϊ βυγχεομένης η λεγομένη λύττα καΐ μανία 
πά&ος εβτίν οϋτε γάρ όψιν άλλοιουμένην αυτών 
οντ άκοην ορώ μεν. αλλ' ώβπερ άνΟ'ρώπου μελαγ- Ε 
χολώί'τοί η παρακόπτοντοξ ό μη λέγων έ^εβτάναί 

20 καϊ δίεφ&ορέναί το φρονούν και λογιζόμενον καϊ 
μνημονεϋον ατοπ,ός έβτΐ' καΐ γάρ η βυνή^εια ταϋτά 
γε κατηγορεί τών παραφρονούντων μη είναι παρ' 
αυτοίς άλλ' έκηεπτωκέναι τών λογιβμών οϋτως ό 
τοϋξ λυττώντας κύνας άλλο τυ πεπον&έναι, νομίζων Ρ" 

2', άλλ' ούχΙ τω φρονεΙν πεφυκότι καϊ λογίζεβΟ^αι και 

7 και ΡθΓρ1ΐ)'ΓΪιΐ8: η 9 ίν πάΟ^α ίοΐβαΐ: ίνηα%•(ς 

11 -ην] Ιοτιν ί(1βηι VI Ιγω όί•] έτι δΐ ίίίβηι 17 αντοΐς 

ίάβηι 23 αντοϊς Νηποΐίϊυδ: αντοις 25 του φρονΐΐν 

ταφνλότος — άναπίπληομένυν — παραπεπτοακότης (Ιε^. παρα- 
ηίπαιν.ύτος) Ροι^ρΙι^ΓΪυΗ ΓβοΙϊυβ 



24 ϋΕ 80Ι.Ι.ΕΕΤΙΑ ΑΝΙΜΑΙ/1Ι3Μ. 

μνημονενειν άναπεπληΰμενονζ ταραχής καΐ παρα- 
πεπαίχόταζ άγνοεΐν τα φίλτατα πρόΰωπα καϊ φεν- 
γειν τάζ ΰνντρόφονς δίαιτας, η παροραν το φαινό- 
μενου εοικεν η ΰυνορών το γιγνόμενον δ'ξ αύτον 
φιλονεικείν τιρος την άλή&ειαν. γ> 

0. ΣίΙΚΑ. Όρ^ώς μοι δοκεΐζ ϋπονοεΐν οι γαρ 
άπο της Στοάς και. τον Περιτίάτου μάλιΰτα 7^ρος 
τουναντίον εντείνονται τω λόγω, της δικαιοΰννης 
έτεραν γενεόιν ουκ εχονύης, αλλά παντάπαβιν 

^α^ άβνύτάτον κα\ άννηάρκτον γιγνομενης, ει παβι τοΐ^ ίο 
ζφοις λόγον μέτεβτι' γίγνεται γαρ η το άδικεΐν 
άναγκαΐον ημΐν άφειδονύιν αυτών, η μη χρωμενων 
αντοΐς το ζην αδύνατον και ατίορον' και τρόπον τινά 
θηρίων βίον βιω60με&α, τάς άπο των &ηρίων προε- 
μενοι χρείας, άφίημι γαρ Νομάδων και Τρωγλοδν- ΐ5 
των άνε^ευρετονς άρι&μω μυριάδας, οι τροφών 
ΰάρκας άλλο δ^ ονδεν ί'βαβιν' άΑλ' ημΙν τοις ήμέ- 
ρως και φιλαι•9ρώπως ζην δοκοϋβι ποίον έργον 
απολείπεται γης, ποιον εν &αλάττυ, τίς εν όρεβι 

Β τέχνη, τίς κόΰμος διαίτης, αν, ώς προΰήκει, λογι- 20 
κοΐς και ομόφυλοι ς πάΰι τοις ζφοις ού(3ΐν άβλαβώς 
καϊ μετ ενλαβείας προΰφέρεο&αι μά&ωμεν, έργον 
έΰτίν ειπείν, ούδεν ούν φάρμακον ούδ' ιαμα της 
η τον βίον άναιροΰβης η την δικαιοβύνην απορίας 
έχομεν, αν μη τον άρχαιον όρον και νόμον φυλάτ- 2δ 



4 η ΰννορών Ρθ)])\\γΐΛη5: μη οννορών 12 χρωμενων 

αΰτοι'ς] χρωμένοις ϊάθΐη 19 ίν δρεΰΐ] ίναργης Ίάβιη. ί'νίργος 
(δϊο) Κ, 1β^. ενεργός "25 εχομεν ϋυθΙ)ηθΓα8: ονόεν εχομεν 



ϋΕ δΟΙΙΕΕΤΙΑ ΑΝΙΜΑΙΙϋΜ. 25 

τωμεν, ω καθ•' Ήβί'οδον 6 τάς φύβεΐξ διελών καΐ 
&εμενος ιδία των γενών εκάτερον 

^ίχΟ'ύΰί μεν καΐ &ηρ6ΐ και οιωνοί^ τίετεηνοΐζ 
έβ^ειν άλλγιλονς, έπεί ον δίκη εβτι μετ αντοΐζ, 
5 άν&ρώτίοίΰί δ' έδωκε δίκην' 

προζ αλλήλους. οΊς δ' ουκ έ'ΰτι το δικαιοηρα- 
γεΐν προς ημάς, ούό' ημΐν προς εκείνα γίγνεται το 
άδίκειν ως οι γε τοΐ5τον προέμενου τον λόγον 
οντ' ενρεΐαν αλλην οντε λιτήν τι] δικαιοβνντ} παρ- ^ 

10 εί6ελϋ•εΐν δδον άπολελοίπαβι. 

7. ΑΤΤ. Ταντα μεν^ ω φίλε 'τάπο καρδίας^ των 
ανδρών έ^είρηκας' ον μην δοτεον, ώβπερ δνϋτο- 
κου(3αί.5 γυναιξί, περιάψαβϋ'αι τοις ψίλοβόφοις ώκν- 
τόκίον, ίνα ραδίως καΐ άταλαιπώρως το δίκαιον 

15 ημΐν άποτεκωΰιν. ονδε γαρ αντοί τω Επικουρώ 
διδόαβιν νπερ τών μεγίβτων βμικρόν οντω πράγμα 
καΐ φανλον , οΐμαι, ατομον παρεγκλίναι μίαν έπΙ 
τονλάχιΰτον, όπως αβτρα καΐ ζώα καΐ τύχη παρειβ- 
ελ&η καΐ το εφ' ημΐν μη άπόληται' δεικννναι δε Β 

20 το αδηλον η λαμβάνειν τι τών προδήλων καΐ προσ- 
ήκει το περί τών ζωών υποτίΟ•εβ&αι προς την 
δικαιοϋννην, ει μή&' ομολογείται μήτ άλλως άπο- 
δεικνύουβιν. έχει γαρ ετε'ραν ό(ϊόν εκεί το δίκαιον 

1 Ήαίοδον] ΟΌ 211 ό] ό Ζινς Ροτρίιγιΐαί', πι;ι1ίιιι 
ύ Ζΐνς ό 6 το ΡοΓρΗ^τηυδ: τι 9 υντ' ίύρΐΓαν ϊιίβηι: 

οΪ;γ£ χρίΐ'αν ϊ\). λιζην] Ιιητην \άβτο. Οί'. ρ. 580 .α. Ρΐιιί, 

ΙΊΐίίοιΙοη. ρ. 108α 11 ταύτα] ταντγ]? Λ. τάπυ καρόΥας] 
οί'. Ναικίί. ρ. 486, ί^υΐ ί,βιηοη Ιοοΐ ΙιυίυΗ ΙοΗΐίηιοιιϊυιη οιηϊβίί 
15 τώ Έηι-Λονρω] νίϋ. ϋίβηΟΓ. ΕρίουΓβιι ρ. 351, 11 18 τύχη] 
'ψνχη Μ:ιΛνι'{^ίη3 ί9 ίίΐχΐΊ'ΐ'οη — άπυδατιννονΰΐν] ΟΟΓ- 



26 Γ>Ε 80Ι.ΙΕΚΤΙΑ ΑΝΙΜΑΕΙϋΜ. 

ου 6φα?,εράν καΐ παράκρημνορ οντω καΐ δίά των 
εναργών άνκτρεττομενων αγονβαν, άλλ' ην, Π?.ά- 
τωνοξ νφηγονμ,ενον , δείκνυβίν ονμυξ νιος, ώ Σώ- 
κλαρε, βοξ ό' εταΓρο^, τοις μη φιλομαχεΐν ε'πε6&αι- 
δε καΐ μαν^άνειν βονλομένοις. έπεί τό γε μη παν- 5 

Ε τάτίαΰυ κα&αρενεον αδικίας τον ανΟ'ρωπον οϋτω τα 
%ψα μεταχειριζόμενον Εμπεδοκλής καΐ Ηράκλειτος 
ώς άληΰ•£ς προβδεχονται, πολλάκις οδνρόμεΊ^οι καΐ 
λοιδοροϋντες την φνΰιν , ώς ανάγκην καΐ πόλεμον 
ονβαν, αμιγές δε μηδέν μηδ' ειλικρινές εχονβαν ίο 
αλλά δια πολλών κάδίκων πα&ών περαινομένην 
οπον καΐ την γένεβιν αύτην εξ αδικίας βυντνγ- 
χάνειν λέγονβι, τω 0•νητω βννερχομενον τοϋ ά&α- 
νάτον, καΙ τρεφεΰϋ-αι τό γεννώμενον παρά ψύβιν 
μελεβι τοϋ γεννηβαντος άποβπωμενοις. ου μήν ΐδ 

Γ αλλά ταϋτα μεν άκρατα καΐ πικρά φαίνεται κατα- 
κόρως' ετέρα δ^ έβτιν εμμελής παρηγορία, μήτε 
τών ζώων τον λόγον αφαιρούμενη καΐ βώζονβα 
χρωμένων αύτοΐς ώς προβήκει το δίκαιον ην τών 
βοφών καΐ παλαιών είΰαγόντων ΰυβτάβα λαιμαργία 20 
μί9•' ηδνπα&είας επέβαλε και ήφάνιΰεν, αν&ις δε 
ΠνΟ'αγόρας ανελάμβανε, διδάβκων ώφελεΐβ%•αι μη 

ταρία. Γο^^. δει-Λννντι δε τό αδτιλον /) λαμβάνειν τι τών 
ποο8. προαήκει η το ηερί τών ξήων μη νποτί^εα&αι οβϋ. 
οί. Ι,^θΓΐ;. Ερΐο. 33. 150 

2 Μ: άν^^τ^επόμενον 'ύ). ΙΙΧάτωνος] αι. Ι^β§^. ρ. 782ο 
7 Έμπεδο-Αλης] οί". Αήδΐοί. ρ. 1373, 14'' ΪΙ). Ήράκλίΐτοί] 
Β7\να{/6Γ. ρ. 25 ίι•. 62 11 •λάδίγ.ων ΒαθΙ)η6Γα8: καΊ δί-λαίων 
ΆΛΐί ν,αϊ αδίκων 14 τρέφεα&αι Μ: τέρπεσ&αι ΐ\}. Κ: 
γενόμενον 15 μέλεοί] μέρεαι Ευιρβήιιβ 19 ώς Μ: πώς 
20 είσαγαγόντων Επιρβάυδ 



ϋΕ δΟΙ^Ι^ΕΕΤΙΑ ΑΝΙΜΑΙ,ΐυΜ. 27 

άδίκοννταζ' ου γαρ άδίκονβιν οι τά υ,εν αμικτα 
καΐ βλαβερά κομιδΐ] κολάζοντεξ καΐ άτιοκτινννοντες^ 
τά δ^ ήμερα καΐ φι,λάνΟ-ρωηα ποίονμενοί η^α^ά 
καΐ βυνεργά χρείας, ΐίρος ην εκαδτον εν πέφνκεν, 

5 ^ϊππων όνων τ οχεία καΐ ταύρων γονάς,' 965 

ών 6 Αίβχύλον Προμηϋ-ενς ^δοϋναί' φηβΐν ι)μΐν 
^άντίδονλα καΐ πόνων έκδεκτορα'' 

κνβΐ δε χρώμενοί ηροφυλάττονόιν, αίγας τε και οίς 
άμελγόμενα καΐ κειρόμενα νέμοντες. ου γαρ άναί- 

10 ρεϊται το ζην ούδε βίος άπόλλνται τοις ανθρώπους, 
αν μη λοτίάδας ίχ&νων μηδ' ήπατα χηνών εχωβι 
μηδέ βονς μηδ' έρίφονς κατακόπτωβιν επ' ευωχία, 
μηδ' άλνοντες εν &εάτροις μηδέ παίζοντες εν Ο^ή- 
ραίς τά μεν άναγκάζωβί τολμαν άκοντα και μάχε- 

15 69•αι, τά δε μηδ' άμννε6%^αί πεφνκότα διαφΟ'είρωύι. 
τον γάρ τταιξοντα καΐ παιζόμενον οίμαι βνμπαίζονΰι 
δεΐν χρήβϋ-αι καΐ ίλαροΐς, ονχ ώβπερ ό Βίων έλεγε 
τά παιδάρια παίζοντα των βατράχων τοις λίΟΌΐς Β 
εφίεβΰ-αι, τονς δε βατράχους μηκετι παίζοντας άλλ' 

20 άλη9•ώς άποϋ•νη6κειν , ούτω κυνηγεΐν καΐ άλιενειν, 
όδννωμενοις τερπομενονς και άπο^νήβκουβι, τοις 
δ^ άπο βκύμνων και νεοββών έλεεινως άγομένοις. 
ον γάρ οί χρώμενοί ζφοις άδίκονβιν, άλλ' οι χρώ- 
μενοί βλαβερώς καΐ όλιγώρως και μετ' ώμότητος. 

5. 7 ΝαιαΛ. ρ. 65 Λ. ρ. 98 ο: ύχΐ^'(xν 7 βαοίβηΐ: 

^νίί'κτορα 6 οΐς *: οϊς 9 άμελγομίνας καΐ τΐίίρομένας ίΐ 
11 μηδ' '* : μιμ' 16 τον γάρ ηαΐξ. και τΐρπόμίνον οΐμαι 

τοις ανμπ. 1)α(ί1ϊηβΓϋ3 Ϊ1>. ανμπαίζονσι\ ονμπαίζυυσι 

παί^ονηι ? 



28 ϋΕ δΟΙ^ΙΕΕΪΙΑ ΑϊίΙΜΑΙ^ΙϋΜ. 

8. ΣίΙΚΑ. Έπίβχες^ ώ Αυτόβουλε^ και παρα- 
βαλοϋ το ^νριΌν της κατηγορίας• εγγύς γαρ οϊδε 
%ρο6ίόντες πολλοί καΐ Θ^ηρατικοΙ πάντες, ονς οντε 
μετα&εΐναί ράδιον οντε λυπεΐν άναγκαΐον. 
Ο ΑΤΤ. 'Ορ&ώς παραυνεΐς' άλλ' Ενβίωτον μεν εν 5 
οίδα καΐ τον έμον άνεφών Άρίβτωνα^ τονς τε 
^ιοννβίον παΓία^ άπο ζίελφών, Αϋακίδην καΐ 
Άριβτότίμον τούτον, είτα Νίκανδρον τον Εν&ν- 
δάμον, χερβαίας " δαημονας' άγρας ώς^Ομηρος εφη, 
καΐ δίά τούτ Άρίβτοτίμον γενηβομένονς' ώύπερ ίο 
αν πάλιν τονόδε τους νηβίώτας κα) παραλίονς, 
Ήρακλεωνα τον Μεγαρό&εν καΐ Φιλόύτρατον τον 
Ενβοέα, ^τοΐύν ^αλάβϋια έργα μέμηλε,' Φαίδιμος 
έχων περί αυτόν βαδίζει. 

^ Τνδείδην δ' ονκ αν γνοίης ποτέροιΰί μετείη' , ΐ5 

τοντονί τον ημέτερον ηλίκιώτην Όπτάτον, ος πολ- 
λοίς μεν ενάλον όρείον δε πολλοΓ^ άγρας άκροϋ-ι,- 
νίοις άγλαΐΰας την Άγροτέραν αμα 0•εόν καΐ 
ϋ /ύίκτννναν, ενταύθα δηλός έθτι προς ημάς βαδίζων, 
ώς μηδετέροίς προΰΟ'ήβων έαντόν η φανλως είκά- 20 
ζομεν, ω φίλε Όπτάτε, κοίνόν βε καΐ μέβον έΰεόϋ-αι 
των νεανίΰκων βραβεντήν; 

ΟΠΤΑΤΟΣ. Πάνν μεν ονν 6ρ9•ώς υπονοείς,^ 
ώ Αντόβονλε' πάλαι γαρ ο Σόλωνος εκλέλοιπε 

2 το &ν^ίον δα,ΐιη 3,81118 οΓ. ρ. 940 Γ 7 Δελφών Ιιβοηΐουδ: 
άδίλφών 9 Κ: βαήμονα 10 ΕιηρβΓΪη8: άριατότιμον 

13 τοίσι Ε: τοίαί τε οι. Ηοηι. Β 614 15 Ηοηι. Ε 8ό 

17 δρείου δε πολλοίς ϋυβΙ)ηβηΐ8: όρείον πολλάκις 



ϋΕ 80Ι.Ι.ΕΕΤΙΑ ΑΝΙΜΑΕΙϋΜ. 29 

νόμος, τους εν ΰτάβεί μηδετερω μέρει προθγενομέ- 
νονς κολάξων. 

ΑΤΤ. ζίενρο όή κα&ίζον προς ημ&ς, δπως, ει 
δεηβει μάρτυρος, μή τοΓ^ Άριατοτέλους πράγματα 
5 βιβλίοις παρεχωμεν, άλλα 6οΙ δι' έμπειρίαν επό- Ε 
μενοι τοις λεγομένοις άλΐίΐ%•ώς την φηφον ετΐίφε- 
ρωμεν. 

ΣίΙΚΑ. Είεν, ω άνδρες νέοι, γέγονέ τις νμΐν 
ομολογία ηερί τάξεως; 
10 ΦΑΙΑ1Μ0Σ. Γεγονεν, ώ Σώκλαρε, Λολλήν 
παραβχονβα φιλονεικίαν είτα κατ Ενριτίίδην 

^ό της τύχης τταΓ^ κλήρος επΙ τούτω ταγείς' 

τα χερ<?αΓα προειύάγει δίκαια των ένάλων. 

ΣίΙΚ. Καιρός ονν, ώ Άριβτότιμε, βοΐ μεν ηδη 
15 λέγειν ημΐν ά' άκούειν. 

9. ΑΡΙΣΤ0Τ1Μ0Σ. Ή μεν αγορά τοΓ^ δικα- 
ζομένοις *** τα δε τον γόνον άναλίύκει ηερϊ τάς 
άτΐοκνήΰεις έπιτρέχοντα τοις %ήλε6ΐ' κεβτρέως δε 
γένος, ονς παρδίας καλονβιν , από τής μύ^,ης τρέ- ϊ" 
20 φονται τής εαυτών 6 δε πολύτΐους αυτόν έβΟ^ίων 
κά&ηται χειμώνας 

^έν τ άπύρω οίκω και εν ή^εβι λευγαλέοιΰιν' 

ούτως αργός ή άναίΰϋ-ητος η γαβτρίμαργος η παόι 
τούτοις ένοχος έβτι. διό καΐ Πλάτων αΰ πάλιν 

8 γίγονε δϊ τις? 12 Ναυοίί. ρ. 1»78, €|υί νβΓίηι ίπϊ 
τούτω τοίγιϊς ιιΗοηα αΐ) Ευηρϊίΐβ ραίιιί; 13 προίΐαάγιιν 

δίκαιοι (Ηοο ουιη Κ) ΗυΙΙοηπίΐ 17 Ιαο. ΐικϊϊο&νϊΐ Μ 

•22 Ηβ8. 00 52δ 24 Πλάτο)ν] ιΐβ Ι.β^^. ρ. 823 α 



30 Ι>Ε 80ΕΙ.ΕΕΤΙΑ ΑΝΙΜΑΙΙϋΜ. 

«τΤίΓττε νομοθετών μάλλον δ' άπεν^,ατο τονς νέους 
'^%•αλαττίον Ό'ί^'ρα^ έρωτα λαβεΐν'" ονδεν γάρ άλκης 
γνμνάβίον ονδε μελέτημα βοφίας ούό' ο6α προς 
ί6χνν η τάχος η κίνήΰείς διαπονονβι τοΙς προς 

^α^ λάβρακας η γόγγρονς η ΰκάρονς άγώβιν ωβπερ 5 
ένταΰ&α τα μεν Θ^νμοείδή το φιλοκίνδννον καΐ το 
άνδρεΐον άβκεΐ των μαχόμενων, τά δ\ πανούργα το 
φροντιβτικον και βννετον των έπίτί&εμένων, τά δε 
ποδώκΐι] το ρωμαλέον καΐ φίλόπονον των διωκόντων. 
καΐ ταντα το κννηγεΐν καλόν πεποίηκε' το (ϊ' ιο 
αλυενειν απ' ονδενός έ'νίϊοΐον• ουδέ γε ϋ^εών τις 
ή^ίωβεν ω εταίρε '^γογγροκτόνος', ωύπερ 6 Απόλλων 
^ λνκοκτόνος' , ουδέ "τριγλοβόλος', ωβπερ ^έλαφηβόλος' 
η "Άρτεμις, λέγεβΟ^αι. καΐ τι &ανμα6τόν, οπον καν 
άν^ρώπω ύνν μεν και έλαφον και νη ^ία δορ- ΐ5 
κάδα και λαγωόν ελεΐν κάλλιον η πρίαβΰ'αι, Ο'ύννον 

Β ίε καΐ κάραβον καΐ άμίαν βεμνότερόν έβτιν αυτόν 
οφωνεΐν η άλιεύειν; τό γάρ άγεννες και άμήχανον 
όλως καΐ άπάνουργον αυτών αίβχρόν και. αξηλον 
και άνελεν&ερον την ίχγραν πεποίηκε. 20 

10. ΚαΟ•όλου δέ, έπεί δι ων οι φιλόσοφοι δει- 
κνΰουθι τό μετέχειν λόγου τά ζώα, προ&έβεις είύΐ 
και παραΰκευαι και μνήμαι καΐ πά^η καΙ τέκνων 
επιμέλειαι και χάριτες ευ πα&όντων και μνηΰικα- 
κίαι προς τό λυπηβαν, έτι δ' εϋρέΰεις των άναγ- 25 
καίων, εμφάβεις αρετής, οίον ανδρείας κοινωνίας 
έγκρατείας μεγαλοφροούνης' ύκοπώμεν τά έναλα, 

15 μεν Κ: μόνον 19 αίοχ^^^ν Κ 22 χό Κ: το τε 

ϊΐ). ΐίΰΐ] ίοτί. Ιιϊο άβίβηάυιη βΐ αάά. ροεί; έμφάαΐΐς 



ΌΕ δΰΙΕΕΚΤΙΑ ΑΝΙΜΑΜϋΜ. 31 

ει τούτων εκείνα μεν ονδεν η πού τι παντελώς 
άμανρον αίϋ-νγμα καΐ δν6%•έατον ενιδεΐν μάλα μόλις 
τεκμαιρόμενα) δίδωΰιν' εν δε τοις πεζοΐς και γη- 
γενεΰι λαμπρά και εναργή καΐ βέβαια παραδείγ- Ο 
5 ματα των είρημένων εκάΰτον ?Μμβάνειν έβτι και 
Ο-εάϋ&αι. πρώτον ονν δρα προ&ε'βεις και παρα- 
βκενάς ταύρων επί μάχΐ] κονιομένων καΐ κάπρων 
ληγόντων οδόντας" ελέφαντες δέ, τής νλης, ^ν 
όρύττοντες η κείροντες έβ^ίονΰιν, άμβλνν τον 

10 οδόντα ποιούΰης άποτριβόμενον, τω έτέρω προς 
ταντα χρώνται, τον δ' έτερον ίττακμον άεΐ και 
ό^νν επί τάς άμυνας φνλάττονβιν. ο δε λέων άεΐ 
βαδίζει 6υνε6τραμμένοις τοις ποΰίν^ έντος άπο- 
κρνπτων τους 'όννχας, ίνα μτ] τριβόμενοι τ'ήν άκμην 

ΐδ άπαμβλύνωΰι μηδέ καταλίπωβιν ενπορίαν τοΓ^" 6τι- 
βεύονβιν' οΰ γαρ ραδίως όννχος ενρίβκεται λεον- 
τείου 0ημεΐον, αλλά μικροΐς καΐ τνφλοίς ί'χνεΰιν ΰ 
έντνγχάνοντες άποπλανώνται καΐ διαμαρτάνονβιν. 
υ ό' ίχνενμων άκηκόατε δήπον&εν ώς ονδεν άπυ- 

20 λείπει ^ωρακιζομένον προς μάχην όπλίτον' τοβον- 
τον γάρ ιλύος περιβάλλεται καΐ περιπήγννΰι τω 
βώματι χιτώνα μέλλων έπιτίΰ^εβ^αι τω κροκοδείΡ.ω. 
τάς δε χελιδόνων προ της τεκνοποιίας παραΰκενάς 
όρώμεν, ώς εν τα βτερεά κάρφη πρυϋποβάλλονται 
Ί 25 δίκην θεμελίων, είτα περιπλάττονβι τά κουφότερα" 
καν πηλον τίνος έχεκόλλον δεομένην αί'ΰϋ^ωνται τι)ν 
νεοττιάν^ λίμνης η ϋ-αλάττης έν χρω παραπετόμεναι 
φαύον0ΐ τοις πτιλο^ί επιπολής, όΰον νοτεραί, μί) Ι•^ 
16 μηδί *: μ-ήτε 'ύ). ν.αταλίίηωαιν'ί 2ί νοτίρά, μη βαρίαΐί 



32 ΟΕ 80Ι.Ϊ.ΕΚΤΙΑ ΑΝΙΜΑΙ,ΙϋΜ. 

βαρείαι γενεΰΟαι τι] νγρότητι, βνλλαβοϋβαί δε 
κονιορτον όντως έ^αλείφονβι καΐ βννδέονβι τα γα- 
?.ώντα ϋοί διολιβχ^άνοντα' τω δε βγ^ήματί τονργον 
ον γωνιωδεξ ουδέ πολνπλενρον^ αλλ' δμαλον ώς 
ενεβτι μάλιβτα καΐ ύφαιροειδες αποτελοΌ^ι ' καΐ γαρ 5 
μόνιμον καΙ χωρητίχόν το τοιούτο καΐ τοΐς ετιιβον- 
λενονβί ^ηρίοις έ^ωΟ•εν άντιλήφεΐξ ον πάνυ δίδωβι. 
τα ό' αράχνης έργα, κοινον ίβτων γνναι^ι καΙ ^ηρας 

Γ ααγηνενταΐς άρχέτνπον^ ον κο:•θ•' εν αν τις Ο^ανμά- 
βειε' και γάρ ή τοϋ ντ/^ιατο^ ακρίβεια και της νφης ίο 
το μη διεχες μηδέ βτημονώδες αλλά λείου βυνέ- 
%ειαν υμενος και κόλληϋιν υπό τίνος αδήλως πα- 
ραμεμιγμένης γλιβχρότητος άπειργαβμένον, ή τε 
βαφή της χρόας ένάερον καΐ άχλυώδη ποιονβα την 
έπιφάνειαν ϋπερ τοϋ λα%•είν^ αυτή τε μάλιΰτα πάν- ΐ5 
των η της μηχανής αυτής ηνιοχεία καΐ κυβερνηΰις, 
οταΐ' ενόχεΟ•}] τι των άλωβίμων, ωβηερ ^ίΐ^Όϋ 
βαγηνευτον, ταχύ ΰνναιρεΐν εις ταυτο και 6υνά- 

967 γειν το Θ^ήρατρον αίΰ&ανομενης και φρονούβης, τι] 
κα&' ημέραν δψει καΐ %-έα τού γιγνομενου πιΰτόν αο 
εβχε τον λόγον. άλλως ό' αν έόόκ&ι μϋΟ^ος, ώβτίερ 
ημΐν έδόκει το των εν Αιβύί] κοράκων, ο'ί τίοτού 
δευμενοι λίϋ-ονς εμβάλλουβιν αναπληρούντες και 
άνάγοντες το νδωρ, μέχρι αν εν έφικτω ^^ενί^ταί* 

3 *: διολιο&κίνοντα ϊϊ). *: το ί'ργον 11 άλλα λίίυν 
ΰυνέχειαν χε] ιυαίβ ίηίβΠβοίυδ Ιοοϋδ. αννεχΐίαν βί κόλληαιν 
ρβηάβηί αϊ) άπειργασμένον ηί ΰνναιρεΐν καΐ ουνάγειν βΛ) 
(χίΰ&(χνομένης καΐ φρονονοης; τβΛα αηίβΐΒ τ^ ν., ημ. ο'ψει 
ν.ίά 0-ϊα οταηι πιατον εοχε τόν λόγον δΐιηί οοηίυη^βηάα 
18 ταντό Κ: ταντά 



ΌΕ δΟΕΙΕΕΤΙΑ ΑΝΙΜΑίπίΜ. 33 

είτα μέντοι κννα %•εα6άμενος εν ττλοιω, των ναυ- 
τών μη τιαρόντων, εις ελαίον άμφορέως άποδεοϋζ 
έμβάλλοντα των χαλίκων, έϋ-ανμαβα πώξ νοεί καν 
βννίηύν την γιγνομενην εκϋ-λίφιν νπο των βαρν- 

6 τερων τοΙς κονφοτεροις νφιβταμένων. όμοια δε 
και. τα των Κρητικών μελιβΰών και τα τών εν 
Κιλικία χηνών έκεΐναι μεν γαρ άνεμώδες τι μελ- Β 
λονΰαι κάμπτειν άκρωτηριον ερματίζονβιν εαυτάς, 
νπερ τον μη παραφερε^•9•α£., μικροις λι&ιδίοίζ' οι 

10 (Ϊ£ χήνες τους άετονς δεδοικότες, όταν νπερβάλ- 
λω<3ι τον Ταϋρον, εις το ΰτόμα λίϋ•ον ευμεγέθη 
λαμβάνουβιν , οίον επιβτομίζοντες αυτών καΐ χαλι- 
νοϋντες το φιλόφωνον καΐ λάλον, δπως λά0•ω6ι 
βιωηη παρελθόντες, τών δε γερανών και το περί 

15 την πτηβιν ευδοκιμεί" πέτονται γαρ, δται/ ^ πνεύμα 
πολν και τραχύς αήρ, ουχ, ωβπερ ευδίας ουβης, 
μετωπηδον η κόλπω μηνοειδοΰς περιφερείας, άΖλ' 
εύθϋς εις τρίγωνον βυνάγονβαι 6χίζουΰι τη κορυφϊ] 
το πνεύμα περιρρεον, ω6τε μη διαϋπαβθηναι την Ο 

20 τά^ιν. ΰταν 0£ κατάρωβιν επι γην, αί προφυλακήν 
εχουβαι νυκτός επί -θ^ατε'ρου βκέλους όχοϋνται τό 
6ώμα, τω δ' ετερω ττοόΙ λί&ον περιλαβοΰύαι κρα- 
τοϋβί-' βυνεχει γαρ ο της άφης τόνος εν τω μη 
καΰ'εύδειν πολύν γρόνον όταν δ' άνώβιν, εκπεβών 

2δ ό λίθος ταχύ διήγειρε την προεμενην ώβτε μη 
πάνυ θαυμάζειν τού '^Ηρακλέους, ει τόξα μαβχάλη 
ύποθείς καί 

15 *: ττέτανται 
ΡΙαΙαΓυΙιί ΜοΓαΙία. Υοΐ. VI. 3 



34 Ι)Ε 80ΙΙ.ΕΕΤΙΑ ΑΝΙΜΑΕΙϋΜ. 

'κραταιώ περιβαλων βραχίονι, 
ενδει, πιέζων χείρΐ δεί,ια ξΰλον' 

μΎΐδ' αν πάλιν τον πρώτον νπονοήοαντοζ όΰτρεον 
μεμνκότος άνάπτν^ιν έντνχόντα τοις ερωδιών ΰοφί- 
βμαβιν' όταν γαρ την κόγχην καταπίτ} μεμνκνΐαν, 5 

ϋ ενοχλονμενοξ εγκαρτερεΐ , μεχρι^ αν αίβ&ηται μα- 
λαΰβομενην καΐ χαλώβαν νπο της ^ερμότητος' τότε 
δ' εκβαλών κεχηννιαν καΐ άνεβπαβμένην ε^εΐλε το 
έδώδιμον. 

11. Τάς δε μνρμήκων οικονομίας καΐ Λαρα- ίο 
ύκενάς ί'κφραίΐαί μεν ακριβώς άμήχανον , νπερβηναι 
δε παντελώς όλίγωρον ονδεν γαρ οντω μικρόν ή 
φνΰις έχει μειζόνων και καλλιόνων κάτοπτρον, άλΧ 
ώβπερ εν βταγόνι κα&αρα πάβης ενεΰτιν αρετής 
£^ςρα<?ι§, ^ενΟ-' ενι μεν φιλότης' το κοινωνικόν, ι.ό 
ενι δ' ανδρείας είκών τό φιλόπονον' ενεβτι δε 
πολλά μεν έγκρατείας ΰπερματα πολλά δε φρονή- 

Ε 6εως καϊ δικαιοσύνης. 6 μεν ονν Κλεάνθης έλεγε, 
καίπερ ον φάβκων μετεχειν λόγον τά ζώα, τοιαντί] 
θεωρία παρατνχεΐν μνρμηκας ελ&εΐν έπΙ μνρμη- 20 
κιάν ετέραν μνρμηκα νεκρόν φέροντας" άνιόντας 
ο\)ν εκ της μνρμηκιάς ένίονς οίον εντνγχάνειν 
αντοΐς καϊ πάλιν κατέρχεΰΟ^αΐ" καΐ τοντο δΙς η τρις 
γενέβ&αΐ' τέλος δε τονς μεν κάτω&εν άνενεγκεΐν 

1 Ναυοίί. ρ. 919 3 πρώτον ΒβηδβΙβΓαδ 6 *: μέχρις 
15 Ηοπιβηΐδ ί? 216 18 Κλεάν&ης] οι. 0. ^^αοΙίδΐΏυΐΙι. 

Οοιαηιβιιί;. II άβ Ζβηοηβ βΐ; 01β3η11ιβ ρ. 13 £γ. 26. ΡβαΓδοη. 
¥ΐΆ§τα. οι Ζθπο 3,ηά Οίβειηίΐιβδ ρ. 271. Αβίϊαη. Ν. Α. 6, 50 
υηάβ ΙιίΓρβ ιηβηάυιη ονν επήγοντο βχΐιαβ οοιτϊ^βηάο 
οννεηήγοντο 



ΌΕ δΟΙΙΕΕΤΙΑ ΑΝΙΜΑΙ.ΙΪΙΜ. 35 

ώβτίερ λύτρα τοϋ νεκροϋ βκώληκα, τονς ό' εκείνον 
άραμένονς άποδόνταζ δε τον νεκρον οί'χεβϋ^αί. των Γ 
(ϊέ πάβιν εμφανών η τε περί τάς άπαντήβεΐζ έβτίν 
ενγνωμοβννη, των μηδέν φερόντων τοΐζ φέρονβιν 
δ έ^ίβταμενων οδον καΐ Λαρελ&εΐν διδόντων αϊ τε 
των δνβφόρων καΐ δνΰπαρακομίβτων διαβρώϋεΐξ 
καΐ δίαιρεβείς, οτίως ενβάβτακτα πλείοβι γένηται. 
τάς δε των κυημάτων δια^έόεΐζ καΐ δίαφν^εΐζ έκ- 
τος νετον ποιείται βημεΐον ό "Αρατοζ' 

10 'ή κοίλης μνρμηκες οχής εξ ώεα πάντα 

^άββον άνηνέγκαντο " ' 

καί τίνες ουκ 'ωά' γράφονβιν, άλλ' 'εά' ώς τους 
άποκειμένονς καρπούς, όταν ενρώτα βννάγοντας 9β^ 
αί'<3ϋ•ωνται καΐ φοβη&ώβι φϋΌράν καΐ ΰήφιν, άνα- 

ΐό φερόντων, υπερβάλλει δε πάβαν έπίνοιαν βυνέβεως 
η τοϋ πυροϋ της βλαΰτήβεως προκατάλη-φις' ου γαρ 
δ^) παραμένει ί,ηρός ούδ' αβηπτος άλλα διαχεΐται 
και γαλακτοϋται μεταβάλλων εις το φνειν' ϊν ούν 
μη γενόμενος ΰπέρμα την ΰιτίου χρείαν διαφΟ-είρτ] 

20 παραμένη δ' αύτοΐς εδώδιμος, ε^εβϋ-ίουβι την αρ- 
χήν, άφ' ης τον βλαΰτόν ό πυρός άφίηβιν. τονς 
δε τάς μυρμηκιάς αυτών έπΙ τω καταμα^είν ώαπερ 
έ^ ανατομής πληροϋντας ουκ άποδέχομαι' λέγουβι 
δ' ούν ονκ εύ&είαν είναι την από της οπής κά^Όδον 

25 ούό' εύπορον άλλω &ηρίω διε^ελ&εΐν, άλλα καμπαίς Β 

8 *: κυμάτων (({Χίοά ϊηίβπΐιιαι = κυημάτων ν. ΤΗββίΐαΓ.) 
οΓ. ρ. 981 ί'. 9 "Αρατυς\ Ρίαιιοη. 956 10 η] καΐ ίιΐοηι 

12 ωά] πιαίΐπι ώία Ϊ1). ώς λΥ '^'•^ ηογ. νϊοΐ. ίξ ανατομής 

πηρονντας 24 οπής Μ: 8ΐης 

Ά* 



36 ΟΕ δΟΙΣΕΕΤΙΑ ΑΝΙΜΑΕΙϋΜ. 

και ύτρεβλότηΟί κεκλαΰμενας νποΛορενβείς καΐ άνα- 
τρήύείξ έχονβαΐζ εις τρεΙς κοίλότητας άηοτε?.εν- 
τώβαν, ών την μεν ενδιαίτημα κοινον αντοΐς είναι, 
την δε των εδωδίμων ταμιεΐον ^ εις δε την τρίτην 
άηοτί&εβΰ'αι, τους %^νη6κονταξ. 5 

12. Οιμαι δε μη άκαιρος νμΐν φανεΐ6&«ι τοις 
μνρμηί,ιν ετιειβάγων τους ελέφαντας^ %να τον νοϋ 
τι)ν φύαιν εν τε τοις μικροτάτοις αμα καΐ μεγίβτους 
ύώμαβί κατανοήβωμεν, μήτε τούτοις εναφανιξομένην 
μητ έκείνοΐξ ένδέονύαν. οι μεν ονν άλλοι 0•ανμά- ίο 
ζονβι τοϋ ελέφαντας οΰα μαν^άνων και διδαΰκό- 

μένος εν ϋ•εάτροις έτζιδείκννται ύχημάτων είδη καΐ 
μεταβολάς, ών ονδ' άν&ρωττίναις μελέταις το τίοικί- 
λον και ηεριττον εν μνήμτ] καΐ κα&έ^ει γενέβΟ-αι 
τίάνν ράδιόν εβτιν' εγώ δ\ μάλλον εν τοις άφ' ΐ5 
αντοϋ και άδιδάκτοις τοϋ Ο'ηρίον πάΟ-εβι και κινή- 
μαβιν, ώβπερ άκράτοις και άπαραχντοις, εμφαί.- 
νομένην ορώ την βννεΰιν. εν 'Ρώμη μεν γαρ ον 
πάλαι πολλών προδιδαΰκο μένων βτάβεις τινάς ΐβτα- 
6&αι παραβόλους καΐ κινήύεις όυόε^ελίκτονς άνα- 2α 
κυκλεΐν, εις δ δυβμαϋ-έβτατος άκονων κακώς έκά- 
βτοτε και κολαζόμενος πολλάκις ώφΟ-η νυκτός 
αυτός άφ' έαυτοϋ προς την ΰελήνην άναταττόμενος 

Ο τα μα&ήματα και μελετών, εν δε Συρία πρότερον 
"Αγνών ιβτορεΐ, τρεφομένου κατ οικιαν έλέφαντος, 25 
τόν έπιβτάτην Ρ.αμβάνοντα κριΟ^ών μέτρον ϋφαιρεΐν 

4 *: ταμειον 19 ΐοταβϋ'αι Μ: κτάσ-θΌΐί. 23 άνα- 

ταττόμενος] άναπλαττόμενος Μ. άναματτόμενος νί. Υηΐ^αία 
ρΓ3,θ8ΐ&1; 25 *: αγνών 



ϋΕ δΟΙ^ΙΕΚΤΙΑ ΑΝΙΜΑΙΙϋΜ. 37 

καΐ χρεωκοηειν μέρος ημιΰν καϋ-' ημεραν επεί δε, 
τον δεβπότον Λαρόντοξ ποτέ χίά &εωμενον, παν το 
μετρον χατήραβεν, έμβλεψαντα καΐ διαγαγόντα την 
προβο6κίδα των κριϋ^ών άποδιαβτήβαι καΐ δίαχω- 
5 ρίΰαί το μέρος, ώς ενην λογιότατα κατειπόντα τον 
έπιβτάτον την άδίχίαν άλλον δε', ταΐς κρίΟ•αίς 
λί&ονς χαΐ γήν εις το μετρον τον έπιβτάτον χατα- Ε 
μιγννοντος, έφομένων χρεών, δραί,άμενον της 
τέφρας εμβαλεΐν εις την χντραν. 6 δ' νπό των 

10 παιδαρίων προπίβλαχιΰ^είς εν Ρώμη τοις γραφείοις 
την προβούχίδα χεντονντων ον ΰννέλαβε μετεωρον 
εξάρας επίδοξος ην άποτνμπανίοειν κραυγής όε των 
παρόντων γενομένης, άτρέμα προς την γην πάλιν 
άπηρείβατο χαΐ παρήλ&εν, άρχονβαν ηγούμενος 

15 δίχην τω τηλιχοντω φοβη^ήναι. περί δε των 
αγρίων χαΐ αυτονόμων άλλα τε ^ανμάβια χαΐ τα 
περί τάς διαβάβεις των ποταμών ιΰτοροϋβΐ' προ- 
διαβαίνει γαρ επιδονς αντον 6 νεότατος καΐ μικρό- 
τατος" οί δ^ εΰτώτες άποϋ'εωρονβιν ώς, αν εκείνος Γ 

2υ νπεραίρη τω μεγέ&ει το ρενμα, πολλήν τοΓ? /Αεί.'ξο(?6 

προς το &αρρεΐν περιονβίαν της άύφαλείας ού<?αν. 

13. Ένταν&α τοϋ λόγου γεγονώς ον δοκώ μοι 

παρήβειν δι ομοιότητα το της αλώπεκος, οι μεν 

ονν μν&ολόγοι τω ^ενκαλίωνί φαβι περιβτεράν εκ 

'ίΐ) της λάρναχος άφιεμένην δήλωμα γενέΰ&αι χειμώνος 
μεν εί'βω πάλιν ένδνομένην , ενδίας (ϊ' άποπτάβαν 
οί δε Θράκες έτι ννν, όταν παγέντα ποτααυί' δια- 
βαίνειν έπιχειρώβιν, άλώπεκα ποιούνται γνόμονα9α9 
της τον πάγον ΰτερρότητος' ηβνχη γαρ νπάγονΰα 



38 ΟΕ 80Ι>Ι.ΕΕΤΙΑ ΑΝΙΜΑΙΙϋΜ. 

τίαραβάλλει το ονς' καν μεν αί'β&ηται 'ψόφω τον 
ρεύματος εγγνς νποφερομενον , τεκμαιρομένη μή 
γεγονέναι δια βά&ους την Λη^ιν αλλά λεητην και 
άβεβαιον ΐβταται, καν εα τις, έπανέρχεταΐ' τω δε 
μη φοφεΐν Θ^αρρονβα διηλϋ-ε. και τοϋτο μη λέγωμεν 5 
αίβ&ηΰεως αλογον άκρίβειαν^ άλλ' θξ αίύ&ήΰεως 
6νλλογι6μΌν δτι ^το φοφονν κινείται^ το δε κινού- 
μενου ον πεπηγε, το δε μή πεπηγος νγρόν εύτι, το 
δ' νγρον ένδίόωΰιν.' οι άβ διαλεκτικοί φαβι τον 

Β κύνα τω δια πλειόνων διεξενγμένω χρώμενον εν ίο 
ταΐς Λολνΰχιδέύιν άτραποΐς ΰνλλογίζεβ&αι προς 
εαυτόν 'ί^ττοί. τήνδε το θηρίου ώρμηκεν η τήνδε η 
τήνδε' άλλα μην οντε τήνδε οντε τήνδε' τήν λοίΛην 
αρα' της μεν αίο&ήβεως ονδεν ή τήν ττρόΰληφιν 
διδούϋης, τοϋ δε λόγου τά λήμματα και το ύυμ- ΐ5 
7Γ£ρα0μο; τοις λήμμα6ιν έπιφέροντος. ου μήν δεΐταί 
γε τοιαύτης μαρτυρίας 6 κύων φενδής γαρ έβτι 
και κίβδηλος' ή γάρ αΐβ%•ηβις αυτή τοις ιγνεβι καΙ 
τοΓ? ρ£υμα(5ί. τοϋ Ο'ηρίου τήν φυγήν επιδείκνυβι, 
χαίρειν λεγουβα διεξευγμένοις ά^ιώμαΰι και ύυμ- 20 
πετίλεγμένοις. δι άλλων δε πολλών έργων και 

Ο παΟ'ών καί. κα%'ηκόντων ούτ όβφραντών ονθ^' ορα- 
τών άλλα διάνοια και λόγω μόνον πρακτών καϊ 
%•εατων όντων κατιάίΓν εβτι τήν κννός φύβιν ον 
τάς μεν εν αγραις έγκρατείας και πειθαρχίας και 25 
άγχινοίας γελοίος εβομαι λέγων προς υμάς τους 

19 ^Βνμοίΰΐ] πνΐνμ,ααι ΕηιρβΓΪιιβ, ββά. Η. 1. ρΐϋμα ίάβιη 
θβΐ; αΐηιιβ απορροή (ρ. 91 6 ά 80[. 917 β) οί. βϋαιη ρ. 15913. 
432 ά: το δε μαντικον ρεύμα κίχΐ πνεύμα. 433 ο 



ϋΕ δΟΕΕΕΕΤΙΑ ΑΜΜΑΙ,ΐυΜ. 39 

ορώντας αυτά καΌ-' ήμεραν καΐ μεταχειριζομένονξ. 
Κάλβου δε τον 'Ρωμαίον βφαγέντοξ εν τοΐξ εμφν- 
λίοΐξ πολεμοίς ονδείζ εδννή&η την κεφαλήν άποτε- 
μεΐν πρότερον, ΛρΙν ?) τον κννα τον φνλάττοντα 

5 καΐ προμαχόμενον αντον κατακεντήΰαί τίεριβτάντας. 
Πυρρός δ' 6 βαβιλενς οδενων ένετνχε κυνί φρον- 
ροϋντι ΰώμα πεφονευμενον, και τίυ&όμενος τρίτην 
ήμεραν εκείνην αβιτον παραμένευν καΐ μή άπο- 
λείπειν τον μεν νεκρον εκέλευβε &άψαι, τον δε Β 

10 κννα μεϋ•' Ιαυτοΰ κομίζειν επιμελομενονς. όλίγαις 
δ νύτερον ήμεραις έί,έταβις ήν των ΰτρατι,ωτών και 
Λαροδος κα&ημίνον τον βαϋιλέως καΐ Λαρήν 6 
κύων ήΰνχίαν έχων έτίεΐ δε τους φονέας τοΰ 
δεβηότον παριόντας είδεν έ^εδραμε μετά φωνής 

Ιό και ϋ-υμοϋ επ αυτούς καΐ κα&νλάκτει πολλάκις 
μεταβτρεφόμενος εις τον Πνρρον, ώατε μή 
μόνον έκείνω δι ντΐοψίας αλλά και πάβι τοις 
παρονΰι τους αν&ρώτίονς γενέΰ&αΐ' διο 6νλ?.ηφ- 
%•έντες εύ^νς καΐ άνακρινόμενοι, μικρών τίνων 

20 τεκμηρίων έ^ω&εν προΰγενομενων , ομολογήΰαντες 
τον φόνον εκολάβ&ηοαν. ταύτα δε και τον'Ηβιόδον 
κννα τον βοφοϋ δράβαι λεγονβι, τους Γαννκτορος Ε 
έξελέγ^αντα τον Νανπακτίον παΐδας, νφ' ων ό 
^Ηβίοδος άπέ%•ανεν. ο (5' οί Λατέρες ημών εγνωβαν 

25 αυτοί βχολάζοντες Ά&ήνηύιν εναργεβτερόν εβτι τών 
είρημενων παραρρνείς γαρ άνθρωπος εις τον νέων 

2 /Γάλβον (ϊί ΌαβΙ»ηβΓΠ9 : ούίέ %*: άπολιπίΐν 15 ιηαΐϊιη 
ίπ' αντονς και ^νμον 21 ταντά Ε: ταΰτα 2δ αντοί 
ιιαΐ Αί\ι. αύτοΙ καΐ οί'ί 



40 ΟΕ 80ΙΙΕΕΤΙΑ ΑΝΙΜΑΙνΙϋΜ. 

τοϋ Άβκληπίοϋ τα ενογκα των αργυρών καΐ χρνβών 
ελαβεν άναϋ•ημάτων και λελη^εναι νομίζων ύπεξ- 

Γ ήλϋ-εν 6 δε φρουρός κΰων, δΐΌ/λα Κάππαροζ, έπεί 
μηδείς υλακτοΰντι των ζακόρων υπήκουβεν αντω, 
φενγοντα τον ίερόβυλον έτίεδίωκε' καΐ πρώτον μεν ό 
βαλλόμενος λίχΐΌΐς ουκ άπέβτη' γενομένης δ' ημέρας, 
εγγνς ου προβιών άλλ' άπ' οφθαλμού παραφυλάτ- 
των εΐπετο καΐ τροφην ^τρο/^άΛλοι^το^ ουκ ελάμ- 
βανεν' άναπαυομενω δε παρενυκτερευε καΐ βαδί- 
ζοντος πάλιν άναΰτάς έπηκολού&εί, τους δ' ίο 
απαντώντας οδοιπόρους εβαινεν, εκείνω δ' εφυ- 
λάκτει καΐ προΰέκειτο. ταϋτα δ^ οι διώκοντες 
πυνΟ'ανόμενοι παρά των άπαντώντων αμα καΐ το 
χρώμα φραξόντων καΐ το μέγεθος τοϋ κυνος προ- 
^υμότερον έχρηόαντο τι] διώκει, καΐ καταλαβόντες ΐ5 
970 τον αν%•ρωπον άνήγαγον από Κρομμυώνος. 6 δε 
κύων άναβτρεψας προηγεΐτο γαύρος καΐ περιχαρής, 
Οίον £αι»τοΰ ποιούμενος ίίγραν καΐ θήραμα τον 
ιερόύυλον. έψηφιΰαντο δη ΰιτον αντω δημοβία 
μετρεΐβ^'αι καΐ παρεγγναΰ&αι τοις ίερ£ΰ<?ιν εις άεΐ 2ο 
τ'ήν επιμέλειαν , άπομιμηΰάμενοι το προς τον ημί- 
οΐΌν φιλαν0•ρώπευμα τών παλαιών ^ΑΟ-ηναίων. τον 
γαρ εκατόμπεδον νεών Περικλέους εν άκροπόλει 
καταβκευάξοντος, ώς εικός, λίΟ-οι προβήγοντο πολλοίς 
ζενγεΰι καϋ'" ημεραν' τών οϋν ΰυνειργαβμενων μεν 25 
προ&ύμως ήδη δε δια γήρας άφειμε'νων ορέων εις 
κατερχόμενος εις Κεραμεικόν , και τοις άνάγονΰι 

Β ζεύγεβι τους λί&ονς υπαντών άεΐ ΰυνανέΰτρεφε και 
ύυμπαρετρόχαζεν, οίον έγκελευόμενος καΐ Λαρορι^ών 



ϋΕ 80Ι.ΙΕΕΤΙΑ ΑΝΙΜΑΙ,ΐυΜ. 41 

δώ ^ανμάβας αντον την φιλοτιμίαν ό δήμος έκέ- 
λευΘε δημοβία τρεφεβΟ'αί, καΟ^άπερ άϋ-λητΤ] 6ίτΎΐ6ιν 
νηο γηρωξ άπειρηκότί φηφι,βάμενος. 

14. ζίώ τονς λέγοντας, ώς ήμΐν ονδεν προς τά 

5 ζώα δίκαιον εύτι, ρητεον εν λέγειν άχρι των ένάλων 
καΐ βνΌ-ίων αμικτα γάρ εκείνα κο/ιιό// πο'ος χάριν 
και αβτοργα και πάΰης άμοιρα γλνκνΰ'νμίας' και 
καλώς "Ομηρος είπε ^γλαυκή δε σ' έτικτε &άλα66α' 
προς τον άνημερον είναι δοκονντα και αμικτον, ώς 

10 μηδέν της &αλά66ης εύνοϊκόν μηδέ πράον φερον- 
6ης. 6 δε καΐ προς τά χ£ρ(?αϊοι: τω λόγω τούτω Ο 
χρώμενος απηνής καΐ δ-ηριώδης' η μηδέ Ανβιμάχω 
τι γεγονεναι φήβτ] προς τον κννα τον 'Τρκανον 
δίκαιον, ος νεκρώ τε μόνος παρέμεινεν αντω καί, 

Ιό καομενον τοϋ οώματος, ένδραμών αυτός εαυτόν 
επέρριψε, τά ό' αυτά καΐ τόν ^Αβτόν δράβαι λέ- 
γονβιν, όν Πυρρός ούχ 6 βαβιλενς άλλ' ετερός τις 
ιδιώτης έ&ρεφεν' άποΟ'ανόντος γάρ αΰτοϋ περί το 
6ώμα διατρίβων καΐ περί το κλινίδιον αιωρούμενος 

20 έκφερομενου , τέλος εις τήν πνράν βτειλάμενος 
άφήκεν εαυτόν καϊ ΰνγκατέκαυβε. Πώρου δε τοϋ ΐ> 
/3α^ίλ£ω? ό έλέφας, έν τη προς 'Αλέ^ανδρον μάχη 
κατατετρωμένου, πολλά των άκοντιβμάτων άτρέμα 
και φειδόμενος ε^ηρει τη προβοβκίδι, και κακώ^τ 

25 ηδη διακείμενος αυτός ου πρότερον ένέδωκεν η τον 
βαβιλέως ε^αίμον γενομένου καϊ περιρρέοντος αίϋ^ό- 
μενος καϊ φο/3/;•9•ίΐ5 μη πέΰη πράως ύφηκε , παρέ- 

8 Ηοηι. 77 34 13 φησρ Μαάνϊ^ΐυ«: φησίί 15 ίρα- 
μων Κ 20 αταΧάμΒνος] ιΐααλάμενος Κ 



42 Ε>Ε δΟΕΙΕΕΤΙΑ ΑΝΙΜΑΙ^ΙϋΜ. 

γων έκείνω την άπόκλίΰίν αλντιον. 6 δε Βουκε- 
φάλας γυμνός μεν ων τίαρεΐχεν άναβήναί τω 
ίηποκόμω^ κοΰμηΟ•εΙς δε τοίς βαβιλικοίς προχού- 
μίοίς καΐ περιδεραίοις ουδένα προβίετο πλην αυτόν 
Άλε^ανδρον' τοΓ^ ^' άλλοις, ει πειρώμενοί ιζρού- .'> 

Ε ίοίεν, ενάντιος έτατρεχων έχρεμέτιζε μέγα καΐ ενήλ- 
λετο καΐ κατεηάτει τους μή πρόΰω ΐε6%•αι μηδ' 
άποφεύγειν φ&άύαντας. 

Ιδ. Ουκ αγνοώ δ' δτί, το των παραδειγμάτων 
νμΐν ψανεΐταί τι ποικίλον' ουκ εύτυ δε ραδίως των ίο 
ευφυών ζωών πρα^ιν ευρεΐν μιας εμφαύιν αρετής 
εχουβαν αλλ' εμφαίνεται καΐ τω φιλοβτόργω το 
φιλότιμον αυτών και τω γενναίω το Θ•υμ06οφον, η 
τε πανουργία καΐ το βννετον ουκ άπήλλακται τοϋ 
ϋ•υμοειδοϋς και άνδρώδους. ου μην άλλα βουλο- ΐ5 
μένοις διαιρειν καΐ διορίζειν κα^' εκαβτον, ήμερου 
μεν εμφαβιν όμοϋ και ύψηλοϋ φρονήματος ποιοϋβιν 
οι κύνες, άποτρεπόμενοι των ΰυγκα^εζομενων ως 
που καΐ ταΰτ εί'ρηται 

¥ Όί μεν κεκλήγοντες έπέδραμον' αύτάρ 'Οδυβύεϋς 20 
εζετο κερδοβύντ], βκηπτρον δε οι εκπεΰε χειρός'' 
ούκέτι γάρ προβμάχονται τοΓ^ ύπτοττδίΐοΰίϊί και γεγο- 
νό6ι ταπεινοΐς τάς ε%εις δμοίοις. φαΰΐ δε και τον 
πρωτεύοντα κύνα τών Ινδικών και μαχεβΟ'έντα 
προς Άλέί,ανδρον, έλάφου μεν άφιεμενου και κά- 25 
πρου και άρκτου, ήβυχίαν έχοντα κεΐ6θ•αι και περι- 

6 ΟυβΙ)ηβΓυ8: οννήλλΐτο 7 ί'εα&αι *: ί'εΰΟ•αι 9 το \ν 
24 Κ(χ1 μαχεα&έντα] προααχ&εντα Κ. καΐ ίίααχ&Βντα ΛΥ. 
καταχ&εντα Ειηρβηυδ. επειααχ&έντα^ 25 μεν Ββη3β1βΓυδ 



ΌΈ 80II^ΕΚΤIΑ ΔΝΙΜΑΕΙϋΜ. 43 

οραν όφ&εντος δε λέοντοξ, ευ%•νξ έ^αναβτήναι και 
όίακονίε6θ•αί, καΐ φανερόν είναι, αύτον ποίονμενον^ΐί 
άνταγωνίβτήν^ των δ' αλΙων νπερφρονοϋντα πάν- 
των. οΓ (ίε τού^ δαβύτίοδαζ διώκοντεζ, εάν μεν 

5 αντοί κτείνωΰίν , ηδοντοίί δίαβτίώντες και το αί^α 
λάητονβι ηρο&ύμως' εάν δ' άτίογνονζ εαντον 6 
λαγωός, ο γίγνεται πολλάκις, οβον έχει πνεύματος 
εις τον ^(ΐχατοΐ' άναλώβας δρόμον έκλίπτι, νεκρον 
καταλαβόντες ονχ άτιτονται το παράπαν, αλλ' ΐβταν- 

10 ται τάς ουράς κινοϋντες, άις ου κρεών χάριν άλλα 
νίκης και φιλονεικίας αγωνιζόμενοι. 

16. Πανουργίας δε πολλών παραδειγμάτων όν- 
των, άφεις άλώπεκας και λύκους και τά γερανών 
βοφίοματα και κολοιών, έΰτι γάρ δήλα, μάρτυρι Β 

Ιό χρήβομαι Θαλγι τω παλαιοτάτω των βοφών, ον ούχ 
ηκιβτα &αυμα(3θ•ήναι λέγουβιν ορέως τέχν)] περι- 
γενόμενον. των γάρ άληγών Ί)μιόνων εις εμβαλών 
εις Λοταμ,όν ώλι6&εν αυτομάτως καϊ των άλών δια- 
τακέντων άναβτάς ελαφρός ^ΰϋ'ετο την αίτίαν και 

20 κατεμνημόνευΰεν ώύτε όιαβαίνων άει τον ποταμόν, 
επίτηδες υφιέναι και βαπτίζειν τά ά/^'ίΓα, βυγκα&ί- 
ζων και άπονεύων εις εκάτερον μέρος ' άκούϋας 
ούν ό Θα/.ής έκέλευθεν άντι των άλών έρίων τά 
αγγεία και οπόγγων έμπληΰαντας και άνα&έντας, Ο 

25 έλαΰνειν τον ημίονον. ποιήβας ούν το ειωΰ-ός και 
άναπλήβας ϋδατος τά φορτία βυνήκεν άλυβιτελή 
βοφιζόμενος ίαυτώ, και. το λοιπόν ούτω προβέγ^ων 

16 όρέοος Μ: <5ρ•9•ώ5 



44 ΟΕ 80ΙΙ.ΕΚΤΙΑ ΑΝΙΜΑΙ^ΙΗΜ. 

καΙ φυλαττόμενοζ δίύβαινε τον ποταμόν, ωβτε μηδ^ 
ακοντοξ αντον των φορτίων Λαραφαϋβαι το νγρόν. 
αλλην δε πανονργίαν δμον μετά τοϋ ψι,λοΰτόργον 
ηέρδικες επιδείκννντες τονξ μεν νβοττού^ έΟ'ίζονύυ 
μηδεπω φενγειν δυνάμενους, όταν δίώκωνται, κατά- δ 
βαλόντας υπτίους εαυτούς βώλόν τίνα η ΰυρφετόν 
ανω 7ΐροΪ6χε6δ•αί τοϋ βώματος οίον εΛηλυγαξομενους' 
αυταΙ δε τους διώκοντας υηάγουβυν αλλτ} καΐ ηερι- 

ϋ βπώΰίν εις εαυτάς, εμποδών διαπετόμεναι καΐ κατά 
μικρόν ε^,ανιβτάμεναί, ί^^Χ9'' ^^ οϋτως άλιβκομενων ίο 
δό^αν ένδίδοϋβαι, μακράν άτίοβτίάβωβι των νεοττών. 
οι (Ϊ£ δαύύποδες τΐρος εννήν έπανιόντες άλλον 
άλλαχΎΐ κομίζουβί των λαγίδεων, καΐ τιλέ^ρου διά- 
βτημα πολλάκις αλλήλων απέχοντας, όπως, αν άν- 
θρωπος Ύΐ κύων επί•]], μη πάντες άμα βνγκινδυνεύ- ΐ5 
ωβιν αύτοΙ δε πολλαχό&ι ταΐς μεταδρομαΐς ί'χνη 
τέντες, το ί' «(ΐχατοι^ άλμα μέγα και μακράν των 
ιχνών άποβπάβαντες οϋτω καϋ•εΰδου6ιν. ή δ' άρκτος 
υπό τοϋ πάΟ^ους, ο καλοϋΰι φωλείαν, καταλαμβανο- 

Ε μένη, πριν η παντάπαΰι ναρκήααι και γενέΰθαι 20 
βαρεία καΐ δυβκίνητος, τόν τε τόπον άνακα&αίρει 
καΐ μέλλουβα καταδύεβ&αι την μεν άλλην πορείαν 
ως ενδέχεται μάλιβτα ποιείται μετέωρον καΐ έλα- 
φράν άκροις έπιϋ•ιγγάνου6α τοις ί'χνεβι, τω νώτω 
δε το 6ώμα προβάγει καΐ παρακομίζει προς τον 25 
φωλεόν. των έλάφων δ' αί %•ήλειαι μάλιΰτα τίκ- 

8 ιχνταΐ β: αύται 10 *: μίχρις 13 κοιμίζοναι 

βχΙαΛθηΙ 3,1ίς[ΐιο1; οοάά. 19 φωλείαν Κ: φωλιάν Β,ηί φωλία 
26 των ΐλάφων Ιαηηοϋυδ: των ελεφάντων οί. Αηβίοί;. ρ. 611, 15 



ΟΕ δΟΙ^Ι^ΕΕΤΙΑ ΑΝΙΜΑΕΙϋΜ. 4δ 

τονΰί παρά την δδόν, οπον τά ααρκοβόρα &ηρία Γ 
μ,ή πρόΰειβιν ο'ί τ άρρενες, όταν αί'βΟ-ωνται, βαρείς 
νπό πίμεΡ.ης καΐ ποΡ^νβαρκίας δντες, εκτοπίζουβι βω- 
ζοντες αντονς τω λανΟ'άνειν, οτε τω φενγειν ον 
5 πεποίϋ'αύίν. των δε χερβαίων εχίνων ή μεν νπερ 
αυτών ίίμννα και φυλακή ηαροίμίαν πεποίηκε 

'πόλλ' οϊό' άλώπηί,, άλλ' εχΐνος εν μεγα'" 

προΰίονύηζ γαρ αντης, ώς φηΰιν 6 "Ιων, 

^βτρόβίλος άμφ' ακαΐ"9•αν είλί^αζ δέμας, 
10 κείται ϋ-νγεΐν τε καϊ δακεΐν αμήχανος/ 

γλαφνρωτέρα ό' εύτίν ή περί των βκνμνίων πρό- 
νοια" μετοπώρον γαρ υπό τάς αμπέλους υποδυό- 
μενος, καϊ τοις ποβΐ τάς ράγας άποβείβας του βό- 
τρυος γαμάζε καϊ περικυλίνδη&είς, αναλαμβάνει 972 

15 ταΐς άκάν^αις' καΐ παρέβχε ποτ\ πάβιν ήμΐν ορώβιν 
όψιν ερπούβης ή βαδιζούβης ΰταφυλής' οϋτως άνά- 
πλεως εχώρει της όπώρας' είτα καταδϋς εις τον 
φωλεόν τοις θκύμνοις χρηβΟ-αι καϊ λαμβάνειν απ" 
αύτοϋ ταμιευομένοις παραδίδωβι. το δε κοιταΐον 

20 αυτών όπάς έχει δύο, τήν μεν προς νότον τήν δε 
προς βορράν βλέπουβαν όταν δ\ προαίΰ&ωνται τήν 
διαφοράν τοϋ άερος, ώβπερ ιβτίον κυβερνήται μετα- 
λαμβάνοντες εμφράββουβι τήν κατ ανεμον τήν ί' 
ετεραν άνοίγουθι. καϊ τοϋτό τις εν Κυζίκω κατα- 

7 Εβιιΐβοΐι 1 ρ. 147 8 ό 7ων Μ: υΐον 9 Ναοοίί. 

ρ. 739 ίΐχ ατροβίλος ΙΙβΓΟίΙίαηυβ ΪΙ). άμφά-καν&υν 

8α1ιηα8Ϊυ8 24 *: κνζι-Λώ 



46 ΟΕ 80ΙΙΕΚΤΙΑ ΑΝΙΜΑΠϋΗ. 

Β μα&ων δό^αν εβχεν ώξ αφ' αντοϋ τον μέλλοντα 
πνεΐν «1^5^407^ τίροαγορενων. 

17. Τό γε μ7)ν κοίνωνικον μετά τον θννετον 
τους ελέφαντας αΛοδείκννβϋ'αί φηβιν 6 'Ιόβας. ορύγ- 
ματα γαρ αντοΐζ οι 0"ηρενοντες υηεργαβάμενοι 5 
λεπτοΐς φρνγάνοις καΐ φορντώ χονφω κατερεφον- 
6ιν' δταν ονν τις είβολίβ&τ], πολλών ομον πορενο- 
μένων, οΓ λοίτίοΙ φοροϋντες νλην καΐ λί&ονς 
εμβάλλονβίν, άναπληρονντες την κοιλότητα τον 
ορύγματος, ώβτε ραδίαν εκείνα ^^^νε'ίί'θ'αί. τ•ήι/ εκ- ίο 
βαβιν. [ΰτορεΐ δε και εύχΐ} χρηΰ&αι ϋ-εών τονς ελέ- 
φαντας άδιδάκτως, άγνιζομενονς τε τι] 0•αλά66ΐ] και 
τον ηλιον εκφανεντα προβκννονντας ωβπερ χειρός 

Ο άναβχεΰει της προβοΰκίδος. οϋ•εν καΐ %•εοφιλέ6τα- 
τόν εΰτι το &ηρίον, ώς Πτολεμαίος 6 Φιλοπάτωρ ΐ5 
εμαρτύρηθε. κρατήβας γαρ Άντιόχον και βονλό- 
μενος εκκρετΐώς τιμήϋαι τό ^εΐον άλλα τε πάμπολλα 
κατέϋ^νβεν έπινίκια της μάχης καΐ τε66αρας ελέ- 
φαντας" είτα νύκτωρ ονείραΰιν έντνχών, ώς τοϋ 
0-εον μετ οργής άπειλοϋντος αντω δια την άλλο- 20 
κοτον έκείνην &ν6ίαν, ίλα^^λοΓ^ τε πολλοίς εχρή- 
6ατο και χαλκούς ελέφαντας άντι των ΰφαγεντων 
άνεύτηβε τέββαρας. ονχ ήττον δε κοινωνικά τά 
των λεόντων, οι γάρ νέοι τονς βραδεΐς και γέρον- 
τας ηδη βννε^άγονβιν έπι ϋ'ήραν' οπον δ' αν άπα- 2δ 
γορεύβωβιν, οι μίν κά&ηνται περιμένοντες οι δε 

Ο ϋ^ηρεύονΰι' καν λάβωΰιν οτιονν, ανακαλούνται, 

4 'Ιόβας] ΜυβΠθΓ. 3 ρ. 474 6 φορντώ Μ: φόρτω 



ϋΕ 80Ι.Ι.ΕΚΤΙΔ ΑΝΙΜΑΙ^ΙΗΜ. 47 

μόβχου μνκήματι το βρνχημα τίουονντες ομοιον' οί 
ά' εν&νζ αίΰ^άνονταί καΐ παραγενόμενοί κοιντι τί)ν 
αγραν άναλίβκονβιν. 

18. "Ερωτες δε πολλών οι μεν άγριοι καΧ πε- 
5 ριμανεΐξ γεγόναΰιν, οι δ' έχοντες ουκ άηάν&ρωΛον 
ώραϊΰμ'ον ονδ^ άναφρόδιτον όμιλίαν. οίος ήν 6 τον 
έλέφαντος εν ^Αλεξάνδρεια τον άντερώντος Άρι- 
6το(ράνει τω γραμματικώ' της γαρ αντης ηρών 
βτεφανοπώλιδος, καΐ ονχ ήττον ^ν 6 έλέφας δίάδη- 

10 Αο^• έφερε γαρ αντί] της οτίώρας άεΧ τα πρατήρια 
παραπορενόμενος, και χρόνον πολνν νφίΰτατο και 
την προβοβκίδα των χιτωνίων εντός ωβπερ χείρα 
παραβαλών άτρεμα της περί το βτη&ος ώρας ε-ψανεν. Ε 
ό άί δράκων 6 της Αίτωλίδος έρα6&εΙς «φοί-τα 

15 ννκτωρ παρ' αντήν και τοϋ (ίώ^ατοίί νποδνόμενος 
εν χρω και περιπλεκόμενος ονδίν ουθ^' εκών οντ 
άκων εβλαψεν άλλα καΐ κοβμίως άεϊ περί τον 
'όρ^ρον άπηλλάττετο. βννεχως δε τοΰτο ποιονντος 
αντον , μετωκιβαν οί προβοικοϋντες άπωτερω τήν 

20 αν&ρωπον' ό όδ τρεις μεν η τέτταρας ημέρας ονκ 
ήλ^εν άλλ' ως εοικε περιγιει ζητών και πλανώμενος' Έ 
μόλις δε πως έξανενρων καΐ περιπεβων ον 3Γραο? 
ώβπερ ειώ&ει άλλα τραχντερος^ τω μεν αλλω ΰπει- 
ράματι τάς χείρας αντής εδηβε προς το 6ώμα, τω 

25 ί ^ άποληγοντι της ονράς έμαβτίγον τάς κνημας^ 
έλαφράν τίνα καΐ φιλόΰτοργον καϊ πλέον εχονΰαν 
τοϋ κολάζοντυς το φειδόμενον ί)ργήν άποδεικνν- 

4 οι. ΜυβΠθΓ. 1. 1. 10 τώ =*' 20 ημέρας * 22 καϊ] 
θβίβνβηιη πράος *: πράως 



48 ΟΕ δΟΙ^ΙΕΚΤΓΑ ΑΝΙΜΑΕΠΙΜ. 

μένος, τον ί' εν Αίγίω πανδεραατονντα χήνα καΐ 
τον έπί^νμ.Τί]6αντα Γλαυκής της κοΟ-αρωδοϋ κρίόν 
περιβόητοι γάρ είβι καΐ πολλών οίμαι διηγημάτων 
τοιούτων διακορεΐς νμ&ς ειναΐ' διΌ ταντα μεν 
άφίημι. 5 

19. Ψάρες δε και κόρακες και ■ψιττακοί μαν%•ά- 
νοντες διαλεγεΰ&αι καΐ το της φωνής πνεύμα τοΓ^ 
διδάΰκονβιν ενπλαΰτον οντω καΐ μιμηλόν έ^αρι&- 
973 μεΐν καΐ ρνϋ•μίξειν παρέχοντες εμοί δοκούΰι προ- 
δικεΐν καΐ βννηγορεΐν τοις άλλοις ζωοις εν τω ίο 
μανΟ'άνειν , τρόπον τινά διδάσκοντες "^μάς, ότι καΐ 
προφορικού λόγον καΐ φωνής ένάρ&ρον μέτεβτιν 
αντοΐς' ί] και πολύς κατάγελως το προς ταύτα 
καταλιπεΐν έκείνοις βνγκριβιν, ο'ις ονδ^ όβον ώρν- 
βαβϋ-αι μέτεβτιν ονδ^ 06ον βτενάί,αι φωνής, του- ΐ5 
των δε καΐ τοις αντοφνέβι καΐ τοι? άδιδάκτοις 
γηρνμαύιν όβη μούΰα καΐ χάρις επεΰτιν, οι λογιό- 
τατοι και καλλιφωνότατοι μαρτνρούβι, τα ήδιβτα 
ποιήματα καΐ μέλη μέλεΰι κύκνων καΐ άηδόνων 
ωδαΐς άπεικάζοντες. επεί δε τού μαϋ^εΐν το διδά^αι 2ο 
λογικώτερον , ήδη πειβτέον Άριβτοτέλει λέγοντι και 
Β τοΰτο τα ζώα ποιεΐν' όφΟ'ηναί- γαρ άηδόνα νεοβΰόν 
αδειν προδιδάβκονβαν. μαρτυρεί δ' αύτω το φαυ- 
λότερον αδειν όβαις 6υμβέβ7]κε μικραΓ^ άλούβαις 
άποτρόφοις των μητέρων γενέΰϋ-αι' διδάύκονται 25 

1 Αιγίω Αθίϊαηαβ (5, 29): αίπώ 8 μιμη?.6ν ον Κ 

ΪΙ). εξαρί&μείν] ϋοιτυρίηιη. εξαρϋ-ρονν "^ί. διαρ&ρονν Ηβι- 
τνβΓάβηαβ. Ροιί. εξ άρρν&μον ρν%μίζειν παρέχ. 13 ^ λ¥: ί) 
ίΐ). το προς] πρόςΡ 19 μέλη μέλεαι *: μέ).εΰί "21 'Αριατο- 
τέλει] ρ. 608, 17 



ϋΕ δΟΙ^Ι,ΕΙΙΤΙΑ ΑΝΙΜΑΙ^ΙϋΜ. 49 

γαρ α[ ΰνντρεφόμεναι καΐ μανϋ-άνονΰιν ον δίά 
μι6ϋ•όν ονδε προς δό^αν άλλα τω χαίρειν διαμελίζό- 
μεναν και το καλόν άγατιάν μάλλον ύι το χρειώδες 
της φωνής, εχω δε περί τούτον καΐ λόγον ειπείν 

5 προς νμας, άκονΰας Ελλήνων τε πολλών και ^Ρω- 
μαίων παραγενομενων. κονρενς γάρ τις έργαΰτήριον Ο 
έχων εν 'Ρώμγι προ τον τεμενονς, ο καλονβιν Ελλή- 
νων άγοράν, ϋ'ανμαΰτόν τι χρήμα πολνφώνον και 
πο?.νφΟ•όγγον κίττης έτρεφε, και άνϋ-ρώπον ρήματα 

10 και θηρίων φΟ'όγγονς και φόφονς οργάνων άντα- 
πεδίδον, μηδενός άναγκάξοντος άλλ' αντήν έ&ί- 
ζον6α και φιλοτιμονμένη μηδέν άρρητον άπολιπεΐν 
μηδ' άμίμητον. ετνχε δε τις έκεΐ&εν τών πλον- 
βίων εκκομιζόμενος νπό ΰάλπιγ^ι πολλαΐς, καΐ γενο- 

ΐό μενης ωβπερ είω&ε κατά τον τόπον επιβτάβεως, 
ενδοκιμονντες οί 6αλπικται και κελενόμενοι πολνν 
χρόνον ένδιετρι-ψαν ή δε κίττα μετά την ήμεραν 
έκείνην αφϋ-ογγος ην κα\ ανανδος, ονδε την αντής 
έπΙ τοις άναγκαίοις πά&εβιν άφιεΐΰα φωνήν. τοΓ^ Ο 

20 ονν πρότερον αντής ^ανμάζονθι την φωνήν, τότε 
0•αϋμα μείζον ή Οιωπή παρείχε, κωφόν ακρόαμα 
τοις βννή&ως παροδενονβι τον τόπον νποψίαι δϊ 
φαρμάκύον έπ\ τονς όμοτέχνονς ήβαν οί δϊ πλείβτοι 
τάς βάλπιγγας £ Γκαζόν έκπλήί,αι την άκοήν, τη ά' 

2> άκοη βνγκατεββέ6%•αι τήν φωνήν. ην ά' ουδέτερα 
τούτων, άλλ' αΰκηΰις ως έ'οικε και άναχώρηβις 
ί-ίς έαντό τοϋ μιμητικού, καϋ^άπερ όργανον έ^αρτνο- 

ί) καΙ] ί] και'ί Κ) *: ααΙπιγΛταΙ 18 αντης *: αυτής 
21 ακροάματος ΰυνή&ονς 11 ρΓαβΙβΓ ηβοβββΐίαΐβιη 
ΙΊαΙαΓοΙιϊ ΜοΓαΙία, Υοΐ. VI. 4 



50 ϋΕ δΟΙ^ΙΕΚΤΙΑ ΑΝΙΜΑΙΙϋΜ. 

Ε μένον Τ'ίιν φωνήν και παραΰκειιάξόντος' αφνω γαρ 
αν%•ΐξ ήκε και άνελαμιΐ^εν ονδεν των βυνή&ων καΐ 
παλαιών μιμημάτων εκείνων, άλλα τα μέλη των 
ααληίγγων ανταΐς περιόδοΐξ φΟ'εγγομένη καΐ μετα- 
βολάζ πάβας και κρονμάτων διε^ιονΰα τίάντας 5 
ρνΟ-μονς' ώβτε, όπερ εφην, της ενμα&είαζ λογικω- 
τεραν είναι την αντομά&ειαν εν αντοις. πλην εν 
γε τι μάθημα κννοζ ον δοκώ μοο παρήβειν, γενό- 
μενος εν Ψώμγι &εατής. παρών γαρ 6 κνων μίμω 
πλοκήν εχοντι δραματικην καΐ πολνπρόβωπον αλλα? ίο 
τε μιμηύεις άπεδίδον τοΓ^ νποκειμένοις πάϋ-εβι και 
Γ πράγμαβι προΰφόρονς, και φαρμάκου ποιούμενων 
εν αντω πεΐραν υπνωτικού μεν υποκείμενου δ^ 
είναι 0•ανα6ίμου, τόν τ αρτον, ω δη&εν έμεμικτο 
το φάρμακον, εδε^ατο καΐ καταφαγών όλι/ον ϋβτε- ΐό 
ρον όμοιος ην υποτρέμοντι και βφαλλομένω καΐ 
καρηβαροϋντι' τέλος δε προτείνας εαυτόν ωβπερ 
νεκρός εκείτο, καΐ παρεΐχεν ελκειν και μετα- 
φερειν, ώς 6 τοϋ δράματος υπηγόρευε λόγος, επει 
δε τόν καιρόν εκ των λεγομένων και πραττομένων 2ο 
ένόηΰεν, ηΰυχη τό πρώτον εκίνηΰεν εαυτόν, ωβπερ 
θ'Ι ύπνου βαΟ-έος αναφερόμενος, και την κεφαλήν 
974 έπάρας διεβλεψεν ' έπειτα Ο'αυμαβάντων , έζα- 
ναΰτάς έβάδιζε προς ον έδει' και προΰηκαλλε χαί- 
ρων και φιλοφρονονμενος , ώΰτε πάντας ανθρώπους 25 
και Καίϋαρα (παρην γαρ 6 γέρων Ούεβπαβιανός 
εν τω Μαρκέλλου &•εάτρω) ΰυμπαΟ-εις γενέβϋ-αι. 

20. Γελοίοι δ' ί'βως εΰμεν έπι τω μαν&άνειν τά 

24 προσ^καλ/Ιε ^: προοηκε μεν 



ΒΕ 80Ι.ΙΕΚΤΙΑ ΑΝΙΜΑΙΙΠΜ. 51 

ζώα βεμνννοντεζ, ων 6 Δημόκριτος άποφαίνεί 
μαΌΊ]τάς εν τοις μεγίβτοις γεγονότας ημάς' αρά- 
χνης εν νφαντικΐ] και άκεΰτικΐ], χελιδόνος εν οίκο- 
δομία' καΐ των λιγνρών^ κύκνου κάί άϊΐδόνος, εν 

5 φδί] κατά μίμηύιν. ιατρικής δε πολν των τριών Β 
ειδών έκάΰτον και γενναιον εν αντοΐς μόριον ορώ- 
μεν' ου γάρ μόνον τω φαρμακευτικω χρώνται, 
χελώναι μεν δρίγανον )/αλαΓ (Ϊ£ πι^'/ανοι^, όταν 
οφεως φάγωΰιν, εΛεΰΟ-ίουβα'ΐ' κύνες δε πόα τινί 

10 καΟ-αίροντες εαντονς χολεριώντας' 6 δε δράκων τω 
μαράϋ-ρω τον 6φ%•αλμόν άμβλυώττοντα λεπτύνων 
και διαχαράττων' ή δ' άρκτος, όταν εκ τοϋ φωλεοϋ 
προελΟ•γι, το άρον εβ&ίου&α πρώτον το άγριον 
ή γάρ δριμύτης ανοίγει όυμπεφυκός αυτής το εντε- 

15 ρον άλλως (5' άβώδης γενομένη προς τάς μυρμη- 
κιάς τρέπεται κα\ καθί^ταί. προβάλλουβα λιπαράν 
και μαλακήν ικμάδι γλυκεία την γλώββαν, άχρι οϋ 
μυρμήκων ανάπλεως γενηταΐ' καταπίνονβα γάρ 
ωφελείται, της τ ί'βεως τον νποκλυβμόν άλμΐ] Ο 

20 κα&αιρομενης Αιγύπτιοι βννιδεΐν καΐ μιμήίίαΰ&αι 
λί'γουβιν οι δ' ιερείς νδατι χρώνται, περιαγνίζον- 
τες έαυτοΰ^, βξ οϋ πεπωκεν ίβις' αν γάρ ί] φαρ- 
μακώδες η νοβηρόν άλλως το ύδωρ, ου πρόύειβιν. 
αλλά καΐ τροφής άποβχε'βει ενια Ο^εραπεύονται, 

2ό κα%•άπερ λύκοι και λέοντες, όταν κρεών γένωνται 
διακορείς, ηβνχίαν «ίΌυίίι καταχείμενοι και βυν- 

10 ωίΐΐϊιιι τω μαράϋ^ω 14 80Γ. νίά. αυμαίμν-Λυς 

17 *: αχρις 24 ηιηΐϊιη άηοοχίαοιν 'ύ). ΓθοΙΐυί; &ίραπίΰίτκι 
25 κοίΐ καΟ•άπίρ? 

4* 



52 ί)Ε δΟΙΙ^ΕΚΤίΑ ΑΝIΜΑI^IϋΜ. 

ϋ-άλποντες εαυτούς, τίγριν δε φααιν^ έρίφου Λαρα- 
δοΟ^έντος αντγι, χρωμενην διαίττ] μη φαγείν ί'φ' 
ημεραξ δυο, τι] δε τρίτγι τιεινώδαν αίτεΐν άλλο καΐ 
ϋ την γαλεάγραν βπαράββειν εκείνον δε φει6αβ0•αι 
οίομένην βνντροφον εχειν ηδη καΐ βννουκον. ον ο 
μην άλλα καΐ χευρονργία χρήβΟ-αί τονς ελέφαντας 
ιβτορονύΐ' καϊ γαρ ^ν6τά καΐ λόγχας καΐ τοζενματα, 
παριβτάμενοί τοΓ^ τετρωμένοις, ανεν ύπαραγμον ρα- 
δίως καΐ άβλαβώς έΐέλκονβιν. κί δε ΚρητικαΙ αίγες, 
όταν το δίκταμνον φάγωβιν, έκβάλλονβαί τα τοζεν- ίο 
ματα ραδίως καταμα&εΐν ταΐς έγκνοίς την βοτάνην 
Λαρε'ίϊχον έκτρωτικην δνναμιν έ'χου^αν έτί ονδεν 
γαρ άλλο τρωϋ-εΐβαι, φέρονται και ζητονΰν και διώ- 
κονΰιν η το δίκταμνον. 

21. Ήττον δε ταΰτο: Ο^ανμαβτά , καίπερ δντα ΐδ 
Ο-ανμάόια, ποιονβιν αί νόηβίν αριθμόν καΐ δνναμιν 
τον άρί^μεΐν έ'χου^αι φνΰεις, ώΰπερ έχονβιν αί 

Ε τζερί Σοϋβα βόες' είβΧ γαρ αντόΟ^ί τον βαβιλικον 
Λαράδειΰον αρδονβαι περιάκτοις άντλημαβιν, ων 
ίόριύται το πληΰ-ος' εκατόν γαρ εκάΰτη βονς αν α- 20 
φέρεν κα^' ημέραν εκάβτην άντληματα' πλείονα δ' 
ουκ εΰτιν οϋτε λαβείν οντε βιάΰαΰ^αι βονλόμενον 
αλλά καϊ πείρας ένεκα πολλάκις προΰτιΟ'έντων, νφίΰτα- 
ται καϊ ον πρόειβιν, άποδονΰα το τεταγμένον' όντως 
ακριβώς βνντί&ηβι και καταμνημονενει το κεφά- 25 

Γ λαιον, ώς Κτηβίας 6 Κνίδιος ίΰτόρηκε. Λίβυες δ' Αί- 

10 δίκταμνον Ιαίο βΐ; ϊηΓι-α ϋαβΙ»ηβι•υ3: δί-χταμον 13 διώ- 
ν.ονοιν η Κ: διών-ονοι 22 λα^ίΐν] λα&ίΐν Μ 26 Κτηαίας] 
ν. Γι-α^ω. ΪΠ. α 0. ΜυβΠβΓΟ Ραπδ. 1844. ϋΐάοΐ;. ρ. 78 



ϋΕ δΟΙΜΕΤΙΑ ΑΝΙΜΑΙΙϋΜ. 53 

γντίτίων καταγελώβί μνϋΌλογονντων περί τον δρυ^^ο^, 
ως φωνην άφιε'ντος ημέρας εκείνης καΐ ώρας ής έπι,- 
τέλλει το αβτρον, ο Σώ&ιν αντοί Κννα δε καΐ Σεί- 
ρίον ημείς καλονμεν' τάς γαρ αυτών δμοϋ ηάβας 

5 αίγας, δταν άνάβχι^ ᣕ9•' ηλίου το αύτρον άτρεκώς^ 

εκεί ατρεφομενας άποβλέτίειν προς την άνατολήν' καΐ 

τεκμήριον τοϋτο της περωδον /3ε/3β:ιότατοΐ' είναΰ καΐ 

μάλιβτα τοις μαΟ-ηματικοΐς '^ανόΰιν ομολογοΰμενον. 

22, "Ινα δε κορυφήν δ λόγος επίϋ'είς εαυτω 97δ 

ιοπαν6ηταί, φέρε κινήβαντες την άφ' ίερας βραχέα 
περί &είότητος αυτών και μαντικής εί'πωμεν. ου 
γαρ τι μικρόν ονδ' αδο^ον, άλλα πολύ και παμπά- 
λαιον μαντικής μόριον οιωνιύτικη κέκληταΐ' το γαρ 
οξύ καΐ νοερδν αυτών καΐ δι εύβτροφίαν υΛτ^κοον 

Ιό άπάύης φανταβίας ώβπερ όργάνω τω &εώ παρέχει 
χρήβΟ-αι καΐ τρέπειν επί τε κίνηβιν επί τε φωνάς 
καΐ γηρύματα και βχήματα νϋν μεν ένβτατικα νϋν 
δε φορά καΟ-άπερ πνεύματα ταΐς μεν έπικόπτοντα Β 
ταΐς δ' έπευ^ύνοντα πράξεις και ορμάς εις το τέλος. 

20 διδ κοιντ) μεν ύ Ευριπίδης Ό•£ών κήρυκας' ονομάζει 
τους ορνι&ας' ιδία δε φηβιν 6 Σωκράτης ' ομόδου- 
λον' εαυτόν ποιεΐβ^αι 'τών κνκνων'" ώβπερ αυ καΐ 
των βαβιλέων αετός μεν 6 Πύρρος ηδετο καλού- 
μενος Γέ'ραξ ό' 6 Άντίδχος' ίχϋ•ϋς δε τους άμαϋ-εΐς 

->■> και ανόητους λοιδοροϋντες η βκώπτοντες ονομάζο- 

4 ύμοϋ τί'< 15 ϋργανον Κ, ηοη ορηβ 18 τοις 

μίν — τοϊς όί Ε. τάς μίν — τάς δι λΥ; 6βΛ ρθ38Ϊ3 βϋαιη 
πρά^ίΰΐ κία όρμαις 20 Ευριπίδης] αηί Γ68ρϊοϋυΓ α,ά Ιοη. 
ΥΒ. 158 ααί; ββί ηονυιη ίπι<^ηι. οί. ρ. 405(1 21 ύμόδυνλυν\ 
ΡΙαΙ. ΙΊΐίίοΛ. ρ. 85 Ι. -25 'ή] μάλλον η Ε 



54 ϋΕ δΟΙ^ΙΕΚΤΙΑ ΑΝΙΜΑΙΙϋΜ. 

μεν. άλλα δη μυρίων μνριάκις ειπείν παρόντων, 
α προδείκννΰίν ημΐν καΐ προβημαϊνεί τα πεζά καΐ 

Ο πτηνά παρά των &εών, εν ονκ 'έΰτι τοιούτον άποφηναυ 
τω προδικοϋντί των ένυδρων, άλλα κωφά πάντα και 
τυφλά της προνοίας εις τον α&εον καΐ τιτανικον 5 
άπέρριπται τόπον ωθπερ άΰεβών χώρον, ου το 
λογικόν και νοερόν έγκατέΰβεΰται της 4''^χης, έβχάτω 
δε τινι βυμπεφυρμένης και κατακεκλυύμένης αίύϋ'ή- 
βεως μορίω, βπαίρουβι μάλλον η ζώβιν έοικεν. 

23. ΗΡΑΚΛΕ£ΙΝ. "Αναγε τάς όφρνς, ώ φίλε ίο 
Φαίδιμε, και διέγειρε βεαυτον ημΐν τοις ένάλοις 
και νηβιώταις' ου παιδιά το χρήμα τοϋ λόγου γέ- 
γονεν, άλλ' έρρωμένος άγων καΧ ρητορεία κιγκλίδων 
έπιόέουβα καΙ βήματος. 

ΦΑΙζΙΙΜΟΣ. Ενέδρα μεν ονν, ώ Ήρακλέων, ΐ5 
βύν δόλω καταφανής" κραιπαλώβι γάρ έτι το χ%Ίζόν 
και βεβαπτιβμένοις νήφων, ως 6ρας, 6 γενναίος έκ 

Ό παραβκευής έπιτέθ-ειται. παραιτεΐβΟ^αι δ' ουκ έβτνν' 
ου γάρ βοΰλομαι Πινδάρου ζηλωτής ων άκοϋβαι τό 

^^ τιθεμένων αγώνων πρόφαβις 20 

άρετάν ές αίπυν έβαλε βκότον' 
ύχολή μεν γάρ πολλή πάρεΰτιν υμΐν, άργουντων 
ου χορών αλλά κυνών καΐ ίππων και δικτύου καΐ 
πάβης βαγήνης, διά τους λόγους εκεχειρίας κοινή 
πάβι τοις ζωοις κατά τε γήν και κατά %•άλατταν 25 
δεδομένης το ΰήμερον. άλλα μή φοβη&ήτε' χρή- 

19 Πίνδάρονί ΒθΓ^Ιί. 1 ρ. 456 22 αχολή μεν γάρ 

πολλή πάρεατιν *: αχολή μεν ονν πολλή γάρ ε'ατιν (ΑίΗ.). Οί". 
ΝαιιΛ. ρ. 809 



ΟΕ δϋΙΙΕβΤΙΑ ΑΝΙΜΑΙ.ΐυΜ. 55 

βομκί γάρ αντί] μετρίως, οντε δό^ας φιλοβόφων 
οντ Αίγντίτίων μν%•ουξ οντ άμαρτνρονζ Ινδών Ε 
επαγόμενος ί) Λιβύων δίηγήβεις' α δε πανταχοϋ 
μάρτυρας εχεί τους εργαζομένους την Ο^άλατταν 
δ δρώμενα καΐ δίδωβι τ^ ο^ει πί'ΰτιν, τούτων ολίγα 
παρα&ήβομαί. καίτοι των εν γΤ} παραδειγμάτων 
επιπροβ&οϋν ουδέν εβτιν, άλλ' άνεωγμενη παρέχει 
ττι αίβ^ηβει την ιβτορίαν η δε %-άλα6βα μικρά 
κατιδεΐν καΐ γλίΰχρα δίδωβί' των δε πλείβτων 

10 κατακαλύπτει γενέύεις και τροφάς έπιϋ'έΰεις τε καΐ 
φύλακας αλλήλων, εν α'ις ουκ ολίγα καΐ βυνέόεως 
έργα καΐ μνήμης καϊ κοινωνίας αγνοούμενα βλάπτει 
τον λόγον. έπειτα τα μεν εν γϊ] δια την όμοφυλίαν Γ 
και την βυνδιαίτηβιν άμωβγέπως βυναναχρωννύμενα 

15 τοις άν&ρωπίνοις ή&εΰιν απολαύει και τροφής και 
διδαβκαλίας και μιμήβεως' ή το μεν πικρον άπαν 
καϊ βκνϋ-ρωπόν ώβπερ επιμιξία πΌτι,αου &άλα66αν 
έφηδύνει, το δε δυβ^ύνετον άπαν καϊ νω&ρον έπε- 
γείρει ταΐς μετ άν&ρώπων κινήβεβιν άναρριπιζό- 

20 μενον. ό (5ε των ένάλων βίος οροις μεγάλοις της 
προς άν%•ρώπους άπωκιβμένος ομιλίας έπείύακτον 
ούδεν ούδε άννει%^ι6μένον έχων ί'διός έβτι καϊ 
αύϋΊγενής και άκρατος άλλοτρίοις ή&εΰι δια τον 070 
τόπον, ου δια την φύβιν. ή γαρ φύύις οβον έ^ι- 

25 κνεΐται μα^ήβεως επ αυτήν δεχόμενη καϊ βτέγουβα 
παρέχει πολλάς μεν έγχέλεις ιεράς λεγομένας άν- 

7 Μαϋνϊ^ίιΐΒ: άνίωγμενη 18 όναξννίτον 11: δναξνν- 
9ίτον 19 κινήαεαιν] κοινωνήαεαιν ΕιηρβΓίαβ 26 Γίράρ 
λεγομίνας] ροβΐ ωαιζερ τάς ΓβροηίΙ Καϋλναβδίτυβ 



56 βΕ 801^Ι.ΕΚΤ1Α ΑΝΙΜΑΙ^ΠΤΜ. 

ϋ•ρώποί£ χείροήΟ^είς, ώαπερ τάς εν τι] '^4ρε&ον6ΐΐ, 
πολλαχοϋ ό' ίχ&ϋς νττακονονταξ αντων ονόμαΰιν' 
ώβτίερ την Κράΰΰον μνραιναν ίβτορονβιν , ήζ άηο- 
^ανούβης εκλανΰεν 6 Κρά&βος' καί ποτέ /Ιομετίον 
ηροξ αυτόν είπόντοξ ^ ον βϋ μνραίνης άπο&ανονβης δ 
εκλανΰαζ'; άπήντηβεν ^ον 6ν τρεΐ^ %•άφαξ γυναίκας 

Β ουκ έδάκρνΰαξ^; ον δε κροκόδειλοι των ίερΐων ον 
μόνον γνωρίζονθί την φωνήν καλούντων καΐ την 
φανβίν νπομενονΰιν, άλλα καΐ διαχανόντες παρε- 
χονβί τοϋζ όόόντα^ έκκα^αίρειν ταΐς χερΰΐ καΐ ίο 
Ίίεριμάττειν ό&ονίοίξ. έ'ναγχοζ δε Φιλινος 6 βελτι- 
ύτος ηκων πεπλανημένος εν Αίγνπτω παρ' ημάς 
διηγεΐτο γραϋν ίδεΐν εν ^Ανταίου πόλει κροκοδείλω 
ανγκαϋ-ενδουβαν έπΙ 6κίμποδος εν μάλα κοβμίως 
παρεκτεταμένφ. πάλαι δ' ίβτορονβι^ Πτολεμαίου ΐ5 
τον βαβίλέως παρακαλουμενον, τον ιερόν κροκόδεί- 
λον μη έπακούβαντα μηδέ πείΰΟ'εντα λιπαρονύι, καΐ 

Ο δεομενοις τοις ιερεϋβί δό^αΰ προύημαίνευν την μετ 
ου πολύ όνμβαβαν αντω τοϋ βίου τελεντην' ωβτε 
μηδέ της πολντιμητον μαντικής αμοιρον είναι το 20 
των ένυδρων γένος μηδ' άγεραβτο^' επεί καΐ περί 
^Γοί^ραν πνν&άνομαι, κώμην εν τη Λυκία Φελλον 
μεταΐν καΐ Μύρων, καΟ^εζομενους έπ' ίχ0•ύ6ιν 
ωβπερ οίωνοίς διαμαντεύε6%•αι, τέχνί] τινί καΐ λόγω 
ελίξεις καν φυγάς και διώκεις αυτών επιΰκοποΰντας. 25 

24. ^Αλλά ταύτα μεν εβτω τοϋ μη παντάπαβιν 
έκφυλου μηδ' άβυμπαΟ-οϋς προς ημάς ικανά δείγ- 

17 λιπαρουντί τίαΐ δίομένωΈ, 24 λόγω ελίξεις ΒΓ^αηυβ: 
λόγων λέξεις, 8β(1 ια&ΐΐιη λόγω νηξεις ουτη λ^^ 



ϋΕ 80]:^I^ΕΚΤIΑ ΑΝΙΜΑΜϋΜ. 57 

ματα' της δ' άκρατου καΙ φνβικηζ 6ννε6εως μ,έγα 
δήλωμα το κοίί^ον έβτιν ονδεν γάρ οντωζ ενχεί- 
ρωτον άνϋ^ρώπω νηκτόν, ο μη πετραις προβεχεταιΌ 
καΐ προβπέφνκεν, ονδ' άλώΰιμον ανεν πραγματείας^ 

5 ως λνκοις μεν όνοι καΧ μεροφι μέλιββαυ χελιδόβι 
δε τεττιγες, έλάφους ί' οφείς α/όμενοι ραδίως νπ 
αυτών χι καΐ τοϋνομα πεποίηταί παρώνυμον ου της 
έλαφρότητος άλλα της ελί,εως τοϋ δφεως. καΐ το 
πρόβατον προβκαλεΐταί τω ΛοδΙ τον λύκον τϊ] δε 

10 ηαρδάλει τα τιλεΐατα προΰχωρείν χαίροντα τη οβμη 
μάλιβτα δε τον τίί^ηκον λεγουΰι. των δε 0-αλατ- 
τίων υμον τι πάντων η προαί6%•η6ΐς τ^ΛΟΤΓτο^ οϋβα 
καΐ πεφυλαγμένη προς τάς έπιϋ•έΰείς ύπο βυνέβεως^ Ε 
ονχ άπλοϋν το της άγρας έργον ούδε φαϋλον άλλ' 

Ιό οργάνων τε παντοδαπών καΐ ΰοφιβμάτων επ αυτά 
δεινών καί απατηλών δεόμενον άπείργαβται. καϊ 
τοϋτο δη?.όν έβτιν άπο τών πάνυ προχείρων, τον 
μεν γάρ άβπαλιευτικον καΑα^αοΐ' ον βονλονται πάχος 
εχειν, καίπερ εύτόνου δεόμενοι προς τους βπαραγ- 

20 μοϋς τών άλιΰκομενων^ άλλα μάλλον εκλέγονται 
τον λεπτόν, όπως μη πλατεΐαν επιβάλλων βκιάν 
εκταράττϊ] το χίποπτον αυτών, έπειτα την δρμιάν 
ου ποιοϋΰι πολνπλοκον τοις άμμαβι τών βρόχων 
ουδέ τραχειαν επεί και τοϋτο τον άόλου γίγνεται Γ 

25 τεκμήριον αυΓοΓ^• ^<χΧ τ^οάν τριχών τά καΟ-ήκοντα 
προς το άγκιβτρον ως έ'νι μάλιβτα λευκά φαίνεβ&αι 
μηχανώνται' μάλλον γάρ όντως έν τϊ] ^αλάττη δι^ 

Ά ΐ) μη ΊΙ: α μη 



58 ΟΕ δΟΕΕΕΕΤΙΑ ΑΝΙΜΑΕΙϋΜ. 

ομοιότητα της χρόας λαν%^άνον<5ι. το δ' νπο τοϋ 
Λοιητον λεγόμενου 

^η δε μολνβδαίνη ίκελη ες βνΰβον ορονΰεν, 
ητε κατ άγρανλοιο βοος κέρας εμβεβαυΐα 
έρχεται ώμηΰτηόίν επ ί%%•ν6ί κηρα φερονΰα'^ β 

Λαρακονοντες ενιοι βοείαις %-ρι^Ιν οί'ονταί προς τάς 
δρμίάς χρήΰ&αί τους παλαιονς' "'κερας' γαρ τήν τρίχα 
λεγεβ^αι καΐ το κείραβ&αι δια τοντο καΐ την 
κονράν καΐ τον παρ' ^Αρχιλόχφ ^ κεροπλάΰτην' φι- 
977 λόκοΰμον είναι ηερί κόμην καΐ καλλωπιΰτην. εβτι ίο 
ί' ουκ άληΟ'ές' ίππείαις γαρ 0•ρι^1 χρώνται, τάς 
των αρρένων λαμβάνοντες" αί γαρ ^ήλειαι τω 
ονρω την τρίχα βεβρεγμενην αδρανή τίοιοΰβιν. 
Άριΰτοτέλης δε φηύι μηδέν εν τούτοις λέγεβ&αι 
σοφον η περιττον αλλά τω όντι κίράτ^ον περιτί- ΐ5 
0•ε6%•αι προ τον άγκίΰτρον περί την δρμιάν^ έπεί 
προς άλλο ερχόμενοι διεβ&ίονβι. των δ' άγκίΰτρων 
τοις μεν ύτρογγνλοις επί κεβτρέας καΐ άμίας χρών- 
ται μικρούτόμους δντας' το γαρ εν&ντερον εύλα- 
βοννται' πολλάκις δε καϊ το βτρογγνλον 6 κεβτρενς 20 
Β νποπτενων εν κύκλω περινήχεται , τη ούρα περιρ- 
ραπίζων το έδώδιμον και άνακάπτων το άποκρονό- 
μενον αν δε μη δύνηται, βνναγαγών το θτόμα καϊ 

3 Ηοηι. β 80 9 Άρχιλόχω] ΒβΓ^Ιί. 2 ρ. 397 Λ. ΤανηβΙιιιβ : 
κηροπλάατην 14 '^ριατοτέλης] Ιοουηι ηοη ίηνθπί; οι. 

8οίιο]ί3, ίη 11. ίΐ 81 16 επεϊ ΙαηηοίϊπΒ: ί'πίΐτα 19 ενρν- 
ζερον Κ 22 άνακάπτων ^: άνακάμπτων. Μαΐϊηι &μα 

κάπτων ΐΐ). άποκρεμανννμενον Κ; Γαοίΐίυδ 6ϊά^ άποκρεμά- 
μενον 8βά ηιίαϊΐ ορυβ 23 *: βννάγων 



ΌΕ δΟI^Γ.ΕΚΤ1Α ΑΝΙΜΑΙΙϋΜ. 59 

περίβτείλας, τοις χείλεβιν ακροις επιφανών άπο- 
κνίζει τον δελεατος. 6 δε λάβρα^ άνδρίκώτερον 
τον ελεφαντος ονχ έτερον άλλ' αντος έαντόν, όταν 
Λεριπεΰτ] τω άγκίΰτρω^ βελονλκει, τι] δεϋρο κάκεΐ 

5 παραλλάζει τήζ κεφαλής άνενρννων το τρανμα καΐ 
τον εκ τον βπαραγμον πόνον νπομένων, άχρι αν 
εκβάλΐ] το αγκιβτρον. η δ' άλώπηί, ον πολλάκις 
μεν άγκίβτρω πρόβειβιν άλλα φεύγει τον δόλον, 
άλονβα ά' εν&νς εκτρέπεται" πέφνκε γαρ δι εντο- 

10 νιαν καΐ νγρότητα μεταβάλλειν το ύωμα καν ΰτρέ- Ο 
φειν, ώβτε των εντός έκτος γενομένων άποπίπτειν 
το άγκιβτρον. 

25. Ταντα μεν ονν γνωβιν εμφαίνει και χρηθιν 
επΙ καιρώ τον βνμφέροντος ενμήχανον και περιττήν' 

15 άλλα δ' έπιδείκννται μετά τοϋ βννετοϋ το κοινω- 
νικον καΐ το φιλάλληλον, ώβπερ άνΟ^ίαι καΐ βκάροι. 
βκάρον μεν γαρ άγκιβτρον καταπιόντος^ οί παρόντες 
βκάροι προβαλλόμενοι την ορμιάν άποτρώγονβιν' 
ούτοι δε καΐ τοΓ^ εις κνρτον έμπεβονβι τάς ουράς 

20 παραδόντες έ^ωϋ•εν ελκονβι δάκνοντας προ&νμως 
καΐ βννε^άγονβιν. οί ό' άν^ίαι τω βνμφνλω βοη- 
ϋ•οϋβιν ίταμώτερον' την γάρ ορμιάν άναΰέμενοι 
κατά την ράχιν καΐ βτήβαντες όρΟ'ην την άκαν^αν Ι) 
έπιγειρονβι διαπρίειν τη τραχντητι και διακόπτειν. 

20 καίτοι χερβαΐον ονόεν ΐ'βμεν ετέρω κινδννενοντι 
τολμών άμννειν, ονκ άρκτον ον βνν ονδε λέαιναν 
ονδε πάρόαλιν' άλλα βνγχωρεΐ μεν εις ταντόν εν 

6 *: άχρις Ο ίκστρεφίται ΗοίΛνβΓίΙβηαβ, ϋΟΐΙ οί'. ρ. 5071) 
1ΰ οντοι^ οί αντοί λΥ 



60 ϋΕ 80Ι.1ΕΚΤΙΑ ΑΝΙΜΑΙ^ΙϋΜ. 

τοις 0•εάτροίξ τα ομόφυλα και χνκλω μετ αλλήλων 
περίείβίν' ετερω δ' έτερον ουκ οίόεν ονδε φρονεί 
βοη&ειν, αλλά φεύγει, καΐ άποπηδα Λορρωτάτω 
γιγνόμενα τοϋ τετρωμενον καΐ ^νήβκοντος. ή δε 
των ελεφάντων ίβτορία, φίλε, των εις τα ορύγματα δ 
φορούντων κ,αΐ τον όλιύ&όντα δίά χώματος άναβί- 

Ε βαξόντων εκτοπόζ εβτι δεινώς καΐ αλλοδαπή , καΐ 
κα&άπερ εκ βαΰίλικοϋ διαγράμματος επηάττονβα 
πίΰτεύειν αντί] των 'Ιόβα βιβλίων άλη&ής δ' ονβα 
πολλά δείκννβί των ένάλων μηδέν άπολειπόμενα ίο 
τω κοινωνικά και βννετω τον ύοφωτάτον των χερ- 
βαίων. αλλά περί κοινωνίας αντών ίδιος έβται 
τάχα λόγος. 

26. Οι ό' αλιείς θννορώντες ώβπερ άλεϊ,ήμαβι 
παλαιβμάτων τά πλειβτα διακρουόμενα τάς απ ΐδ 
άγκίύτρον βολάς επΙ βίας έτράπηβαν, κα^άπερ οι 
Πέρβαι ΰαγηνεύοντες, ως τοις ένύχεΟ'εΐβιν ονδεμίαν 

¥ έκ λογιΰμοϋ και ύοφίας διάφεν^ιν ονβαν. άμφι- 
βλήβτροις μεν γάρ και νποχαΐς κεβτρεΐς και ίονλίδες 
άλίΰκονται, μόρμνροί τε και ΰαργοΧ καΐ κωβιοί και 20 
λάβρακες' τά δε βολιβτικά καλούμενα, τρίγλαν και 
χρνθωπόν και βκορπίον, /ρΐΛοι^ τε και βαγήναις 
ούρονΰί περιλαμβάνοντες" των δικτύων ονν το γένος 
όρϋ•ώς "Ομηρος πανάγραν προβειπεν. άλλα και προς 
ταντα μηχαναι ταΐς γαλαΐς είύιν ωβπερ τω λάβρακί' 25 

2 ςρρονίΓ] φροντίζει^ 5 φίλε των] φορντον Μ 

6 φορουίτων] ψορντον ΰνμφορούντων Κ 7 έκτοπος] 

'ψενδης μεν ονοα ε'-ΛΤοπος Ε 9 Ίόβά] ΜυθΙΙβΓ. 3 ρ. 474 

14 άλε^ήμαΰΐ δοηρβϊ ουηι Οοιαβ: άδοξήμααι 23 ονν *: 

ών 25 γαλαΐς είοιν *: 'γαΧαΐΰΐν 



ΌΕ δΟΙΙ^ΕΚΤΙΑ ΑΝ1ΜΑΙ.Ι0Μ. 61 

ΰνρομενην γάρ αί6θ•<χνόμενος βία δίίβτηβι καΐ 
τνπτεί κοίλαίνων τονδαφος' όταν δε ποίήβΐ] ταΐς 
έτίίδρομαίξ τον δικτνον χώραν, εωβεν εαυτόν καΐ 
προΰεχεται, μέχρι αν παρελΟ"!]. δελφίς δε περι?.η- 

5 φΰ'είς, όταν βνναίϋ&ηται, γεγονωξ εν άγκάλαις 
βαγήνης, υπομένει, μη ταραττόμενος άλλα χαίρων 
εύωχειταί γάρ άνευ ηραγματείαξ άφ&όνων ιχθύων 
ηαρόντων όταν δε πληβίον τι] γϊ] προβί]], φαγών 
το δίκτυον απενβιν. ει δε μη φ&αίη διαφυγών, το 978 

10 πρώτον ούδεν επα&ε δεινόν άλλα διαρράψαντες 
αύτοϋ περί τον λόφον όΑο<?χθί.νοΐ'5 άφήκαν αν&ΐξ 
δε ληφΟ-εντα πληγαΐς κολάζουθι, γνωρίΰαντες εκ 
τοϋ διαρράμματος. βπανίως δε τοϋτο Συμβαίνει" 
βνγγνώμης γάρ τυγχάνοντες το πρώτον εύγνωμο- 

15 νοϋβιν οι πλεΐβτοι και φυλάττονταί το λοιπόν μη 
άδικεΐν. ετι δε πολλών τών προς ενλάβειαν καΐ 
προφνλακην καΐ άπόδραβιν όντων παραδειγμάτων, 
ουκ άξιον έβτι τό της βηπίας παρελ&εΐν. την γάρ 
καλουμένην μύτιν παρά τόν τράχηλου έχουβα πλήρη 

20 ζοφερας υγρύτητος, ην &όλον καλοϋβιν, όταν κατα- 
λαμβάνηται, με&ίηβιν εζω, τεχνωμένη, της ϋ-αλάτ- Β 
της δια&ολωϋ'είΰης ποιήβαΰα περί αυτήν ΰκότος, 
υπεκδϋναι καΐ άποδράναι τήν τον ϋ-ηρεύοντος όψιν 
άπομιμονμενη τους Όμηρου ϋ'εούς ^κυανε'ΐ] νεφέλη^ 

25 πολλκκίίτ ους αν βωβαι ^ελωβιν νφαιρονμενους καΐ 
διακλέητοντας. άλλα τούτων μεν άλις. 

2 τύπτων ν,οιλαίνιι Κ ΐΐ). *: τΫις ίπιδρομής 4 *: μέχρις 
11 αύτοϋ] αύτον ΆΜί αύτοϋ τα Κ 24 οΐ'. Ηοηι. Ε 345 

ρα,Βθΐιη 



^2 Ε>Ε 80I^I.ΕΚΤ1Α ΑΝΙΜΔΐ,ΙϋΜ. 

27. Της ό' έπιχειρητίκής καΐ ΰ^ηρεντίκης δει- 
νότητοξ αυτών εν ιτολλοΓ^ βοφίβματα κατυδεΐν έύτιν. 
ό μεν γαρ άΰτηρ^ ών άν αψηται, πάντα διαλνόμενα 
καΐ δίατηκόμενα γιγνώβκων, ένδίδωβι το ΰώμα καΐ 
τνερίορα -ψανόμενον υπό των παρατρεχόντων η προ6- 5 
πελαξόντων. της δε νάρκης ίβτε δήπον την δννα- 
μιν, ον μόνον τονς θίγοντας αύτΐ]ς έκτιηγννουβαν, 

Ο αλλά καΐ δια της βαγήνης /δαρυττ^τα ναρκώδη ταΐς 
χερβί των αντιλαμβανόμενων έμποιονύαν. ενιοι ό' 
ίότοροϋβι, ηεΐραν αντης επΙ πλέον λαμβάνοντες, αν ίο 
έκτίέΰτι ξϋ3(7α, καταβκεδανννντες νδωρ ανωΟ^εν, 
αιβ^άνεβ^αί του 7ίάΟ•ονς άνατρεχοντος έπΙ την χείρα 
καΐ την άφην άμβλύνοντος ώς εοικε δια τοϋ 
ύδατος τρετίομένου και προπεπον&ότος. ταύτης ούν 
εχουβα ΰύμφυτον αί'β&ηύιν μάχεται μεν εζ εναντίας ΐό 
προς ούδεν ούδε διακινδυνεύει" κύκλω δβ περιιοϋβα 
το Ο'ηρενόμενον ώαπερ βέλη διασπείρει τάς άπορ- 
ροάς, φαρμάττονβα το ϋδωρ πρώτον, είτα το ζωον 
δια τοϋ ϋδατος, μήτ άμύνεβ&αι δννάμενον μήτε 
φυγείν άλλ' ενιβχόμενον ώβπερ ϋπο δεβμών και 20 

Ι) πηγνύμενον. ό 0£ καλούμενος άλιεύς γνώριμος μεν 
έύτι πολλοίς και δια τοϋργον αύτώ γέγονετούνομα' ω 
όοφίΰματι και την ΰηπίαν χρηβ&αί φηΰιν 6 Άριβτο- 
τέλης' κα&ίηβι γαρ ώβπερ όρμιάν άπο τοϋ τραχήλου 
πλεκτάνην, μηκύνεβ&αί τε πόρρω χαλώβης καΐ πάλιν 25 
ύυντρέχειν εις εαυτην άναλαμβανούβης ραΰτα πε- 
φυκυΐαν. όταν ούν τι τών μικρών ΐχϋ^υδίων ϊ'δη 

22 *: τό ('ργον 23 Άριατοτελης] οί. ρ. 622, 11. 620, 1Ά^ 



ΌΕ δΟΙ^ΙΕΚΤΙΑ ΑΝΙΜΑΙΙϋΜ. 63 

πληβίον ένδίδωβι δακείν, και κατά μικρόν άνα- 
μηρνεται λαν&άνονΰα και προΰάγεται, μεχρί αν εν 
εφικτω τοϋ βτόματοζ γενηται το προβυύχόμενον. 
των δε πολυπόδων της χρόας την αμειφιν ο τε 
5 Πίνδαρος περιβόητον πεποίηκεν ειπών 

^ποντίου ^ηρος χρωτΐ μάλιΰτα νόον, Ε 

προβφερων πάΰαις πολίεββιν 6μίλεΐ'' 

και Θεογνις ό/χοί.ω5 

^πονλνποδος νόον ί'βχε πολνχρόον, ος ποτΐ πέτρϊ] 
10 τΐ]περ δμιλήΰτ], τοΓο^ ίδεΐν εφάνη.' 

μεταβάλλει γαρ ό μεν χαμαιλέων ουδέν τι μηχανώ- 
μενος ούδε κατακρύπτων εαυτόν άλλ' υπό δέους 
άλλως τρέπεται^ φύΰει ψοφοδεής ων και δειλός, 
βυνέπεται δε και πνεύματος π?.ηϊ)^ος, ώς Θεόφραβτος' V 

15 όλι/ον γάρ άποδεΐ πάν το 6ώμα τοϋ ζώου πλήρες 
είναι πνεύμονας, ω τεκμαίρεται τό πνευματικόν 
αύτοϋ καΐ δια τοϋτο προς τάς μεταβολάς εϋτρεπτον. 
τοϋ δε πολύποδος έργον έβτιν ου πάΟ^ος ή μετα- 
βολή" μεταβάλλει γάρ εκ προνοίας, μηχανί] χρώ- 

20 μένος τοϋ λαν&άνειν α δέδιε καΐ λαμβάνειν οίς 
τρέφεται" παρακρουόμενος γάρ τά μεν αίρει μή 
φεύγοντα τά 0' έκφεύγει παρερχόμενα. τό μεν γάρ 
αύτοϋ τάς πλεκτάνας κατεβ&ίειν αυτόν φεϋδός έατιν 



2 *: μέχρις 3 λΥ: προαχόμίνον 5 Πίνδαρος] 

ΒβΓ^Ιί. 1 ρ. 383 8 Θΐογνις] ΒβΓβΙί. 2 ρ. 140. Ιιβοίίοηΐβ 
(1Ϊ30Γβ|ρϋηΙϊ&ηι νϊιΐ. αρικί ΒοΓ^Ιίϊιιιη 11 γάρ ό μεν] μεν 

γάρ ό Ε 21 τά μεν Μ; τη&ΐίιη άλλα μεν ααΐ « μεν αηί 
<(ίρεί μεν τά μη φεύγοντα 



64 ΟΕ 80Ι>Ι.ΕΕΤΙΑ ΑΝΙΜΑΙ,ΙϋΜ. 

το δε μνραυναν δεδιεναί χαΐ γόγγρον αλτ^Ό'ε^ έβχιν 
νΛ εκείνων γάρ κακώς πάβχει, δράν μη δυνάμενος 
979 ε^ολιβϋ-ανόντων. ώΰπερ αν πάλιν 6 κάραβος εκείνων 
μεν εν λαβαΐς γενομένων περιγίγνεταί ραδίως' ι) 
γάρ ■φίλότης ον βοηΟ'εΐ προς την τραγντητα' τοϋ δε 5 
3Γθλΰπ:οίο? εί'<3ω τάς τίλεκτάνας διω^οϋντος άπόλ- 
λνται. καΐ τον κνκλον τοϋτον καΐ την περίοδον 
ταΐς κατ αλλήλων διώ^,εβι καΐ φνγαΐς γνμναΟμα 
και μελετην ή φνβις αντοΐς εναγώνιον πεηοίηκε 
δεινότητας και βννέβεως. ίο 

28. 'Άλλά μην εχίνον γε τίνα χερϋαίον διη- 
Τ'ΐ^^ατο πρόγνωβιν Άριβτοτελης πνευμάτων, ος έ%•αύ- 
Β μαζε καΐ γερανών την εν τριγώνω πτήβιν. έγω 
<5' έχΐνον μεν ονδενα Κνζικηνον η Βνζάντιον, άλλα 
πάντας δμον παρέχομαι τους %-αλαττίους, δταν ΐδ 
αΐ6%•ωνται μέλλοντα χειμώνα καΐ βάλον, ερματιξο- 
μένονς λιΟ^ιδίοις, όπως μη περιτρέπωνται δια κου- 
φότητα μηδ^ άποβνρωνται γενομένου κλύδωνος, άλλ' 
έπιμένωύιν άραρότως τοις πετριδίοις. η δε γερα- 
νών μεταβολή της πτήύεως προς ανεμον ούχ ενός 20 
γένους έβτίν άλλα τοϋτο κοινΐ; πάντες ίχ&ύες νοοϋν- 
τες άεΙ προς κϋμα καΐ ρουν άντινήχονται καΐ παρα- 
φυλάττουΰιν όπως μη, κατ ούράν προύφερομένον 
τοϋ πνεύματος, ή λεπις άναπτυβΰομένη λύπη το 
Ο βώμα γυμνούμενον καΐ διατραχυνόμενον όΟ•εν άεϊ 25 
βννέχουύιν εαυτούς άντιπρωρονς' ΰχιζομένη γάρ 

2 ϋπβΙιηβΓαδ: ί^ολια&αινόντων 11 χερΰαίον] τοϋ 

χίρΰαίον Κ 12 Άριατοτέλης Κθδίυ8 (Γι•α§πι. 342): άριστό- 

τιμος 



ΌΕ δΟΕΕΕΚΤΙΑ ΑΝΙΜΑΟϋΜ. 65 

οντω κατά κορνφην η 0•άλα66α τά τε βράγχια 
'/.αταβτέλλει καΐ κατά της έηιψανείας ρεονΰα λείωξ 
πιέζει και ονκ άνίύτηβι το φρικώδες, τοντο μεν 
ούν , ώοπερ εφην, κοινόν εΰτι των ίχΟ•νων, πλην 

5 του έλ7.οτίος' τούτον δε φαΰι κατ ανεμον καΐ ρουν 

νήχεύ&αι, μη φοβονμενον την άναχάρα^ιν της λε- 

πίδος, ατε δη μη προς ονράν τάς έπιπτνχάς έχονβης. 

29. Ό ^£ ^νννος όντως- ίύημερίας αίβ&άνεται 

καΙ τροπής, ώβτε και τον ίίν&ρωπον διδύΰκειν, 

10 μηδέν άΰτρολογικών κανόνων δεόμενον' οπού γαρ ϋ 
αν αντον χειμώνος αί τροπαΐ καταλάβωΰιν, άτρεμεί 
καΐ διατρίβει περί τον αυτόν τόπον άχρι της ίβη- 
μερίας. αλλά της γεράνον 6οφον ή τον λί^ον 
περίδρα^ις, όπως προϊεμένη πνκνόν έξνπνίζηται. 

15 καί πόβω βοφώτερον, ώ φίλε, το τον δελφίνος, ώ 

'^τί^ι/αι μεν ον &έμις ονδε πανβαβ&αι φοράς'" 

αεικίνητος γάρ εΰτιν ή φνΰις αντοϋ και ταντον 
£;ζθυ(7α τον ζην και τον κινεΐο&αι πέρας' όταν ά' 
υπνον δεηται, μετεωρίβας ανω το βώμα προς την 

20 έπιφάνειαν της ^αλάττης, νπτιον άφηκε διά βά%•ονς, Ε 
αιώρας τινί ΰάλω κοιμιζόμενος, άχρι προβπεβεΐν και 
φαϋΰαι της γής' οντω ό' εί,νπνια&είς άναρροιζεΐ 
καΐ πάλιν ανω γενόμενος ενδίδωόι, καΐ φέρεται 
κινηβει τινά μεμιγμένην άνάπανβιν αντω μηχανώ- 

25 μένος, το (5' αντυ δραν καΐ ϋ-νννονς από της αντής 
αιτίας λέγονΰιν. επεί ό' ίίρτι την μα9•ηματικήν 

14 πν-Λνον] προς τον -Λτνπον Κ. ηοη ηριΐΗ 10 ίίΐηιΙ)υιιι 
Ια,ίθΓβ ιηοηυϊί, ϊιΐθΐη 21 ϊίΐβιη: -λομιξύμίνος 

ΡΙυΙΟΓοΙιΙ ΜοΓαΙία. Υοΐ. \1. 5 



66 ΟΕ 80ΙΙΕΚΤΙΑ ΑΝΙΜΑΙ^ΙϋΜ. 

αυτών της τον ηλίου μεταβολής έτελεβα πρόγνωΰι,ν, 
ης μάρτυς Άριβτοτέλης έύτίν, ακουβον ηδη τ'ίιν 
άρί&μητίκην έπιότημην αυτων' ηρότερον δε, ναΙ μά 
Αία, την όπτικήν, ην εοίκε μηδ' Αίβγνλος άγνοη- 
βαί' λέγει γάρ που 5 

'τό ΰκαών οίΐμ.α παραβαλών ϋ•ύννου δίκην.^ 

Υ τω γάρ ετε'ρω δοκονβίν άμβλυώττειν' δ&εν εμβάλ- 
λουβίν εις τον Πόντον εν δεί,ια της γης εχόμενοι, 
και τουναντίον , οτοίν έί,ίωβιν' εμφρόνως τίάνυ καΐ 
νουνεχώς άεΙ την τοϋ βώματος φυλακην έτά τω ίο 
κρείττονι ποιούμενοι των όφ&αλμών. άριΟ^μητικης 
δε δια την κοινωνικήν, ώς εοικε, και φιλάλληλου 
άγάπηβιν εαυτών δεη&έντες όντως έπ άκρον ηκουβι 
τοϋ μα&ήματος, ωθτε, έπεί πάνυ χαίρονύι τω 6νν- 
τρέφεΰ&αι καΐ 6νναγελάζε6&αι μετ αλλήλων, άεΐ το ΐδ 
πλήθος τω ύχήματι κυβίζουύι καϊ βτερεον εκ πάν- 
980 των π:οιοΰ(?ί.ν, ίξ ί'ΰοις έπιπέδοις περιεχόμενον είτα 
νήχονται την τά^ιν οντω το πλαίύιον άμφίύτομον 
διαφυλάττοντες. δ γοϋν 0•υννο6κόπος , αν ακριβώς 
λάβ}] τον άριϋ-μον της επιφανείας, εν&νς άποφαί- 2ο 
νεται πόΰον καΐ άπαν το πλη&ός έΰτιν, είδώς οτι 
και το βάϋ•ος αυτών εν ίΰω τεταγμένον βτοιχείω 
προς τε το πλάτος εΰτι καϊ το μήκος. 

30. '^ίμίαις δε καϊ τοϋνομα παρέΰχηκεν 6 (3υν- 
αγελαΰμός, οίμαι δε καϊ ταΐς πηλαμνβι. των ό' 2δ 

1 αντων ίοίβηι: οντω ίτέλίΰά] ίπελτιίλνΟ'α νβΐ εγέ- 

λας Κ 2 Ά^ιΰτοτίλης\ ρ. 598, 251) 5 που 'το Μ: τοΰτο 
νί(ΐ. Νδ,υοίί. ρ. 96 18 την] κατά Κ άμψίατοιχον λΥ 



ϋΕ 80ΙΙΕΚΤΙΑ ΑΝΙΜΑΙΙϋΜ. 67 

άλλων γενών οΰα φαίνεται καΐ ξι] κοινωνικώς μετ 
αλλήλων άγεληδόν ουκ αν τΐζ ε'ίηοι τον άρι&μον, 
άλλα μάλλον έπΙ τάς κατ ιδίαν κοινωΐ'ί'αδ αυτών 
καϊ βνμβιώβεις ίτέον. ών έοτι και 6 το πλεΐβτον 
5 έ^αναλώβας Χρνβίτΐπον μέλαν πιννοτηρας, ηαντι και Β 
φυβικω βιβλίω και ήϋ^ικω προεδρίαν εχων' τον γαρ 
ΰπογγοτηραν ονχ ιΰτόρηκεν, ον γαρ αν παρέλιπεν. 
ό μεν ονν πιννοτηραξ ξωόν εβτι καρκινώδες, ως 
φα6ί, καΐ τΫ] πίνντ] ΰννεΰτι καΐ πνλωρει την κόγχην 

10 προκαϋ^'ήμενοξ , εών άνεωγμενην και διακεχηννΐαν, 
άχρι ον τίροβΛεΰτ} τι των άλωβίμων αύτοΓί ιχ&ν- 
δίων' τότε δ\ την βάρκα της ηίννης δάκων παρειβ- 
ηλΟ-εν, ή δε 6ννέκλεΐ6ε την κόγχην, και κοινώς 
την αγραν εντός ερκονς γενομενην κατεβ^ίονβι. 

Ιό τον δε ΰπόγγον ήνιοχεί &ηρίδιον ον καρκινώδες 
άλλ' άράχντ} παραπληβιον' ον γαρ αφνχον ονδ' 
άναίβ&ητον ονδ' αναιμον ό 6%όγγος εύτίν άλλα Ο 
ταΐς μεν πετραις, ως άλλα πολλά, προΰηεφνκεν, 
έχει δε κίνηΰιν ιδίαν θ| εαντον καϊ εις έαντόν, 

20 οίον νπομνήΰεως και παιδαγωγίας δεομένην 
μανός γαρ ών άλλως καϊ τοις άραιώμαΰιν άνει- 
μενος ύπ' αργίας καϊ άμβλντητος, όταν εμβη τι 
των εδωδίμων, εκείνον βημήναντος, εμνβε καϊ κατη- 
νάλωΟεν έτι δ\ μάλλον, άνϋ-ρώπον προΰιόντος η 

25 ϋΊγόντος, διδαβκόμενος καϊ χαραΰΰόμενος οίον έφριξε 
χαΐ θννέκλειβε το όώμα πή^ας καϊ πνκνώβας, ώβτε 
μη ραδίαν αλλά δνβεργον είναι την νποτομην αν- 

δ πιννοτΊΐ^ας \ν Ιαϊο βΐ ιηΓηΐ: πινο^^^ι^ας \\ί. ίν ηαντΙ 
ΪΑβτη 27 άποτου,ην Μ 

η* 



68 ϋΕ 80ΕΙΕΕΤΙΑ ΑΝΙΜΑΙΙΠΜ. 

τον τοίξ &ηρενον6ίν. αί δε πορφνραι, ΰνναγελαξό- 
μεναι το μεν κηρίον, ωΰτίερ αί μέλιτταί, κοινί] 

ϋ τΐοιονβίν, εν ώ λέγονται γονενειν τα δ' εδώδιμα 
των βρύων καΐ των φνκίων άναλαμβάνουβαι προβ- 
ιΰχόμενα τοις όβτράκοίζ οίον εν ηεριόδω κυκλονμενην 5 
εβτίαβιν άλλγιλαις ηαρέχονβιν, ετέραν ετέρας ε^ω&εν 
εΛίνεμομενης. 

31. ΚαΙ τι αν τις εν τοντοΐζ τήν κοινωνίαν 
^ανμάΰείεν ^ οηον το πάντων άμικτότατον και το 
Ο-ηριωδέβτατον ών τρέφονβι ποταμοί καΐ λίμναι κα\ ίο 
&άλα6ϋαί ζωον, δ κροκόδειλος, ^ανμαβτόν εαυτόν 
επιδείκννται προς κουνωνίαν καΐ χάριν εν τοΐς προς 
τόν τροχιΆον όυμβολαίοις; 6 γαρ τροχίλος εΰτΐ μεν 
όρνις των ελείων καΐ παραποτάμιων^ φρουρεί δε 

Ε τόν κροκόδειλον ουκ οικόΰιτος άλλα τοΐς εκείνου ΐ5 
λειφάνοις παρατρεφόμενος' όταν γαρ αί'6ϋ•ηται, τοϋ 
κροκοδείλου καΰ-ενδοντος, επιβουλενοντα τόν ιχνεύ- 
μονα πτιλούμενον και επ αυτόν ωΰπερ άϋ'λητην 
κονιόμενον έπεγείρει φϋ-εγγόμενος καΐ κολάπτων' 
6 δ' οϋτως εί,ημεροϋται προς αυτόν, ωβτε τοϋ 6τό- μ 
ματος διαχανών εντός παρίηβι, καΐ χαί.'ρθί. τα λεπτά 
των ενιΰχομενων τοΐς όδοϋΰι βαρκών εκλέγοντος 
άτρεμα τω ράμφει καΐ διαβκαλεύοντος' αν δε με- 

Γ τρίως έχων ηδη βούληται βυναγαγεΐν τό βτόμα και 
κλεΐύαι, προκλίνει την βιαγόνα και διαβημαίνει και 25 
ού πρότερον κα^ίηΰιν η ΰυναιβ&ανόμενον εκπτηναι 
τόν τροχίλον. ό άί καλούμενος ήγεμών μεγέ&ει 

4 Ε,: προϊαχόμενα 11 ιηαΐΐπι ξωων 25 προοκλίνίΐ Κ 



ϋΕ δΟΙ.Ι.ΕΕΤίΑ ΑΝΙΜΑΜϋΜ. 69 

μεν έβτι καν ΰχήματι κωβίώδες Ιχ^νδιον, την δ' 
επιφάνειαν ορνιϋ'ί φρΐύβοντι, δίά την τραχύτητα της 
λεπίδος έοικέναι, λέγεται^ καΐ άεΐ βννεΰτιν ένΐ των 
μεγάλων κητών και προνήχεταί, τον δρόμον επευ&ν- 

δ νων, ΟΛως ονκ ενβχε&ήΰεταί βράχεβίν ονδ' είζ 
τέναγος η τίνα τΐορΟ^μον εκπεοεΐται δνβέί,οδον 
επεταν γαρ αντώ το κήτος, ώβπερ οΐακι ναϋς,^^Χ 
ηαραγόμενον ενπείϋ•ώς. καϊ' των μεν άλλων, ο τι 
αν τίαραλάβ}] τω χάΰματι ξωον η ΰκάφος η λί^ον, 

10 εν&νς διέφχ^αρται καΐ άπόλωλε παν εμβεβν&ι6- 
μένον' εκείνο δε γιγνωβκον αναλαμβάνει τω 6τό- 
ματι καϋ^άπερ αγκνραν εντός ' έγκα&ενδει γαρ αντώ 
καΐ το κήτος εΰτηκεν άναπανομενον και όρμει" 
προελ9όντος δ' ανΟ•ις επακολον&εΐ μήΟ'^ ημέρας 

ΐδ μήτε νυκτός άπολειπόμενον, η ρε'μβεται καΐ πλανά- 
ται, και πολλά διεφΟ-άρί] κα&άπερ ακυβέρνητα προς 
γήν ε^ενεχΟ-έντα. και γαρ ήμεΐς περί ^Αντίκνραν 
εωράκαμεν ου πάλαΐ' καΐ πρότερον ιΰτοροϋβιν, ου 
πόρρω Βουνών ε^οκείλαντος και καταβαπέντος, λοι- Β 

20 μόν γενέβ&αι. άρ' ονν α^ιόν εύτι ταΰταις ταις 
κοινωνίαις κα\ βυμπεριφοραΐς παραβάλλειν αβπερ 
Άριβτοτέλης ιΰτορεΐ φιλίας αλωπεκών και οφεων δια 
το κοινόν αύτοϊ^ πολέμιον είναι τον άετόν, η τάς 
ώτίδων προς ίππους, οτι χαίρουβι προΰπελάζουβαι 

2δ κα\ διαΰκάλλουΰαι τον όν&ον; έγώ μεν γαρ ούό' 



16 ΤΛαϊ πολλάγ,ις (νβΐ τώ ποΧλα) — κοί'θ'απίρ πλοία 

άκι-βί-ρι/Τ/τα Κ 18 οΰ Μ: ου 19 Βουνών^ ΒΐιβρβοΙαηι 

20 ίατί τι Κ 21 ι^οπ^^ ^ : δ γαρ ¥ονί. δπίρ 22 '^ρι- 
οτοτ^?.ης] Κοκθ ΥνΆξΐΏ. ϋϋ-ί 



70 ΟΕ 80Ι.Ι.ΕΚΤΙΑ ΑΝΓΜΑΙ,ΙϋΜ. 

εν μελίτταις δρω τοΰαντην αλλήλων έπιμέλειαν οΰά' 
έν μνρμη^ΐ' το γάρ κοινον αν^,ονύί ηαΟαι κκι ηάν- 
τες έργον, ετε'ρω δε καΰ•^ έτερον έτερον βτογαβμδζ 
ον8ε\ς ουδέ φροντίξ εβτιν. 

Ο 32. "Ετι δ\ μάλλον χατο'ψόμεϋ'α την διαφοράν^ 5 
έπΙ τα πρεΰβντατα καΐ μέγιβτα των κοινωνικών 
έργων και καθηκόντων τα περί τάς γενέβεις καΐ 
τεκνώβεις τον λόγον τρέ-φαντες. πρώτον μεν γαρ 
οι λίμναις παρήκονβαν η ποταμούς νποδεγομενην 
νεμόμενοι ϋ-άλατταν ίχΟ'νες, όταν μελλωΰι τίκτειν, ίο 
άνατρεχονύι, τών ποτίμων νδάτων την πραότητα 
και το αΰαλον διώκοντες' άγαθη γαρ η γαλήνη 
λοχενβαι' και το αΰ•ηρον αμα ταΐς λι'μναις ενεβτι 
καΐ ποταμοΐζ, ώβτε 6ωξί6&αι τα τικτόμενα. διο 

Β κα\ πλεΐβτα κα\ μάλιΰτα γονεύεται περί τον Εν^ει- ΐδ 
νον πόντον' ον γαρ τρέφει κήτη αλλ' ή φώκην 
άραιάν καΐ δέλφινα μικρόν, έτι ά' ή τών ποταμών 
επιμιξία, πλείβτων καϊ μεγίβτων εκδιδόντων εις 
τον Πόντον, ήπιον παρέχει καϊ πρόβφορον τοις 
λοχενομένοις κράΰιν. το δε τον αν%'ίον θανμαΰιώ- 2ο 
τατόν έΰτιν, ον "Ο μηρός %'ερόν ίχ&νν' εΐρηκε' καίτοι 
μέγαν τίνες οί'ονται τον ιερόν καϋ-άπερ όΰτοϋν 
ίερον το μέγα, καϊ την έπιληφίαν , μεγάλην νόΰον 
ονΰαν, ιεράν καλονβιν' ένιοι δε κοινώς τον αφετον 
καϊ ιερωμένου. Ερατοβ&ένης δε τον χρνΰοφρνν 25 
εοικεν 

15 καΙ μάλιατα] 8υί5ρβοία 16 κήτη γ'? 21 "Ομηρος] 
Π 407 ΐΐ). Γίρόν ίχ&νν] νίά. Ε ά. ΗϊΙΙθγ. Ει-αΙοδίΐίβηϊδ 
Γβΐΐςυΐαβ. Τβυΐίηβν. ΜΓΟΟΟΙΧΧΙΙ. ρ. 36 25 ΐερωμένον Ύ. : 
ίίμίνον \\). ΈρατοαΟ^ΐνης] ν. Ηΐΐίβι•. ρ. 31 



ΌΈ 80Ι.Ι.ΕΚΤΙΑ ΑλΊΜΑΕΙϋΜ. 71 

^ ενδρομίην γ^ρύΰείον έτι όφρνΰίν ίερον ίχϋ-νν' 

λέγειν τίολλοί δε τον ελλοΛα, ^7Τ«ν60? γάρ έοτι καΐ 
ον ράδιοζ άλωναι. φαίνεταυ δε περί Παμφυλίαν 
πολλάκις" αν ονν ποτέ λάβωβι, βτεφανοϋνται μεν Ε 

5 αντοί βτεφανονβι δε τάς άλί.ά(5κ^, κρότω όΙ καΐ πα- 
τάγω καταπλέοντας αντονς υποδέχονται καΐ τιμώβιν. 
οι ίί ΛλεΓ(?τοί τον άν&ίαν ιερόν είναι καΐ λέγεΰϋ^αι 
νομίζονβιν δπου γάρ αν άνϋ•ίας οφΌ•/}, Ο^ηρίον ουκ 
έΰτιν, άλλα Ο^αρρουντες μεν οι 6πογγοΟ•ήραι κατα- 

10 κολνμβώΰι ΰ^αρρονντες δε τίκτονβιν οι ίχ&νες, ώβ- 
περ έγγνητην άΰνλίας έχοντες, η δ' αιτία δν6- 
λόγιΰτος^ είτε φεύγει τά &ηρία τον άν&ίαν ώς 6ϋν 
ελέφαντες άλεκτρνόνα δε λέοντες" ειτ έΰτι ΰημεΐα 
τόπων ά&ήρων, α γιγνώβκει καΐ παραφνλάττει βνν- Γ 

15 έτος ων κ«ι μνημονικός ό ιχ^νς. 

33. ^Αλλ' η γε πρόνοια κοινή τοις τίκτονΰν των 
γεννωμένων οι ό' άρρενες ον τον αντών κατε- 
ΰ^ίονβι γόνον^ αλλά καϊ προβδιατρίβονδι τοΓ^ κυή- 
μαβιν φοφνλακονντες ώς ίβτόρηκεν Άριότοτέλης" 

20 οι δε επόμενοι ταΐς ^ηλείαις, καταρραίνονΰι κατά 
μικρόν τον 0-ορόν άλλως γάρ ον γίγνεται μέγα το 
τεχ%^εν άλλ' ατελές μένει καϊ άναν^ον. ιδία ά' αι 
φνκίδες εκ των φνκίων οίον νεοττιάν διαπλαβά- 
/[ΐε^αι περιαμπέχονβι τον γόνον καϊ ΰκέπονβιν από 

2δ τον κλύδωνος, τον δε γαλεον το φιλόβτοργον 982 
ονδενι των ήμερωτάτων ζωών νπερβολήν γλνκν^ν- 

8 οΓ. ΑπβΙοΙ. ρ. 620, 341) 10 άλλ' ή μίν πρόνοια II 

1ί) '/Ιριατοτΐλης] ρ. 621, 23 20 νιαταρραίνοναι 11: καταρρίοναί 
ϊ\). κατά ϊ(1οηι 



72 ΟΕ δΟΙ^Ι^ΕΕΤΙΑ ΑΝΙΜΑΕΙΠΜ. 

μίαξ προς τα εκγονα καΐ χρ^ΰτότητοξ άπολελοιτίε' 
τίκτονβι μεν γαρ ωόν είτα ζφον ονκ έκτος άλΧ' 
εντός εν εαντοΐς καΐ τρέφονβιν οντω καΐ φερον- 
6ίν ώϋπερ εκ δευτέρας γενέβεως' όταν 0£ μείζονα 
γένηταί, με0•ια6ι 0•νραζε καΐ δι,δάβκονβί νήχεβ&αι, 5 
πληΰίον' είτα πάλιν εις εαντονς δια τον ΰτόματος 
έπαναλαμβάνονΰί και παρέχονΰιν ενδιαιτάΰ&αι το 

Β βώμα χώραν αμα καΐ τροφην καΐ καταφνγήν , άχρι 
αν εν δυνάμει τοϋ βοηϋ'εΐν αύτοΓ^ γενηται. ϋ'αν- 
μαΰτη δε και η της χελώνης περί την γένεβιν και ίο 
βωτηρίαν των γεννωμένων επιμέλεια" τίκτει μεν 
γαρ έκβαίνονΰα της Ο^αλάττης πληβίον, έπωάξειν δε 
μη δυναμένη μηδέ χερϋενειν πολνν χρόνον έντί- 
Ο^ηβι τι] φάμμω τα ωα καΧ το λειότατον έπαμαται 
της ΟΊνος αυτοΐς και μαλακώτατον όταν δε κατά- ΐδ 
χώβΎΐ κα\ απόκρυφη βεβαίως, οι μεν λέγονβι τοΓ^ 
ποβίν άμύττειν και καταΰτίζειν τον τόπον, ενΰημον 
έαυτΐ] ποιονβαν' οΓ άέ την ΰ•ήλειαν υπό τοϋ άρρενος 
ότρεφομένην, τύπους ίδίονς και ύφραγΐδας εναπολεί- 

πειν ο δε τούτου %•αυμα6ιώτερόν εβτιν, ημέραν εκ- 20 
φνλά^αβα τεΰΰαρακούτήν, εν τοόαύταις γαρ έκπέττεται 
και περιρρήγννται τα ωά, πρόβειΰι' και γνωρίβαύα 
τον εαυτής έκάΰτη ^ηβαυρόν, ώς ουδείς χρνΰίου 
Ο'ηκην άνθρωπος , άύμένως ανοίγει και προ&ύμως. 

34. Των δε κροκοδείλων τα μεν άλλα πάρα- 25 
πλήβια, της δε χωράς ό ότοχαΰμός έπίνοιαν άν- 
&ρώπω της αιτίας ου δίδωΰιν ούδε ΰυλλογιΰμόν 

3 εν ίαντοις τρεφοναιν ϋοβΙιηβΓυδ 8 *: αχρις 



ΏΈ 80Ι;Ι.ΕΚΤΙΑ ΑΝΙΜΑΕΙϋΜ. 73 

ο&εν ον ψαβι λογικην άλλα μαντικήν είναι την 
παρά τούτον τον ^ηρίον Λρόγνωβίν' οντε γάρ 
πλέον οντ ελαττον εκβάς άλλ' ο6ον εις ώραν ετονς 
6 Νεΐλοζ αν^Ύ]ϋ•εΙς επικλνβει και έπικρύψει τηζ γης, 
δ εκεί τά ωά τί&ηβιν ώΰτε τον έντνχόντα των γεωρ- 
γών αντόν τε γιγνώβκείν ετε'ροις τε φράξειν, οηόβον 
αντοΐζ 6 ποταμός πρόειβιν οντω βννεμετρήβατο, Ο 
μη βρεχομένων αντος βρεχόμενος έπωάξη. έκλαπέν- 
των δε των βκνμνων, ος αν ενϋ^νς άναδνς μη λάβτ] 

10 τι των προύτνχόντων , η μνΐαν η βέριφον η γης 
εντερον η κάρφος η βοτάνην τω βτόματι, διαβπαρά- 

,^ί,αβα τούτον η μήτηρ άπέκτεινε δακούβα' τά δε 
^νμοευδη καΐ δραβτηρια βτέργει καΐ περιέπει, κα- 
^άπερ οΓ βοφώτατοί των άν&ρώπων ά^ιούβι, κρίβεν 

15 το φι,λεΐν ον πά&εί νε'μονΰα. καΐ μην αί φώκαι 
τίκτονβι μεν εν τω ^ηρω, κατά μικρόν δε προά- 
ί^ου^αί τά βκνμνία γενονΰί της ^αλάττης καΐ 
ταχν πάλιν ε^άγονβΐ' και τούτο πολλάκις ποιούβιν 
εν μέρει, μέχρι αν όντως έϋ•ιζόμενα ^αρρ^ίβη και 

20 βτέρ^ΐ] την έναλον δίαιταν. οι δε βάτραχοι περί Ε 
τάς οχείας άνακλήΰεΰι χρώνται, την λεγομένην 
ποιούντες όλολνγόνα, φωνήν έρωτικην και γαμήλιον 
ονβαν' υταν δε την 0•ήλειαν ό άρρην οντω προΰ- 
αγάγηται, κοιι»/} την νύκτα παραμένονβιν' εν νγρω 

2.-, μεν γάρ ον δύνανται, με&' ημέραν δε δεδίαβιν έπΙ 



2 παρά *: πίρΐ 3 *: ίκβααα 6 α{>τόν τί *: αντόν 
7 αντοις] ηια.1ίηι αν&ις 8 Ιιιλαπέντων *: ιιιΐιπόντων 

10 αίρτρον Κ οοΠ. Αβί. Η. Α. 9, 3 24 παραμένονοιν *: 

πίριμίνοναιν 



74 ΟΕ δΟΙ^Ι,ΕΕΤΙΑ ΑΝΙΜΑΙίυΜ. 

γης μίγννΰ&αΐ' γενομένου δε βκότονς, άδεώς 6ν μ- 
πλέκονται προϊόντες" άλλως δε λαμπρννονύι την 

Έ φωνήν, νετον προΰδεχόμενοί' και τοντο ύημεΐον εν 
τοις βεβαιοτάτοίς έΰτίν. 

35. '^Λλ' οίον, ώ φίλε Πόβειδον, όλι^ον πά&ος 5 
ώ^ άτοπον πεπονΟ'α καΐ καταγελαΰτον, εί' με διατρί- 
βοντα περί φωκας καΐ βατράχους το ϋοφώτατον και 
Ο^εοφιλεϋτατον έ^εφυγε κα\ παρήλθε των ένάλων. ποίας 
γαρ άηδόνας α^ιον τω φιλομούΰω της άλκυόνος η τω 
φιλοτεκνω χελιδόνας η τω φιλάνδρω πελειάδας η τω ίο 
τεχνικω παραβάλλειν μελίττας; τίνος δε γενέΰεις και 
τόκους και ώδΐνας ό ϋ'εός οϋτως ετίμηΰε; τάς μίν γαρ 
Αητοΰς γονάς μίαν εδραβ&εΐΰαν υποδεζαβ&αι νηβον 
[ΰτοροϋβι, τι} ί' άλκυόνι τικτούβτ] περί τροπάς 
πάΰαν ΐύτηΰι ^άλαββαν άκύμονα καΐ άβάλευτον. ΐ5 
θ83 ο%•εν ούδεν 'έβτι ζωον άλλο , δ ούτω φιλοϋΰιν αν- 
•Ο-ρωτΕοι, ^ί.' ην επτά μεν ημέρας επτά δε νύκτας 
εν ακμϊ] χειμωνος άδεώς πλέουβι, της κατά γην 
πορείας τηνικαϋτα την διά της %•αλά66ης άύφα- 
λεβτέραν έχοντες, ει δε δει καΐ περί έκάβτης των 20 
αρετών ας έχει βραχέα φάναι, φίλανδρος μεν όντως 
έβτίν, ώβτε μη κα%'^ ενα καιρόν αλλά δι έτους 
βυνεΐναι και προ6δέχε6&αι την τον άρρενος δμιλίαν 
ου διά το άκόλαβτον' αλλω γάρ ου μίγνυται το 
παράπαν άλλ' υπ ευνοίας ώοπερ γυνή γαμέτη 25 

Β και φιλοφροΰύνης' οται/ ^£ ^ίώ γήρας άϋ&ενης 6 
αρρην γένηται 6υνέπε6&αι και βαρύς, ύπολαβοϋβα 

3 τοϋτο το Εηιρβήυδ 10 Μ: φιλοτεχνώ 15 άαάλεντον 
Ιιβοηίουβ: άατάλακτον 17 <ϊι'] ?) δι' Κ 



ΌΕ 80Ι.Ι.ΕΚΤίΑ ΑΝΙΜΔΙΙϋΜ. 75 

γηροφορεΐ καΐ γηροτροφεΐ, μηδαμον τίροϊεμενη μηδέ 
ααταλείτίουβα χωρίξ' άλλα τοις ώμοις εκείνον ανα- 
&εμενη καΐ κομίζει πανταχόΰε καΐ θεραπεύει καΙ 
ϋννεβτίν 'ά%ρι τελεντηζ. τω δε φιλοτεκνω καΐ πεφρον- 

:< τίκότι της ΰωτηρίας των γεννωμένων ϋνναιΰ&ανο- 
μένη κνονΰαν εαντην τάχιβτα τρέτίεται προζ εργα- 
βίαν της νεοττιάς, ον φέρονβα πηλον ονδε ττροβ- 
ερείδονβα τοίγοις και όρόφοις ώβπερ αί χελιδόνες, 
ονδε χρωμένη πολλοίς τοϋ αώματος ένεργοΐς μέρε- 

10 041/, ώβπερ της μελίττης ένδνομε'νης τω ΰώματι και 
το κηρίον άνοιγονΰης όμοϋ ψαΰοντί^ οι £ξ πόδες 
εις εξάγωνα το παν αγγεία διαιρονβιν' η δ' άλκνών Ο 
ίν όργανον άπλοϋν εν οπλον εν εργαλεΐον εχονΰα, 
το βτόμα, και μηόεν άλλο τον φιλοπόνον καΐ φιλο- 

15 τέχνον ΰννεργόν, οία μηχαναται καΐ δημιουργεί 
χαλεπόν έβτι πεΐ6%ηναι μη καταμα&όντας όψει το 
πλαττόμενον νπ αύτης μάλλον δε νανπηγονμενον, 
βχημάτων πολλών μόνον άπερίτρεπτον και άβάπ- 
τιβτον' βνλλέξαΰα γαρ τάς της βελόνης ακίδας 

20 6νντί%^η6ι και βννδεΐ προς άλληλας έγκαταπλέκονύα 
τάς μεν εν&είας τάς δε πλαγίας, ώβπερ επι ύτήμονι 
κρόκην έμβάλλονβα, προβχρωμένη καμπαΐς και περι- 
αγωγαίς δι αλλήλων, ίόΰτε διαρμόβαι και γενέβ^αι 
ϋτρογγνλον ένήρεμον, πρόμηκες εκ τον οχήματος, 

25 άλιεντικω κνρτω παραπ?>.ή6ΐον. όταν δε βνντελέβΐ], ϋ 

2 *: ν,αταλίποϋαα 10 τω ατόματί"} ί. β. δια. τον 

ατόματυς 11 οι Υξ πύδίς Μ 12 ^Ις ίξάγωνα το π&%• 

ϊάοηΐ: ιΐς ί-^ώνα τόπίΐν 14 Κ: φιλοτίκνου 24 (νΊ]ρίμον^ 
ί^ορμον'ί ίΐι. Κ: προατ/κίΐ ίΙ>. ^κ τον οχήματος *: τον 
οχήματος 



76 Γ»Ε 80ΙΙ.ΕΚΤΙΑ ΑΝΙΜΑΙΙϋΜ. 

φερονβα παρέ&ηκε παρά το κλνβμα τον κύματος^ 
οπον τΐροΘπίπτονΟα μαλακώς ή ϋ-άλαβύα το μεν ον 
καλώς άραρος έδίδα^,εν άκέβαΰ&αι καΐ καταπνκνώ- 
ααι, χαλώμενον δρώβαν νπο τγις πληγηζ' τά (ϊ' 
ηρμοΰμενα καταΰφίγγει, και Ληγννβίν , ωΰτε καΐ 5 
λί&ω και βιδήρω δνΰδιάλντον είναι και δνβτρωτον. 
ούάίΐ/6^ (ϊ' ήβΰον ά^ιοϋ'ανμαΰτόν εϋτιν η τε 6νμ- 
μετρία τό τε 6χήμα της τοϋ αγγείου κοιλότητος' 
πεποίηται γαρ αντην εκείνην μόνην ενδνομενην 
δεχε6ϋ•αι τοΓ? ό^' άλλοις τνφλον είναι τίάντ)] και ίο 
κρνφιον, ώΰτε ηαριέναι μηδέν εΐ'ΰω μήτε της γης 
Ε μήτε της %^αλάττης. οί/χα^ μ\ν ονν μηδένα υμών 
άϋ'εατον είναι της νεοττιας' φοί (Ϊ£ πολλάκις ίδόντι 
καΧ '9•ΐ}'όντί. παρίβταται λέγειν και αδειν 

^^ήλφ δή ποτέ τοΓον ^Απόλλωνος παρά ναω' ΐ5 

τον κεράτινον βωμον είδον εν τοις επτά καλον- 
μένοις Ο'εάμαΰιν νμνονμενον, οτι μήτε κόλλης δεό- 
μενος μήτε τίνος άλλον δεβμον διά μόνων των 
δεξιών βνμπέπηγε και 6ννήρμο<3ται κεράτων, ϊλεως 
δ' δ Ο'εδς είη και προς τι μονΰικδν οντά και νη- -ΐύ 
όιώτην, νμνονμένης της πελαγίον ΰειρήνος, ευμενώς 
καΐ καταγελάν τών ερωτημάτων εκείνων^ α ΰκώ- 
πτοντες ερωτώβιν οντοι, διά τί ** ^Απόλλων 6ν0•' ** 

11 μήτε της γης μήτε της *: μηδέ της 15 Ηοιη. ζ 162 
ιΛί βωμώ ρτο νκώ 20 ίΐηίβ και προ'^ 1αο. είΕίυίί; Λν δυρρίβηβ 
και εικός γ' είναι προς τω μοναικώ οντά οβίί. Μίΐΐϊια καϊ 
είκύς γε (απί και ίΐκό? γε και προοετι) μονοικον οντά ο&ϋ. 
23 ΙαοιιηΒ,β ευηί βχ οοά. ΑΛοο; ρήπια 12 Ηϋ. 8θθΐιη(3α 7 
ίβΓϋα 8 ς[υ3.ι-1α 9 ηυϊηί», 12. Τοίυδ Ιοοιίδ οοηδίίίυβηάυβ βδδβ 
νϊά, Ιιυηο ϊη ιηοάυχη: δια τί [ον γογγροκτόνος'] Απόλλων ονδ' 



ϋΕ 80ΕΜΚΤΙΑ ΑΝΙΜΑΙ^ΙϋΜ. 77 

ούό^£ τρίγλοβο^'^ δη γι,νώβκοντα'^* Άφροδίτην ομοϋ'^* 
κατά Ο^άλατταν ποίονμένην αντήξ ιερά καΐ άδελφά Γ 
καΐ μηδενΐ φονενομενω χαίρονβαν. εν δε Αέπτευ 
τους ίερεΐζ τον Ποθειδώνοξ ονδεν εναλον το πα- 

5 ράπαν έβ&ίονταζ τρίγλαν δ\ τον^ εν ^Ελενβΐνί 
μνβτας ύεβομένονζ ί'βτε, καΐ τήζ "Ηραζ εν "Αργεί 
την ίερειαν άπεγ^ομενην επΙ τιμΐ] τον ζφον τον 
γάρ &αλάττιον λαγωόν, δς εΰτιν άν^ρώπω 0-ανύ- 
βιμοζ^ κτείνονβίν αί τρίγλαι μάλιβτα καΐ κατανα- 

10 λίβκονβί' δώ ταντην ώξ ψιλάν^-ρωηα και βωτήρια 
ζώα την αδειαν εχονβί. 

36. ΚαΙ μην Άρτε'μιδόζ γε Αικτνννηξ ζίελφινίον 984 
τ' Απόλλωνος ίερά και βωμοί παρά πολλοίς είβιν 
Ελλήνων 'όν δ' αύτοζ έαντω τόπον έ^αίρετον ό 

15 'Ο^ίο^ πεποίηται, ** Κρητών απογόνονξ οίκονντας 
ηγεμόνι δελ^ρΐνι χρηβαμένονς' ον γάρ ό ϋ-εος προε- 
νήχετο τον βτόλον μεταβαλών το είδοξ , ώ^ οι μν- 
ϋ-ογράφοί λεγονβιν, άλλα δέλφινα πεμφας τοΐξ 
άνδράβιν ΐΟ^ννοντα τον πλονν κατήγαγεν εις Κίρ- 

20 ραν. ίύτορονβί δε καΐ τονς πεμφ^έντας εις Σινώπην 
νπο Πτολεμαίου τον Σωτηρος επΙ την Σαράπιδος 
κομιδήν, Σωτελη καϊ Αιοννβίον, άπωβ^εντας άνεμω 

[άββδί αΐΐβιιιιη αάίβοΐίνϋηι] ονδε τριγλοβό[λος ή "Αρτεμις, 
«τί] δη γιγνώο•Λοντα 8θΐ1. Απόλλωνα [την ^κ 9αλάττης] Άφρο- 
δίτην όμοϋ [τι πάντα τα ζώα τά\ τιατά &άλατταν ποιουμένην 
αυτής ί(ρά -Λαϊ άδιλφά -/.αΙ μηδίνΐ φονίνομένω (Ιιαβο 
οηιιι λν : μηδίν όνίνομίνω 1ίΙ)η) χαίρονααν 

15 ίη ιηβίθ ηυΐΐα, Ιίΐουηα ββί. Γοι-ί. βυριιΐοηίίαιη : φασίν 
ίύρηκε'ναι Κρητών απογόνους άποικοϋντας οβίί. απογόνους 
οίκουντας] ύ.ποι%ΐαν ηγούνται Μ 22 Σωτέλη Κ&ΙίΛναΒββΓαβ 
βχ ρ. 301 ί". \\). Χ: άπωβ&Η•τα 



78 ϋΕ 80Ι.ΕΕΕΪΊΑ ΑΝΓΜΑΙ,ΐυΜ. 

Β βιαίω κομίξεβ&αί παρά γνώμην ύπερ Μαλεαν, εν 
δε^ίο. Πελοπόννηΰον έχοντας, είτα ρεμβομενονς καΐ 
δνβϋ'νμοννταζ αντονς προφανεντα δέλφινα πρωρα- 
Ο^εν ωβπερ εκκαλεΐβΰ-αί κα&ηγονμενον εις τα ναν- 
λοχα καΐ ϋάλονς μαλακούς έχοντα της χώρας 5 
καταμένειν άΰφαλεΐς, άχρι ον τούτοι^ τον τρότίον 
άγων καΐ παρατιέμπων το ηλοΐον εις Κίρραν κατέ- 
6τη6εν. ο&εν άναβατήριον &νύαντες, εγνωΰαν οτι 
δει δνεΐν αγαλμάτων το μεν τον Πλούτωνος άνε- 
λέβ^αι καΐ κομίζειν το δε της Κόρης άπομά^αβ&αι ίο 
καΐ καταλιπεΐν. είκος μεν ονν ήν και το φιλόμον- 
6ον αγαπάν τοϋ 0•ηρίον τον 0•εόν' ώ καΐ Πίνδαρος 
άπεικάζων εαυτόν ^έρε&ίξεΰ&αι' φηΰίν 

Ο ^άλίον δελφίνος νπόκριΰιν 

τον μεν ακΰ/ΐίονο^ εν πόντου πελάγει ΐ5 

αυλών έκίνηβ' έρατον μέλος. ' 

άλλα μάλλον εοικε το φιλάν&ρωπον αύτοϋ θεοφιλές 
είναΐ' μόνος γαρ αν&ρωπονά6πάζεται,καΟ'' ο άνϋ-ρω- 
πός έβτι. των δε χερϋαίων τα μεν ονδένα τά (5' 
ημερότατα μόνους περιέπει τους τρέφοντας υπό 20 
χρείας, και τους ΰυνήϋ'εις 6 κνων 6 ίππος 6 έλέ- 
φας' αί δ\ χελιδόνες δβων μεν δέονται τυγχάνουΰιν 
είΰοικιΰάμεναι, ΰκιάς και αναγκαίας άβφαλείας, φεύ- 

5 αάλονς Μίΐάνίσΐιΐδ : ατόλονς ΗΒη. 0£. ΡοΙ^Ι). 1, 53, 10 
πολιαμάτιον — άλίμΐνον μεν αώλονς δ' ί'χον και προβολάς 
— ενφνίΐς 6 καταμένειν^ ϊ. β. ΐνα καταμενη τις ίΙ).''': αχρις 
8 άναβατηρια Κ ΓβοΙβ ιιΐ; νκΐ. 14 ΒΘΐ•§•1ί. 1 ρ. 458 Λ. αλίον 
Κ ΘΧ ρ. ΙΟίί: ου ΪΙ». Χ βχ 1. 1.: άπόκριβιν 15 εν 

ΛΥ ϊηάκίβηΐ: ον Άηί εκ 



ΌΕ 80ΙΙ.ΕΕΤΙΑ ΑΝΙΜΑΙΙϋΜ. 79 

γονβί δε και φοβούνται τον ανΟ^ρωπον ωΰπερ Ο'η- 
ρίον. τω δε δελφίνο τιαρά πάντα καΐ αόνω το 
ξητονμενον νπο των άρίΰτων φιλοΰόφων εκείνο, το Γ> 
φίλεΐν ανεν χρείας, φνβει, προς ανθρώπους υπάρχει" 

5 μηδενός γαρ εις μηδέν ανθρώπου δεόμενος παβιν 
ευμενής τε φίλος έβτΐ καΐ βεβοή&ηκε π;ολλοΓ?• ων 
τά μεν Άρίονος ουδείς άγνοεΐ' περιβόητα γάρ 
εβτιν Ήβίόδου δε κατά καιρόν αυτός ημάς, ώ 
φίλε, άνέμνηύας, ^ άτάρ ου τέλος ϊκεο μύ&ων' . 

10 έδει δε τόν κύνα διηγηβάμενον μ^ παραλιπεΐν τους 
δέλφινας" τυφλόν γάρ ην τό μήνυμα τοϋ κυνός, 
νλακτοϋντος καΐ μετά βοής έπιφερομένου τοις φο- 
νεϋβιν, ει μη περί τό Νέμειον ^αλάΰΟη διαφερό- 
μενον άράμενοι δεΡ^φΐνες, έτεροι παρ' έτερων έκδε- 

15 χόμενοι προΰ^ύμως, εις τό 'Ρίον έκϋ-έντες, έδειξαν 
έΰφαγμένον. "Εναλον δ\ τόν Αίολέα Μυροίλος ό Ε 
Αέαβιος ιβτορεΐ, της Σμιν^έως έρωντα %•υγατρός 
ριφείύης κατά χρηβμόν της Αμφιτρίτης υπό των 
Πεν&ιλιδών, καΐ αυτόν έί,αλόμενον εις την %^άλα6- 

20 6αν υπό δελφίνος βωον έ^ενεχ&ήναι προς τι)ν 
Αέΰβον. η δε προς τόν 'Ιαβέα παΐδα τοϋ δελφίνος 
έννοια και φιλία δι' νπερβολήν έρως έδο^ε' βνν- 
έπαιξε γάρ αύτω καΐ βννενήχετο καθ' ημέραν και 
παρεΐχεν εν χρω ψαυόμενος" έπειτα περιβαίνοντος, 



9 Ηοιη. / 56 10 διηγηαάμενον *: αίτησάμενον \Ίά. 

ΡΓ3-βΜ. ρ. Ι. IX 13 ίΐ μη Κ 16 Μν^αίλος ό Λίαβιος] 
\ϊά. ΜιιοΙΙβΓ. 4 ρ. 459 ίΐ). Μνρΰίλος ϊοίβηΐ: μνρτίλος 

17 Σμιν^ΐως Εη3ρβΓΪυ3 ίοοίΐ. ρ. 1631)): ψινέως 19 Μ : πεν- 
ϋ^ίόων ΐΐι. Κ: ίξαλλόμενον 



80 ΟΕ δΟΙ^ΙΕΚΤΙΑ ΑΝΙΜΑΙΙϋΜ. 

οΰκ εφενγεν, άλλ' έφερε χαίρων, προξ ο έκαμπτε 
κλίνων^ ομοϋ τίάντων Ίαβεων εκάβτοτε όυντρεχόν- 
Ρ των επΙ την ^άλατταν. δ^ΐ/ίρου άί' τίοτε Λολλον 
μετά χαλάζης έπιπεβόντοζ, ό μεν τίαΐξ άπορρνεΐζ 
ε^ελιπεν, 6 δε δελφίν ύπολαβων αμα τω νεκρω δ 
βννε^εωΰεν αΰτό^ εαντον επί την γην καΐ ονκ 
άπεΰτη τον ΰώματος, εως ά7ίέ%•ανε, δυκαίώύας μετα- 
ύχεΐν ήξ βυναίτιος Μοξε γεγονέναι τελεντης. καϊ 
τον τίά^ονς έπίβημον 'Ιαβενϋι το χάραγμα τον 
νομίβματός έβτι , παις νπερ δελφίνος όχονμενος. ίο 
εκ δε τούτου καϊ τα περί Κοίρανον δντοί μν&ώδη 
98δ πίβτιν εΰχε. Πάριος γαρ ων το γένος εν Βνζαντίω 
δελφίνων βόλον, ενβχε&έντων ΰαγήντ] καϊ κινδν- 
νενόντων κατακοπήναι, πριάμενος μεΟ•ήκε πάντας' 
όλίγω δ' νότερον έπλει πεντηκόντορον έχων, ως ΐ5 
φα6ί, λ}]6τών άνδρας αγονβαν' εν δε τω μετα^ν 
Νά^ον καϊ Πάρον πορϋ-μω της νεώς άνατραπείβης 
καϊ των άλλων διαφϋ'αρέντων , εκείνον λέγονβι, 
δελφίνος νποδραμόντος αντω καϊ άνακονφίζοντος, 
έί,ενεχ&ηναι της Σίκνν%•ον κατά ΰπήλαιον , ο δεί- 20 
κννται μέχρι νϋν καϊ καλείται Κοιράνειον' επΙ 
τούτω δε λθ'^^ίταί. ποιηΰαι τον Άρχίλοχον 

^ πεντηκοντ ανδρών λίπε Κοίρανον ήπιος Ποβειδών.' 

Β επεί δ' νβτερον άπο&ανόντος αντοϋ το βώμα πλη- 
βίον της 0•αλάττης οι προβήκοντες έκαον, έπεφαί- 2δ 

δ ΐΏΕΐϊηι ό ^ε δελψΐς 13 βόλον Ε: βόλω 16 λτυατών] 
ιη3.1ϊηι ληατών ν' (ϊ. β. πεντήκοντα) 20 Σι•Λΰν%ον\ οοιτ. 
Σίκίνον Ά. Κν&νου Χ. Ζατίύν&ου Μ. Μυκόνου ΕιηρβήιΐΒ. 
Ρι•α,β8ΐ;3,ί; γιιΐ^αίίΐ 23 Ββι-^ΐί. 2 ρ. 417 



ΌΕ δΟΙΙ^ΕΚΤΙΑ ΔΝ1ΜΑI^IυΜ. 81 

νοντο τίολλοί δέλφινες παρά τον αίγιαλόν^ ώΰπερ 
έταδευκννντες έαντονς ηκοντας ετά τάς ταφάς, και 
παραμείναντες ίίχρί ου θννετελεβ&ηβαν. η δ' 
Όδν66εωζ άΰτζίς οτι μεν ετα'ΰημον είχε δέλφινα και 

5 Στηβίχορος ίβτόρηκεν' «ξ '^ξ δ' αιτίας, Ζαχνν&ωι 
διαμνημονενονβιν , ώς Κρίϋ^ενς μαρτυρεί" νηπως 
γαρ ων ο Τηλέμαχος, ως φαβιν, εις άγχιβα&ες της 
Ο^αλάττης ολιβ^ων έβώϋ-η, δελφίνων υτίολαβόντων 
χαΐ άνανη^αμένων οϋ•εν έποιηύατο γλυφην ττ} 

10 βφραγΐδί καΐ της άβπίδος κόβμον 6 πατήρ, αμει- 
βόμενος το ζωον. άλλ' έπεί προειπών, ώς ούδε Ο 
μϋϋ^ον νμΐν ερώ καΐ αυτός ουκ οίδ' όπως προς 
τοις δελφΐΰίν ελα&ον πορρωτερω τοϋ πιΰ^ανοϋ βυν- 
εί,οκείλας εις τον Όδυββεα καΐ Κοίρανον, έπιτίΟ'ημι 

15 δίκην έμαυτω' παύομαι γαρ ήδη λέγων. 

37. ΑΡΙΣΤ. "Ε^εβτι,ν ουν υμΐν, ώ άνδρες δικα- 
6ταί, την ψήφον φέρειν. 

ΣΩ,ΚΑ. Άλλ' ήμΐν γε πάλαι το τοϋ Σοφοκλέους 
δεδογμένον έβτίν 

20 ^ ευ γαρ και διχοβτατων λόγος 

βύγκολλά τ άμφοΐν ές μέβον τεκταίνεται.' 

ταυτΧ γάρ, α προς αλλήλους είρήκατε, 6υν&έντες 
εις ταύτόν αμφότεροι καλώς άγωνιεΐβ^ε κοινϊ] προς 
τους τά ζώα λόγου καΧ βυνέΰεως άποβτεροϋντας. 

3 *: αχρις 5 Στηοίχυρος] ΗβΓ^Ιί. Ά ρ. -228 20 Νο,ΐΐοΐί. 
ρ. 314 ίίΐ ανγκολλά τ' ΡοΓβοη: αν-^ν.ολλατ' 



ΡΙαΙαΓοΙιϊ ΜοΓ&Ιί 



ΠΕΡΙ 

ΤΟΤ ΤΑ ΑΛΟΓΑ ΛΟΓ^Ι ΧΡΗΣΘΑΙ. 

ΟΔΤΣΣΕΤΣ, ΚΙΡΚΗ, ΓΡΤΛΛΟΣ. 



Ι. ΟζΙΤΣΣΕΤΣ. Ταντα μεν, ώ Κίρκη, μεμα- 
^ηκεναί δοκώ καΐ δκχμνημονενειν ήδέωξ ά' αν ί 
0ου Λν&οιμην, ε ί' τ ίνας έχεις "Ελλην ας εν τοΰτο6?, 
ους λνκονς καΐ /ΙθΌι/τα^ εξ ανθρώπων πεποίηκας. 
Ε ΚΙΡΚΗ. Και πολλούς, ώ πο&ονμεν Όδνββεϋ. 
προς τί δε τοντο έρωτας; 

0/1. Ότι νη Αία καλήν αν μοι δοκώ γενεβΟ-αι ίο 
φιλοτιμίαν προς τους Έλληνας, ει χάριτι 67] λαβών 
τοντονς, αν&ις εις άν&ρώπονς εταίρους άναΰωΰαιμι 
καΐ μη περιίδοιμι καταγηράΰαντας παρά φύβιν εν 
ΰώμαβι ϋ•ηρίων, οίκτράν και ατιμον οϋτω δίαιταν 

ΚΙΡ. Ούτος 6 άνηρ ούχ αντω μόνον ούδε τοΓ|;? 
εταίροις, άλλα τοις μηδέν προβηκουβιν οί'εται δεΐν 
ϋπ' άβελτερίας ΰυμφοράν γενεϋϋ^αι την αντοϋ φι- 
λοτιμίαν. 
γ 0/ί. "Ετερον αϋ τίνα τοΰτον, ώ Κίρκη, κυκεώνα 20 
λόγων ταράττεις και ϋποφαρμάττεις , έμε γοϋν άτε- 

12 είς ΟιιβΙ»ηβΓυ8 18 πιαϋπι αΰτοΰ 



ΒΚυΤΑ ΚΑΤ10ΝΕ ϋΤΙ. 83 

χνώς ποίονβα ^ηρίον, ει πείβομαί βοί ώς θνμφορά 
έβτιν αν&ρωπον εκ ϋ-ηρίον γενέβ^αι. 

ΚΙΡ. Ου γαρ ηόη τούτων άτοπώτερα ηεποίηκαξ 
βεαυτόν, ος τον ά&άνατον και άγήρων 6νν έμοί 

5 βίον άφείς ετίΐ γυναίκα ϋ-νητήν, ώς δ' εγώ φημ^, 
καΐ γραϋν ηδη δια μυρίων ετι κακών (?πεΰ(Ϊ£4§, 986 
03ζ δή περίβλεπτος εκ τούτου και ονομαβτος ετν 
μάλλον ή νϋν γενόμενος^ κενόν άγα%•ον κα\ εΐδωλον 
άντΙ τΫις ά?.η^είας διώκων; 

10 Ο^. Έχετω ταϋτα, ώς λέγεις, ώ Κίρκη' τι γαρ 
δει πολλάκις ζυγομαχεΐν ημάς περί των αυτών; τού- 
τους δε ^01 ά05 άναλύΰαβα και χάριβαι τους άνδρας. 
ΚΙΡ. Ούχ οϋτω γ' απλώς, μα την 'Έκάτην ου 
γαρ οι τυχόντες ειβίν άλλ' έροϋ πρώτον αυτούς, 

15 ει %έλου6ιν' αν δε μη φώΰι, διαλεχ&είς, ώ γενναίε, 
πεΐβον εάν δε μή πείβτ^ς, αλλά καΐ περιγε'νωνται 
διαλεγόμενοι, ίκανον εύτω 6οι περί βεαυτοϋ καΐ 
τών φίλων κακώς βεβουλεν6&αι. 

Οζΐ. Τί μου καταγελας, ώ μακάρια; πώς γαρ β 

20 αν η δοΐεν ούτοι λόγον η λάβοιεν, εως όνοι και 
βύες και λέοντες είΰι; 

ΚΙΡ. Θαρρεί, φιλοτιμότατ άν&ρώπων' εγώ 6οι 
παρέ'ξω και βυνιεντας αυτούς και διαλεγομένους' 
μάλλον δ' είς ικανός εβται και διδούς και λαμβά- 

25 νων ύπερ πάντων λόγον ιδού, τούτω διαλέγου. 

0/1. Και τίνα τοϋτον, ώ Κίρκη, προϋαγορεύ- 
βομεν; τ) τίς ην ούτο? ανθρώπων; 

1 ιΐ ανμφορόν Ιοτι ΒβΠΒβΙβιυκ 4 άγ^]^(ον *: άγ-ή^ω 

7 όή] αν") 



84 ΒΚϋΤΑ ΕΑΤΙΟΝΕ υΤΙ. 

ΚΙΡ. Τί γαρ τοντο πρόζ τον λόγον; άλλα καΐ 
καλεί αυτόν, εΐ βονλεί, Γρνλλον. εγώ δ' έκότή- 
σο|[*α^ ύμΐν, μη καΐ παρά γνώμην έμοί δοκγ^ %^9''- 
ζόμενοξ διαλεγε6θ•αι,. 

2. ΓΡΤΑΛΟΣ. Χαίρε, Όδνθβεν. 5 

Οζί. ΚαΙ 6ν νη ζ/ί-α, Γρύλλε. 
Ο ΓΡ. Τί βονλει έρωτάν; 

Οζ/. Έγώ γιγνώύκων νμάξ άνϋ'ρώηονς γεγο- 
νόταζ οίκτείρω μεν αίταντα^ οϋτωξ έχοντας, είκος 
δε μοι ^ΐάλλον δίαφερείν οβοί "Ελληνες οντες εις ίο 
ταντην άφΐχ^ε την δνβτνχίαν' νυν ονν εποιηβάμην 
της Κίρκης δέηβνν, οηως τον βονλόμενον νμών 
άναλνύαΰα καϊ καταβτηβαύα πάλιν εις το άρχαΐον 
είδος άποπεμψϊ] μ,ε^' ημών. 

ΓΡ. Πάνε, 'Οδνΰΰεν, καΐ περαιτέρω μηδέν ι.=) 
ειπγις' ώς καΐ 6ον πάντες ημείς καταφρονονμεν, 
ως μάτην αρα δεινός ελεγον καϊ τω φρονεΐν πολν 
των άλλων ανθρώπων εδόκεις διαφερειν , ος αυτό 
τοϋτ' εδειβας, την μεταβολην εκ χειρόνων εις 
ϋ άμείνω, μη όκεφάμενος' ώς γαρ οι ΛαΓάί^ τά 2ο 
φάρμακα των ιατρών φοβούνται, καϊ τά πα&ήματα 
φεύγουβιν, ά μεταβάλλοντα εκ νοβερών καϊ ανόη- 
των υγιεινότερους και φρονιμωτέρους ποιοϋΰιν 
αυτούς, οϋτω ΰύ διεκρούβω τό άλλος β'ξ άλλου 
γενεΰ&αι, καϊ νΰν αυτός τε φρίττων και ϋποδει- 25 
μαίνων τι] Κίρκτ] βννει, μη 6ε ποιήόη λα&οϋβα 

1 άλλα ν,άλίΐ και αντόν ΒβηδβΙβΓϋδ ΪΙ). καϊ] οιη. ιιΐ(3Ϊ 
8 Ι&ιιηοίΐιΐδ : γινωακω 9 ,ιΐίν] μ^ν ονν ηιβί 20 ώς γαρ 
^ : ωαπερ 26 ΰννει Κ: αννίΐναι. Μαΐίιη βύνει, ί'να 



ΒΕϋΤΑ ΚΑΤΙΟΝΕ ϋΤΙ. 85 

βϋν 7] λνκον, ήιι&ξ τε Λείπεις, εν άφϋ•όνοίζ ζώντας 
άγα^οΐς, άπολίτίόντας άμα τούτοις την ταϋτα παρα- 
βκενάζονΰαν εκτίλείν μετά βον, το πάντων φιλο- 
τίοτμότατον ζωον αν&ίς άνΌ•ρώπονς γενομένους. 

5 Οζ/. ΈμοΙ ΰΰ, Γρνλλε, δοκεΐς ον την μορφήν Ε 
μόνον άλλα καΐ την διάνουαν υπό τοϋ 3τώ/Αατο5 
εκείνου διεφΟ'άρϋ'αί καΙ γεγονέναι μεβτός άτοπων 
καΐ διαλελωβημένων παντάπαΰι δο^ών ' . η βε τις 
αϋ 6υνη%'είας ηδονή προς τόδε το ΰώμα καταγε- 

10 γοήτενκεν; 

ΓΡ. Ουδέτερα τούτων, ώ βαβιλεϋ Κεφαλλήνων 
αν δε δίαλέγεΰ&αί μάλλον έ&έλτις η λοίδορεΐβ&αι, 
ταχύ βε μεταπείβομεν, έκατέρου των βίων έμπεί- 
ρως έχοντες, ο τί ταϋτα προ εκείνων είκότως άγα- 

15 πώμεν. 

0/ί. ^Αλλά μην εγώ πρόϋ-υμος άκροαβΟ-αί. 
3. ΓΡ. ΚαΙ ημείς τοίνυν λέγειν, άρκτέον δε 
πρώτον από των αρετών, ε'φ' αίς όρώμεν ν μας Υ 
μέγα φρονοϋντας, ώς των 9'ηρίων πολύ καΐ δικαιο- 

2υ βύνη καΧ φρονηβει καΐ ανδρεία καΐ ταΐς αλλαις 
άρεταΐς διαφέροντας, «πτόκριναι δη μοι, ^οφώτατ' 
ανδρών τ^κοιχία γαρ 6ου ποτέ διηγουμένου ττ] 
Κίρκτ] περί της τών Κυκλώπων γης, ώς ούτ άρου- 
μένη το παράηαν, ούτε τινός εις αυτήν φυτεύοντος 

20 ουδέν, ούτως έβτίν άγα&ή καΐ γενναία την φύΰιν, 



'ά βαρνποτμότατον 1\. λΥ ίυ(1ίοβ ΐη υηαηι άυαβ νβίβΓΟδ 
οοηΓϋβαβ 8υηί ΙοοϋοηθΗ φιλοπυνάηατον οΐ βαρνποτμότατυν 
ϋ *: πόματος 11 *: οϋδίτΒρα 10 πρό&νμος II: προς υμάς 
2Ά οί. Ηοιη. ί 100 9ίΐ 24 *: τοπαράπαν 



86 ΒΕϋΤΑ ΚΑΤΙΟΝΕ ΌΤΙ. 

ωβ&' απανταξ εκφερειν τους καρπούς άπ αυτής ' 
987Λοτ£ρον ονν ταντην επαινείς μάλλον η την αίγί- 
βοτον 'Ιϋ-άκην καΐ τραχείαν, η μόλις άπ έργων τε 
πολ?Μν καΐ δια πόνων μεγάλων μικρά και. γλίΰχρα 
και μηδενός άξια τοις γεωργοϋΰιν άναδίδωβι; καΐ 5 
όπως ου χαλεπώς οίβεις, παρά το φαινόμενον εύνοια 
της πατρ^όΌ^ άποκρινόμενος. 

Οζ/. '^λλ' ου (ϊθΓ 'ψεύδεβΟ-αι' φιλώ μεν γάρ και. 
άβπάζομαι την έμαυτοϋ πατρίδα καΐ χώραν μάλλον, 
επαινώ δε και Ό'αυμάζω την εκείνων. ίο 

ΓΡ. Ούκοΰν τούτο μεν οϋτως έχειν φήβομεν, ώς 
ό φρονιμότατος ανθρώπων άλλα μεν οί'εται δειν 
Β έπαινειν καΐ δοκιμάζειν άλλα ό' αίρεΐβ^αι και 
α^^ατταν, εκείνο δ' οίμαί 6ε και περί της ψυχής 
άποκεκρίο&αΐ' ταντόν γάρ έύτι τω περί της χώρας, ΐδ 
ώς άμείνων ήτις άνευ πόνου την άρετήν ώβπερ 
αυτοφυή καρπόν άναδίδωβιν. 

Ο^. "Εβτω 601 και τοΰ^' οϋτως. 

ΓΡ. "Ηδη οϋν ομολογείς την τών θηρίων ■ψυχήν 
εύφυε6τέραν είναι προς γενεΰιν αρετής και τέλειο- 20 
τεραν άνεπίτακτος γάρ καΐ άδίδακτος ώ6περ α6πο- 
ρος καΐ άνήροτος εκφέρει και αΰξίΐ κατά φύ6ιν 
την έκά6τω προ6ήκου6αν άρετήν. 

Οζ/. ΚαΙ τίνος ποτ αρετής, ώ Γρύλλε, μέτεβτι 
τοις ^ηρίοις; 25 

Ο 4. ΓΡ. Τίνος μεν οϋν ούχι μάλλον ή τω 6οφω- 
τάτω τών άν^^ρώπων; 6κόπει δε πρώτον, ει βούλει, 

1 άφ' αντής'ί Π κΰτοφνά'ί Ι'ί ηδη δ' οίν ΒβηββΙβΓϋδ 



ΒΕυΤΑ ΚΑΤΙΟΝΕ ϋΤΙ. 87 

την άνδρείαν, έψ ύ] 6ν φρονείς μέγα και ονκ έγκα- 
λνΛΤΎΐ '^Ο'ραβύξ' και ^πτολιτίορϋΌζ' ά7ΐοκα?.οναενος, 
δ<5Τί?, ώ ΰχετλιώτατε , δόλοΐξ καΐ μηχαναΐς άν&ρώ- 
τίονξ άπλονν καΐ γενναΐον είδότας πολέμου τρόπον 

5 απάτης δε καϊ φενδών απείρους παρακρουβάμενος, 
όνομα ττ] πανουργία προ6τίΟ•ης της αρετής ηκιΟτα 
ηανουργίαν προβιεμενης. άλλα των γε θηρίων 
τους προς άλληλα καΐ προς υμάς αγώνας 6ρζ(ς ώς 
άδολοι καϊ ατεχνοι καΐ μετ εμφανούς γυμνού τε 

10 τού &αρρεΙν προς άληϋ^ινής αλκής ποιούνται τάς 
άμυνας ' καϊ οϋτε νόμου καλούντος οϋτ άΰτρατείας ϋ 
δεδοικότα γραφήν αλλά φύβει φεύγοντα το κρατεΐ- 
β&αι μέχρι των εΰχάτων έγκαρτερεΐ %α\ διαφυλάττει 
το άήττητον' ου γαρ ηττάται κρατούμενα τοις 

15 ϋώμαΰιν ούδ^ απαγορεύει ταΐς φυχαις άλλα ταΐς 
μάχαις έναποΟ'νήβκει. πολλών δε Ο^νηβκόντων ή 
αλκή μετά τού &υμοειδοΰς άποχωρήΰαΰά ποι καϊ 
6υναΰ•ροι6ϋ•εΐ6α περί εν τι τού (ίώματο^ μόριον 
άν&ίβταται τω κτείνοντι καϊ πηδά και αγανακτεί, 

20 μέχρι αν ώβπερ πύρ εγκαταΰβεο&'ίι παντάπαβι και 
άπόληται. δέηβις ά' ουκ εΰτιν ούδ' ο/'κτου παραί- 
τηβις οΰό' έ^ομολόγηβις ήττης, ούδε δουλεύει λέων 
λίοντι καϊ ίππος ϊππω δι άνανδρίαν, ώβπερ άν- 
θρωπος άνΟ^ρώπω, την τής δειλίας επώνυμον εύκό- Ε 

25 λως έναβπαζόμενος. οβα ό' αν&ρωποι πάγαις ή 



2 οΓ. Ηοηι. κ 436. & 'Λ ρα«8ίιιι 17 ποι *: πον 

20 *: μϊχ9ΐξ 23 άνανδρίαν Μ: άνδρίίαν 24 ίπώννμον] 
11(1(1. δονλιίαν Χ, τιυοά Ιαηιβη α,υ(1ΪΓΪ ροΐββΐ 25 άαπα- 
ξόμενος Κ. Μαΐϊπι έπασπαξόμίνος 



88 ΒΕΠΤΑ ΚΑΤΙΟΝΕ ϋΤΙ. 

δόλοίς εχειρώβαντο^ τά μεν ηδη τέλεια χαΐ τροφήν 
άηωβάμενα καΐ προς δί^αν έγκαρτερήΰαντα τον προ 
δονλείκξ επάγεται καΐ αγαπά -Ο'αι^ατον* νίθ(?σοΓ5 ί^ 
καΐ ΰκύμνοΐξ τοντων, δι ήλικίαν εναγώγοις καΐ 
άπαλοίς ονΰιν, πολλά καΐ απατηλά μειλίγματα και 5 
νποπεττενματα προΰφέροντες καΐ καταφαρμάττοντες^ 
ηδονών παρά φνβιν γενόμενα και διαίτης αδρανή 
χρόνω κατειργάΰαντο, εως προΰεδέ^αντο και νπέμειναν 
την καλονμενην ε^ημέρωβιν ώβπερ άπογνναίκωύιν 
Γ τον ΰ•νμοειδονζ' οις δη μάλιύτα δήλον οτι τά 0•ηρία ίο 
προς το Θ•αρρειν εν πεφνκε. τοις δ' άν&ρώποις η 
παρρηβία και παρά φνΰιν έβτίν' εκεΐ&εν ά' αν, ώ 
βέλτιβτ Όδν66εϋ, μάλιβτα καταμάΌ•οις' εν γάρ τοΓ? 
'9'?^ριΌι? ισορροπεί προς αλκην η φνΰις καΐ το 0•ήλν 
τον άρρενος ονδεν άποδεΐ, πονεΐν τε τονς επΙ τοις ΐ5 
άνα;^καιΌι? πόνονς άγωνίζεβ^αί τε τονς ύπερ των 
τέκνων αγώνας, αλλά και Κρομνωνίαν τινά 6νν 
άκονεις, η πράγματα πολλά , Ο^ηλν ^ηρίον ονΰα, 
988 τω Θηβεΐ παρέΰχε' και την Σφίγγα έκείνην ονκ αν 
ωνηΰεν η (ΐοφια περί το Φίκιον άνω καϋ•εζομενην, 2ο 
αινίγματα καΐ γρίφονς πλέκονβαν, ει μη ρώμτ] καΐ 
ανδρεία πολν των Καδμείων έπεκοάτει. εκεί δε πον 
και Τενμηΰίαν άλώπεκα ^μέρμερον χρημα' και πληβίον 
Οψιν τω ^Απόλλωνι περϊ τον χρηΰτηρίον μονομα- 
χοϋ6αν εν /^ελφοΐς γενέβ&αι λέγονΰι. τήν δ' ΑίΟ•ην 25 ; 
ό βαβιλενς νμών έλαβε παρά τον Σικνωνίον μΐ6%•Όν 

'ό Ιπά'/εταί] άΰπάζΐταιΊ 6 νποηεττΐνμ,ατα^ νποπεμ- 

μκτα Μ. 8ογ. νίά. νπο&ωπείψατα 8 εως *: καΙ 12 παςρηβία]^ 
εν&άζαεια Ειηρβππδ 23 *: τελμ7]αί(χν 



ΒΕϋΤΑ ΚΑΤίΟΝΕ ϋΤΙ. 89 

άβτρίχτείαξ, αριβτα βονλενβάμενος, οζ δειλοϋ προντί- 
μηβεν ανδρός ϊππον α.γα&Ί]ν και φιλόνίκον. αντος 
δε και τιαρδάλεις καΐ λέαινας πολλάκις έώρακας, Β 
ώς ονδεν τι τα ^τίιλεα τοΐ§ αρρεύιν νφίεται %•νμον 

δ και άλκΐις' ώβπερ η ΰή γννή, 6ον πολεμοϋντος, 
οίκοι κά-θ^ί^ται προς έβχάρα πνρός^ ονκ αν υνδ' 
οβΌν αι χελιδόνες αμυνομένη] τους επ αντην και 
τον οίκον βαδίζοντας, και ταΰτα Λάκαινα ονβα. τί 
ονν ετι 6οι λέγω τάς Καρίνας τ) Μαιονι^α^; αλλ' 

10 εκ τούτων γε δήλόν εβτιν, δη τοΓ^ άνδράύιν ου 
φνϋει μετεβτι της ανδρείας" μετην γαρ αν ομοίως 
και ταΐς γνναι^Ιν άλκης. ώβ&' νμείς, κατά νόμων 
ανάγκην ονχ έκονβιον ονδε βονλομένην άλλα 
δονΡ^ενουόαν ε&εβι και ^ρόγοις καΐ δό^αις επηλνβι 

15 και. λόγοις πλαττομένην, μελετάτε άνδρείαν και τονς Ο 
πόνους νφί6τα6ϋ•ε και τους κινδύνους, ου προς 
ταϋτα Ο^αρροϋντες αλλά τω έτερα μάλλον τούτων 
δεδιέναι. ώβπερ ούν των 6ων εταίρων 6 φ&άΰας 
πρώτος έπΙ την ελαφράν άνί6ταται κώπην, ού κατα- 

20 φρονών εκείνης άλλα δεδιώς κα\ φεύγων τι^ν 
βαρυτέραν' οϋτως ο πληγην υπομένων, ίνα μή 
λάβΐ] τραύματα, και προ αίκίας τίνος η •θ'αί'άτον 
πολέμιόν τίνα αμυνόμενος ου προς ταϋτα θαρραλίο^ 
άλλα προς εκείνα δειλός έ6τιν. οϋτω ό' άνεφάνη 

25 υμΐν η μεν ανδρεία δειλία φρόνιμος οϋ6α, το δϊ 

Ο^άρΰος φόβος επι6τήμην ^χων τοϋ όι' ετέρων έτερα 

1 *: προίτίμηοΐν 6 προς Σαχάρα ΙΙβι•\νθΓ(1βηυ8: ιτρός 
ίαχάοαν, οΓ. Υϋ ΟιιΙ. πααί. '2: προς ίοχάρα ■κα&ημ,ίνον 10 οΓ. 
υββηΟΓ. ΕρϊουΓβα ίκΐηοί. αά ρ. 317', 8 24 άναφαίνιι: 
€0ΓΓ. Κ, 86(1 πΐίΐΐϊηι (ίναφαινίτ' ί. β. αναφαίνεται 



90 ΒΕϋΤΑ ΚΑΤΙΟΝΕ ϋΤΙ. 

φενγειν. ολωζ δε, ει πρ'ο^ άνόρείαν οίεβ&ε βελτίονζ 
Ο είναι των -θ'τ^ρζ,'ων, τι ποΟ•' υμών οι ποιηταΐ τονξ 
κράτιβτα τοΐς πολεμίοίς μαχόμενους '^ λνκόφροναξ' καΐ 
'Ο-νμολέονταξ' ν.αί ^6υΐ είκέλονς άλκήν^ προβαγορενον- 
6 IV, ίίλλ' ου λέοντα τις αυτών ^άνϋ-ρωπό&υμον'' ου δ 
βϋν ^άνδ-ρΐ εί'κελον άλκήν' προβαγορεύει; αλλ' ώβπερ 
οΐμαι τους ταχείς ^ποδηνέμους' καΐ τους καλούς 
'^&εοειόεις' νπερβαλλόμενοι ταΐς είκόβιν όνομάζουΰιν, 
οϋτω των δεινών μάχεβ&αι προς τα κρείττονα ποιούν- 
ται τάς αφομοιωθείς, αίτιον δε, οτι της μεν ανδρείας ίο 
οίον βαφκ] τις 6 %υμός έθτι και βτόμωμα' τούτω 
δ' ακράτω τα Ο^ηρία χρψαι προς τους αγώνας, υμΐν 
δε προβμιγνύμενος προς τον λογιβμον ωβπερ οίνος 
Ε προς ϋδωρ ε^ίΰταται παρά τα δεινά καΐ απολείπει 
τον καιρόν, ενιοι ό' ίψών ούό' όλως φαΰΐ χρηναι ι-, 
παραλαμβάνειν εν ταΐς μάγαις τον %-υμον άλλ' 
εκποδών δεμένους νήφοντι χρηβ^-αι τω λογιβμω^ 
προς μεν βωτηρίας άβψάλειαν ορχ^ώς προς ό' ά?.κην 
και αμυναν αΐ'βχιβτα λέγοντες, πώς γαρ ουκ άτοπον 
αίτιαΰ^αι μεν νμας την φύβιν, οτι μη κέντρα προβ- 2ο 
έφυβε τοΐς ΰώμαόι μηδ' άμυντι^ρίους οδόντας μηδ' 
αγκύλους δι/υ;^αί, αυτούς δε της ψυχής το βύμφυτον 
άφαιρεΐν όπλον και κολούειν; 

5. Οζ/. Παπαί, ώ Γρύλλε, δεινός μοι δοκεΐς 
Γ γεγονέναι βοφιατής, δς γε καΐ νϋν εκ της βυηνίας 25 
φϋ-εγγόμενος ούτω νεανικώς προς την ύπό&εβιν 
έπικεχείρηκας. άλλα τί ου περί της βωφροΰύνης 
έφεσης όιεΙή?.9-ες', 

4. 7. 8 ο£. Ηοηαβηιβ 24 ώ] άβίβηάαιη νϊά. 



ΒΕϋΤΑ ΚΑΤΙΟΝΕ ϋΤΙ. 91 

ΓΡ. "Οτι ωμην 6ε των είρημενων πρότερου έπι- 
λ'ήψεβ&αί' 6ν δε θηενδείξ άκονβαι το περί της 
6ωφρο6ννης , έηεΐ ^ωφρονεΰτάτης μεν άνήρ ει 
γνναικός, άπόδει^ίν δε 6ωφρο6ννη§ αΰτό? οί'ει ^ε^ω- 

5 κεναί, των Κίρκης άφροδιβίων περιφρονήβας. καΐ 
τούτω μεν ονδενός των θηρίων διαφέρεις τιρος 
εγκράτειαν ονδε γάρ εκείνα τοί? κρείττοβιν έπι%^νμεΐ 
πληΰιάζειν άλλα καΐ τάς ηδόνάς καΐ τονς έρωτας ^^9 
ηρος τά όμόφνλα ποιείται, ον 0•ανμαβτον μεν ονν 

ίο έβτιν, ει κα&άπερ 6 Μενδηβιος εν Αίγνπτω τράγος 
λε}/εταί πολλαΓ? καΙ καλαΐς ΰννειργννμενος γνναι^Ιν 
ονκ είναι μίγννβ&αι πρό&νμος άλλα προς τάς αίγας 
ίπτόί^ταί. /ιιαλλον , οντω 6ν χαίρων άφροδιβίοις 
βννή&εβιν ον &έλεις άνθρωπος ων ϋ^εα βνγκα&εύδειν. 

15 την δε Πηνελόπης ΰωφροΰννην μνρίαι κορώναι 
κρώζονΰαι γέλωτα Ο^ήβονται και καταφρονηβονβιν, 
ων έκάβτη, αν άπο&άνη 6 άρρην, ουκ όλ4;^0ί^ χρόνον 
άλλ' εννέα χηρεύει γενεάς άν&ρώπων' ώβτε 0Ο6 την 
καλην Πηνελόπην έννάκις άπολείπεβ%•αι τω ΰωφρονεΐν 

20 ή5 βούλει χορώνης. 

6. Άλλ' επεί βε μη λέληΘ•α βοφιΰτης ων ^ φέρε Β 
χρήβωμαι τά^ει τινί τον λόγον, της μεν όωφροβύνης 
ορον τέμενος κατά γένος δϊ τάς έπι^νμίας διελό- 
μενος. η μεν ονν βωφρούύνη βραχντης τις εβτιν 

25 επιθυμιών καΐ τά^ις, άναιροΰβα μεν τάς έπειβάκτονς 

καΐ περιττάς καιρώ δε και μετριότητι κοβμονβα τάς 

5 κάν τούτω Κ 13 ιπτοήα&αι Υί 17 ίκάατί} 

ϊάβπΐ: ίκάστης 19 τω ϊϋβηΐ: τοΰ οΓ. ρ. 9918. 23 ίί] 

κατ' ίίόη δί 11 24 τ) μίν ονν αωψ^οοννη κί ] νϊ(1. υββηβΓ. 
ΕρΐουΓβα ρ. 2ί)Γ. 



92 ΒΕϋΤΑ ΚΑΤΙΟΝΕ υΤΙ. 

άναγκαίαξ. ταΐζ δ^ ίταΟ^υμίαις ενοράς πον μνρίαν 
δίαφοράν, καΐ την μεν περί την βρώόιν κκΐ την 
πόβιν αμα τω φνβικω και το άναγκαΐον έχονβαν' 
α,ί δε των άψροδιβίων αίς αρχάς η φύβις ενδίδωβιν, 
εϋτι δε πον και μη χρώμενον έχειν ίκανως άπαλλα- 5 
γέντα, φνβίκαΐ μεν ονκ άναγκαΐαι (5' εκλη&ηβαν. 

Ο το <Ϊ£ των μήτ αναγκαίων μήτε φνΰικών άλλ' 
έ^ω&εν νπο δόί,ης κενής δι άπειροκαλίαν επι- 
κεχνμένων γένος νμών μεν όλι'τΌυ δεΐν τάς φνβικάς 
άπέκρνψεν νπο πλήϋΌνς άπάβας, έχει δε κα&άπερ ίο 
^ένος όχλος έπηλνς εν δήμω καταβιαζόμενος προς 
τους εγγενείς πολι'τα^. τα ^£ %^ηρία παντάπαΰιν 
άβατους και άνεπιμίκτους έχοντα τοις έπειβάκτοις 
πά&εβί τάς 'φνχάς και τοις βίοις πόρρω της κενής 
δόί,ης ώβπερ Ο^αλάβΰης άπωκιβμένα τω γλαφνρώς ΐ5 
καΐ περητώς διάγειν απολείπεται" το δε βωφρονείν 

Τ> και μάλλον εύνομεΐ6&αι ταις έπιΰ^νμίαις, οϋτε πολλαΐς 
6υνοικον6αις οντ άλλοτρίαις., βφόδρα διαφυλάττεται. 
εμε γοϋν ποτέ και αντον ουχ ήττον ή 6ε νϋν ε^ε'- 
πληττε μεν χρνβος ως κτήμα των άλλων ούδενΐ 2ο 
παραβλητον ι^ρει δ' άργυρος και ελεφας' 6 δε 
πλεΐβτα τούτων κεκτημένος έδόκει μακάριος τις είναι 
καΐ Ο^εοφιλής άνήρ, είτε Φρϋ^ ήν είτε Κάρ τοϋ 
δόλωνος άγεννέβτερος και τοϋ Πριάμου βαρυποτ- 

1 ίνορας Ειηρβηιΐδ: ίφοράς 2 μίν ττίρι την βρώΰΐν 
και την Μ. ϋδβηβνιαβ δΟΓΪρδϋ: διαφοράν αϊ μεν γάρ περί 
την βρώαιν ■ααΐ την πόΰΐν ΐ'χονΰΐν. Μϋΐϊιη διαφοράν ΚΑΤ 
Τ\οντων (χΐ μΙν περί την βρ. ΚΑΙ Τ^ην πόαιν — εχοναιν 
4 αϊ δι των αφροδισίων^ αλλαις δε ϋδβηβΓϋβ 11 εν δήμω 

και βιαξόμενος ΐοΐβιη 15 τω *: τον 20 Κ: κτημάτων 



ΒΚϋΤΑ ΕΑΤΙΟΝΕ ϋΤΙ. 93 

μότερος' ενταν&α ό' ανηρτημένος άεΐ ταις επιϋ^νμίκίς 
οΰτε χάριν οΰθ-' ηδονην από των άλλων πραγμάτων 
άφ&όνων όντων καΐ ικανών έκαρπονμην, άλλ' έμεμ- 
φόμην τον εμαντον βίον, ώς των μεγίβτων ενδεής Ε 

5 και άμοιρος άγα%ων άηολελειμμενος. τοιγαρονν, 
ώς 6ε ,αφνί^ααί. εν Κρήττ] ^εαΰάμενος άμπεχόντ] 
κεκοβμημενον πανηγυρικώς, ον την φρόνηύιν εζήλονν 
ονδε την άρετήν, άλλα τοϋ χιτώνος ειργαβμενου 
περιττώς την λεπτότητα και της χλαμνδος ονΰης 

10 άλονργον την ον?.ότητα καΐ το κάλλος αγαπών καΐ 
τε^ηπώς {είχε δε τι καΐ ή πόρπη χρνύός ονβα 
παίγνιον οΐμαι τορείαις διηκριβωμένον) είπόμην 
γεγοητενμένος, ωύπερ αί γυναίκες, άλλα νϋν άπηλ- 
λαγμίνος εκείνων τών κενών δο^ών καΐ κεκαΟ-αρ- 

15 μένος χρυβόν μεν καΐ άργυρον ώοπερ τους άλλους 
λίϋΌυς περιορών υπερβαίνω, ταΐς δε βαΐς χλανι^ί. και Γ 
τάπηϋιν ούδεν αν μα ζ/ι' ηδιον η βαϋ-εΐ καί μαλ&ακώ 
πηλω μεβτός ων έγκατακλι%•είην άναπαυόμενος. τα 
δ\ τοιαύτα τών έπειβάκτων επιθυμιών ουδεμία ταΐς 

20 ηιχετέραις ενοικίξεται -ψυχαΐς" άλλα τα μεν πλεΐβτα 
ταΐς άναγκαίαις ό βίος ημών επιΟ^υμίαις καΐ ηδοναΐς 
διοικείται, ταΐς ό' ουκ άναγκαίαις άλλα φυβικαΐς 
μόνον οϋτ ατάκτως οϋτ άπλη<5τως όμιλονμεν. 

7. ΚαΙ ταύτας γε πρώτον διέλϋ-ωμεν. η μεν 990 

25 ούν προς τα ευώδη και κινοϋντα ταΐς άποφοραΐς 
την 'όαφρηϋιν οίκείως ηδονή προς τω το όφελος χαΐ 

1 ό' * α άλλ' Ιμίμφόμτιν * 9 χλανίδος'^ 12 το- 
ρίίαις Κ: τορίί'ας ίί). ιΐπόμην *: καΐ ίίπόμην 19 £θΓ- 

Ιαβββ: ταύτα μιν δη τυιαντα' τών δ' Ιηααάκτων ΰβϋ. 



94 ΒΚϋΤΑ ΚΑΤΙΟΝΕ ϋΤΙ. 

προίκα χαΐ άτιλοϋν έχειν αμα χρείαν τινά Συμβάλλεται 
τ/; διαγνώβει τΫις τροφής, η μεν γαρ γλώττα τοϋ 
γλνκεος καΐ δριμεος καΐ αύβτηροΰ γνώμων έβτί τε 
καΙ λέγεται, όταν τω γενβτυκω τίροϋμιγέντες οι 
χνμοί βνγχυβίν τίνα λάβωβιν' ή δ' οβφρηβίς ημών 5 
προ των χυμών γνώμων ούβα της δυνάμεως εκάβτου 
πολύ των βαβίλικών προγευΰτών βκεπτικώτερον 
διαιβ&ανομενη, το μεν οίκειον εΐ'^ω παρίηβι το δ' 
άλλότριον άπε^.αύνεί καΐ ουκ εά %•ίγεΙν ούδε λυπηΰαι 

Β την γεΰβίν αλλά διαβάλλει και κατηγορεί την ίο 
φαυλότητα πριν η βλαβήναΐ' τάλλα ά' ουκ ενοχλεί, 
κα&άπερ ύμΐν, τα θυμιάματα καΐ κινάμωμα και 
νάρδους καΐ φύλλα και καλά/χοι»? "αραβικούς, μετά 
δεινής τίνος και δευϋοποιοΰ φαρμακίδος τέχνης, 7/ 
μυρεφικής δνομα, ΰυνάγειν εις ταΰτό και βυμφαγεΐν ΐ5 
άναγκάζουβα, χρημάτων πολλών ηδυπά&ειαν άνανδρον 
και κοραβιώδη και προς ούδεν ουδαμώς χρηΰιμον 
ώνουμένους. αλλά καίπερ ούβα τοιαύτη διέφ%•αρκεν 
ού μόνον πάΰας γυναίκας άλλα και τών ανδρών 
ηδη τους πλείβτους , ως μηδ\ ταΐς αυτών έ^-έλειν 20 
βυγγίγνεΰ&αι γυναι^ίν, ει μ'^ μύρων ύμΐν όδωδυιαι 

Ο και διαπαβμάτων εις ταΰτό φοιτωεν. άλλα κάπρους 

τε 6ύες και τράγους αίγες και τάλλα ^ήλεα τους 

βυννόμους αυτών ται^ ίδίαις όύμαΐς επάγεται, 

δρόβου τε χα&αρας και λειμώνων όδωδότα και χλόης 25 

(ίυμφέρεται προς τους γάμους υπό κοινής φιλο- 

4 γίνστινιω Μ: γνωστικώ 12 ΟαβΙ)ηβΓη8: κιννάμωμα 
15 μυρίψικ^ λΥ ίΐ). ανναπτιιν — καϊ αυμφοιταν άναγτιά- 

ξοναι — ώνονμΒνοις "νν ΐΐ). ίοιί. ΰνμψνρ&ν νβΐ ανμφύρειν 
'23 *: τά άλλα 



ΒΚυΤΑ ΚΑΤΙΟΝΕ 13 ΤΙ. 95 

φροΰννης, ονχΐ ΰ'ρνπτόμεναι μεν αί ϋ^ήλειαυ και 
τίροΐβχόμεναί της έπιϋνμίας άηάτας καΐ γοητείας 
καΐ αρνηθείς, οι ά' άρρενες νπ οΓίΐτρου και ^αρ- 
γότητος ώνοΰ/ϋίνοι μίβ&ών και πόνον και λατρείας 

5 το της γενέβεως έργον, αδολον δε βνν καιρώ καΐ 
αμι6&ον Άφροδίτην μετιόντες, η κα&' ώραν έτους 
ώβπερ φυτών βλάβτην εγείρουβα των ζωών την 
έτίΐϋ^υμίαν εν&ύς εββεβεν, οϋτε τοϋ ^■ήλεος προο- Β 
ιεμενον μετά την κύηβιν οϋτε πειρώντος έτι τοϋ 

10 άρρενος, οϋτω μικράν έχει και άβΟ^ενη τιμήν ή ηδονή 
Λαρ' ημΐν το δ' όλοι» ή φϋβις. δϋ'εν οϋτ' άρρενος 
προς άρρεν οϋτε &ήλεος ττρος &ηλυ μΐ^ιν αι των 
%ηρίων επιϋ-υμίαι μέχρι γε νυν ένηνόχαΰιν. υμών 
δε πολλά τοιαύτα τών ΰεμνών και άγαϋ-ών εώ γαρ 

ΐΓ, τονς ού(ί£ΐ/05 ά^ίους' 6 δ' Αγαμέμνων την Βοιω- 
τίαν έπηλ%ε κυνηγετών τον "Αργυννον ϋποψεϋγοντα 
καΐ καταψευδόμενος της ^αλάββης καϊ τών πνευ- 
μάτων , είτα καλόν καλώ^ εαυτόν βαπτίξων εις την 
Κωπαΐδα λίμνην, ώς αυτόθι καταββέβων τον έρωτα 

20 και τί;^ επιθυμίας άπαλλα'ξόμενος. 6 ό' Ηρακλής Ε 
δμοίως εταΐρον άγένειον έπιδιώκων άπελείφ&η τών 
άριΰτέων και προνδωκε τον βτόλον εν όε τ// θόλω 
τοϋ Πτωου Απόλλωνος λα^ών τις υμών ένέγραι^εν 
^Άχιλλεϋς καλός ίί\δη τοϋ Άχιλλέως υιόν έχοντος" 

ι:, κα\ τά γράμματα πυν&άνομαι διαμένειν. άλεκτρυών 
ό' άλεκτρυόνος επιβαίνων, &ηλείας μη παρούβης, 
καταπίμπραται ζωός, μάντεώς τίνος η τεραΰκόπου 

5 αδονλον κ ρΓθΙ)3,1)ίΗ1;βΓ 10 ή * 12 αϊ Μ: είναι 
16 "Α^γνννον ΙαηηοίίαΒ: ά^γαΓ^ν 



96 ΒΕϋΤΑ ΕΑΤΙΟΝΕ ϋΤΙ. 

μέγα καΐ δεινόν άποφαίνοντος είναι, το γιγνόμενον. 
οντω και παρ' αντών άνωμολόγηταί των άνϋ-ρώτίων, 
δτί μάλλον τοις ϋ•ηρίθί3 βωφρονεΐν ηροβήκει καΐ 

Γ μή ηαραβιάζεβΟ'αι ταΐς ήδοναΐζ την φνβιν. τα ό' 
εν νμΐν άκόλαβτα ονδε τον νόμον εχονβα βνμμαχον δ 
η φύβίξ εντός ορών κα^είργννβιν άλλ' ώβτιερ υπό 
ρεύματος εκφερόμενα πολλαχον ταΐς επι%•νμίαίς 
δεινην νβριν καΧ ταραχην καΐ βνγχνΰίν εν τοις 
άφροδίΰίοίς απεργάζεται της φνβεως. καΐ γαρ αιγών 
επειράϋ'ηοαν άνδρες καΐ νων και ϊηπων μιγννμενοί ίο 
991 καΐ γυναίκες αρρεβι, ^ηρίοίς έτίεμάνηβαν εκ γαρ 
των τοιούτων γάμων νμΙν Μινώταυροι και Αίγίηανες, 
ώς δ' εγώμαι καΐ Σφίγγες άναβλαβτάνουβι καΐ 
Κένταυροι, καίτοι δια λιμόν ποτ άνΟ^ρώπου και 
κΰων εφαγεν νη ανάγκης και όρνις άηεγεΰΰατο' ΐδ 
προς δε βυνουβίαν ουδέποτε %•ηρίον έπεχείρηβεν 
άνϋ-ρώπω χρη6αβ%•αι. &ηρία ό' άν^'ρωποι και προς 
ταϋτα και προς άλλα πολλά κα•9•' ηδονάς βιάζονται 
καΐ παρανομοϋβιν. 

8. Οϋτω δε φαϋλοι και ακρατείς περί τάς είρη- 2α 
μένας έπι&υμίας δντες έτι μάλλον εν ταΐς άναγκαίαις 
£λ£^';^ονται πολύ τω* βωφρονεΐν άπολειπόμενοι των 
ϋ•ηρίων. αύται ό' ειβίν αϊ περί βρώβιν και πόβιν 

Β ών ημείς μεν το ηδύ μετά χρείας τινός άεΐ λαμβάνο- 
μεν ύμεΐς δε την ήδονήν μάλλον η τό κατά φύβιν 25 
της τροφής διώκοντες υπό πολλών καΐ μακρών κολά- 
ζεβΟ•ε νοΰημάτων, άπερ εκ /ϋΐα^ πηγής επαντλούμενα 

27 "νΥ: άπαντλούμενον 



ΒΚυΤΑ ΕΑΤΙΟΝΕ ϋΤΙ. 97 

τηζ τίληϋμονηζ τοΐξ ΰώμαβυ τιαντοδαπών Λνεν- 
μάτων καΐ δνβκα^άρτων υμάς εμπίτίληΰί. ττρώτον 
μεν γαρ εκάβτω γένει, ζωον μία τροφή βνμφνλόζ 
£(3Γί., τοίζ μεν πόα τοΐζ δε ρίζα τις η καρπός" ο6α 

5 άί βαρκοφαγεΐ , προς ονδεν άλλο τρέπεται βοράς 
είδος ονό' αφαιρείται των άόϋ^ενεΰτέρων την τροφήν 
αλλ" ία νέμε6%αι κα\ λέων ελαφον και λύκος πρό- 
βατον 7] πέφνκεν. 6 δ^ άνθρωπος έπΙ πάντα ταΐς Ο 
ηδοναις νπο λαιμαργίας έί,αγόμενος και πειρώμενος 

10 πάντων καϊ άπογενόμενος, ως ονδέπω το πρόΰφορον 
και οίκειον εγνωκώς, μόνος γέγονε των όντων 
παμφάγον. και βαρ^Ι χρήται πρώτον νπ ουδεμίας 
απορίας ονδ^ αμηχανίας, ώ πάρεβτιν άεΙ κ«0•' ώραν 
άλλα έπ άλλοις από φυτών καϊ βπ ερμάτων τρυγώντν 

15 καϊ λαμβάνοντι καϊ δρεπομένω μή κάμνειν δια 
πλΎΐ^ος' αλλ" υπό τρνφης και κόρου τών αναγκαίων 
βρώβεις άνεπιτηδείους καϊ ου κα%•αράς ύφαγαις 
ζώων μετερχόμενος πολν τών άγριωτάτων ^■ηρίων 
ώμότερον. α'ιμα μεν γαρ καϊ φόνος καΐ βάρκες 

20 ίκτίνω καϊ λύκω και δράκοντι βιτίον οίκειον, ϋ 
άν&ρώπω ό' όι^ον εύτίν. έπειτα παντί γένει χρώμε- 
νος ούχ ως τα &ηρία τών πλείύτων άπέχεται, ολίγοις 
δε πολεμεί δια την της τροφής ανάγκην άλλ' οϋτε 
τι πτηνόν ούτε νηκτόν, ως έπος ειπείν, ούτε χερβαΐον 

25 έκπέφευγε τάς ημέρονς δη λεγομένας υμών καϊ φι- 
λοί,ένονς τράπεζας. 

15 μονονον κάμνίΐν Κ 16 νβτΐία άλλ' νπό τρνφής — 
μΒποχόμίνος — ώμόηρον οοηίυηροηίΐα οιιηι νπ' ονόιμιάς 
άπ. ο-ϋό' αμηχανίας νίίΙβηΙαΓ 11) μέτ] οηι. ιηβΐ 

ΡΙΐίΙαΓΟίιί ΜοηιΗο. Υοΐ. VI. 7 



98 ΒΚυΤΑ ΕΑΤΙΟΝΕ ϋΤΙ. 

9. Είεν' άλλ' δί/Όΐ^ χρήα&ε τούτοις εφηδυνοντες 
την τροψήν' τί ονν έτι αντά ταντα ** φώντας; άλλ' 
ή των θηρίων φρόνηβίζ των μεν άχρήΰτων καΐ 
ματαίων τεχνών ουδεμία χώραν δίδωβί' τάς ά' 
αναγκαίας ουκ, επειβάκτονς παρ ετέρων ονδε μιβ&ον δ 

Ε δίδακτάς ονδε κολλώΰα μελέττ] και βνμπηγννονβα 
γλίβχρως των Ό-εωρημάτων εκαΰτον προς εκαβτον 
άλλ' αντό&εν ίξ αντης οίον ιθαγενείς καΐ βνμφντονς 
άναδίδωβι. τους μεν γαρ Αιγυπτίους πάντας ιατρούς 
ακοΰο^ΐδΐ/ είναι, των δε ζώων εκαβτον ου μόνον ίο 
προς ίαβιν αύτότεχνόν έβτιν άλλα καΐ προς δια- 
τροφών και προς άλκην ^ήραν τε καΐ φυλακήν και 
Ι^ου(?ικ?53 ο6ον εκάύτω προΰηκει κατά φύβιν. παρά 
τίνος γαρ ί]μεϊς έμάΟ^ομεν νοβονντες έπι τους ποτα- 
μούς χάριν των καρκίνων βαδίζειν; τίς δε τάς ΐ5 
χελώνας έδίδα^ε της εχεως φαγονΰας την όρίγανον 
έπεΰ&ίειν' τάς δε Κρητικάς αίγας, δταν περιπέβωΰι 

Γ τοις το^εύμαβι, το δίκταμνον διώκειν, ου βρω^έντος 
έκβάλλουβι τάς ακίδας; αν γάρ εί'πΐ}ς, όπερ άλη&ές 
έβτι, τούτων διδάΰκαλον είναι την φύβιν, εις την 2ο 
κυριωτάτην και βοφωτάτην άρχην αναφέρεις την 
των Ο^ηρίων φρόνηβιν' ην ει μη λόγον οί'εβΟ-ε δεΐν 
μηδέ φρόνηβιν καλεΐν, ώρα βκοπεΐν δνομα κάλλιον 
αύτη καΐ τιμιώτερον , ώβπερ άμέλει και δι έργων 
άμείνονα καΐ &αυμα6ίωτέραν παρέχεται την δύναμιν' 25 

2 Ιαο. 50 ΓβΓβ Ιίίί. ϊη Ε. Ιη φωντας ΙαίβΓβ τ^νφωντας 
ιηϊΐιϊ οθΓΐυιη νίά. οί. ρ. 993 α. 995 ο. 996 ί. ΟθίβΓα Ιαπιβη 
ηαοπιοάο ΓβεαΓΟΪθηάα είηΐ; δϋΐΐδ ϊηοβι-ίυιη. Τοηίανί: Ιπ' αντα 
ταντα φί'ρίσ^ί (τβΐ ίτερων δ^ων δείο&ε βχρ. 995 ο) μιαιφονία 
τονφώντες γϊά. 8^Iηι3ο1. 6"νν: μελέτη 24 Μ: τιμιώτατον 



ΒΕϋΤΑ ΕΑΤΙΟΝΕ ΠΤΙ. 99 

ονχ άμ,αΰ•ηζ ονδ' απαίδευτος, αντομαϋ-ής δε τίς99'2 
μάλλον ονΰα καΐ άτιρούδεής, ον δι ά0ϋ•ενειαν άλλα 
φώμϊ] καΐ τελείότητί της κατά φνόιν αρετής, χαίρειν 
έώβα τον ηαρ' έτερων διά μα&ήόεως τον φρονεΐν 

6 ύυνερανιΰμόν. ο6α γονν άνθρωποι τρνφώντες η 
παίζοντες εις το μαν&άνείν χαΐ μελετάν αγονΰι, 
τούτων ή διάνοια καΐ παρά φνβιν τοϋ βώματος και 
περίονβία ΰυνεΰεως αναλαμβάνει τάς μα&ήΰεις. εώ 
γάρ ίχνενειν βκνλακας και βαδίζειν εν ρν^μω πώλους 

10 μελετώντας, αλλά κόρακας διαλέγε6%'αι καΐ κννας 
αλλε6%•αι διά τροχών περιφερόμενων, ϊπποι δε καΐ Β 
βόες εν 0•εάτροις κατακλίβεις και χορείας καΐ ΰτάβεις 
παραβόλους καϊ κινηθείς ούδ' άνϋ-ρώποις πάνυ 
ραδίας άκριβοϋβιν εκδιόαβκόμενοι καϊ μνημονεύοντες 

ΐδ εύμαΟ^είας έπίδει^ιν εις άλλο ούδεν ουδαμώς χρήόιμον 
έ'χουβιν. ει δ' άπιΰτεΐς οτι τεχνας μαν&άνομεν, 
άκονΰον οτι καϊ διδάβκομεν. αϊ τε γάρ πέρδικες 
εν τω προφεύγειν τους νεοττονς έ&ίζουβιν άπο- 
κρΰπτε6&αι και προΐβχεβ&αι βώλον άνθ'' εαυτών 

20 τοις ποβίν υπτίους άναπεβόντας' καϊ τοις πελαρ- 
γιδεϋβιν δρας έπΙ των τεγών οις οι τέλειοι παρόντες 
άναπειρωμενοις υφηγοϋνται την πτήΰιν. αΐ(ϊ' άηδόνες 
τους νεοββούς προδιδάβκουβιν αδειν' οι δε ληφ9•εντες 
έτι νήπιοι καϊ τραφέντες εν χεροιν άν9•ρώπων χείρον 

25 αδουΰιν, ώαπερ προ ώρας από (5"ΐ(ϊα(?κ«λου γεγονότες. Ο 
*■'• καταόύς δ' εις τοντι τό βώμα 0-ανμάζω τους 

7 καΙ\ (1β1. Κ 11 ίοΓί. π^ριφίρομίνων; 1δ ί^5 \ν: ώδ 
16 ίχονααν ίιίβηι 19. άνϋ•'] βογ. νϊά. ανω οί". ρ. 97 Ιο 

•26 Ιίΐο. ίηάίοθ,γϋ Μ ί1^. δ' \ οηα. ιηβί 

7* 



100 ΒΕϋΤΑ ΕΑΤΙΟΝΕ ϋΤΙ. 

λόγους εκείνους, οίς άνεπειΟ^όμην υπό των ΰοφιβτών 

άλογα καΐ ανόητα πάντα πλην άνΰ^ρώπου νομίζείν. 

10. Οζ/. Νϋν μεν ούν, ώ Γρύλλε, μεταβέβληβαι 

βύ, και το πρόβατον λογικόν άποφαίνεις καΐ τον όνον; 

ΓΡ. Αύτοΐς μεν οϋν τούτοις, ώ βελτιΰτε Όδυΰβεϋ, δ 
μάλιύτα δει τεκμαίρεβ&αι την των θηρίων φύβιν, 
ως λόγου καΐ βυνεΰεως ουκ έβτιν άμοιρος, ώς γαρ 
ουκ εΰτι δενδρον έτερον έτερον μάλλον ούδ' ^ττον 
αψνχον, άλλ' ομοίως έχει πάντα προς άναιβ&ηύίαν' 

ΐ> ούίενι γαρ αυτών 'ψνχής μέτεβτιν' ούτως ουκ αν ίο 
εδόκει ζωον έτερον ετέρου τω φρονεΐν άργότερον 
είναι καΐ δυβμα&έβτερον, ει μή πάντα λόγου και 
βυνέύεως, άλλα δε μάλλον και ήττον άλλων πως 
μετεΐχεν. έννόηβον ά' οτι τάς ένίων άβελτερίας και 
βλακείας έλέγχουβιν ετέρων πανουργίαι και δριμύ- ΐ5 
τητες, δταν άλώπεκι καΐ λύκω και μελίτττι παοαβάλγις 
όνον καΐ πρόβατον ωβπερ ει ΰαντω τον Πολύφημον 
η τω πάππω 6ου τω Αύτολύκω τον Κορίν^ιον εκείνον 
"Ομηρον. ου γαρ οΐμαι %•ηρίον προς 0•ηρίον άπό- 
βταβιν είναι τοβαύτην, δ^ον άνΟ'ρωπος άνΟ-ρώπου τω 2ο 
φρονεΐν και λογίζε6ϋ•αι καί. μνημονεύειν άφέβτηκεν. 

Ε Οζ/. Άλλ' όρα, Γρύλλε, μή δεινόν ί] και βίαιον 
άπολιπειν λόγον, οις ουκ έγγίγνεται %'εοϋ νόηβις. 
ΓΡ. Είτα βε μη φώμεν, ώ Όδυΰβεϋ, ύοφόν 
όντως όντα και περιττόν Σιβνφον γεγονέναι; *** 25 

7 ώς γαρ λΥ: ωΰπερ 17 πρόβατον] πρόβατον κα:!. 

■κηφήνα"} 18 τον Κορίν&ιον εκείνον "Οαηρον] τον Κόροιβον 
εκείνον τον μωρον Ηαυρϋυβ οοΙΙ. ΖβηοΙ). 4, 58. Ε ίαβίυι• 
"Ομΐ]ρον ηί ΗοιηβΓΠδ Ιιϊο αϊ} ΗοηιβΓΟ ροβία άϊδίίησυαίυι•. 
2 δ ίειο. βΙαίιιβΓαηΙ: Μ β Ι Χ 



ΠΕΡΙ ΣΑΡΚΟΦΑΓΙΑΣ 993 

ΛΟΓΟΣ Α'. 



1. Άλλα 6ν μεν έρωτας τίνι λόγω Πν&αγύρας 
άπείχετο βαρκοφαγίας, εγώ δε 0•ανμάζω και τίνι 

δ ΛαΟ'ει καϊ ποία φνχΐι η λόγω 6 πρώτος αν&ρωπος Β 
ηψατο φόνου βτόματι καϊ τε^νηκότος ζωον χείλεΰι 
προβήφατο βαρκός' καϊ νεκρών βωμάτων καϊ εώλων 
προΟ'έμενος τράπεζας όψα καΐ τρνφάς καϊ προβε'τί, 
ειπείν τά μικρόν εμπροθΟ'εν βρνχώμενα μέρη καϊ 

10 φ&εγγόμενα καϊ κινούμενα καϊ βλέποντα" πώς η 
όψις νπέμεινε τον φόνον ΰφαζομένων δερομένων 
διαμελίζομένων , πώς η όΰφρηβις ηνεγκε την άπο- 
φοράν πώς τήν γεϋΰιν ουκ άπέτρεφεν ό μολυβμός 
ελκών ψανονβαν αλλότριων καϊ τραυμάτων & αν αβίμων ο 

Ιό χυμούς καϊ ίχώρας άπολαμβάνουβαν. 

"είρπον μεν ρινοί, κρέα δ' άμφ' όβελοις έμεμύκει 
όπταλέα τε και ωμά, βοών ό' ώ^' γίγνετο φωνή'' 

τοντο πλάβμα καϊ μύ&ός έβτι, το δε γε δεΐπνον 
ά?.ηΟ-ώς τερατώδες, πεινην τίνα τών μυκωμένων 

7 ίώλων ΠβΓ\ν'6ΐ•(1οηυΗ: ιΐδωλων ϊ\). καΐ νικρών — 
και ηροαΐτι ίίπίΐν] ώς νε-Λρών — προατηιπιΐν'} 9 μ4ρη^ 
ΟΟΓΓ. νϊοΐ. μίλη 15 άναλαμβάνονααν \ν 16 ΙΙοιη. μ 395 
18 τούτο μίν ϋ 19 πανην '*: πίΐναν 



102 ΒΕ Ε8υ ΟΑΚΝΙϋΜ 

ετι, καΐ διδάΰκοντα άψ ών δει τρέφεβ^-αι ζώντων 
έ'τί καΐ λαλονντων , καΐ διαταττόμενον άρτυόεις 
τινάξ καΐ όπτήβεις και παρα^έβείς' τούτων έδει 
ζητεΐν τον Λρώτον άρ^άμ,ενον ον τον όφε πανΰά- 
μενον. 5 

2. ^Ή τοις μεν πρώτοις έκείνοις έτίίχείρηβαΰι 
ΰαρκοφαγεΐν την αίτίαν αν είτίοι τις πάβαν είναι 
την άτίορίαν ον γαρ έηι%•νμίαΐξ άνόμοις βυνδιάγοντες 

ϋ ονδ^ εν περιονβία τινί αναγκαίων νβρίΰαντες εις 
ηδονάς ηαρά φνβιν άβνμφνλονς επΙ ταϋτ ήλΟΌν' ίο 
άλλ' ειτίοιεν αν αί'β0•'η6ιν εν τω παρόντι και φωνήν 
λαβόντες' ώ μακάριοι καΐ %'εοφιλεΐς οι ννν οντες 
νμεις οίον βίον λαχόντες αιώνα καρτΐονΰ&ε καΐ 
νεμε6&ε κληρον άγαΰ•ών αφ&ονον, οΰα φυ£ταί. νμΐν; 
ο6α τρυγάται; δΰον πλοΰτοι/ εκ πεδίων, δβας άπο ΐδ 
φυτών 'ήδονάς δρεπεβ&αι πάρεβτιν; ε^εβτιν νμΐν και 
τρνφάν μη μιαινομένοις. ημάς δε βκν&ρωπότατον 
καΐ φοβερώτατον έδε^ατο βίον και χρόνου μέρος, 

Ε £1^ πολλην και άμήχανον έκπεύόντας ϋπο της πρώτης 
γενέβεως άπορίαν' ετι μεν ονρανον εκρνπτεν αηρ, 2α 
και αβτρα Ο^ολερω και δνΰδιαβτατονντι πεφυρμενα 
νγρω και πνρΐ και ξάλαις άνεμων οϋπω δ' ήλιος 
ΐδρυτο απλανή καΐ βέβαιον 



1 καΐ διδάΰκοντα] Ιν.διδάβν,οντα'ί 2 ίοΓΐ;. τ) δια- 

ταττόμενον Άηί διατ. δ' 3 τούτων ΤϋΓη6ΐ)υ8 : τούτον 

7 εί'ποι τις πάααν είνκι *: εΐ'ποι π&οαν και 9 τινΙ των 
αναγκαίων Ββηββίβηΐδ ίΐα. ηιαίϊιη ε^νβρίααντες 10 άαυμ- 
φνλονς παρά φναιν ΗβΓ\νβΐ'άβηνΐ8 21 οοιτ. νίά. δια- 

βτα-κτονντι 23 άπλανΐ]] ονδ' άπλανή? 



0ΕΑΤ10 Ι. 103 

'^εχων δρόμον ηώ 
ΆοΧ δνΰιν εκρίνεν, περί ί' ηγαγεν αν&ι-ς όπι'ύβω 
καρποφόρο ίβιν έτηβτεφας κάλυκος βτεφάνοίΟίν 
ωρ(Χζ' γη ό' νβριβτο' 

5 ποταμών εκβολαΐς ατάκτοΐξ, καΐ πολλά ^λίμναιβίν 
άμορφα' καΐ πηλοΐς βα0•ε6ι, καΐ λάχμαις άφόροις καΐ 
νλαΐξ εί,ηγρίωτο' φοράς δ' ήμερων καρπών καΐ 
τέχνης όργανον ονδεν ονδε μηχανή βοφίας' 6 δε 
λιμός ουκ εδίδον χρόνον ονδ' ώρας ετηβίονς ΰπόρος 

10 ονκ ων τότ ανέμενε, τι ϋ^ανμαβτόν, ει ζωών Γ 
έχρηβάμε&α <?αρ|1 παρά φνΰίν, ογ' ίλνς ήβΰ-ίετο 
καΐ φλοώς έβρώΟ^η ^νλον, και άγρωΰτιν ενρείν 
βλαβτάνονβαν η φλεώ τίνα ρίζαν ευτυχές ην; 
βαλάνου δε γευβάμενοι και φαγόντες εχόρευβαν υφ' 

15 ηδονής περί δρϋν τίνα και φηγόν, ζείδωρον καΐ 
μητέρα καΐ τ()οφόν άποκαλοϋντες' έκείνην ό τότε 
βίος εορτην εγνω, τα δ' άλλα φλεγμονής ην άπαντα99ί: 
μεβτά και ΰτυγνότητος. υμάς δε τους νϋν τίς 
?.ύ66α και τίς οίβτρος άγει προς μιαιφονίαν, οίς 

20 τοβαϋτα περίεβτι των αναγκαίων; τί καταφεύδεβ&ε 
τ^ήζ 7^5 "? τ^ρέφειν μη δυναμένης; τί την ^εβμοφόρον 
άΰεβεΐτε ζίημητρα καΐ τον ημερίδην καΐ μειλίχιον 

1 ίχων δρόμον — — νβριατο] ϊη νβΓ8ΐΐ8 άϊδίίηχϋ \ν 
Εηιρο(1οο1Ϊ8 688β 3υ8ρίθ3,η8 2 ηγαγΐν] ηγε' Ηεν? 5 πολλά] 
τα πολλά? 9 &ρας Κ: ωραις 10 οΰκ ων ΌυβΙίηβΓΠΒ 

11 δτ' ίλυς] ίοΗ. 8τ{ ίρΰ^ οί". ΡΙιϊΙοβΙγ. Αροΐΐοη. 8, 7 ρ. 162: 
(Άρ-λάδίς) άγροι%ότ<χτοι — ί^σϊ — τά τε άλλα ν,αϊ το γαατρί- 
ζεα^αί τών δρυών 12 ίβρω9η] άβΐ. Η»'ΓννβΓ(1βηυ8 13 φλεώ 
8: (ρ7.οιοϋ 14 καϊ φαγόντες] (1β1. ΗβΓννοΓϋβηυβ 10 άνα- 
■καλοϋντες λν, ηοη ορυβ ίο. ίκείνην ίάβιη: έκείνην ην 
18 τονς 8: πώς 22 δαΙηΐΗ,βίπβ : δημητραν 



104 ΟΕ Ε8υ ΟΑΕΝΙϋΜ 

αίβχννετε ^ίόνυΰον, ώζ ονχ ικανά παρά τούτων 
λαμβάνοντες; ονκ αίδεΐβ^ε τους ήμερους καρπούς 
αΐματι καΐ φόνω μιγννοντες; αλλά δράκοντας άγρίονς 
καλείτε καΐ παρδάλεις καΐ λέοντας, αντοί δε μιαι- 
φονεΐτε εις ωμότητα καταλιπόντες εκείνοις ουδέν 5 

Β έκείνοις μεν γάρ 6 φόνος τροφής υμΐν δ' όφον εβτίν. 
3. Ου γάρ δη λέοντας γ αμυνόμενοι και λύκους 
εβϋ-ίομεν' άλλα ταϋτα μεν έώμεν, τά δ' άβλαβη καΐ 
χειροήϋ-η και άκεντρα καΐ νωδά προς το δακεΐν 
ύνλλαμβάνοντες άποκτιννύομεν, α νη ζ/ια κάί κάλλους ίο 
ένεκα και χάριτος η φυΰις εοικεν εξενεγκειν. ^ 
ομοιον ώς ει τις τον Νεΐλον ορών πλημμυροϋντα 
καΐ την χώραν έμπιπλάντα γονίμου καΐ καρποφόρου 
ρεύματος μη τοϋτο ϋ-αυμάξοι τοϋ φερομένου, το 
φυτάλμιον καΐ εύκαρπον των ήμερωτάτων και βιωφε- ΐ5 
λεΰτάτων καρπών, άλλ' ίδών που καΐ κροκόδειλου 
έννηχόμενον καϊ άΰπίδα καταβυρομένην καΐ μύας, 

Ο άγρια ζώα καΐ μιαρά, ταύτας λέγοι τάς αιτίας της 
μέμψεως και της τοϋ πράγματος ανάγκης" η νή Αία 
την γήν ταύτην και την άρουραν άποβλέφας έμ- 20 
πεπληβμένην ήμερων καρπών καϊ βρί%ου6αν άβτα- 
χύων, έπειτα νποβλέφας που τοΓ^ ληίοις τούτοις καί 
πού τίνος α/ρα^ ΰτάχυν ίδών και όροβάγχην, είτ 



11 Ιαο. 3,άο1. ϋπβΙ)ηβηΐ8 12 ομοιον ως ίί' τις κί] ηονυιη 
βϊιΐδάβηι ΙΛίΊ βχοΘΓρίυιη ραΐαί ΛΥ, 8βά 3,1ϊβηυιη ροϋυβ αΐ) 
1ΐ3,ο (ϋδρπίδ,ΐΐοηβ νίά. 13 ΗβηνθΓοΙβηυδ : εμπιπλώντα 

1δ και ίυκαρττον] άβΐ. ίάβιη 16 μνας^ μνίας αΐϋ οοΛά. 

18 τίίς'] {3β1. ΗβΓντβΓάθπιΐδ 19 και] 3(1ά. έπιλαν&άνοιτο 
ίάθΐη. καΐ ταύττιν τον πράγματος ανάγκην Κ 22 ίπι- 
βλέ'ψας ΗβηνβΓάβηνίδ 23 δςοβάγχην Χ: δριβάχην 



ΟΚΑΤΙΟ 1. 105 

άφείς εκείνα καρποϋβ&αι, καΐ ληίζε69•αι, μεμφοίτο 
τΐερί τούτων, τοιούτον τι, καΐ λόγον ρήτοροζ ορών 
έν δίκτ] τινί και βννηγορία Λλη&νοντα καϊ φερό- 
μενον επί βοη&εία κινδύνων, η νή Αι ελέγχω καΐ 

5 κατηγορία τολμημάτων και αποδείξεων, ρέοντα δε ϋ 
καΐ φερόμενον ονχ απλώς ονδε λιτώς, αλΑ' όίλοΰ 
πά%•ε6ι πολλοίς μάλλον δε παντοδαποίς, εις ψνχάς 
ομοίως πολλάς καΐ ποικίλας και διαφόρους τών 
άκροωμένων η τών δικαζόντων, ας δει τρέψαι καΐ 

10 μεταβαλεΐν η νή Αία πραϋναι και ή^ίίερώσαι καΐ 
καταΰτηβαι" είτα πάρεις τούτο τού πράγματος όράν 
καϊ μετρεΐν το φνλαιον και άγώνιβμα, παραρρήβεις 
εκλέγων, ας κατιών 6 λόγος βνγκατήνεγκε ττ] ρύμγ] 
της φοράς, βννεκπεβονΰας και παρολιΰ&ούΰας τω 

15 λοιπω τού λόγον. και δημηγόρον τινός ορών. ** 

4. Ι^Αλ' ονδεν ήμας δνΰωπεΐ, ον χρόας άν&ηρόν 

είδος, ον φωνής εμμελούς πιΟ-ανότης, ον πανονργία 

•ψνχής, ον το κα^άριον έν διαίτη καΐ περιττόν έν Ε 

βννέΰει τών άϋ-λίων, άλλα ύαρκιδίον μικρόν χάριν 

20 άφαιρούμε&α φνχής ηλιον, φώς, τον τού βίον χρόνον, 
ί'φ' ω γέγονε και πέφνκεν. «ίθ' ας φ&έγγεται καϊ 
διέτριβε φωνάς άνάρϋ-ρονς είναι δοκούμεν, ον 
τΐαραιτήβεις και δεηθείς καϊ δικαιολογίας εκάΰτον 

1 ΗοηνβΓίΙβηυβ: μίαιροιτο 2 τοιούτον τι] τι' ονν ίΐ 
Ρ&ΐαϋηυβ (βΐ; άβίηύβ οράς), τοιοντόν τι καϊ ίί' τις ίΙβΓ\νβι•ϋβ- 
ηακ. τοιούτος τις Κ 'ό και αννηγορία] ^1^I. Ηι•ΓΛνΘΐ•(1βαυ8 
4 Ιλΐγχω] ίΐάά. άποόίΐξίων ίίΐβιη 5 και μιατον άποδίΐξ,ίων 11 
6 καϊ ψί^όμίνον] (1ε1. ΙΙοίΛνβΓίΙοηαβ 12 τό φνλαιον ν,αϊ 

άγωνιαμα\ ίί' τι πνλαιον Ι'αχηγ,ε τάγώνισμα'ί ί\>. παραρρη- 
αίΐς δ' ϋυοΐ3ηοΓα3 Ιό \άο. αρροβαϋ Χ 21 ^φ' α Κ 
22 Β: διίτρια 



106 ϋΕ Ε8ϋ ΟΑΚΝΙϋΜ 

λεγοντοξ Όν παραιτοϋμαί ΰον την ανάγκην αλλά 

την νβριν, ίνα φάγι^ζ άηόκτείνον, ίνα δ' ηδίον 

φάγ'ης μη μ άναίρει.' ω της ώμότητος' δεινον μεν 

εβτί καΐ τιϋ-εμενην ίδεΐν τράπεξαν άν&ρώπων πλον- 

βίων νεκροκόβμοΐξ χρωμένων μαγείροΐξ και οψοηοίοΐς, 5 

δεινότερον δ' άΛοκομιξομενην πλείονα γαρ τα λειτίό- 

Γ μένα των βεβρωμενων εβτίν' ονκοϋν ταντα μάτην 

άτίε&ανεν ετεροί δε φειδόμενοί των παρατεΟ^εντων 

ονκ έώβι τέμνειν ονδε κατακόπτείν , παραιτούμενοι 

νεκρά, ζώντων δ' ονκ έφείΰαντο. ιο 

5. "Αλογον γαρ είναί φαμεν εκείνους λέγειν τους 

άνδρας αρχήν έ'χειν την φνΰιν' οτι γαρ ονκ εβτιν 

άνΟ^ρώηω κατά φνΰιν το ΰαρκοφαγεΐν, πρώτον μεν 

άπο των βωμάτων δηλοϋται της καταβκενής. ονδενΐ 

γαρ εοικε το άν^ρώπον 6ώμα των έπϊ βαρκοφαγία ι:, 

995 γεγονότων, ον γρνπότης χείλους, ονκ ό^,ντης δννχος, 

ου τραχντης ό^οντο^ πρόβεατιν, ον κοιλίας εντονία 

καΐ πνεύματος %•ερμότης^ τρεψαι καΐ κατεργάϋαο&αι 

δννατή το βαρν και κρεωδες' άλλ' αντό&εν ή φνβις 

τη λειότητι των οδόντων και τη βμικρότητι τοϋ 20 

ΰτόματος και τι] μαλακότητι της γλώβΰης καΐ τη 

προς πεψιν άμβλύτητι τον πνεύματος ε^όμννται την 

ΰαρκοφαγίαν. ει δε λέγεις πεφνκεναι (ΐεοτυτόν έπΙ 

τοιαύτην έδωδήν, ο βούλει φαγεΐν πρώτον αντος 

άπόκτεινον, άλλ' αντος δια ϋεαντοϋ, μη χρηόάμενος 25 

κοπίίϊί• μηδέ τνμπάνω τινϊ μηδέ πελεκει' αλλά, ως 

10 νίκρά νί: κρε'α 11 αλογον γάρ ίΐναί φαμεν *: άλλ' 
αγε παρειληφαμεν 18 τρέιραι\ πέ'ψαι 0ο\>βί\ΐ3, ηοη ορυβ 
26 τνμπάνω] τυπάνω η γ,υηάνω (είο) 8ίΐ1ιιΐίΐ3Ϊιΐ8. τυγ,άνγι Μ. 
Μαΐίιη τνπάβι 



ΟΚΑΤΙΟ Ι. 107 

λύκοι και άρκτοι καΙ λέοντες αντοί δβα εβ&ίουΰί φονεύ- 
ονΰιν^ ανελε δήγματι βοϋν η ΰτόματι 6νν, η αρνα η Β 
λαγωον διάρρη^ον και φάγε προβηεβων ετι ζώντος^ 
άίξ εκείνα, ει δ' αναμένεις νεκρον γενέβϋ-αι το αιΰϋ^ό- 

5 μενον και δνβωτΐεΐ 6ε παρονβα φνχη άπολανειν της 
βαρκός, τί παρά φνβιν εΰ&ίεις το εμ-ψυχον; αλλ' 
ονδ^ αφνχον αν τις φά/οι και νεκρον οΊόν εΰτιν, 
άλλ' ειΐ^ονοιν οΛτώΰι ίί£τα/3ά/Ιλου<?ι δια πνρος και 
φαρμάκων, άλλοιονντες και τρίποντες και ΰβενννοντες 

10 ηδνΰμαΰι μνρίοις τον φόνον, "ν ή γενβις έ^απατη- 
%•ει0α προΰδέ^ηται τάλ?^ότριον. καίτοι χάριέν γε το 
τον Αάκωνος, ος ίχ&νδιον εν πανδοκείω τίριάμενος 
τω πανδοκεΐ ΰκεχ^άβαι παρέδωκεν' αιτούντος δ' Ο 
εκείνον τνρον και ο^ος και έλαιον, 'αλλ' ει ταντ 

ΐδ είχον^ είπεν Όυκ αν ίχ^νν ετϋριάμην'. ημείς ά' 
όντως εν τω μιαιφόνω τρνφωμεν^ ωύτ δφον το 
κρέας προβαγορενομεν, εΐτ 'ό^φων προς αντό το 
κρέας δεόμεΟ-α, άναμιγννντες έλαιον οΐνον μέλι 
γάρον ο^ος ήδνβμαβι Σνριακοις ^Αραβικοις, ωβπερ 

20 όντως νεκρον ένταφιάζοντες. και γαρ όντως αντών 
διαλν&έντων καΐ μαλαχ&έντων και τρόπον τινά 
προβαπέντων έργον έβτΐ την πέφιν κρατήΰαι, και 
διακρατη&είβης δε δεινάς βαρύτητας έμποιει και 
νοΰώδεις άπεφίας. 

ϋό Ο, /Ιιογένης δ' ώμον φαγεΐν πολύπονν έτόλμηύεν, 



1 ΊΐαΙ άρκτοι] οιη. ΟϋθΙ)ηθηΐ8 βηοιο 1}'ροο;Γίΐρ1ιϊϋθ 
ίΐ). οσα Κ: ώδ 4 αίσ9όμ,ίνον] ιηαΗηι αίο9ανόμ(νον 5 οοιτ. 
Εηιρβηαβ: ηαρονααν 'ψνχην άπίλαννβιν 11 *: τό άλλότριον 
22 ΕιηρβηιΐΒ: κρίοααπίντων 23 ϋιακρατηαάαης 8 



108 ΟΕ Εδϋ ΟΑΕΝΙϋΜ 

ϋ ϊνα τ'^ν δίά τοϋ πνροζ εκβάλ»] κατεργαβίαν των 
χρεών καΐ πολλών περι,εβτώτων αύτον ανθρώπων, 
έγκαλνφάμενος τω τρίβωνι καΐ τω ΰτόματί προβφερων 
το κρέας '^νπερ νμών' φηϋίν ^εγώ παραβάλλομαι και 
προκινδννενω.' καλόν, ώ Ζεν, κίνδννον' ον γαρ, ά)ζ 5 
Πελοπίδαζ νπερ της Θηβών ελεν&ερίας η ως "^Αρμό- 
διος και ^Αριβτογείτων νπερ της Αθηναίων, προεκιν- 
δννενβεν 6 φιλόβοφος ώμώ πολνποδι διαμαχόμενος, 
ίνα τον βίον άπο&ηρίώΰγι; ον τοίννν μόνον αι κρεο- 
φαγίαι τοΓ? βώμααι γίγνονται παρά φνβιν, άλλα καΐ ίο 
τάς ιρνχάς νπό πληβμονης καΐ κόρον παχννονΟιν 

Ε ^οίνος γαρ καΐ βαρκών έμφορήβιες 6ώμα μεν ίβχνρον 
ποιεου^ί. καΐ ρωμαλεον, ψνχην δε άβΟ•ενεα.' καΐ 
ίνα μη τοις ά&ληταΐς άπεχΟ'άνωμαι, ύνγγενεόι χρώ- 
μαι παραδείγματι" τονς γαρ Βοιωτούς ημάς οιΆττι- ΐ5 
κοί καΐ παχεΐς καΐ άναιβΟ-ήτονς και ήλιΟ'ίονς, μάλιΰτα 
δια τάς άδηφαγίας προβαγορεύονόιν' ^ ούτοι ά' αν 
6ν ** καΐ ο Μένανδρος ^ο'ι γνά&ονς εχονΰι,' και 6 
Πίνδαρος 'γνώναί τ έπειτα **' ^ανγη ^ηρή ψυχή 
βοφωτάτη' κατά τον Ήράκλειτον' οί κενοί πίϋ-οι 20 

1 των -Λρεών ΗβΓννβΓάβηνίδ: των δ' ιερέων 6 νπερ 

της *: νπερ ΐΐ». ιηαΐϊιη Θ7ΐβ(χίων 9 *: αρεωφαγίαι 

12 οίνος γαρ ηαΐ ααρ-λών κΙ] νίά. ρ. 4721) 17 Κοοϊ:. 1 ρ. 108 
18. 19 Ιαο. κί^ηη,νίί. ϋιιβΙ)ΐιβΓΠ8. Ι^οουιη δυρρίβηάυηι ρηίο 
ραχίϊηι ουηι Μθίηβΐίϊο Ιιαηο ΐη ιαοάαηΐ: 'Οΰτοι ^' είαΐν 
[ανοβοιωτοί,κρονπεζοφόρον γένος άνδρών' 6 Κρατίνος φηοινλ 
■Λίά ό Μένανδρος — — και. δ Πίνδαρος 'γνώναί τ ε'πειτ 
['^ρχαίον όνειδος άλα&έαι λόγοις ει φενγομεν Βοιωτίαν νν']. 
Αυγτ] δε ^ηρη 'ψνχη αοφωτάτη οβϋ. 18 Μένανδρος] Κοο£. 
3 ρ. 238 ϊΐ3. Οί] νών νβΐ δνων Μθίηθ1ίίιΐ8 19 Πίνδαρος] 
Οίγηιρ. 6, 151 20 Ήράκλειτον] ΒγνίΆίβν. ρ. 30 ΪΙ). οι 

■λενοί πι'&οι Κ: ε'οιηεν. οι πί&οι 



ΟΚΑΤΙΟ Ι. 109 

κρονβ&εντε^ ήχοϋΰι,, γενόμενοι δ\ ηλήρείζ ονχ 
νπακονονβί ταΐζ πληγαΐς' των χαλκωμάτων τά λεΐίτα, 
τονζ ψόφους εν κύκλω δίαδίδωβιν, 'άχρι ον εμφρά^ΐ] Γ 
καΐ τνφλώβΐ] τις τΐ] χειρί τήζ πληγής περιφερόμενης 

5 επιλαμβανόμενος' 6φ9-αλμ6ς νγρον πλεονάύαντος 
άναπλη6ϋ•εΙς μαρανγεί καΐ ατονεί προς το οίκεΐον 
έργον τον Τι?.ίον δι^ άίρος νγρον καΐ άναϋ•νμίά6εων 
πλήΟΌνς άπεπτων άϋ-ρηΰαντες ον κ«0•αρόν ούδε 
λαμπρόν άλλα βν&ίον καΐ άχλνώδη και όλιβ&αί- 

10 νοντα ταΐς ανγαΐς ορώμεν. οντω δη καΐ δια ΰώματος 
ϋΌλεροϋ και διακόρον και βαρννομενον τροφαΐς^^α 
άβνμφνλοις πάβα ανάγκη το γάνωμα της ψυχής και 
το φέγγος άμβλντητα και βύγχυβιν έχειν και πλανά- 
6^αι καΐ φέρεβ^αι^ προς τά λεπτά και δυβϋ-εώρητα 

15 τέλη των πραγμάτων αύγην καΐ τόνον ουκ εχούΰης. 
7. Χωρίς δε τούτων 6 προς φιλαν&ρωπίαν ε^Ί- 
Ομος ου δοκεΐ ϋ'αυμαβτόν είναι; τις γαρ αν άδική- 
βειεν άνϋ-ρωπον, ούτω προς αλλότρια κακά και άβνμ- 
φυλα διακείμενος καΐ πράως καΐ φιλαν&ρώπως; 

20 εμνήΰϋ^ην δε τρίτην ήμεραν διαλεγόμενος περί 
Ξενοκράτους, και ότι Άϋ•ηναΐοι τω ζώντα τον κριόν 
εκδείραντι δίκην επεϋ-ηκαν ουκ έβτι δε, οίμαι, 
χείρων ύ ζώντα βαβανίζων τοϋ παραιρουμένον το Β 
ζην καΐ φονεύοντος" αλλά μάλλον, ως εοικε, των 

'ό άχρι *: αχρις 4 τις Εηιροήυκ 7 οοιτ. τϊιΐ. ρατ- 
ϋηχ οιιαι Κ και άνα&υμιάβίων πλή9ος άηέπτων ά&ροισαν- 
τος 9 γ.(χΙ άα^ενοϋντα τάς αύγάς ίίβηνβΐίίβηπδ. καΐ μόλις 
φαίνοντα ταΐς αύγαΐς'^ 14 φνρεα^αι Κ 19 καΐ] ι^ήϋδ 

οΙοΙ. II 23 χίΐ\ιων] Άχιί 80ΐ•. -αρείττων ίΐυί (Ιβίβαάαιη ονκ 
ιηοικίΐ; Κ 



110 ϋΕ Εδϋ ΟΔΚΝΙϋΜ ΟΕΑΤΙΟ Ι. 

πα^ά βννηΟ^είαν τ) των παρά φνβιν αίύ&ανόμε&α. 
καΐ ταϋτα μεν εκεί κοι,νότερον ελεγον την δε 
μεγάλην καΐ μνΰτηριώδη καΐ αηιύτον άνδράύι δει- 
λοίξ, Ύΐ φηΰίν 6 Πλάτων^ καΙ &νητά φρονονόίν 
άρχην τον δόγματος οκνώ μεν ετι τω λόγω κινεΐν^ 5 
ωβπερ νανν εν χειμωνι νανκληρος η μηχανην αίρει 
Λοιητικος άνηρ εν ^εύτρω βκηνής περιφερόμενης, 
ού χείρον δ^ 'ί'βως καΐ τίροανακρονβαβ&αί καΐ προ- 
αναφωνήΰαί τα τον Έμπεδοκλεονς' ** αλληγορεί γαρ 
ένταν&α τάς -ψνχάς, οτι φόνων καΐ βρώβεως βαρκών ίο 
καΐ άλληλοφαγίας δίκην τίνονβαι ΰώμαβι ^νητοις 
Ο ένδέδενται. καίτοι δοκεΐ παλαιότερος ούτος 6 λόγος 
είναι' τα γαρ δη περί τον ^ιόννδον μεμνϋ-ενμενα 
πά%•η τον διαμελιΰμοϋ καΐ τα Τιτάνων έπ αντόν 
τολμήματα.^ κολάύεις τε τούτων και κεραννώΰεις ΐ5 
γενβαμένων τον φόνου, (^νιγμενος εβτι μν&ος 
εις την παλιγγενεΰίαν' το γαρ εν ήμίν αλογον 
καΐ ατακτον και βίαιον ον &εΐον αλλά δαιμονικόν 
οι παλαιοί Τιτάνας ώνόμαβαν , καϊ τοντ εΰτι 
κολαζομενον και δίκην δίδοντος. 20 

4 Πλάτων'] Γβδρϊοϊίυι• υΐ; νκΐ. αά ΡΙιαβοίΓ. ρ. 245 ο : ή ίέ 
δη άτζόδαξις ϊβται δεινοΐς μεν απιατος, αοφοίς δε πιατή. 
ς[\ιθ€ΐ 8Ϊ β8ί, οοιτίσ. νκΐ. άνδράοί δβινοις 5 ετι Κ: επΙ 
6 αίρει δοΗοϋυδ: ερεί 9 \άο. όβάϋ ΏυβΙ'ΠθηΐΒ; βχοϊάβηιηΐ; 
υί; νίά. τβΓβυδ: ΆΛΛ[άβΰει δ' ή φναις — Σαρ-Λών άλλογνώτι 
περιατέλλονβα χιτώνι ΆΑΛ^ηγορεΐ )άρ Οθί,ί, νίιΐ. μ. 998ο 
16 -^ν ιγ μένος Έ.: άνηγμίνος. Ϋκΐ. 8}Ίη Ιοοί. 18 δαιμονικόν 
6ν Κ 20 ΟΟΓΓ. τίά. Ίίολαξομένονς καΙ δίηΐ]ν δίδοντας 
βηΪ3 1ΐΙ)Θΐ1ΐ ΛεβΒδβ νΐοΙ. 



ΠΕΡΙ ΣΑΡΚΟΦΑΓΙΑΣ ι> 

ΛΟΓΟΣ Β'. 



1. ΈπΙ τα 'έωλα της ΰαρκοφαγίας προβφάτονζ 
ημάς ό λόγος παρακαλεί ταΐς τε διανοίαις και ταΐς 
Γ, τίροΟ'νμίαις γενεΰϋ'αί. χαλεπον μεν γάρ, ωβπερ 6 
Κάτων έφηβε, λέγειν προς γαβτέρας ώτα μη ε;^οΰσοι:?• 
καΐ πέποται 6 της βννηΟ^είας κνκεών, ώβπερ 6 της 
Κίρκης Ε 

ώδίνας όδννας χνκεών άπάτας τε γόονς τε' 

10 καΐ το αγκιΰτρον έκβάλλείν της βαρκοφαγίας ως 
εμπεπλεγμένον ττι φιληδονία καΐ διαπεπαρμένον ου 
ράδιόν έβτιν. επεί καλώς είχεν, ώοπερ αιγύπτιοι 
των νεκρών την κοίλιαν εθελοντές καΐ προς τον 
ηλίον άναβχίξοντες έκβάλλονβνν ως αίτίαν απάντων 

ΐδ ων άνθρωπος ημαρτεν, όντως ημάς εαυτών την 
γαβτριμαργίαν και μιαιφονίαν εκτεμόντας άγνεϋβαι 
τον λοιπόν βίον έπει η γε γαβτηρ ον μιαιφόνον 
έβτίν άλλα μιαινόμενον άπό της άκραβίας. ον μην 
αλλ' ει καΐ αδύνατον νη /Ιία δια την βννή&ειαν τό 

9 ίηοοιίί ιιοοΙ;ιβ νβΓβυβ Λ. ώδίας ιηβϊ. ώδίνων 8 

11 ίοίβηΐ: ΙμπιπΙτ^αμίνον 15 εαυτών Τιη•ηοΙ)ΐΐ9.• ίαντους. 
Μαΐΐιη ίαντυΐς 18 άηό] ιηαΐίιη ΰπό 1ί) νη ζ/ι'α όιά *: η δια 



112 ϋΕ Ε8υ ΟΑΚΝίυΜ 

Γ άναμάρτητον , αίΰχννόμενοί τω άμαρτάνοντι, χρηΰό- 
με&α δια τον λόγον, έδόμε&α βάρκας, άλλα ηεί~ 
νώντες ον τρνφώντες' άναιρτιβομεν ξωον, αλΑ' 
οικτείροντες καΐ άλγονντες, ονχ υβρίζοντες ονδε 
βαύανίζοντες' οία νυν ηολλά δρώβιν οί μεν εις 5 
997 ΰφαγήν νών ώ&οϋντες όβελούς διατίνρονς, ίνα τι} 
βαφΐι τον ύι,δήρον περιββενννμενον το αίμα καΐ 
διαχεόμενον την βάρκα &ρνψΐ] καΐ μαλά^τ]" οι (ϊ' 
ον^αβι βνών επιτόκων έναλλόμενοι καΐ λακτίζοντες, 
'ίν αίμα καΐ γάλα καϊ λν^ρον εμβρύων δμοϋ βνμ- ίο 
φ&αρεντων εν ώδΐΰιν άναδενβαντες, ώ Ζεϋ καϋ^άρβιε, 
φάγωβί τον ζωον το μάλιβτα φλεγμαΐνον' άλλοι 
γερανών όμματα και κύκνων άπορράψαντες και 
άποκλείβαντες εν βκότει τίΐαίνονβιν, άλλοκότοις 
μίγμαβι και καρυκείαις τιβίν αυτών την βάρκα ΐ5 
όψοτίοιονντες. 

2. Έ^ ων καΐ μάλιβτα δηλόν έβτιν, ώς ον δια 
τροφήν ονδε χρείαν ονδ' άναγκαίως αλλ' ντιο 
Β κόρον καϊ νβρεως καϊ πολντελείας ηδονήν ηεποίην- 
ται την άνομίαν' ίΐ-θ-' ώβπερ έρως εν γνναι^ϊν κόρον 20 
Ύΐδονης ονκ εχούβαις, άποπειρώμενος πάντα καΐ 
πλανώμενος άκολαβταίνων εξ,επεβεν εις τά αρρητα' 
οϋτως αϊ περί την έδωδην άκραβίαι το φυβικον 
παρελϋ-οϋβαι και άναγκαΐον τέλος εν ώμότητι και 
παρανομία ποικίλλονβι την όρε^ιν. βνννοβεΐ γάρ 25 
άλλήλοις τά αίβ&ητήρια και βνναναπεί&εται και 

2 διά τίνα λόγον? 5 πολλά] πολλοί πολλά Ηθγ- 

τνβΓάβηυδ 12 άλλοι τί'? 13 -λν-Λνων} χηνών Ύί 20 ωβπίρ 
ίρως *: ωοπερ. Υΐά. δ^ΐηΐ). 22 ΐΐς τά. αρρίνα Εΐϋρθήυδ 



ΟΚΑΤΙΟ Π. 113 

βννακολαβταίνει μη κρατούντα των φνΰικών μέτρων, 
οντωξ άκοη νοβήΰαΰα μουβικην δίεφϋ-ειρεν, άςρ' ■ής 
το ϋ-ρυπτόμενον καΐ έκλνόμενον αίΰχράς ποΟ^εΐ φηλα- Ο 

5 φήΰεΐξ και γνναυκώδείζ γαργαλίΰμονς. ταντα την 
δφίν εδίδα^ε μη πνρρίχαις χαίρενν μηδέ χειρονο- 
μίαις μηδ' όρχήμαβο γλαφνροΐς μηδ' άγάλμαβί καΐ 
γραφαΐζ, άλλα φόνον καϊ θάνατον άνΟ^ρώτίων και 
τραύματα και μάχας Ό'ε'ααα τιοιεΐΰ&αι ηολντελέ- 

10 βτατον. όντως έπονται παρανόμοΐζ τραπέζαΐζ 6νν- 
ονβίαι ακρατείς, άφροδιβίοις αίβχροΐς άκροάύεις 
αμονΰοί, μέλεβι καϊ άκονβμαβιν άναιβχνντοις Ο^έατρα 
έκφυλα, %^εάμα6ιν άνημέροις άπά%-εια προς ανθρώ- 
πους καϊ ώμότης. δια τοΰτο διέταττεν 6 θεϊο^ Ανκονρ- 

15 γος εν ταΐς τριΰΐ ρητραις το άπο πρίονος καϊ πε?.έκεως 
γίγνεΰ&αι τα ϋ'νρώματα των οικιών και τάς έρέφεις, 
άλλο δ' 'όργανον μηδέν προΰφερεβ&αι, ου πολέμων ΐ> 
δήπου τερετροις και βκεπάρνοις καϊ ο6α λεπτουργεΐν 
πέφνκεν άλλ' είόώς οτ^ δια τοιούτων έργων ουκ 

20 είβοίϋεις κλινίδιον επίχρυβον ούδε τολμήβεις εις 
οίκίαν λιτην αργυράς είϋενεγκεΐν τράπεζας καϊ δά- 
πιδας άλονργούς και λίϋΌυς πολυτελείς" άλ'Κ έπεται 
οικία και κλίντι καϊ τραπέζι] καϊ κνλικι τοιανττ] 
δεΐπνον αφελές και αριβτον δημοτικόν, άρχΐ] δε 

25 μοχΟ'ηρας διαίτης 



2 όφ' ης] άφ' ον αντής λν. ΡΓαββΙαί νυΐ^ίΐία 3 ποϋ'ει 
ΤιΐΓηβΐ3υΗ: τι&Βΐ 14 διίταττΐν \ν 15 τό άπο] ιηαΐϊιη 
άπό 10 ίρίχρίΐς Χ: τίρ'ψΒΐς 19 ί'ργων] &νρών Ειηρ(ίΓίϋ8 
22 άλονργΐίς καΙ κνλιτίας δίκλινους πολντίλίΐς βαρρίοΐ ΗβΓ- 
\νβΓ(1(;ηιΐ8 ϊΐ). ϊπίται] αάά. μιν ΒβηββΙοΓαβ 

Ρΐϋΐοηΐιί ΜοΓαΙΙα. ΥοΙ, VI. 8 



114 ΒΕ Ε8υ ΟΑΚΝΙΠΜ 

'α&ηλος ϊππω πώλος ως αμα τρεχει' 

παβα τρνφή καϊ πολυτέλεια. 

3. Ποιον ονν ου πολυτελές δεΐπνον, εις ο ου 
^ανατοϋταί τι εμφνχον; μικρόν άνάλωμα ηγούμεΟ-α 

Ε ψυχήν; ονπω λέγω τάχα μητρός η πατρός η φίλου δ 
τινός η παιδός, ώς ελεγεν Εμπεδοκλής" άλλ' αίβ&ή- 
ΰεώς γε μετέχουβαν, όφεως ακοής, φανταθίας 6υν- 
έΰεως, ην επί κτηβει τοϋ οικείου και φυγτ) ταλ- 
λοτρίου παρά της φύβεως εκαβτον είληχε. βκόπει 
ί' ημάς πότεροι βέλτιον έ^ημεροϋβι των φιλούόφων, ίο 
οί" καϊ τέκνα και φίλους καΐ πατέρας καϊ γυναίκας 
έα&ίειν κελενοντες ώς άπο&ανόντας, η Πυ\)•αγόρας 
χαΐ Εμπεδοκλής έϋ•ίζοντες είναι καϊ προς τά άλλα 
μέρη δικαίους, ΰϋ μεν καταγελας τοϋ τό 7Γρο/3ατον 
μ)) έΰ&ίοντος' άλλ' ημείς γε^ φήβουβι, Ο^εαβάμενοι ΐ5 
τοΰ πατρός τεϋ-νηκότος τ) της μητρός άποτεμόντα 

Γ μερίδας και των φίλων αποπεμπόμενον τοι^ μη 
παροϋβι, τους δε παρόντα^ καλούντα καΐ παρατι- 
%•έντα των βαρκών αφειδώς, μη τι γελάβωμεν; άλλα 
καϊ νϋν ί'βως άμαρτάνομεν , όταν άφώμεΰ-α τών 2α 
βιβλίων τούτων, μη κα9αιρ6μενοι χείρας και όφεις 
και πόδας καϊ άκοάς, ει μη νή ζίία εκείνων κα^αρ- 

998 Ι^^'ός έοτι τό περί τούτων διαλέγεβ&αι ^ποτίμω λόγω* 
ώς φηβιν ύ Πλάτων ^άλμυράν άκοήν άποκλυζομέ- 

1 ΒθΓ^Ιί. 2 ρ. 445 6 Έμπι^δοκλής] νβ. 442 7 γε 

Χ: τ£ 8 *: τοΰ άλλοτρίον 11 πατίρας] ϋάά. καϊ μητέρας 
ΗηΠβηιιβ 12 ώδ] €ΐβ1. ΟιιβΙ)η6ΐη8 14 ,αί'ρϊ^Ι οοΓπσυηΙ; 
γίνη Χ 8 Μ. ΡοΙϊυδ ήμερα Άηί πρΰς τά άλο^α μϊν ήμερα δε 
οί. ρ. 91 ο 15 γε] αε ^Υ 1ί» τι] οηιϊϋβηοίηιη νκΐ. οιιιη οοοί. Ε 
ΐΐ). γιλάσωμεν *: γελάααιμεν 24 Πλάτων] οί". ΡΗίΐβάΓ. ρ. 243 ά 



ΟΚΑΤΙΟ II. 115 

νονς'. ει δε &είη τις τα βιβλία παρ" άλληλα καΐ 
τους λόγους, εκείνα μεν Σκνϋ-αίς φίλο6οφεΐ6&αι καΐ 
ΣογδιανοΙς καΐ Μελαγχλαίνοις . περί ων Ηρόδοτος 
ίοτορών άπι,βτεΐταν τα δε .Πνϋ^αγόρον καΙ'Εμττεδο- 

'ί, κλέους δόγματα νόμοί των παλαιών ηθαν Ελλήνων 
χαΐ αϊ απυροί δίαιταί. ** οτι προς τα άλογα ζώα 
δίκαιον ημΐν ούδεν εβτι, 

4. Τίνες ούν ϋβτερον τοϋτ εγνωβαν; 
Όϊ πρώτοι κακοεργον εχαλκεύβαντο μάχαιραν 

10 εινοδίην, πρώτοι δε βοών έπάΰαντ άροτήρων.' 
οϋτω τοι και οι τυραννοϋντες αρχουβι μιαιφονίας. Β 
ώβπερ γαρ το πρώτον άπέκτειναν '^&ήνηβι τον 
κάκιβτον τών βυκοφαντών, ος επιτήδειος προοηγο- 
ρεύΟ'η, καΐ δεύτερον ομοίως και τρίτον είτ εκ 

15 τούτου βυνή^εις γενόμενοι Νικήρατον περιεώρων 
άπολλύμενον τον Νικίου καΐ Θηραμένη τον βτρα- 
τηγόν και Πολεμαρχον τον φιλό<?οφον ούτω το 
πρώτον αγριόν τι ζωον εβρώ&η καΐ κακοϋργον, εΐτ' 
όρνις τις ή ιχ&ύς εΐλκυθτο' και γευοάμενον ούτω 

20 καΐ προμελέτησαν εν έκείνοις το φονικόν επΙ βοϋν 
έργάτην ήλ&ε καΐ το κόβμιον πρόβατον καΐ τον 
ο^κουρον άλεκτρυόνα' καΐ κατά μικρόν ούτω τήν 

1 ΌυβΙϋΐΟΓϋϋ: παράλληλα 2 ΐονί. η,ήαίΐίν (Ιν φιλο- 

οοφίΓα^αι Η Ηρύόοτης] θί. 4, 20. 26 6 αϊ απνροί 

δί'αιται '*: πυρι'α και δίαιται \\ί. Ιαο. κΐί^ηα,νϋ ΟαβνίηβΓΠβ, 
8 ιηοηβηΐ»; βΐ βχρίοηί,β άλλα ψήοοναιν ί) ϊηοονϋ ροβίαβ 
νΡΓΗϋβ 12 ώστΓίρ '^αρ '*: ωσπίρ \\). το πρώτον ΙΙβΓ- 

νβηΙοηιΐΒ: τον πρώτον Λ\\ί άπ'ο τών πρώτων 13 }πιτι']{ίίΐος] 
νί(1. ρίΐίί. ί)5ί)ο 1.0 πιριιώρων δ: ίώρο)ν 17 Πολεμαρχον] 
Ηυί6\>ϋ(•ί\ΐΓη Χ 20 φονικυν Τηττ)β\)ηΆ•. νικών αχύ, ν/κοίν 
ΪΙ). ίπΙ\ ίίτ' ίπϊ'{ 21 γ,όβμιον \Αατη•. γ.οομονν 

8* 



116 ΟΕ Εδϋ ΟΑΚΝΙϋΜ 

άπληβτίαν βτομώΰαντες εηϊ βφαγάς άν&ρώπων και 
Ο Λολε/ιιουί και ψόνονζ προήλ&ον. άλλ' εάν μη 
ττροΰαποδείζτ] ης, οη χρώνται κοινοΐς αί ■ψνχαΐ ύώ- 
μαβιν εν ταΐς παλιγγενεβίαΐξ καΐ το ννν λογικον 
αν&ίς γίγνετκί αλογον κάϊ τίάλιν ημερον το ννν 5 
αγριον, άλλάββει δ' η φνβις άπαντα καΐ μετοικίζει, 

'' βαρκών άλλογνώτι τίεριβτέλλονβα χ^τών^'* 

ταϋτ ονκ αποτρέπει των άνγιρημένων το άκόλαβτον 
το καΐ σώματι νόΰονς καΐ βαρύτητας ί'μποιεΓν καΐ 
ψνχην έπϊ πόλεμον άνομωτερων τρεπομενην δια- ίο 
φ&ίίρειν όταν έ&ιΰ^ώμεν μη αίματος άνευ και 
φόνου μη ^ένον έΰτιάν^ μη γάμον εορτάζειν, μη 
φίλοις 6υγγίγνεβ%'αι. 

5. Καίτοι της λεγομένης ταΐς φυχαΐς εις ύώματα 
Ι> παλιμμεταβολης ει μη πίΰτεως α^,ιον το άποδεικνν- ΐ5 
μενον, άλλ' ενλαβείας γε μεγάλης καΐ δέους το 
άμφίβολον. οίον ει τις εν νυκτομαχίαις στρατο- 
πέδων άνδρι πεπτωκότι και το σώμα κρυπτομένω 
τοις οπλοις έπιφέρων ^ίφος άκούσειέ τ^ι^ο^ λέγοντος 
ου πάνυ μεν είδέναι βεβαίως, οίεσ&αι δε και δοκεΐν 20 
υίον αύτον τον κείμενον η άδελφόν η πατέρα η 
σύσκηνον ειναΐ' τί βέλτιον, νπονοία προσ&έμενον 



6 ίη νθΓΐ)Ϊ3 άλλάΰοίί — μετοικίζει ΐΆίβί ηί νϊά. Εωρβ- 
γΙοοΗβ νβΓ8υ8 οταιη ίηδβίΐαβηίΐ οοηϊαη^βηάυβ. Ϋίά. ΜαΙΙαοΗ. 
Γγ. ν^. 414 8 των άνηρημίνων] το άνημερον 8 9 σώ- 

ματι : αωμααι 10 πόλεμον άνομωτερων] τόλμοίν ώμοτέραν 
ΗαυρΙϊυκ ρΓθΐ3αΙ)ϊ1ϊΙοι• ϊύ. οοιτ. νίύ. όΚχφ&είρειν πλην ίίταν 
έ9ια9ώμεν οθΙΙ. 10 γε Ε: τε 19 ά^ιοναειε Αηοηγηαυδ: 
όκυνσοι 



ΟΚΑΤΙΟ II. 117 

ουκ άληΟ'εΐ προεΰ&αί τον εχ&ρον ώς φίλον, η 
χαταφρονήβαντκ τοϋ μη βέβαιον ηρος πόύτιν άνελείν 
τον οί'Α,εΐον ώζ Λολεμίον; εκείνο δεινού φήβετε Ε 
ηάντεξ. οχόπευ δε και την. εν τι] τραγωδία Μερόπην 
5 έπΙ τον νίον αυτόν ώ? φονεα τον νιου πελεκνν 
άραμένην καΐ λέγονβαν 

'^ώνητεραν δη τήνδ' εγώ δίδωμί 6οι 

πληγήν'' 

οβον εν τω Ο^εάτρω κίνημα ποιεί, ΰννεξορ&ιάζονΰα 

10 φόβω, και δέος μη φ&άβΐ] τον έπιλαμβανόμενον 

Τ^ίροντα καί. τρώΰΐ] το μειράκιον. ει δ^ έτερος γέρων 

παρεβτηκοι λέγων 'παΐθον, πολέμιος έβτιν' έτερος 

δέ ^μή παίόης, νιος έβτΐ'^ πότερον αδίκημα μείζον, 

έχΟ^ρον κόλαβιν έκλιπεΐν δια τον νίον η τεκνοκτονία 

ΐδ περιπεβεΐν νπο της προς τον έχϋ^ρυν οργής; οπότε 

τοίννν ον μΐβός έβτίν ονδε &νμός 6 προς τον φόνον 

ενάγων ημάς οΰά' αμννά τις ονδε φόβος νπερ αν- 

τών, άλλ' εις ηδονής μέρος εβτηκεν ίερεΐον ανακε- Γ 

κλαβμένω τραχήλω νποκείμενον, είτα λέγει των 

20 φιλοβόφων 6 μέν ^κατάκοψον, αλογόν έβτι το ζωον.' 

6 δέ ^άνάβχον τί γαρ ει όνγγενονς η &εοϋ τίνος 

ενταύθα φνχή κεχώρηκεν^; ί'6ος γε, ω ■Ο'ίοι', και 

7 ώνητίραν] (οτί. ώνής πίρα, ηαιη βίΐαιη &1ίβΓ£ΐ πληγή 
ΟΓαΙ ώνί'α, ίΐΙηυΘ 8βοιιη(1υιη Η^ί^ίηυπι (ΓαΙ). 183) ΜβΓορβδ 
«ι 0Γβ8χ^1ιοηΙΪ8 βΐϊυβ "νεηϊΐ; &ά τ(;<ζΐτη Ροΐ^ρΐιοηίβηι αυΓϋΐη 
|)ΐΊΐΙαηι (Ιίοβηβ ββ ΟΓθβρΙιοηΙΐβ ϊηΙβΓίί'ΟΪΗδβ ίίϊϊυηι βΐ ΜβΓθρβ8". 
νΐ(1. Ν:ιυοΐ£. ρ. 397 ϋ αννίξορ&ιφόβυν Γιιΐ. Οογγ. νΐ<1. 
αννί^ορ&ίάξονσα ψόβην (ί. 8ορ1ι. Ο. Ο. 1(524: ωατι ηάντας 
ϋρϋ•ίας ατήοαι φόβω όίίααντας τρίχας. Νοϋ οοΓΠ^βΓθ 
αννίξορ\)•ίφοβον (ά (ρόβη) 10 και όίος] άβΐ. ΗβιινβΓίΙοηυΗ, 
ηυπϋ ηοη ορυ» 12 παρίατΊ'ιχίΐ: οογγ. ιιίρηι 



118 ΟΕ Εδϋ ΟΑΕΝΙϋΜ ΟΕΑΤΙΟ II. 

δαοίο^ ό κίνδυνος έχει, αν άπειΟ^ώ φαγείν κρέας, 
αν άηιύτω φονεϋβαι τέκνον ύι έτερον οίκεΐον; 

999 6. Ονκ ι'αος δ' ετυ καΐ οντος 6 άγων τοις 
Σχωικοΐς νπερ της ΰαρκοφαγίας. τις γαρ ό πολνς 
τόνος εις την γαβτέρα καΐ τα όπτανεΐα; τί τήν 5 
ηδονην ^ηλννοντες και διαβάλλοντες οος οντ αγα&ον 
οντε τιροηγονμενον οντ οίκεΐον οντω περί τά των 
ηδονών έβτΐονδάκαβί; και μην άκόλον^^ον ην αντοΐς, 
ει μνρον ε^ελαννονΰι και πέμμα των βυμτιούίων, 
μάλλον αίμα και βάρκα δνβχεραίνειν. νυν δ' ωΰπερ ίο 
εις τάς εφημερίδας φιλοβοφονντες δαπάνην άφαι- 
ρονθι των δείπνων εν τοις άχρηύτοις καΙ" περιττοΐς, . 
το ό' άνήμερον της πολυτελείας και φονικον ου 
παραιτούνται, ^ναί, φηβίν.^ ούδεν γάρ ήμΐν προς 

Β τά άλογα δίκαιον εβτιν.' ούδε γάρ προς το μύρον, ΐ5 
φαίη τις αν. ούδε προς τά ξενικά των ήδνθμάτων 
άλλα και τούτων άποτρέπεβ&ε, το μη χρήύιμον μηδ' 
άναγκαιον εν ηδονή πανταχό&εν εξεΡ,αύνοντες. 

7. Ου μην άλλα και τοϋτ ηδη ύκεψώμε^α, το 
μηδέν «ΐναι προς τά ζώα δίκαιον ήμιν^ μηδέ τεχνι- -ο 
κώς μηδϊ βοφιβτικώς, άλλα τοΓ? πάθ-εβιν εμβλε- 
-φαντες τοις εαυτών και προς εαυτούς άν&ρωπικώς 
λαλήβαντες κα\ άνακρίναντες. * * 

1 ίχίί] Iκ^Γ 1ί έ'χει αν άπα&ώ] μη ΗβΓννθΓάθπυβ 

2 αν] ^ντ^^ν9α , αν Κ ίΐ). αν άπιατώ] καΐ ΗονννβΓοΙβηαδ 

3 ί ίτι καί Κ: ίί' τις 7 περί τά *: προς τά ηερί ί. β. 
άυαβ ΙβοΙϊοηοδ ίη υηαηι οοηίϋϊίΐβ 14 ηΐίΐΐϊιη φααίν 
15 δί-Λίαον 8: οίν.ηον 18 εν] άβΐ. νϊά. ιιί θχ (ϋϋο§ι•3,ρ1ιία 
οιΐυηι 20 ηΐίΐϋιη μ-ηχε — μ-ητε 



ΠΛΑΤί^ΝΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ. 



ΖΗΤΗΜΑ Α'. 
1. Τί,' δήττοτε τον Σωκράτην 6 Ο^εος μαιονΰϋ-αί 
μεν εκελβνβεν έτερους, αυτόν δε γεννάν άπεκώλυβεν; Ό 

5 ως έν Θεαίτητω λεγεται.' Ου γαρ είρωνευόμενός 
γε καΐ παίζων προΰεχρήΰατο αν τω τοϋ 0-εοϋ ονό- 
ματι, καΐ άλλως εν τω Θεαίτητω πολλά μεγάλαυχα 
καΐ ύοβαρά Σωκράτει περηέ&εικεν , ών καΐ ταντ 
έβτί' ^πολλοί γαρ δή, ω ^αυμάΰιε, ούτω ηρός με * 

10 διετε&ηΰαν, ώβτ' άτεχνώς δάκνειν έτοιμου είναι, 
έπειδάν τίνα λήρον αυτών άφαιρώμαΐ' και ουκ 
οϊονταί με εύνοια τοϋτο Λοιεΐν, πόρρω όντες τοϋ 
είδεναι οτι ουδείς ^εός δύΰνους άν^ρώποις' ονδ' 
έγώ δυανοία τοιούτον ούδεν δρω, αλλά μοι φεϋδός 

15 τε βυγχωρΐ^βαι καΐ άληΰ^ες άφανίβαι ουδαμώς Ο-έμις.' Ε 
Πότερον οϋν τήν εαυτού φνβιν ως κριτικω- 
τεραν η γονιμωτεραν οϋβαν 0-εόν προβειπε, κα&άπερ 
Μένανδρος 'ό νους γαρ ημών ο &εός^ και Ηρά- 
κλειτος ^ή%^ος άνΟ^ρώπω δαίμων^" τ) ϋ•ειόν τι και 

8 μαιεύία&αι ΡΙαΙ. ΤΗβαβΚ ρ. 151ο 9 δί/Ι ηδη ϊιΐβιη 
10 'ίτοιμοι ίϊναι] οτη. ιιιοϊ 17 γονιμωτΐρ«ν\ φρηνιμωτέραν 

Ειηρ(.•ΓΪιΐ8 18 Μΐνανδρος] Κοι Ιτ. ." ρ. -'.'5 Γιν 10 ϊΐ). Ηρά- 
κλειτος] |•!7ννίΐί;(ίΓ. ρ. 47 11) 81οΙια<ίΐΐ5 Κ1οι•. 104, 23: άν- 
θρωπου 



120 ΓΙ^ΑΤΟΝΙΟΑΕ ςϋΑΕ3Τ10ΝΕ8. 

δαίμόνων ώς άληϋ•ώξ αίτιον νφηγήβατο Σωχράτεί 
τοϋτο τηζ φιλοβοφίαζ το γένος, ώ τους αλλονς 
έί,ετάζων άει τύφου και τίλάνον καΐ αλαζονείας καΐ 
τον βαρείς είναι, πρώτον μεν αντοΐς είτα και τοΙς 
Ουνονβίν άπήλλαττε\ καΐ γαρ ωΰπερ εκ τύχης τότε ο 

ρ φοράν γενέβ^αι ΰννεβη βοφιΰτ&ν εν ττ} Έλλάδι' 
και τούτοις οι νεοί πολν τελούντες άργύριον οίή- 
ματος έπληροϋντο καΐ δο^οβοφίας, καΐ λόγων εξήλονν 
βχολην καΐ διατριβάς άπρακτους εν εριβι καΐ φιλο- 
τιμίαις καλόν δε και χρήβίμον ονδ' ότιονν. τον ίο 
ούν έλεγκτικον λόγον ωΰπερ καΟ-αρτικόν έχων φάρ- 
μακον 6 Σωκράτης ά^ίόπιότος ην έτερους έλεγχων 
τω μηδέν άποφαίνεβ&αί, και μάλλον ηπτετο δοκών 
ζητεΐν κοίνη την άληΟ-ειαν ουκ αυτός ιδία δό^-ΐ] 
• βοη^εΐν. 15 

1000 2. "Επειτα τοΰ κρίνε ιν όντος ωφελίμου, το γεν- 
νάν εμπόδιόν έύτι. τυφλοϋται γαρ το φιλούν περί 
το φιλούμενον φιλεΐται δε τών ιδίων ονδεν ούτως 
ώς δό^α και λόγος υπό τοΰ τεκόντος. ή γαρ λεγο- 
μένη τέκνων δικαιότατη διανομή προς λόγους έβτίν 2ο 
άδικωτάτη- δει γαρ εκεί μεν λαβίΐν το ίδιον, εν- 
ταύθα δέ, καν άλλότριον |7? το βέλτιύτον. ό&εν 6 
γεννών ίδια ^^ι^ΐ'ίται φαυλότερος ετέρων κριτής, 
καΐ καΟ•άπερ Ηλείους τών βοφών τις έφη βελτίονς 
αν £ΐι/αι τών Όλυμπίων άγωνο&^έτας, ει μηδέ εις 2» 
Ηλείων ην αγωνιστής, ούτως 6 μέλλων εν λόγοις 

Β όρ9^ώ? έπιστατήαειν και βραβεύϋειν ου δίκαιος 

21 μίν λαβείν ΕπιρβποΒ: λαβείν μεν 



ΡΙ.ΑΤΟΝΙ0ΑΕ ^υΑΕ8ΤIΟΝΕ8. 121 

έβτίν αντος φιλούτεφανείν ονδ' άνταγωνίζεΰΟ^αι, τοΐς 
κρινομενοίξ. καΐ γαρ οι των Ελλήνων ότρατηγοί 
την τιερί των άριύτείων ίΐ^ήφον φέροντες αντονς 
άρίΰτονς έκριναν άπαντες" , καΐ των φιλοβόφων ον- 

5 δεΙς εβτιν, ος ον τοΰτο πέηον^ε όι'χα των ώβπερ 
Σωκράτης δμολογονντων μηδέν ίδιον λέγειν οντοι 
δε καϋ-αρονς μόνοι και άδεκάβτονς της αληθείας 
Λαρεχονβιν έαντονς δικαβτάς. ώΰπερ γαρ ό εν τοΓ? 
ώβΐν αήρ, αν μη βτα&ερος 7] μηδέ φωνής ιδίας 

10 έρημος αλλ' ήχον και ροίζον μεβτός, ουκ ακριβώς 
αντιλαμβάνεται των φϋ-εγγομενων οντω το τους Ο 
λόγονς εν φιλοβοφία κρίνον, αν έ'νδοΟ'εν άντιπαταγί] 
καΧ άντηχΤ}, δνβ^ννετον εβται των λεγομένων έ^,ωΟ^εν. 
ή γαρ οικεία όόςα καΐ ύννοικος ον προσδένεται το 

15 διαφωνούν προς αυτήν, ώς μαρτυρεί των αιρέβεων 
το πλήϋΌς, ών, αν αριΰτα πράττη φιλοβοφία, μίαν 
έχει κατορ&οϋΰαν, οίομένας δε τάς αλλάς άπάΰας 
και μαχομένας προς την άλή&ειαν. 

3. "Ετι τοίννν, ει μεν ουδέν έβτι καταληπτόν 

20 άν^ρώπω καϊ γνωβτόν, είκότως ό %•εος άπεκώλνΟεν 
αύτον ΰπηνέμια καϊ ψευδή καϊ αβέβαια γενναν. 
έλέγχειν δε τους άλλους ήνάγχαζε τοιαύτα δοξά- 
ζοντας, ον γαρ μικρόν ην 'όφελος άλλα μέγιβτον 
ό τού μεγίβτου των κακών, απάτης και κενοφρο- 

25 ΰννης, άπαλλάττων λόγος 

Όΰό' Άύκληπιάδαις τούτο γ' έδωκε 9•εός.* 

'ά ΟαβΙ^ηβΓαβ: αντονς 12 ί'νόυ&έν τι Μ. 15 αΰτην *: 
αυτήν 26 Ββΐ(ζ]ί. 2 ρ. 150 



122 ΡΙΔΤΟΝΙΟΑΕ ^ϋΑΕδΤI0ΝΕ8. 

ου γάρ βώματος ή Σωκράτους ιατρεία, ψυχής δ' ^ν 
Γ νπονλου χαΐ διεφϋ-αρμενης καθαρμός, ει δ' εότιν 
ετίΐατήμη ταΑτ^θΌϋί ^ν 5£ τάληΘ^ές, ουκ ελαττον 
έχει τοϋ ενρόντος 6 μαϋ^ών παρά τοϋ εϋρόντος' 
λαμβάνει δε μάλλον ό μη πεπειβμενος εχενν, καΐ 5 
λαμβάνει το βελτιΰτον ίξ άτίάντων, ωβηερ ο μη 
τεκών παιδοηοιεΐται τον άριβτον. 

6. "Ορα δε μή τάλλα μεν ουδεμιάς ην ά^ια ύπου- 
δής ποιήματα καΐ μαθήματα καΧ λόγοι ρητόρων καΐ 
δόγματα βοφιβτών, α Σωκράτην γεννάν το δαιμόνιον ίο 
άπεκώλυβεν ην δε μόνην ηγεΐτο Σωκράτης ΰοφίαν 
περί το &εΐον χαΐ νοητόν, έρωτικην υπ αύτοϋ πρού- 
αγορενομενην, ταύτης ου γένεΰις εΰτιν άν&ρώποις 
Ε ονδ' εϋρεΰις άλλ' άνάμνηβις. οϋ^εν ούδεν έδίδαβκε 
Σωκράτης, άλλ' ένδιδοϋς αρχάς αποριών ωΰπερ ΐ5 
ο)δίνων τοις νεοις επήγειρε καΐ άνεκίνει και βυν- 
εί,ηγε τάς έμφυτους νοήύεις' και τοϋτο μαιωτικην 
τε'χνην ώνόμαξεν, ουκ εντι%•εΐ6αν ε^ωϋ-εν, ωβπερ 
έτεροι προΰεποιοϋντο, νουν τοΓ? εντυγχάνουΰιν, άλλ' 
έχοντας οίκεΐον έν έαυτοΐς ατελή δε καΐ ΰυγκεχυ- 20 
μένον χαΐ δεόμενον τοϋ τρέφοντας καΐ βεβαιοϋντος 
έπιδεικνύουβαν. 

ΖΗΤΗΜΑ Β'. 
Γ 1. Τί δήποτε τον άνωτάτω ϋ-εον πατέρα των 
πάντων και ποιητήν προβειπεν,' πότερον δτι των 25 
μεν &εών των γεννητών καΐ των άνΟ-ρώπων πατήρ 

3 *: τοΰ όίλτ]%ονς — το άληΟ•ΐς 7 παΓία ποιείται ^ 
17 ηΐ8ΐιηι μαιεντι-Λην, 86(1 οί. ρ. 999ο 24 οί. ΡΙαί. Τϊτη. ρ. 28ο 



ΡΕΑΤΟΝΙΟΑΕ ^ϋΑΕ8ΤIΟΝΕ8. 123 

εβτιν, ώ? "Ομηρος επονομάζει, τϋοι-ητής δε των αλό- 
γων καΐ ά'φνχων; ονδε γάρ χορίου φηβΐ Χρύβιτιπος 
πάτερα καλεΐ6&αί τον παραΰχόντα το βπερμα, καίπερ 
εκ τον βπερματος γεγονότος, η τϊ] μεταφορά χρώ- 

5 μένος, ώβπερ είω&ε, τον αίτιον πάτερα τοϋ κόΰμον 
κεκληκεν; ως των ερωτικών λόγων '^πατέρά' Φαΐδρον 
εν Σνμποβίω προβεΐπεν, ειβηγητην αυτών γενόμενον 
εν δε τω δμωννμω διαλόγω 'καλλίπαιδα'" πολλονςΙΟΟΐ 
γάρ κκΐ κάλους λόγους εν φιλοβοφία γενεβϋ'αι, την 

10 άρχην εκείνου παραβχύντος. η διαφε'ρει πατήρ τε 
ποιητον καΐ γεννήσεως ποίηβις; ώς γάρ το γεγ&ν- 
νημένον καΐ πεποίηται, ου μην άνάπαλιν, όντως 6 
γεννήβας και πεποίηκεν εμψύχου γάρ ποίηϋις η 
γε'ννηΰίς εβτι' και ποιητοϋ μεν, οίος οικοδόμος η 

ΐδ υφαντής η λύρας δημιουργός η άνδριάντος, άπήλ- 
λακται γενόμενον τονργον ή ί' από τον γεννήΰαντος Β 
άργη και δνναμις έγκεκραται τω τεκνω&εντι και 
βννέχει την φνΰιν, άπόβπαβμα καΐ μόριον ονβαν 
τοϋ τεκνώβαντος. επεί τοίνυν ου πεπλαύμένοις δ 

20 κόβμος ονόε βυνηρμοβμίνοις ποιήμαΰιν εοικεν, άλλ' 
ενεβτιν αντω ^οΓρα πολ?.ή ζωότητος και Ο'ειότητος, 
ην 6 ϋ^εός έγκατέβπειρεν άφ' εαυτού ττ) νλτι και 
κατεμι'ξεν, είκότως αμα πατήρ τε τον κόΰμου, ζώου 
γεγονότος, και. ποιητής επονομάζεται. 

1 "Ομηρος] Α 644. ζ/ 68 α,1ί1)ϊ 7 Σνμποαίω] ρ. 177(1 

8 •/.Γ/Ρ.λί'τΓοτίόα Λν 6χ ΡΙΐίΐοάΓ. ρ. 261 α: κβ^Ρ-ίττ^ναν 11 ποίησις 
ΙιιηηοΙίιΐΒ: γίννηαις ααΐ γίνίαις 12 7[^πυιΊ,ται\ '/^γοην ηιοί 
13 πίηοίτ]%ίν\ Λάϋί. ον μην άνάπκλιν Μ ϋί. ποι'ηϋΐς Τιιηΐι • 
1ίΐΐ8: γ^παις 1Γ. *: το Ι'ργον 



124 ΡΙ.ΑΤΟΝΙ0ΑΕ ^υΑΕ8ΤIΟΝΕ8. 

2. Τούτων δε μάλίότα της Πλάτωνος άπτομένων 
δό^ης, έπίβτηβον ει κάκεΐνο λεχ^ήύεταί πιΟ-ανώζ' 
οτι, δνεΐν οντοιν «ξ ών 6 κό6μος ύννεβτηκε , 6(6- 
ματο^ χαΐ 'Φ^χης, το μεν ουκ εγεννηΰε ϋ•εός άλλά^ 
της νλης παραΰχομενης , εμόρφωβε καΐ 6ννήρμο6ε, 5 
Ο περαΰιν οίκείοις καΐ οχήμαβί δήΰας καΙ όρίύας το 
άπειρον η δε 'φνχή, νοϋ μεταβχοϋΰα καΐ λογίύμοϋ 
καϊ αρμονίας, ουκ έργον εβτΐ τον Ο^εοϋ μόνον άλλα 
και μέρος, ούό' νπ αντοϋ άλλα καϊ άη αύτοΰ καν 
έ'ξ αντον γέγονεν. ίο 

ΖΗΤΗΜΑ Γ'. 

1. ''βι/ τ^ Πολιτεία, τον παντός ^ωΰπερ μίας 
γραμμής τετμημενης ανιβα τ,αί^'ματα, πάλιν τέμνων 
έκάτερον τμήμα εις δύο ανά τον αντον λόγον, τό 
τε τον όρωμένον γένος καϊ τό τον νοονμένον' περί ΐ5 
τά πάντα ποίήΰας τον μεν νοητον πρώτον άποφαίνευ 
τό περί τά πρώτα είδη, δεύτερον τό μαΘ"ηματίκόν' 
τον ό' αίβ^ητον πρώτον μεν τά βτερέμνια βώματα, 
Ι' δεύτερον δε τάς εικόνας καΧ τά είδωλα τούτων 
καϊ κριτήριον εκάβτω τών τεττάρων άποδίδωβιν ί>ο 
ίδιον, νουν μεν τω πρώτω διάνοιαν δε τω μαϋ-η- 
ματίκω, τοις ό' αίβϋ-ητοΐς πίβτιν , είκαβίαν δ% τοις 
περί τά είδωλα καϊ τάς εικόνας, τί ονν διανοή- 
σεις εις άνιβα τμήματα τό παν ετεμε; καϊ πότερον 

11 Νονυιη Ιιοο οαριιΐ; ροΒίιϊΙ ΛΥ, ϊη οηιηϊΙ)α8 ΙίΙιηβ Ιι&βο 
υηβ, ουηι ρήοΓΛιιβ οοηΐυη^αηΙϋΓ 12 Πολιτεία] ρ. 509 ά 
ίΐ). τοΰ λΥ: γονν τοϋ Άηί γονν 15 ττίρί τά] τέτταρα λΥ; 
ιηαΐίιη μί'ρη ί' 



ΡΙ^ΑΤΟΝΙΟΑΕ ^ϋΑΕ8ΤI0ΝΕδ. 12δ 

των τμημάτων^ το νοητον η το αίβ^ητόν, μεΙζόν 
εΰτιν,' αντοξ γαρ ον δεδήλωχε. 

^όί,ει δ' αντό%-εν μεν είναι μείζον το αίΰ^ητόν 
η γάρ άμέριβτοζ ονβία καΐ κατά ταύτον ωβαντοξ 

5 εχονβα των νοητών εΰτιν εις /^ραχύ βννηγμένη και 
κα&αρόν, ή δε βκεδαβτή ττερί τα. βώματα καΐ περί- Ε 
πλάνης το αίβ&ητον παρε'βχεν. ετυ το μεν άβώματον 
πέρατος οίκεΐον, το δε ύώμα τι] νλτ] μεν άπειρον 
καΐ άόρίβτον, αίβ&ητόν δε γιγνόμενον, όταν δριΰ&?ι 

ΙΟ μετόχι] τοϋ νοητον. ετί, κα^άπερ αντών των αίβ&η- 
τών εκαβτον εικόνας έχει πλείονς κα\ 6κιάς καΐ 
είδωλα και όλως αφ' ενός παραδείγματος 7τάμ.Λολλο: 
μιμηματα γίγνε6&αί καΐ φνβει και τέχντ] δυνατόν 
έΰτιν, Οντως ανάγκη τα εντανΟ'α των εκεΐ πλήϋ'ει 

15 διαφέρειν κατά τον Πλάτωνα παραδείγματα καΐ 
ίδεας τά νοητά των αίό&ητών ωβπερ εικόνων -^ Γ 
έμφάΰεων νποτι&έμενον. ετι των ειδών νόηβιν ^ξ 
άφαιρέΰεως καΐ περικοπής βώματος επάγει, τΐ] τών 
μα%^ημάτων τά^ει καταβιβάξων άπο της άριΰ^μητικής 

20 έπΙ γεωμετρίαν, είτα μετά ταύτην έπ άβτρολογίαν, 
έπΙ πάοαις δε την άρμονικήν τι&είς' γίγνεται μεν 
γάρ τά μεν γεωμετρονμενα, τοϋ Λο^οϋ μέγεθος 
προβλαβόντος' τά δε βτερεά, τον μεγέ&ονς βά&ος' 
τά ό' ά<ότρολογονμενα, τον βτερεον κίνηβιν τά δ^ 

ΐ'5 αρμονικά, τω κινονμένω βώματι φωνής προΰγενο- 
μένης. οθ•εν άφαιροϋντες φωνΊ)ν μίν τών κινον- 
μενων κίνηϋιν δε τών ύτερεών βά^ος δ\ τών 

8 τ^ι νλγι μ\ν ΒυηΗθΙοΓϋΗ: τ;; μίν νΐη Ι) βογ. νΐ(1. υ,υΐ 
αΙα9τ]τ6ν Λ' ίατί γιγνόμ(νον ααί α{α9ητόν άΐ γίγνιται μόνον 



126 ΡΙ.ΑΤΟΝΙΟΑΕ ςΠΑΕδΤΙΟΝΕβ. 

1002 επίπεδων, μεγε&ος δε των ποβών^ εν ανταΐς γενηβό- 
μ,ε&α ταΐς νοηταίζ ίδε'αις, ονδεμίαν δίαφοράν 
ίχονϋαΐξ προς άλλήλας κατά το εν και μόνον νοον- 
μενον. ον γαρ ποιεί μονάς αριθμόν, αν μη της 
απείρου δνάδος αφηται' ποιηβαΰα δ^ όντως άριΟ-μόν, 5 
εις βτιγμάς είτα γραμμάς εκ δε τούτων εις επιφα- 
νείας και βά&η καΐ βώματα πρόειβι και βωμάτων 
ποιότητας εν πά^εΰι γιγνομενων. ετι των μεν 
νοητών εν κριτήριον ό νονς' καΐ γαρ ή διάνοια 
νους έβτιν εν τοις μα&ηματικοΐς ώΰπερ εν κατόπ- ίο 
τροις εμφαινομενων των νοητών, έπι δε την των 
βωμάτων γνώύιν νπο πλη^ονς πέντε δυνάμεις και 
διαφοράς αιβ^ητηρίων η φύβις εδωκεν ημΐν' και 

Β ου πάντα φωράται τανταις άλλ' εκφεύγει πολλά 
διά μικρότητα την αί'ΰϋ-ηΰιν. έτι, ωοπερ ημών ΐδ 
έκάβτου ύννεΰτώτος εκ τε της ψυχής και τον ύώ- 
ματος μικρόν έβτι το ηγεμονικόν καΐ νοερον εν 
πολλω τω της βαρκός ογκω κεκρυμμένον , ούτως 
εικός έχειν έν τω παντί το νοητόν προς το αίΰϋ-ητόν. 
καΐ γάρ άρχει τά νοητά τών Σωματικών, αρχής δε 20 
πάβης πλέον το «ξ αυτής και μείζον. 

2. Προς δε τουναντίον εΐποι τις άν πρώτον, 
οτι ΰυγκρίνοντες τά αίβΟ-ητά τοι? νοί^τοΓ^ τρόπον 
τινά τά 9νητά τοις ϋ-είοις εξ,ιΰοϋμδν 6 γάρ ϋ-εος 
έν τοΓί νοητοΐς. έπειτα πανταχού δήπου το περιεχό- 25 

Ο μενον έλαττόν έβτι τοϋ περιέχοντος, η δε τοϋ παντός 
φύβις τω νοητοί περιέχει το αίαΟ-ητόν 6 γάρ ϋ-εός 

15 ίτι ώσπίρ λΥ: ίν φ καιπίρ 



ΡΙ.ΑΤΟΝΙ0ΑΕ ^ϋΑΕ8ΤI0ΝΕ8. 127 

^τήν φνχην εις το μεΰον ϋ-εΐζ διά παντός τ έτεινε 
καΐ ε^ω&εν τα δώματα αντί] περίεκά?^νφεν' έΰτυ 
ά' αόρατος ή 'φνγτι καΐ ^πάβαις ταΐς αίβϋ'ήβεβίν 
άναίδ&ητος' ώς εν τοις Νόμοις εί'ρηταί' δώ καΐ 

δ φ&αρτος ημών εις εκαδτός εΰτιν , δ δε κόβμος ον 
φ&αρηδόμενος' ημών μεν γαρ έκάβτον την ξωτικην 
δνναμιν εντός περιέχει το ϋ•νητοείδες καΐ διαλυτόν, 
εν δε τω κόβμω τουναντίον, νπό της κνριωτέρας 
άρχης καΐ κατά ταντά ώΰαντως έχονβης άεΐ βφζεται Τ> 

10 το βωματικον εν μέ<3ω περιεχόμενον. κα\ μην 
άμερές γε λέγεται καΐ άμέριβτον το μεν 6ώμα μικρό- 
τητι, το δ' άύώματον και νοητόν ώς άτίλοϋν καΐ 
ειλικρινές και κα&αρον άηάΰης βτερεότητος καΐ δια- 
φοράς, και άλλως ενηϋ-ές εύτι τοις ΰωματικοις 

15 τεκμαίρεβ^αι περί τών άΰωμάτων. το γονν ^ννν' 
άμερες μεν καλείται και άμέριβτον, αμα δε πανταχού 
ένέβτηκε και ονδεν αύτοϋ της οικουμένης μέρος 
έρημόν εΰτιν, άλλα καΐ πάΟ^η πάντα και πράί,εις 
φ&οραί τε παβαι καΐ γενέβεις αί υπό τόν κόβμον 

20 εν τω ^ννν' περιέχονται, κριτήριον δε τον νοητοΰ 
μόνον έβτίν ό νους, ώς φωτός όφις, δι' απλότητα 
καΐ δμοιύτητα' τα δ\ δώματα, πολλάς διαφοράς Ε 
έχοντα καί ανομοιότητας, άλλα άλλοις κριτηρίοις 
ώοπερ όργάνοις άλίβκεβ^αι πέφυκεν. αλλά μην 

2 τα οώματα] τυ αώμα Ρΐιιΐο Τϊιη. ρ. 34 1>. ΓοιΙ. οογγ. 
τω σώματι αυτήν ηίρΐί•κάλνχ(>ίν 4 Νόμοις] ρ. 898 θ 

Ο ί-λάΰτον αυΐ ίκα<ιτο? βχΗίΙ)βη1 1ϊΙ»π, υηϋβ ΓβΗοηΙ). νίά. 
ίτιάατοις. Οί". ρ. 955 ο 7 *: διάΐντον 9 *: τά αυτά 

13 ατίρίότητος] ατερήαίως Χ οοΐΐ. ΑπίΙοΙ. άβ Αηΐιηα Ι,. III 
17 δ' ίνίαττι%ι πανταχού V 



128 ΡΕΑΤΟΝΙΟΑΕ ^υΑΕ8ΤIΟΝΕ8. 

ονδε τήζ έν ήμΐν νοητής χαΐ νοίρά? δυνάμεως κατα- 
φρονονβίν ορΟ-ώς' τΐολλη γαρ ονβα καΙ μεγάλη 
περίεβτί παντός τον κίβ&ητοϋ και μέχρι των %•είων 
εξικνείται, το δε μέγιΰτον αυτός έν Σνμποβίίρ 
διδάΰκων, πώς δει τοις έρωτικοΐς χρήβΟ^αι, μετά- 5 
γοντα την ψυχην άπό των αίβ&ητών καλών έπι τα 
νοητά, παρεγγνα μήτε βώματός τίνος μήτ έπιτη- 
¥ δενματος μήτ έπιβτήμης κάλλει μιας υποτετάχ&αι 
και δονλεύειν, άλλ' άποΰτάντα της περί ταΰτα μικρο- 
λογίας ^έπΐ τό πολύ τοϋ καλόν πέλαγος τρέπεβΟ-αι'. ίο 

ΖΗΤΗΜΑ Δ'. 

^Τί δήποτε, την ιρνχήν άε) πρεββυτέραν αττοφαι- 
νων τοϋ οώματος αίτίαν τε της εκείνον γενέΰεως 
κ,αΐ αρχήν, πάλιν φηΰΐν ουκ αν γενέύ&αι ■ψνχήν 
άνευ βώματος ονδε νουν άνευ ψυχής, άλλα ■ψυχήν ΐ5 
μεν έν (ίώματ^ νουν δ' έν τΤ] "ψυχτ]; δόξει γάρ τό 
ΰώμα καΐ είναι και μη είναι, ύυνυπάρχον αμα τι] 
φυχϊ] καΐ γεννώμενον υπό της ψυχής.' 
1003 Ή τό πολλάκις ύφ' ημών λεγόμενον αληθές 
έΰτιν; ή μεν γάρ άνους ■φνχή καΐ τό άμορφον 6ώμα 20 
βνννπήρχον άλλήλοις άει καΐ ονδέτερον αυτών 
γένεβιν έΰχεν ονδ' άργ^ήν έπεί δ' ή ψυχή νου 
μετέλαβε και αρμονίας, και γενομένη δια ΰυμφωνίας 
έμφρων μεταβολής αιτία γέγονε τη ϋλτ] καΐ κρατή- 
βααα ταΐς αυτής κινήβεΰι τάς εκείνης έπεΰπάβατο 25 
και έπέβτρεφεν, οϋτω τό 6ώμα τον κόύμου γένεβιν 



4 Σνμποαίψ]^ ρ 210 ά 12 ΡΙλΙ. Τίΐϋ. ρ. 
ρ. 81)61» 19 η ϋαοΙ^ηβΓυδ: ή 



ΡΙ.ΑΤΟΝ10ΑΕ ^υΑΕ8ΤI0ΝΕ8. 129 

εβχεν υπό τή? φνχης, καΐ καταβχηματιζόμενον καΐ 
Θννομοιονμενον. ον γαρ «ξ αντης ή 'ψνχη τ'ην τον 
βώματοζ εδημιονργει φνΰιν ονδ^ εκ τον μη 'όντος, 
άλλ' εκ ΰώματος άτάκτον- κα\ άΰχηματίβτον βώμα 

δ τεταγμένον άτίειργάΰατο καΐ πεί&ήνιον. ωΰπερ ονν^ Β 
ει φαίη τΐξ άεΐ την τοϋ βτίερματοξ δνναμιν είναι 
μετά ΰώματοζ, γεγονέναν μέντοι το βώμα τηζ βνκης 
η της έλαίας νηο βηέρματος, ονδεν έρεΐ διάφωνον' 
αντό γαρ το 6ώμα, κινήσεως αντώ καΐ μεταβολής 

10 υπό τοϋ βπέρματος εγγενομενης , εφν τοιούτο και 
διεβλάότηΰεν' όντως ή άμορφος νλη και άόριβτος 
νπο της φνχής ενονΰης ΰχηματιβ&εΐΰα μορφην εβχε 
τοιαντην καΐ διά%•ε6ιν. 

ΖΗΤΗΜΑ Ε'. 

15 1. '^^ιά τι, των μεν εν&νγράμμων των δε κν- 
κλικών βωμάτων και ΰχημάτων δντων, τάς των 
εν^νγράμμων αρχάς έλαβε το ίβοβκελες τρίγωνον 
και τό βκαληνόν ' ών το μεν τον κνβον βννέβτηβε Ο 
γης βτοιχεΐον οντά, το δε (ίκαλί^νόν την τε πνρα- 

20 μίδα καΐ το Οκτάεδρον καΐ το είκοβάεδρον , το μεν 
τινρος βπερμα το ό' άερος το ό' νόατος γενόμενον' 
τό δε των κνκλικών όλως παρηκε, καίτοι μνηΰ&είς 
τον Οφαιροειδονς, έν οΊς φηβι των κατηρι&μημενων 
βχημάτων εκαΰτον βώματος τιεριφερονς εις ί'αα δια- 

ϋΓ, νεμητικον είναι-,' 

Πότερον, ώς ντΐονοοϋόιν ενιοι, τό δωόεκάεδρον 
τω βφαιροειδεί προβίνειμεν, ειπών ΰτι τούτω ^πρός 

15 οί. Τίπα. ρ. 54)) βγι. 55α '27 Τΐηι. ρ. 65ο 
ΡΙαίβΓοϋ ΜοΓΒΐία. Υοΐ. VI. 9 



130 ΡΙ.ΑΤΟΝΙΟΑΕ ^υΑΕ8ΤI0ΝΕ8. 

την τον παντοξ 6 ^εοξ κατεχρήδατο φνΰιν εκείνο 
ΐ) διαζωγραφών;^ και γαρ μάλίβτα τω πλήΟ•εί των 
οτοιχείων άμβλύτιμι, δε των γωνιών την ενΟ-ντητα 
διαφυγόν ενκαμπες εβτι, καΐ τϊ] περιτάΰει καϋ•άπερ 
αϊ δωδεκάακυτοι βψαΐραι κνκλοτερ^ξ γίγνεται καΐ δ 
περιληπτικόν έχει γαρ εΐκοβι γωνίας ΰτερεάς, ων 
έκάΰτην επίπεδοι περιεχονβιν άμβλεΐαι τρεΐς' εκάβτη 
γάρ ορ^ηζ εβτι και πέμπτον μορίου ' ΰννήρμοΰται 
δε και ΰυμπεπηγεν εκ δώδεκα πενταγώνων ίβογω- 
νίων και ίΰοπλενρων^ ων εκαύτον εκ τριάκοντα των ίο 
πρώτων ύκαληνών τριγώνων ΰννέβτηκε' Οι6 καΐ 
δοκεΐ τον ζωδιακον αμα και τον ένιαυτον άπομι- 
ίλεΓΰΌ-αι ταΐξ διανομαΐς των μοιρών ί6αρί%•μοις ονβαις. 
Ε 2. 'Ή πρότερόν εβτι κατά φύβιν το ενϋ'ύ τον 
περιφερούς, μάλλον δ' όλως πά&ος τι της ενϋ-είας ΐδ 
ή περιφερής; κάμπτεβ&αι γάρ λε'^^δται το όρϋ'ον και 
ό κύκλος ^^ράφεταί. κεντρω και διαβτήματί' τούτο δ' 
έΰτιν εύ&είας τόπος, ύφ' ής καΐ μετρείται" το γάρ 
περιέχον εκ τού μέβον πανταχόθεν ί'όον άφέΰτηκε. 
γεννάται δε καΐ κώνος καΐ κύλινδρος απ εν&ν- 20 
γραμμών, 6 μεν τριγώνου περί μίαν πλενράν μέ- 
νουΰαν τγι έτερα πλευρά καϊ ττι βάβει περιενεχθέντος' 
6 δε κύλινδρος παραλληλογράμμου ταντό τούτο 
παθ^όντος. έτι της μεν άρχης έγγντέρω το ελαττον, 
Ρ έλαχίβτη δε παΰών η εύ&εΐα' της γάρ περιφερούς 25 
το μεν εντός εβτι κοίλον κυρτον δε το εκτός, έτι 

8 6ρ9η Νο^αΓοΙα,; ιη&ΐϊιη όρ•9•7] και 6ρ9ης Ιΰτι ηεμητον 
μόριον 24 ηΐίΐΐϊηι τοΐιλαττον 26 το μεν εντός εατι 

ν.οιίον *; το μεν εατι γ,οιί,ον 



ΡΕΑΤΟΝΙΟΑΕ ^υΑΕ8ΤIΟΝΕ8. 131 

των ΰχημάτων οι άριϋ-μοϊ πρότεροι, καΐ γάρ η μονάς 
της βτιγμής' εΰτι γάρ ή ΰτιγμή μονάς εν ϋ^εύει. 
καΐ μην η μονάς τρίγωνος εΰτι' τΐάς γάρ τρίγωνος 
άριϋ-μός όκτάκις γενόμενος καΐ μονάδα προβλαβων 
δ γίγνεται τετράγωνος" τοντο δε και τϊ] μονάδυ 6νμ- 
βεβηκε' Λρότερον ονν τον κνκλον το τρίγωνον' ει 
δε τοντο ^ καΐ ενΟ'εΐα της περιφεροϋς. ετι το βτοι- 
χειον είς ονδεν διαιρείται των 6ννΐ6ταμένων «ξ 
αντον, τοις 5' άλλοις εις το ΰτοιχεΐον ή διάλνΰις. 

10 ει τοίννν το μεν τρίγωνον εις ονδεν περιφερές δια- 1004 
λύεται, τον δε κνκλον εις τετταρα τρίγωνα τέμ- 
νονΰιν αί δύο διάμετροι, πρότερον αν τϊ] φύβει και 
6τοιχειωδε6τερον είη τον κνκλικον το εν&ύγραμμον. 
οτι τοίννν προηγούμενον μεν έβτι το ενϋ-ύγραμμον, 

15 το ίί κνκλικον επιγιγνόμενον καΐ βνμβεβηκός, αντος 
δ Π?Μτων ενεδεί^ατο' την γάρ γην εκ κύβων βνβτη- 
βάμενος, ων εκαΰτον εύ&ύγραμμοι περιεχονβιν έπι- 
φάνειαι, ΰφαιροειδες αντης γεγονεναι το ΰχημά φηΰι 
και βτρογγύλον. ωΰτ ονδεν έδει ποιεΐν των περι- 

20 φερών ίδιον ΰτοιχειον, ει και τοι^ εν^νγράμμοις 
προς αλληλά πως βνναρμοττομένοις 6 βχηματιΰμος 
ούτος επιγίγνεα&αι πεφνκεν. Β 

3. "Ετι, ενΰ•εΐα μεν η τε μείζων η τε μικρότερα 
την αντην εν&ύτητα διατηρεί, τάς δε των κύκλων 

25 περιφερείας, αν ώβι βμικρότεραι, καμπνλωτερας καΐ 
ΰφιγγομενας τη κνρτότητι μάλλον ορώμεν' αν δε 
μείζονς, άνειμε'νας' ιβτάμενοι γονν κατά την κνρτήν 

7 ιπίΐΐΐιη καϊ ή ίύϋ•ίΐα 16 Πλάτων] Τίω. ρ. όό ά 

9* 



132 ΡΙΑΤΟΝΙΟΑΕ ^υΑΕ8ΤIΟΝΕ3. 

περιφερειαν οι μεν κατά ΰημεΐον οΓ ^£ κατά 
γραμμην άπτονται των υποκείμενων επίπεδων ωβΟ-' 
νπονοήβειεν αν τυς ενϋ-είας κατά μικρά πολλάς 
ϋνντι^εμέναζ την περιφερή γραμμην άποτελεΐν. 

4. "Ορα δ\ μη των ενταϋ&α κυκλικών καΐ ύφαι- γ. 
ροειδών ούδε'ν εΰτιν άπηκριβωμένον , άλλ' έντάΰει 
και περιτάΰει των εύ&υγράμμων η μικρότητι των 
μορίων τήξ διαφοράς λανϋ'ανούβηζ επιφαίνεται το 
^ βτρογγύ?.ον και κυκλοειδές' δ&εν ονδε κινείται 
φύβει των ένταϋϋ-α ΰωμάτων εγκυκλίως ούδεν άλλ' ίο 
έπ' εύ&είαζ (ίπαντα' το δ' δντωξ βφαιροειδες ουκ 
εβτιν αίβ^ητοΰ βώματος αλλά της 'φυχής κα\ τοϋ 
νοϋ βτοιχεΐον, ο'ις και την κυκλοφορυκην κίνηβιν 
ως προβήκουβαν κατά φύΰιν άποδίδωβυν. 

ΖΗΤΗΜΑ 5'. ΐδ 

^Πώς ποτέ εν τω Φαίδρω λέγεται το τ^ν τοϋ 
πτεροϋ φύβιν, υφ' ής ανω το εμβριθές ανάγεται, 
κεκοινωνηκέναι μά?Λ6τα των περί το 6ώμα τοϋ 
&είον ;' 

Πότερου δτι περί έρωτος ό λόγος έ<3τί, κάλλους 20 
δε τον περί το βώμα 6 έρως, το δε κάλλος ομοιό- 
τητι τϊ] προς τά &εια κινεί και άναμιμνήΰκει την 
φνχήν η μάλλον ούδεν περιεργαβτέον άλλ' απλώς 
ϋ άκου<ίτεον δτι, των περί το ΰώμα της ψυχής δυνά- 
μεων πλειόνων ονβών, η διαλογιβτική και διανοη- 25 
τική μάλιβτα τοϋ 0•είου κεκοινώνηκεν, ην των 0•είων 

16 Φαί'ίρω] ρ. 246(1 17 α^ίΓαιί 18 τοϋ ^ίοϋ ιηβϊ 



ΡΕΑΤΟΝΙΟΑΕ ^υΑΕ8ΤIΟΝΕ8. 133 

καΐ ουρανίων εφηϋεν; ην ουκ άτΐο τρόπου τιτερον 
προΰηγόρενβεν , ώ^ την φνχην άπο των ταπεινών 
χαΐ Ο^νητών άναφέρονβαν. 

ΖΗΤΗΜΑ Ζ'. 

ό 1. ^Πώζ ποτέ φηβιν 6 Π?.άτων την άντιπερίδταβιν 
τήξ χινηβεωζ δια το μηόαμοϋ κενόν νπάρχειν αίτίαν 
είναι των περί τάζ ίατρίχάς ΰικνας παθημάτων, καΐ 
των περί την κατάποΰιν καΐ τα ριπτοίμενα βάρη 
καΐ τα των νόάτων ρεύματα και κεραυνούς, την τε 

10 φαινομένην προξ ήλεκτρα καΐ τον λί&ον τον Ήρά- Ε 
κλειον δλκην τάζ τε των φϋ-όγγων ΰνμφωνίαζ; 
δό^ει γαρ άτόπωζ αιτίαν μίαν πάμπολλων κοΧ ανό- 
μοιων γενεβιν επάγειν πα&ών. 

2. Το μεν γαρ περί την άναπνοην ώζ γίγνεται 

15 τϊ] άντιπερίβτάβεί τον άε'ροζ, αντος ικανωζ άποδε- 
δειχε' τα δε λοιπά πάντα φήβα^ ϋ^ανματονργεΐοΟ^αι 
καΐ τω κενόν είναι μηδϊν περιω&εΐν θ' αυτά ταντ 
είζ άλληλα και διαμείβεβ^αι προς τάς αντών έδρας 
ιόντα, την κα-θ-' εχαΰτον έ^εργαΰίαν ήμΐν άφηκε. 

20 ο. Πρώτον μεν ονν το περί την βικναν τοιούτον Ε 
εβτιν 6 περιληφ&είς ύπ' αυτής προς τη ΰαρκΐ μετά 
^ερμότητος άηρ εκπυρω&είς και γενόμενος τών τοϋ 
;(ίίλκοΟ πόρων αραιότερος ε^ε'πεβεν ουκ εις κενι)ν 
χώραν, ου γάρ εβτιν, εις δε τον περιεΰτώτα την 

2 άπό *: απο 5 Πλάτων] Τίπι. ρ. 80 α εη. 12 μίαν 
ΕίίθΗίίυβ. μίαν βίηο αΙτίαν Βοΐιείίβηβίιΐδ 13 ίηάγιιν 

Αηοηγιηυ3: νηάγιιν 15 άποδίδιιχΒ] Τϊηι ρ. 791} 16 φηαας] 
ΐΐ). ρ. 80ο 17 -λαί τω -κίνόν ίϊναι μι^δίν *: τί καΐ ίϊναι 

μηδΐν οι. 1. 1. 



134 ΡΙ.ΑΤΟΝΙΟΑΕ ^υΑΕ8ΤIΟΝΕ8. 

ύίκναν ε^ω&εν αέρα, κάκεινον άπέωΰεν' 6 δε τον 
προ αντον• ■ασί τοϋτο πάβχων άεΐ καΐ δρών ό 
εμπροβ&εν υποχωρεί, της κενούμενης γλιχόμενος 
χώρας, ην 6 πρώτος εΐέλίπεν οντω δε ττ} βαρκΐ 
1005 :Γίρί Ρίπτων, ί)ί η ΰικνα δέδρακταί, καΐ άναζεων 5 
αμα ΰννεκ^λίβει το νγρον εις την ΰικναν. 

4. Ή δε κατάποβις γίγνεται τον αντον τρόπον 
αϊ γαρ περί το ΰτόμα καΐ τον ύτόμαχον κοιλότητες 
άερος άεΐ πλήρεις ειβίν' οταϊ-» ούν έμπιεβ^Ύ] το βιτίον 
νπο της γλώττης, αμα καΐ των παριβ&μίων έντα- ίο 
%έντων, εκΟ-λιβόμενος 6 αήρ προς τον ούρανόν 
έχεται τον ύ7Γο;ίωρο{)ΐ'το5 και. ύννεπω&εΐ το βιτίον. 

5. Τα δε ριπτονμενα βάρη τον αέρα Σχίζει μετά 
πληγής έμπεβόντα κα\ διίΰτηύιν' 6 δε περιρρέων 
όπίβω, τω φνΰιν εχειν άεΐ τήν έρημονμειη]ν χώραν ΐ5 
διώκειν καΐ άναπληροϋν, βννέπεται τω άφιεμένω 
τήν κίνηβιν βννεπιταχννων. 

Β 6. Αι δ\ των κεραννών πτώΰεις καΐ αύται 
ρίψεβιν £θΐκα(3ΐν• εκπηδα γαρ νπο πληγής εν τω 
νέψει γενομένης το πνρωδες εις τον άέρα' κάκεΐνος 2ο 
άντιρραγεΧς νποχωρεΐ, και πάλιν ες ταντο ΰνμπί- 
πτων ανω&εν έ^ω^εΐ κάτω παρά φνΰιν άποβιαζό- 
μενος τον κεραννόν. 

7. Τϋ (ϊ' ήλεκτρον ονδεν έλκει των παρακειμένων 
ωύπερ ονδ' ή ΰιδηριτις λίϋ-ος, ονδε προΰπηδα τι 2δ 
τοντοις άφ' αύτοΰ των πληΰίον αλλ' ή μεν λί&ος 

2 αΰτοΰ *: αντοϋ δρών λΥ: ίίγων 3 υποχωρεί^ 

α,άά. ύ δ' 'όπΐΰ^ιν ίπιχωρεΐ ιάβιαι 5 άναζίων'\ αναξίων 
Α1(Ηηα. άναπιίζων Ειηροι-ίπδ. Υυΐ^αία ρι-Β,θβία,ί. 



ΡΕΑΤΟΝΙΟΑΕ ^υΑΕ8ΤI0ΝΕ8. 13δ 

τινάξ άτίορροάζ έ^ίηβίν εμβρί&εΐς καΐ πνευματώδεις, 
αίζ 6 βννεχήζ άναΰτελλόμενος άηρ ώ&εΐ τον προ 
αντοΰ' κάκεινος εν κύκλω περαων καΙ νπονοβτών 
ανΟ'ίξ επί την κενονμενην χώραν άτιοβίάζεται καΙ 

5 βννεφελκεταί, τον ΰίδηρον. το δ' ηλεκτρον έχει Ο 
μεν τι ψλογοειδεξ η πνευματικόν, έκβάλλεί δε τοϋτο 
τΤ] τρί-φει τήζ επιφανείας, των πόρων άναΰτομω- 
ϋ-ε'ντων το δε τκύτο μεν εκπεβον ποιεί τω της 
(ίιδ'ηρίτίδος, έφελκεται δε των πληΰίον τά κουφό- 

10 τατα καΐ ξηρότατα διά λεπτότητα καΐ άΰϋ-ενειαν ' 
ου γάρ έβτιν ίβχυρόν ούδ' έχει βάρος ονδε ρύμην 
πλη&ος άερος έ^ώβαι δυναμένην, ώ των μειζόνων, 
ώϋπερ η βιδηρΐτις, επικρατήσει, πώς ούν οϋτε 
λί%•ον ούτε ^ύλον ό αήρ άλλα μόνον τον ΰίδηρον 

15 ώϋεΐ καϊ προβτέλλει προς την λίϋΌν; αύτη δ' έβτΐ Ο 
μεν απορία κοινή προς τε τους δλκτ} της λί&ου 
καϊ τους φορά τοϋ ΰιδήρου τήν βύμπη^ιν οιο- 
μενους γίγνεβ&αι των ΰωμάτων είλυΰπάν δ' ούτως 
νπο τοϋ Πλάτωνος, ό βίδηρος ούτ' άγαν αραιός 

20 έβτιν ως ^ύλον ούτ άγαν πυκνός ως χρνβός 
η λίϋ-ος, άλλ' έχει πόρους και οί'μους καϊ τραχύ- 
τητας διά τάς ανωμαλίας τω αέρι βυμμέτρους, ώβτε 
μή άπολιβΟ-άνειν άλλ' ε'δραις τιβίν ένιβγβμενον 
καϊ άντερείβεύι περιπλοκήν βνμμετρον εχούΰαις, ίος 

25 αν έμπεόιι προς τήν λί&ον φερόμενος, άποβιάζεβ9•αι 



1 *: άπορροίκς 3 αΰτοΰ *: αϋτοΰ ΙΓι ττροστί-'/Ι/Ιίΐ] 

προαειλιι? ^\^. την^^ί: τ6ν 16 της*: τον ίϋ ίίλΐ'απάν ό'\ 
οοΓΓΪ^. νί(1. ίΐνιτ' (ίν δ' αηί ίλνετο δ' αν '2ί} μή 

ΟπβΙ»ηθΓα8 : μίμε ^^^. *: άποΙιαΟ^αίνιιν 



136 ΡΙΑΤΟΝΙΟΔΕ ςυΑΕδΤΙΟΝΕΒ. 

καΐ προωϋ-εΐν τον ΰίδηρον. τούτων μίν ονν τοιού- 
τος τις άν εί'η λόγος. 

8. Ή δε των έπΙ γης υδάτων ρνβις ονχ ό/^οιως 
ενΰννοπτον έχει τον της αντιτιεριώύεως τρόηον. 

Ε άλλα χρή καταμανΟ-άνειν τά λιμναία των υδάτων 5 
άτρεμοϋντα καΐ μένοντα, τω η:ερικεχύ6%•αι καΐ 6υν- 
αγαγεΐν Λανταχό^εν αϋτοΐς άκίνητον αέρα, μηδαμοϋ 
κενην ποιοϋντα χώραν. το γοϋν έτίΐηολης ύδωρ έ'ν 
τε ταΐς λίμναις κάί εν τοις πελάγεβι δονείται κα\ 
κυμαίνεται , τοϋ αέρος βάλον λαμβάνοντος^ έπεται ίο 
γαρ ενΟ•ύς με%Ί6ταμένω καΐ ύυναηορρεΐ δια την 
άνωμαλίαν η γαρ κάτω πληγή την κοιλότητα ποιεί 
τοϋ κύματος' ή (ϊ' ανω τον δ^^κον, άχρι ον καταβτη 
καΐ παύβηται, της περιεχούΰης τά νγρά χώρας ιοχα- 
μένης. αί ρύΰεις ονν των φερομένων αεί τά υχο- ΐ5 

Γ χωροϋντα τοϋ αέρος διώκουβαι τοΓ? ^' άντιπεριω- 
^ονμένοις έλαυνόμεναι το ενδελεχές και αλώ(ρΐ]τον 
έχουβι. διΌ και φέρονται &άττον οι ποταμοί πλη- 
^ύοντες' δταν δ' ολίγον /} και κοίλον, ΐεται το 
νγρον ■χίπ άβ&ενείας, ούχ νπείκοντος τοϋ αέρος ονδε 20 
πολλήν άντιπερίβταβιν λαμβάνοντος, οντω δε καΐ 
τά πηγαία των υδάτων άναγκαΐόν εΰτιν άναφέρεβ^αι^ 
τοϋ 0•ύρα&εν αέρος εις τάς κενονμένας εν βάϋ'ει 
χώρας ύποφερομένου και πάλιν ϋ•νραξε το ϋδωρ 
1006 έκπ£;απ;οι/το?. οίκου άε βαϋ-υβκίου καΐ περιέχοντος 25 
αέρα νήνεμον ϋδατι ρανϋΊν έδαφος πνεϋμα ποιεί 

6 π£ρικίχώσθ•β;ι νΥ; ηοη ορυ8 7 *•.(χντοΐς 13 άχρι*: 
αχρίδ^ 14 ίνιαταμΒνης λΥ 19 ι'ίται ϋαβΙ)ηβηΐ8: ιεται 
26 νηνίμον ^: η ανεμον 



ΡΕΑΤΟΝΙΟΑΕ ^υΑΕ8ΤIΟΝΕ8. 137 

καΐ ανεμον, με&ιβταμ,ενον τον άερος ίξ έδρας 
παρεμτίίπτοντί τω νγρώ και. τίληγάς λαμβάνοντοζ. 
οντωξ έ^,ω0^εί6%•αί -θ-' ν% αλλήλων και άνΟ^ντίεΐκευν 
άλλήλοις τίεφνκεν, ουκ οϋβης κενότητοζ εν /} &ά- 

5 τερον ίδρνΟ•εν ον μεϋ•ε^εί της 0-ατέρον μεταβολής. 

9. ΚαΙ μην τα τίερΧ της 6νμ(ρωνίοίς αντος εϊ'ρηκεν, 

ον τρότίον ομοιονΰι τους φ&όγγονς. ό^νς μεν γαρ 

6 ταχνς γίγνεται βαρνς δ' δ βραδύς" διδ καΐ πρό- 

τερον κυνοϋβι την αί'β&ηΰι,ν οι ό^εΐς' όταν δε τον- 

10 τοις ήδη μαραινομενοις καΐ άπολήγονοιν οι /3ρο:^£ί§ 
έτίΐβάλωΰιν αρχόμενοι^ το κρα&εν αυτών δι όμοιο- Β 
ηά&ειαν ήδονήν τη άκοη παρεβχεν, ην βνμφωνίαν 
καλονβιν. οτι δε τούτων όργανον ό αήρ εβτι, 
ράδιον οννιδείν εκ των προειρημένων. εΰτι γαρ 

15 ή φωνή πληγή τοϋ αιΰ&ανομενον δι' ώτων νη' 
άερος' πλήττει γαρ πληγείς ό αήρ {)πό τοϋ κινή- 
(?αι/τθ5, αν μεν ή βφοδρόν, ό^εως, αν δ' αμβλύ, 
μαλακώτερον' ό ίή βφόδρα καΐ βνντόνως πληγείς 
προΰμίγννβι τη άκοη πρότερος, είτα περιιων πάλιν 

20 και καταλα/[ί/3άι/ων τον βραδύτερον ΰννέπεται και 
ύνμπαραπεμπει την αΪ6%•η<5ιν. 

ΖΗΤΗΜΑ Η'. 
1. '^Πώς λέγει τάς ■φνχάς ό Τίμαιος εί'ς τε γήν και Ο 
βελήνην καΐ ταλλα οΰα υρ^^ανα χρόνου θπαρήναι•,' 
25 Πότερον όντως έκίνει τήν γήν, ώΰπερ ήλιον 
και βελήνην και. τους πέντε πλάνητας, ους όργανα 

5 *: [δρνν&ίν 6 ιίρηκίν] Τΐιη. ρ. 80 8(]. 7 δμολογοΰαιν 
οΓ φ&όγγοι Νο^αΓοΙίΐ 2;^ Τίμαίος] ρ. 42 (Ι 24 *: τα αίλκ. 



138 ΡΙΑΤΟΝΙΟΑΕ ^υΑΕ8ΤIΟΝΕ8. 

χρόνου δια τάς τροπάς ηροΟηγόρενε , καϊ έδει τήν 
γήν ^ίλλομένην περί τον δίά πάντων πόλον τετα- 
μένον^ μη μεμηχανήβ&αι ΰννεχομενην καϊ μενονΰαν, 
άλλα βτρεφομενην καΐ άνείλονμενην νοεΐν, ώς 
νβτερον ^Αρίΰταρχοξ καϊ Σέλευκος άπεδείκννϋαν, δ 
ό μεν νποτι&έμενος μόνον 6 δε Σέλευκος καϊ απο- 
φαινόμενος ; Θεόφραβτος δε καΐ προβίΰτορεΐ τω 
Πλάτο^νι πρεββυτέρω γενομένω μεταμέλειν, ώς ου 
προβήκουβαν άποδόντυ τι] γγ] την μέΰην χώραν του 
παντός. ίο 

Ι) 2. ^Ή τούτοις μεν αντίκειται πολλά των ομολο- 
γουμένως άρεΰκόντων τάνδρί' μ.£τα7ραΛτ£Όν (Ϊ£ 
τό "^ χρόνου^ ^χροι^ω' λαμβάνοντα άντΙ της γενικής 
τ'ήν δοτικήν, και δεκτέον όργανα μή τους άύτέρας 
αλλά τά σώ^Λατα των ζωών λέγεβΟ-αι; κα&άπερ ΐ5 
Άριβτοτέλης ώρίΰατο την ψυχήν ^πρώτην εντελέχειαν 
βώματος φυβικοϋ οργανικού δυνάμει ξω^ν εχοντος.' 
ώβτε τοιούτον είναι τον λόγον' αί φυχαΐ εις τά 
προβήκοντα οργανικά <?ώματα εν χρόνω κατεβπά- 
ρηβαν. άλλα κα\ τοϋτο παρά την δό^αν έΰτίν' ου 20 
γάρ άπα^ άλλα πολλάκις όργανα χρόνου τους 
άβτέρας εΐ'ρηκεν, όπου καΐ τον ηλιον αυτόν ^είς 

Ε διοριβμόν καϊ φυλακήν άριΟ-μών χρόνου γεγονέναι' 
φηβΐ μετά των άλλων πλανήτων. 

3. "/ίριϋτον ούν την γήν όργανον άκούειν χρόνου, 25 
μη κινουμένην ωβπερ τους άβτέρας, άλλα τω περί 
αυτήν μένουΰαν άει παρέχειν έκείνοις φερομένοις 

1 Τΐηι. ρ. 401) 12 *: τω άνδζΐ 16 Άριατοτέλης] 
ρ. 412, 27 8ς[. ΐΐ». ηςώτην *' 23 Τΐηι. ρ. 38ο 



ΡΙΑΤΟΝΙΟΑΕ ^ϋΑΕ8ΤI0ΝΕ8. 139 

ανατολάς και δνβείς, αίζ τα πρώτα μέτρα των χρό- 
νων, ήμεραι καϊ νύκτες^ ορίζονται" δώ καί '^ φύλακα 
καΐ δημίονργόν αυτήν άτρεκη νυκτός καϊ ημερας' 
προβεΐπε' καϊ γαρ οί τών' ωρολογίων γνώμονες ου Γ 
5 βνμμε%• ιπτάμενοι ταΐς 6κιαΙς άλλ' εβτωτες όργανα 
και χρόνου μέτρα γεγόναβι, μιμούμενοι της γης το 
επιπροβ^οϋν τω ήλίω περί αυτήν υποφερομένω, 
καΰ-άπερ είπεν Εμπεδοκλής 

^ νύκτα δε γαία τίΟ'ηΰιν, ύφιΰταμένη φαεεΰΰι.' 

10 τοϋτο μεν οϋν τοιαύτην έχει τήν έ^ήγηΟιν. 

4. Εκείνο δε μάλλον αν τις ϋπίδοιτο^ μη παρά 
το εικός ό ήλιος καϊ άτόπως λε'γηται μετά της 
βελήνης καϊ των πλανήτων εις διοριβμόν χρόνου 
γεγονέναι. καϊ γάρ άλλως μέγα τοϋ ηλίου το αξί.- 

15 ωμα και υπ" αύτοϋ Πλάτωνος εν Πολιτεία βαΰιλεϋς 
άνηγόρευται παντός τοϋ αί6ϋ•ητοϋ καϊ κύριος, ώ(?π:£ρ1007 
τοϋ νοητοϋ τάγαϋ-όν εκείνου γάρ έκγονος λέγεται, 
παρέχων τοις δρατοΐς μετά τοϋ φαίνεβΟ-αι το γίγνε- 
Ο&αι, κα^άπερ απ" εκείνου το είναι καΐ τό γιγνώ- 

20 βκεΰ&αι τοις νοητοΐς υπάρχει. τον δή τοιαύτην 
φύβιν ίχοντα καϊ δύναμιν τηλικαύτην %εόν όργανον 
χρόνου γεγονέναι καϊ μέτρον εναργές της προς 
άλλήλας βραδυτήτι και τάχει των οκτώ βφαιρών 
διαφοράς ου πάνυ δοκεΐ πρεπώδες ούδ^ άλλως 

25 «υλο^Όΐ/ είναι, ρητέον οϋν τους υπό τούτων ταρατ- 
τομένους δι άγνοιαν οϊ'εαΟ•αι τόν χρόνον ' μέτρον 

Ά Τίαι. ρ. 40ο ΐΐ». καϊ] τι καΐ ΡΙαΙο 8 Έμπιδο- 
κλής] νβ. •251 9 ίφιαταμίνη 8οα1ΐ^Οΐ•ϋ3 15 Πολιτίία.1 

ρ. δπ8α 17 *: τό άγκΛΪυν 



140 ΡΙ.ΑΤΟΝΙΟΑΕ ^υΑΕ8ΤI0ΝΕ8. 

είνοα κι,νήβεωξ καΐ άρι&μον κατά το πρότερον καΐ 
Β νϋτερον' ως '^ριβτοτελης είπεν , ») 'τό εν κίνήβεί 
ποβόν" ώς ΣπενΘίπττος, η 'διάΰτημα κινήΰεως' άλλο 
ό' ονδεν ώς ένιον των Στωικών απο ΰνμβεβηκότοζ 
οριζόμενου την δ' οΰσι'αν αντον καΐ την δνναμιν δ 
ου 6ννορώντες, ην ο τε Πίνδαρος έοικεν ον φανλως 
νπονοών είηεΐν 
^ανακτά τον πάντων υπερβάλλοντα χρόνον μακάρων' 

ο τε Πν&αγόρας, έρωτη&είς τί χρόνος εΰτί, την 
τοΰτου φνχ'ήν ειπείν, ου γαρ πάϋ•ος ονδε ΰυμβε- ίο 
βηκος '^ς έτυχε κινηβεως ο χρόνος εότίν, αι'ηα ίε 
καΐ δύναμις κα\ άρχη της πάντα Ουνεχοΰβης τά 
γιγνόμενα ΰυμμετρίας καΐ τάξεως, ην η του όλου 
φΰύις έμψυχος ούΰα κινείται" μάλλον δε κίνηΰις 
Ο ούΰα και τά^ις αϋτη και βυμμετρία χρόνος καλείται" ΐ5 

"^ πάντα γαρ δι άψόφου 
βαίνων κελεύ&ου κατά δίκην τά ϋ-νήτ αγεΐ'' 

και γάρ ή ψυχής οΰ^ι'α κατά τους παλαιούς '^άριϋ-μος 
ην αΰτ05 εαυτόν κινων\ διο δη και Πλάτων έ'φη 
' χρόνον άμα μετ ουρανού γεγονεναι' κίνηΟιν δε ^ο 
και προ της τού ουρανού γενέβεως. χρόνος (5' ουκ 
ην ονδε γάρ τά^ις ούδε μέτρον ούδεν ούδε διορι- 
βμός, αλλά κίνηΰις άόριβτος ώΰπερ άμορφος ϋλη 

1 το ΛΓΪδίοίβΙεδ ρ. 219, ίΐ' 8 Βοι-οΐν. 1 ρ. ;ΐ81 
«ΖΌτκτα: Ηο^ηϊυΒ: άνά 10 τούτον^ τον ονρανοΰ Ϊυι•ηβ1)ΐα8 

'ψυχην] δβοί οί. ρ. 88413 10 Ειηϊρ. Τιό. 888 18 κατά 
τοί'5 ποίίαιονς] νκΐ. ρ. 898 Ο βί ΧβηοΙίΓίΐίβδ Ώαι-δΙβΙΙ. πηΛ 
Ηαιηιηΐ. ιΐ. Ει-α^Ώΐ. ν. Κ. Ηθΐηζβ. ΐ6Ϊρζί^. ΤβιιΙ»η6ΐ•. 1892 
ρ. 182 19 Πλάτων] Τίιη. ρ. 381) 



ΡΙ.ΑΤΟΝΙΟΑΕ ^υΑΕ8ΤIΟΝΕ8. 141 

γ^ρόνον κ<χΙ άβχημάτίΰτοζ' έποκλνβαΰα ό' εν χρόα 
καΐ καταβαλονβα την μεν νλην ΰχήμαβο την δε 
κίνηΰι,ν περίόδοις, την μεν κόβμον αμα την δε 
χρόνον εποίηβεν. εικόνες δ^ ειβίν ίχμφω τον &εον, 

δ τ^ι^ μεν ονβίας δ κόΰμο; της ό' άιδιότητος 6 
χρόνος εν κινήβεί, καϋ^ύτίερ εν γενέβει 0-εος ό 
κόβμος. ο^εν ομον γεγονότας φηβΐν ό^Μον καΐ 
?.ν0^ή(}εΰ&αί πάλιν, αν τις αντους καταλαμβάντ] λνβις' Ο 
ον γαρ ο'ιόν τ είναι χωρίς χρόνου το γενητον 

10 ώΰτΐερ ονδε το νοητον αιώνος, ει μέλλει το μίν 
άεΐ μενειν το δε μηδέποτε διαλνεβ&αι γιγνόμενον. 
όντως ονν άναγκαίαν προς τον ουραίων έχων 
θνμπλοκην και βυναρμογήν 6 χρόνος ουχ απλώς 
έβτι κίνηβις, άλΧ' ώβπερ εΐ'ρηται κίνηβις εν τά^ει 

15 μέτρον εχονΰτ] και πέρατα και πβριόδονς' ων 6 
ί/λιοί έπιΰτάτης ών και ϋκοπός υρίζειν και βρα- 
βενειν και άναδεικννναι και. άναφαίνειν μεταβολάς 
και ώρας, ^ αϊ πάντα φερονβι"" κ«•9•' Ήράκλειτον,Ε 
ονδε φαύλων ονδε μικρών άλ?Μ τών μεγίΰτων 

20 και κνριωτάτων τω ηγεμόνι και πρώτω &εώ γίγνεται 
βννεργός. 

ΖΗΤΗΜΑ Θ'. 
1. Περί τών της φνχης δννάμεων έν Πολιτεία 
Πλάτωνος την τον λογιατικον καΙ ϋ'νμοειδοϋς καί. 

1 ίπιν.λνβαΰα ΰ' έν χ^ΰ^^\ οοιτυρί». ίπακολυνϋ•ηαασα 
δΐ αυμμίτρία λν. ίηιν,Ινοαΰα ϋε Μοίρα καΐ κηταλαβοϋαα 
ΕΓη])θπυΗ. ίπικίνσααα δ' Ιν χρόνω? 7 φηαΐν] Τίιη. ρ. 38ΐ) 
9 ηναι] Λάά. λΥ 10 μίν ΙίΐηηοΙϊηβ 18 Ήράκλειτον] 

Βγντα,Ιβτ. ρ. 14 19 οίίτί — ο{ίτΕ? 2'Λ Πηλιτι-ια'] οί'. ρ. 

443α 24 •: λογικον 



142 ΡΙΑΤΟΝΙΟΑΕ ^υΑΕ8ΤIΟΝΕ8. 

έτΐίϋ-νμητικοϋ ΰνμφωνίαν αρμονία μεβης καί ντίάτης 
χαΐ νήτηζ είκάβαντος αριύτα, δίαπορήύειεν αν τΐξ 
^πότερου κατά της μεβης το ϋ-νμοειδεζ η το λογι- 
Γ βτικον έ'τα^εν' αυτός γαρ εν γε τούτοις ον δεδή- 
λωκεν. ή μεν ονν κατά τόπον των μερών τάΒ,ις 5 
£1^ τνιν της μέΰης χώραν τί&εταί το Ο'νμοείδες, το 
δε λογιβτικόν εις την της υπάτης, το γάρ άνω 
καΙ πρώτον υπατον οι παλαιοί προ6ηγόρενον' Τ] καΐ 
ΐΞίενοκράτης Αία τον μεν εν τοις κατά ταυτά και 
ίύβαντως έ'χονΰιν ϋπατον καλείς νέατον δε τον υπό ίο 
βεληνην πρότερος ό"' "Ομηρος τον των αρχόντων 
1008 άρχοντα &εόν ^ϋπατον κρειόντων' προΰεΐπε. καϊ 
δικαίως τω κρατίΰτω άποδεδωκε την άνω χώραν η 
φνβις, ωβπερ κυβερνήτην ένιδρύβαβα τι] κεφάλι] 
τόν λογιβμόν, εοχατον δε και ν£ατοι/ άποικίύαβα ΐδ 
πόρρω το έπι%•νμητικόν. η γάρ κάτω νεάτη προβ- 
αγορεΰεται τάξ,ις, ώς δηλοϋΰιν αϊ των νεκρών 
κληβεις 'νερτερων' καί ^ενερων' προβαγορευομενων 
ενιοι δε καΐ των άνεμων φαβί τόν κάτωθεν εκ τοϋ 
άφανοϋς πι/εοι^τα νότον ώνομάβ^αι. ην ουν το 20 
ί'σχατον εγ^ει προς το πρώτον άντί&εβιν καΐ το 
νέατον προς το ΰπατοι/, ταΰτην τοϋ έπι^υμητικον 
προς το λογιΰτικόν έχοντος, ουκ έβτιν άνωτάτω μεν 
είναι και πρώτον {ίπατον (5έ μη είναι το λογιβτικόν 
Β αλλ έτερον, οί γάρ ως κυρίαν δύναμιν αύτω την 25 
της μέΰης αποδίδοντες άγνοοϋΰιν δτι την κνριω- 

4 αΰτόδ "νν": ούτος 9 μεν εν Ηβϊηζίυδ (ΐη 1ϊΙ)γο 1. ρ. 165): 
ίν μεν Λ. ταντά *: τα αυτά 11 "Ομη^ος] οί. Θ 31 
13 τω κρατί'στω μεν Ββη3β1βΓΠ8 



Ρ1ΑΤ0ΝΙ0ΑΕ ^υΑΕ8Τ10ΝΕ8. 143 

τέραν αφαιρούνται την της υπάτης, μήτε τω ϋ-νμω 
μήτε νΐ] έπι&νμία προβήκονβαν' έκάτερον γαρ αρχε- 
6%-αι και άκολον%•εΐν ονδετερον δ' αρχειν η ηγεΙόΟ^αι 
τοϋ λογιβτικον πεφνκεν. έτι δε μάλλον τΤ] φνβεν 

5 φανεΐται το ^νμοειδες τω τόηω την μεΰην έχον 
εκείνων τά^ιν εί' γε δη τω μεν λογιβτικω το αρχειν, 
τω δε ^νμοειδεΐ το αρχεΰ&αι και το αρχειν κατά 
φνΰιν εβτίν, νπηκόω μεν οντι τοϋ λογιβμον κρα- 
τοϋντι δε καΐ κολάξοντι την επιϋ-νμίαν, όταν άτίει&Τ] 

10 τω λογιβμω. και κα&άπερ εν γράμμαβι τα ημίφωνα Ο 
μέβα των άφωνων έβτι καΐ των φωνηέντων τω 
πλέον εκείνων ήχεΐν ελαττον δε τούτων, όντως εν 
τη ιρνχη τάν^ρώπον το %•νμοειδες ουκ άκράτως 
παϋ'ητικόν έβτιν άλλα φανταβίαν καλόν πολλάκις 

15 έχει μεμιγμενην άλόγω τη της τιμωρίας ορίζει. 
και Πλάτων αντός είκάβας ϋνμφντω ζενγει και 
ηνιόχ^ω το της ίΡυχής είδος, ηνίοχον μεν, ως παντί 
δήλον, άπέφηνε το λογιβτικόν των δ' ίππων το 
μεν περί τάς επιϋ-νμίας άπει&ες και άνάγωγον 

20 παντάπαΰι ^περί ώτα λάβιον, κωφόν, μάβτιγι μετά 
κέντρων μόλις νπεΐκον', το δε Ο^νμοειδες ενήνιον 
τα πολλά τω λογιΰμω καΐ βνμμαχον. ώΰπερ ονν Ό 
6ννωρίδος ονχ 6 ηνίοχος έβτιν άρετη και δυνάμει 
μέβος, άλλα των ίππων 6 φαυλότερος μεν τοϋ 

25 ηνιόχου βελτίων δε τοϋ όμοζύγον, οϋτω της 'φνχής 



12 ίιχ^ιν ί^ΟΟηϊοπΗ: ^χιιν 13 *: τυν άνϋ•ρό>πον 15 8: 
άλόγως ΙΟ Πλάτων] ΙΊκιοιΙτ. ρ. '21ϋα 18 πϋΐΐίιη τόν μίν 
παρά τάς — άτκιΟ'η — — νπι^[ί-Λοντα τί» Ιπιϋ'νμητ]ιν.όν, 
το ό^ Ό•, τόν ίνι\νιον 20 \\). ρ. 253 ο 21 μό^ις Γ1α(ο 



144 ΡΙ^ΑΤΟΝΙΟΑΕ ^υΑΕ8ΤIΟΝΕ8. 

ον τω κρατονντι την μεΰην απένειμε τάΐΕ,ιν, άλλ' 
ώ πάΰ-ονς μεν ήττον η τω τρίτω μάλλον δ' η τω 
πρώτω, λόγου δε μάλλον η τω τρίτω ήττον δ' η 
τω ^ρώτω μετεβτιν. αντη γαρ ή τάξίζ καΐ τήν 
των ΰνμφωνίών άναλογίαν φνλάΰΰεί, τον μεν ^νμο- 5 
είδους ηροζ το λογιβτικΌν ώς ντίάτην το δια τεββά- 
ρων, ηρος δϊ το έτΐΐϋ-νμητίκον ώς νήτην το διά 
τΐεντε, τοϋ δε λογιΰτικον προς το έτηϋ^υμητικον ως 
υπάτη προς νήτην το διά παύών. εάν δε τον 

Ε λογιβμον εις το μέβον ελκωμεν, εΰται πλέον 6 ϋ^νμος ίο 
απέχων της έπι^νμίας^ ον ένιοι των φιλοβόφων 
έπι&νμία ταντόν είναι δι ομοιότητα νομίζονβιν. 

2. '"// το μεν τοις τόποις άπονέμειν τά πρώτα 
καΐ τά μέβα καΐ τά τελευταία γελοΐόν έβτιν, αυτήν 
τήν νπάτην ορώντας εν μεν λύρα τον άνωτάτω καϊ ΐ5 
πρώτον^ εν δ' ανλοΐς τον κάτω καϊ τον τελενταΐον 
επέχουΰαν. έτι δε τήν μέΰην εν ω τις αν χωρίω 
της λύρας τέμενος ώΰαύτως άρμόΰηται, φ&εγγο- 
μένην δεύτερον μεν υπάτης βαρύτερον δε νήτης. 

Γ καϊ γάρ οφθαλμός ουκ εν παντί ζφω τήν αυτήν 2ο 
έχει τά^ιν, εν παντϊ δ\ καϊ πανταχού κείμενος κατά 
φύβιν οράν ομοίως πέφυκεν. ώβπερ ονν ό παιδα- 
γωγός ου πρόσ&εν άλλ' 'όπιβ&εν βαδίζων άγειν 
λέγεται^ καϊ ό των Τρώων βτρατηγός 

^δτε μέν τε μετά πρώτοιύι φάνεβκεν, 25 
άλλοτε ό' εν πυμάτοιύι κελεύων' 

2 τρίτω μάλλον δ' ί) τω ο,άύ. λΥ 3 ήττον 8' η τω 
ττρώτφ κίβω 2δ Ηοω. Λ' 6ί 



ΡΕΑΤΟΝΙΟΑΕ ^ϋΑΕ8ΤI0ΝΕ8. 145 

εκατερω&ι δ' ην πρώτοζ και την Λρώτην δννκμίν 
εΐχεν' οντω τα της 'φνχης μόρια δει μη τοις τόηοις 
καταβιάζεΰΟ^αι μηδέ τοις όνόμαβιν, άλλα την δννα- 
μιν καΐ την άναλογίαν έ^'ετάζειν. το γαρ τη -θ^ε^ίΜΟΟδ 

5 πρώτον ίδρϋβ&αι το λογιβτικόν εν τω ΰώματι ταν- 
^ρώπου κατά βνμβεβηκός έβτι' την δε πρώτην 
έχει καΐ κνριωτάτην δνναμιν ώ§ μέΰη προς νπάτην 
μεν το έπι&νμητικόν, νητην δε το Ο'νμοειδες, τω 
χαλάν καΐ έπιτείνειν και όλως ΰννωδά καΐ ΰνμφωνα 

10 ποιεΐν έκατερον την νπερβολην άφαιρών και πάλιν 
ονκ έων άνίεΰ^αι παντάπαόιν ονδε καταδαρ&άνειν' 
το γαρ μέτριον και ΰνμμετρον ορίζεται μεΰότητι. 
μάλλον δε τοντο τέλος εβτι της τοϋ λόγον δυνά- 
μεως, μεβότητας εν τοις πάΟ'εβι ποιεΐν, ας ιεράς 

ΐδ καλονβιν οΰ(74α?, εχονΰας την των άκρων προς τον β 
λόγον καΐ προς άλληλα διά τοϋ λόγον βνγκραβιύ. 
ον γαρ η βννωρις μέβον έχει των υποζυγίων το 
κρεΐττον ονδε την ηνιοχείαν άκρυτι^τα &ετέον άλλα 
μεβότητα της εν ο^,ντητι και βραδντητι των ίππων 

20 άμετρίας, ωΰπερ ή τον λόγου δύναμις αντιλαμβανό- 
μενη κινουμένων άλόγως των παΟ-ών και βυναρ- 
μόττονΰα περί αντην εις το μέτριον ελλείψεως και 
υπερβολής μεβότητα κα&ίβτηβι. 

ΖΗΤ1ΙΜΛ Ι'. 
25 1. '^ιά τί Πλάτων είπε τον λόγον ε^ ονομάτων 
και ρημάτων κεράννυα&αΐ',' δοκεΐ γαρ πάντα πλην 

5 *: τοϋ άν&ρώπου 13 τηντο τίλοςΌϋβΙϊηΘΓυβ: τοντο άτ(λ\ς 
1Γ) κητλοΰσι ν.(χϊ όαίας ΚπιρθΓΪιΐΗ 2Γ) /Ιλατων] 8ορ1ι. ρ. 202 ο 
Ι•1ιιΙ»Γ(•Ιπ ΜοΓοϋι». νοί. VI. 10 



146 ΡΙ,ΑΪΟίίΙΟΔΕ ςϋΑΕδΤΙΟΝΕδ. 

όνεΐν τούτων τα μέρη τοϋ λόγου μηϋ^εν, 'Όμηρον 
δε καΐ νεανιενΰάμενον εί§ ενα βτίγον εμβαλείν 
άπαντα τοϋτον 

Ο ^αύτοξ ίων κλιβίηνδε, το 6ον γέρας' δςρρ' εν είδγις! 

καΐ γαρ αντωνυμία καΐ μετοχή και όνομα καΐ ρήμα 5 
καΐ 7ίρόΰ•ε6ίξ καΐ άρθρον καΐ 6ννόεσμθ£ και 
επίρρημα ενεβτι' το γάρ ^δε' μόρων νυν άντΙ της 
'είζ' προ%'έ6εωξ τέτακται' το γάρ ^κλίβίηνδε' τοιοϋτόν 
έβτιν οίον το ^'Α%•Ύΐναζε\ τι δη ρητεον ύπερ τοϋ 
Πλάτωνος ; ίο 

'Η οτι πρώτον λόγον οί παλαιοί την τότε καλου- 
μένην πρόταοιν νυν δ' ά^,ίωμα προΰηγόρενον , ο 
πρώτον λέγοντες άλΊ]0•εύον6ιν η ■ψεύδονται; τοντο 
ό' εξ ονόματος και ρήματος βυνέατηκεν, ών το μεν 
πτώβιν οΓ διαλεκτικοί το δε κατηγόρημα καλοϋβιν. ΐ5 
άκούβαντες γάρ οτι ^Σωκράτης φι?^ο6οφεΐ^ καϊ πάλιν 
Β οτι "^ Σωκράτης τρέπεται . τον μεν ά^.η&ή λόγον είναι 
τον δε -ψευδή φήΰομεν, ονδενος άλλου προβδεη- 
^έντες. και γάρ εικός άνΰ^ρώπους εν χρεία λόγου 
το πρώτον καϊ φωνής ένάρΰ•ρον γενέβ^αι^ τάς τε 20 
πρύΧεις καϊ τους πράττοντας αντάς και τα πάϋ'η 
καΧ τους πάβχοντας άλΡ,ήλοις διαϋαφεΐν και άποβη- 
μαίνειν βουλομένους. έπει τοίνυν τω μεν ρήματι 
τα πράγματα καΐ τα πά&η^ τω δ' ονόματι τους πράτ- 
τοντας αυτά καϊ πάβχοντας άποχρώντως δηλοϋμεν, 25 



1 ΟΟΓΓ. νϊά. ταλλα (ρΐΌ τα) μί'ρτ] τον λό^/ον μη ίΐναι. 
"Όμηρον δε οαϋ. 4 Ηοηι. Α 185 



ΡΙΑΤΟΝΙΟΑΕ ^υΑΕ8ΤίΟΝΕ8. 147 

ώ^ αυτός είρηκε, ταντα ΰημαίνειν εδο^ε' τα 8' άλλα 
φαίη τις αν ον βημαίνείν , οίον οι ϋτεναγμοί κάί Ε 
ολολνγμοί των υποκριτών καΐ νή ζίία πολλάκις 
έτίίμειδίαβις καΐ άποΰιώπηΘις εμφαντικώτερον ποιεί 

δ τον λόγον, ου μην άναγκαίαν έχει προς το βημαί- 
νειν ώς το ρήμα και τοϋνομα δύναμιν άλλ' επί- 
^ετόν τίνα ποικίλλουΰαν τον λόγον ωβπερ τα 
βτοιχεΐα ποικίλλονβιν οι τα πνεύματα και τάς δαβύ- 
τητας αυτών εκτάβεις τε και βυβτολάς ενίων αυτά 

10 κα•9"' αυτά ΰτοιχεΐα τιϋ-ε'αενοι, πάϋ-η μάλλον οντά 
και ΰυμβεβηκότα και διαφοράς ΰτοιχείων, ώς εδή- 
λωβαν οι παλαιοί διά των εκκαίδεκα φράζοντες Γ 
άποχρώντως και γράφοντες. 

2. "Επειτα βκόπει μη παρακούωμεν τοϋ Πλάτω- 

15 νος^ εκ τούτων κεράννυβϋ-αι τον λόγον ου διά 
τούτων είρηκότος' εί&' ωβπερ 6 τον λέγοντα το 
φάρμακον εκ κηροϋ μεμΐχϋ^αι καΐ χαλβάνης Συκο- 
φαντών, επεί το πϋρ παρελιπε καΐ το άγγεΐον ών 
χωρίς ουκ ένήν μεμίχ^αι, καΐ ημείς ομοίως έγκα- 

20 λώμεν ΰτι βυνδέΰμους και προ&εοείς και τά τοι- 
αύτα παρήκεν ου γάρ εκ τούτων ό λόγος άλλ', 
εΐπερ αρα, διά τούτων καΐ ουκ άνευ τούτων κεράν- 
νυΰ&αι πέφυκεν. ου γάρ, ώβπερ 6 τό ^τυπτε^ΊοΐΟ 
φϋ^εγξάμενος η τύ 'τύπτεται' καΐ πάλιν τό ^ Σωκράτης' 

25 7) τό ^ Πυ&αγόρας' άμωΰγεπως νοη(7α<.' τι και δια- 
νοηϋ-γιναι παρέβχΊ]κεν , ούτω, τοϋ ^μί'ν' ί] ^γάρ' '^) 



1 ίί'ρηκί] 8οη1ιΪ8ΐ. ρ. 202 α ίΐχ ί'δοξε] ΓββοπΙ). τίΛ. 

Αίξί ϊΐ». τά ί &λλα] Ϋονί. τά δ' Άλλα Άλλο — ί) οίον 

10* 



148 ΡI^ΑΤΟΝI^ΑΕ ^υΑΕ8ΤIΟΝΕ8. 

'πίρί." καθ•' αντό εκφωνηϋ-εντος, εβτιν εννοίάν ηνα 
λαβείν η πράγματος η ΰώματος' άλλ' εάν μη περί 
εκείνα καΐ μετ εκείνων εκφερηται, φόφοίξ κενοΐξ 
καΐ ηχοίς εοικεν οτυ ταντα μεν οντε καΟ^' αυτά 
αημαίνείν οντε μετ^ αλλήλων ονδεν Λεφνκεν^ αλλ 5 
δπως αν θνμπλέκωμεν η μιγννωμεν εις ταντο βνν- 
Β δεβμονς καΐ αρϋ•ρα καΐ προ&εβεις, εν τι πειρώμενοί 
κοινον ε'Ι αυτών ποιεΐν^ τερετίζειν μάλλον ή διαλέ- 
γεβ&αί δό^,ομεν' ρήματος δ' ονόματι βυμτίλεκομενου, 
το γενόμενον ευ%•υς διάλεκτος εΰτι καΐ λόγος. οΟ-εν ίο 
είκότως ενιοι μόνα ταΰτα μέρη τοϋ λόγου τί^ενται' 
και "Ομηρος ί'βως τοϋτο βούλεται δηλοϋν έκάβτοτε 
λέγων 

^ ετίος τ έφατ εκ τ όνόμαζεν' 
έπος γάρ το ρήμα καλεΐν εί'ω%-εν, ωβπερ εν τούτοις ΐ5 

'ώ γύναι, ή μάλα τούτο έπος ^υμαλγες έειπες' 
και 

έχαιρε πάτερ ώ ^εΐνε, έπος δ' εΐ'περ τι λέλεκται 
δεινόν, αφαρ το φέροιεν άναρπά^αΰαι αελλαι' 

οϋτε γάρ 6ννδε6μον οϋτ άρ&ρον οϋτε πρό&εβιν 20 
Ο δεινόν έβτι κα\ 0•νμαλγες ειπείν, αλλά ρήμα πράξεως 
έμφαντικόν αίβχράς ή πά&ους τίνος άνεπιτηδείου. 
όΐϋ και ποιητάς καΐ βνγγραφεΐς είώ^αμεν έπαινεΐν 
ή ψέγειν οϋτω πως λέγοντες ^Άττικοΐς όνόμαβιν 
ό δείνα κέχρηται,' 'καλοΓ^ ρήμαβιν' ή πάλιν '^πεζοΐς^• 2δ 

14 Ηοηα. Η 108 16 ία. ^ρ 183 18 κΐ. ^ 409 

Λ. λί'λεκται] βέβα^ιται Ηοηιβηΐ3 22 τ) Μ: εκ 



ΡΙΑΤΟΝΙΟΑΕ ^υΑΕ8ΤI0ΝΕ8. 149 

το δε γε ' πεζοΐς' ή 'καλοΐζ^ πάλιν ^καΐ Άττικοΐς 
αρ&ροίς' ονκ αν εί'ποί τις Ενριπίδην η Θονκνδίδην 
δίειλέχ%•αι. 

3. Τί ονν, φήβαί τις αν, ονδεν ταϋτα βνμβάλ- 

δ λεται προς λόγον; εγωγε φήΰαιμ αν ωβπερ άλας 
ΰνμβάλλεβ&αι προς 'ό-φον νδωρ δε προς μαζαν. 
Ενηνος δε και το πνρ εφαβκεν ήδνΰμάτων είναι 
κράτιβτον' άλλ' ονΟ•^ νδωρ μάζης η αρτον μέρος 
είναι λέγομεν οντε πνρ ον%•' άλας έφηματος η βρώ- 

10 ματος, ών άεΐ τνγχάνομεν δεόμενοι' ονχ ωβπερ 6 
λόγος πολλάκις εκείνων άπρούδεής έβτιν' ως δοκεΙΙ) 
μοι ο ' Ρωμαίων., ω ννν ό^ίοΰ τι πάντες άν%•ρωποι 
χρώνται' προ^εβεις τε γαρ άφν^ρηκε πλην ολίγων 
άπάβας, των τε καλονμενων άρ&ρων ονδεν προβ- 

15 δέχεται το παράπαν, άλλ' ώβπερ άκραβπέδοις χρίεται 
τοΙς όνόμαύι. καΐ ον ^ανμαβτόν έβτιν, δπον καΐ 
"Ομηρος "^ έπέων κόβμω' περιγενόμενος ολίγοις των 
ύί^ομ.άτωι/ άρθρα ώΰπερ λαβάς εκπώμαβι δεομένοις 
η λόφονς κράνεΰιν έπιτί&ηθί' διό και παράοημα 

'^ο των έπων, έν οίς ταϋτα ποιεί, γέγονεν, ως τό 

^Αΐαντι δε μάλιβτα δαΐφρονι &νμον 'όρινε 
τω Τελαμωνιάδτι^ 

1 τύ ίί' 7* ϋπβΙ>ηθΐ•υ8 : οδ( δ( 12 ό ' Ρωμαίων, ω *: 

π^^\ ^οψαιων λΐγίΐν δρω μΐλλω, η\)Ί νεΛα πίρΐ ρωμκίων 
λ^γιιν \ϊ\)ΥΆτάΗ ίΐβΐιθη ν^^1^'ηιυΓ 15 άκρκαπεδοις Μ: 

ν.ραοπίδυις 17 ίπίων κόσμω] οχ ροοίιι Βΐηηίυιη νϊ(1. (ί. 
ΗοιηοΓίοα μορφή Ιπέων (λ 307) ίπΐκ αν,οαμα (\\ 213), 
Τ1ιυί;}(1ί(1οηηι /."{, 67) λό^οι ΐτκΰΐ -Λοομη^ΐντις. ο('. ΝίΐιΐοΚ•. 
]). 422 ί"ι•. 200 19 παράαημα των ίπών ϊνικ'ί 21 ΙΙοΜί. 

^ 45!» 



150 ΡΕΑΤΟΝΙΟΑΕ αΠΑΕδΤΙΟΝΕΒ. 

και τύ 

Ε ^τζοίεον, οφρα το κητοξ νπεκτίροφνγών άλεοιτο'^ 

και βραχέα τΐροξ τούτοις έτερα, τοΐζ δ' άλλοις 
μύριοι^ ονβιν αρ&ρον μη προβόντος, ονδεν εις 
(?αφ)^ν£ί•αν ονδε κάλλος ή φράβις βλαΛτεται. 5 

4. Και μην οντε ξωον ούτ δρ^^αι/ον ουΟ-' δηλον 
οντ άλλο των όντων ονδεν οικείου μέρους αφαι- 
ρεθεί καϊ ΰτερηβει τΐε'φυκε γίγνεβ%•αι κάλλιον ούδ' 
ενεργέβτερον ονδ' ηδιον λόγος δε, ΰυνδεΰμων 
έ^αιρε&έντων, πολλάκις εμπα&εβτέραν καϊ κινητικω- ίο 
τέραν έχει δύναμιν' ως 6 τοιούτος 

' άλλον ζωον «χουίϊο; νεοντατον, άλλον αουτο-ν, 
Γ άλλον τε%•νειώτα κατά μόΟ^ον έλκε ηοδοΐιν' 

και τα τον ^ημοβ&ένους ταντί ^^ πολλά γαρ άν ποιή- 
βειεν 6 τνπτων , ών 6 πα^ών ένι ονδ' αν άπαγ- ΐ5 
γεΐλαι δύναι&' έτέρω' τω βχήματι τω βλέμματι τγι 
φωνη' όταν υβρίζων, όταν έχΟ-ρος νπάρχων, όταν 
κονδνλοις., όταν επί κόρρης' ταϋτα κινεί, ταντ ε|ι- 
βτηοιν αυτών άν&ρώπους άήϋ•εις τοϋ προπηλακί- 
ξεσθαί./ καϊ πάλιν "^ άλλ^ ου Μειδίας' αλλ' άπο 2ο 
\{^\\ταντης της ημέρας λέγει, λοιδορεΐται, βοα' χειροτο- 
νείται τίς; Μειδίας Άναγνράβιος προβέβληται' 
Πλουτάρχου προξενεί, τάπόρρητ οίδεν, ή πόλις 

2 Ηοηι. Τ 147: ποίεεν 12 ϊά. Σ 536 14 ^ημο- 
α&ίνονς] ΟΓ. 21, 72. 200 15 η,ηίβ ων βχοίάβηί; τιί νΐά. 

ω άνδρες Ά&ηνκίοι 17 ώ? ίφρίξων, όταν ώς εχ&ρός 

Οβιηοϋίΐιβηβδ 19 άήΟ-εις οντάς ϊάαχη 22 τις ϊοΐβπΐ: τί 
ϊ\). *: άναγυρράΰίος 23 ίάβηΐ: πΐοντάρχω ί\). Βία,δδίιΐδ: 
τα απόρρητα 



ΡΙ.ΑΤΟΝΙΟΑΕ αΠΑΕδΤΙΟΝΕδ. 151 

αυτόν ον χωρεΐ.' όώ καΐ 6φόδρα το άβννδετον 
βχήμα Λαρά τοις τεχνας γράφονΰο' ενδοκιμ,εΐ' τονς 
δ' άγαν νομίμονξ εκείνον^ καΐ μηδενα ΰννδεΰμον 
εκ της βννηϋ'είας άφιέντας ώς άργην κκΐ άπαϋ•ή 

5 καΐ κοπώδη τω άμεταβλήτω την φράΰιν τίοιονντας 
αίτιωνται. το δ\ τους διαλεκτικούς μάλι,ΰτα 6νν- 
δέΰμων δεΙβΟ'αι προς τάς των αξιωμάτων όνναφάς 
καΐ βυμπλοκάς καΐ διαζεύξεις, ώΰτιερ ηνιόχονς 
ζυγών, και τον εν Κνκλωτίος Όδνόόεα λύγων Λρός 

10 των προβάτων ** ου μέρος λόγου τον βύνδεβμον άλλ^ Β 
όργανον τι όννδετικόν άποφαίνει, κα%•άπερ ώνόμαΰται, 
καΐ βυνεκτικόν ον πάντων άλλα των ονχ απλώς λεγο- 
μένων ει μη καΐ τοϋ φορτίου τον ιμάντα και το Ο 
βιβλίου την κόλλαν άί,ιονβι μέρος είναι, και τάς 

15 όιανομάς τοϋ πολιτεύματος, ώς έλεγε ζίημάδης, 
κόλλαν όνομάζων τα &εωρικά της δημοκρατίας, 
ποιος δε βύνδεβμος ούτως εν εκ πολλών αξίωμα 
ποιεί ύυμπλέκων καΐ βυνάπτων, ώς η μάρμαρος 
τον ΰνλλιπαινόμενον δια τοϋ πυρός ύίδηρον; άλλ' 

20 ουκ εβτιν ούδε λθ^^ίτα^ τοϋ ΰιδήρον μέρος' καίτοι 
ταντά γε τοις κερανννμένοις ένδνόμενα καΐ βυντη- 
κόμενα ποιεί τι καϊ πάβχει κοινόν εκ πλειόνων. Ο 
τους δε βυνδέϋμονς είβΐν οι μη νομίζοντες εν τι 



'ύ ίν Κύ/.λωπος βοτ'ψβ'ι ουιη Εηιροι-ίο: πύκλωπος οί'. ρ. 62ο 
Ιν Κίρ-Λης, 78ϋο έν ΌμφάΧης ΪΙ). λνγων πρΰς των προβάτων 
** 8. Κοι•αηι Ιοιο Ιαο. οχΐιίΐιοηΐ; 1ϊΙ)ΐ•ί (.Ί1 Ηίί. ν'•^ '.)(> Ε}. 
ΕογΙ;. λνγων πρόβ τών προβάτων την σννδιαιν ([η'ύηΐΗ ίΐιΙίΙβΓβ 
ρΟΒβίβ "ΑραίνΒς υΐίς ΐ]ακν ίυτρκρίΐς δααίψαλίυι , Τονς 
άτΛ(ων αυνίίργον ίνατρεφίιααι Ινγυιαι [ΐ 427) 



152 ΡΙ.ΑΤΟΝΙΟΑΕ ^€ΑΕδΤ10ΝΕ3. 

ποιεΐν, άλλ' εξαρίΰ-μηβιν είναι την δίάλεκτον, 
ώΰπερ αρχόντων εφε^ήζ η ήμερων καταλεγομενων. 
δ. ΚαΙ μην των γε λοιπών ή μεν αντωνυμία 
περιφανώξ γένος ονόματος εΰτιν, ονχ ί] πτώβεων 
μετέχει μόνον, άλλα και τω κνριωτάτην αμα τι] φάύει 5 
ποιεΐν δεί^ιν ένίας έπι των ώριβμένων έκφερομένας' 
και ουκ οΐδ' οτι μάλλον 6 ^Σωκράτην' φϋ-εγ^άμενος 
ή 6 ^τοΰτο^' είπων όνομαβτΐ πρόβωπον δεδήλωκεν. 

6. Η δε καλούμενη μετοχή, μίγμα ρήματος ούσα 
καΐ ονόματος, κα^' έαντήν μεν ουκ εβτιν , ωβπερ ίο 
ούδ\ τα κοινά θηλυκών καΐ άρρενικών ονόματα, 

Ι) ονντάττεται δ^ έκείνοις, εφαπτομένη τοΓ§ μεν χρόνοις 
των ρημάτων ταΐς δε πτώβεβι των ονομάτων, οι 
δε διαλεκτικοί τα τοιαύτα καλονβιν άνακλάβτονς, 
οΊον ό ^φρονών' από τον ^ φρονίμον' καΐ ό ΐ5 
^βωφρονών' άπό τοϋ ^ ύώψρονος' έύτίν , ως ονο- 
μάτων καΐ προσηγοριών δύναμιν έχοντα. 

7. Τάς γε μην προ&έβεις έύτιν έπικράνοις και 
βάβεβι και νποΟ'έμαβιν, ως ον λόγους άλλα περί 
τους λόγους μάλλον οϋβας, ομοιοϋν. δρα ί£ μη 20 
κόμμαΰι και Ο-ραύβμαβιν ονομάτων έοίκαύιν, ωβπερ 
γραμμάτων βπαράγμαβι και κεραίαις οι βπεύδοντες 

Κ γράφονβι' το γάρ ^ έμβήναι' και ^έκβήναι' βυγκοπή 
προφανής έβτι τοϋ ' εντός βήναι' και τοϋ ^ έκτος 
βήναι', και τό ^ προγενέβ^-αι"* τοϋ ^πρότερον γενέ- 25 
σθ-αι', καΐ τό 'κα&ίζειν' τοϋ ' κάτω ΐξειν'" ωβπερ 
αμελεί τό ' λίϋΌυς βάλλειν' και '^ τοίχους ορνΰβειν' 

2 η Μ δ φάΰίΐ λΥ: φνΰει ί\). ενίας] ίννοίας 

Ιιβοηϊουδ, ηοη οριΐδ; ίνίας 8αΙ)ίβο1;ιιιιι βδί αά ποιεΐν 



ΡΕΑΤΟΝΙΟΑΕ ^ϋΑΕ8ΤIΟΝΕ8. 153 

^ λί^Όβολεΐν' και ^ τοίχωρνχειν' έηιταχννοντες χαΐ 
ΰφίγγοντες την φράβιν λέγονβυ. 

8. ^ίο χρείαν μεν τίνα τω λόγω παρέχεται 
τούτων εκαύτον, μεροξ δε λόγον καΐ βτοίχεΐον ονδέν 
5 εβτί, τίλην ίόβη,ερ είρηταο το ρήμα καΐ τοννομα, 
ποιονντα την πρώτην τό τ άλη^ες καΐ το φεϋδος 
δεχομενην βνν&εΰιν^ ην οί μεν πρόταύιν οί ά' «ξι- Ρ 
ωμα, Πλάτων δε λόγον προοηγόρενκεν. 



1012 ΠΕΡΙ ΤΗΣ 

ΕΝ ΤΙΜΑΙίϋ ΨΤΧΟΓΟΝΙΑΣ. 



ο ΠΑΤΗΡ ΑΤΤΟΒΟΤΛίίΙ ΚΑΙ ΠΑΟΪΤΑΡΧΩΙ 
ΕΤ ΠΡΑΤΤΕΙΝ. 

Β 1. ΈτίεΙ τά πολλάκις είρημενα καΐ γεγραμμενα 5 
βΛοράδην εν ετεροις έτερα, την Πλάτωνος έί,ηγονμε- 
νοις δόί,αν ην είχεν ντιερ 'φνχης, ώς νπενοοϋμεν 
ημείς, οί'εβ&ε δενν εις εν βνναχΘ'ηναί καΐ τνχεΐν 
ίδιας αναγραφής τον λόγον τοΰΓον, οντ άλλως 
εύμετκχείρίότον δι^τα καΐ δια το τοις τίλείβτοις των ίο 
άτίο Πλάτωνος νπεναντιοϋ6θ•αι δεόμενον παραμυθίας, 

Ο προεκ&ήΰομαι την λέ^ιν , ώς εν Τιμαίω γεγραπται. 
^τής άμεροϋς καΐ άεΐ κατά ταϋτά εχονβης ονβίας 
καΐ της αν περί τά βώματα γιγνομενης μεριύτής 
τρίτον δ'ξ άμφοίν εν μεβω βννεκεράβατο ονβίας ΐ5 
είδος, της τε ταΰτοΰ φνβεως αν περί καΐ της 
%•ατέρον καΐ κατά ταϋτα βννέύτηΰεν εν μεΰω τοϋ 
\^ ^ τ άμεροϋς αύττιν και τον κατά τά βώματα μεριΰτοϋ. 
Μϋ • καΐ τρία λαβών αντά οντά βυνεκεράβατο εις μίαν 
πάντα ίδεαν, την Ο^ατερου φνβιν δνϋμικτον ονΰαν 20 

12 εν Τιμαίω] ρ. 353, 13 όμεροΰ^] άμβρίοτου ΡΙαίο 

17 Πάτερου Αΐάίπα,: τον ετέρου 



ϋΕ ΑΝ1ΜΑΕ ΡΕΟΟΚΕΑΤΙΟΝΕ ΙΝ ΤΙΜΑΕΟ. 155 

εις ταντό ύνναρμόττων βία' μιγννξ 6ε μετά τηξ 
οΰ(?4αί καΐ εκ τριών τΐοίηΰάμενος εν πάλιν δλον 
τοϋτο μοίραζ είξ ας τίροβχικε διένειμεν εκάβτην δε 
τούτων εκ τε ταντον καΐ 0•ατέρον κίχΐ τί^ς ονΰίας 

5 μεμιγμ-ένην ηρχετο δε διαιρεΐν ώδε.' ταντα τΐρώτον Ο 
ο6ας τζαρεΰχηκε τοις ε^ηγονμενοΐζ διαφοράς, άπλε- 
τον έργον εβτι διελϋ^εΐν εν τω παρόντι, προς δ^ 
νμάς έντετυχτικότας δμοϋ ταΐς πλείβταις και περιτ- 
τόν. έπεϊ δε των δοκιμωτάτων ανδρών τονς μεν 

10 ΐΞ^ενοκράτης ηροαηγάγετο , της "ψνχής τήν οΰσιαν 
άριϋ•μυν αντόν νφ' έαντοϋ κινονμενον άποφηνά- 
μενος' οι δε Κράντορι τω Σολεΐ προθέ^εντο , μιγ- 
ννντι την ψυχήν εκ τε της νοητής καΐ της περί τά 
αιβ&ητά δο^αβτής φνΰεως' οίμαί τι την τούτων 

15 άνακαλνφ&εντων ϋαφήνειαν ίόβπερ ενδύύιμον ημΐν 
παρέ^ειν. 

2. "Εΰτι δε βραχύς νπερ άμφοίν 6 λόγος. οΓ 
μεν γάρ ονόεν η γένεβιν άρι&μοϋ δηλοϋβ&αι νομί- 
ζονύι τι] μίί,ει της άμερίΰτου καΐ μεριΟτής ονΰίας' Ε 

20 άμεριδτον μεν γάρ είναι το εν μεριβτόν δ\ το 
πλή%•οζ, έκ δε τούτων γίγνεΰ&αι τον άριΰ•μ6ν τον 
ενός ορίζοντος το πλή&ος καΐ τΐ] απειρία πέρας 
επιτι&εντος, •ί]ν καΐ δνάδα καλονβιν άόριβτον. και 
Ζαράτας 6 ΙΊν&αγόρον διδάσκαλος ταντην μεν 

25 έκάλει τον άρι%^μον μητέρα το ό' εν πατέρα" διό 
καΧ βελτίονας είναι τών άριϋ•μών οΰοι τι; μονάδι 

1 *: τό α-ύτό 4 τοντων] οτα. ΡΙαΙο 10 Λίνοκράτης] 
νϊ(]. ρ. 8ΐ)8ο. Ηβΐηζο. ρ. 187 12 Σολβι *: αυλαϊ 

2'ά *: ίντι&ΐντος 



156 ϋΕ ΑΝ1ΜΑΕ ΡΚΟΟΕΕΑΤΙΟΝΕ 

ϊ προβΒοίκαθί^ τοντον δε μήπω φνχήν τον άρί&μον 
δίναι' το γαρ κι,νητικον καΐ το κι,νητον ενδεΐν 
αντω. τον δε ταντον και τοΰ έτερον βνμμιγεντων, 
ων το μεν εβτι κονήβεως αρχή καΙ μεταβολής το 
δε μονής, φνχήν γεγονέναι, μηδίν '^ττον τοΰ ιΰτά- 5 
ναι και ΐβταβ&αι δνναμιν η τον κινεΐβ&αι και κινείν 
ονΰαν. οι (?£ περί τον Κράντορα μάλιβτα τής 
ψνχής ίδιον ντίολαμβάνοντες έργον είναι, το κρίνειν 
τά τε νο'ητά και τα αίβ^ητά τάς τε τούτων εν 
αντοΐς και προς άλληλα γιγνομένας διαφοράς και ίο 
ομοιότητας, εκ πάντων φαΰίν, ϊνα πάντα γιγνώβκτ}, 
101^ βνγκεκράβΰ^αι την ■φνχήν ταντα (5' είναι τέτταρα, 
την νοητήν φνΰιν άεΐ κατά ταντά και ωΰαντως 
έχονβαν και την περϊ τά ύώματα παϋ-ητικήν και 
μεταβλητήν , έτι δε την ταυτοΰ και τον έτερον διά ΐ5 
το κάκείνων έκατέραν μετεχειν έτερότητος και ταυ- 
τότητος. 

3. Όμαλώς δε πάντες ούτοι χρόνω μεν οί'ονται 
την ^νχήν μή γεγονέναι μηδ' είναι γενητήν, πλεί- 
ονας δε δννάμεις έχειν , εις ας άναλνοντα ϋ-εωρίας 20 
ένεκα τήν ονβίαν αντής λόγω τον Πλάτωνα γιγνο- 
μένην νποτί%ε6%^αι και βνγκερανννμένην ' τά δ' 

Β αυτά και περί τον κόΰμον διανοονμενον έπίβταβΟ-αι 
μεν άίδιον οντά και άγένητον, το δ' ώ τρόπω 
βνντετακται και διοικείται καταμαΰ^εΐν ον ράδιον 25 
όρώντα τοΓ? μήτε γένεβιν αντον μήτε των γενητικών 
βΰι/οάον ίξ αρχής προνπο^εμένοις ταντην την όάόν 

10 αύτοΐδ *: αντοίς 13 ταντά *: τά κντά 



1Ν ΤΙΜΑΕΟ ΡΙ.ΑΤ0ΝΙ8. 157 

τρατίίβΰ'αι, τοιούτων όε των καθόλου λεγομένων, 
6 μεν Ενδωροζ ονδετερονς άμοιρεΐν οΐεταο τον 
είκότος' εμοί δε άοκοΰσί• της Πλάτωνος αμφότεροι 
διαμαρτάνειν όόξ7;?, ει κανόνι τω πι&ανώ χρηΰτεον, 

5 ονκ ίδια δόγματα περαίνοντας άλλ' εκείνω τι βονλο- 
μένονς λέγειν δμολογονμενον. ή μεν γαρ εκ της 
νοητής καΐ της αίβ&ητης ού(3ί.α§ λεγομένη μΐ^ις ον 
διαΰαφεΐται πή ποτέ ψυχής μάλλον η των άλλων, Ο 
δ τι αν τις εΐπτι, γένεθίς έΰτιν. αυτός τε γαρ ό 

10 κόΰμος Ο'δτος και των μερών εκαβτον αύτοϋ 6νν- 
έβτηκεν εκ τε ΰωματικης ούβίας καΐ νοητής, ών η 
μεν νλην καϊ νποκείμενον η δε μορφην καΐ είδος 
τω γενομένω παρεβχε' και της μεν νλης το μετοχή 
και εικαβία τοϋ νοί^του μορφω&εν ενθ'νς άτττον καΐ 

15 όρατόν έβτιν, η ψυχή δε πάΰαν αΐ6^η<5ιν εκπε- 
φενγεν. άριΟ-μόν γε μην 6 Πλάτων ουδέποτε την 
■ψνχην προβείπεν, άλλα κίνηΰιν αύτοκίνητον άεΐ καί 
^κινηδεως πηγην καΐ άρχήν'" άριΟ•μω δε και λόγω 
καΐ αρμονία διακεκόβμηκε την ονβίαν αυτής νπο- 1) 

20 κειμένην καΐ δεχομενην το κάλλιβτον είδος υπ'ο 
τούτων έγγιγνόμενον. οίμαι δε μη ταντόν είναι 
τω κατ άρι&μόν βυνεβτάναι τ'ίιν -ψυχην το την 
ούβίαν αυτής αριθμόν υπάρχειν έπεί καθ' άρ^^ο- 
νίαν βννίβτϊΐκεν , αρμονία δ' ουκ εβτιν^ ως αΰτο^ 

25 έν τω περί Ψνχής άπέδειί,εν. έκφανώς δε τούτοις 
ηγνόϊ]ται το περί τοϋ ταντον και τοϋ έτερον 

6 )'αρ ΜίΐϋΐΌΐηιηαΙββ 10 οντυς Αΐιΐίικι: όντως 14 άπχυν 
ν.αΐ 8: άτττον 18 Ρ1ΐ30(1ι•. ρ. 245 (• 25 π^^\ Ψνχΐ)ς] 

ΓΗα,βά. ρ. 92 



158 ΟΕ ΑΝΙΜΑΕ ΡΚΟΟΚΕΑΤΙΟΝΕ 

λεγονβι γαρ ώς το μεν βτάβεωζ το δε κινήβεως 
συμβάλλεται, δνναμιν εις την της -ψυχής γένεβίν, 
αύτοϋ Πλάτωνος εν τω Σοφιβττι το ον καΐ το 
ταύτον καΙ το έτερον, προς δε τούτοις ύτάβιν καΐ 

Ε χίνηβιν, ώς εκαΰτον εκάβτον (^ιαφερον καΐ πέντε 5 
'όντα χωρίς αλλήλων τι&εμενον καΐ διορίζοντος. 

4. Ό γε μην οντοί τε κοίνγι καί οί πλεΐΰτοί των 
χρωμένων Πλάτωνί φοβούμενοι καΐ παραμνΟ•ού- 
μενοί πάντα μηχανώνται και παραβιάζονται καΐ 
βτρεφονΰιν, ως τι δεινον καΐ άρρητον οίόμενοι δείν ίο 
περικαλύπτειν κα\ άρνειβ^αι, την τε τοϋ κόβμον 
την τε της ψυχής αύτοϋ γένεβιν και βύβταΰιν, ουκ 
ί'ξ άιδίου ΰυνεβτώτων ούδε τον άπειρον χρόνον 
ούτως εχόντων, ιδία τε λόγου τέτευχε καΐ νϋν αρκέ- 
σει ρη^έν, δτί• τον περί &εών αγώνα καΐ Ιόγον, ώ ΐ5 
Πλάτων δμολο}^£Γ φιλοτιμότατα και παρ" ηλικίαν 

Γ προς τους ά&έους κεχρήβϋ-αι, συγχέουβι, μάλλον δ 
όλως άναιροϋβιν. ει γαρ άγένητος 6 κόβμος έβτίν, 
οί'χεται τω Πλάτωνι το πρεΰβύτερον τοϋ σώματος 
την ■ψυχήν ούσαν έ^άρχειν μεταβολής καΐ κινήσεως 20 
πάσης, ηγεμόνα καΐ πρωτουργόν, ώς αύτος εΐρηκεν, 
έγκα&εστώσαν. τίς δ' ούοΌ: και τίνος οντο^ ή 'ψυχή 
τοϋ σώματος Λροτε'ρα καΐ πρεσβυτέρα λέγεται 
γεγονέναι, προϊών 6 λόγος ένδείξ,εται' τοΰτο γαρ 
ήγνοημένον έοικε την πλείστην άπορίαν καΐ άπι- 25 
στίαν παρδ'χβΜ/ της άληΟ^οϋς δό^ης. 

3 Σοφιατ^] ρ. 250. 2ό4 8 παραμν&ονμΐνοι Τυι•η6ΐ)υ8: 
παραλνπονμινοι 15 τον περί &ΐων ά-^ώνα] θί". Ιι⧧. ρ. 
885 ά. β 21 οί. Ιι6§^. ρ. 897 α 



ΙΝ Τ1ΜΑΕ0 ΡΙ^ΑΤΟΝΙδ. 159 

5. Πρώτον ονν ί]ν εχω περί τούτων διάνοιαν 1014 
έκ&ήβομαί, πιβτονμενος τω είκότι και τίαραμνΟ^ον- 
μενοζ^ ώζ ένεβτι, το αηϋ-εξ τον λόγον ■καΐ ηαρά- 
ίοξον' επειτ ανταΐς λέ'Ε,εβιν επά^ω βννοιχειών αμα 

5 τήν έ^ήγηΰίν καΐ την άπόόει^ίν. εχεί γαρ οντω 
κατά γε την εμήν τα πράγματα δό^,αν. ^κόβμον 
τόνδε' φηβΐν Ήράκλείτοξ ^οντε τις 0•εών οντ 
άν&ρώπων έποίηβεν,' ώβπερ φοβη&εΐζ μη Ο^εοϋ 
άπογνόντες αν%•ρωτίόν τίνα γεγονέναι τον κόβμον 

10 δημίονργον νπονοηΰωμεν. βελτων ονν Πλάτωνι 
πει,&ομενονς τον μεν κόΰμον ντιΌ ^εον γεγονέναυ 
λέγειν καΐ αδευν 'ό μ\ν γαρ κάλλιβτοξ των γεγο- Β 
νότων 6 δ' άριοτοζ των αιτίων^ την δ' ονβίαν 
καΐ νλην, ί'ξ ής γέγονεν^ ον γενομένην άλλ' ντίο- 

15 κειμένην άεΐ τω δημιονργω είζ διά^εβυν καΐ τά^ιν 
αντης καΐ προζ αντόν έ^ομοίωΰίν ώ? δννατυν ην 
έμπαραβχεΐν. ον γαρ εκ τον μι) οντο^ ή γένεΰις 
άλλ' εκ τον μη καλώξ μηδ^ [κανώς £;^οΐ'το5, ώζ 
οίκίαζ καΐ ίματίον καΐ άνδριάντοξ. άκοβμία γαρ 

'Μ ην τά προ τήξ τοϋ κόβμον ψενέβεως' άκοβμία δ^ 
ονκ άΰώματοξ ονό' άκ^νι^το^ ονδ' άφνχοζ άλλ' 
β^Αορφοι/ μεν χοά άβνβτατον το οωματικόν εμπληκ- 
τον δε και άλογον το κινητικον εχονΰα' τοντο δ' 
ην άναρμοβτία φυχης ονκ εχονβης λόγον. 6 γαρ Ο' 

ϋ.-. Ο^εος οντε βώμα το άΰώματον οντε φνχην το αφνχον 

3 αη&Βς λΥ": άλη&^ς 4 ^πειτ' αύταΐς *: ^πατα ταΐς 
7 '//ρακλίΐτοδ| ΒγννηίοΓ. ρ. 8 8 ά^ίοΟΐ ■ί^ίον Ιίβηββίβηΐδ 
10 ΠΙάτιονί] Τίιυ. ρ. 29 α 13 αιτίων ϋαΐ'ΙίηβΓυβ: αίτιων 
16 α'ύτι'ις] αύτην \Ν 



160 ΟΕ ΑΝΙΜΑΕ ΡΚΟΟΚΕΑΤΙΟΝΕ 

έτίοίηβεν, αλλ' ωβτιερ άρμονικον αν^ρα καΐ ρνΟ•μί- 
κόν ον φωνην ποιείν ονδε κίνηόίν εμμελή δε 
φωνην και κίνηΰίν ενρνΰ-μον ά^ιοϋμεν οϋτως 6 
ϋ-εος οντε τοϋ σώματος το άητον καΐ άντίτνηον 
οντε ττ]ς ψνχηζ το φανταότικον καΐ κινητίκον 5 
αύτόίί εποίηΰεν άμφοτέρας δε τάς αρχάς παρα- 
λαβών^ την μεν άμνδράν καΐ ΰκοτεινήν την δε 
ταραχώδη καΙ άνόητον ατελείς δε τοϋ προσήκοντος 
άμφοτέρας και. αορίστους, έταξε καΐ διεκόσμησε κα\ 
συνήρμοσε, το κάλλιστον άπεργασάμενος καϊ τελειό- ίο 

Ο τατον ε| αυτών ζφον. η μεν οϋν σώματος ουσία της 
λεγομένης ϋπ αντοΰ πανδεχοϋς φύσεως έδρας τε 
καΐ τί&ήνης των γενητών ούχ ετέρα τίς εστίν. 

6. Την δε της -ψυχής εν Φίλήβω μεν άπειρίαν 
κέκληκεν, άριΟ•μοϋ κσΧ λόγου στέρησιν ούσαν, έλλεί- ΐ5 
φεώς τε καΐ υπερβολής καΐ (^ιαφορα^ 5ίί^^ άνομοίό- 
τητος έν αυτγι πέρας ούδεν ούδε μέτρον έχουσαν 
εν δε Τιμαίω την τη άμερίστω συγκεραννυμένην 
φύσει και περί τα. σώματα γίγνεσθαι λεγομένην 
μεριστήν ούτε πλή%•9ς έν μονάσι καΐ στυγμαΐς ούτε 2ο 
μήκη καΧ πλάτη λέγεσϋ^αί νομιστέον, α σώμασυ 

Ε προσήκει και σωμάτων μάλλον ή της -ψυχής έστιν^ 
άλλα τήν άτακτον καΧ αόριστον αύτοκίνητον δ\ καΧ 
κινητικήν άρχην έκείνην^ ην πολλαχοϋ μεν ανάγκην 
έν δε τοις Νύμοις άντικρυς ψυχήν ατακτον εί'ρηκε 25 
και κακοποιόν' αύτη γαρ ην ψυχή καθ' εαυτήν, 

14 ΦιΙηβφ] ρ 24α 17 αύτ^ ϋιιβ1)ηβΓΐΐ8 : αντί) 18 Τιμαίω] 
ρ. 35 α 25 Νόμ,οις] ρ. 896(1 



ΙΝ ΤΙΜΑΕΟ. 161 

νου δε καΐ λογιβμοϋ καΐ αρμονίας εμφρονος μετέβχεν^ 
ϊνα κόομον 'φνχη γενψαι. καΐ γαρ το ηανδεχες 
καϊ υλικον εκείνο μέγεθος μεν εκέκτητο καϊ διά- 
βτημα καϊ χώραν, κάλλονς' δε καϊ μορφής καϊ 6χη- 

5 μάτων μετρίότητος ενδεώς είχεν έλαχε δε τούτων, 
ίνα γης καϊ 0•αλάττης καϊ ουρανού καϊ άβτερων 
φυτών τε καϊ ζωών τιαντοδαπά ΰώματα καϊ όργανα 
γίγνηταί κοβμη^εν. οι δε την εν Τιμαίω λεγομε- Γ 
νην ανάγκην, εν δε Φιλήβω περί το μάλλον καϊ 

10 ήττον ελλεί-ψεως και υπερβολής άμετρίαν καϊ άηει- 
ρίαν τή νλη προΰτι&εντες άλλα μη τή φνχή, που 
0•ήΰονταί το την νλην άεΐ μεν άμορφον καϊ άβχη- 
μάτιΟτον νπ αυτού λέγεβΟ-αι καϊ πάβης ποιότητος 
καϊ δυνάμεως οικείας ερημον^ είκάζεβ^αι ί' άώδεΰιν 

15 έλαίοις, α προς τάς βαφάς οι μυρεφοί λαμβάνονβιν; 
ου γαρ οίον τε το άποιον κα^ άργον «ξ αυτού και ΙΟΙδ 
άρρεπες αίτίαν κακού καϊ αρχήν νποτί\)•ε6&αι τον 
Πλάτωνα και καλεΐν άπειρίαν αίβχράν καϊ κακο- 
ποιόν , αύΰ-ις ό' ανάγκην πολλά τω Ο-εω δυβμα- 

20 χούΟαν καΧ άφηνιάξουΰαν. ή γάρ '^άναατρεφονβα^ 
τον ούρανόν, ώβπερ εν Πολιτικω λέγεται, και 
άνελίττουβα προς τουναντίον ανάγκη καί ^βύμφυτος 
έπι&υμία^ καϊ το τής πάλαι ποτέ φύΰεως ΰύντροφον 
πολλής μετεχον άταί,ίας, πριν εις τον νύν κόβμον 

2') άφικέβ&αι, πόΟ-εν έγγεγονε τοις πράγμαΟιν, ει το Β 
μεν υποκείμενον άποιος ήν ϋλη καϊ άμοιρος αιτίας 

8 ηιαίΐια γίνηται 'ώ. Τιμαίω] ρ.ΐΗιι. Γ)(■)^. 68ο 9 ηιρί] 
παρά'ί 11 ιΙ)νχ•η, πον ΤπΓΠΟΙίυϋ: 'φνχη γι οϋ 12 άμορφον \ 
Τίιη. ρ. 50β 21 Πολιτικω] ρ. 272ο 26 ημοιρος λΥ: (ίμοιρον 
1*1«ΐ8ΓϋΗΙ ΜοΓ.ιϋο. Υοΐ. VI. 1 1 



162 Ι>Ε ΑΝΙΜΑΕ ΡΚΟΟΕΕΑΪΙΟΝΕ 

άπάΰης, 6 δε δημιουργός άγαμος καΐ πάντα βονλό- 
μενοζ αντω κατά δνναμιν έξ,ομοιώΰαί, τρίτον δε 
παρά ταϋτα μηδέν; αί γαρ Στωικοί καταλαμβά- 
νονβιν ημάς άπορίαι, το κακόν εκ τον μη οντος 
άναιτίως καΐ άγενητως έπειΰάγοντας' επεί των γ" 5 
όντων οντε τάγα&όν οντε το αποιον εικός έβτιν 
οΐ'^ίοίί/ κακοϋ καΐ γένεβιν παραβχειν άλλα ταντο 
Πλάτων ονκ έπα%•ε τοΙς νβτερον, ονδε παριδών 
ως εκείνοι την μεταξύ της νλης και τον Ό'ίοϋ 
τρίτην αρχήν καΐ δνναμιν νπέμεινε των λόγων τον ίο 
άτοπώτατον, έπειβόδιον ονκ οίδ^ όπως ποιονντα 
την των κακών φνδιν απ αντομάτον κατά βνμβε- 

βηκός. Έπικονρω μεν γαρ ονδ^ άκαρες εγκλΐναι 
την άτομον 6νγχωροϋ6ιν, ως άναίτιον έπειΰάγοντι 
κίνηΰιν εκ τοϋ μη όντος' αΰτοΙ ί£ κακίαν και ΐ5 
κακοδαιμονίαν το^αΰττ^ν ετέρας τε περί ΰώμα μνρίας 
ατοπια^ καΐ δνβχερείας^ αίτίαν εν ταΐς άρχαΐς ουκ 
εχονβας, κατ έπαοίολονϋ-ηόιν γεγονέναι λέγονύιν. 

7. Ό ^£ Πλάτων ονχ οντως^ αλλά τήν γ' νλην 
διαφοράς άπάβης άπαλλάττων και τον &εον την των 20 
κακών αίτίαν άπωτάτω τι&ε'μενος ταϋτα περί τοϋ 
κόΰμον γέγραφεν εν τω Πολιτικω '^παρά μεν γάρ 
τοϋ ξνν&έντος πάντα τά καλά κέκτηται" παρά δε 
της εμπροα&εν εΐζεως 06α χαλεπά και άδικα εν 

Ι) ονρανω γίγνεται, ταϋτ έ'ξ εκείνης αντός τε έχει •>5 
καΧ τοΓ§ ζφοις έναπεργάζεται.^ καΐ μικρόν ετι 

5 *: άγεννητως 6 τάγα&ον *: το άγκ&όν 12 κατά] 
ν.αΐ -/.ατά"} 15 Έπικονρω] ϋ^βηβι•. ρ. 201, 21 22 Πο- 

λίΓίκώ] ρ. 2731) 23 ξνν'&έντος ΡΙαίο: 6 Β 9 Ε &έντος 



ΙΝ ΤΙΜΑΕΟ. 163 

τίροελ&ών ^προϊόντος δέ' φηβί ^τοϋ χρόνου κ<χΙ 
λή&ηζ εγγιγνομενης εν αΰτω, μάλλον δνναβτενεί 
το της παλαιάζ άναρμούτίας πά%θζ καΐ κινδννενεί 
δίαλνΰ-εΐζ εις τον της ά'νομοίότητος άπειρον οντά 

5 τόπον δνναυ πάλιν.' άνομοιότης δε περί την νλην, 
αποιον και άδιάφορον ούίϊαν, ονκ εΰτιν. «λΑά 
μετά πολλών άλλων καΐ Ενδημος άγνοήβας κατει- 
ρωνενεται τοϋ Πλάτωνος, ως ουκ εύ την πολλάκις 
υπ* αύτοϋ μητέρα καΐ τιΰ-)ίνην προβαγορενομενην 

10 αίτίαν κακών και άρχην άποψαίνοντος. ο γαρ 
Πλάτων μητέρα μεν καΐ τι&ήνην καλεί την υλην, 
αίτίαν δε κακοϋ την κινητικήν της ϋλης καΐ περί Ε 
τα ΰώματα γιγνομένην μεριϋτήν άτακτον καΐ άλο- 
γον ουκ άψυχον δε κίνηΰιν, ην εν Νόμοις ώαπερ 

ΐδ εί'ρηται φυχην έναντίαν και άντίπαλον τη άγα- 
%ουργω προβεΐπε. 'ψυχή γαρ αιτία κινήΰεως και 
άρχη, νους δε τάξεως και. βυμφωνίας περί κίνηβιν. 

6 γαρ &εός ουκ άνέΰτηβε την ϋλην άργοϋΰαν άλλ' 
έβτηΰεν υπο της ανόητου ταραττομένην αίτίας' ούό' 

20 αρχάς τη φύβει μεταβολϊ^ς καΐ πα&ών παρέΰχεν, 
άλλ' οϋϋης εν πά^εβι παντοδαποΐς καΐ μεταβολαΐς Ρ 
άτάκτοις ε^ειλε την πολλην άοριΰτίαν καΐ πλημ- 
μίλειαν, αρμονία και αναλογία καΐ άρι&μω χρώ- 
μενος όργάνοις' ων έργον έΰτΙν ου μεταβολή καΐ 

25 κινηβει ετερότητος πά&η καΐ διαφοράς παρεχειν τοΓ;; 
πράγμαβιν., αλλά μάλλον άπλΜνη καΐ ϋτάΰιμα καΐ 
τοις κατά ταύτα όοΟαύτως έχουοιν όμοια ποιειν. 

Ο άλΧα] 'ά νη ^ία'^ 8 0*8 οΰκ ίυ την ΜαβΙΙίίΐυΗ: ώς 

7 II 6 Κ την 27 * •. τα α^τα 

η* 



104 ΒΕ ΑΝΙΜΑΕ ΡΚΟΟΕΕΑΤΙΟΝΕ 

ι) μεν ονν διάνοια τοιαύτη, κατά γε την εμην δό^αν, 
τον Πλάτωνος. 

8. ^^πόδειζις δε πρώτη μεν η της λεγομένης και 
δοκονβης αντοϋ προς εαυτόν άΰνμφωνίας και δια- 
1016 φορα^ λνβις. ονδε γαρ ϋοφιβτη κραιπαλώντι, πόΟ^εν 5 
γε δη Πλάτωνι, τοιαύτην αν τις άνα0^είη, περί ους 
εβπονδάκει μάλιβτα των λόγων, ταραχήν και άνω- 
μαλίαν, ώβτε την αντην φν6ιν όμοΰ καΐ άγένητον 
άποφαίνειν και γενομενην, άγένητον μεν εν Φαίδρω 
την ψνχην εν δε Τιμαίω γενομενην. η μεν ονν χο 
έν Φαίδρω διάλεκτος ολίγον δεΐν άπαβι δια 6τό- 
ματός έβτι, τω άγενητω το άνώλε%•ρον τω ί' αντο- 
κινήτω πιβτονμένη το άγένητον αντης' έν δε 
Τιμαίω ^την δε φνχήν' φηβίν ^ονχ ως νυν νΰτέραν 
έπιχειρονμεν λέγειν όντως έμηχανήΰατο και 6 ϋ•ε6ς ΐδ 
Β νεωτέραν ον γαρ αν αρχεΰ&αι πρεΰβντερον υπό 
νεωτέρον ΰννέρ^ας είαΟεν άλλα πως ημείς πολν 
μετέχοντες τον προΰτνχόντος τε και εική ταντί] πη 
και },έγομεν δ δε καΐ γενέΰει καΐ άρετη προτέραν 
καΐ πρεοβντέραν την φνχήν βώματος, ως δεβπότιν 20 
κα\ άρ^ονΰαν άρ^ομένον, βννεβτηόατο.^ καΐ πάλιν, 
ειπών ώς 'αύτή έν έαντΐ] ΰτρεφομένη &είαν αρχήν 
ηρξατο «7Γθίΰ(>του και ί'ΐίίςρροΐΌί βίου,' ^τό μεν δη 
ΰώμα^ φηβίν 'ύρατόν ούρανοΰ γέγονεν, αύτη ί' 
αόρατος μεν λογιβμοϋ δε μετέχονβα και αρμονίας 2δ 

9 Φοιίδρω] ρ. 245 ο 10 Τιμαίω] ρ. 34 1) ίη. ΐΐ}. γενομενην 
λΥ: γινομίνην 17 αννερξας ΓΙαίο: αυνεΐρ^ 2 ΒΕ ΪΙ). πως 
δ: πώς 20 και πρεαβντέραν ϊάβτα ι]), την] οιη. ϊιΐ. 

22 ειπών] Τίηι. ρ. 36 β 24 Ρΐαΐο: αντη 



ΙΝ ΤΙΜΑΕΟ. 16δ 

φνχή^ των νοητών αεί τ όντων νπο τον άρΐΰτου Ο 
άρίβτη γενομένη των γεννηθέντων.^ έντανθα γαρ 
τον μεν 0•εόν αριβτον ειπών των άεΐ όντων ^ την 
όί ιρυχην άρίϋτην των γεννηθέντων, βαφεβτάτη 

δ τανττ} τη διαφορά καΐ άντιθέΰει το άίδιον αυτής 
καΐ το άγενητον άφηρηται. 

9. Τίζ ονν τούτων έπανόρ&ωΰίζ έτερα τίλην ης 
αυτός δίδωβΰ τοις δεχεΰθαι βονλομενοίς; άγενητον 
μεν γαρ άτίοψαίνευ ψυγ^ην την τίρό της χόΰμου 

10 γενέύεως πλημμελώς πάντα καΐ ατάκτως κινοϋΰαν 
γενομένην δε καΐ γενητην πάλιν, ην 6 θεός εκ τε 
ταύτης καΐ της μονίμου τε καΐ άρίβτης ούβίας εκεί- 
νης εμφρονα και τεταγμενην άπεργαΰάμενος καθάπερ 
είδος, καΐ τω αίβθητικω το νοερόν καΐ τω κινητικω Ο 

ΐδ το τεταγμένον αφ' αύτοΰ παραβχών ηγεμόνα τοϋ 
παντός έγκατέΰτηβεν. ούτω γαρ καΐ το οώμα τοϋ 
κ06μον πή μεν άγενητον άποφαίνει πή δε γενητόν' 
υταν μεν γαρ εί'πτ] ^πάν δβον ην όρατόν ονχ 
ηΰυχίαν άγον αλλά κινούμενον ατάκτως τον θεόν 

20 παραλαβόντα διακοβμεΐν^ καΐ πάλιν '^τά τέτταρα 
γένη, πϋρ κα\ ύδωρ καϊ γήν καΐ άε'ρα, πριν ?) τό 
παν ύττ' αυτών διακοΰμηθεν γενέβ&αι, βεκίμόν 
εμποιεΐν τη ύλη καϊ ύπ' εκείνης τινάΰβεβθαι δια 
την άνωμαλίαν'^ 'όντα που ποιεί καϊ υποκείμενα τα Ε 

2Γ) σώ,ιιατα προ της τον κόβμου γενέΰεως. όταν δ\ 



Ί. 4 Αΐιΐίπίΐ: '^Βντί]^ΐντων 11 γ^νητην ΟιιοΙ)ηοηΐΗ Ιιϊο 

θ(> ΐηΓι•ίΐ: γιννητιιν ί'Λ γ.α9άπί(} ϊιίοιυ: καΐ κα-Ο'απίρ 

1δ άφ' αύτοΰ ΜαοΠοΓϋΗ: ύπ' αντοϋ 18 (ϊη^)] Τϊιη. ρ. 30ιι 
20 πάλιν\ 'ΐ'ιτα. ρ. όΗα 23 Ιμπυκίν 8: ίμ,ποιοϋν 



166 ΟΕ ΑΝΙΜΑΕ ΡΕΟΟΕΕΑΤΙΟΝΕ 

πάλιν λέγΐί της ψυχής νεώτερον γεγονέναυ το 
βώμα και τον κόϋμον είναι, γενητόν, οτι ' ορατός τίαΐ 
άπτος καΐ αώμα έχων έβτΐ τα δε τοιαύτα γιγνό- 
μενα και γενητά έφάνη' τίαντϊ δήλον ώς γενεβιν 
τϊ] φνβει τον ϋώματος άποδίδωΰιν. άλλα πολλού δ 
^£1 τάναντία λέγειν και διαφερεόΟ'αι τΐρος αντον 
όντως εκφανώς εν τοις μεγίύτοις. ον γαρ ώΰαντως 
ονδε ταντό βώμα γίγνεβΟ'αί τέ φηβιν νπο τον &εοϋ 
και είναι πρΙν η γενεΰΟ'αι' ταντα γαρ αντικρνς 
φαρμακώντός έβτιν. άλλα τι δει νοίΓν κα\ τψ) ίο 
γενεΰιν, αυτός διδάΰκει. 'το μεν γαρ προ τούτον^ 
Ρ φηΰί ^ταϋτα πάντα είχεν άλόγως και άμέτρως' οτε 
ά' έηεχειρεΐτο κοΰμεΐβϋ^αι το πάν, πϋρ πρώτον καΐ 
ϋδωρ και γήν και άερα, ίχνη μεν έχοντα αττα 
αυτών, παντάπαβι μην διακείμενα, ώβπερ εικός ΐ5 
'έχειν άπαν, όταν άπΐ] τίνος 0•εός' ούτω δη τότε 
πεφνκότα ταΰτα πρώτον διεβχηματίΰατο εί'δεβι και 
άρι^μοΐς.^ ετι δε πρότερον ειπών ώς ου μιας 
έργον ην αναλογίας άλλα δυεΐν τό βυνδήβαι Οτερεόν 
δντα και βά^ος έχοντα τόν του παντός ογκον και 20 
διελΟ^ών οτι ^πνρός και γης νδωρ κέρα τε 6 %•εός 
εν μέΰω &εις ΰυνέδηΰε καΐ βυνεβτήβατο τόν ονρα- 
νόν% ^ έκ τε δη τοντων' φηβί '' τοιούτων και τόν 
1017 άρι&μόν τεττάρων τό τοϋ κόσμου βώμα έγεννή&η 
δι' αναλογίας όμολογήβαν, φιλίαν τ έΰχεν εκ 25 

1 λεν7?]Τϊιιι. ρ.34οβΙρ.28ΐ) & ΑΙάϊηΆ: αντόν ΙΟτήν] 
τίνα'ί 11 πρό τούτον ΡΙαίο: ττροτοΰ 12 φησϊ] Τΐηι. ρ. 53 3, 
14 ι^χοντα αττα αντών Τ)αβΙ)ηβι•υ8 : ^χον τα. αυτά αντώ ϊι\)ή. 
ίχοντα αυτών αττα ΡΙαΙο 15 μην ΡΙαΙο: ην 18 ειπών] 
Ίίνα. ρ. 32 1) βη. 



ΙΝ ΤΙΜΑΕΟ. 167 

τούτων, ώβτ εις ταντον αντω 6ννελ%^ον 'άλυτον 
νπο των άλλων πλην νπό τον ΰννδηβαντοζ γενε- 
β%•αΐ'^ βαφέβτατα δίδάΰκων ώς ονχΐ βώματοζ απλώς 
ονδ' ογκον καΐ νλης, άλλα βνμμετρίας περί 6ώμα 

5 καΐ κάλλους καΐ δμοίότητος ην 6 Ο'εος πατήρ και. 
δημιουργός, ταϋτα δη δει διανοείβΟ'αι και- περί 
ψυχής, ώς την μεν ου^' νπο τοΰ 0•εοϋ γενομένην 
ούτε κόΰμου -ψυχήν ονβαν, αλλά τίνα φανταβτικης 
και δο^αοτικής άλογου δε καΐ άτακτου φοράς και 

10 όρμης δύναμιν αύτοκίνητον και άεικίνητον' τήν δ' 
αυτός 6 Ο'εός διαρμοβάμενος τοις προβήκουΰιν άρι%^- Β 
μοΐς καΐ λόγοις έγκατέβτηΰεν ηγεμόνα τον κόΰμου 
γεγονότος γενητήν ούβαν. 

10. "Οτι δε περί τούτων διενοειτο ταϋτα κα\ ού 

15 0•εωρίας ένεκα, τοϋ τε κόΰμου μη γενομένου καΐ 
της "ψνχης όμως νπετί&ετο ΰύΰταΰιν καΐ γενεβιν^ 
εκείνο προς πολλοίς τεκμήριόν έΰτι ** το την μεν 
■φνχήν νπ" αντοϋ καϊ άγένητον ωβπερ εΐ'ρηται καΐ 
γενητήν λεγεΰ&αι, τον δε κόβμον άει μεν γεγονότα 

20 και γενητόν άγένητον δε μηδέποτε μηδ' άίδιον. 
τα μεν ούν εν Τιμαίω τι δει προφερειν; ο?.ον γαρ 
καϊ πάν το βύγγραμμα περί κόΰμου γενέΰεως άχρι 
τέλους άπ αρχής εΰτι. των ό' άλλων έν μεν 
^Ατλαντικά) προΰενχόμενος 6 Τίμαιος ονομάζει τόν 

ϋ'. ^ πάλαι μεν έργω γεγονότα νυν δε λόγω ^εόν,' Ο 
έν Πολιτικώ ό' ό ΙΙαρμενίδειος ί,ένος τον κόϋμον 

1 Αΐάίηα: α-ύτώ '2 νπό τον (ίλλον ΙΊαΙο 10 υμως 

λν": ύμοίως 17 Ιαο. 6 Β Γ) Κ. ααι^,Ις ΗυρρΙοΙ ΜϋΙΙοΓ 

24 '/ίτλαντιν.ο~}] ΐηϋϊο ρ. ΙΟϋα ϋΐί 77ϋλίτικω] ρ. 2ϋ9ι1. ^Ι'Λ]) 



168 ΟΕ ΑΝΙΜΑΕ ΡΚΟΟΚΕΑΤΙΟΝΕ 

■υπό τοΰ ϋ•εον βνντε^έντα'' φηβϊ ^πολλών άγαΟ^ών 
μεταλαβείν^ ει δε τι φλαϋρόν εΰτιν η χαλεπόν, εκ 
τήξ προτέραζ ε^εως άναρμόβτον καΐ άλόγον ΰνμμε- 
μιγμένον έχειν εν δε τι] Πολιτεία περϊ τον αρι- 
θαοΰ, ον γάμον ενιοι καλοϋβιν, δ Σωκράτης άρχο- 5 
μένος λέγειν ^ εΰτι δε' φηβί ^ϋ•είω μεν γενητώ 
περίοδος ην άριϋ^μος περιλαμβάνει τέλειος, ' ουκ 
'άλλο καλών %-εΙον γενητον ί] τον κόΰμον.** 
1022 Ε 21. Κατά ταντά έ'χον ώς μορφην καΐ είδος, το 

δε περί τά βώματα γιγνόμενον μεριΰτ'ον ώς νπο- ίο 
δοχην και νλην, το δε μίγμα κοί-νόν ε| άμφοίν 
άποτετελεΰμένον. η μεν ονν άμέριύτος ουβία και 
αεί κατά ταντά και ώβαντως εχονόα μη μικρότητι, 
κα&άπερ τά έλάχιβτα των βωμάτων, νοείΰ^ω φεν- 
V γονΰα τον μεριύμόν' το γάρ άπλονν και άπαΟ^ες ΐδ 



4 ΐν 8\ τ-η Πολιτεία] ρ. 5461) 8 ροδί κόσμον Ιάο. 7 Β 
4 — 5 Ε. 1^3,οιιη3, α,υίβιη ηπαβ ίηίβΓ αρτίων ηαΐ π (γβν\)Ά 
ί'χίΓβιηίΐ οίΐρ. 20) βΐ; κκτά τά αντά. (οίΐρ. 21 ϊηϊίΐυια) ίηίβΓ- 
οθάίΐ;, βδί 15 Ηίί. -|- 4 νβι•8. ΐη Ε 272 ν6Γ8. ϊη Β. ΜίΐυιοιηιηαίΘ 
ϊπάϊοο γθΛοιηηι θ[υ&β ίηΐβι-οίάβηιηΐ; δθπίβηίϊα Ιιαεο ββΐ;: 
Όι ττίρί τον Κράντορα &εωρονΰί το μεν αμέρΐΰτον %αϊ άει 
■κατά τά αντά έχον οβϋ. 8θά Ιίΐο. ιηυΐίο ηιαϊΟΓ βδί; ΓβοΙϊυδ 
ϊ^ίίυι• Μπθΐίβηΐδ: εχόμενον δ' αν εί'η ακοπειν τίνες αϊ εις 
την -ψνχην αννελ&οϋΰαι φνΰεις είβΐ γ,αΐ πώς εγένετο ή μί^ις 
αυτών οι μεν ονν περΧ Κράντορα νπελαβον το μεν άμέρι- 
οτον ν,αΐ άεϊ -αατά τά αντά έχον €βί1;. 9 ίη οαρίΐυιη 

ίΓίΐηΒροδϊΐίοηθ ηο3ΐ:ι•υιη Μίΐυΐ'οηΐϋΐΕΐΙβιη δθοιιίυδ 8ΐιηι ίΠλον- 
τάρχον περί της εν Τιμαίω ιρνχογυνίας, εκδόντος καΙ εις 
την άρχαίαν αυνέχειαν άποκαταοτήααντος Ανδρέου ά. Μαν- 
ρομμάτου ΑΙΙιβη. 1848). ΕαηοΙθίη δβηίβηίϊα,ιη ρΓοίυΙΐί ΒβΓίΙι. 
ΜηβΠοΓυδ ίΐο ρΐΌΐ)3,νίί ρηηιο ϊη Ερίιβιηβήάβ (νίά. Ηβι-ηιβδ 
IV 390 α. 1870) (Ιβΐικίβ ϊη βίϋίίοηβ δυα (ϋβΙ)θΓ άϊβ δββίβη- 
βοΐιδρίϋπ^ ϊηι Τΐπιαβυδ, Βι-βδία,υ 1873). 9 * : τά αντά Ά. έχον] 
έχων Ε. 6Χ Β ηϊΐιϊ] εηοΐαΐαηι Ιΐίΐΐαβο 13 ταντά *: τά αντά 



ΙΝ ΤΙΜΑΕΟ. 169 

και καϋ•αρόν αντης καΐ μονοειδες άμερες εί'ρηταί 
καΐ άμερίότον ώ καΐ των ύυνΟ'έτων %αΙ μερίβτών 
καΐ δίαφερομενων άμωβγε'πως ϋ'ίγονΟα παύει, το 
■ζλη&ος καΙ κα&ίΰτηΰίν εις μίαν δι,' δμοίύτητοξ ε%ιν. 

δ την δε ΛερΙ τα ύώματα γιγνομενην μεριΰτην ευ μεν 
τις εϋ•ελοι καλεΐν νλην, ως καΐ νποκειμένην έκείν}] 
καΙ μεταληητίκήν εκείνης φνβιν^ ομωνυμία χρώ- 
μενος, ου διαφέρει τίρός τον λόγον' οι δε βωματικην 
άζίονντες νλην ΰνμμίγννβϋ'αι τι] άμερίΰτω διαμαρ- 

10 τάνονϋΐ' πρώτον μεν δτι των εκείνης ονομάτων 102Β 
ονδίνΐ νυν ό Πλάτων κεχρηταΐ' δε^αμενήν γάρ 
εί'ω&ε και τιανδεχη και τι&ήνην άεΐ καλεΐν έκείνην, 
ου περί τα ύώματα μεριβτήν ^ μάλλον δε ύώμα 
μεριξόμενον εις το κα&' εκαβτον. έπειτα τί διοίβει 

Ιό της τοϋ κόβμου γενέΰεως η της 'φυχής, εί'περ άμφο- 
τε'ροις εκ τε της ϋλης και των νοητών γέγονεν η 
ΰύΰταβις; αυτός γε μην 6 Πλάτων, ωβπερ άπωΰ-ού- 
μενος της ψυχής την εκ (?ώ|ίΑατοί γένεΰιν, έντος 
αυτής ψηΰιν υπο τοϋ θ-εοϋ τε\)•ήναι το βωματικόν, 

2\) είτ έ^ωϋ•εν υπ εκείνης περικαλυφ&ήναι' και όλως 
άπεργαβάμενος τω λόγω την φνχήν υΰτερον έπειβ- 
άγει την περί της ύλης υπό^εϋιν , μηδέν αυτής Β 
πρότερον, ότε την ψυχήν εγέννα, δεηθείς, ώς χωρίς 
ϋλης γενομένην. 

2.'> 22. "Ομοια δε τούτοις έβτιν άντειπεΐν καΐ τοΓ? 
περί ΙΙοΰειδώνιον ου γάρ μακράν της ϋλης 

3 ϋ•ιγυναα ν/ : ϋ•7Ίγ()ναα ]{. 9ι'γονσα Κ οβΙΟΓΪ 5 ΜίΐυΐΌΐιι- 
χηαΙβΒ: γΐνομίνην 14 Η: -Λα&ΐκαατον 18 ίντός αντης 

ψηαιν] Τΐηι. ρ. Μ\}. 36ο 22 ί1>. ρ. 49 



170 ΟΕ ΑΝΙΜΑΕ ΡΕΟΟΕΕΑΤΙΟΝΕ 

άπεβτηύαν' άλλα δε^άμενοί την των τίεράτων ονβίαν 
τΐερί τα βώματα λεγεβ&αί μερίβτην καϊ ταντα τω 
νοψω μίξαντεζ άπεφήναντο την -ψνχήν ίδεαν είναι 
τον ηάντΐ] διαύτατοϋ κατ άρίϋμον ΰννεΰτώΰαν 
άρμονίαν περιέχοντα" τά τε γαρ μαϋ-ηματικά των 5 
πρώτων νοητών μεταξν καϊ των αίβ&ητών τετάχ%•αι^ 
τηξ τε ψνχης των νοητών το άίδιον καϊ των αίβ^η- 

των το πα&ητικον έχουβης, προΰήκον εν μεόω την 
οΰ(7ίαν νπάρχειν. έλα&ε γαρ καϊ τούτους ό Ό•£0? 
τοις των βωμάτων περαβιν νβτερον, άτζειργαϋμενης ίο 
ηδη της ψνχής, χρώμενος ετά την της νλης διαμόρ- 
φωβιν, το βκεδαΰτον αύτης καϊ άβννδετον ορίζων 
καϊ περιλαμβάνων ταΐς εκ των τριγώνων βνναρ- 
μοττομένων έπιφανείαις. άτοπώτερον δε το την 
φνχήν ίδεαν ποιεΐν' ή μϊν γαρ αεικίνητος η θ' ΐ5 
ακίνητος, καϊ η μεν ά/ϋΐ;^ι^5 προς το αίαΟ•ητ6ν ή δε 
τω βώματι βννειργμένη. προς δε τούτοις 6 ^εος 
της μεν ιδέας ώς παραδείγματος γέγονε μιμητής, 

Ο της δε ι^υχης ώβπερ αποτελέσματος δημιουργός, δτι 
δ ούδ άριΟ•μον 6 Πλάτων την ούίϊί,αΐ' τί&εται της '>ο 
■ψνχης άλλα ταττομένην υπ άριϋ•μοϋ, προείρηται. 
23. Προς δ' αμφότερους τούτους κοινόν έβτι το 
μήτε τοις πέραΰι μήτε τοις άρι%•μοις μηδέν ίχνος 
έννπάρχειν εκείνης της δυνάμεως, τ] το αίβ^ητον 
η φυγ^ή πέφυκε κρίνειν νουν μεν γαρ αντί] καϊ 2-> 
νοητικον ή της νοητής μέ&εί,ις αρχής έμπεποίηκε' 

1 άπΐατησαν] Άάά. την 'ψνχην ρ. 1030 ί. 8 προΰ'ηκειν? 
Ιό ά(ΐ-Λίνητος "νν οχ ρ. 103 Ιΐ3: ευκίνητος 26 νοητικον *: 
νο7]τ6ν Υύ)τΊ. νόηαιν ^ 



ΙΝ ΤΙΜΑΕΟ. 171 

δόί,ας δε κκΐ πίϋτεΐξ ■ααΐ το φκντα6τικον καΐ το 
πα&7μικόν νπο των περϊ το βώμα ποιοτήτων, ο ονκ 
αν τις εκ μονάδων ονδε γραμμών ονδ^ έτίίφανειών 
άτΐλώξ νοήΰειεν έγγιγνόμενον. καΐ μην ον μόνον αι Ε 

5 των %•νΊ]τών ■ψνγ^αΐ γνωβτικήν τον αίβ&ητον δννα- 
μιν εχουβιν, αλλά και την τοϋ κόΰμον φηβίν 
^ άνακνκλονμενην αντήν προς εαντήν, όταν ονβίαν 
ΰκεδαβτήν εχοντόζ τίνος έφάπτηται καΐ όταν άμερι- 
6τον, λέγειν κινονμένην δια πάΰης εαντης, οτω τ 

10 αν τι ταντον ί] και οτον αν έτερον, ηρος ο τι τε 
μάλιβτα και ΰπη καΐ όπως ύνμβαίνει κατά τα γιγνό- 
μενα προς εκαΰτον εκαβτα είναι καΐ πάΰχειν.' εν 
τούτοις άμα και των δέκα κατηγοριών ποιούμενος Γ 
νπογραφήν έτι μάλλον τοις έφεσης διαβαφεΐ. '' λόγος 

ίό γάρ' φηΰίν ^ αληθής, δταν μεν περί το αίβ&ητον 
γίγνηται καΐ ό τον ΌΌττίρου κύκλος όρΌ•ό? Ιων εις 
πάβαν αντοϋ την ψνγ^'ήν διαγγείλτ], δόζ,αι και πίβτεις 
γίγνονται βέβαιοι καΐ άλη^εις' ΰταν ά' αν περί το 
λογιβτικον ]( καΐ 6 τον ταντον κύκλος εντροχος ων 

ίο αντά μηνύΰΐ], έπιΰτήμη ^ξ ανάγκης αποτελείται" 
τούτω ό' εν ώ των όντων έγγίγνεβΟ-ον, εάν ποτέ 
τις αντό άλλο πλην φνχήν προύείπΐ], πάν μάλλον 
η το άλη&ες έρεΐ.' πόΟ^εν ονν έόχεν η φνχή την 

2 πα9ητικ6ν ρ. 1031ο: πα&ητυν ίΐ). ο] κοοίυβΐΐ 

ϋϋβΙ)ηβι•α8; οΓΐυίάοηι ΜαυίΌηιιηηΙϊ ί\8Ροηϋοι• ηοιιπη<αϋνο3 
0ί>80 τΐ) φανταβτιν.ί)ν γ.αϊ το παΛ^ιμι-αϋν ηιοηοηΐί Γ) κΙοΟί] 

τοΰ ρ. 1031ο: «^σΌ-ηηκοΰ Ο φν^σίν] Τϊιη. ρ. 37ΐί Ο λϊγιιν 
λΥ: λί-^τ] 10 τι ΓΙίΐΙο: τις \\). 7} 8: ι) Β Ε ΐΐ). οτον 

ί(1βιη: οτω Π ν.ατα τα. γιγνόμίνκ ί(1οηΐ: ■Λατηγινόμενα 

12 ^καατ^>^ ρ. 10;ΐ11) 14 λόγος γαρ κί\ ρίοηΐοηι οχΐϊΐΐίοΐ; 
Ρΐίΐίο 1. 1. 10 Ιών] ων ϊΛϋΐη 20 ίξανάγτιης 15 Ε 



172 ϋΕ ΑΝΙΜΑΕ ΡΚΟΟΚΕΑΤΙΟΝΕ 

άντιληπτικην τον αίβ&ψοϋ καΐ δοΐαύτικην τκντην 
κίνηΰίν, έτεραν της νοητικής εκείνης καΐ τελεν- 
102^τώ6ης εις επίβτήμην, έργον ειπείν, μη ϋ-εμενονς 
βεβαίως, οτι ννν ονχ απλώς φνχην αλλά κό6μου 
φνχίιν βννίΰτηΰιν «ξ υποκείμενων, της τε κρείττονος 5 
ονβίας και άμερίβτον κα\ της χείρονος, ην περί τα 
βώματα μεριβτην κεκληκεν, ονχ ετέραν ονΰαν η την 
δύζαβτικην και φανταϋτικην καΐ ΰνμπαϋ-ή τω αίβϋ^η- 
τώ κίνηΰιν, ον γενομενην άλλ' νφεϋτώβαν άίδιον 
ωβπερ η ετέρα, το γαρ νοδρόν ή φνΰΐς έ'χονΰα ίο 
και το δο^αΰτικον είχεν, άλλ' εκείνο μεν άκίνητον 
άπαΟ^ες και περί την άει μενονβαν ιδρνμένον ονβίαν, 
Β τοντο δ\ μεριΰτον καΐ πλανητόν, ατε δη φερομένης 
και ύκεδανννμένης εφαπτόμενον νλης. οντε γαρ το 
αίβ&ητον είλήχει τάξεως αλλ' ην αμορφον και ΐ5 
άόριβτον , η τε περί τοϋτο τεταγμένη δνναμις οντε 
δό'ί,ας ένάρϋ'ρονς οντε κινηΰεις απάβας είχε τεταγ- 
μένας, άλλα τάς πολλάς έννπνιώδεις καΐ παραφόρονς 
και ταραττονβας το ϋωματοειδές, δΰα μη κατά 
τνχην τω βελτίονι περιέπιπτεν' εν μέβω γαρ ην 20 
άμφοΐν καΐ προς αμφότερα βνμπα&ή καΐ ϋνγγενη 
φνβιν είχε, τω μεν αίβ&ητικω της νλης άντεχομένη 
τω δε κριτικω των νοητών. 

24. Οντω δέ πως και αύτό^ διαβαφεΐ τοις όνό- 
μαβιν' Όύτο? γάρ' φηΰί 'παρά της εμής ιρήφον 25 
λογιβΟ-εις εν κεφαλαίω δεδόοΟ^ω λόγος, ον τε και 



2 νοητής ρ. 1031 β 12 και άηο:9(ς ρ. 1031 Γ 

10 τίταγμίνη] άθΐ. 'νν 25 Τίπΐ. ρ. 52 ά 



1Ν ΤΙΜΑΕΟ. 173 

%ώραν και γενεΰίν είναι τρία τριχή και πρΙν Ο 
ονρανον γενέβ&αι.' χώραν τε γαρ καλεί την νλην 
ώοτίερ εδραν 'έβτιν οτε καΐ νποδοχήν, ον δε το 
νοητόν, γένεύιν δε τον κόβμον μήπω γεγονότος 
5 ονδεμίαν α?Λην ί] την εν μεταβολαΐζ και κινηΰεβιν 
ονβίαν, τοϋ τνπονντος καΐ τον τνηονμενον μετα^ν 
τεταγμενην, διαδίδοϋύαν ενταϋ&α τάς εκεΐϋ'εν ει- 
κόνας, δίά τε δη ταντα μεριβτη προβηγορενϋ^η 
καΐ δη τω αίβϋητω το αιΰ&ανόμενον και τω 
10 φανταβτω το φανταζόμενον ανάγκη ΰννδίανέμεβ^αι 
καν ΰνμπαρήκειν' η γαρ αίο^ητική κίνηΰις, ιδία 
•ψυχής ονΰα, κινείται προς το αίβ&ητον έκτός' ό (ϊε 
νους αντος μεν ε'φ' εαντον μόνιμος ην καΐ ακίνητος, 
εγγενόμενος δε τη φνχη καΐ κρατηοας εις εαντον 
15 επιβτρεφει και ΰνμπεραίνει την εγκνκλιον φοράν Τ) 
περί το μενον άει μάλιβτα ψανονΰαν τον όντος. 
διό και δνβανάκρατος η κοινωνία γεγονεν αντών^ 
τω άμερίοτω το μεριβτον και τω μηδαμη κινητό 
το πάντί] φορητόν μιγννονβα καΐ καταβιαξομενη 
20 ϋ-άτερον εις ταΰτόν βννελϋ-εΐν ην δε το ^άτερον 
ον κίνηΰις ωΰπερ ούδ\ ταντόν ΰτάβις, αλλ' αρχή 
διαφοράς και άνομοιότητος. έκάτερον γάρ άπο της 
ετέρας άρχης κάτειβι, το μεν ταύτοι/ άπο τοϋ ενός 
το δΐ ϋ•άτερον από της δνάδος' καΐ μεμικται πρω- 
ί-, τον ίνταν^α περί την φχ^χήν^ άριΌ•μοΐς και λόγοις 
ΰννδε&έντα και μεαότηβιν έναρμονίοις, και ποΐ£ΐ 

2 χώραν] ■Λ^ά χώραν ρ. 1032 α 20 όύκ ην δϊ τΗ (τ^ροΐ' 

ή -κίνηοΐζ Ιί. ιιν ίίΐ τύ ί'τίρον τ) ν,ίνηΰις Κ ;'; ΗΐιιΐΓίν «ϋπρίο η. 
πι. ρΓ. οΰκ Ί^ν 111. ρΓ. ίη ηιιιι•;.Μηο 21 τα^τον] το τα^Γύί'ν 



174 ΟΕ ΔΝΙΜΑΕ ΡΚΟΟΚΕΑΤΙΟΝΕ 

^άτερον μίν έγγενύμενον τω ταντώ διαφοράν, το 
Ε 0£ ταντον εν τω έτερω τάζιν, ώ^ δήλόν εϋτιν εν 
ταΐς πρώταις της φνχής δννύμεύιν είβΐ ό' ανται 
το κριτικον κα.1 το κινψικόν. η μεν ονν κίνηΘίς 
ενΟ^νζ επιδείκννται περί τον ονρανίν εν μεν τι] 5 
ταντότητι την ετερότητα τϊ] περιφορά των απλανών, 
εν δε τι] ετερότητι τ'Τ]ν ταυτότητα τι] τάί,ει των 
πλανήτων επίκρατεο γάρ εν εκείνοις το ταύτόν έν 
Γ (?£ τοις περί γην τουναντίον, ή δε κρίβις αρχάς 
μεν έχει δύο, τόν τε νουν άπο του ταυτοΰ προς τά ίο 
κα%όλου καΐ την αίΰϋ'ηβιν άπο τοϋ έτερου προς τά 
κα^' ε'καβτα. μεμικται δε λόγος εξ άμφοΐν, νόηόις 
εν τοί? νοι^τοΓ^ καΐ δόί,α γιγνόμενος εν τοις αίβ^η- 
τοΐς' όργάνοις τε ταΐς μεταξύ φανταβίαις τε καΐ 
μνήμαις χρώμενος, ών τά μεν εν τω ταντω το ΐδ 
έτερον τά δ' εν τω ετε'ρω ποιεί το ταύτόν. εβτι 
γάρ η μεν νόηΟις κίνηΰις τοϋ νοοϋντος περί το 
μένον, ή δε δόζα μονή τοϋ αιο&ανομενου περί το 
1&2όκινούμενον φαιταβίαν δε ΰυμπλοκην δό^ης προς 
αΐβ^ηύιν ουβαν ϊΰτηβιν εν μνήμτ] το ταύτόν ' το 2ο 
(Ϊ£ &άτερον κινεί πάλιν εν διάφορα τοϋ πρ06ϋ•εν 
καΙ νϋν, ετερότητος αμα και ταυτότητος έφαπτό- 
μενον. 

25. /ΙεΙ δε την περί το 6ώμα τοϋ κόβμου γενο- 
μενην βύντηί,ιν εικόνα λαβείν της αναλογίας εν ί] 25 

1 το ■9•άτίρον? Λ. ταΰτω] αΰτω ρ. 1032 ο 8 πλα- 
νητών 1. 1.: οοΓΓβχί; βΐϋ3 Ιοοο Ίίΐο. 6 — 7 ΒΕ 12 δε] 50γ. 
νΐ(1. (ϊ' ό 14 ταίς] οιιι. Β Ε 15 ταντω] αντώ ρ. 1032 ο 

22 ΐψαπτομένην Μιαβίίβηιε 



ΙΝ ΤΙΜΑΕΟ. 17δ 

δίηρμόΰατο -ψυχήν. εκεί μεν γαρ ην άκρα το πνρ 
καΐ η γη, χαλεπήν τΐροζ άλληλα κρα&ήναί φνύίν 
έχοντα, μάλλον δ' ολωζ ακρατον καΐ άβνβτατον' 
οϋ-εν εν μέβω δεμένος αυτών τον μεν αέρα προ 

δ τον πνρος το ό' νδωρ προ τΐ^ξ γης, ταντα πρώτον Β 
άλληλοΐζ εκέραβεν, είτα δια τούτων εκείνα προς τε 
ταντα καΐ προς άλληλα ΰννέμιζε καΐ ΰννήρμοΰεν. 
ένταν^α δε πάλιν το ταντον και το ^άτερον, εναν- 
τίας δννάμεις και ακρότητας άντιπάλονς, 6ννήγαγεν, 

10 οΰ δι αντών, άλλ' ονβίας ετέρας μεταξύ, την μεν 
άμέριΰτον προ τοϋ ταντοϋ προ δε τον 0-ατέρον 
τήν μεριΰτήν, έΰτιν // προβηκονΰαν έκατέραν έκα- 
τέρα τά^ας, είτα μιχ&είΰαις έκείναις έπεγκεραννν- 
μενος, οντω το παν βνννφηνεν εν της 'φνχης είδος, 

15 ως ην άννϋτόν, εκ διαφόρων ομοιον εκ τε πολλών 
εν άπειργαβμένος. ονκ εν δέ τίνες είρηβ&αι λέγονβι 
δνβμικτον υπό τοϋ Πλάτωνος την ϋ^ατέρου φύΰιν, ^ 
ουκ αδεκτον οΰόαν άλλα καΐ φίλην μεταβολής" 
μάλλον δε την τον ταντον, μόνιμον καΐ δνβμετάβλη- 

20 τον ονβαν, ον ραδίως προΰίεαΟ-αι μι^ιν άλλ' άπω- 
%•εΐ6%•αι καϊ φεύγειν, όπως απλή διαμείντ] καΐ ειλι- 
κρινής καΐ αναλλοίωτος, οί" όε τκΰτ' εγκαλούντες 
άγνοονβιν ότι το μεν ταύτόν ιδέα των ώβαύτως 
εχόντων έοτΐ το δε 0•άτερον των διαφόρως' καΐ 

2ό τούτον μεν έργον, ων αν άφηται, διιβτάναι καϊ 
άλλοιονν καϊ πολλά ποιεΐν' εκείνον δε Οννάγειν 

1 «κρα τύ ρ. 1082 ο: άκρατον 11 τοΰ ταΐτοΓ'] τούτον Β Ε 
13 μιγβίίακς \ν 11> τοΰ ΜίΐιΠΌηιηιαΙΟΒ: της 21 διαμϊνιι'} 
22 ταντα ΤηιηοΙιυΗ 



176 Ι>Ε ΑΝΙΜΑΕ ΡΚΟϋβΕΑΤΙΟΝΕ 

καΙ ΰννίβτάναι δι' ομοίότψος έκ πολλών μίαν άνα- 
λαμβάνοντα μορφήν καΐ δνναμιν. 

26. Ανταυ μεν ονν δυνάμεις της τον παντός 

Ό είβί φνχής' αϊ ό' εις θ•νψά καΐ παΌ-ητά τταρείΰίαβιν 
όργανα άφθαρτοι φ&αρτών ανταΐ βωμάτων, εν 5 
τανταις το της δυαδικής καΐ άορίίίΓου μερίδας επι- 
φαίνεται μάλλον εΐδος, το δε της απλής καΐ μονα- 
δικής άμνδρότερον νποδίδυκεν. ου μην ραδίως αν 
τις ούτε πά^ος άν^-ρώπου παντάπαϋιν άπηλλαγμένον 
λογιΰμοϋ κατανοηβειεν οντε διανοίας κίνηβιν, τ] ίο 
μηόεν έπι&νμίας η φιλοτιμίας η τοϋ χαίροντος ή 
λυπουμενου πρόΰεβτι. διΌ των φιλοβόφων οι μεν 
τα πά&η λόγους ποιονΰιν, ως παβαν επιϋ-υμίαν καΐ 
λνπην καΐ όργήν κρίβεις ονΰας' οι (Ϊ£ τάς άρετάς 

Ε άποφαίνονβι πα%•ητικάς' καΐ γαρ ανδρεία το φόβου- ΐδ 

μενον καΐ βωφροΰύντ] το ήδόμενον και δικαιοβύνΐ] 

το κερδαλέον είναι, καΐ μην Ο'εωρητικής γε τής 

ιΡνχής οϋβης αμα καΐ πρακτικής καΐ Ο'εωρονβης δε 

τα κα%όλου κα\ τα καΟ"' εκαβτα καΐ νοείν μεν 

εκείνα ταϋτα δ' αίβ^άνεβ^αι δοκούΰης, 6 κοινός 20 

λόγος άεΐ περί τε ταΰτόν εντυγχάνων τω Ο^ατερω 

καΐ ταύτω περί ^άτερον επιχειρεί μεν οροί ς καΐ 

διαιρεβεΰι χωρίζειν το εν και τα πολλά και το 

άμερες και μεριΰτόν^ ου δύναται δε καΟ-αρώς εν 

ονδετερω γενεβΟ-αι δια το και τάς αρχάς εναλλάξ 25 

έμπεπλέχϋ-αι και καταμεμίχ&αι δι αλλήλων, καΐ 

4 α'ί δ' (ίς *: είς δε ίΐ». παρειαίασιν ΜαβΠβηΐδ: 

παρείΰίονααι 5 &ψϋ•αρτοι φ&αρτών ανταΐ *: αφ&αρτα και 
αντά^ 7 το ΛΥ 16 Χ: σωφροαννη — δικαιοσύνη 17 ενεΐνκι'ί 
18 δί τα •Α(χ%όΙον και 8 



ΙΝ ΤΙΜΑΕΟ. 177 

δίά τοντο της ονΰίας την εκ της άμερίΰτον και της Ε 
μεριβτής 6 ^εος νποδοχην τω ταντω καΐ τω 0-ατερω 
βννεβτηβεν, "ν εν διαφορά τά^ίς γένηταί' τοντο 
γαρ ην γενεο&αί' εηεΐ χωρίς τούτων το μεν ταντ'ον 

5 ουκ είχε διαφοράν, ωβτ ονδε κίνηΰιν ονδε γένεβιν' 
το &άτερον δε τά^ιν ουκ είχεν, ωΰτ ονδε 6ν6τα6ίν 
ονδε γένεΰιν. και γαρ ει τω ταντω βνμβεβηκεν 
έτερω είναι τον έτερον και τω έτέρφ πάλιν αϋτώ 
ταντόν, ούδεν ή τοιαύτη μέ&ε^ις αλλήλων ποιεί 

10 γόνιμον, άλλα δειται τρίτης τινός οίον νλης υπο- 
δεχόμενης καΧ διατι^-εμένης υπ αμφοτέρων, αυτή ά' 1026 
εβτίν, ην πρώτην βυνέβτηβε τω περί τα νοητά μονίμω 
τοϋ περί τά βώματα κινητικού το άπειρον όρίΰας. 
27. 'ίΐς δε φωνή τίς έΰτιν άλογος καΐ άβήμαν- 

15 τος λόγος δε λέ^ις εν φωνή βημαντικη διανοίας, 
αρμονία δε το εκ φϋ'όγγων και διαβτημάτων, καΐ 
φΟ-όγγος μεν εν και ταντόν διάβτημα δε φϋ-όγγων 
έτερότης και διαφορά, μιχ&εντων δε τούτων ωδή 
γίγνεται και μέλος' οντω το παΟ-ητικόν της ψυχής 

20 άόριβτον ην και άβτά&μητον, εί&' ώρίΰϋ-η πέρατος 
ίγγενομένου καΐ είδους τω μεριβτω καΐ παντοδαπω 
της κινήβεως. βυλλαβονβα δ^ το ταύτόν καΐ το Β 
Ο^άτερον, όμοιότηβι και άνομοιότηΰιν άριϋ^μών εκ 
διαφοράς όμολυγίαν άπεργαβαμένων ζωή τε τού 

2.1 παντός έβτιν έμφρων καΐ αρμονία καΐ λόγος άγων 
ΛίΐθΌΐ μεμιγμένην ανάγκην, ην είμαρμένην οί 
πολλοί καλονοιν , Εμπεδοκλής δ^ φιλίαν ομού και 

8 ίπρον είναι ΒβηββΙβΓυβ ίΐ). αύτω ΜαυΓΟίηιηαΙββ : 

ταύτώ '27 ΈμπίδοκΙής] Μαΐΐαοΐι. 1 νβ. 80 

ΡΙιιΙαΓοΙιΙ ΜοΓοΗβ. Υοΐ. VI. 1'2 



178 ΟΕ ΑΝΙΜΑΕ ΡΚΟΟΕΕΑΤΙΟΝΕ 

νείκος, Ήράκλειτοξ δε ^ παΐίντονον άρμονίην κόΰμον 
οκωβπερ λνρης καΐ τόξου/ Παρμενίδης δε φως καΐ 
βκότος, '^ναί,αγόρας δε νουν καΐ άπειρίαν, Ζωρο- 
άβτρης δε 0-εον καΐ ^αψοί^α, τον μεν 'ίΐρομάύδην 
καλών τον δ' ^Αρειμάνυον. ΕνρίΛίδης δ' ονκ όρΟ^ώς 5 
άντΙ τον ΰνμπλεκτικον τω διαζευκτικώ κε'χρηται 

Ο ^ Ζενς εΐτ ανάγκη φνβεος εΐ'τε νους βροτών' 

καΐ γαρ ανάγκη καΐ νους έβτιν η δίήκονβα δίά 
πάντων δνναμις. Αιγύπτιοι μεν ονν μν&ολογοϋντες 
αίνίττονται^ τον "^ρον δίκην οφλόντος, τω μεν χο 
πατρί το πνεύμα και το αίμα τί; (Ϊ£ μητρί τήν 
βάρκα καΐ την πιμελην προβνεμηΌ'ηναι. της δε 
■φνχης ονδεν μεν ειλικρινές ονδ^ ακρατον ονδε 
χωρίς απολείπεται των άλλων ^ άρμονίη γαρ αφα- 
νής φανερής κρείττων ' κα-θ^' Ήράκλειτον, εν ί] τάς ΐ5 
διαφοράς και τάς ετερότητας ο μιγννων %•εος 
εκρχ>ψε και κατεδνβεν εμφαίνεται δ' όμως αντής 
Ό τω μεν άλόγω το ταραχώδες^ τω δε λογικω το 
εντακτον , ταΐς δ' αίβϋ-ήΰεΰι το κατηναγκαβμένον, 
τω δε νω το αντοκρατες. η δ' δριβτικη δνναμις 20 
το κα&όλον και το ά/ιΐίρί^ δια βνγγενειαν άγαπα' 
καΐ τουναντίον η διαιρετική προς τα καθ' εκαβτα 
φέρεται τω μεριΰτώ' χαίρει δ' όλον τι] δια το 

1 Ηράκλειτος] Βγ-ν^&ίβν. ρ. 22 ϊΐ). παλίντονον ΤιίΓηβΙιυδ 
(οί. ρ. 3691») : παλίντροπον 2 Πο^ρμίνΐδης — '^νκξαγόρας] 
ΜυΠίΐοΗ. 1 ρ. 126. 248 7 Ευηρ. Τγο. 886 Λ. φναΐως Β Ε 
10 (όρου — οφλοντοίΒΕ 13 μεν] μίροςλ^ 15 κρέοαων 
Μυ11αο1ιίυ8 ΐΐ). Ήρά-Λλητον] Βγν,'αΙβν. ρ. 19 16 μιγννων] 
μίαγων Μυ11α<-1ιϊυ8 23 όλον] δ λόγος Ειηρθηυδ ϊΐ). δια 
τον τα-ύτοΰ ΤυηιβΙϊυΒ 



1Ν Τ1ΜΑΕ0. 179 

ταντόν εφ' α δεΐταν μεταβολγι δια το ϋ•άτερον. ονχ 
ηκιΰτα ό' η τε προς το καλόν διαφορά καϊ το 
αίοχρόν η τε προς το ηδν καΐ το άλγεινόν ανΟ•ις 
οι τε των ερώντων ενΟ^ονβιαθαοΙ και πτοήΰεις χαΐ 

δ διαμάχαι τον φιλοκάλον προς το άκόλαΰτον ενδείκ- 
νυνται το μικτόν εκ τε της ϋ-είας και άπο:χ^ονς εκ 
τε της θνητής καΐ περί τα βώματα πα&ητης μερίδος' 
ων και αυτός ονομάζει τό μεν έπιϋ'νμίαν εμφυτον Ε 
ηδονών, τό δ' επείύακτον δό^αν εφιεμενην τοϋ 

10 άρίΰτου. τό γάρ πα&ητικόν άναδίδωβιν «ξ εαυτής 
η -ψυχή, τοϋ δε νοϋ μετεΰχεν από της κρείττονος 
άρχης έγγενομενου. 

28. Της δε διπλής κοινωνίας ταύτης ούδ' η 
περί τόν ούρανόν άπ7]λλακται φύΰις, άλλ' ετερορρε- 

15 ποϋβα νϋν μεν όρ&οΰται τη ταντοϋ περιόδω κράτος 
εχούβη καΐ διακυβερνά τόν κ06μον εβται δε τις ρ 
χρόνου μοΐρα και γέγονεν ήδη πολλάκις, εν η τό 
μεν φρόνιμον αμβλύνεται καΐ καταδαρ^άνει λή&ης 
έμπιπλάμενον τοϋ οικείου, τό δε βώματι ούνηϋ-ες 

20 ί^ αρχής κα\ 0υμπα&ες εφε'λκεται καΐ βαρχ^νει καΐ 
άνελίοβει την εν δεί,ια τοϋ παντός πορείαν, άναρ- 
ρήί,αι ό' ου δύναται παντάπαβιν, άλλ' άνήνεγκεν 
αϋ%Ίς τα βελτίω καΐ άνεβλεφε προς τό παράδειγμα 
■9"£θϋ ΰυνεπιβτρέφοντος καΐ ΰυναπευ&ύνοντος. ούτως 1027 

25 ενδείκνυται πολλαχό^εν ήμΐν τό μή παν έργον είναι 



1 μίταβολ^ η διά τό &άτ(ρον ΚιιιροΓΪιΐίΐ. μίταβοΙΙ) τον 
ίτίρυν ΜιιοΙΙοΓυβ. Μαϋιη χαίρα όΐ μάΐλον τ^ διά τοϋ 
ταίτοΐ) — μίταβολ]! ί) τ^ διά Ό'ητίρου 8 όνομάζΐΐ] ϊη 

ΡΗιιοιΙγ. ρ. 2'Λ7Λ 12 ίγγινομίνου ΜυβΙΙθΓυβ 

12• 



180 ΟΚ ΑΝΒΙΑΕ ΡΚΟΟΕΕΑΤΙΟΝΕ 

&εον την ίΡνχην άλλα βνμφντον εχουβαν εν εαυτγι 
την τον κακοϋ μοΐραν νπ εκείνον δίακεκοβμηΰΟ^αί, 
τω μεν ενί την ακειρίαν δρίΰαντος, Ίίν' ονβία 
γένηται Λερατοζ μεταΰχοϋΰα, τϊ] δε ταύττοΰ και τη 
έτερον δυνάμει τά^ιν και μεταβολην καΐ διαφοράν 5 
και ομοιότητα βνμμί^αντο^., τίάΰι δε τοντοΐξ, ώς 
άννβτον ην, κοινωνίαν προζ άλληλα καΐ φιλιαν 
έργαϋαμενον δι άρι&μών καΐ αρμονίας. 

29, Περί ων ει καΐ πολλάκις άκηκόατε καΐ πολ- 
λοίς έντετνχήκατε λόγοις και γράμμαβιν, ον χείρον ίο 

Β εβτι κάμε βραχεως διελχ^εΐν, προεκ&έμενον το τον 
Πλάτωνος" '^μίαν άφειλε τό πρώτον από παντός 
μοϊραν, μετά δε ταντην άφ^ρει διπλαΰίαν ταύτης" 
την δ' αν τρίτην, ημιολίαν μεν της δεντερας τρι- 
π;λα<5ί.αί/ ^£ της πρώτης ' τετάρτην Οε της δεντερας ΐ5 
διπλήν, πεμπτην δε τριπλην της τρίτης, την δ' 
εχτην της πρώτης όκταπλαβίαν, έβδόμην δ' επτα- 
καιεικοβαπλαΰίαν της πρώτης, μετά δε ταντα βνν- 
επληροντο τά τε διπ?.ά6ια και τριπλάσια διαότήματα, 
μοίρας ετι εκείθεν άποτέμνων καΐ τι&είς εις το 20 

Ο μεταϊΕ,ν τούτων, ώύτ εν έκάβτω διαβτηματι δύο 
είναι μεβότητας, την μεν εκατερω των άκρων ΐβω 
τε νπερίχονααν και νπερεχομε-νην , την δε ταντώ 
μέρει των άκρων αυτών νπερεχονΰαν κ,αΐ νπερεχο- 
μένην ημιολίων δε διαβτάβεων και έπιτρίτων καϊ 25 
επογδόων γενομένων εκ τούτων τών δεβμών εν 

12 77;.άτωΐΌ6]Τίΐϊΐ.ρ.35ΐ) ί1). αφίΓλί τό ΡΙαίο: άφει'λίτο 
17 ΐπτ(Χ7ίαιεΐγ.06απλασίαν 8: ΐπταΐίαιαν.οαα,πλκαίω 22 άΪ3- 
οβάΐΐ Ρΐιίο 



IX ΤΙΜΑΕΟ. 181 

ταΐξ 7ίρ06&εν διαύτάοεοι^ τω τον εττο^^άοου διαΰτη- 
ματι τα επίτριτα πάντα 6ννεπλΊ]ροϋτο, λείττων αντών 
εκάβτον μόριον, της τοϋ μορίου ταύτης διαβτάβεως 
λειφ&είΰης άρι&μον προς άρί&μόν, εχονΰης τους 
5 δρου? ίξ καΐ πεντήκοντα χαΐ διακοθίων προς τρία 
καΐ τεδβαράκοντα καΐ διακόΰια.' εν τούτοις ζητεί- 
ται πρώτον περί της ποβότητος των άριϋ-μών, δεύ-Ό 
τερον περί της τάξεως, τρίτον περί της δυνάμεως" 
περί μεν της ποβότητος τίνες είβίν, ους εν τοις 

10 διπλαΰίοις και τριπλαβίοις διαΰτήμαβι λαμβάνει" 
περί δε της τάξεως πότερον ί'φ' ενός ΰτίχου πάν- 
τας έκ&ετεον ώς Θεόδωρος^ η μάλλον ως Κράντωρ 
εν τω Λ βχήματι, τοϋ πρώτου κατά κορνφήν τιθε- 
μένου και χωρίς μεν των διπλασίων χωρίς δε των 

15 τριπλαβίων εν δυβί βτίχοις ύποταττομένων. περί 
δε της χρείας κα) της δυνάμεως τί ποιονβι παρα- 
λαμβανόμενοι πρ'υς την βύβτααιν της φυχης. 

30. Πρώτον ούν περί τοϋ πρώτου παραιτηβό- 
μί%α τους λέγοντας, ώς επΙ τών λόγων αυτών Ε 

20 άπόχρη θεωρεΐν ην έχει τά τε διαβτήματα φύβιν 
αϊ τε ταϋτα ΰυμπληροϋόαι μεβότητες, εν οίς αν τις 
άριΟ^μοΐς νπό^ηται χώρας έχουΰι δεκτικάς μεταξύ 
τών είρημένων αναλογιών, ομοίως περαινομένης 
της διδασκαλίας, καν γάρ άληϋ^ες |; το λεγόμενον^ 

25 άμυδράν ποιεί τ^ιν μά&ηΰιν άνευ παραδειγμάτων, 
άλλης τε θεωρίας άπείργει χάριν έχούοης ουκ άφι- 
λόΰοφον. άν ούν από της μοί'αόο^ί άρ^άμενοι τους 

2 ϋιι ΙΊαΙο: ΰννίπΧηςον το λΐΐπυν 



182 ΟΕ ΑΝΙΜΑΕ ΡΕΟΟΕΕΑΤΙϋΝΕ 

δίτίλαβίονς και τριπλαΰίονς εν μερεί τιϋ-ώμεν, ως 
Γ αύτ05 νφηγεΐται^ ^^^νί^'^οι^ται κατά το έ^ήξ, ΰ^ου 
μεν το δεύτερον καΐ το τέταρτον καΐ ογδοον, οπον 
δε τρίτον και εννατον και είκοβτοέβδομον, 6νν- 
άτίαντες; μεν επτά, κοινήζ δε λαμβανομένης της 5 
μονάδος, άχρι τεβόάρων τω πολλαπλαβιαΰμω προ- 
ϊόντων, ου γαρ ενταν&α μόνον αλλά πολλαχό&ί 
της τετράδος η προς την εβδομάδα βνμπά&εια γίγ- 
νεται κατάδηλος, ή μεν ονν υπό των Πυ^αγο- 
ρικών νμνονμένη τετρακτνς, τα ε^ και τά τριάκοντα, ίο 
&ανμαΰτ6ν έχειν δοκεΐ το βνγκεΐθ&αι, μεν εκ πρώτων 
άρτιων τεβΰάρων και πρώτων περι66ών τεββάρων, 
γίγνεβ^αί δ\ ΰνζνγία τετάρτη των έφεσης βνντε&ει- 
μένων πρώτη μεν γάρ έΰτι βυζυγία η του ενός και 
1017 Ο των δνεΐν, δευτέρα (11.) ό' ή των τριών και τεττάρων, ΐ5 
τρίτη δ' ή των ε' και ς'' ων ουδεμία ποιεί τετρά- 
\) γωνον οϋτ αύτη κα&' έαυτην οντε μετά των άλλων 
η δε των ξ' και η' τετάρτη μέν έθτιν, ΰυντι^εμένη 
δε ταΐς προτέραις τριακονταε^ τετράγωνον παρέβχεν. 
η δε των ύπο Πλάτωνος έκκειμένων άριθ^μων 20 
τετρακτύς έντελεβτέραν έβχηκε την γένεβιν, των 
μεν άρτιων άρτίοις διαβτημαβι των δί περιττών 



2 κατά τό λΥ: κατά τον 3 το δίντε^ον — ίίν,οΰτοΐβδομον^ 
τα δύο και τώ τί'σσαρα και οκτώ, οπον δε τρία και εννέα 
καΐ ιΙ•Λθθΐεπτά Μαυί'οιηιιια,Ιβδ 6 προϊόντων] &<1Λ. βχ. ο. 

δΙς τί'τταρίδ ^^", οοη•. προϊόντες ΜαπΓοηίΓηβ,ίβδ 14 ή] (Ιθΐ. 
ΒβηβοΙβΓΠΒ 15 άβ οαρίΐιιηι ίΓΟ,ηβροϊΐϋοηβ νΐά. αοίηοΐίΐΐ;. 
αά ρ. 168, 8 βί; 9 ΐ1}. τίττάρων 'Νν: μιας Β. μιας 2—3 Ε 
18 ή ίέ των ζ' ν.αϊ η' Μαυι•οηιιηαΙθ8 19 προτεραία 

Βαβΐ3ηβΓυ8: προ 1τ 3 — 4 Β 2 Ε Λ. τριακονταεξ 3 Β 



ΙΝ Τ1ΜΑΕ0. 183 

τΤίριττοΓ^ Λολλαπλαβίαβϋ^εντων περιέχει, δε την μεν 
μονάδα, κοιί'ί^ν ονβαν άρχην αρτίων καΐ περιττών, 
των δ' ντί αντί] τά μ&ν δύο καΙ τρία πρώτους 
επιπεδονξ, τά δε τετταρα καΐ εννέα πρώτους τετρα- 

5 γώνους. τά δ' οκτώ καΐ είκούιεπτά πρώτους κύβους 
εν άρί&μοΐς, ε^ω λόγου της μονάδος τιϋ-εμένης. 
ΎΙ καΐ δηλός έβτι βουλόμενος ουκ επΙ μιας ευθείας 
απαντάς αλΑ' εναλλάξ και ιδία τάββεβ&αι τους Ε 
αρτίους μετ αλλήλων καΐ πάλιν τους περιββούς, 

10 ως νπογέγραπται. ούτως αί βυζνγίαι των ομοίων 




εβονται προς τους ομοίους και ποιήΰουβιν άριΟ^μονς 
επιφανείς κατά τε βύν&εαιν και πολλαπλαβιαϋμον 
έ^ αλλήλων. 

12. Κατά βύνΟ^εβιν ούτως' τά δύο καΐ τά τρία 
15 πέντε γίγνεται, τά τέοοαρα καΐ τά εννέα τριακαι'- 

10 ώς Χ: καΐ Ιίΐίπ. ώ^ καΐ ΜηοΜατηα 



184 Ι^Ε ΑΝΙΜΑΕ ΡΚΟ0ΚΕΑΤ1ΟΝΕ 

δέκα, τα ά' οκΓω και είκοβιεπτά πέντε καΐ τριά- 
Γ κοντά, τούτων γαρ των άρίΟ-μών οι Πυ&αγορικοι 
τα μεν ε' τροφόν, όπερ ε6τΙ φ&όγγον, εκάλονν' 
οίόμενοι των τοϋ τόνου διαβτημάτων πρώτον είναι 
φ&εγκτον το πέμπτον τα δ\ τριύκαίδεκα λεΐμμα, 5 
κα&άπερ Πλάτων, την εις ϊβα τοϋ τόνου διανομών 
άπογιγνώβκοντες' τα δε πέντε και τριάκοντα άρ- 
μονίαν, οτι βυνέΰτηκεν εκ δνεΐν κύβων πρώτων 
απ άρτιου και περιττού γεγονότων, εκ τεβΰάρων 
δ' άριϋ^μών, τοϋ ξ' και τοϋ η' καΐ τοϋ 0•' καΐ ιβ', ίο 
τ^ιν άριϋ-μητικην καΐ την άρμονικην άναλογίαν 
\0\^ περιεχόντων, εβται δε μάλλον ή δύναμις έκφανής 
έπι διαγράμματος, έβτω το α β γ δ παράλληλο- 
γραμμον όρ^ογώνιον, έχον των πλευρών την α β 
πέντε, την δε α δ επτά' καΐ τμη%•εί6ης της μ\ν ΐδ 
έλάττονοξ εις δύο καΐ τρία κατά το κ της δε μεί- 
ζονος εις τρία και τέτταρα κατά το λ , διήχΰ-ωύαν 
άπο τών τομών εύ&εΐαι τέμνουΰαι άλλήλας κατά το 
κ μ ν κα\ κατά το λ μ ^, και ποιονβαι τό μεν 
α κ μ λ ε^, το δε κ β ^ μ εννέα, το ^£ λ ;«. ν ί 20 
οκτώ, το δ ε μ ^ γ ν δώδεκα" το ό' όλον παραλληλό- 
γραμμων τριάκοντα καΐ πέντε τους τών βυμφωνιών 
Β τών πρώτων λόγους εν τοΙς τών χωρίων άρι%•μοΙς, 
εις α διγιρηται, περιέχον, τά μεν οϋν εί, και. οκτώ 
τον επίτριτον έχει λόγον, εν ώ το διά τεβΰάρων 25 
τά ό' ί^'ξ και εννέα τον ήμιόλιον, εν ώ το διά πέντε ' 
τά ό' ίξ και ιβ' τον διπλάΰιον, εν ω το διά 

18 π^^^αλλ'ήί^^ς (1. παραλλήλονς) Ββη8β1βηΐ8 19 και 

ποιοναι Μ&,ιιΐΌπιπιαίβδ 



ΙΝ ΤΙΜΑΕΟ. 



185 



παβων. ενεβτι δε καΐ 6 του τόνον λόγοζ εηόγδοο§ 
ων εν τοις εννέα και όκτώ' δίά τούτο και άρμονίαν 
τον περιέχοντα τους λόγσνς τοντονξ αριθμόν έκά- 




ε ο 

^ ΙΟ 



\^''\^\%% 



■>■» 

%. 



ίβ 



λεβαν. ε^άχΐζ δε γενόμενος τον των δέκα ποιεί 
6 καΐ διακοβίων άρι&μόν, έν οβαις ήμέραις λέγεται 
τα επτάμηνα των βρεφών τελεογονεΐβϋ-αι. 

115. Πάλιν ό' αφ' ετέρας άρχης, κατά πολλαπλα- 
βιαβμον ό μεν δ\ς γ' τον ζ' ποιεί, ό όέ τετράκις 

1 ίτΐΰ'^δοος] &(1(1. ων Αίοΐΐηα 5 ήμίραις Χ: μοιραις 

(ΐη ΐ) ίΐηίβ μ Ιαο. 1 ϋΙΙ.) 7 άφ'] ίφ' ιηοϊ 



186 



ΟΕ ΑΝΙΜΑΕ ΡΚΟΟΕΕΑΤΙΟΝΕ 



εννέα τον τριακονταε^, 6 δ' όκτάκΐζ κζ' τον ύιζ'. 

Ο καΐ έβτιν ό μεν ζ' τέλειος, ί'βος ων τοις εαυτόν 
μέρεΰί' καΐ γάμος καλείται δια την τον άρτίον καϊ 
περιττον βνμμιί,ιν' ετι δε ϋννέβτηκεν εκ τε της 
αρχής καϊ τον πρώτον άρτίον και τον πρώτον δ 
περιττον. ο δ^ε λς' πρώτος εΰτι τετράγωνος άμα 
χαΐ τρίγωνος, τετράγωνος μεν από της ε^άδος τρί- 
γωνος δ' άπό της όγδοάδος' και γέγονε πολλαπλα- 
όιαΰμω μεν τετραγώνων δνεΐν, τον τε(7(?β;ρα τον 
εννέα πολλαπλαβιάοαντος, βνν&έόει δε τριών κύβων ίο 
το γαρ εν κα\ τα οκτώ καϊ τά είκοβιεπτά βνντεϋ'έντα 

Τ) ποιεί τον προγεγραμμένον άρι&μόν. ετι δ' έτερο- 
μήκης άπο δνεΐν πλευρών, τών μεν δώδεκα τρις 
γινομένων τών δ' εννέα τετράκις. αν ονν έκτε- 



■?: 








<4 


■^ 2- 




<η 


55^ 


^5 






^ 




Ψ* 


•Β 








%^ 


«'ί» 




ίί 




[ 




!? 


« 


■ 




Ό 


■5. -3^ 

^3 


διά τεαΰά 

1 


ρων 





-1 — • 



5 πρώτον ϋιιβί^ηβηΐδ 



ΙΝ ΤΙΜΑΕΟ. 187 

Ο-ώβιν αί των ΰχημάτων πλενραί, τοϋ τετραγώνου 
τά ζ' καΐ τοϋ τριγώνου τα οκτώ καΐ παραλληλο- 
γράμμων τοϋ μεν ετέρου τά εννέα τοϋ δ' ετέρου 
τά ίβ\ τους των βνμψωνιών ποιήβουΰί λόγους. 

5 έβταί γάρ τά δώδεκα τίρος μεν τά εννέα διά τεΰβά- 
ρων ώς νήτη Λρος τιαραμέΰην^ ηρός δε τά οκτώ 
δίά πέντε ώς νήτη προς μέβην, προς δε τά ζ' διά 
παΰών ώς νήτη προς ύπάτην. 6 δε των βι^' κύβος 
έβτΧν άπό έζ,άδος ί'όος τι] εαυτοϋ περιμέτρω. 

10 14. Τοιαύτας δ\ δυνάμεις των έκκειμένων άρι- 
%•μών εχόντων., ίδιον τω τελευταίφ ύυμβέβηκε, τω 
κζ\ το τοις προ αύτοϋ βυντι&έμενον ί'ΰον είναι 
πάβιν, έβτι δε και περιοδικός βελ.ηνης. καΐ των Ε 
εμμελών διαβτημάτων οι Πυ&αγορικοΙ τον τόνον 

15 εν τούτω τω αριθμώ τάττουβι' διό και τά τριϋκαί- 
δεκα λεΐμμα καλοϋβιν απολείπει γάρ μονάδι τοϋ 
ημίθεος, οτι ό' ούτοι και τους των βυμφωνιών 
λόγους περιέχουΰι, ράδιον καταμαϋ-ειν. καΐ γάρ 
διπλάβιος λόγος έβτιν ό των δύο προς τό εν έν 

20 ώ τό διά παβών, καΐ ημιόλιος 6 προς τά δύο των 
τριών εν ώ τό διά πέντε, και έπίτριτος ό προς τά 
τρία των τεββάρων εν ω τό διά τεΰβάρων, καΐ Ρ 
τριπλάσιος ό προς τά τρία των εννέα έν ω τό διά 
παΰών καΐ διά πέντε, και τετραπλάΰιος ό προς τά 

25 δύο των η' έν ω τό δις διά παΰών' ένεΰτι δε και 
έπύγδοος ό προς τά οκτώ των εννέα έν ώ τό τονιαΐον. 

12 ανντι&ιμίνοις Μα,ϋΓοαιπίίΐίοΗ 20 « πρό^ τά οκτώ 
τών ίννέα ϊά&να: των οκτώ πρύρ τά ίννία. ΓοβΗΪβ βΐΐαηι 
ό τών ίνν^^( προς τά ό/.τώ 



188 ΟΕ ΑΝΙΜΑΕ ΡΚΟΟΕΕΑΤΙΟΝΕ 

«ι; τοίννν ή μονάζ έπίκοινος ονΰα καΐ τοίζ άρτίοις 
ΰνναρίΟ•μψαι, καΐ τοΐζ περιττοΐς, ό μεν άπας άρί- 
ϋ-μός το της δεκάδος παρεχετκι πληΟ•ος' ου γαρ 
άπο μονάδος μέχρι των δέκα βυντιΟ^έμενοι * * ηεντε- 
καίδεκα, τρίγωνον άπο πεντάδος" ο δ\ περιττός 5 
1019 τόι^ τεαΰαράκοντα κατά 6νν&ε6ίν μεν εκ των δεκα- 
τριών και των κζ' γεννώμενον, οίς τά μελωδονμενα 
μετροϋΰιν ενβήμως οί μα&ηματίκοί διαΰτήματα, το 
μεν δίεβιν το δε τόνον καλούντες" κατά τον 
πολλαπλαϋιαβμον δε ττ] της τετρακτνος δυνάμει ίο 
γιγνόμενον των γάρ πρώτων τεββάρων καΟ'^ αντον 
εκάβτου τετράκις λαμβανομένου γίγνεται τέΰβαρα 
καΐ η' και ιβ' και ι?'' ταϋτα τον μ' βυντιΌ'ηϋι, περι- 
έχοντα τους των ΰυμφωνιών λόγους" τά μεν γάρ ιζ' 
έπίτριτα των δεκαδύο έβτίν των (5' οκτώ διπλάβια^ ΐ5 
Β των δε τεββάρων τετραπλάβια' τά δε ιβ' των οκτώ 
ημιόλια, των δε τεββάρων τριπλάβια" ούτοι ί' οι 
λο'^/οι το διά τεββάρων και το διά πέντε καϊ το διά 
παβών καΐ το δις διά παβών περιέχουβιν. ί'βος γε 
μην έβτιν 6 των τεββαράκοντα δυβι τετραγώνοις 20 
καϊ δυβΙ κύβοις ομοϋ λαμβανομένοις' το γάρ εν 
και τά τέββαρα και τά οκτώ καϊ τά κζ' κΐ'/3θί• καϊ 



4 Ιαο. 41 Β 50 Ε. διιρρίβηί ίΐοί πίντηκοντα καΐ πέντε- 
καΐ υ μβν έίρτιος παρίχεται τά. πεντεκαίδεκα οβΐΐ. "νν. 
ονντι9εμενοι πέντε κοΛ πεντι]ν.οντα "γίνονται" 6 8' άρτιος 
αντυς ■Λαϋ•' εαντον τον πεντεγ.αίδετια ΜυβΙΙβΓυί. ΜηΙϊιπ τά 
πέντε καί πεντήκοντα ποιοΐαι' τούτων δε πάλιν δ μεν 
άρτιος τά πεντεκαίδεκα 10 της τετρακτύος] ον της Πλα- 
τωνικής άλλ' ής μέλλει ερεΐν, των πρώτων τεσαάρων άριϋ-μών 
ΜαοΓΟπίΓηαίβδ 16 άε Μυθίίβηΐδ 21 δνσΐ*: δνοΐν 



ΙΝ ΤΙΜΑΕΟ. 189 

τετράγωνοι μ' γίγνονται βνντε&έντεζ. ωΰτε Λολν τΫις 
Πνϋ-αγορίκηζ τήν Πλατωνίκήν τετρακτνν ποικιλω- 
τέραν είναι τγι δία%•έ6ει και τελειοτέραν. 

15. '^λλά ταΓ? είΰαγομέναις μεύότηΰι των ντίο- 
5 κειμένων άριΟ^μών χώρας ον διδόντων, έδέηβε Ο 
μείζονας ορονξ λαβείν εν τοΐζ αντοις λόγοίζ' και 
λεκτέον τίνες είβΐν ούτοι, πρότερον δε ηερί των 
μεόοτήτων' ών την μεν ίΰω κατ άρι&μόν ντνερ- 
έχονβαν ί'ΰω ό' νπερεχομένην άρι^μητικην οι ννν 
10 καλοϋβι, την δε ταντω μέρει των άκρων αυτών 
νηερέγ^ονβαν καΐ νπερεχομένην νπεναντίαν. οροί 
δ' είθΐ της μεν άρι&μητικης ζ' καΐ Ό-' και 
ιβ'' τα γαρ εννέα τω ί'ΰω κατ άριΰ^μον των ί| 
υπερέχει καΐ των ιβ' λείπεταΐ' της ί' ύηεναντίας 
15 ζ' η' ιβ' τα γαρ οκτώ δυβί μεν των ζ' υπερέχει 
τέτταρβι δε των ιβ' λείπεται, ών τα μεν δύο των Ό 
ίξ τα δε τέββαρα των δώδεκα τριτημόριόν έβτι. 
βνμβέβηκεν ούν εν μεν τϊ] άριΟ-μητικΤ] ταύτω 
μέρει των άκρων το μέβον νπερέχεβ&αι και υπερ- 
ώο έχειν, εν δε τη ΰπεναντία ταύτω μέρει των άκρων 
τον μεν άποδειν το δ' ύπερβάλλειν εκεί μεν γάρ 
τα τρία του μέΰου τρίτον έϋτΐ μέρος, έντανΟ'α δε 
τα δ' καΐ τα β' των άκρων εκάτερον εκατί'ροΐΓ 
ο&εν ΰπεναντία κέκληται. ταύτην ί' άρμονικήν 

1 μ' ΜαυΓΟηιηοίΐΙΟΗ 18 ταντω μίζίΐ] 8ϋ. ίαντοϋ αΐ 

ιοοίο ϊηίοΐίοχϋ ΜίΐαΐΌΐΏηΐίΐΙυκ ί1). *: τω αντώ 11) των 
άκρων Ι ;ιαΙ (Ιοί. ;ιυΙ Γοροιιοικίιπη ροϋΐ τό μεβον νϊά. 
ϊϋ. το μίηον ΙίΟοηίοπΒ: τό ΐαον. Μποΐΐονιιβ οοΓΓΟχίΙ Ιιυηο ϊη 
ιηοίΐυιιι: τώ αντοϋ τρίτω μίρΐΐ. τύ μίαον 21 τό Κ: τότ 

24 τ<χντην\ την ηύτην ΜαβΙΙβΓϋΗ 



190 



ϋΕ ΑίνΊΜΑΕ ΡΚΟΟΚΕΑΤΙΟΝΕ 



όνομ,άξονοιν, οη τοις οροις τα Λρώτα βνμφωνα 
Ε παρέχεται, τω μεν μεγίβτω προς τον έλάχίΰτον το 



7] υπέροχη 

τον εννέα 

τρία 




οροί τής άρί&μητικής 

ή λεΐ'ψις 




-—" ο εννέα 

τω ι'ΰφ κατ άρί&μόν 

των ε| υπερέχει και των 

δώδεκα λείπεται 



οροί της νπεναντιας ή τής αρμονικής 

η ένδεια αυτών 

τέασαρα 

τριτημόριον 

ο οκτώ 

τω αυτω μέρει 

τον £| υπερβάλλει και 

τοϋ δώδεκα λείπεται 





δια παβων τώ δε μεγίβτφ προς τον μέβον το δια 
πέντε, τω δί μέβω προς τον ελάχιστον το διά τεΰ- 
οάρων δη τοϋ μεγίστου των ορών κατά νητην 5 



5 ο&εν τοϋ μεγίατον 



ό μέβος γίνεται κατά μέΰην 



ΙΝ Τ1ΜΑΕ0. 191 

τιΟ^εμενον τοΰ ό' έλαχίβτον καΟ•' νπάτην^ 6 μεΰος 
γίγνεται 6 κατά μεβην, ηρός μεν τον μέγιβτον 
το δίά πέντε τίοίονβαν προς δε τον έλάχιβτον το 
δια τεΰβάρων' ωβτε γίγνεβΟ-αι τα οκτώ κατά ττιν 

δ μεβψ' τα δ\ δώδεκα κατά νήτην τά δ' ί| καθ' 
νπάτην. 

16. Τον δε τρόπον, ώ λαμβάνονΟί τάς είρημένας 
μεύότητας, απλώς καΐ βαφώς Ενδωρος άποδείκνυβι,. 
βκόπεί δε πρότερον επί της άρίΟ-μητικης. αν γάρ 

10 έκ&είς τονς ακρονς λάβ^ς έκατέρον το ημιβν μέρος 
και 6ννΟ•γις, 6 ΰνντε&είς εΰται μέΰος εν τε τοις 
διπλααίοις καΐ τοις τριπλαβίοις ομοίως, έπι δε της Γ 
νπεναντίας, ίν μεν τοις διπλαβίοις αν τονς ακρονς 
εκ^είς τοϋ μεν έλάττονος το τρίτον τοϋ δε μείζονος 

15 το ημι0ν λάβτ]ς, 6 6νντε&εΙς γίγνεται μέβος' εν δε 
τοις τριπλαβίοις άνάπαλιν, τον μεν έλάττονος ημιΰν 
δει λαβείν τοϋ δε μείζονος τρίτον ό γάρ ύνντε^είς 
οντω γίγνεται μεβος. εβτω γάρ εν τριπλαΰίω λόγω 
τά ζ' ελάχιΰτος ορός τά δε ιη' μέγιβτος' αν ονν 

20 των ζ' το τ'ιμιβν λαβών τά τρία καΐ των οκτώ καΐ 
δέκα το τρίτον τά ζ' βνν9'ϊ]ς, ε%εις τον εννέα ταντω 
μέρει των άκρων νπερέχοντα καΐ νπερεχόμενον. 
οντω μεν αί μεβότητες λαμβάνονται, δει ό' αντάς 1020 
έκεΐ παρεντά^αι καΐ άναπληρώβαι τά διπλάοια καΐ 

25 τριπλάβια διαΰτήματα. των ό' έκκειμένων άριΟ-μών 
οι μίν ονδ' (^λως μετα^ν χώραν ^χονΟιν οι' ά' ονχ 

προς μΙν την νητην τό διά πίντε ποιοϋααν ττρύς ίί την 
νπάτην τό δια τίΟΰάρων ΜυβΙΙβΓϋβ 
21 *: τώ αύτώ 



192 Ο Ε ΑΝΙΜΑΕ ΡΚΟΟΚΕΑΤΙΟΝΕ 

ικανήν' αν^οντεξ ονν αντονς, των αυτών λόγων 
διαμενόντων, ντίοδοχάς ποιονβιν άρκονΰαζ ταΐς ειρη- 
μέναις μεΰότηΰί. και πρώτον μεν έλάχιβτον άντϊ 
τον ενοξ τα ίξ τέντες, επεί πρώτος ημιΰν τε και 
τρίτον έχει μέρος, απαντάς εί,απλαβίους τους νπο- δ 
τεταγμένους εποίηΰαν, ώς νπογέγραπται, δεχόμενους 




τάς μεβότψας άμφοτερας καΐ τοις διπλαβίοις καΐ 
τοις τριπλασίους διαϋτημαΰιν. είρηκότος δε τοϋ 
Πλάτωνος ^ημιολίων δε δίαβτάβεων καΐ έπιτρίτων 
καΐ επογδόων γενομένων , εκ τούτων τών δεύμών ίο 
Β έν ταΐς πρόβ&εν διαβτάβεύί τω τοϋ έπογδόου δια- 



3 άντϊ 8: οντι 6 ΑίΓΐϊηα: ίποίηαν 7 κκΐ τοίς 

(ίιπλαοίοις] έ'ν τε τοίς διπλ. ΜαπΓΟίηηΐΗίβδ ϊΐ9. καΐ τοις 

τριπλάσιο/ ς ΒηβΙ»ηβηΐ8 9 Πλάτωνος] ΊΊνα. ρ. 363, 



ΙΝ ΤΙΜΑΕΟ. 193 

ΰτήματί τα επίτρίτα πάντα βννεπληροϋτο, λείπων 
αντών έκάΰτον μόριον, της δε τον μορίου ταύτης 
διαβτάβεως λειφ&είύης άριϋ'μον ηρος άρίΌ•μον εχού- 
6ης τονς ορονς ζ' χαϊ ν' καΐ θ' ηρος γ' καΐ μ' 

5 καΐ 6''' δίά ταντην τ^ν λε^ιν ήναγκάζοντο πάλιν 
τονς άρι%•μονς έπανάγειν καΐ μείζονας ηοιεΐν. έδει 
μεν γαρ εφεξής έτίόγδοα γίγνεβ^αι δνο' της ί' 
ε^,άδος οντ αντό%•εν επόγδοον εχονβης, εί' τε 
τέμνοιτο, κερματιζομένων εις μόρια των μονάδων, Ο 

10 δνβ&εωρ7μον της μα&ήβεως εΰομενης, αντο το 
πράγμα, τον πολλαπλαβιαβμον νπηγόρενβεν, ωϋπερ εν 
αρμονική μεταβολϊ] τον διαγράμματος δλον βννεπιτει- 
νομένον τω πρώτω των άριϋ-μών. ό μεν ονν Εΰ- 
δωρος επακολονΟ'ή<ΐας Κράντορι πρώτον έλαβε τον 

15 τττό', δί? γίγνεται τον ίξ επί τα ξ^' πολλαπλαβια- 
β&εντος' επηγάγετο δ' αντονς δ των ξό' άριϋ-μός 
επόγδοον έχων τον οβ'. τοις δ' νπο τοϋ Πλάτωνος 
λεγομενοις βνμφωνότερόν έβτιν νπο&εΰ^αι το ημιΰν' 
τούτου γάρ' το λεΐμμα το των ίπογδόων ε^ει λόγον Ό 

20 έν άοιϋ^μοΐς, ους 6 Πλάτων ειρηκεν ζ' και ν' και θ' 
προς τρία και μ' και β', των ίκατόΐ' ένενήκοντα 
δυο πρώτων τιθεμένων, αν ό' ό τούτου διπλάΰιος 
τε^ϊι πρώτος, εβται το λεΐμμα λόγον μϊν έχον τον 
αντον αριθμόν δε τον διπλάβιον^ ον ^χει τα φιβ' 



1 αννίτΐληοοντο Χ: αννίπλήρον τ6 ΐ\). λΐίηων 8 (θχ 
Β ηϊΐιϊΐ βηοΐαίαιη 1ΐ3,1»βθ): λ(ίηον 2 8: ίκάατω ΰΕ 

3 ληφ&ίίοης 13Ε 11 *: πολνπίααιασμόν 17 τυν υβ' \ 

οχ Β ηϊΐιϊΐ οηοΐιιΐϋΐη ΗαΙ;Οθ: τυν η' {οη' Ε) προς τόν οβ 
νώή 19 τό τών ΜιιυΓΟίιιιτιαίββ: τόΐ' τών 

ΡΙαΙαΓΟίιί ΜοΓαϋ». Υοΐ. VI. ΐ:{ 



194 ΟΕ ΑΝΙΜΑΕ ΡΚΟ0ΕΕΑΤ1ΟΝΕ 

προς νηζ' ' γίγνεται γάρ επήρίτα των μϊν εκατόν 
ενενήκοντα δυο τα βνζ', των δε τπδ' τα φίβ'. καϊ 
ουκ (ίλογοξ ή επΙ τυντον αναγωγή τον άριΟ^μόν, 
άλλα καϊ τοις περί τον Κράντορα παραβγοϋβα το 
ενλογον τα γαρ ξί' καϊ κνβος έύτίν άπό πρώτον δ 

Ε τετραγώνου καϊ τετράγωνος άπο πρώτον κνβον 
γενόμενος δ' επΙ τον γ\ πρώτον οντά περιββ'ον καϊ 
πρώτον τρίγωνον καΐ πρώτον τέλειον οντά καϊ 
ήμίόλιον^ εκατόν ενενήκοντα δύο πεποίηκεν, έχοντα 
καΐ αντον έπόγδοον, ώς δείζομεν. ίο 

17. Πρότερον δε τι το λείμμά έβτι καϊ τις ή 
διάνοια τοϋ Πλάτωνος, μάλλον κατό^^εβ^ε, τών 
είωΟ•ότων εν ταΐς ΠνΟ^αγορικαις ΰχολαΐς λέγεβ&αί 
βραχέως νπομνηβ&έντες. εβτι γαρ δίάβτημα εν 
μελωδία παν το περιεχόμενον νπο δνειν φϋ'όγγων ΐό 
ανόμοιων τή τάβεί' τών δε διαστημάτων εν ό καλού- 
μενος τόνος, ώ το δια πέντε μείζον έβτυ τον δια 

Κ τεββάρων. τοϋτοι/ οι μ\ν αρμονικοί δίχα τεμνόμενον 
οΐονταί. δύο διαβτήματα ποιείν, ων εκάτερον ημίτο- 
νων καλονβιν' ο^ δε Πυ&αγορικοΙ τήν μεν εις ίθα 20 
τομήν άπεγνωβαν αντοϋ, τών δε τμημάτων άνίβων 
όντων λεΙμμα το έλαττον όνομάζονβιν, οτι τοϋ 
ήμίβεος απολείπει, διό και τών ΰνμφωνιών τήν 
δια τεβΰάρων οί μεν δνείν τόνων και. ήμιτονίον 
ποιοϋβιν οί 0£ δνεΐν καϊ λείμματος. μαρτνρεΐν δε 25 
δοκεΐ τοις μεν άρμονικοΐς ή αί'6&η6ις τοις δε μα&η- 
ματι/.οΐς ή άπόδει^ις, 7)ς τοιούτος 6 τρόπος εΰτίν' 
έλήφΟ•η δια τών οργάνων 0•εωρη^εν, ότι το μεν 
όιά παθών τον διπλάΰιον λόγον έχει, το δε δια 



ΙΝ ΤΙΜΔΕΟ. 195 

ηέντε τον ηαίόλιον, το δε όίά τεββάρων τον εηί- 
τριτον. ό όί τόνος τον έπόγδοον. έ^εύτι δε και 1021 
νϋν βαβανίβαι τάλη&ες^ τ, βάρη δνεΐν ανιβα 
χορδών ε^αρτήβαντας η δνεΐν ίβο'κοίλων ανλών 

5 τον έτερον μήκει διπλάβυον τον έτερον ποιήΰαντας' 
των μεν γάρ ανλών 6 μείζων βαρύτερον φΟ-εγζεταί 
ως νπάτη προς νήτην^ τών δε χορδών ή τω διπλαβίω 
κατατεννομενη βάρει της ετέρας οί,ντερον ώς νήτη 
προς νπάτην' τοντο δ' εθτΐ δίά παβών. ομοίως δε 

10 καΐ τρία προς δύο ληφθέντα μήκη και βάρη το δια 
πέντε ποιήβει, και τέββαρα προς τρία το δια τεϋβά- 
ρων, ών τοϋτο μ\ν έπίτριτον έχει λόγον εκείνο ό' 
ημιόλιον. εάν ό' ώ^ εννέα προς οκτώ γένηται τών Β 
βαρών η τών μηκών η άνιβότης, ποιήβει διάΰτημα 

15 τονιαιον ον βνμφωνον άλλ' εμμελές ώς ειπείν 
έμβραχν, τω τονς φ&όγγονς, αν άνά μέρος κρον- 
β&ώβι^ παρέχειν ηδν φωνονντας καΐ προοηνές' αν 
ό' ό,αοϋ, τραχύ καΐ λνπηρόν εν δε ταΐς Ονμφωνίαις 
καν όμον κρονωνται κάν εναλλάξ, ηδέως προβίεται 

20 την θννήχηβιν ή αίΰϋ'ηβις. ον μην αλλά και διά 
λόγον τοϋτο δεικννονβιν. εν μεν γάρ αρμονία το 
διά παβών εκ τε τον διά πέντε βνγκειται καϊ τον 
διά τεββάρων, έν ό' άρι&μοΐς το διπλάβιον εκ τε 
τον ημιολίον και τον έπιτρίτον' τά γάρ δώδεκα 

25 τών μεν εννέα έβτίν έπίτριτα τών δ' οκτώ ημιύλια Ο 
τών όί ζ' διπλάβια. ΰνν%^ετος ονν ό τον διπλαοίον 



3 *: το όΙη&Ις 26 διπλάβια] &άά. αν&ις δε τά μίν 
&' τών ζ' ήμιύλια, τά δ' η' ίπίτριτα ΜαυΓθηιιη8.1β3 

13* 



196 ΟΕ ΑΝ1ΜΑΕ ΡΕΟΟΚΕΑΤΙΟΝΕ 

λόγος εβτίν εκ τον ημωλίον και τοϋ έπιτρίτον, 
καϋ^άπερ 6 τοϋ δίά παΰών εκ τοϋ δια πέντε και 
τοϋ δια τεΰβάρων άλλα κάκεΐ το δια πέντε τοϋ 
δια τεβϋάρων τόνω κάνταϋ&α το ημιόλιον τον έπι- 
τρίτον τω έπογδόω μείζον έβτι. φαίνεται τοίννν, 5 
δη το δίά ηαβων τον δίτΐλάβίον λόγον έχει και το 
δια πέντε τον ημιόλιον και το δια τεββάρων τον 
έπίτριτον και 6 τόνοζ τον επόγδοον. 

18. Άποδεδειγμένον δε τούτον, βκοπώμεν ει 
δίχα τέμνεΰ&αι πέφνκε το επόγδοον ει γαρ μή ίο 

ϋ πέφνκεν, ούί' ό τόνος, έπει δε πρώτοι τον επόγδοον 
λόγον ό •θ•' και ό η' ποιοϋντες ονδεν διάβτημα 
μέβον έχονβι, διπλαβιαΰϋ^έντων δ' αμφοτέρων 6 
παρεμπίπτων μεταί,ν δύο ποιεί διαύτήματα' δήλον 
δτι τούτων μεν ίϋων όντων δίχα τέμνεται το ΐδ 
επόγδοον. άλλα μην διπλάβια γίγνεται των μεν 9^' 
τά ιη' των δ^ η τα ιζ', δέχονται δ' οντοι μετα^ν 
τα ιζ' και γίγνεται των διαστημάτων το μεν μείζον 
το ά έλαττον έϋτι γαρ το μεν πρότερον έφεπτα- 

Ε καιδέκατον το δε δεύτερον έφεί,καιδέκατον. εις ανιβα 20 
τοίννν τί'ίλνίται το επόγδοον ει δε τοϋτο, κα\ ό 
τόνος, ονδέτερον αρα γίγνεται διαιρεΟ^έντος αντοϋ 
των τμημάτων ημιτόνιον, αλλ' όρΟ-ώ^ νπό των 
μαϋ-ηματικών λεΐμμα προβηγύρενται. καΐ τοϋτ έβτΙν 
ο φη0ιν ό Πλάτων ' τά έπίτριτα τοις έπογδόοις 25 
ΰνμπληροϋντα τον Ο^εόν λείπειν έκάβτον μόριον 
αυτών, ον λόγος εβτίν, ον έχει τά ζ' και ν' καΐ β' 

11 8πεΙ δε 8: επειδή 25 ίπίτριτα Ι^ΘΟηίοαδ: τρίτα 



ΙΝ ΤΙΜΑΕΟ. 197 

προζ τά γ' καΐ μ' καΐ β'.' είλήφϋ'ω γάρ το δια 
τεβΰάρων εν άρι&μοΐς δνΰΐ τον έτίίτριτον λόγον 
περιεχονβι^ τοίς βνζ' καΐ τοις εκατόν ενενήκοντα 
δνο' ων 6 μεν έλάττων, τά εκατόν ενενήκοντα 

5 δυο, κείΰϋ'ω κατά τον βαρντατον τον τετραχόρδον 
φ&όγγον ό ^ε μείζων, τά 6νζ\ κατά τον όξυτατον Γ 
άτίοδεικτέον οτί, τούτου βνμηλτιρονμένον δνοΐν 
έπογδόοίζ, λείηεταν διάΰτημα τηλίκοϋτον, ηλίκον ώς 
εν άρι^μοΐζ τά ζ' καΐ ν' καΐ β' έ'χεί Λροξ τά γ' 

10 καΐ μ' και β'. τοϋ γάρ βαρύτερου τόνω εΛίτα^-εντος, 
όπερ εΰτίν επόγδοον, γίγνεται βίζ' ' τούτοι» Λαλιν 
τόνω αλλω έτατα&εντος, γίγνεται, Ομγ' ' ταϋτα μεν 
γάρ υπερέχει των ύιζ' τοις κξ', τά 5ε ΰιζ' των 
εκατόν ενενήκοντα δύο τοις ε/'κοσι και τέβϋαρΰιν' 

15 ών τά μεν κξ' των βίζ' ογδοά εβτι, τά δε κδ' των 
εκατόν ενενήκοντα δυο. δώ γίγνεται των τριών 
τούτων άρι'&μών ο τε μέγιβτος έπόγδοος τοϋ με'ΰου 
καϊ ο μεβος τον έλαχίβτον το 5' άπο τοϋ ελαχίβτου 
διάβτημα μέχρι τοϋ μεγίβτου, τουτεβτι το άπο των 

ϋο εκατόν ενενήκοντα δύο μέχρι των βμγ' , δίτονον εκ 
δνεΐν βνμπληρούμενον επογδόων' αφαιρουμένου δ\ 102•2 
τούτον, περίεβτι τον όλου διάβτΎίμα λοιπόν το 
μεταξύ των βμγ' καϊ των Ονζ', τά τριβκαίδεκα' 
δώ καϊ λεΐμμα τοϋτον τον άρι%•μον ώνόμαζον. εγώ 

25 μίν ονν εύβημότατα δηλοϋβ&αι τήν Πλάτωνος οΐμαι 
γνώμην έν τούτοις τοις άρι^μοΐς. 

5 βαρντατον ΙιΟοηϊουΗ: βαρντιρον Β Ε 10 τόνω] τόνον 
ΒεπβοΙβιιΐΒ 12 τόνον &λλον ίάοπι 16 ϋγδοα Χ: ίπόγδοα 
21 ανμπληρονμίνον ΜαυΓοωηι&Ιβκ: ανμπληροϊ'μιν 



198 β Ε ΑΝΙΜΑΕ ΡΚΟΟΕΕΑΤΙΟΝΕ 

19. "Ετεροι δε τοϋ δίά τεόΰάρων δρου? %•έμΒνοι, 
τον μεν όξύν εν τοΐξ βπη' τον δε βαρνν εν τοις 
ϋίζ', αναλόγως ηδη τοις έ^ής περαίνουβιν' πλην 
οτι το λεΐαμα των δνεΐν τόνων μεταζν λαμβάνονβι• 
τοϋ γάρ βαρντε'ρον τόνω έηιταΟ-έντος, γίγνεται 6μγ'' 5 
τοϋ ό' οξύτεροι» τόνω άνεϋ'εντος, γίγνεται 6νζ'' έβτι 
γάρ επόγδοα τα μεν ΰμγ' των ύιζ' τα δε όπη' των 

Β ΰνζ'" ώΰτε τονιαΐον είναι των διαστημάτων εκάτερον, 
λείτίεβ&αι δε το μετα^ν των ύμγ' καΐ των 6νζ', 
όπερ ονκ εβτιν ημιτόνιον άλλ' ελαττον' τα μεν γάρ ίο 
ΰπη' των βνζ' υπερέχει τοΓρ λ' καΐ δνβί, τά δε 
βμγ' των ύιζ' υπερέχει τοις κζ', τά δε ύνζ' των 
βμγ' υπερέχει τοις ιγ'" ταϋτα δε των υπεροχών 
αμφοτέρων έλάττω η ήμίύεά έΰτι. διό δνεΐν τόνων 
και λείμματος, ον δνεΐν και ημίύεος^ εϋρηται το ΐ5 
δια τεΰόάρων. και ταϋτα μεν έχει τοιαύτην άπό- 
δει^ιν. εκείνο δ' ου πάνυ χαλεπόν εκ των προειρη- 

ϋ μένων ΰυνίδεΐν, τί δηποτε φήύας ο Πλάτων ημιολίους 
καϊ έπιτρίτους καϊ έπογδόους γίγνε6θ•αι διαβτάΰεις 
έν τω βυμπληρονβΟ'αι τάς έπιτρίτους ταΐς έπογδόοις, 20 
ονκ έμνηύ^η των ημιολίων αλλά παρέλιπε. το 
γάρ ήμιόλιον, τον έπιτρίτον τω έπογδόω τω έπι- 
τρίτφ προ6τι%•εμένον^ βυμπληροϋβΰ'αι καϊ το ήμιόλιον. 

1 τοΰ ΜαιΐΓθΐηιηα,Ιθ8:τον6 2 τοΓί] ρνίιΐδ αάοΐ. 8 Β τοις] 
τα ΜυβΠβηΐδ; τούτοις τά? 4 το λΐΐμμα των Ιαηηοίϊιΐδ: τών 
λίίμμάτων ΐΐ). τόνων ΜαιίΓΟίαηιαίοδ: τών 6 άνε&έντος δ: 
άνατα&ίντος 14 ΜυβΙΙεΓΠδ: αμφότερα 22 τοί ΐπογδόφ — 
και το ήμιόλιον] ΒΕ, ηϊδϊ ς[υθ(1 και. τω έπιτρίτω οχΙιΛβΙ Β. 
Οοι•Πί!;ιιηί, τον γάρ έπιτρίτον τω επογδόο) προατι&ΐμένον, 
συμπληροϋται και το ήμιόλιον Χ. τω έπογδόω η τον επογδόον 
τω επιτρίτω προβτι%εμένον, ανμπληρονται 'ΐ\ιι•ηβ\}\ΐΒ. τω 



ΙΝ Τ1ΜΑΕ0. 199 

20. 'Τηοδεδειγ μένων δε τούτων, το μεν βνμτίλη- 
ρονν τά διαστήματα καΐ παρεντάττειν τάς μεΰότητας, 
ει και μ'ηδείς ετύγχανε πέποι,ηκώς πρότερον, νμιν 
αν αύτοΐζ ένεκα γνμναΰίας παρηκα' νϋν δε πολλοίς 

5 κάγαΌ•οΙς άνδράβίν έ^ειργαΰμενον τούτον, μάλίβτα 
δε Κράντορι καΐ Κλεάρχω καΐ Θεοδώρω τοΐζ Σολενβί, 
μικρά περί της τούτων διαφοράς ειπείν ονκ αχρηβτόν 
έοτιν. ο γαρ Θεόδωρος ονχ ως εκείνοι δύο βτίχονς Ό 
ποιών, αλλ' επΙ μιας εν&είας εφεξής τους τε δι- 

10 πλαΰίονς έκτάττων και τονς τριπλαΰίονς, πρώτον 
μεν ίβχνρίξεται ττ] λεγομενΐ] κατά μήκος βχίβει 
της οΰ(?ια?, δύο ποιούύτ] μοίρας ώς εκ μιας ου 
τέ<ί^αρα? εκ δνεΐν' επειτά φηΰι τάς τών μεβοτήτων 
παρεντάζεις οντω λαμβάνειν προΰήκειν χώραν 

15 ει δε μή, ταραχήν καΐ ΰύγχνβιν εΰεβ&αί καΐ 
μεταΰτάβεις εις το πρώτον ενΟ-νς τριπλάβιον εκ 
τοϋ πρώτον διπλαβίον τών βνμπληρονν έκάτερον Κ 
όφείλόντων. τοις δε περί τον Κράντορα βοηϋ-οϋΰιν 
αϊ τε Ο-έθεις τών άρι%μών, επιπέδων έπιπέδοις 

20 καΐ τετραγώνων τετραγώνοις και κύβων κνβοις 
αντιθέτως ϋνξνγονντων, τι] τε μή κατά τά^ιν 
αντών λήφει, άλλ' έναλλάί, άρτιων καΙ(30\)) περιττών. 1021 V 

ίπυγδόω \μίίζόν Ιατι• δώ φανερόν ίνός έπογδόου] τω ίπι- 
τρίτω πρηατι&ιμίνον βνμπλ7]^ονβϋ^αι και τό ήμιόλιον ΜποΠοΓα» 
Ιοηο ίΐιΐ ΒοηΙοιιΙϊίίπι 86(1 ]ΐ;ΐΓυιιι ^ι•ίΐθϋο. Μαΐϊιη ουπι 
Ι>ι;οηΐΰθ: τω ίπογδόω μιί'ζόν Ιοτί' ωοτι τοϋ Ιπογδύον 
τω Ιπιτηίτω πρθ()τ/ί>. ανμπληρονα&οα και τό ήμιόλιον 

11 οχίαα ΤυΓηοι^ι1Η: οχίαιι 1(> μίταστάοίΐς Χ: μιτα- 
ατάς ίΐς Η. μίτκατάς Ε 22 περιττών ΜιιοΠοηΐΗ: π Ιιιουηιι 

ίιΐΝβΓΙιι. υ Ε (νΐ(1. ρ. 1017ο = ρ. 108, Η); ϊπΗυρβΓ &•1ά. Πλάτων 
ΜιιβΙΙβΓϋΗ. ΜίΐΗιη ν.αΐ Πλάτων 



200 ΟΕ ΑΝΙΜΑΕ ΡΕΟΟΕΕΑΤΙΟΝΕ 

την γαρ μονάδα κοινην ονβαν άμφοΐν τίροτά^ας 
1028 λαμβάνεί τά οκτώ καΐ έφεσης τα κζ'• μονονονχΐ 
δεικνύων τιμΐν, ην έκατέρω γένει χώραν άποδίδωΰι. 
ταντα μεν ονν ετεροις Λροβηκει μάλλον έ^ακρίβονν, 
το δ' ατίολειτίόμενον οίκεΐόν έύτυ της υποκείμενης 5 
Ίΐμΐν πραγματείας. 

31. Ου γαρ επίδει^ίν 6 Πλάτων 0•εωρίας μαθη- 
ματικής ποιούμενος εις φυόικην ύπόΰ'εΰιν μη δεο- 
μενην μεΰότητας άριϋ'μητικάς καϊ αρμόνικας παρειβ- 
ήγαγεν, άλλα ώς μάλιβτα δη τϊ] Ουΰτάβει της ψυχής ίο 
τοϋ λόγου τούτου προβήκοντος. καίτοι τίνες μεν 
εν τοις τάχεβι των πλανωμένων όφαιρών τίνες δε 
μάλλον εν τοις άποβτήμαβιν ενιοι δ' εν τοις μεγεϋ'εβι 
Β των άβτέρων, οί ί' άγαν άκριβοϋν δοκοΰντες εν 
ταΐς των επικύκλων διαμετροις ξητοϋΰι τάς είρημένας ΐ5 
αναλογίας, όας την ψυχήν ένεκα τούτων τοϋ δημι- 
ουργού τοις ούρανίοις εναρμόΰαντος, εις επτά μοίρας 
νενεμημένην. πολλοί δε και τά Πυϋ•αγορικά δεϋρο 
μεταφέρουβιν , άπο τοΰ μεΰου τάς των ΰωμάτων 
άποΰτάΰεις τριπλαΰιάζοντες' ^^ί^^ν^ϊκί. ό^ε τοϋτο κατά 2ο 
μεν το πϋρ μονάδος τι&εμένης, κατά δ" άντίγΟΌνα 
τριών, κατά δε γήν εννέα και κατά ΰελήνην 
είκοΰιεπτά, και κατά τον Έρμου μιας καϊ όγδοή- 
κοντα, κατά δε Φωβφόρον τριών καϊ μ' και β', κατ 

4 ίτέροις προαή-Λ(ΐ μάλλον έ^ααριβονν] ΜαυίΌΠΐηιαίθδ 
λν5•1(;θηΙ)3,ο1ιϊ άβ £ΐιιοΙ>υ8 βίυδάβιη αν^απκίηϋ ΙΛβΙΙϊδ ϊη 
υηνιυι οοηΓυβΐδ δΐΐδρϊοϊοηβηι Γβίιιίίΐηί; βιιΐ^ίυη^ϋ; Ιι,ιβο: ,,λεγει. 
γαρ ταϋτα υ Χκιρωνίνς περί της τάξεως των διπλαΰίων κκϊ- 
τριπλάσιων ορών, περί ης μικρά διελ&εΐν επηγγελλετο'•'• 
(ρ. 1022 α) 



ΙΝ ΤΙΜΑΕΟ. 201 

αντον δϊ τον ηλίον &' καΐ κ' καΐ φ\ οΰτις αμα 
τετράγωνόζ τε καΐ κύβος έΰτί' δώ καΐ τον ηλιον Ο 
εβτίν δτε τετράγωνον καν κνβον προβαγορενονΰιν. 
οντω δε καΐ τους αλλονς έπανάγουβι τοΐζ τριτίλα- 

δ βίαβμοΐς, τίολυ τον κατά λόγον ούτοί' γε παρα- 
ηαίοντες, ει τν των γεωμετρικών όφελος έβτιν 
αποδείξεων , καΐ μακρώ πιϋ-ανωτερονς παραβαλείν 
αντοΐς άτιοδεικννοντες τους ορμώμενους έκεΐϋ'εν, 
ονδ' αυτούς παντάπαβι,ν έξακρίβοϋντας άλλ' ώς 

10 εγγίβτα λέγοντας, οτι της μεν ηλίου διαμέτρου ηρος 
τήν διάμετρον της γης λόγος έΰτΐ δωδεκαπλάΰιος, 
της δε γης αύ πάλιν διαμέτρου προς την ΰελήνης Ό 
διάμετρον τριπλάβιος, 6 δε φαινόμενος ελάχιστος 
των απλανών άβτερων ουκ ελάττονα της διαμέτρου 

15 της γης η τριτημόριον έχει την διάμετρον τ/} ά' 
όλτ] βφαίρα της γης προς την όλην βφαιραν της 
βελήνης ώς επτά καΐ ε'ίκοβι προς εν έβτΐ' Φωβφόρου 
δε καΐ γης αί μεν διάμετροι τον διπλάβιον αί δε 
βφαΐραι τον όκταπλάΰιον εχουβι λόγον, το δε διά- 

20 οτημα της εκλειπτικής όκιάς της διαμέτρου της 
ϋελήνης τριπλάΰιον ό δ' εκτρέπεται πλάτος η βεληνη 
της διαμέτρου τών ζωδίων έφ' έκάτερα δωδεκάμοιρον . 
αί δε προς ηλιον αχέΰεις αυτής εν τριγώνοις καΐ Ε 

1 όστις 3: 3τι 7 ώς ηαραβαλειν ΜυοΙΙοΓυδ. η ώς 

παραβαλίϊν'ί 17 προς ϊν ίοτι (βο. ο λό•/υς) \^ : πρόσίοτι 

1ϊ1)η. προς 'ιν λόγος ίατί ΜαιΊ1βι•ϋ8 20 διαμΐτρου] διά 

μΐβον νβΐ 8ιά μεαων Τυ^11^1^υ8 2*2 τής διαμίτρον\ τοΰ 

δια μΐαων Μαυί'οωιηαΙββ. ,,ό διά μίαων τών ζωδίων ό 
ί'κλίίπτικόί ίστι κύκλοδ" ϊιΐυπι ίΐ». όω^ίκαμοίρον ΌαοΙιιιβΓαυ: 
δωδεκατημόριον 



202 ϋΕ ΑΝΙΜΑΕ ΡΚΟΟΚΕΑΤΙΟΝΕ 

τετραγώνους άτίοβτήμαΰι διχοτόμους καΐ άμφικνρτους 
βχηματιΰμονς λαμβάνονβιν' ίξ (?£ ζώδια διελϋ•οϋ6α 
την πανβεληνον ώΰττερ τινά βνμφωνίαν εν ε^ατόνω 
δίά παΰών άτίοδίόωΟί. τοϋ δ' ηλίου περί τάς τροπάς 
ελάχιβτα καΐ μέγιΰτα περί την ίβημερίαν έχοντος 5 
κινήματα, δι ων αφαιρεί της ημέρας καΐ τη ννκτΐ 
προβτί&ηβιν η τουναντίον, οντος 6 λόγος έβτίν' εν 
γαρ ταΐς πρώταις ήμεραις λ' μετά τάς χειμερινάς 
τροπάς τη ήμερα προβτί%•η6ί το έκτον της υπέροχης, 
ην η μεγίβτη νϋ^ προς την βραχντάτην ημεραν ίο 
έμποιεΐ, ταΐς ά' εφεξής τριάκοντα το τρίτον, το δ' 
Γ ήμιβυ ταις λοιπαις άχρι της ίΰημερίας, εν ε^απλαΰίοις 
καΐ τριπλαβίοις διαΰτήμαβι τον χρόνου την άνωμαλίαν 
έπανιΰοϋντος. Χαλδαΐοι δε λδ'^Όυίΐί. το εαρ εν τω 
δια τεττάρων γίγνεβΟ-αι προς το μετόπωρον, εν δε ΐ5 
τω δια πέντε προς τον χειμώνα, προς δε το Ο-ερος 
εν τω δια παΰών. ει δ' όρϋ^ώς 6 Ευριπίδης διορί- 
ζεται Ο^ερους τέϋβαρας μήνας και χειμώνος ί'βονς 

^ φίλης τ όπώρας δίπτυχους ήρός τ ιβονς' 

εν τω δια πασών αί ώραι μεταβάλλουβιν. 'ένιοι δε 2ο 
γή μεν τήν τοϋ προσλαμβανομένου χώραν αποδί- 
δοντες ΰελήντ] δε την υπάτην Στίλβωνα δε καΐ 
102ί) Φωΰφόρον εν διατόνοις και παρυπάταις καΐ λιχανοίς 
κινονντες, αυτόν τον ήλων ως μέβην βυνέχειν το 



8 γαρ ΛΥ 12 ταΐς ΜαυίΌΐηηιαίβδ: τάς 14 επα- 

νιαών Μϋβ11βηΐ3 19 Ναιιοΐί. ρ. 679 23 καΙ παονπάταις 
Μ&αιοπιιηα,ίβδ 



ΙΝ Τ1ΜΑΕ0. 203 

δίά τίαβών άζιοϋΰίν, απέχοντα της μεν γης το δια 
τιέντε ττ^ς δε των απλανών το δίά τεΰβάρων. 

32. '^Αλ' οντε τούτων το κομ4>Όν άπτεται τίνος 
άληί^είας οϋτ εκίΐνοι παντάπαβι τον άκροβοϋς 

5 εχονταί. οίς ό' ονν ον δοκεΐ ταντα της τον 
Πλάτο^νος άπηρτήβ&αί διανοίας, εκείνα κομίδτ} 
φανείταο των μονόικών λόγων εχεο&αι, το ε' τετρα- 
χόρδων όντων των υπάτων καΐ μέαων καΐ ύννημ- 
μένων κα\ διεξενγμενων καΐ νπερβολαίων εν πέντε Β 

10 διαΰτήμαβί τετάχΟ-αι τονς πλάνητας' ων το μεν έβτι 
το άπο ϋεληνης £φ' ηλιον καΐ τονς όμοδρόμονς 
ήλίω, Στίλβωνα καΐ Φωβφόρον έτερον το άπο 
τούτων επί τον "Αρεος Πνρόεντα' τρίτον δε το 
μετα^ν τούτου καΐ Φαέθοντος" είΰ-' ε^ής το επί 

13 Φαίνωνα κα\ πέμπτον ηδη το από τούτον προς την 
άπλανη βφαΐραν' ώβτε τονς ορίζοντας φϋ-όγγονς τα 
τετράχορδα τον των πλανωμένων λόγον εχειν άβτέ- 
ρων. ετί τοίννν τονς παλαιούς ίΰμεν νπάτας μεν 
δύο τρεις δε νήτας μίαν δε μέβην καί. μίαν παρα- 

2) μέύην τιϋ•εμένονς, ώβτε τοις πλάνηβιν ιύαρί&μονς 
ίίί/α^ τονς έβτώτας. οι 0£ νεώτεροι τον προβ- ^^ 
λαμβανόμενον , τόνω διαφέροντα της νπάτης, έπΙ 
τό βαρύ τά^αντες το μεν όλον ΰύθτημα δις διά 
παβών έποίηύαν, των δϊ βνμφωνιών την κατά φύβιν 

:;5 ονχ έτήρηβαν τά^ιν' το γάρ διά πέντε πρότερον 
γίγνεται τον διά τεΰβάρων^ έπί τό βαρύ τϊ] νπάτΐ] 
τον τόνου προΰληψ^έντος. ο 0£ Πλάτων δηλός 

13 "Αριος Χ: αρίωρ ίΐιιΐ άί'ρος 2<> τον] οηι. ΒΚ 



204 ϋΕ ΑΝΙΜΑΕ ΡΚΟ0ΕΕΑΤ1ΟΝΕ 

έβτίν επΙ το οξύ προβλαμβάνων λέγει, γαρ εν τ^ 
Πολιτεία ^τών οκτώ βφαιρών έκάβτην περιφίρειν 
είτ έπ αντη Σειρήνα βεβηκνΐαν αδευν δε πάβας 
ενα τόνον [είβας, εκ δε παθών κεράνννβ&αί μίαν 
άρμονίαν.' αύται δ' άνιεμεναι τα &εΐα εί'ρονβι καΐ 5 
κατάδουβι τής ιεράς ηεριόδον και χορείας όκτάχορόον 

ϋ έμμέλειαν οκτώ γαρ ήΰαν και οι πρώτοι των δι- 
πλαόίων και τριπλαβίων οροί λόγων, εκατερα προ6- 
αρι&μονμενης μερίδι της μονάδος, οι δε πρεοβν- 
τεροι Μονβας παρέδωκαν και ημιν εννέα, τάς μεν ίο 
οκτώ καϋ^άπερ 6 Πλάτων περί τα ουράνια, την ά' 
ένάτην τα περίγεια κηλεΐν άνακαλονμενην καΧ 
κα^ιΟτάβαν εκ πλάνης καΐ διαφοράς άνωμαλίαν καϊ 
ταραχην εχονΰης. 

33, Σκοπείτε δε μη τον μεν ονρανον άγει και ΐ5 
τα ουράνια ταΐς περί αυτήν έμμελείαις και κινηύεβιν 
η "φυχή φρονιμωτάτη και δικαιότατη γεγονυΐα' 
γέγονε δε τοιαύτη τοις καθ' άρμονίαν λόγοις, ων 
εικόνες μεν υπάρχουβιν εις τά άβώματα εν τοΓ? 
ορατοί^ και όρωμενοις μέρεβι τοϋ κόβμου καϊ 20 

Ε βώμαβιν η δε πρώτη και κυριωτάτη δύναμις όρατώς 
έγκεκραται τη 'φυχη καϊ Λαρεχβι ΰύμφωνον εαυτην 
και πει^^ήνιον, άει τω κρατίβτω καϊ 0•ειοτάτω μέρει 
των άλλων απάντων δμονοονντων. παραλαβών γαρ 
ό δημιουργός αταξιαν και πλημμελειαν εν ταΐς 25 
κινϊ^^£(?ι της άναρμόβτου και ανόητου ψυχής διαφερο- 

2 Πολιτίία] ρ. 6ΐ7ΐ3 5 8: ΐίρονοαι καϊ -Λατάδονΰοα Β Ε 
16 ιηαΐΐιη αύττ/ν 19 8: σώματα 21 όρατώς] άοράτως 

ΜαβΠβΓΠδ 25 άτα^ίαν] κατ' αταί,ίαν Β Ε 



ΙΝ ΤΙΜΑΕΟ. 20δ 

μενηζ πρόξ εαντήν τα μεν δίώριβε καΐ όιεβτηβε τά 
δε βννήγαγε προζ αλληβ.α και βννετα^εν, άρμονίαις 
καΐ άρι&μοΐς χρηοάμενος'- οΊζ καΐ τά κωφότατα V 
βώματα, λί^οι καΐ ξΰλα και φλοίοΙ φντών καΐ 

5 ^^ηρίων οβτα καΐ πντίαί, βνγκερανννμενα και ^υΐ'αρ- 
μοττόμενα ^ανμαβτάς μεν αγαλμάτων οφεΐζ, Ο'αν- 
μαβτάζ δε ηαρέχεί φαρμάκων και οργάνων δυνάμεις. 
Τ] και Ζήνων 6 Κιτιενς έηΐ %έαν αν?.ητών παρε- 
κάλει τά μειράκια καταμανϋ-άνειν , οί'αΐ' κέρατα και 

10 ξύλα και κάλαμοι καΐ οΟτά, ?.όγον μετέχοντα και 
βνμφωνίαζ. φωνήν άφίηβι, το μεν γαρ αριθμώ 
πάντα έπεοικέναι κατά την Πν^αγορικην άπόφανβιν 
λόγου δείταΐ' το δε τΐάβιν, οΊς εκ διαφοράς και 1030 
ανομοιότητας έγγεγονε κοινωνία τις τιρός άλληλα 

15 και βυμφωνία^ ταύτης αιτίαν είναι μετριότητα και 
ταξιν, άρι%μοϋ και αρμονίας μεταβχοϋβιν, ούδε τους 
ποιητάς Ρ^λη^εν ^αρθαια' μεν τά φίλα και προβηνη 
καλοϋντας ^άναρβίους' όβ τους εχΟ^ροϋς καΐ τους 
πολεμίους, ίος άναρμοβτίαν την διαφοράν ούΰαν. 

20 ό δε τω Πινδάρω ποιήβας το επικήδειου 

^άρμενος ην ^είνοιβιν άνήρ δδε και φίλος άβτοις^ 

εύαρμοβτίαν δήλος εβτι την άρετήν ηγούμενος" ώς 
που καΐ αύτδ? ό Πίνδαρος 'τοϋ ϋ-εοϋ 'φηβίν' επα- 

Ά \ν: κουφότητα 4 αωμάτων ΐάαη 5 όατά Μαυτοιιιιη&Ιββ 
(οΓ. ρ. 5893,): εΐαΐ \\). Α1(1ίη3.: πιτναι 13 οΐς 8: &ίοίς 

18 άναραίονς Χ: έναρίίονς Β. άναρτίίουςΕ 2'Λ Πίνδαρος] 

Ββΐί,'ΐί. 1 ρ. 380 ϊΥ). ίπακονααι — ίπιόίΐιιννμΐνον ΜυβΙΙβΓίιβ: 
(πακονοντος οΰκ {δονκ Ε) άνορϊαν ίπιδιι-Λννιΐίνοι ΒΕ θί. 
ρ. 397λ 



206 Ι>Ε ΑΝΙΜΑΕ ΡΚΟΟΕΕΑΤΙΟΝΕ ΙΝ ΤΙΜΑΕΟ. 

κοϋϋοα μονακάν όρϋ-άν έπιδεικννμ,ένου τον Κάδμον'. 

Β οϊ τε πάλαι, 9•εολόγοί, πρεββντατοι φιλούόφων δντες, 
όργανα μονβίκά 0-εών ένεχείριζον άγά}.μα6ιν' ούχ 
ώς λύραν πον ** καΐ ανλοϋΰίν, άλλ' ονδεν έργον 
οίόμενοί %εών οίοι» άρμονίαν είναι και θνμφωνίαν. 5 
ώΰπερ ονν 6 τονς έπιτρίτονς καΐ ημιολίονς καί 
δίτίλαΰίονς λόγους ζητών εν τω ξνγω της λύρας καΐ 
τη χελώνη και τοις κολλάβοις γελοίος έβτΐ' δει μεν 
γάρ άμέλει καΧ ταϋτα θνμμετρως τ^ί^ο^^'^^'- ^9ος 
ίίλληλα μηκεβι και πάχεβι, την δ^ άρμονίαν έκείνην ίο 
έτϊΐ των φθόγγων ^εωρεΐν' όντως εικός μεν έβτι 
καΧ τα βώματα των άβτερων καΧ τα διαβτηματα των 

^ κύκλων καΧ τα τάγ^η των περιφορών, ώΰπερ όργανα 
εν τεταγμένοις λόγοις εχειν έμμετρως προς άλληλα 
καΧ προς το ολοΐ', ει καΧ το ποβόν ημάς τοϋ μετρίου ΐ5 
διαπέφενγε' των μεντοι λόγων εκείνων^ οις 6 
δημιουργός εχρηβατο, καΧ των άριϋ-μών έργον 
'ήγεΐαΟ'αι την αυτής της χΐ^υχής έμμέλειαν καΧ άρμο- 
νίαν προς αυτήν, ύφ' ής καΧ τον ούρανον έγγενο- 
μύνη μυρίων άγαΟ-ών εμπεπληκε, καΧ τα περΧ γήν 20 
ώραις καΧ μεταβολαΐς μέτρον έχούβαις αριΰτα καΧ 
κάλλιβτα προς τε γένεβιν καΧ <3ωτηρίαν των γιγνο- 
μένων διακεκόβμηκεν. 

4 Ιίΐο. 5 — 6 Β Ε. που ν,^ονουα και ανλοναιν βυρρί. 

Ματπ'οηιιιιαίβΒ. Μίΐΐϊηι ■ύποκροτουσ/. και ανλ. 7 λόγους 

ζητών — — επΙ των φϋ'όγγων] ψΟ'όγγονς ζητών — — επί 
τών λόγων Τν 14 λόγοις ϊάβιιι 



* ΕΠΙΤΟΜΗ ΤΟΤ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΝ Τί^Ι ϋ 
ΤΒΙΑΙί^Ι ΨΤΧΟΓΟΝΙΑΣ. 

1. Ό περί τη^ εν τω Τιμαίω ψυχογονίας έπι- 
γεγραμμενοζ λόγος, οβα Πλάτωνι καΐ τοΙς Πλατω- 

ί) νικοΐς τίεφιλοτίαηται, απαγγέλλει," είΰάγει δε και Ε 
γεωμετριχάζ τινας αναλογίας καΐ όμοιότϊμας, προς 
την της φνχης ως οίεταί ^εωρίαν 6νντεινον6ας 
αύτω, καΐ δη καΐ μονΟίχά καΐ αριθμητικά 9-εωρή- 
ματα. 

10 2. Λέγει δε την νλην διαμορφω&ηναι νπό τϊ^ς 
φνχής καΐ δίδωβι μεν τω παντί φνχήν, δίδωΰι δε 
καΐ εκάβτω ζωω την όιοικοϋΰαν αυτό, και πϊ] μεν 
άγενητον είβάγει ταντην πϊ] δε γενέβει δονλενονβαν 
άίδιον δε την νλην καΐ νπο τον θείον δια της Γ 

15 ιΡνχης μορφωθήναΐ' και τήν κακίαν δε βλάότημα 
της νλης γεγονεναι, ίνα μή^ φηοί, το θείον αίτιον 
των καχών νομιβθείη. 

3. "Οτι οι περί τον Ποΰειδώνιον ον μακράν της 
νλης άπέΰτηβαν την -φνχην, αλλά δε^άμενοι τι)ν 

20 των περάτων οναίαν περί τά ΰώματα λέγεΰθαι 

5 Χ: ίπαγγΐίλιι 



208 ΕΡΙΤΟΜΕ ΕΙΒΚΙ 

μεριΰτην χαΐ ταύτα τω νοητω μί^αντες άτίεφήναντο 
την φνχην ίδέαν είναι τον ηάνττ] διαΰτατοϋ κατ 
ΙΟΖί αριθμόν ΰννεβτώΰαν αρμονίαν περιέχοντα" τά τε 
γαρ μαθηματικά των πρώτων νοητών μετα^,ν καΐ 
των αί6θ•ητών τετάχϋ-αι' της τε -φνχης τω νοητω το 5 
άίδιον και τω αίβ^-ητικω το παϋ-ητικόν εχονΰης, 
προβηκον εν μέβω την ονόίαν νπάρχειν. ελαϋ'ε 
γαρ καΐ τούτους 6 ϋ•εός τοΓ^ τών ΰωμάτων πέραβιν 
νβτερον, άπειργαβμένης ηδη της ^ψυχης, χρώμενος 
επί την της νλης διαμόρφωβιν, το βκεδαΰτον αυτής ίο 
και άΰύνδετον ορίζων καΐ περιλαμβάνων ταΐς εκ 
τών τριγώνων βυναρμοττομένων επιφανείαις. άτοπώ- 
Β τερον δ\ το την φνχην ίδέαν ποιεΐν' η μεν γάρ 
αεικίνητος ή 5' ακίνητος, και η μεν αμιγής προς 
το αίβ%•ητον ή δ\ τω βώματι βυνειργμένη' προς δε ΐ5 
τούτοις ό -θ^ίό^ της μεν ι'ίεα^ ώς παραδείγματος 
γέγονε μιμητής, της δ\ φνχής ωβπερ αποτελέσματος 
δημιουργός, δ'π ί' οΰί' αριθμόν 6 Πλάτων την 
ονβίαν τίθεται της ψυχής άλλα ταττομένην υπ 
αριθμόν, προείρηται. 20 

4. Προς ί' άμφοτέροις τούτοις κοινόν εύτι το 
μήτε τοΓ^ πέραΰι μήτε τοΓ^ άριθμοΐς μηθεν ίχνος 
ένυπάρχειν εκείνης της δυνάμεως, γι το αίβθητον ή 
-ψυχή πέφυκε κρίνειν. νουν μεν γάρ αύτη καΐ 
νοητικον ή τής νοητής μέθε^ις αρχής εμπεποίηκε, 25 
δό^ας δε και πίβτεις και το φανταΰτικον και το 



21 άμφοτίρονς τοντονς ρ. 1023(1 25 νοητικον *: 

νοητί)ν νϊ(3. ρ. 1023 ά 



ΌΕ ΑΝΙΜΑΕ ΡίΙΟΟΕΕΑΤΙΟΝΕ. 209 

Λαϋ"ητίκ6ν νπο των τΐερί το βώμα ποιοτήτων, ο Ο 
ουκ αν τις ί'κ μονάδων οϋδ\ γραμμών ούό' 
επιφανειών απλώς νοήΰέιεν εγγινόμενον. χαΐ 
μην ον μόνον αϊ τών Ο'νητών ψνχαΐ γνω^τιχήν 

5 τοϋ αιΰ&ητον δνναμιν εχονβιν, άλλα και ^τήν 
τοϋ κόβμον' φηβίν '^άνακνκλονμένην αντήν προς 
εαντήν, όταν ονβίαν βκεδαβτήν έχοντος τίνος 
εφάπτηται καΐ όταν άμεριβτον, λέγειν κινονμένην 
δια πάΰης εαυτής, οτω αν τι ταντον ί] κα\ ότου αν 

10 έτερον , προς δτι τε μάλιβτα καΐ οπη καΐ δπως 
ΰυμβαίνει, και τα γιγνόμενα προς εκαβτον ε'καβτα Ώ 
είναι και πάβχειν.' εν τούτοις αμα καϊ τών δέκα 
κατηγοριών ποιούμενος ϋπογραφήν έτι μάλλον τοις 
έφεσης διαβαφεΐ. '^λόγος γάρ' φηβίν 'άλη&ής, δταν 

ΐδ μεν περί το αίϋϋ-ητον ^'ΐ^Ί/ί^ται και ό τοϋ &ατέρου 
κύκλος 6ρΟ•Ός ιών εις παβαν αύτοϋ την ψυχήν 
διαγγείλΐ], δό^αι καΐ πίΰτεις γίγνονται βέβαιοι καϊ 
άλη^εΐς' δταν ό' αύ πάλιν περί το λογιβτιχον τ] 
καϊ ο τοϋ ταντοϋ κύκλος εύτροχος ων αυτά μηνύΰτι, 

20 έπιΰτήμη ί'ξ ανάγκης αποτελείται, τούτω δε εν ώ 
τών δντων έγγίγνεΰΟΌν , έάν ποτέ τις αύτο άλλο 
πλην -ψυχήν προΰείπτ], παν μάλλον τ) το άληΟ^ες 
έρει.^ πό&εν οϋν έβχεν η ψυχή τήν άντι?.ηπτικήν Ε 
τοϋ αίβΟ^ητοϋ και όοξαίϊηκϊ^ν ταύτην κίνηβιν, ετέραν 

25 της νοητικής εκείνης καϊ τελευτώβης εις επιβτήμην, 
έργον ειπείν, μη δεμένους βεβαίως δτι νϋν ονχ 

8 λίγίΐν] λίγη ίΐυΐ λίγα ΙΛύ ί» ΐ; και \ν: ϊ) καϊ 

ΪΙ). δτου ΙΊϋΙο: (ίτω 15 ρ. 1023 ί.: γίνηται 25 νοητικτΊς 
ΛΥ: νοί,τι'ις νκΐ. ρ.' 1023 Γ. 

ΡΙαΙαΓοΙιϊ ΜθΓ»Πη. Υοΐ. VI 14 



210 ΕΡΙΤΟΜΕ ΠΒΕΐ 

απλώς φνχήν άλλα κόΰμον ψυχην ύννίΰτηβίν ίξ 
υποκείμενης της τε κρείττονος ονβίας %αί άμερίβτον 
καϊ της χείρονος, ί^ν περί τά ΰώματα μεριβτήν 
κεκληκεν, ονχ ετεραν ονΰαν τ) τήν δόί,αβηκην καϊ 
(^ανταβτικήν καϊ βνμπα^ή των αία&ητών κίνηβίν, 5 
ου γενομενην άλλ' νφεΰτώβαν άίδι,ον, ωΰπερ ή 
ετέρα, το γάρ νοερον η φνΰις £χου<?α καϊ το 
Γ δοξ,αΰτικον είχεν ' αλλ' εκείνο μεν άκίνητον κα\ 
άπαϋ^ες καϊ περί την άεΐ μένονβαν ίδρνμένον οΰσΊαν* 
τοντο δ\ μερίβτόν καϊ πλανητόν, ατε δη φερομένης ίο 
καϊ ΰκεδανννμένης έφαπτόμενον νλης. οντε γάρ 
το αί6%•ητον είληχει τάξεως αλλ' -^ν αμορψον και 
άόριΰτον, η τε περί τοντο τεταγμένη δνναμις οϋτε 
δό^ας ένάρ&ρονς οντε κίνήβείς άπάΰας είχε τεταγ- 
μένης^ άλλα τάς πολλάς εννπνιώδεις καϊ παραφόρονς ΐ5 
καϊ ταραττονύας το βωματοειδές., ο6α μη κατά τνχην 
τω βελτίονι περιέπιπτεν εν μέβω γάρ ην άμφοΐν 
καϊ προς αμφότερα ύνμπα&η καϊ ΰνγγενη φνβιν 
1032 ίΐχί, τω μεν αίβ&ητικώ της νλης άντεχομένη τω 
δε κριτικω των νοητών. 20 

5. Οντω δέ πως καϊ Πλάτων διασαφεί τοις 
ονόμαβιν' *ούτο? γάρ' φηΰί ^παρά της έμής ■φήφου 
λογίβ&είς έν κεφαλαίω δεδόβ^ω λόγος ^ όν τε καϊ 
χώραν και γένεΰιν είναι τρία τριχΐ] κα\ πρΧν ονρανόν 
γενέο&αί.^ χώραν τε γάρ καλεί ττ^ν νλην ωβπερ 2δ 
εδραν έβτιν οτε καϊ νποδοχήν, ον δε το νοητόν, 

5 τω (χία&ητω ρ. 1024 3, 14 εΐχί ΛΥ" βχ ρ. 10241): 

έχουσα '23 υν τε Βϋβϋββηκίϋ : δντοί 2δ χώ^αν τε β&άβτα: 
καϊ χώραν τε 



ΌΕ ΑΝΙΜΑΕ ΡΕΟΟΕΕΑΤΙΟΝΕ. 211 

γένεβιν δε τον κό0μον μήπω γεγονότος ονδεμίαν 
αλλην η την εν μεταβολαΐς καΐ κινήβεβιν ονβίαν^ τον 
τνπονντοξ καΐ τον τνπονμενον μετα^ν τεταγμενην, 
διαδίδοϋβαν ένταϋϋ•α τάς εκενϋ-εν εικόνας, δίά τε 

5 δη ταντα μεριβτή προβηγορενθ^η και δτι τω αίΰ&ητω Β 
το αΐ6&ανόμενον και τω φανταβτω το φανταζόμενον 
ανάγκη βννδιανε'μεβ&αι και ΰνμπαρήκειν' η γαρ 
αίΰϋ^ητικ'ή κίνηβις ιδία ψνχης ονβα κινείται ηρος 
το αιβ&ητον εκτός' ό ά£ νους αντός μεν εφ εαντον 

10 μόνιμος ην και ακίνητος, εγγενόμενος δε ττ] ψνχη 
και κρατίί(?α§ ε£ς εαυτόν έπιβτρεφει καΐ βνμπεραίνει 
την έγκνκλιον φοράν, ηερι το μένον άει μάλιβτα 
φανονΟαν τον όντος. διό καΐ δνβανάκρατος η Ο 
κοινωνία γέγονεν αντών, τω άμερίβτω το μεριθτόν 

15 καΐ τω μηδαμη κινητω το πάντη φορητόν μιγννονβα 
καϊ καταβιαζομενη 0-άτερον ε£ς ταντόν ΰννελ^εΐν. 
ην δε το Ο'άτερον ον κίνηβις ωβπερ ονδε ταντόν 
ϋτάύις, αλλ" αρχή διαφοράς και άνομοιότητος, 
εκάτερον γαρ από της ετέρας άρχης κάτειΰι, τό μεν 

20 ταντόν από τοϋ ενός τό δε ϋ-άτερυν από της δνάδος' 
χαΐ μεμικται πρώτον ένταν&α περί τήν ίΡνχήν, άριΟ^- 
μοΐς και λό^Όΐ^ αννδε&έντα και μεβότηβιν έναρμο- 
νίοις, καϊ ποιεί 0•άτερον έγγενόμενον τω ταύτω 
διαφοράν , τό δ\ ταντόν εν τω έτερω τα'ξιι/, ώ^ 

25 δηλόν έβτιν έν ταΐς πρώταις της ψνχης δννάμεΰιν 
είβΐ δ' αύται τό κριτικόν καΐ τό κινητικόν. ή μίν 
ονν κίνηβις εν&νς έπιδείκννται περί τον ονρανόν 

Ι'ί μένον \ν : μίν οί. 1. 1. 'ϋί το &άτΐρον ΟυβΙίΐιΟΓαβ 



14 



212 ΕΡ1Τ0ΜΕ Ι^ΙΒΚΙ 

εν μεν τ|; ταντότητι την ετερότητα ττ] περιφορά 
των απλανών, εν δε τη ετερότητί την ταυτότητα τη 
ταξίί. των πλανήτων επικρατεί γαρ εν έκείνοίς το 

Ο ταύτόν, έν δε τοις περί γήν τουναντίον, ή δε 
κρίβΐζ αρχάς μεν έχει δύο, τόν τε νουν άπο τοϋ 5 
ταύτον προς τα κα0^ό?.ου καΐ τήν αί'βϋ•η6ιν από τοϋ 
έτερον προς τα κα%•' εκαότα. μέμικται δε λόγος 
ί'ξ άμφοΐν, νόηβις έν τοις νοητοΐς καΐ δό^α γινό- 
μενος έν τοις αίΰΟ^ητοΙς' δργάνοις τε μεταξύ φαντα- 
αίαις τε και μνήμαις χρώ μένος, ων τά μεν έν τω ίο 
ταύτω το έτερον τά ό' έν τω έτέρω ποιεί το 
ταντόν. έβτι γάρ η μεν νόηΰις κίνηβις τοϋ νοοϋντος 
περί το μένον, ή δε δόζ,α μονή τοϋ αίΰ^ανομένον 
περί το κινούμενον φανταβίαν δε ΰυμπλοκήν δό^,ης 
προς αί'βΟ-ηβιν οϋΰαν ϊΰτηΰιν έν μνήμη το ταύτόν ΐ5 
το δε ^άτερον κινεί πάλιν έν διάφορα τοϋ πρ06&εν 

Ε καΐ νϋν , έτερότητος άμα καΐ ταυτότητος έφαπτό- 
μενον. 

6. ^εΐ δε την περί το 6ωμα τοϋ κόβμου γενο- 
μένην ΰύντη^ιν εικόνα λαβείν της αναλογίας έν η 20 
διηρμόϋατο την ■φνχήν. έκεΐ μεν γάρ ην άκρα το 
πϋρ και ή γη, χαλεπήν προς άλληλα κραΰ^ήναι φύβιν 
έχοντα, μάλλον ό' όλως άκρατο ν και άβύβτατον' 
ό%•εν έν μέύω τέμενος αυτών τον μεν αέρα προ τοϋ 

Ρ πυρός το ό' ϋδωρ προ της γης, ταϋτα πρώτον 25 
άλλί^λοι^ έκέραβεν είτα διά τούτων εκείνα προς τε 



12 νοοϊ'ντος ΙαηηοΙϊυΒ: κίνοϋντος 20 ανντηξιν ρ. 1025 α: 
οννταξιν 



ΒΕ ΑΝΙΜΑΕ ΡΚΟΟΚΕΑΤΙΟΝΕ. 213 

ταϋτα καΐ άλληλα βννέμι,ί,ε καΐ βννήρμοθεν. ένταν%α 
δε πάλιν το ταντον και το ϋ^άτερον, εναντίας δυνά- 
μεις και ακρότητας αντιπάλους^ βυνηγαγεν ον δι 
αυτών, άλλ' ούσια^ ετέρας μεταξύ, την μεν άμεριβτον 
Β προ τοϋ ταύτοϋ, προ δε τοϋ &ατερου τήν μεριΰτήν, 
εβτιν II προβηκουβαν εκατέραν εκατέρα τά^ας, είτα 
μιχ&είβαις έκείναις επεγκερανννμενος, οϋτω το πάν 
ϋννύφηνε της φυχης είδος, ώς ην ανυβτόν, εκ δια- 
φόρων ομοιον εκ τε πολλών εν άπεργαύάμενος, 

1 καΙ προς άλληλα ρ. 10251) 4 αντών Θ3,άβπι: αντών 



1033 



ΠΕΡΙ 

ΣΤβΙΙΚί^Ν ΕΝΑΝΤΙί^ΜΑΤί^Ν. 



1. Πρώτον άξιώ την των δογμάτων ομολογίαν 
Β εν τοις βίοις Ο-εωρείβΰ^αο" δεν γάρ ονχ οντω τον 

ρήτορα κατ' Αίβχίνην ταντό φΘ•έγγεβ&αί ααί τον 5 
νόμον ώξ τον βίον τον φιλοόόφον τω λόγω 6νμ- 
φωνον είναι, ό γάρ λόγος τοϋ φι,λοβόφον νόμος 
αύϋ^αίρετος καΐ ίδώς εβτιν, ει γε δή μή παυδιάν 
και. ενρηβίλογίαν ένεκα δό^ης άλλ' έργον άξιον 
οπονδής της μεγίϋτης, ώβηερ εβτιν^ ήγοϋνταί φίλο- ίο 
βοφίαν. 

2. ΈηεΙ τοίννν πολλά μεν ως εν ολίγοις αντω 
Ζήνωνι πολλά δε Κλεάν&ει πλείβτα δε Χρυβίππω 
γεγραμμένα τυγχάνει περί πολιτείας και τοϋ άρχε- 
6%•αι καΐ αρχειν και δικάζειν καΐ ρητορεύειν εν ΐ5 
^£ τοις βίοις ονδενός εβτιν ενρεΐν ον ύτρατηγίαν, 

Ο ον νομοΟ•εθίαν, ου πάροδον εις βονλήν, ου βυνηγορίαν 
επΙ δικαβτών, ον ότρατείαν υπέρ πατρίδος, ον πρε- 
6βείαν, ουκ έπίδοβιν άλλ' έπΙ ^ενης ωβπερ τινός 
λωτοϋ γενβάμενοι ΰχολης τον πάντα βίον ον βραχνν 2ο 

1 ΠΕΡΙ] οιη. ηαβϊ 5 ^ίαχίνην] ϊη ογ. ο. Οίβδ. ο. 4 

ΪΙ). ταίιτό *: τό αύτο 20 λωτοϋ \ θί". Ηοιη. ι 94 



ΒΕ δΤΟΙΟΟΕΠΜ ΕΕΡϋβΝΑΝΤΙΙδ. 215 

άλλα τίαμμήκη γενόμενον διήγαγον εν λόγοις καΐ 
βίβλίοίξ και τίεριπάτοις' ονκ αδηλον οτι τοΐζ νφ' 
έτερων γραφομενοις καΐ 'λεγομένοις μάλλον ι] τοΐζ 
νφ' αντων ομολογονμενωζ έζηβαν, ην Έπίκονροζ 

δ ηβνχίαν επαινεί και Ιερώνυμος^ εν τανττ] το παράπαν 
καταβίώβαντες. αντοξ γοϋν Χρνβι,ππος εν τω τετάρ- Ο 
τω τΐερί Βίων ονδεν οίεται τον ύχολαΰτικον βίον 
τον ηδονικού διαφέρειν αντάς δε παραϋ^ήβομαι τάζ 
λεζεΐζ '^οβοι δ' νπολαμβάνονΰι φιλοβόφοις έπιβάλλειν 

10 μάλιβτα τον βχολαβτικον βίον απ' άρχης, ούτοί μοι 
δοκοϋβι διαμαρτάνειν, ντιονοονντες διαγωγής τίνος 
ένεκεν δεΐν τοντο ποιεΐν η άλλον τινός τούτω παρα- 
πληβίον, καϊ τον όλον βίον οντω πως διελκνβαι' 
τοντο ά' εβτίν, αν βαφώς 9•εωρηΟ•ίί, ηδεως' ον γαρ 

15 δει λαν^άνειν την νπόνοιαν αντών, πολλών μεν 
βαφώς τοΰτο λεγόντων ονκ ολίγων δ^ άδηλότερον.' 
τίς ονν μάλλον εν τω βχολαβτικω βίω τούτω Ε 
κατεγήραβεν η Χρύβιππος καΙ Κλεάνθης καϊ 
Διογένης καϊ Ζήνων και Αντίπατρος, οΓ γε και 

20 τά? αυτών κατέλιπον πατρίδας, ονδεν εγκαλούν- 
τες άλλ' όπως καϋ"" ηβνχίαν έν τω 'ίΐιδείω καϊ έπι 
Ζωΰτήρος βχολάζοντες και φιλολογονντες διάγωβιν; 
Άριβτοκρεων γονν 6 Χρνϋίππον μα&ητης καΐ 
οικείος εικόνα χαλκήν άναΰτηλώβας επεγραψε τάδε 

25 το έλεγεΐον 



4 ΤυηιοΙ)αΗ: όμολογουμίνοις \\) Επίκουρος] οΓ ϋβοηβΓ. 
ΕρίουΓί'α ρ. 284, 8 21 τω 'ίΐιόΐίω ΗϋΙηϋΐΗΪυ»: τω ί]δίω 

α,ηί τώ ίδίω. υηϋθ ΐοΐί. τφδείω οί'. Β. ΙχΊογΙ. 7, 184 



216 ΟΕ δΤΟΙΟΟΕϋΜ ΚΕΡυαΝΑΝΤπ8. 

'^τόνδε νέον Χρνβιππον '^ριΰτοκρεων άνε&ηκε, 
των ^Ακαδημιακών ΰτραγγαλίδων κοπίδα. ' 

Γ τοντ' ονν ό Χρνΰίπποο;, 6 γέρων, 6 φιλόαοφοζ, 6 
τον βαΰιλικον και πολιτικον επαίνων βίον, τον δε 
ΰχολαβτίκον ούδεν οιόμενος τον ήδονικοϋ διαφερειν. 5 

3. "Ο6οι δ' άλλοι πολιτεία προΰίαΰιν, ετι μάλλον 
ίναντιοννται τοις αυτών δόγμαΰι' και γαρ αρχονΰι 
και δικάζονβι και βνμβονλενονβι καΐ νομοϋ•ετοϋ6ι 
καΐ κολάζονβι καΐ τιμώΰιν, ώζ πόλεων ονύών εν 
αίς πολιτεύονται , βουλευτών δ\ και δικαστών άεΙ ίο 
τών λαγχανόντων, ύτρατηγών δε των χειροτονον- 
μένων, νόμων δε τών ΚλειβΟ'ένονς καΐ Λυκούργου 
καΐ Σόλωνος, ους φαύλους και ανόητους γεγονεναι 
λεγουϋιν. ωβτε καΐ πολιτευόμενοι μάχονται. 
1034 4. Και μην Αντίπατρος εν τω περϊ της Κλε- ΐ5 
άν&ους και Χρυοίππου διαφοράς ιβτόρηκεν, οτι 
Ζτ^νων και Κλεάν%•ης ουκ η%'έλη6αν ^Α^ηναΐοι 
γενέβ^αι, μη δό^ωΰι τάς αυτών πατρίδας άδικεΐν. 
δτι μεν, ει καλώς ούτοι, Χρύσιππος ουκ 6ρ9•ώς 
εποίηβεν εγγραφείς εις τ'ήν πολιτείαν, παρείβΟ'ω' 2ο 
πολλην δε μάχην και παράλογον έχει το τα ΰώματα 
και τού^ βίους ούτω μακράν άπο^ενώΰαντας τα 
ονόματα ταί^ πατρίβι τηρειν, ωΰπερ ει τις τ'ήν 
γαμετην άπολιπών, έτερα δε Ουζών και ΰυνανα- 
Β παυόμενος και παιδοποιού μένος «ξ ετέρας, μη 6υγ- 25 
^'ράφοιτο γάμον, όπως άδικεΐν μη δοκη τ^ν προτέραν. 

1 νίά. ΙηδοήρΙ. 6ι•3.βϋ. ιηβΐηοαβ. βοΐ. ΤΗ. Ρι•β§βΓ. ρ. 127 ϊΐα. 
τόνά' ίνίονΚρι-αβίθΓηοοβδδϊίαί.θπι ϊΐ3.'^ριστοκρί'ωΐ']ο£.Μϋθ11βΓ. 
■4 ρ. 333 3 τοντο] τοιούτος Χ 24 ίτάίρα — εταίρας ΙίθοηίοιίΒ 



ϋΕ βΤΟΙΟΟΕΓΜ ΕΕΡϋαΝΑΝΤΙΙδ. 217 

5. ΧρνΰίΛΛΟξ δε τίάλιν έν τω περί 'Ρητορίκήξ 
γράφων οντω ρητορενΰείν ααΐ πολίτεν6ε6θ•αι, τον 
βοφόν , ως καΐ τον ηλοντϋν δντος άγα&ον και της 
δό^ης καΐ της νγιείας, ομολογεί τους λόγους αυτών 

5 ανέξοδους είναι καΐ άηολιτεντονς καΐ τα δόγματα 
ταΐς χρείαις άνάρμοβτα καΧ ταΐς ηραξεβον. 

6. "Ετι δόγμα Ζήνωνος έΰτιν ^ ιερά ^εών μ'^ 
οίκοδομεΐν ιερόν γαρ μη πολλού άξων καΐ αγιον 
ουκ εβτιν οικοδόμων 5' έργον καΐ βαναύβων ουδέν 

II) εβτι πολλού αξιον.' οΓ ^ε ταϋτ' έπαινονντες ώς 
ευ έχοντα μυούνται μεν έν ιεροΐς, άΐ'α/3αί.νου(7ι ί' Ο 
εις άκρόπολιν, προβκννοϋοι δε τά εδη καΐ βτεφα- 
νοΰ<3ΐ τους ναούς, οικοδόμων όντας έργα και /ΐ3ανο;ΰ- 
6ων άν%•ρώπων. είτα τους ^Επικούρειους έλέγχεΰϋ^αι 

ΐΓ) δοκοϋΰι δύοντας &εοΐς, αύτοΙ δε μάλλον ελέγχονται 
ϋ'ύοντες έπι των βωμών καΐ των ιερών, α μήτ 
είναι μήτ οίκοδομεΐύ^αι δεΐν άξιονΰιν. 

7. ^Αρετάς Ό Ζήνων απολείπει πλείονας κατά 
διαφοράς, ώΰπερ ό Πλάτων, οίον φρόνηβιν άνδρείαν 

20 6ωφρο6ννην δικαιοΰύνην, ώς άχωρίβτους μεν οϋδας 
ετέρας δε καΐ διαφΐρούβας αλλήλων, πάλιν δε 
οριζόμενος αυτών έκάβτην την μεν άνδρείαν φηβΐ 
φρόνηβιν είναι έν υπομενετέοις την δε ϋωφροούνην 
φρόνηΰιν έν αίρετέοις τ7\ν δε δικαιοβννην φρόνηβιν 



18 κατά διαφοράς] καΐ διαφόρηνς ΡλΙ. 19 Πλάτων] 

οί. Γοΐϋ. ρ. 30(5 α. 2'Λ ίν νπομινιτΐοις την δ\ αωφρυσύνην 
φρόνησιν ίν αΐριτίοις ΚυΟδΙοΓυπ: ίν^ργιμέοις Ραΐ. ϊν ίν(ρ- 
γ7,τίοι.ς οβίοη. οί'. )). 441 ιι οί ΡοαΓΒοη Τηι^ίΐηοηΙβ οΓ Ζυηο 
ιΐίκΐ ϋίβαηΙΗβ-ί' ρ. 175 



218 ΟΕ 8Τ0Ι00ΚΌΜ ΕΕΡϋσΝΑΝΤΠδ. 

Γ εν άπονε μ,ητεοις, ώς μίαν ονβαν άρετην ταΐς δε 
προς τα πράγματα βχεΰεβί κατά τάξ ενεργείας δία- 
φερειν δοκονβαν. ον μόνον ί' ό Ζήνων περί ταντα 
φαίνεται αντώ μαχόμενος, αλλά καΐ Χρνΰιππος 
Άρίβτονι μεν έγκαλών οτν μιας άρετΐις βχέβεις .•> 
έλεγε τάς αλλάς είναι, Ζί^'ι/ωη ^5 βννηγορών όντως 
οριζομενω των αρετών εκάβτην. 6 δε ΚλεάνΟ'ης εν 
'Τπομνήμαΰί Φνόικοΐς ειπών οτι ^ πληγή πυρός 6 
τόνος εΰτί, καν ικανός εν ττ] ψυχτ} γενηται προς 
το επιτελειν τά επιβάλλοντα, ίΰχνς καλείται και ίο 
κράτος" ' επιφέρει κατά λε^ιν 'ή δ' ίϋχνς αϋτη και 
το κράτος, όταν μεν εν τοις φανεΐ^ιν έμμενετέοις 
εγγένηται, εγκράτεια έβτιν, όταν δ' εν τοις νπο- 

Ε μενετέοις, ανδρεία" περί τάς ά^ίας δε δικαιοβννη' 
περί δε τάς αίρέβεις και εκκλίΰεις βωφροβννη.' ΐ5 
8. Προς τόν είπόντα 

^μηδε δίκην δικά6ΐ]ς, πριν αν άμφοΐν μϋ^ον 
άκονβης^ 

άντελεγεν ό Ζ7ίνων, τοιοντω τινί λόγω χρώμενος 
^ εΐτ άπέδει^εν 6 πρότερος ειπών, ουκ άκονβτέον 20 
τοϋ δευτέρου λέγοντος, πέρας γάρ έχει το ξητού- 
μενον' είτ ουκ άπέδει^εν δμοιον γάρ ώς ει μηδ' 
νπήκουΰε κλη&είς η νπακονΰας έτερέτιόεν ήτοι δ' 

4 μαχόμίνος αντώ ΒοηββΙβΓαβ 7 Κλεάνθης] οί". Ρβατδοη 
ρ. 301 12 εν τοις φανείΰιν *: επΙ τοις εττιφανέοιν Υύ>ή. 

επΙ τοίς φανεΐαιν ΗΪΓζβϋαδ οοΠ. δίοΐ». Εοΐ. 2, 7, δ'^'^ (= ρ. 61, 11 
βά. \νίΐο1ΐ5ΐαιιί1ι.) 17 οί. Ιβαίδοΐι. 2 ρ. 759 23 τ,τοι δ' 
άπεδειί,εν τ) ουκ άπέδειξ,εν'] δθοίυδίΐ; Ουβίϊηβι-υβ ίί). ή'τοι 
ί'] η τοίννν Κ 



ΒΕ εΤΟΐεΟΕϋΜ ΕΕΡϋΟΝΑΝΤΠδ. 219 

άπέδει^,εν τ) ουκ απεόειξίν, ουκ άκονβτεον αρα τον Γ 
<Ϊ£υτερου Αε'^οντο^.' τοντον δε τον λόγον ερωτήβας 
αντοζ αντέγραφε μεν ηρος τήν Πλάτωνος Πολιτείαν 
ελνε δε βοφόβματα, καΐ την διαλεχτικ^^ν ως τοΰτο 

5 ποιεΐν δνναμένην έκέλενε παραλαμβάνείν τους μάνη- 
τας. κβ:ί.νοί. η άχέδει^ε Πλάτων η ουκ άπέδειίε τά 
εν τί] Πολιτεία^ κατ ονδ έτερον δ' ην άναγκαΐον 
άντιγράφειν αλλά ηάντως ηερίττον καΐ μάταιον. το 
δ' αυτό τζερί των βοφιβμάτων έβτιν ειπείν. 

10 9. Ό Χρνβιππος οί'εται δείν των λογικών πρώ- 1035 
τον άκροά6ϋ•αι τους νέους δεύτερον δε των ηθικών 
μετά δε ταντα των φνβικών, ώβαντως δε τούτοις 
τον περί %^εών λόγον έοχατον ηαραλαμβάνειν. πολ- 
λαχον δε τούτων νπ αντον λεγομένων, άρκέβεο 

15 παρα^έβ&αί τά εν τω τετάρτω περί Βίων έχοντα 
κατά λέ^ιν οντω' ^πρώτον μεν ονν δοκεΐ μοί κατά 
τά όρΟ-ώς νπο των αρχαίων είρημένα τρία γένη 
των τον φιλοΰόφον 0•εωρημάτων είναι, τά μεν 
λθ}'ί-κά τά ό' ήϋΊκά τά δε φνΰικά' είτα τούτων 

20 δεΐν τάττεβϋαι πρώτα μεν τά λογικά δεύτερα δε 
τά ή&ικά τρίτα δε τά φνβικά' των δε φνβικών Β 
έΰχατος εΐναί ό περί των ^εών λόγος' (ϊιό καΐ 
τελετάς προΰηγόρενΰαν τάς τούτον παραδόβεις.' 
άλλα τοϋτόν γε τον λόγον, 'όν έβχατόν φηβι δεΐν 

2:> τάττεα^αι, περί ^εών , έ^ει προτάττει και προεκτί- 
Ο-ηΟι παντός ή^ικοϋ ζητήματος" οντε γάρ περί τελών 



23 προαηγόρίνααν *: ήγόρίνααν οΓ. ρ. *221, 13: τείετην 
προαοιγορΒνόμίνον 25 τ6ν π(^ί ϋ'ίών Η 



220 ΟΕ δΤΟΙΟΟΚϋΜ ΚΕΡυΟΝΑΝΤΙΙδ. 

οντε περί δικαιοΰννης οντε ΛερΙ άγα&ών καΐ κακών 
οντε περί γάμου και ηαιδοτροφίας οντε περί νόμου 
καΐ πολιτείας φαίνεται, το παράπαν φ%•εγγόμενοξ, 
ει μη, κα&άπερ Οί τα φηφίΰματα ταΐς πόλεΰιν είΰφε- 
ροντες προγράφουΰιν Άγα&ήν Τύχην, οϋτω καΐ αντοξ 5 

Ο προγράψειε τον /ίία, τ^ν Είμαρμενην, την Πρόνοιαν, 
το ΰυνέχεβ^αι μια δυνάμει τον κόύμον ενα οντά 
καΐ πεπεραΰμενον. ων ούδεν εβτι πειβϋ^ήναι μη 
διά βά&ουξ εγκρα^έντα τοίζ φυσικοί^ λόγοις. άκουε 
δ' α λέγει περί τούτων εν τω τρίτω περί Θεών ίο 
^ού γαρ εβτιν εϋρεΐν της δικαιοβύνης άλλην άρχην 
ούί' άλλην γένεύιν η την εκ του /ίιος καΐ την εκ 
τηξ κοινής φύβεως' εντεϋϋ^εν γαρ δει πάν το τοιού- 
τον την άρχην εχειν , ει μελλομεν τι ερειν περί 
αγα%•ών και κακών. ' πάλιν εν ταΐς Φυβικαΐς ΐ6 
Θεβεβιν Όύ γαρ εβτιν άλλως οΰί' οίκειότερον 
έπελ&εΐν έπΙ τον τών άγα%•ών καϊ κακών λόγον 
ούδ' έπΙ τάς άρετάς ούδ' έπ' εύδαιμονίαν, άλλ' η 
άπο της κοινής φύΰεως καϊ από της τοϋ κόβμου 

Ό διοικήβεως.' προελϋ-ών δ' αυϋ•ις' ^δεΐ γαρ τούτοις 20 
βυνάψαι τόν περί άγαϋ•ών καϊ κακών λόγον, ουκ 
οϋβης άλλης αρχής αυτών άμείνονος ούδ' αναφοράς, 
ούδ' άλλου τίνος ένεκεν της φυβικής 0-εωρίας παρα- 
λήπτης οϋΰης τ) προς την περί άγαΟ^ών η κακών 
διάβταβιν.' γίγνεται τοίνυν άμα πρόβω καϊ οπίύω 25 
τών ή&ικών ό φυΰικος λόγος κατά Χρύΰιππον 
ίΐάλλον ά' ολω^ «πορο^ η περιτροπή της τάξεως, 

14 τι] Ιρωτι ιηβί ίονί. ρΓορΙβΓ έρίΐν 



ΌΕ δΤΟΙΟΟΚΠΜ ΚΕΡϋαΝΑΝΤΙΙδ. 221 

ίί,' μετά ταντα τακτέον εκείνον, ων καταλαβεΐν ονδεν 
εκείνον χωρίς εΰτιν' καΐ πρόδηλος ή μάχη τοϋ τον 
φνβικον λόγον αρχήν μεν είναι τοϋ τίερί άγαϋ'ών 
καΐ κακών τι%•εμένον, κελεύοντας δε μη ττρότερον 

5 αλλ' νβτερον εκείνων παραδίδού&αί. ει δε τις ερεΐ Ε 
γεγραφέναν τον Χρνβιπτίον εν τω περί Λόγου Χρή- 
βεως, ώς ^ον κα&άπαζ άφεκτεον εΰτΐ των άλλων 
τω την λογικήν αναλαμβάνοντυ πρώτην, αλλά κάκεί- 
νων μεταληπτεον κατά το διδόμενον,' άληΟ^η μεν 

10 ερεΐ βεβαιώβει δε την αίτίαν' μάχεται γάρ προς 
εαυτόν, δπΌΐ> μεν εβχατον τον περί &εών λόγον 
άναλαμβάνειν κελενων και τελενταΐον, ώς δια τοϋτο 
καϊ τελετήν προβαγορενόμενον , δτίου (?£ πάλιν εν V 
πρώτοις άμα καΐ τούτον μεταληπτεον ίίναί. λέγων' 

15 οί'χεται γάρ ή τά^ις, ει πάντων εν πάΰι μεταλαμ- 
βάνειν δεήβει. το δε μείζον, δτ^ τον περί άγαμων 
και κακών λόγον τον περί %'εών αρχήν πεποιημένος 
ονκ από τούτου κελεύει τον ή&ικόν άρ^αμενονς 
άναλαμβάνειν, άλλ' εκείνον αναλαμβάνοντας τούτον 

20 μεταλαμβάνειν κατά το διδόμενον, είτα μεταβαίνειν 
επί τούτοι^ απ' εκείνων, ον χωρίς ούδεμίαν αρχήν 
επ εκείνον ούό' ^φοδον είναί φηΰι. 

10. Το προς τάναντία διαλέγεβ^αι κα%•όλον 
μεν ον φηβιν άποδοκιμάζειν, χρήΟ&αι δ^ τούτω 

25 παραινεί μετ ενλαβείας ώβπερ ίν τοις δικαβτηρίοις, 
μή μετά βννηγορίας άλλα διαλύοντας ανιών το 1030 



5 ^)ιίίνωρ\ Ιγ,ίΐνον II. Μίΐΐϊιη ίκίΐνον βο. τόν φι-σίχόν 
λόγον 23 τάναντίκ *: τά ίναντία 



222 Ι>Ε δΤΟΙΟΟΚϋΜ ΕΕΡϋαΝΑΝΤΠδ. 

πι&ανόν' ^τοΐς μεν γάρ εΛοχην αγονβι περί πάντων 
επιβάλλει' φηΰί ^τοντο ηοι,εΐν καΐ βννεργόν εβχί 
ηροζ ο βονλονται' τοις δ' επιβτήμην ένεργαζομένοίς 
καθ•' ην ομολογουμένως βιωβόμε&α, τάναντία θτοι- 
χειοϋν καΐ καταβτοιχίζειν τους είοαγομένους απ 5 
άρχης μέχρι τέλους" ε'φ' ων καιρός έΰτι μνηο&ηναί 
καΐ των εναντίων λόγων, δια?.ύοντας αυτών το 
πιΟ-ανόν, κα^άπερ καΐ εν τοις δικα6τ'ηρίθΐς'' ταυτί 
γάρ αύταΐς λέ^εΰιν εί'ρηκεν. οτι μεν ονν ατο^το^ 
έβτί τους φιλοσόφους τον εναντίον λόγον οίόμενος ίο 
δεΐν τι&έναι, μή μετά βννηγορίας άλλ' ό^ιο^'ω^ τοΓ^ 

Β δικολόγοις κακοϋντας, ωβπερ ου προς την άλήΟ-ειαν 
αλλά περί νίκης αγωνιζόμενους, ε'ί'ρηται προς αυτόν 
δι' ετέρων, οτι δ' αυτός ουκ εν ολίγοις αλλά 
πολλαχοϋ τους εναντίους οις δοκιμάζει λόγους ΐ5 
κατεΰκεύακεν έρρωμένως καΐ μετά βπουδης καϊ 
φιλοτιμίας τοβαύτης, ωΰτε μη παντός είναι κατα- 
μαΟ-εΐν τό άρέβκον αυτω, αυτοί δήπου λέγουβι, την 
δεινότητα 0-αυμάζοντες τάνδρός' καϊ τον Καρνεάδην 
ούδεν οίόμενοι λέγειν Ιδιον, άλλ' ίξ ών επεχείρησε 20 
Χρύσιππος εις τουναντίον , όρμώμενον έπιτίΟ'εΰΟ'αι 
τοις λόγοις αυτού καϊ πολλάκις παραφ&έγγεΰ&αι 
' δαιμόνιε, φ^ίΰει βε τό βόν μένος, ' ώς μεγάλας 
άφορμάς καθ' εαυτού δίδοντα τοις κινειν τά δόγματα 

Ο καΐ διαβάλλειν βουλομένοις. έπΙ δε τοις κατά 25 

4 τάναντία] τα άναγτιαια "ν^. Αΐϋ &\ί&. ¥οτί. δΟΓΪΐ», 
τάναντία (80. ποιείν), ατοιχαονν καϊ ηαταΰτοιχίζειν, ηί ατοιχ. 
και -Λαταατοιχίζίΐν αρροκϊΐϊο δϊΐ αά τάναντία 14 ολίγοις 
Μ: λόγοις 16 άρίσκον] 3,ά<ί. αύτώ Κ 19 *: τον ανδρός 
23 οι. Ηοιη. Ζ 407 



ϋΞ δΤΟΙΟΟΚϋΜ ΕΕΡϋΟΝΑΝΉΙβ. 223 

Σνιη&είας εκδοϋ-εΐθίν οντω κομώβι, καΐ μεγαληγο- 
ρονΰίν, ωβτε τονς πάντων όμον των ^/ακαδημαϊκών 
?.όγονζ εις ταντο βνμφορηϋ^εντας ονκ ά^ίονξ είναι, 
παραβαλεΐν οίξ Χρνβίππος εγραφεν εις διαβολην 

5 των αίβϋ-ήΰεων. καΧ τοντο μεν απειρίας των 
λεγόντων η φιλαυτίας βημεΐόν εύτιν εκείνο δ' 
άλη&ες^ οτί βον?.'η&είς αν&ίς βννειπεΐν τι] Σννη- 
ϋ'εία κ αϊ ταΐς αίβΟ'ηβεβιν ένδεέβτερος γεγονεν εαντον 
και. το βννταγμα τον βνντάγματος μαλακώτερον. 

\ο ωθτ' αντον εαντω μάχεθϋ'αί, κελενοντα μεν άεΐ 
ταναντία μη μετά βννηγορίας άλλα μετ ενδείξεως 
τον οτι ■φενδη έβτι παρατίϋ-εβ&αι, των ό' εαυτοΰ Ο 
δογμάτων κατήγορον οντά δεινότερον η ϋννηγορον, 
και φνλάττεβ&αι μεν έτεροις παραινονντα τονς εις 

15 τάι^αντία λόγους ώς περιβπωντας την κατάλη-φιν, 
αντον δε των βεβαιονντων την κατάλη-φιν λόγων 
(ριλοτιμότερον ΰνντιΟ-εντα τονς άναιροϋντας. καίτοι 
ΟΤΙ τοντ' αντος φοβείται, βαφώς ντιοδείκννβιν έν 
τω τετάρτω περί Βίων, ταΰτα γράφων ^ ονχ ώς ετνχε 

20 ό' ονδε τονς εναντίους ΰποδεκτέον λόγους ονδε 
προβετέα ταναντία πιθανά αλλ' εύλαβουμενους μή 
και περιοπαθ&εντες ΰπ' αυτών τάς καταληφεις 
άφώβιν, οϋτε τών λύΰεων ίκανώς αν άκοΰ^αι δυνά- Ε 
μενοι καταλαμβάνοντες τ' εύαποΰείβτως' επεί και 

25 οι την βυνήΟ'ειαν καταλαμβάνοντες καΐ τα αιΰ&ητά 



11 *: τα εναντία \\>. μτΛ μη μίντοί Κ 18 οτι] 

αυτό ότι Ριχί. υηοΐβ ΙογΙ. αυτός ότι τοντ' αυτό ϊ\). αυτός 
Μ: αυτό 21 ηρηοΐτία \ν : προς 23 οϋτΐ 11: ούδΐ 

25 τα αία&ητά καΙ] ϋοΐ. ΟϊβΒι•ηυ3 



224 ΟΕ δΤΟΙΟΟΕϋΜ ΚΕΡϋαΝΑΝΤΙΙδ. 

χαΐ ταλλα έκ των αίβϋ-ήβεων ραδίως προΐενται, 
ταϋτα, καΐ νπο των Μεγαρικών ερωτημάτων ηεριβπώ- 
μενοί καΐ νπ άλλων τίλείόνων και δνναμικωτερων 
ερωτημάτων. ' ηδεως αν ονν πν^οίμην των Στωικών, 

Ι' ει τα Μεγαρικά ερωτήματα δυναμικότερα νομίζονβιν 5 
είναι των νΛΟ Χρνβίππον κατά της Σννη^-είαξ εν 
ί| βιβλίοΐζ γεγραμμενων η τοντο παρ' αντον 
Χρνβίηπον δει πνν&άνεβ^αι. βκόπει γαρ οία περί 
τον Μεγαρικοϋ λόγον γεγραφεν εν τω περί Λόγου 
Χρήβεως ούτο^ ^οίόν τι βνμβεβηκε καΐ έπΙ τοϋ ίο 
Στίλπωνοζ λόγον καΐ Μενεδήμον βφόδρα γάρ έπΙ 
ΰοφία γενομένων αντών ενδόί,ων, νϋν εις όνειδος 
αυτών ό λόγος περιτετραπται, ώς το μεν παχντερων 
1037 το ί' έκφανώς ΰοφιζομενων.' είτα τούτους μεν, ώ 
βέλτιΰτε, τους λόγους, ων καταγελας και καλείς ΐ5 
ονείδη των ερωτώντων ώς εμφανή την κακίαν 
έχοντας, όμως δέδιας μη τινας περιβπάβωΰιν από 
της καταλήφεως' αυτός δε τοβαϋτα βιβλία γράφων 
κατά της ΣυνηΟ-είας, οίς, εί' τι άνευρες, προβέ&ηκας, 
υπερβαλεβ&αι φιλοτιμονμενοςτόν^Αρκεβίλαον,ονδένα 20 
των εντνγχανόντων έπιταρά^ειν προΰεδόκηβας; ούδε 
γάρ ψιλοΐς χρηται τοΓ^ κατά της Σννη&είας επιχει- 
ρημαβιν, άλλ' ώΰπερ εν δίκγι μετά πά&ονς τινός 

Β ΰννεπιπάΰχων , μωρολογεΐν τε πολλάκις λέγει και 
κενοκο7Γ£Γν. ίνα τοίνυν μηδ' άντίρρηΰιν άπολίπΐ] 2δ 



1 *: τά άλλα 10 οΰτω5? 13 το μεν — το β' ^ : 

των μεν — τ&ν δϊ ϊ\). παχντίρον ιηβϊ 14 ίΓτα Κ: ΐργα 

19 ίί' τι άνίΰρίδ ΤυΓηβΙ)ΐΐ8: τινά νενρκ αυΐ τι άνενρις 
24 λΐγΐί] ο.άά. τονς αλλονς Ε 



ΟΕ δΤΟΙΟΟΕΠΜ ΕΕΡΠαΝΑΝΤΠδ. 225 

τον τάναντία λέγειν^ εν μεν ταΐζ Φνβικαΐξ Θεβεβί 
ταϋτα γέγραφεν ^εΰται δε και καταλαμβάνοντας τι 
τίρος τάναντία εηιχειρεΐν , την ίνοϋί^αν βννηγορίαν 
τίοιουμένονς' ποτέ δ' ονδ έτερον καταλαμβάνοντας 

ό εις εκάτερον τα οντά λέγείν.' εν δε τω ηερί της 
τον Αόγον Χρήβεως ειπών, ώς ον δει τι] τον λόγον 
δννάμεί προς τα μη επιβάλλοντα χρήΰΰ-αι κα%^άπερ 
ονδ' δπλοις, ταντ επείρηκε ^προς μεν γαρ την 
των άληϋ'ών ενρεβιν δει χρήβ&αο αντί] καΐ προς 

10 την τούτων ΰνγγένειαν, εις τάναντία δ' ον, πολλών Ο 
ποιονντων τοντο'' πολλούς λέγων ί'βως τονς επέ- 
χοντας, αλλ' εκείνοι μεν ονδέτερον καταλαμβά- 
νοντες εις εκάτερον έπιχειρονβιν ώς εΐ τι καταληπτόν 
έβτιν όντως αν μόνως η μάλιβτα κατάληψιν εαντής 

15 την άλη^ειαν παρέχονΰαν. 6ύ ά' υ κατηγορών 
εκείνων αντός τε τάναντία γράφων οις κατα- 
λαμβάνεις περί της Σννη^είας έτέρονς τε τούτο 
ποιεΐν μετά βννηγορίας άποτρεπόμενος, εν άχρηοτοις 
καΐ βλαβεροΐς ομολογείς ττ] τον λόγον δννάμει 

20 χρώμενος νπυ φιλοτιμίας νεανιεύεΰ&αι. 

11. ^ Το κατόρ&ωμά φαϋι νόμον πρόβταγμα είναι, 
το ά' αμάρτημα νόμον άπαγόρενμα, διό τον νόμον Π 
πολλά τοις φανλοις άπαγορεύειν προύτάττειν δε 
μηδέν ον γάρ δύνανται κατορϋΌύν.' καΐ τίς ονκ 

2.) οίδεν ότι τω μη δνναμένω κατορΟΌύν αδύνατον 

10 σνγγίνίίαν] αυν^χ^ιαν Μϋΐΐνϊίτϊυβ, ηοη οριΐΗ II λί- 
γων *: άί λίγων 1^I^^^ οχ (Ιϋίοί,'πιρίιΐιι 13 ίί' τι Μ: ίατι 
18 άποτρ^πόμινος Μ: προτρίπόμίνος '24 καΓορί^οΰν] οχ- 
οΐ(1ΐ88θ ονΐίΐν ίΐΐ τοις αοφοίς άπαγορινίΐν, ού γάρ δύνανται 
άμαρτάνΐΐν (ιηαΐϊηι μ,η, ιιηΐ μη αύ, κατορϋ-υνν) ηιοηβΐ ν\' 
ΙΊαΐΑτοΗί ΜοΓαΙία. ΥοΙ. VI. 15 



226 ΟΕ δΤΟΙΟΟΚΠΜ ΕΕΡϋαΝΑΝΤΙΙδ. 

έ6τι μη άμαρτάνείν; αντον ονν αντω μαχόμενου 
ποιονβι τον νόμον, προβτάττοντα μεν α ποιεΐν άδννα- 
τονβιν άπαγορενοντα ί' ων άπέχεβ^-αι μη δύνανται" 
6 γαρ μη δυνάμενος ΰωφρονεΐν ανΟ•ρωπος ου δύναται 
μη άκολαβταίνειν , καν 6 μη δυνάμενος φρονεΐν ου 5 
δύναται μη άφραίνειν. αυτοί γε μην λεγουβι τους 
απαγορεύοντας άλλο μεν λέγειν άλλο δ' άπαγορεύειν 
άλλο δε προβτάβαειν' 6 γαρ λέγων ^μή κλέψης' λέγει 

Ε μεν αύτο τοϋτο ^μη κλέφϊ]ς\ άτίαγορεύει δε κλέτίτειν, 
τΐροΰτάββει δε μ'ί} κλέπτειν' ούδεν ούν απαγορεύσει ίο 
τοις φαύλοις 6 νόμος, εΐ γε μη προΰτά'ξει τι. καΐ 
τον ιατρόν τω μα&ητη προβτάόβειν λέγουΰι τεμεΐν 
και καϋβαι, κατά παράλειψιν τοϋ εύκαίρως και 
μετρίως' και τον μουβικον λυρίβαι καΐ αΰαι, κατά 
παράλει^ιν τοϋ έμμελώς καΐ βυμφώνως' διο τους ΐ5 
ταΰτα ποιήΰαντας άτέχνως και κακώς κολάζουϋιν' ως 

Γ προΰετάχ&η γάρ όρϋ•ώς, οι ά' όρ&ώς ουκ έτίοίηβαν. 
ούκοϋν καΐ δ ^οφύ^ τω Ο-εράτΐοντι προΰτάΰΰων 
ειπείν τι κα) πρά^αι, καν μ•^ εύκαίρως τοϋτο πρά^η 
μηδ^ ώς δει κολάζων, δηλός έΰτι κατόρ&ωμα προΰ- 20 
τάββων ου μέβον' ει δε μέβα προβτάΰβουΰιν οι 
βοφοί τοις φαύλοις, τί κωλύει και τά τοϋ νόμου 
πρυβτάγματα τοιαϋτ' είναι; και μην η όρμη, κατά 
γ αυτόν, τάν&ρώπου λόγος έβτι προβτακτικυς 

9 κλέπτ&ιν προατάβαει δ ε Μ. 11 εί' γε μη ΤΥ^: ίί ίί μη 
ϊΐ). προστάξει τι Μαάνί^ίυβ: προστάξει, ετι ΆΜί προατάξειέ τι 
16 ο)?| βυρβΓββί ιιΐ νίά. άβ βο (Ί|υοά ί"αΪ886ΐ δεινώς ϊ. β κολά- 
'ζονΓ,\ιν δε]ινώς; ηϋ.τ,Γβ ηοη άβίβνί ουπι Κ 19 τι και] 
τι η κοίί, Κ. Μαΐίπί τι η 20 μέσον προστάττων ον κατόρ- 
θωμα Μ.α,ά\ΐ§ι\ΐ8 21 μέαά] μέγα ηιβί 24 *: τοϋ άν&ρωπον 



ϋΕ δΤΟΙΟΟΚΠΜ ΕΕΡϋβΝΑΝΤΙΙδ. 227 

α'ύτφ τον ποιεΐν, ώς έν τω πίρι Νόμου γεγραφεν. 
• ονκονν καΐ ή άφορμη λόγος άτίαγορεντίκός, καΐ ή 
εκκλίΰΐζ εύλογος εκκλιβις' και ή ευλάβεια τοίννν\^^^ 
λόγος έΰτίν απαγορευτικός τω ΰοφω' το γαρ εύλα- 

5 βεΐό&αι βοφών ίδιον ου φαύλων έΰτίν. ει μεν ονν 
ετερόν έβτιν ο τοϋ ^οφοΰ λόγος καΐ έτερον ό νόμος, 
μαχόμενον τω νόμω λόγον οί ύοφοί την εύλάβειαν 
εχουβιν' ει δ' ουκ άλλο τι νόμος έοτίν τι 6 τον 
ΰοφον λόγος, ενρηται νόμος απαγορευτικός τοις 

10 Θοφοΐς τον τίοιεΐν α εύλαβοϋνται. 

12. ^Τοΐς (ραΰλοις ούδεν είναι χρήΰιμον δ Χρύ- 
σιππος φηβιν ονδ^ εχειν χρείαν τον φανλον ονδενός 
ούδε δεΐβ&αι.^ ταύτα δ^ είπων έν τω πρώτω των 
Κατορθωμάτων αν&ις λέγει ^καΐ τήν εύχρη6τίαν καΐ 

15 την χάριν εις τα μέΰα διατείνειν,' ων ουδέν έβτι 
χρήύιμον κατ αυτούς, καΐ μην ούδ' οίκεΐον οΰά' Β 
αρμόττον ούδεν είναι τω φανλω φηβΐν έν τούτοις 
^κατά ταύτα δε τω μεν άβτείω άλλότριον ούδεν τω 
δε φαύλω οίκεΐον ουδέν έβτιν επειδή το μεν άγαΟ^όν 

20 τυ (Ϊ£ κακόν έβτιν αύτών.' πώς ούν άποκναίει πάλιν 
έν παντί βιβλίω φυΰικω και 7)θΊκω νή /Ιία γράφων 
ως 'οίκειούμε&α προς αυτούς εύΟ^ύς γενόμενοι και 
τα μέρη καΐ τα έκγονα τά εαυτών \^ έν δ\ τω πρώτω 
περί ζίικαιοΰύνης 'καΐ τά ^)-ηρία φηβΐ ΰυμμέτρως 

25 τη χρεία των έκγόνων ωκειώβ&αι προς αυτά, πλην Ο 



3 ΤϋΓη6>)υΗ: ί'γ-κλιαις — Ι'γ-κλισις. Τ^ο^ϋη1 "^ οοιτ. Ηιιηο 

ϊη ηοάηηι: ί'πϋλιαι^ και ή ίϋλάβίΐα τοίννν, ί-ϋλο^'ο^ ούσα 

ί'κκλιαις, λό)υς ΙατΙ προστακτικός '21 νΙ; ίίία Κ: ιδία 
22 αντονς *: αύτυνς 

15* 



228 ΟΕ δΤΟΙΟΟΕϋΜ βΕΡυ0ΝΔΝΤίΙ8. 

των ίχ&νων αυτά γαρ τά κνηματα τρέφεται δι' 
αϋτών.' αλλ' ουτ' αί'ΰ&ηΰίξ έβτιν οίς μηΟ-εν αί6%ψον 
οντ οίκείωβίξ οϊζ μηδέν οίκεΐον' ή γαρ οίκείωΟίς 
αίβ^ηΟίς εονκε τον οικείου κάί άντίληψις είναι. 

13. ΚαΙ το δόγμα τοϋτο τοις κνριωτάτοις έπό- 5 
μενόν έβτι, καΐ Χρύβιτιπος, ει καΐ πολλά προς του- 
ναντίον γεγραφε., δηλός εΰτι προστιθέμενος τφ μήτε 
κακία ν κακίας η άμαρτίαν αμαρτίας νπερέχουόαν 
είναι μήτ' άρετήν αρετής ή κατόρΟ'ωϋιν κατορ&ώβεως' 
ος γέ φηΰιν εν τω τρίτω περΧ Φνβεως ^ωύπερ τω ίο 

Β ^ιΐ προβήκει βεμνννε6%^αι έπ αυτώ τε καΐ τω βίω 
και μέγα φρονεΐν και, £ΐ <ϊεΓ οϋτως ειπείν, ύψαν- 
χενεΐν και κομάν και μεγαληγορεΐν , αξίως βιονντι 
μεγαληγορίας' οντω τοις α^^αΟΌΓρ πα6ι ταϋτα προβ- 
ήκει, κατ ούΟ•έν προεχομένοις υπό τοϋ ζ/ιό^.' άλλ' ΐδ 
αυτός γε πάλιν εν τω τρίτω περί ζΙΊκαιοβύνης φηβιν 
οτι την δικαιοβννην άναιρονύίν οί τέλος υποτιθέ- 
μενοι την ήδονήν, οι δε μόνον αγαθόν είναι λέγοντες 
ουκ άναιροϋβιν' έβτι δε ταυτί τά κατά λέ^ιν "^τάχα 
γάρ άγαθοϋ αυτής άπολειπομένης τέλους δε μη., 20 
των δε δι' αυτών αιρετών όντος καΐ τοϋ καλοϋ, 
Οωζοιμεν αν τήν δικαιοϋΰνην^ μείζον ά^^αθ'όν άπο- 

Ε λιπόντες το καλόν καΐ το δίκαιον της ηδονής.^ άλλ' 
εΐπερ μόνον το καλόν αγαθόν έβτιν, άμαρτάνει μεν 
ό τήν ήδονήν αγαθόν άποφαίνων^ ήττον ό' άμαρτάνει 2δ 
τον και τελο^ αυτήν ποιοϋντος' αναιρεί γάρ ούτος 

2 Κ: αντ&ν 10 'ός >■£ Μ: ως 7* 11 ε'π' α-ϋΓίο] 

ί'φ' ίαντφ Μ 21 δντος] όντως ρι-αβίει-Ι Μδ,άτϊ^ίιΐδ Ηίο βί 
ρ. 1040 ά, αϊ; ανιάϊαίυι• τέλονς άπολΐπτομίνων 



ΌΕ δΤΟίΟΟΕϋΜ ΕΕΡϋΟΝΔΝΤΠδ. 229 

τ'ήν δίκαιοβννην εκεΐνοξ δε ύώζεΐ' καΐ κατά τούτον 
ή κοινωνία φροϋδόζ έβτι καΐ άπόλωλεν, 6 δε χρη- 
βτότητι, καΙ φιλανθρωπία χώραν δίδωβίν. έτι το 
μεν λέγειν αντον εν τω περί τον ^ιόξ ^ανί,εβ%•αι 

δ τάς άρετάς καΐ διαβαίνειν' άφίημι μη δό^ω των 
ονομάτων επιλαμβάνε6%•αν^ καίτοι πικρώς εν τω 
γένει τούτω καΐ Π?Μτωνα καΐ τονζ άλλους τον 
Χρυβίππον δάκνοντος. έπαινεΐν δε μη παν το ηραττό- Υ 
μενον κατ άρετην κελενων ί',αφαινεί, τινά των κατορ%•ω- 

10 μάτων διαφοράν' λέγει δ' ουτω^ εν τω ηερί τον 
^ιόζ ' έργων γάρ κατά τάς άρετάς 'όντων οίκεΐον 
έβτΐ τά ηροενεχ9ε'ντα και τούτων., οΊον ανδρείως 
τον δάκτνλον έκτειναι και έγκρατώς άηοΰχέ6%•αί, 
δνύθανατώύης γραος και άτίροπτώτως άκονΰαι τον 

15 τά τρία τέββαρα μη είναι τελέως' τίν εμφαίνει 
-φνχρίαν ό διά των τοιούτων έπαινεΐν τινας εγχειρών 
καΐ έγκωμιάζειν,' όμοια δ' είρηται τούτοις εν τω 1039 
τρίτω περί Θεών ^ετι γαρ οίμαι' φηβί ^τονς έπαίνονς 
άλλοτριώθε6%•αι κατά τά τοιαύτα των Συμβαινόντων 

20 άπ' αρετής., οίον δνΰϋ'ανατώΰης γραος άποΰχέΰθαι 
και καρτερώς νπομεΐναι μνίας δηγμόν.' τίν ονν 
ούτος άλλον κατηγορον περιμένει των αύτοϋ δογμά- 
των; ει γάρ ψ'^ΧΟ^'^ έβτιν ο ταντ επαίνων, πολλω 
όηπον ψυχρότερος υ τούτων ί-'καότον κατόρί)•ωμα 

2:-) και μέγα και μέγιβτον είναι τιθέμενος" ει γάρ ί'ΰον 

2 ο ό'ί λν βί Ραΐ. (ιιηάβ ηΐΐιϊΐ βηοΐαίιιιη): 3 ίή 
11 οίιιι-ίον ίβτΙ\ οικείων, ^στι \ν 8β(1 1οοιΐ8 ηοηάυιη οβί 
ρβΓ8ίΐηίΐίιΐΗ. 1'ΌιΙ;. ^ο^^^{ί^η(^υIη: υντων οίν,ΐίων , οΐ' ίατϊ τα 
προΐνίχϋ-^ντα, καΐ τοιούτων, υίυν 15 μΐ} ίΐναι, τ^λίως 
τίνα Κ 24 'ί-Λκατον Μ: 'ϊ-Λαατον άν 



230 Ι>Ε δΤΟΙΟΟΚϋΜ ΕΕΡϋΘΝΑΝΤΙΙδ. 

εΰτΐ ** το άνδρεάος δήγμα μνίας ένεγκεΐν καΐ το 
ΰωφρόνως άποΘχεΰ&αι της γραόζ, ονδεν οίμκί 
διαφέρει τον βΛονδαΐον από τούτων η α% εκείνων 

Β επαίνεΐΰ&αί. ετι τοίννν εν τω δεντέρω περί Φιλίας 
διδάΰκων ως ονκ έπΙ παβί δεΙ τοΐς άμαρτήμαβί τάς δ 
φιλίας διαλνεβΟ^αι, τανταις κέχρηται ταΐς λεξεβι 
^προβήκει γαρ τα μεν όλως παραπεμπεϋ&αι τά δε 
μικρας έπιΰτροφής τνγχάνειν, τά δε καΐ επί μείζον 
τα δ' όλως διαλνΰεως ά^ιοϋΰ&αι.' ο δε τούτον 
μεΙζόν έβτιν, εν ταντω φηβιν οτι ^τοις μεν επί ίο 
πλεΐον τοις δ' επ ελαττον 6νμβα?.οϋμεν, ώβτε τονς 

Ο μεν μάλλον τονς δ' ήττον φίλονς είναι' επί πολν 
δε της τοιαύτης παραλλαγής γενομένης, οι μεν 
το<?αυτίί§ οι δε τοβαντης γίγνονται φιλίας α^ιοΐ' καΐ 
οί μεν επί τοβοντον οι <Ϊ£ έπΙ τοβοϋτον πίύτεως ΐό 
και των ομοίων κατα^ιω&ήύονται.' τί γαρ άλλο 
πεποίηκεν εν τούτοις η και τούτων μεγάλας διαφοράς 
άπολέλοιπε; καΐ μην εν τω περί Καλόν, προς άπό- 
δει^ιν τον μόνον το καλόν άγα&όν είναι, τοιούτοις 
λόγοις κέχρηται ^τάγαΟ^όν αίρετόν , το δ' αίρετόν ^ο 
άρεβτόν , το δ άρεβτόν επαινετόν , το δ' έπαινετόν 
καλόν" καΐ πάλιν ^τάγαΟ•όν χαρτόν, τό δε χαρτόν 

1 13,0. ροβΐ; εατί 8Ϊ§ηατϊ, (χυαιη δυρρίβηάαηι ραίο ΐΐα: ει 
γαρ ί'αον ίσ[Τ/ τω μίγίατω κατορ&ό)μα'\ΤΤ τό ανδρείως οβϋ. 
Μαάνΐ^ΐαδ δαρρίβνϋ ίιυηο ϊη ηιοθυιη: ει γαρ ί'αον εατί το 
ανδρείως νπερ πατρίδος μαχόμενον τρω&ηναι και. τό ανδρείως 
δήγμα μυίας ένεγκεΐν καϊ τό αωφρόνως %αλής νεανίδος και 
το αωφρόνως άποαχέα&αι της γραός ρι•θΙ)αΙ>ί1ί1;βΓ 

9 δλω^] όμως ΛΥ 10 *: τω αύτω 13 ίέ] άβΐ. Ιί. 

ί^- ^^: γινομένης 14 τοααύτης ρηιΐδ Μ: τοιαύτης 15 οι 
δ' επΙ τοσούτον Μ 20. 22 τάγα^ον *: τό άγα&ον 



ϋΕ δΤΟΙΟΟΚΠΜ βΕΡϋαΝΑΝΤΙΙΒ. 231 

ΰεμνόν, το δε βεμνον καλόν.' ούτοι ί' οι λόγοι 
μάχονται προξ εκείνον εί'τε γάρ παν άγα&ον θ'π^α^- 
νετόν εΰτί, καΐ το βωφρόνως άτίοβχεΰ&αι της 79^0^ 
ετίαινετον αν εί'η' η παν άγα&όν οντε βεμνον οϋτε Ό 

5 χαρτόν, αλλ' οί'χεται δ λόγος, πώς γάρ οΙόν τε το 
μεν αλλονς άπδ των τοιούτων επαινεΐν ψνχρον είναι., 
το ί' αυτόν επί τοις τοιοντοις χαίρειν και βεμνν- 
ι;ε<3•9•αι μη καταγελαβτον; 

14. Πολλαχοϋ μεν ονν τοιοντός έβτιν' εν δε 

10 ταΐς προς έτερους αντιλογίαις ηκιϋτα φροντίζει τοϋ 
μηδέν ειπείν εναντίον εαυτω καΐ διάφωνον. εν 
γοϋν τοις περί τοϋ Προτρεπεΰ&αι τοϋ Πλάτωνος 
έπιλαμβανόμενος, λέγοντος δτί τω μηδέ μα&όντι 
μηδ' έπιβταμάνω ζην λυβιτελεΐ μη ζην, ταντ είρψ<ε 

15 κατά λέξΐν 'ό γάρ τοιοϋτος λόγος και εαυτω /Λαχ^ται 
και ηκ^τ εβτι προτρεπτικός, πρώτον γάρ παρα- 
δεικνύων οτι κράτιβτον ημιν εβτι το μη ζην καΐ Ε 
τρόπον τινά άποΟ'νηΰκειν αξιώι/, προς ετερά τίνα 
μάλλον ημάς προύτρεφεν η το φι?.ο6οφεΐν ου γάρ 

Μ έ'βτι μη ζώντα φιλοΰοφεΐν ούδε μη πολϋν χρόνον 
επιζήβαντα κακώς και ρα^ύμως φρόνιμον γενεϋ&αι.' 
καΐ προελ&ών δε φηΰιν ότι '^καΐ τοΓί; φαύλοις καΟ-ήκει 
μένειν έν τω ζην"" είτα κατά λέ^,ιν ^πρώτον γάρ 
η άρετ^ ψιλώς ουδέν ίότι προς το ζην ημάς., οϋτω 

25 ί' ούδ' η κακία ουδέν έΰτι προς τυ δεΐν ημάς 
άπιέναι.^ καΐ μην ούχ έτερα δει βιβλία διειληβαι, 
τον Χρυΰίππου την προς αυτόν ένόειχνυμένους 

4 τ) Μ 5 πώς \\ί : ί'αως 9 ονν λΥ' 12 ΠΧάτο)νος 
— Ιέγοντης] ΰοτ^. ρ. 512 1ι 



232 ϋΕ ΒΤΟΙΟΟΕϋΜ ΕΕΡυΟΝΑΝΤΠδ. 

μάχην άλλ' εν αντοΐξ τοντοΐξ ττ.οτε μεν τον ^Αντυ- 
Γ βΟ^ένονς ετζαινων φαίνεται το δεΐν κτα6θ•αί νονν τ) 
βρόχον καΐ τοϋ Τυρταίου τό 

^πρίν αρετής πελάΰαι τερμαβιν η Ο-ανάτον' 

και'τοί• τί ταϋτα βοΰλεται δηλοϋν άλλο, ηλην οτν 
το μη ζην λνβιτελέβτερόν εβτν τον ζην τοΓ^ χακοΐξ 
καΐ άνοήτοίς; ηοτε δε τον Θέογνιν επανορ&ονμενος 
Όΰκ εδεί' φηβίν "^είηεΐν ^χρη ηενίην φενγοντα,' 
μάλλον δε 

^χρή κακίαν φενγοντα^ καΐ ες βα&νκητεα πόντον ίο 
ριτίτεΐν καΐ ηετρών, Κνρνε, κατ' ηλίβάτων.' 

1040 τί ονν άλλο δόί,ειεν αν ποιεΐν η ταντά πράγματα 
κα\ δόγματα παρεγγράφειν αντός, έτερων δε γραφόν- 
των έ^αλείφειν, Πλάτωνι μεν εγκαλών οτι τοϋ 
κακώς ζην καΐ άμα&ώς τό μη ζην άποδείκννθι λνΰι- ΐ5 
τελεβτερον, Θεόγνιδι δ\ ύνμβονλενων κατακρημνίζειν 
και καταποντίζειν εαυτόν νπερ τον αηοφνγείν την 
κακί-'αν; Άντΐ6%•ένη μεν γαρ επαίνων οτι τονς μι) 
νουν έχοντας εις βρόχον βννήλαννεν, αντόν αντός 
έ'ψεγεν, είπόντα μηδέν είναι τήν κακίαν προς τό εκ 2ο 
τοϋ ζην ημάς άπαλλάττειν. 

15. Έν δε τοις προς αντόν Πλάτωνα περί /ίι- 

Β καίοβννης εν&νς «ξ αρχής ένάλλεται τω περί 0•εών 

λόγω καί φηβιν ^ουτ 6ρ9•ώς άποτρεπειν τω από 



3 Τνρταίον] ΒβΓ^Ιε. 2 ρ. 20 7 Θέογνιν] ίάβιη. 2 ρ. 134 
12 τοιαύτα προστάγματα Κ 19 αυτόν αντός *: α'ϋτό? ΙίΙ^ΓΪ. 
βΰτός αντον Κ 



ϋΕ βΤΟΙΟΟΕϋΜ ΕΕΡϋΟΝΑΝΤΠδ. 233 

των &£ών φόβω της αδικίας τον Κεφαλον, ενδίά- 
βλητόν τ είναι καΐ π;ρ05 τουναντίον ενάγοντα 
πολλονζ περίβΛαΰμονξ καΐ ηιϋ-ανότητας άντίπιπτον- 
βας τον ττερί των νηο τον %^εον κολάΰεων λόγον, 
5 (ος ονδεν διαφέροντα της Άκκονς καΐ της "Αλφιτοϋς^ 
δι ων τα ηαιδάρια τον κακοβχολειν αί γνναΐχες 
άνείργονβίν.' οντω δε δίαΰνρας τα τον Πλάτωνος 
εχαινεΐ πάλιν εν άλλοις και προφέρεται τα τον 
Ενριπίδον ταντϊ πολλάκις 

10 'άλλ' εβτι, κει τις εγγελα λόγω, 

Ζενς καΐ &εοΙ βρότεια λεν66οντες πάΟ•η'' 

και ομοίως εν τω πρώτω περί ^ικαιοβννης τα Ο 
Ήΰιόόεια ταντϊ προενεγκάμενος 

^τοΐΰιν δ' ονρανό&εν μέγ' επήλαβε πήμα Κρονίων, 
ΐί λιμόν όμοϋ καΐ λοιμόν άποφΟ-ινν&ονθι δε λαοί'' 

'ταντά φηΰι τονς Ο•εονς ποιείν, όπως κολαζομένων 
των πονηρών οι λοιποί παραδείγματι τούτοις χρώ- 
μενοι ήττον έπιχειρώβι τοιούτον τι ποιεΐν.' πάλιν εν 
μεν τοις περί ζίικαιοβύνης νπειπών, υτί- τονς άγα- 
20 &ον άλλα μη τέλος τι&εμένονς την ηδονην ενδέχεται 
ΰωζειν καΐ την δικαιοβννην^ %'εΐς τούτο κατά λέΐ,ιν 
ειρηκε ^τάχα γαρ άγα&ού αντης άπολειπομένης 
τέλονς δϊ μη, των δε δι αυτών αιρετών 'όντος καΐ 

2 ίξάγοντα] ίξάγίΐν ΌυβΙ)ηβΓϋ8. ΓογΙ. ίξάγαν έχοντα 
10 Ι^ιιυοίί. ρ. 671) ϊΐ). έοτι] ηιαίϊπι ουιη ΟγοΙϊο ίατιν, έατι 
14 Ηοκ. Οϋ. 212 ΪΙ). Ιπι'ιληαι] Ιπήγαγι^ Ηί;8Ϊ0(1α8 19 "ΝΥ: 
τάγα&ον 22 λΥ βί• ρ. 1038 ί1: άπυλίίπομΐνου 23 οντυς 
ίιΐβιη οχ ρ.• 1. ρΓΟ Οντως 



234 ΟΕ δΤΟΙΟΟΚυΜ ΚΕΡυαΝΑΝΤΠδ. 

ϋ τοϋ καλόν, βωξοίμεν αν την δικοαοβννην, μείζον 
αγαθόν άπολίτίόντες το καλόν καΐ το δίκαιον της 
ηδονής.' ταϋτα μεν εν τούτοις περί της ηδονής, 
εν δε τοις προς Πλάτο^να κατηγορών αντοϋ δοκονντος 
άγα&Όν άπολιπεΐν την νγίειαν, 'Όν μόνον την δίκαιο- 5 
ύύνην^ φηΰίν ' άλλα και την μεγαλοφνχίαν άναιρεΐ- 
6&αι καΐ την βωφροβννην καν τάς αλλα^ άρετάς 
άπάόας, αν η την ηδονήν η την νγίειαν η τι των 
άλλων, ο μη καλόν εΰτιν, α:7α•θ-όι/ άπολίπωμεν/ α. 
μεν οϋν ρητέον ϋπερ Πλάτωνος, εν άλλοις γεγραηται ίο 

Ε προς αντ.όν ενταϋ&α ό' ή μάχη καταφανής έβτιν, 
οπού μεν, αν μετά τον καλόν τις νπό&7μαι καΐ την 
ηδονην αγαθόν είναι, 6φζε6θ•αι δ ικαιοΰννην λέγοντος" 
δ-του 0£ πάλιν τονς μη μόνον το καλόν άγα&ον 
άπολιπόντας αίτιωμένον τάς άρετάς άπάβας άναιρεΐν. ΐδ 
ίνα δε μηδ' άπολογίαν νπολίπτι τοις εναντιώμαΰιν, 
'^ριβτοτελει περί /Ιικαιοοννης αντιγράφων ^ον φηύιν 
αντον όρ%•ώς λέγειν, οτι της ηδονής τέλονς ονΰης 
αναιρείται μεν ή δικαιοβννη, βνναναιρειται δε ττ} 
δικαιοβννη καϊ των άλλων αρετών έκάθτη' τήν μεν 20 
γάρ δικαίοβννην νπ αντών ως αληθώς άναιρεΐβϋ-αι, 

Ε τάς ό' άλλας άρετάς ονδεν κωλνειν νπάρχειν, ει 
καΐ μη δι αντάς αίρετάς άλλ' άγα%•άς γονν καϊ 
άρετάς ε6ομενας'' είΟ•^ εκάβτην εξ όί^ο^αατο? πρού- 
αγορενει. βελτιον δε τάς εκείνον λέγεις άναλαβεΐν' 25 
^τής γάρ ηδονής^ φηΰίν Ημφαινομένης τέλονς κατά 

3 πίρΐ] τοίζ περί. Εηιρβηαδ 4 Πλάτωνα] ΟτΟΧζ. ρ. 4521) 
14 ά•^α%ον * οί. ρ. 1041α 21 αυτών] αντης νθΐ αντον 

80. Αιίδίοΐβΐβ Κ 24 άρετάς] αιρετά^ Μ 



ϋΕ 8ΤΟΙ0ΟΕϋΜ ΚΕΡϋΟΝΑΝΤΠδ. 235 

τον τοιούτον λόγον, το μεν τοιούτο πάν μοι δοκεΐ 
ούκ εμτϋεριλαμβάνεόΟ-αΐ' δώ ρητεον μήτε των αρετών 
τίνα δι' αύτην αιρετην είναι μήτε των κακιών 
φενκτήν^ άλλα πάντα ταϋτα δειν άναφέρε6&αι προζ 

5 τον νποκείμενον ΰκοπόν ονδεν μεντοι κωλνΰει κατ' 
αντονς την άνδρείαν μεν και την φρόνηΰιν καΧ την 
έγκράτειαν καΐ την καρτερίαν καΐ τάς δμοίας τανταΐξ 
άρετάζ είναι των άγα9ών, τάς ό' εναντίας νπάρχειν 
φενκτάς.' τίς ονν τούτον προς λόγους ίταμώτεροςΙΟϋ 

10 γέγονεν^ ος δνεΐν των άρίΰτων φιλοβόφων εγκεκληκε 
τω μεν υτι πάύαν άρετην αναιρεί, μή μόνον το 
καλόν άγοίϋ'όν άπολιπών τω ό' ότι της ηδονής 
τέλονς ονΰης ον πάβαν άρετην ανεν της δικαιο- 
σύνης 6ωζεα%-αι νομίζει; Ο^ανμαβτή γαρ ή έ^ονβία 

15 περί των αυτών πραγμάτων διαλεγόμενον, α τίΟ-ηβιν 

αυτός έγκαλών Άριΰτοτελει, ταϋτ άναιρειν πάλιν 

Πλάτωνος κατηγοροϋντα. και μην εν ταΐς περί 

ζίικαιοβννης '^ποδεί^εΰι λέγει ρητώς ότι ^πάν κατόρ- 

\ &ωμα καΐ εύνόμημα και δικαιοπράγημά έβτι ' το δε Β 

20 γε κατ έγκράτειαν η καρτερίαν η φρόνηΰιν -^ άν- 
δρείαν πραττόμενον κατόρΟ^ωμά έοτιν' ώΰτε και 
δικαιοπράγημα.' πώς οΰν, ο'ις απολείπει φρόνηύιν 
καΐ άνδρείαν καΐ έγκράτειαν, ουκ απολείπει δικαιο- 
βννην, εύ&ϋς αυτών όβυι κατορ&οϋβιν έν ταΐς είρη- 

25 μέναις άρεταΐς και δικαιοπραγοΰντων, 

16. Του δϊ Πλάτωνος ειπόντος τήν άδικίαν ώς 
διαφ&ορά χ^υχης ούσα καϊ ΰτάβις ούδ' έν αντοΐς 

8 εναντίας] Ά(\ά. κακίας 'ιάοΏΐ 20 Πλάτωνος] Εορ. 

ρ. 351 α 



236 ΟΕ 8ΤΟΙ0ΟΚΌΜ ΚΕΡϋαΝΑΝΤΠδ. 

τοΙς ί-χονβιν αποβάλλει την δνναμιν άλλ' αντον 
έαντώ βνμβάλλεί καΐ ΰνγκρονει καΐ ταράττει τον 
πονηουν, έγχαλων Χρνβίππος ^άτόπωξ' φηΰ^λεγεοϋ-αί 
το άδικεΐν εαυτόν είναι, γάρ προς έτερον ον προς 

Ο ίαυτόι^ την άδίχίαν' έπιλα&όμενος γάρ τούτων ανϋ^ΐξ 5 
εν ταΐς περί ^ικαιοβννηζ Άποδεί^εύίν '^άδίχεΐΰ&κί 
φηϋιν ϋφ εαντον τον άδικο νντα καΐ αντον άδικεΐν, 
όταν άλλοι/ άδικη, γιγνόμενον έαντώ τον παρανο- 
μείν αίτιον καΐ βλάπτοντα παρ' άξιαν έαντόν.' εν 
μεν τοΓί πρόζ Πλάτωνα ταντ' εί'ρηκε περί τον την ίο 
άδικίαν λέγεβ&αι μη προς εαντον άλλα προς έτερον 
^ον γάρ κατ ιδίαν άδικοι βννεβτήκαΰιν εκ πλειόνων 
δε τοιούτων τάναντία λεγόντων, και άλλως της αδικίας 
λαμβανομένης ως αν εν πλείοβι προς εαντονς όντως 
έχονβιν, εις δε τον ενα μηδενός δ ιατείνοντος τοιούτον, ΐ5 

1) καθ•' 06ον δε προς τους πλησίον έχει οντως.' εν 
δε ταΐς Άποδεί^εβι τοιούτονς ήρώτηκε λόγους περί 
τον τον άδικον καΐ ίαυτόν άδικεΐν '^παραίτιον 
^ενε'ίϊθαι παρανομηματος απαγορεύει ύ νόμος, καΐ / 

2 ανγ•>ιρονει Ε.: κρηνίΐ 4 γάρ] ηιαίΐιη ^ε 12 ου 
^: οι Λ>. οί αδι-Λοι ίοίθπι ΪΙ). εκ] ί^ μή £κ? 13 <Ϊ£ ΛΥ 
ίΐ). λίγόντων^ δρωντων ϊάβιη Τοίυιη Ιοουιη Κίΐ8ΐηιΐ3 οοιτ. 
ίΐα: ου γάρ τιατ' ιδίαν αί άδι-λίαι, οννίοτήκασί δ' Ικ 
πλίΐοΐ'ων τοιούτων τάναντία πααχόντων • ■χαϊ άλλως της άδικ. 
λαμβανομίνης ώς ΐΐν εν πλίίοαιν προς εαυτούς (= ά?Λ'ήλους) 
ούτως εχόντων. 6ΐ68βηυ3 Ιιυηο ίη ιηο^υια: ου γάρ ν,ατ' 
ιδίαν άδικοι, επΙ πλειόνων [δε- ούδ' ά-Λονειν δει] των 
τούτων τάναντία λεγόντων οβΗ, ιι1)ί -νβιΐίυιη βυνεατηγ.αΰΐν 
ροΓ βΓΓΟΓβηι οιηΪ8-υηι βδκβ νίά. Οοιτΐ^. ρυίο ου γάρ κατ' 
ιδίαν αί άδι-Λΐ'αι αννεατη-Λασιν , Ικ πλειόνων δε τοιούτων 
τάναντία πασχόντων , καϊ άλλως — εχουαιν 19 και] 

ίΐοΐ. Ε 



ΟΕ δΤΟΙΟΟΚϋΜ ΚΕΡϋαΝΑΝΤΠδ. 237 

το άδικείν έβτι τΐαρανόμημα' 6 τοίννν παραίπος 
γενόμενος εαντω τον άδιχεΐν παρανομεί εις εαυτόν 
6 δε παρανομών εις ενα και αδικεί εκείνον δ αρα 
καΐ όντινονν άδικων καΐ εαντόν άδικεΐ.' πάλιν 

5 *τό αμάρτημα των βλαμμάτων εβτί, και πας άμαρ- 
τάνων παρ' εαυτόν άμαρτάνεΐ' πάς αρ' 6 άμαρτάνων 
βλάπτει εαυτόν παρά τι)ν ά^ίαν ει δε τοϋτο, και Ε 
αδικεί εαυτόν.' ετι και όντως ^6 βλαπτόμενος ύφ' 
ετέρου εαυτόν βλάπτει κα\ παρά την ά^,ίαν εαντόν 

^0 βλάπτει" τοντο ά' ^ν τό άδικείν ο άρ" αδικούμενος 
και ύφ' ότονοϋν πας εαντόν άδικεΐ/ 

17. Τόν περί άγαϋ^ών και κακών λόγον, όν αντός 
είΰάγει και δοκιμάζει, ' ϋνμφωνότατον είναι φη<5ι τω 
βίω και μάλιύτα των εμφύτων άπτεβ^αι προ/.ήψεων^ 

ι:> ταντί γαρ εν τω τρίτω των Προτρεπτικών εί'ρηκεν. 
εν δε τω πρώτω ^τούτον τόν λόγον φηβΐν άπό των 
άλλων απάντων άφέλκειν τόν άνΟ-ρωπον, ώς ονδεν 
όντων προς ημάς ονδε βννεργούντων προς ενδαι- 
μονίαν ούδεν.' όρα τοίννν, πώς αντω βύμφωνός Ρ 

ϊο εϋτι, τόν άφελκοντα τον ζην καΐ της νγιείας καΐ 
της άπονίας και της τών αίύΰ^ητηρίων ολοκληρίας 
και μηδέν είναι ταντα φάΰκοντα προς ημάς, α παρά 
τών 0-εών αιτούμενα, μάλιατα βχψφωνειν τω βίω 
και τα.ις κοιναΐς προλήψεαιν αποφαινόμενος, άλλ' 

25 ίνα μηδ' άρνηΰις /; τον τάναντία λέγειν , εν τω 
τρίτω περί ^ικαιοούνης ταντ είρηκε 'διό και διά 

1 ίατι Κ: ί'οται 10 άδίκοΐ'μίνος Χ: δικαιούμενος 

20 ζήν] αοΜ. Ιόγον λν, .αάιΙθΓκΙιιιυ οι•αΙ αηΐο τόν Ηαηο ΐη 
ιηοϋυυι: τόΐ' Ιόγον τον άφΐΐκοντα 



238 ΟΕ δΤΟΙΟΟΚϋΜ ΕΕΡϋΟΝΑΝΤΠδ. 

την υπερβολην τον τε μεγε&ονς καϊ τον κάλλονξ 
τιλάΰμαβί δοκονμεν όμοια λέγειν και ον κατά τον 
1042 αι^Ο-ρωπον κα\ την άνθ•ρω7ίίνην φν6ιν. έύτιν ονν 
όπως αν τις εξομο?.ογή6αιτο ΰαφέύτερον τάναντία 
λέγειν αντος προς εαυτόν η ούτος, α δι* νπερβολήν 5 
φηβί πτλάσ^ιιατο; δοκεΐν είναι καΐ νπερ τον αν%-ρωπον 
καϊ νπερ την άν&ρωπίνην φν6ιν λέγε6θ•αι, ταντα 
όνμφωνεΐν τω βίω φάύκων καϊ μάλιΰτα των εμφύτων 
ίίπτεβ&αι προλήφεων; 

18. Ονβίαν κακοδαιμονίας άποφαίνει την κακίαν, ίο 
εν παντι βιβλίω φνβικω και ήϋ•ικω γράφων καϊ 
διατεινόμενος οτι 'το κατά κακίαν ζην τω κακοδαι- 
μόνως ζην ταντόν έβτιν' εν δε τω τρίτω περί 
Φνβεως νπειπών οτι ^λνβιτελεΐ ζην άφρονα μάλλον. 
Β η μή βιοϋν, καν μηδέποτε μέλλί] φρονήβειν' επιλέγει ΐ5 
^τοιαύτα γάρ τάγαΟ^ά έβτι τοί? άν&ρώποις, ώβτε 
τρόπον τινά τά κακά των ανά μέβον προτερειν.' 
ΰτι μεν ονν ειρηκώς εν ετέροις μηδέν είναι λνΰιτελες 
τοις αφροβιν ένταν&ά φηΰι λνύιτελεΐν το άφρόνως 
ζην, άφίημι. των δ^ ανά μέΰον λεγομένων παρά 2ο 
τοΓ^ Στωικοΐς μήτε κακών όντων μήτ άγαΟ^ών, τά 
κακά προτερεΐν λέγων ονδεν άλλο λέγει πλην των 
μή κακών τά κακά προτερεΐν καϊ το κακοδαιμονεΐν 
λναιτελέβτερον είναι τον μή κακοδαιμονεΐν καϊ τον 
κακοδαιμονεΐν άλνβιτελέβτερον ηγείται το μή κακό- 2δ 
δαιμονεΐν ει δ' άλνβιτελέϋτερον, καϊ βλαβερώτερον 
το μή κακοδαιμονεΐν άρα βλαβερώτερον τοϋ κακο- 

1ό μη βιοϋν ρ. 1061 β: βοϋν 



ϋΕ δΤΟΙΟΟΕϋΜ ΕΕΡϋΟΝΑΝΤΠδ. 239 

δαιμί^νεΐν. βονλόμενοξ ονν ταντην επιλεαίνειν την Ο 
άτοτίίαν έ7ίΐ?>.έγευ τιερϊ των κακών ^έβτι δ' ον ταντα 
Λροτεροϋντα, άλλ' δ λόγοζ, μεΟ•" ον βίονν επιβάλλει 
μάλλον, και ει άφρονες έύόμεϋ'α.' πρώτον μεν ονν 

δ τά κακά κακίαν λέγει και τα μετέχοντα κακίας, άλλο 
(ϊ' ονδέν' η δε κακία λογικόν έΰτι μάλλον δε λόγος 
αμαρτημένος" ονδεν ονν ετερόν έβτι το μετά λόγον 
βίονν άφρονας οντάς η το μετά κακίας βιοϋν έπειτα 
το /ίιΟ'Ον άφρονας οντάς βιοϋν έβτι κακοδαίμονας 

10 δι^τα^. προς τί ονν προτερεί τούτο των άνά μέΰον; 
ον γάρ προς γε το ενδαιμονεΐν φήβει προτερεΐν το 
κακοδαιμονεΐν. αλλ" ονδ' δλως, φαύίν, οΐ'εται δεΐν ϋ 
Χρνβιππος οντε μονήν εν τω βίω τοις άγα&οις οντ 
εξαγωγήν τοΓ^ κακοΐς παραμετρεΐν αλλά τοις μέβοις 

15 κατά φνβιν διο και τοις ενδαιμονονβι γίγνεταί ποτέ 
καθήκον έ^άγειν «αυτούς και μένειν αν&ις εν τω 
ξήν τοις κακοδαιμονοϋβιν. είτα τί τούτον μεΐζόν 
έβτιν νπεναντίωμα προς αϊρεβιν καΐ φνγήν, ει τοις 
έπ άκρον ενδαιμονονβιν άπονΰία των αδιάφορων 

20 άφίβταβ^αι των άγαμων παρόντων καϋ^7ίκει•, καίτοι 
των αδιάφορων ονδεν αίρετον ονδε φενκτόν, άλλα Ε 
μόνον αίρετον τάγα96ν και μόνον φενκτδν ηγοννται . 
το κακόν, ώΰτε βνμβαίνει κατ αντονς μη προς τά 
α[ρετά μηόε προς τά φενκτά τονς των πράξεων 

25 γίγνεα&αι λογιβμονς, άλλ' ετέρων βτοχαζομένονς 



11 προς γε το Μ: πρυς τί τό αυί προαήκει τό ίΐ). φήαι 
Ειηριιΐυδ: φηαι ίΐ). τό Μ: τον 19 άηυναία — άφίατα- 
ο9αί Μ: άποναΐα τοϋ άδιαφόρως {άποναίαν των αδιάφορων 
Γαΐ.) έπίατααΟαι 22 •.• τό άγ<χΟ•όν 



240 ΟΕ ΒΤΟΙΟΟΕϋΜ ΕΕΡϋ&ΝΑΝΤΙΙ8. 

α μήτε φεύγονβί μή^' αίροϋνται, Λροζ ταντ^ καΐ 
ζην και άτίο&νήύκειν. 

19. Τάγα^ά πρόζ τά κακά την παΰαν εχειν δια- 
φοράν ομολογεί Χρνΰιπποζ' καΐ άναγκαΐόν έβτιν, 
ει τά μεν έβχάτως ποιεί κακοδαίμονας εν&νς Οίς 5 
αν παρΤ], τά δ' επ άκρον ενδαίμοναξ. αίΰ&ητά δ 
είναι τάγα&ά κα\ τά κακά φηΰίν., εν τω ηροτέρφ 
V ηερί Τέλους ταντα γράφων 'δ'τι μεν γαρ αιβϋ-ητά 
έΰτι τάγαΟ-ά καΐ τά κακά, καΐ τούτοις εκτίοιει λέγειν 
ου γάρ μόνον τά πά&η εβτίν αίΰ^ητά 6νν τοις ^^ 
εί'δεβιν, οίον λύπη και φόβος και τά παραπλήΰια, 
αλλά και κλοπής και μοιχείας και των όμ-Οίων έΰτιν 
αίβ&έβϋ'αι, καΐ καΘ•όλον άφροΰύνης καΐ ^ίίλιο:^ και 
άλλων ονκ ολίγων καζιών ονδε μόνον χαράς και 
ενεργεβιων καΐ άλλων πολλών κατορΰ-ώόεων , άλλα ΐ'» 
καΐ φρονήβεως καΐ ανδρείας καΐ των λοιπών άρετών.' 
τούτων την μεν άλλην άίΟΛί-αν άφώμεν, οτι δε 
μάχεται τοις περϊ τον διαλελη&ότα ΰοφόν, τίς ουκ 
αν δμολογήΰειεν; αι6%•ητον γάρ όντος τάγα%•ον καΐ 
ΧΜΖμεγάλην προς το κακόν διαφοράν «χοΐ'το^, τον εκ 20 
φαύλου γιγνόμενον (7που5β;Γον άγνοεΐν τοϋτο καΐ 
της αρετής μη αίβ&άνεΰ&αι παρούβης άλλ' οΓεσθαι 
την κακιαν αύτω παρειναι, πώς ουκ έΰτιν άτοπώ- 
τατοι/; η γάρ ουδείς άγνοείν η άπιΰτεΐν δύναται 
τάς άρετάς έχων άπάβας, η μικρά τίς έΰτι καΐ 25 
παντάπαΰι δυβϋεώρητος ή διαφορά της άρετης προς 
την κακίαν καΙ της ευδαιμονίας προς την κακοδαι- 

10 τά Κ: όντα ΙΗ καθόλου Κ: γάρ όλον 19 γάρ 

οντος Χ: παρόντος 



ϋΕ δΤΟΙΟΟβϋΜ ΕΕΡϋσΝΑΪ^ΤΙΙδ. 241 

μονίαν καΐ τον καλλίοτον βίου προς τον αί'ΰχιΰτον^ 

ευ ταντά τις άντ εκείνων κτηΰάαενος εαντον λε'λη&ε. 

20. Μία βνντα^ίς ή περί Βίων τετταρα βιβλία" 

τούτων εν τω τετάρτω λέγει τον ΰοφον άπράγμονά 

5 τ' είναι καΐ όλιγοπράγμονα και τα αντοϋ πράττειν 
έβτι ί' ή λε%ις αντη ^οιμαι γάρ εγωγε τον φρόνιμον Β 
και άπράγμονά είναι και όλιγοπράγμονα καϊ τα 
αντοϋ πράττειν ομοίως της τ αντοπραγίας καϊ της 
όλιγοπραγμοβννης άβτείων οντων.' τα δ^ όμοια 

10 ΰχεδον εν τω περί των Αι αντά αιρετών εί'ρηκε 
τανταις ταΐς λέ^εύι 'τώ γάρ δντι φαίνεται 6 κατά 
την ηύνχίαν βίος άκίνδννόν τι και άβφαλες εχειν, 
ον πάνν των πολλών δυναμένων τοντο ύννιδεΐν.' 
ΟΤΙ μεν ονν τω ^Επικουρώ τήν πρόνοιαν άναιρονντι 

15 δια της άπραγμοβννης της περί τον &ε6ν ονκ άπάδει, 
δηλόν έβτιν άλλ^ αντος ό Χρνύιππος εν τω πρώτω 
περί Βίων '^ βαΰιλείαν τε τον ΰοφον έκονΰίως άνα- Ο 
δέχεο&αι λέγει, χρηματιζόμενον απ αντης' καν αντος 
βαύιλενειν μη ^ΰνι^ται, βνμβιώβεται βαβιλει καϊ 

20 βτρατενΰεται μετά βαϋιλέως, οίθ|? ην ^Ιδάνϋ^νρβος ό 
Σκν&ης η Αενκων ό Ποντικός.^ παρα&ηύομαι δε 
καϊ ταντην αντοϋ την διάλεκτον, όπως είδώμεν £ί', 
κα&άπερ εκ νήτης χαΐ νπάτης γίγνεταί τι βνμφωνον, 
όντως ομολο^^ίΓ βίος άνδρος καϊ άπραγμοΰννην αίρον- 

25 μένον καϊ όλιγοπραγμοΰννην , είτα βννιππαζομένου 
Σκν&αις καϊ τα των έν Βοΰπόρω τνράννων πράτ- 

5 όλιγοπράγμονα 11: Ιδιοπράγμονα 14 ουν Μ 19 ανμ- 
βιώσ(α9αι — ατρατιναίσϋ-αι ΜίΜ]\\^ΐαΒ 20 ρ. 1061 οΙ: 

έάν&νραος α,νίί νδάν&νραος Ά\ύ νδά&νραος 22 (Ι] οτι Κ 

ΓΙιιΙοΓοΙιί ΜοΓαΙία. ν(ΐ1. VI. 16 



242 Ι>Ε ΒΤΟΙΟΟΕϋΜ ΕΕΡυΟΝΑΝΤΠδ. 

Β τοντος εξ οίαβδήτίνος ανάγκης" ^δη γάρ' φηΰί 'και 
ΰτρατενβεται μετά δνναΰτών καΐ βίώόεται, ηάλιν 
ετίΐβκεφώμεϋ-α τούτων έχόμενοι^ τινών μεν ονδε 
ταντ ντίονοονντων δια τονς ομοίους ντζολογιΰμονς, 
ημών δε και ταντ άτΐολειπόντων δια τονς πάρα- 5 
τίληβίονς λόγονς.' και μετά μικρόν Όύ μόνον δε 
μετά τών ττροκεκοφότων έηΐ Λοβον καΐ εν άγωγαΐς 
καΐ εν εΟ-εύι Λοιοις γεγονότων, οίοί^ παρά Αενκωνι 
και 'ΙδανΟ'ύρβω.' Καλλι6%'ένει τίνες εγκαλονΰιν, 
δτι προς Άλέί,ανδρον επλενΰεν ελπίζων άναΰτήβειν ίο 
'Όλνν&ον, ώς Στάγειρα ^Αριΰτοτέλης' "Εφορον δε καΐ 
ΐΞίενοκράτην και Μενεδημον έπαινονβι παραιτηβα- 

Ε μένους τον ^Αλέ^,ανδρον ο δ\ Χρύΰιππος ένεκα 
χρηματιβμοϋ τον βοφόν επϊ κεφαλήν ες Παντικά- 
παιον ώ&εΐ κάϊ την Σκυϋ-ών έρημίαν. δτι γάρ ΐ5 
«'ρ^^α^ία^ ένεκα καΐ χρηματιύμοϋ ταΰτα ποιεί, και 
προδεδήλωκε ^ τρεις ϋπο&έμενος αρμόζοντας μάλιΰτα 
τω ΰοφω χρηματισμούς, τον από βαβιλείας και τον 
από φίλων καί τρίτον έπΙ τούτοις τον από ΰοφιΰτείας. ' 
καίτοι πολλαχοϋ μεν άποκναίει ταϋτ επαίνων 2ο 

^ έπει τί δει βροτοΐΰι πλην δυοΐν μόνων^ 
Αήμητρος ακτής πώματος &' ύδρηχόου'; 

εν δε τοΓ5 περί Φύβεως λέγει ^τόν βοφόν, ει τήν 
μεγίβτην ούβίαν άποβάλοι, δραχμήν μίαν έκβεβλη- 
κεναί. δό^ειν.' οϋτω δ' αυτόν αράς εκεί και όγκώβας 25 

5 *: άπολιπόντων 8 παρά] τών ποτρά Κ 11 Στάγιρα ? 

15 γάρ ίργααίας οοιτ. Κ: πίρ εργααίας Ά\ιί παρίργαοιας 

16 ποιεί] ποαΐν δΐΐ Κ 21 Να,υοίί. ρ. 646 ΐΐ). αόνοιν 
81οΐ3. ΡΙοΓ. 40, 9 



ϋΕ δΤΟΙΟΟΚϋΜ ΕΕΡϋΟΝΑίίΤΠδ. 243 

ένταϋ&α πάλιν εις μίβ^αρνίαν καταβάλλει, καΐ (?οφι- Γ 
βτείαν καΐ γαρ αίτήβείν και προληφεβ^αι το μεν 
εν&νζ αρχομένου, το δε χρόνου τω μα&ητΤι δίελ- 
&όντος^ όπερ εύγνωμονεβτερον είναί φηΟιν, άβφαλε- 

5 βτερον δε το προλαμβάνείν, ώς αδικήματα τοϋ τόπου 
επιδεχομένου. λέγει ό' οϋτως ^ είβπράττονται δε 
τον μι6&όν ου πάντες οι νουν έχοντες ώόαύτως' 
άλλ' άλλως πλή&ος, ώς αν 6 καιρός φερτ}, ουκ έπαγ- 
γελλόμενοι ποιήβειν άγαϋ-ούς, και ταϋτ εν ένιαυτώ' 

10 ο6α δε προς εαυτούς, ταϋτα ποιήΰειν προς τον 
βνμφωνηΟ-εντα χρόνον.' καΐ πάλιν προελ%•ών ' τον 1014 
τε καιρόν ε'ιβεται, πότερον εύϋ'ϋς δει τόν μιΰ&όν 
λαμβάνειν άμα ττ} προβόδω καϋ-άπερ πλείους πεποιή- 
καβιν, η και χρόνον αύτοΐς διδόναι, τοϋ τόπου 

Ιό τούτου μάλλον καί αδικήματα επιδεχομένου, δόί,αντος 
δ' αν «ίναί εύγνωμονεβτέρου.' καΐ πώς αν εί'η 
χρημάτων καταφρονητής 6 ύοφός, υπό βυγγραφην 
Ιπ άργυρίω την άρετήν παραδιδούς, καν μή παραδω 
τό μι69•άριον είοπράττων, ώς πεποιηκώς τα παρ 

20 αυτόν; ή βλάβης κρείττων, φυλαττόμενος μή άδικηΰ'ϊι 
περί τό μιβ&άριον; αδικείται γαρ ουδείς μή βλαπτό- 
μενος' ό9•εν μή άδικεΐαϋ•αι τόν ΰοφόν εν άλλοις Β 
άποφηνάμενος ένταϋϋ'ά φηβιν αδίκημα τι τόν τόπον 
έπίδέχεαϋ•αι. 

-Λ 21. Έν όέ τω περΧ Πολιτείας 'ούδΐν ηδονής ένεκα 



7 οΰ πάντας — άλλονς άλλως, ώς ΐϊν ΕιηρβΓίυΒ 8 πλή- 

θος] οι πλίτίους'! \\). οοπίοίίαπιπι ΚβΪΒύϊ οοηβπηαί; Ε: 
Ιπαγγίλλομ,ίνων 15 μ&λλον^ αιΐιΐ. Ι^λά^ας 11 11) παρ' 

αϋτον ΙΊ : πίρϊ κντίιν 23 άϋιΉημά τι] άδικι'ιματα λΥ 

10* 



244 ΟΕ 8Τ0Ι00βϋΜ ΚΕΡυαΝΑΝΤΠδ. 

πράξειν ούδε παραβκενάβεΰ&αί φηβι τους Λολίτας'^ 
καΐ τον Ενριτίίδην έπαυνεΐ ταντα προφερόμενος 
^ετίεΐ τι δει βροτοίΰί πλην δνοΐν μόνων, 
ζίήμψρος ακτής πώματος Ό-' νδρηχόον, 

είτα μικρόν από τούτων προελ&ών επαινεί τον 5 
Διογένη το αίδοΐον άποτριβόμενον εν φκνερω και 
λίνο^'τα προς τους παρόντας " εί&ε και τον λιμον 
όντως άποτρίψα6θ-αι της τ^αίΐτρο^ ήδννάμην\ τίν 
ονν έχει λόγον εν τοις αντοΐς επαινεΐν τον εκβάλ- 
λοντα την τιδονην αμα καΐ τον ηδονής ένεκα τοιαύτα ίο 
πράττοντα και τοιαύτης άπτόμενον αίύχρονργίας; 

Ο γρά-φας τοίννν εν τοις περί Φνβεως οτι ^ πολλά ■ 
των ζωών ένεκα κάλλους η φύβις ενήνοχε, φιλο- 
καλονΰα κα^ χαίρονύα τΫι ποικιλία^ και λόγον 
έπειπών παραλογώτατον ώς ^6 ταώς ένεκα τής ουράς ΐ5 
γεγονε δια το κάλλος αντής,' αύΟ•ις εν τω περί 
Πολιτείας νεανικώς έπιτετίμηκε τοις ταώς τρεφουβι 
και άηδόνας, ώβπερ άντινομο&ετών τω τον κόβμου 
νομο&ετί] και τής φνβεως καταγελών φιλοκαλονβης 
περί τα τοιαϋτα των ζώων, οίς 6 ΰοφος εν τι] πόλει 2ο 
τόπον ου δίδωΰι. πώς γαρ ουκ άτοπον έγκαλείν 
τοΓ^ τρέφουΰιν α γεννωβαν επαινεί την πρόνοιαν; 

Ο έν μεν ονν τω πέμπτω περί Φύβεως ειπών οτι ^ οι 
κόρεις ενχρήβτως ε^νπνίζονΰιν ήμας καΐ οί μύες 
επιβτρεφουΰιν ημάς μη άμελώς έ'καίΐτα τιϋεναι, 25 
φιλοκαλεΐν δε την φύΰιν τή ποικιλία χαίρουβαν 
εικός ίβτι,' ταντα κατά λεξιν εί'ρηκε ^ γε'νοιτο δ' αν 

22 α γεννώααν Ιηαινΐΐ Χ: ίί:}'ίί'ΐ'ώ5 αν ίπαινή 



ΟΕ δΤΟΙΟΟΚϋΜ ΕΕΡυαΝΑΝΤΠδ. 24δ 

μύλιβτα τούτον εμφαΟΐζ επΙ της κερκον τον ταώ'' 
ένταν^α γαρ επιφαίνει τό• ξωον γεγονεναο ένεκα 
της κερκον καΐ ονκ άνάπαλιν^ τω δ' αρρενι γινο- 
μένω όντως ή &ήλει,α γοϋν ήκολονΟ-ηκεν. εν δε 

5 τω περί Πολιτείας ειπών δη '^ εγγύς έβμεν τον και 
τονς κοπρώνας ζωγραφεΐν,' μετ ύλί'/οΐ' 'τώ γεωργικά 
φηΰι κα}Λωπίζειν τινάς άναδίνδράβι καΐ μνρρίναις, 
και ταώς καΐ περιπτεράς τρεφονΰι καΐ πέρδικας ϊνα Ε 
κακκαβίζωβιν αντοΐς και άηδόνας.' ήδέως (5' αν 

10 αντοϋ πν^^οίμην ^ τί φρονεί περί μελιττών καΐ 
μέλιτος" 7)ν μεν γαρ άκό/.ον&ον τω τονς κόρεις 
ενχρήβτως το τάς μελίττας άχρι'ιβτως φάναι γεγονέναΐ' 
ει δε τανταις τόπον εν τϊ] πόλει δίδωΰι, δια τί των 
προς άκοην καΐ οφιν έπιτερπών άπείργειτονςπολίτας\ 

15 κα&όλον ό' ώΰπερ ο τονς ΰννδείπνονς μεμφόμενος 
ΟΓί. χρώνται τραγήμαΰι και οίνω και οψοις, τον ό' 
έπι ταντα κεκληκύτα καΐ ταντα παρεβκεναομένον 
επαίνων άτοπος έβτιν' όντως ό τί)ν μεν πρόνοιαν 
εγκωμιάζων ίχ9νς καΐ ορνι&ας καΐ μέλι καΐ οίνοι» 

20 παραύκενάβαβαν ^ έγκαλών δε τοις μη παραπέμπονβι ρ 
ταντα μηδ' άρκουμένοις 

^ ^ήμητρος άκττ] πώμαΰίν θ' νδρηχόοις, 
ίκπερ πάρεΰτι καΐ πέφνχ' ημάς τρέφειν' 

ούόένα ποιεΐο&αι λόγον έοικε τον τάναντία λέγειν 
2Γ. έαντώ. 



'Λ δ' \ν. -/α^ Μ 'ύ). οοηίοϊο γίνομίνω μόνον οντω; 

ί) &ήλίΐα αννη>ίθΧυν&ηΰίν. ΡΐΌ γινυμ^νω βχ1ιίΙ)θΙ γινόμι^νον 
ΡηΙ. ^ι1α(^ Ιβ^ιΙανί ίη 8}•ιιι\). ηυηο ίιιιρι•οΙ)θ 2Ά *: πίψνκίν 



246 ΟΕ δΤΟΙΟΟΕΠΜ ΕΕΡϋαΝΑΉΤΠδ. 

22. ΚαΙ μην εν τω των Προτρεπτικών είπων 
οτι '^καΐ το μητράβίν η άδελψαΐς ί) %•νγατρά6ι,ν 
βνγγενέβ^αι καΐ το φαγεΐν τι καΐ προελϋ•εΐν άπο 
λεχονς η &ανάτον Λροζ ιερόν άλόγως διαβεβληταί' 

1045 και Λρόξ τά Ο^ηρίά' φηβί ^άειν άποβλετΐειν και τοΐζ 5 
ύπ εκείνων γιγνομένοις τεκμαίρεβ&αι, το μηδέν 
άτοπον μηδέ παρά φνΰίν είναι των τοιούτων 
ενκαίρως γαρ προς ταϋτα γίγνεΰ&αι τάς των άλλων 
ζωών παρα&εβεις εις το μήτε βνγγιγνόμενα μήτε 
γεννώντα μήτ έναπο^νήΰκοντα εν τοις ίεροΐς μιαί- ίο 
νειν το Θ'εΐον.' εν δε τω πέμπτω πάλιν περί 
Φνβεως λέγει ^ καλώς μεν άπαγορενειν τον Ήϋίοδον , 
εις ποταμούς καΐ κρήνας ούρεΐν ετι δε μάλλον 
άφεκτεον είναι τον προς βωμόν ονρεΐν η άφίδρνμα 
Β %'εοϋ' μη γαρ είναι προς λόγον, ει κννες καΐ όνοι 15 
τοϋτο ποιοϋύι καΐ παιδάρια νήπια, μηδέ μίαν επι- 
βτροφήν μηδ^ επιλογιύμόν έχοντα περί των τοιον- 
των.' άτοπον μεν ονν το εκεί μεν ενκαιρον ειπείν 
την τών αλόγων ζώων άποΟ•εώρη6ιν , ένταϋ&α δ' 
άπο λόγον. 20 

23. Τοϋ κατηναγκάβ^αι δοκονντος νπό τών 
εζω9•εν α^τ^ών ταΐς δρμαΐς άπόλνβιν πορίζειν, ενιοι 
τών φιλοΰόφων επελενβτικήν τίνα κίνηβιν εν τω 
ηγεμονικω καταακενάζονΰιν, επί τών απαράλλακτων 

1 εν τω] ηυιηβηιηι Ηΐοη βχοϊ(3Ϊ88β ιηοηβηί; Χ λΥ" 3 τι] 
3.άά. τών απειλημένων νθΐ δίιηίΐβ Χ 9 τταρκ^Εσείί] παρα- 
'θ'ίωρησείδΫ 12 Ήοίοδον] Οϋ 758 15 γαρ είναι Κ: 

παρειναι 19 οοηίθθ{;υι•αηα "νν^ίί. οοηβηηαί Ρίΐΐ.: άπο- 
^ΎΙ^ίωβιν 20 άττό λό)Όυ Ηαϋβηπδ: όπόλθ)Όΐ; 21 ^οκοϋντί 5 
νβΐ %•έΙοντες Μίΐάτϊ^ίαδ 24 Κ: πα^αΐλακτών 



ϋΕ δΤΟΙΟΟΚϋΜ ΚΕΡϋΟΝΑΝΤΠδ. 247 

μάλίΰτα γιγνομενην εκδηλον όταν γαρ δνεΐν ί'ΰον 
δυνάμενων καΐ όμοί-'ω^ εχόντων ϋ-άτερον ί] λαβείν 
ανάγκη, μηδεμιάς αιτίας επΙ ^άτερον άγονβης τω Ο 
μηδέν τοϋ έτερον διαφέρειν, η έπελενΰτικη δνναμίξ 

5 αντη της φνχης επίκ?^ί6ίν έξ αντής λαβοϋβα διεκοφε 
την ατίορίαν. προς τοντονς 6 ΧρνβίΛπος άντίλεγων, 
ως βίαξομενονς τω άναυτίω την φύδιν, εν πολλοίς 
παρατίΟ^ηύι ^τον άβτράγαλον καΐ τον ξνγον καΐ 
πολλά των μη δυνάμενων αλλοτ αλλάς λαμβάνειν 

10 πτώαεις καΐ ροπάς άνευ τίνος αίτιας καΐ διαφοράς 
η περί αντά πάντως η περί τα ε^ω&εν γιγνομενης' 
το γαρ άναίτιον όλως άνύπαρκτον είναι και το 
αντόματον' εν 0£ ταΐς πλαττομέναις υπ" ενίων κα\ 
λεγομέναις ταύταις έπελενβεοιν αιτίας άδηλους ϋπο- Ό 

15 τρεχειν και λαν&άνειν ημάς επΙ &άτερα την δρμ'^ν 
άγονβας.' ταϋτα μεν ούν εν τοΓ^ γνωριμωτάτοις 
έβτΐ των υπ αύτοϋ πολλάκις είρημένων. ά δ\ τού- 
τοις πάλιν αύτος ίξ ίν«ι/τία? εΐ'ρηκεν, ούχ ομοίως 
ούτως εν μέαω κείμενα, δι αυτών παρα^ηΰομαι 

20 των εκείνου λέξεων. εν μεν γαρ τω περί τοϋ 
ζίικάζειν υπο^^έμενος δΰο δρομείς δμοϋ ΰυν'εκπίπτειν 
άλλήλοις διαπορεΐ τί τω βραβεντη καϋ^ήκει ποιηΰαι- 
'πότερον' φηαίν ' ε^εΰτι τον βραβεχηην τον φοίνικα, 
όποτέρω βούλεται, άποδοϋναι; καν τνχωΰιν αντω 

4 ιΐ7]6ίν Ηίΐ'ί,Μΐΐίΐηηυδ: μΊ]ίίινϊ \\). τοϋ ίτίζον] ϊοτί. 

τον ίτι-ρον τό ίτι^ρυν αυΐ ^ατίρου ί^άτίρον 7 άναιτίω 

Μ ο-ί Γίΐΐ. (ιπκΐβ ηϋιϋ οηοΐαΐηηι): Ιναντίω 13 κ«1] ]} καΐ Κ 
17 τοντοις πάλιν] πολλάκις πάλιν τοντοις (Οΐΐυχ Η *^4 ΓογΙ. 
άποδονναι, καν τνχωαιν αντω αννιΊν^ίΐς ι-κάτιροι ϋνης — ώς 
αν χαριαάμινον (ΐ. 6. ώς αν άπο<)οιΊι ίΐ χαρίσαιτο) τρόπον 



248 ΟΕ δΤΟΙΟΟΚϋΜ ΚΕΡΠαΝΑΝΤΠδ. 

Ε ΰννη&εδτεροι οντε^, ώξ αν ένταν&α των αντον τι 
χαριΰάμενον τρόπον τινά μάλλον, ώς κοινού τοϋ 
φοίνικοζ γεγονότος αμφοτέρων, οιονεί τινοζ κλήρου 
γιγνομενον ίνάλλως κατά την ετίίκλιύιν, (ας έτυχε 
δούναι αυτόν λέγω δ' ην ετυχεν έπίκλίβιν, οϊα 5 
γίγνεται όταν, δυεΐν προκειμένων δραχμών ό|[χοί'ων 
κατά τά λοιχά, επί την ετέραν έπικλίναντες λαμβά- 
νωμεν αυτήν. ' εν δε τω εκτω ττερί Καϋ•ήκοντος 
^ είναι τίνα φήβας πράγματα μη ηάνυ πολλής α^ικ 
οντά πραγματείας μηδέ προΰοχης' άφιέναι περί ιο 

Γ ταϋτα τη ώς ετυχεν επικλίΰει της διανοίας οΐ'εται 
δεΐν την αΐρεύιν άποκληρώβαντας, ^οΊον' φηϋίν '^εί 
των δοκιμαζόντων τάΰδε τινάς δραχμάς δύο επί 
τοβόνδε οί μεν τήνδε, οι δε τήνδε φαΐεν ίΐναι καλήν, 
δεοι δε μίαν αυτών λαβείν τηνικαϋτ αφέντες το ΐδ 
επΙ πλεΐον έπιζητεΐν, ην έτυχε λη^όμε%^α, κατ αδηλον 
τινά άποκληρώβαντες αύτάς λόγον, καΐ ει μάλιΰτα 
την μοχΟ-ηράν ληψόμεΟ-α αύτών.' εν τούτοις γάρ 
άποκλήρωΰις και το ώ^ ετυχεν επικλίνον της δια- 
νοίας, άνευ πάΰης αιτίας είβάγει την αδιάφορων λήφιν. 2ο 



τινά, η μάλλον — γίνομϊνον την άλλως κατά την ίπίν,λιαιν 
ην ίτνχε δοϋναι αυτόν 

1 συνηθεοτίροι βί ενάλλως ίιιβίιιι• Οϊβϊβηυδ 8 ίχτω] 
Ινάτφ Τιιι•ηβΙ>υ8 10 οντα'] είναι ιηβί. ιΐβΐ. νίά. 12 ει 

των Ειιιρθηυ8: οι των (ημών ΛΝ) 13 τάαδεί ποαάς δη 

Μαάνι^ΐυβ 14 τοαόνδε] πόαον (1. ποοόν) δη Ειηρβήυδ 
Ϊΐ5. καλην, δέοι δε μίαν λΥ: •Λαλην δε ούδεμίαν 16 (ϊίβ- 

8θηυ8: επιπλεΐον Ά. ε'τνχε] αν τνχ-η ϊοΐβπΐ; ηοη ορυ8 

ϊΐ). αδηλον — αντάς λόγον λΥ: άλλον — αντά' έλεγε Π ει 
ϋυ6ΐ)ηβι•α8: ε'τι 18 γάρ] γάρ η νί. Μίΐΐίηι άπονιλήρωαίς 
τις 20 "νί: το άνευ ΆυΙ το χωρίς \\}. Μ: διάφορων 



ϋΕ δΤΟΙΟΟΚϋΜ ΚΕΡϋΟΝΑΚΤΙΙ8. 249 

24. Έν τω τρίτω περί τήζ ^ίαλεκτίχήζ ντιειπών 
οτι ^Πλάτων εΰπονδαΰε τίερί την διαλεκτικην χαΐ 
'^ρίβτοτελης καΐ άπο τούτων οί ίίχρι Πολεμωνος 
καΐ Στράτωνος μάλιβτα δε Σωκράτηζ^ καΐ εττίφω-ΙΟΙΟ 

5 ντι^αζ ΰτί 'καΐ βννε^,αμαρτάνειν αν τις έ%ελγ^6ειε 
τούτοις τοβούτοίς και τοιούτοΐζ ονβιν' επιφέρει 
κατά λέ^ιν ^εί μεν γαρ εκ παρέργον περί αντων 
είρήκεΰαν , τάχ αν τΐξ διέβνρε τον τόπον τούτον 
οντω ό' αντών επιμελώς είρηκότων ώς εν ταΐς 

10 μεγίΰταις δννάμεΰι και άναγκαιοτάταις αυτής ονβης^ 
ον πι&ανόν έπΙ τοβοϋτον διαμαρτάνειν αυΓού^ έν 
τοΓ^ ολοις δντα^ οίους νπονοονμεν.' τι ούν <5υ, 
φήβαι τις αν, αντος άνδράΰι τοιούτοις και τοβούτοις 
ουδέποτε παύΰί] μαχόμενος ούό' έλεγχων, ώς νομί- 

15 ζεις, έν τοΓ^ κυριωτάτοις κάί μεγίΰτοις διαμαρ- Β 
τάνοντας; ον γι<ρ δηπον περί μεν διαλεκτικής 
έβπονδαϋμένως έγοα^'αν , περί ό' αρχής καΐ τέλους 
και ΰ^εών καΐ δικαιοσύνης έκ πάρεργου και παίζοντες, 
έν οϊς τνφλον αυτών αποκαλείς τον λόγον καΐ 

.0 μαχ^όμενον αύτω και μυρίας αλλάς αμαρτίας έχοντα. 

25. ^Τήν έπιχαιρεκακίαν οπον μεν άνύπαρκτον 
ειναί φηαιν' έπεί των μίν άατείων ουδείς έπ ίιλλο- 
τρίοις κακοις χαίρει, τών δΐ φαύλων οχ'δείς χαίρει 
το παράπαν.' έν δ^ τω δευτέρω περί \ίγα9οΰ τόν 

■..-, φΟ-όνον έ^ηγηΰάμενος οτι 'λύπη έότίν έπ άλλο- 
τρίοις άγα&οΐς, ώς δήποτε βουλομένων ταπεινοϋν Ο 
τους πληοίον, ΰπως νπερέχωΰιν αντοί,' Ουνάπτει τά 

3 οί Μ 17 ξγι/αιίίαν 'άν Κ 23 τών όΐ — χαιςΐΐ Μ 



250 ΟΕ ΒΤΟΙΟΟΕϋΜ ΕΕΡυβΝΑΝΤΙΙ8. 

της επίχαιρεκακίαξ' "ταντί] δε βννεχης ή εττιχαί- 
ρεκακία γίγνεται, ιατίεινοϋς βονλομένων είναι τους 
πληΰίον δίά τάς ομοίας αιτίας, καΟ-' ετέρας δε 
φνΰίκάς φοράς εκτρετίομενων, 6 έλεος γίγνεται.' 
δήλος γάρ εβτιν ενταν&α την έτίίχαιρεκακίαν ντίαρ- γ. 
κτην ωβηερ τον φϋ'όνον καΐ τον ελεον άπολιπών, 
ην εν ετεροις άννηαρκτον είναί φηΰιν ωβπερ την 
μιΰοκονηρίαν καΐ την αίΰχροκε'ρδειαν. 

26. Έν Λολλοΐς είρηκως οτυ 'Ίίαρά τον τίλεί- 
ονα "^ρόνον ονδεν μάλλον ενδαιμονοϋβίν άλλ' ίο 
ό/^θί.ω§ και έτιίβης τοις τον άμερη χρόνον ευδαι- 
μονίας μεταβχοϋβίν,' εν πολλοίς πάλιν εί'ρηκεν ως 
^ονδ' αν τον δάκτνλον κα&ήκοι προτεΐναι χάριν 
άμεριαίας φρονηβεως^ καΰ-άηερ άΰτραπής διερχο- 

Ό μένης.' άρκέΰει δε παρα&εΐναι τα εν τω εκτω των ΐ5 
Ήϋ^ικών Ζητημάτων υπ αύτοϋ γεγραμμένα περί 
τούτων ϋπειπων γάρ ίος ^οϋτε παν ά^αΟ'όν επίόης 
εις χαράν πίπτει οϋτε παν κατόρ&ωμα εις ΰεμνο- 
λογίαν' επενήνοχε ταϋτα ^καϊ γάρ, ει μόνον μέλλοι 
άμερη χρόνον η τον εβχατον ε%ειν φρόνηβιν, ούδ' 20 
αν τον δάκτυλον κα&ήκοι έκτεΐναι ένεκα της ούτω 
παρεπόμενης φρονήβεως ,,' καίπερ παρά τον πλείονα 
χρόνον ούδΐν μάλλον εύδαιμονούντων ούδε της 
άίδίου ευδαιμονίας αιρετωτέρας γιγνομενης παρά την 
αμεριαίαν . ει μεν ούν την φρόνηβιν ηγεΐτο ποιη- 25 

Ε τικον είναι της ευδαιμονίας άγα&ον ώΰπερ 6 Έπί- 

4 ίντρεπομένων Ε, 13 ονδ' αν λΥ: ονδε Άηί ονδεν 
14 άοτραπη ΐΐ 26 άγα&ον δοΐυδ Ρδ,ΐαίίηυδ: το άγα&όν, 
ητιΛβ τι άγα&όν ϋββηβΐ'αδ, νϊά. Ερϊουι•. ρ. 310, 30 



ΌΕ δΤΟΙΟΟΚϋΜ ΚΕΡυΟΝΑΝΤΠδ. 2δ1 

κονρος, αντήζ έδει μόνον τήζ άτοτίιαζ καΐ παρα- 
δοξολογίας ετΐΐλαμβάνεβ&αί τοϋ δόγματος" επεί ό' 
■)] φρόνηβις ονχ ετερόν έβτι της ευδαιμονίας χατ' 
αντον άλλ' £ύ(ϊοι;ίμονιο: , πώς ον μάχεται το λέγειν 
5 επίβης μεν αιρ^τήν εΐναι την άμεριαίαν ενδαιμονίαν 
καΐ την άίδιον, μηδενός ά' ά^ίαν την άμεριαίαν; 

27. ^Τάς άρετάς φηβιν άντακολουϋ'εΐν άλλήλαις, 
ον μόνον τω τον μίαν έχοντα πάβας εχειν, άλλα Γ 
καΐ τω τον κατά μίαν δτιονν ενεργούντα κατά πάΰας 

10 ένεργεΐν' οντε γάρ άνδρα φηβΐ τέλειον είναι τον 
μη πάβας έχοντα τάς άρετάς οντε πράξιν τελείαν^ 
ήτις ον κατά πάβας πράττεται τάς άρετάς.' αλλά 
μην εν τω εκτω των ^ Ηθικών Ζητημάτων 6 Χρνΰιπ- 
πος Όΰκ άει φηΰΐν άνδρίζεοΟ^αι τον άβτεΐον ονδε 

ΐδ δειλαίνειν τον φαύλοι/, ώ^ ό' έν φανταβίαις επι- 
φερομενων τινών, τον μεν έμμένειν τοις κρίμαΰι 
τον ό' άφίϋταβ^αι. πιθανόν όε" ψηβί 'μηδ' άκο- 1047 
λα^ταινειν άεΐ τον φαϋλοι/.' εί'περ ονν το άνόρί- 
ζεβΟ^αι τοιούτον έΰτιν οίον άι/όρεια χρήα^αι καΐ το 

20 δειλαίνειν οίον δειλία χρηΰ&αι, μαχόμενα λεγουβι 
λέγοντες κατά πάβας μεν άμα τάς άρετάς καΐ τάς 
κακίας ένεργειν τον έχοντα, μη άεΐ δί τον άβτεΐον 
άνδρίζεβ^αι μηδέ δειλαίνειν τον φαϋλον. 

28. Ίην ρητορικην ορίζεται τεχνηΐ', περϊ κόβμοχ' 



Ά κατ' αυτόν Μ (οχ Ραΐ. ηϊΗίΙ οηοΐιιΐιιπι): χαΟ' αντό 
10 φηοΐ λΥ: φααΐ 15 Α^ Ιν \ν : όίον ίν 1ί1»Π. ίίκνών 

ΜαιΙνίβϊϋΗ. Ι^οοαιη οοηκίϊΐαίΐ ίΐίοΗϋηυβ ϊΐα: ώς Αίΐνών φαντ. 
ίπιψίρομένων ΐ'ατιν 3τί τόν μίν Ιμμϊναν οοΙΙ. -'4 χόσΐίονΧ. 
■Λοαμον ν.'αϊ (υριαιν καΐ ίΰρημίνον ΗΪΓΖβΗιΐβ 



252 ΒΕ δΤΟΙΟΟΚϋΜ ΚΕΡυΟΝΑΝΤΠδ. 

και ειρημενον λόγου τά^ιν ετι ^' εν τω πρώτω 
καΐ ταντα γέγραφεν Όύ μόνον δε τοϋ ελευΟ•ερίον 
καΐ άφελονς κόΰμον δείν οιομαι έπνΰτρέφεβ^αι κάπΐ 
των λόγων ώ καΐ των οικείων ντίοκρίύεων κατά τάς 
επίβαλλονβαξ τάΰεΐξ τη^ φωνής καΐ ΰχηματιβμονξ 5 

Β τοΰ τε προβώπον καΐ των χειρών.' οντω δε τις 
φιλότιμος ένταν&α περί τον λόγον γενόμενος πάλιν 
εν τω αντω βιβλίω περί της των φωνηέντων 6νγ- 
κρονβεως νπειτίών ^ον μόνον' φηβί ^ ταντα ηαρε- 
τέον τοΰ βελτίονος εχομενονς.^ αλλά καΐ ποιας άΰα- ίο 
φείας καΐ ελλείψεις και νή ζΐία βολοικιβμονς, εφ' 
οίς άλλοι αν αί6χνν%•είη6αν ουκ ολίγοι/ το δή 
ποτέ μεν άχρι χειρών καΐ ΰτόματος ευπρεπείας επιχω- 
ρεΐν τοΓ^ λεγονβιν εν κ06μω τον λόγον διατίΟ•ε6θ•αι' 
ποτέ δε μητ ελλείψεων επιΰτρεφεβΟ-αι καΐ άβαφειών ΐ5 
μήτε ϋολοικίζοντας αίβχύνεΰ&αι τελεως ο τι αν επίτ] 
λέγοντος έβτιν. 

29. Έν δε ταΐς Φυβικαις Θεύεΰι περί των 

Ο εμπειρίας και Γίϊτορί-α^ δεομενων διακελευβάμενος 
την ήβυχίαν εχειν, αν μή τι κρεΐττον καΐ εναργεΰτε- 20 
ρον εχωμεν λέγειν, ^ϊνα" φησί '^μήτε Πλάτωνι παρα- 
πληΰίως νπονοήύωμεν την μεν νγράν τροφήν εις 
τον πλεύμονα φερίσθαι την δϊ ^ηράν εις την κοι- 
λίαν, μήβ•' έτερα παραπλήβια τ^ε^^οτ^οτα τούτοις δια- 
πτώματα.' δοκώ δή το εγκαλείν ετέροις είτα περί- 25 

1 ίίρτιμ,ενον] ίίρομίνον Μ. ίνρημίνον ΥοΙΙνίπίΐηηυΒ, ίΐΐη 
3 κάπΙ\ έπΙ λΥ. Αΐίαά Ιαίβί 4 ω] άλλα Χ. δβοΐυδϋ; 

Βαβί^ηβι-υβ. Κΐΐιίΐ οβι-Ιυπι 16 οολοικίζοντας αΐβχννεο&αι] 
αολοι•Λίξοντος Ραΐ. άΐι. ίηίτι Κ: ΐΊπΐ] 



ΌΕ δΤΟΙΟΟΚΓΜ ΚΕΡυ0ΝΑΝΤΙΙ8. 253 

τίίτίτείν αντον οίζ εγκαλεί και μτ^ φνλάττεβΟ'αι, των 
έναντιωμάτων μέγιβτον είναι καΐ των διαπτωμάτων 
αί'ΰχιβτον. άλλα μην αντόζ ^τάς δια δέκα αξιω- 
μάτων βνμτίλοκάς πλήξει φηθίν ντίερβάλλειν εκα- 

ό τον μνριάδαζ' οντε δι αντον ζητηβαζ επιμελώς 
οντε δια των εμπείρων τάλη&ες ιβτορήβας. καίτοι 
Πλάτων μεν έχει των ιατρών τους ενδοξότατους 
μαρτνροϋντας, Ίπποκράτην Φι?Λ6τίωνα ζΐιώξιππον 
τον 'Ιπποχράτειον, και τών ποιητών Εύριπίδην Β 

γι,^Αλκαΐον Ενπολιν Έρατοβ&ενην, λέγοντας δτι το 
ποτον δια τον πνεύμονος διεξειϋΐ' Χρνΰιππον δε 
πάντες ελεγχονΰιν οί αριθμητικοί, ων καΐ "Ιππαρχος 
εβτιν άποδεικννων το διάπτωμα τον λογιϋμον 
παμμεγε&ες αντω γεγονός" εΐ'γε το μεν καταφατικό ν 

15 ποιεί Ονμπεπλεγμενων άξιωμάτύ->ν μυριάδας δέκα 
καϊ προς τανταις τριβχίλια τεΰβαράκοντα εννέα, το 
δ^ άποφατικον εννακό(ίια πεντήκοντα δυο προς τριά- 
κοντα και μια μυριάβι. 

30. Τών πρεββντέρων τινές, α τω τον όξίνην Ε 

ϋο ί'χοντι βυνέβαινε μή&' ως οξο^ άποόόα&αι δννα- 
μένω μηΟ"" ως οίνον, έφαϋαν τω Ζήνωνι αυμβαίνειν 
το γαρ προηγμένον αύτω μή&' ως άγα&όν μηΟ-' ως 
άδιάφορον έχειν όιά&είίιν. άλλ' ό Χρνΰιππος έτι 
μάλλον το πράγμα δυϋδιάΟετον πεποίηκεν' ότε μεν 

^5 γάρ φη(ίι 'μαίνεαΰ^αι τους τον πλοντον καΐ την 
υγίειαν καϊ την άπονίαν καϊ την ολοκληρίαν τον Γ 
(ίώματος έν μηδενΐ ποιούμενους μηδ' άντεχομένυνς 

5 αντοϋ *: αύτοΰ 6 *: τό άΙη^Ις '•> Ενριπι'δην] Ναιαοΐί. 
ρ 677 16 *: τ(αα^(^α■)ιοντα^ννί^< 17 *: πιντι,κονταϋνο 



254 ΟΕ δΤΟΙΟΟΕϋΜ ΕΕΡϋΟΝΑΝΤΠδ. 

των τοίούτων,' δτε δε παραΟ•εμενοξ τά τον Ήβίόδον 
'έργάζεν, Περΰη, δΐον γένοξ' ετίίτιεφώνηκεν οτο 
^τάναντία ηαραινείν μανικόν έόη, τό '^μη έργάξεν, 
Πίρβη^ δΐον γένος.' 'καΐ τον μεν ϋοφόν' εν τοΐς περί 
Βίων 'καΐ βαβιλενβι βννεβεΰΟ'αί φηβίν ένεκα χρη- 5 
ματίβμον καΐ ΰοφιβτενβείν επ άργνρίω^ παρ' ών 
μεν ηρολαμβάνοντα προς ονξ δε ύνντί&εμενον των 
μαϋ^ητών' εν δε τω έβδόμω τον Καθήκοντος ^καΐ 
\0^8 κνβίβτήΰειν τρΙς έτά τούτω λαβόντα τάλαντον.' εν 
δε τω πρώτω περί Άγα^-ων τρόπον τινά 6νγχωρεΐ ίο 
καΐ δίδωΰί τοΐς βονλομένοις τά προηγμένα καλεΐν 
άγα&ά καΐ κακά τάναντία, τανταις ταΐς λέ^εόιν' 
^έβτιν ει τις βονλεται κατά τάς τοιαύτας παραλλαγάς 
το μεν άγα&Όν αντων λέγειν το δε κακόν, επί γ' 
αντά φερόμενος τά πράγματα και μ'ί} άλλως άπο- ΐ5 
πλανώμενος , εν μεν τοΐς ΰημαινομένοις ον δια- 
πίπτοντος αντοϋ, τά ά' άλλα βτοχαξομένον της κατά 
τάς όνομαβίας 6ννηϋ•είας.' οντω δε τό προηγμένον 
Β τάγα&ώ βνναγαγών εγγνς ενταν&α καΐ ύνμμί^ας εν 
έτέροις πάλιν 'ονδεν είναί φηΰι τούτων καϋ-όλον 2ο 
προς ημάς, άλλ' άποΰπάν τον λόγον ημάς και άπο- 
ύτρέφειν απάντων των τοιούτων' ταϋτα γάρ εν 
τω πρώτω περί τον Προτρέπεβ&αι γέγραφεν. εν 
δε τω τρίτω περί Φνβεως "^ μακαρίζεΰ&αί φηΰιν ενίονς 
βασιλεύοντας καΐ πλοντοϋντας, ομοιον ει χρνΰαΐς 25 
άμίβι χρώμενοι και χρνβοΐς κραβπέδοις έμακαρίζοντο' 

1 Ήαόδυν] Οϋ 299 13 Εστίν ΟυβΙίηβΓυδ 14 γ' αντα 
λν": ταντα. 15 και μτ] &λΙ(Χ)ς άπυπλανωμΐνος] θΐη. Ρ&Ι. 

19 *: τω άγ(χ9ώ 21 άποΰτρίφαν] &άά. δεΐν Μαάνϊ^ίυδ 



ΒΕ δΤΟΙΟΟΚϋΜ ΕΕΡυαΝΑΝΤΙΙ8. 2δδ 

τω (ϊ' άγα&φ το την οϋΰίαν άτίοβαλεΐν οΓονεΙ ^9^%- 
μήν άποβαλεΐν καΐ το νόβήβαί οίον προβκόφαι.' 
δώ των έναντιωμάτων τούτων ον μόνον την άρετήν 
άλλα καΐ την πρόνοιαν άνατΐεπληκεν. ή μεν γαρ 

δ άρετη μικρολόγος εΰχάτως ψανεΐται καΐ άΐ'Οί^τοί 
περί ταντα πραγματενομένη καΐ τούτων ένεκα τίλεΐν Ο, 
είξ Βόστίορον κελεύονβα και κνβίΰτάν τον βοφόν, 
ό (ϊε Ζ,ενζ γελοίος ει Κτηβιος χαίρει και Έπικάρ- 
τίΐοξ καΐ Χαριδότης προΰαγορενόμενος , οτι δ7]λαδή 

10 χρνβάς άμίδας καΐ χρνΰα κράΰπεδα χαρίζεται τοίζ 
φανλοις, τοις ά' άγα%•οΐξ ίί^ια δραχμής, όταν τιλού- 
βιοι γένωνται κατά την τον ^ιος πρόνοιαν ετι δε 
γελοιότερος 6 ^Απόλλων, ει περί χρνβών κραΰπεδων 
καΐ άμίδων κά&ηται &εμιβτεύων και περί π:ρο(?- 

ΐδ κομμάτων άπολύβεως. 

31. "Ετι δε μάλλον ττ] αποδείξει το έναντίωμα 
ποιονβι φανερώτερον. ω γαρ εΰτιν εν χρή6α6θ•αι 
καΐ κακώς, τοντό φαβι μήτ' άγαϋ-όν είναι μήτε Ό 
κακόν, πλυντω δε καΐ νγιεία καΐ ρώμη βώματος 

20 κακώς χρώνται πάντες οι άνόητοι' διόπερ ονδέν έΰτι 
τοντ^ον άγαϋ-όν. εί'περ ονν ό ^εος άρετην μεν ον 
δίδωΰιν άν&ρώποις, αλλά το καλόν αν&αίρετόν έΰτι, 
πλοντον δ\ καϊ νγίειαν χωρίς αρετής δίδωβιν, ουκ 
εν χρηΰομενοις δίδωβιν αλλά κακώς, τοντεΰτι βλα- 

ίδ βερώς καϊ αίβχρώς καϊ ολε&ρίως. καίτοι εί μεν 
δύνανται την άρετ'ήν παρε'χειν οι ϋ-εοί, ουκ είΰι 
;ζρϊ}^τοι μη παρέγοντες' εί δε μ•}] δύνανται ποιεΐν 

1 οίον(ϊ\ ίϊναι οΐονύ Μαάνΐ^ϊϋδ; ηιαίϊηι οίον θΐναι 
9 ΧαριδωτηςΙ^ 



256 ΟΕ 8ΤΟΙϋΟΚυΜ ΚΕΡϋαΝΑΝΤΙΙδ. 

άγαϋΌυς, ονό' ώφελεΐν δύνανται, μηδενός; γε των 
Ε άλλων οντος άγα&οϋ μηδ' ωφελίμου, το δε τους 
άλλως γενομένους α^^αΟΌύ5 ** κρίνειν κατ άρετήν 
η Ιβχυν ουδέν έβτυ' και γαρ τους &εούς οι άγα&οΐ 
κρίνουβι κατ' άρετήν καΐ ιΰχύν' ώΰτε μηδέν μάλλον δ 
ώφελεΐν -?) ώφελείβ&αί τους &εούς υτίό των άνϋ-ρώ- 
τίων. καΐ μην ουΟ'' αυτόν ό Χρύβιηπος άτίοφαίνεν 
βηουδαΐον ούτε τινά των αύτοϋ γνωρίμων η κα&ηγε- 
μόνων. τί ούν τίερί των άλλων φρονοϋΰιν η ταϋτα 
αττερ λέγουβί', μαίνε6%•αι πάντας, άφραίνειν, ανοβίους ίο 
Γ είναι , παρανόμους, ε% άκρον ηκειν δυστυχίας, κα- 
κοδαιμονίας άτίάΰης' είτα προνοία &εών διοικεΐ6%^αι 
τα καΟ-' ήμας ούτως ά%•λίως πράττοντας; ει γοϋν 
οί ϋ•εοΙ μεταβαλόμενοι βλάπτειν έ&ελοιεν ημάς καΐ 
κακοΰν και διαΰτρέφειν καΐ προΰετίίτρίβειν, ουκ αν ΐδ 
δύναιντο διαΟ•εΐναι χείρον η νυν εχομεν, ώς Χρύ- 
ΰιπτΐος άηοφαίνει μήτε κακίας υτιερβολήν άπολείπειν 
μήτε κακοδαιμονίας τον βίον ωΰτ , ει λάβοι φωνήν, 
είπεΐν αν αΰτόί^ τά τοϋ Ηρακλέους 

'γέμω κακών δη, κούκέτ έΰϋ^' δπτου τεϋ•η.' 20 

τίνας ούν αν τις εϋροι μαχομένας μάλλον άλλήλαις 
άποφάβεις της περί ϋ•εών Χρυΰ ίππου και της περί 
104:9 άνϋ•ρώπων, τους μεν ώς ένι βέλτιΰτα προνοεΐν τους 
δ' ώς ένι χείριβτα πράττειν λέγοντος; 

1 γε ϋ: τε 'ό Ιαο. δΐ^ηανϊΙ; ϋνιβΐ3ηβηΐ8. 8υρρ1βθ: 

ά^οί'Ο'οΰί [άλλως άγκϋΌνς^ κρίνειν ί] (Ιιοο ουηι λΥ) κατ' 
ά^ετην και ί[αχνν, ει []οχύονΰίν, ηικίβ νϊά. ονΐη, ΙβοΙϊο 
Ιΰχνονΰΐν 9 ί) τκντοϊ] ει άλη&ή ταύτα Κ; ΐΏίΐΙίηι εΐ ταΰτ' 
άλη&ή 20 Ειη•. ΗβΓΟ. ί'υν. 1245 ίΐ3. κονκέτ' ίΛθΐη : καΐ ουκ 



ϋΕ δΤΟΙΟΟΚϋΜ ΕΕΡυ&ΝΑΝΤΙΙ8. 257 

32. Έγααλονβίν αντώ τίνες των ΠνΟ•αγορίκών 
εν τοις περί ζίίκαίοΰννης 'γράφοντι ηερί των άλετί- 
τρνόνων δτί ^χρηβίμως γεγόναβί' έπεγείρονβι γαρ 
ημάζ καΐ τονζ βκορπίονς εκλεγονβι χαΐ κατά τάς 

^ μάχας επΐ6τρεφον6ί, ζηλόν τίνα προς άλκήν έμποι- 
οϋντες' όμως δε δει κατε6%•ίείν και τούτους, ίνα 
μη την χρείαν νπερβάλλϊ} το πλήθος των νεοττών.' 
6 ί' οντω καταγελα των έπι τούτοις εγκαλούντων, 
ωύτε περΧ τον ^ιός , τον βωτηρος και γενετορος Β 

10 και πατρός δίκης και ευνομίας και ειρήνης, ταύτα 
γράφειν εν τω τρίτω περί Θεών ^ώς δ^ αί" πόλεις 
πλεονάβαβαι εις αποικίας άπερωβι τα πλή&η καΐ 
πολέμονς ένίΰτανται προς τινας, όντως 6 &εός 
φϋ^ορας αρχάς δίδωϋί'^ καΐ τον Ενριπίδην μάρτνρα 

15 καϊ τονς αλλονς προΰάγεται, τονς λέγοντας ως 6 
Τρωικός πόλεμος νπό των &εών άπαντλήΰεως χάριν 
τον πλή&ονς τον των άν&ρώπων γένονς γένοιτο" 
τούτων δε τάς μεν αλλάς άτοπίας αφες' ον γάρ εί' 
τι μη καλώς αλλ* ο6α προς εαντονς διαφόρως 

20 λέγονΰιν, έ^ετάΰαι μόνον πρόκειται" βκόπει ά' δη 
τω Ο•*» καλάς μεν επικλήσεις άεΐ και φιλανΟ'ρώπονς, 
άγρια δ' έργα καϊ βάρβαρα καϊ Γαλατικά προβτί&ηΰιν. 
ον γάρ άποικίαις εοίκαβιν αί τοΰανται φθ^οραι και Ο 
πανωλε&ρίαι των ανθρώπων, οίας 6 Τρωικός είργά- 

25 (ϊατο πόλεμος καϊ πάλιν ό Μηδικός και Πελο- 
ποννησιακός, ει μη τινας έν "^ίιδον και νπό γης 
ίΰαΰιν ούτοι πόλεις κτιζομένας, άλλα τω Γαλάτη 

12 άπΐρώΰί *: άτίαίροναι θί. ΡΐΟ,βΐ&ί. ρ. ΙιΙΧ 17 τον 

των *: των- 

ΡΙιιΙιίΓοΙιϊ ΜοΓαΙία. Υοΐ. VI. 17 



258 Ε>Ε ΒΤΟΙΟΟΙΙϋΜ ΚΕΡΠαΝΑΝΤΙΤΒ. 

^ψοτάρω ηοιεΐ ΧρνΰίΛπος δμοίον τον Ό'θυν, δς, 
πλειόνων αντω ηαίδων γεγονότων^ ένΐ βονλόμενος 
Χ'^ν άρχην άτίολιπεΐν καΐ τον οίκον απανταζ εκεί- 
νους άπεΰφα^,εν, ωΰπερ άμτίέλον βλαΰτονς άτίοτεμων 
καΐ κολονβας, ϊν εΐς 6 λειφ^είς ίΰχνρδς γένψαι 5 
καΐ μέγας, καίτοι γ' 6 μεν άμΛελονργδς ετι μικρών 
δντων και άό&ενών τοϋτο ποιεί των κλημάτων, και 
ημείς νεογνών καΐ τυφλών δντων των βκυλακίων 

Ι) ύφαιροϋμεν τα τίολλά φειδόμενοι της κννός' ο δ\ 
Ζευς ου μόνον έάΰας καΐ περιιδών εν ηλικία γενο- ίο 
μένους άλλα καΐ φύβας αύτδς και αύί,ήβας άτίο- 
τυμπανίζει, φθοράς καΐ όλέΟ^ρου μηχανώμενος προ- 
λάβεις, δέον αιτίας και αρχάς γενέβεως μη παραΰχεΐν. 
33. Τοϋτο μεν οϋν ελαττόν έβτιν εκείνο δε 
μείζον οΰίϊθΐ^ γαρ φύεται άνΟ^ρώποις πόλεμος άνευ ΐ5 
κακίας, άλλα τον μεν φιληδονία τον δε πλεονεξία 
τον δε φιλοδοξία τις η φιλαρχία ύυρρήγνυβιν. ού- 
κοϋν ει πολέμους ό ϋ'εδς ένεργάζεται, και κακίας, 
παρο^ύνων και διαβτρέφων τους άν&ρώπους. καί- 

Ε τοί. λέγει δ' αύτδς εν τω περί τοϋ ζίικάξειν καΐ 20 
πάλιν εν τω δευτέρω περί Θεών ώς ^τών αίβχρών 
το ϋ'εΐον παραίτιον γίγνεβ&αι ουκ εύλογόν ε&τιν' 
δν τρόπον γαρ ούτε νόμος τοϋ παρανομεΐν παραίτιος 
γένοιτ αν ουΟ•' οι -θ'δοι τοΰ άΰεβεΐν, ούτως εύλογον 
μηδ' αίΰχροϋ μηδενός είναι παραιτίους.' τί οϋν 25 
αΐύχιον άν^^ρώποις φϋ-οράς ύπ' αλλήλων γιγνομένης, 
ης φηβι Χρύβιππος ένδιδόναι τάς αρχάς τον 0•εόν•, 

14 εκείνο Ε: κάκείνο 15 τοις άν&ρώποις ΒβηΒθΙβΓαβ 
20 ί' αυτός] (χντ6ς ΤΥ. γ' κντος Ε. Μαΐϊηι δ αντος 



ΟΕ δΤΟΙΟΟΚϋΜ ΕΕΡϋ&ΝΑΝΤΠδ. 259 

άλλα νή Αία φήύεί τΐξ επαινεΐν πάλιν τοϋ Ενρί- 
τίίδον λέγοντος 

^ ει ^εοί τι δρώΰιν αίβχρόν, ουκ είϋιν ϋ'εοί'^ Ε 

καί 

5 *τ6 ραβτον είηας, αίτιάβαβ^'αι %•εονζ'' 

ωβπερ ημών άλλο τι ννν τίραττόντων ί) τάξ εναντίας 
αυτόν φωνάς καΐ υπολήψεις παρατι&εμένων. 

34. Ον μην άλλ' αυτό γε τοϋτο το ννν ετΐαι- 
νούμενον ούχ άπαζ ονδβ δΙς ονδε τρΙς αλλά μν- 
10 ριάκις 6(?τα6 προς Χρνΰιππον ειπείν 

'τό ραΰτον είπας, αίτιάΰα6θ•αι 0•εονς.^ 

πρώτον γάρ εν τω πρώτω περί Φνβεως το άίδιον 
της κινήΰεως κνκεώνι παρεικάόας^ άλλα άλλως 6τρέ- 
φοντι καΐ ταράΰβοντι των γιγνομενων, ταντ εΐρηκενχαοΟ 

15 ^ οντω δε τϊ]ς τών όλων οικονομίας προαγονΰης, 
άναγκαΐον κατά ταντην, ώς άν ποτ έχωμεν, έ'χειν 
ημάς, είτε παρά φνβιν την ιάιαν νοβονντες είτε 
πεπηρωμένοι είτε γραμματικοί γεγονότες η μονύικοί. ' 
καΐ πάλιν μετ' ολίγον ^κατά τοντον δε τον λόγον 

20 τά παραπλήβια έρονμεν καΐ περί της άρετης ημών 
και περί της κακίας καΐ το όλον τών τεχνών και 
τών άτεχνιών, ώς έ'φην.^ καΐ μετ ολίγον άπαβαν 
άναιρών άμφιβολίαν "^ ονδεν γάρ εβτιν άλλως τών 
κατά μέρος γενέ6Ό•αι ονδε τουλάχιστον ι] κατά τήν 

25 κοινήν φνΰιν και κατά τον εκείνης λόγον. ' οτι δ' Β 

3 Ναυοίί. ρ. 447 δ ίοΐβιη ρ. 434 



260 ΟΕ δΤΟΙΟΟΕϋΜ ΚΕΡϋαΝΑΝΤΙΙδ. 

η κοινή φνβις καΐ ό κοινοξ της φνβεως λόγος ειμαρ- 
μένη καΐ πτρόνοια και Ζενς έβτιν, ονδε τους αντίποδας 
λέλη%•ε' ηανταχον γαρ ταϋτα ϋ-ρνλεΐταί νπ' αυτών 
καΐ τό ^^ώς δ' έτελειετο βονλή,' τον "Ομηρον 
είρηκέναι φηβΐν 6ρϋ•ώς, έπΙ την είμαρμένην άναφε- 5 
ροντα καΐ τήν των όλων φνβυν^ κα•9•' ην πάντα 
διοικείται,. πώς ονν αμα μεν ονδενος αίβχροϋ 
παραίτιος ό -θ'ίό^, αμα δ^ ονδε τονλάχιΰτον ενδέχεται 
γίγνεβ^αι άλλως η κατά την κοινήν φνΰιν καΐ τον 
εκείνης λόγον; εν γάρ πάΰι τοις γιγνομένοις καΐ ίο 

Ο τά αίβχρά δήποχ)^έν έβτιν. καίτοι ο μεν ^Επίκουρος 
άμωβγε'πως βτρέφεται και φιλοτεχνεί , της άιδίον 
κινήβεως μηχανώμενος ελενΟ-ερώΘαι καΐ άπολνΰαι 
τό εκονβιον νπερ τοϋ μή καταλιπειν άνέγκλητον 
τήν κακίαν δ δε Χρνόιππος άναπεπταμένην παρ- ΐ5 
ρηβίαν αύτη δίδωβιν, ως ον μόνον «ξ ανάγκης ονδε 
καθ' είμαρμένην άλλα καΐ κατά λόγον ΰ^εοϋ καΐ 
κατά φνΰιν πεποιημένη την άρίβτην. ετι δε καΐ 
τανΟ'^ δραται κατά λέ^ιν όντως έχοντα" ^της γάρ 
κοινής φνβεως είς πάντα διατεινονβης^ δεήβει πάν 2) 
τό δπωβονν γιγνόμενον εν τω όλω καΐ των μορίων 
δτωονν κατ έκείνην γενέβϋ-αι καΐ τον εκείνης λόγον 
κατά τό ε^ης άκωλντως' διά τό μήτ' έξωϋ'εν είναι 

Ό τό ένΰτηβόμενον τη οικονομία μήτε των μερών 
μηδέν έχειν όπως κινη&ήαεται ή βχήβει άλλως ή 25 

4 Ηοηι. Αξ> 11 δ^|πον^^εν^^ Μβζίιϊαοϊ οοηίβοίυΓ&οι 

οοηβΓπιαΙ; Ρ.α1.: 8-ηπον 0-εών (β-ίος Υ'•*) ΐΐ). 'Επί■ΛΟν^ος\ 
ϋββηβΓ. ΕρΐοϋΓβα ρ. 254, 24 18 Χ : πιποιημένη 21 οίω 
λν: λόγω 25 άλλως η Μ: άλλως 



ΏΕ δΤΟΙΟΟΚπΜ ΚΕΡυαΝΑΝΤΠδ. 261 

κατά την χοίνήν φν6ίν.\ τίνες ονν αί των μερών 
βχεΰείς είβΐ και -κινήβεΐξ; δηλον μεν οτι ΰχέβεις αί 
χαχίαι καΐ τα νοίΐί^ιΐίατα, φίλαργνρίαι φί,ληδονίαί 
φίλοδο^ίαί δειλίαυ άδικίαί' κινήΰεΐξ δε /ΑΟίχδΓαι 

5 κλοΛαΙ 3Γροάθ(?<.αί αι/ό'ροφοι/ιαι πατροκτονιαι. τού- 
των οι'εται Χρνΰιτίτΐος οντε μικρόν οντε μέγα παρά 
τον τοϋ ^ιος λόγον είναι καΐ νόμον καΐ δίκην καΐ 
Λρόνοιαν' ω6τε μη γίγνεβΟ'αί Λαρά τον νόμον το 
τίαρανομεΐν μηδέ τίαρά τήν δίκην το άδικεΐν μηδέ ε 

10 παρά τήν ηρόνοιαν το κακοποιεΐν. 

3δ. Άλλα μην ^τόν ΰ•εόν κολάζειν φηβΐ την 
κακίαν καΐ πολλά ποιεΐν επΙ κολάΰει των πονηρών"" 
ώβπερ εν τω δεντερω περί Θεών ^ποτε μεν τά 
δνβχρηότα ΰνμβαίνε',ν φηβΐ τοις άγα%•οϊς ονχ ώΰπερ 

15 τοις φκνλοις κολάΰεως χάριν, αλλά κατ άλλην 
οίκονομίαν ώΰπερ εν ταΐς πόλεΰι.' καΐ πάλιν εν 
τούτοις '^ πρώτον δε τών κακών παραπληβίως έβτίν 
άκονβτεον τοΓ§ προειρημένοις' είΟ•^ οτι ταντ απο- 
νέμεται κατά τον τον ^ιός λόγον ήτοι επί κολάβει ρ 

20 ■») κατ αλλην έ'χονβάν πως προς τά ολα οίκυνομίαν.' 
εΰτι μεν ονν καΐ τοντο δεινόν, το καΐ γίγνεβ&αι 
την κακίαν και κολάζεΰ&αι κατά τον τοϋ ^ιός λόγον. 
επιτείνει δ\ τ'^ν νπεναντίωΰιν έν τω δεντερω περί 
Φνΰεως γράφων τάδε 'ή δε κακία προς τά δεινά 

25 βνμπτώματα ί'διόν τιν έχει λόγον γίγνεται μεν 
γάρ και αντη πως κατά τον της φύβεως λόγον καί, 
ϊν' όντως εί'πω, ονκ άχρήΰτως γίγνεται προς τά 

24 δεινά] λοιπά ]>. 10(5.51) γ^ποΛ ρΓαοβίίίΓΟ νϊ(1. 



262 ϋΕ δΤΟΙΟΟΕϋΜ ΕΕΡυαΝΔΝΤΙΙδ. 

δλα' ονδε γαρ αν τάγα&ον ήν.' καΐ οντοξ επιτιμά 
ΙΟδΙτοΓ^ επίβηζ τιροξ τάναντία διαλεγομένοις, ος νπο 
τοϋ πάντως τι βονλε6ϋ•αι καΐ περί παντός ειπείν 
ίδιον και περιττον ουκ άχρήβτως λέγει βαλλαντιοτο- 
μεΐν, ΰνκοφαντεΐν καΐ άφραίνειν, ονκ άχρήβτως 5 
άχρήβτονς είναι, βλαβερούς, κακοδαίμονας. είτα 
ποΐός τις 6 Ζενς, λέγω δε τον Χρυβίππον, κολάζων 
πράγμα μήτ αφ εαντοϋ μήτ άχρήΰτως γιγνόμενον ; 
Ί] μεν γαρ κακί.α πάντως άνέγκλητός εβτι κατά τον 
τοϋ Χρνβίππον λόγον' 6 δε Ζενς εγκλητέος εΐτ ίο 
αχρηβτον ονβαν την κακίαν πεποίηκεν είτε, ποιήβας 
οΰκ άχρήβτως, κολάζει. 

36. Πάλιν εν τω πρώτω περί ^ικαιοΰννης ειπών 
Β περί των Ο'εών, ως ένιβταμένων ένίοις άδικήμαΰι, 

'κακιαν δέ' φηβί ^ καθόλου άραι οντε δυνατόν έβτιν ΐ5 
οντ έχει καλώς άρΟ^ήναι.' αλλ' ει μεν ουκ έχει 
καλώς αρΟ-^ναί. την άνομίαν την άδικίαν την 
άβελτερίαν, ου τοϋ παρόντος έβτι λόγου ζητεΐν αυ- 
τός δε την κακίαν, οβον ε'φ' εαντώ, δια τοϋ φιλο- 
βοφεΐν άναιρών, ην ουκ έχει καλώς άναιρεΐν, μαχό- 20 
μενόν τι ποιεί καϊ τω λόγω καΐ τω Ο^εω' προς δε 
τούτοις λέγων ένίοις άδικήμαβιν ένί6ταβ0•αι τον 
^εόν έμφαΰιν πάλιν της των αμαρτημάτων δίδωβιν 
άνοβιότητος. 

37. "Ετι περί τοϋ μηδέν έγκλητόν είναι μηδέ 25 

1 ονδε γαρ &ν δοηρδΐ ουηι Ειηρβηο βχ ρ. 10651): ούτε 
γαρ ^ ι\>. τάγκ&όν βχ 1. 1. Οίβδβηυδ: τάγα&ά 16 άλλ' 

ίΐ μεν — άρΟ^ηναι Ε, ηϊβί (^υοά β^ο δΟΓίρεΐ ονν. ί'χα καλώς 
ρΓΟ ον -λαλώς ΐ'χεί 25 Βτι Κ: οτι 



ϋΕ δΤΟΙΟΟΕϋΜ ΚΕΡΠαΝΑϊίΤίΙδ. 263 

μεμΛτον εν τω αόομω, κατά την άρίβτην φνύιν άτίάν- Ο 
των παραγομένων, τίολλάχις γεγραφώζ έβτιν οηον 
τίάλιν εγκλητάς τινας αμελείας ον περϊ μικρά καΐ 
φαϋλα καταλείπει, εν γονν τω τρίτω περί Ονΰίας 

5 μνη6&εΙς οτι βνμβαίνεί τινά τοις καλοΐς κάγαΟ•οΐς 
τοιαύτα ^ πότερον' φηΰίν ^ άμελονμενων τινών, 
καϋ^άπερ εν οίκίαις μείζοΰι παρηπίπτει τινά πίτνρα 
καϊ ποόοΐ πνροί τίνες, των όλων εν οίκονομον- 
μενων η διά το κα&ίϋταΰ&αι έπΙ των τοιούτων 

10 δαιμόνια φαϋλα, εν οίς τω οντι γίγνονται και 
έγκλητέαι άμελειαι•,' φηύΐ δε πολν καΐ το της ανάγ- 
κης μεμΐχ^αι. το μεν ονν τα τοιαύτα βνμπτώματα 
των κάλων κάγα&ών ανδρών, οίον ή Σωκράτους 
καταδίκη καϊ 6 Πν&αγόρον ζώντος εμπρηΰμος νπο 

Ιό χων Κνλωνείων καϊ Ζήνωνος νπο ^ημνλον τον 1> 
τνράννον καϊ ^Αντιφώντος νπο ζίιοννβίον βτρεβλον- 
μένων αναιρέσεις, πιτνροις παραπίπτονβιν άπεικάζειν, 
δΰης έΰτίν ενχερείας, έώ' το δε φαύλους δαίμονας 
εκ προνοίας επι τάς τοιαύτας έπκίταβίας κα%^ί<5ταβϋ^αι 

20 πώς ονκ έβτιν έγκλημα τον %'εον, κα&άπερ βαβιλέως 
κακοις και έμπλήκτοις βατράπαις καΐ βτρατηγοΐς 
διοικήΰεις επιτρέποντος καϊ περιορώντος νπο τούτων 
άμελονμένονς και παροινονμένονς τους άρίβτονς; 
καϊ μην ει πολν το της ανάγκης μέμικται τοις πράγ- 

25 μαΰιν, οντε κρατεί πάντων ό Ο^εό^ ούτε πάντα κατά 
τον εκείνου λόγον διοικείται. 



1 ίν τφ λΥ 5 *: ηαΐ άγα&οΐς 8 τυνίς] οιη. ί'αΐ. 
ίθΓ<:.. Γοοϋιΐδ 10 Αντιφώντος] τνφώνος ηαοί 



264 ϋΕ δΤΟΙΟΟΕϋΜ ΚΕΡΠαΝΑΝΤΠδ. 

Ε 38. Προς τον Έπίκουρον μάλιΰτα μάχεται καΐ 
τίροξ τονζ άναιρονντας την πρόνοίαν άπο των εν- 
νοιών, ας έ'χομεν περί ϋ^εών, ευεργετικούς καΐ 
φίλαν&ρώτίονς έπινοονντες. καϊ τούτων τίολλαχον 
γραφομενων καϊ λεγομένων παρ" αντοίς ονδεν έδει 5 
λε^είς παρατί&εο&αι καϊ το χρηβτονς ατίάντας 
είναι τους &εονς προβ λαμβάνειν, ορα γαρ οία ^Ιου- 
δαίοι καϊ Σύροι περί &εών φρονοϋβιν, δρα τα των 
ποιητών πόβης ίμπέπληΰται δειβιδαιμονίας. φ&αρ- 
Γ τον δε καΐ γενητον ουδείς ως έπος ειπείν διανοείται ίο 
0•εόν. ων Ίνα τους άλλους άφώ πάντας, Αντίπατρος 
ό Ταρΰεϋς εν τω περί Θεών γράφει ταΰτα κατά 
λε^ιν ^προ δε τοϋ ύύμπαντος λόγου τήν ενάργειαν, 
ην έχομεν περί &εοϋ, δια βραχέων επιλογιούμε&α. 
^εόν τοίνυν νοοϋμεν ζφον μακάριον καϊ άφϋ-αρτον ΐ5 
και εύποιητικον άν&ρώπων.' είτα τούτων εκαΟτον 
αφηγούμενος φηΰΐν ούτω ^καΐ μην άφ&άρτους 
αύτοϋς ηγούνται πάντες. ' ουδείς ούν εΰτι τών 
πάντων 6 Χρύϋιππος κατ '^ντίπατρον ούδενα γάρ 
10Β2οιεται πλην του πυρός άφ&αρτον είναι τών Ό^ίών^ 2ο 
αλλά πάντας ομαλώς και γεγονότας καϊ φ^αρηβομέ- 
νους. ταϋτα δε πανταχού, ώς έπος ειπείν, υπ" αύ- 
τοϋ λέγεται. παραΟ-ήβομαι δε λε^ιν εκ τοϋ τρίτου 



5 άίΓ Κ 6 και το χρηατονς — προολαμβάνειν] Γβοίθ 
8β 1ιαΙ)βηΙ. ϊ. β. και. το οτι ίίπαντες ηροαλαμβάνονοι τους 
&8θυς ΐΐναί χρηστούς 10 *: γεννητόν 11 'θ'εόί'] &άά. 

(ί μη οντοι νβΐ χωρίς τούτων Κ 13 Μ: ενέργειαν ΙΛη. 

ί'ννοιαν Λν 19 ονδένκ βΐ". Ιιαϋηο,: ονδεν 20 πνροςΐ 

-άιός Τ\ΐΓηβΙ)ΐΐ3, αΐϋ 



ΟΕ δΤΟΙΟΟΕΓΜ ΕΕΡϋΟΝΑΝΤΠδ. 265 

περί Θέων ^κα&' έτερον λόγον οι μ,εν γαρ γενητοί 
είναι και φθαρτοί λέγονται,, οι ό' άγενητοΐ' καΐ 
ταντ άτι αρχΐΐζ νποόείκννβ&αί φνΰι,κώτερον. "Ηλιος 
μεν γαρ και βελήνη και οι" άλλοι ^εοΐ παραπλήύιον 

5 έχοντες λόγον γενητοί είΰιν, 6 δε Ζενς άίδιός έΰτιν.' 
καΐ τίάλιν προελΰ-ων ^ όμοια δε και περί τον φΟ'ίνειν 
καΐ περί τοϋ γενεΰ&αι ρη&ήΰεται, περί τε των άλλων 
%•εών κα\ τοϋ ^ιός' οι μεν γαρ φθαρτοί είΰι τον δε 
τά μέρη αφϋ-αρτα.' τούτοις ετι βονλομαι παραβα- Β 

10 λεΐν μικρά των νπο τοϋ ^Αντιπάτρον λεγομένων 
^οβοι δε περιαιροϋνται το ενποιητικόν εκ των ϋ^εών, 
άπό μέρονς προύβάλλονβι τη τούτων προλ7]χΙ}εΐ' κατά 
τον αυτόν λόγον καΐ οι νομίξοντες αντονς γενέβεώς 
τε και φΟΌρας κοινωνείν.' εί'περ ονν έπίΰης άτοπος 

Ιό ό φθ•α()•Γθύ§ ηγούμενος τονς &εονς τω μη νομίζοντι 

προνοητικούς είναι και φιλανϋ-ρώπονς , έπίβης 

διαπέπτωκεν ^Επικουρώ Χρύβιππος' 6 μεν γαρ το 

ενποιητικόν 6 δε το άφθαρτοι/ αφαιρείται των 'ΰ'εών. 

39. ΚαΙ μην εν τω τρίτω περί Θεών 6 Χρν- 

20 βιππος περί τοϋ τρέφεΰϋαι τονς αλλονς 9εονς τάδε 
λέγει 'τροφΐ] τε οί μεν άλλοι θίοι χρώνται, πάρα- Ο 
πληΰίως βννεχόμενοι δι' αντην' ό 0£ Ζενς και ύ 
κ06μος καθ' έτερον τρόπον άναλιακομένων καΐ έκ 

1 οΓ] οΓ &εοί, οΐ Θΐβδβηυβ τθοίβ ιιί, νϊ(1. 1. 5 *: γίννψοί 
2 *: άγίννητοι (ϊ φϋ•ίνεινΌ\ΐ6\>ηβτηβ•. φρονεΐν 7 γίνίαϋ-αι? 
ΪΆ\. βχΐιΐΐϊοΐ; αίο&άνίο&αι 12 νΥ (βχ Ρα]. ηϊΗίΙ βηοΐϋΐυιιι): 
πρυβύλλοναι 21 χρώνται ήμΓν πκραπληαίως Η 23 καί^' 
ίτ. τρ. των γεννωμένων και άνα?.ιβκομένων ίκ πυρός \βιΛ,ύ 
Αιηχοίυδ. κα-θ-' έτερον τρόπον [ζϊι τών εις πνρ] άναλ. καΐ 
έκ πνρός γινομένων κυρρίκί (ϋβκθηυδ. δαίίδ οββθ νίά. κα&' 
ίτερ. τρόπον τών άναλ. και ^κ π. γινομένων 



266 ϋΕ βΤΟΙΟΟΚϋΜ ΚΕΡυαΝΔΝΤΙΙδ. 

πνρ05 γενομένων/ ένταν^α μεν οϋν άποφαινεταί 
τίάνταξ τους άλλους 0•εούς τρεφεύϋ-αι, πλ'ήν τοϋ 
κόβμου και τοϋ ^ίός' εν δε τω πρώτω περί Προ- 
νοίας "τον ^ία φηβΐν αϋ^εβϋαί, ί^^%9^ ^^ ^^3 αυτόν 
αηαντα καταναλώβΐ]. έτίεϊ γαρ 6 θάνατος μεν εύτι 5 
χωριΰμός "ψυχτις άτίό τοϋ ΰώματος, η δε τοϋ κόβμου 
ψυχή ου χωρίζεται μεν αϋ^εταί δε 6υνεχώς μέχρι 
αν εις εαντην καταναλώΰ}] την ϋλην , ου ρητεον 
αΛο&νήΰκείν τον κόΰμον.' τίς αν οϋν έναντιώτερα 
λέγων εαντω φανείη τοϋ τον αυτόν ϋ-εόν νϋν μεν ίο 

Β αϋ^εΰ&αί νϋν δε μη τρέφεβΟ-αι λέγοντος; κα\ τοϋτ' 
ου δεί 6υλλογίζεύ&αί' βαφώς γαρ αυτός εν τω αύτω 
γέγραφεν '^αύτάρκης (ί' είναι λέγεται μόνος ό κόΰμος 
δίά το μόνος εν αυτω τΐάντ έχειν ων δεΐταΐ' καΐ 
τρέφεται ε| αυτοϋ καΐ αϋ^εται, των 'άλλων μορίων ΐ5 
εις άλληλα καταλλαττομένων.' ου μόνον οϋν εν 
έκείνοις τους άλλους %•εοϋς άποφαίνων τρεφόμενους, 
τίλήν τοϋ κόΰμου και τοϋ ζίιός, εν τούτοις δε καϊ 
τόν κόβμον λέγων τρέφεβΟ-αι, μάχεται προς εαυτόν 
άλλ' έτι μάλλον, δτι τόν κόβμον αυ^ε6%^αί φηβιν 20 

Ε ε'Ι έαυτοϋ τρεφόμενον. τουναντίον ό' εικός ην 
τούτον μόνον μη αϋ^ε6ϋ•αι την αυτού φ^ίΰιν έχοντα 
τροφήν, τοις δ' άλλοις ΰ-εοις έ^ω&εν τρεφομένοις 
6πΐ(5Όσιΐ' γίγνεύ&αι και αϋ^ηβιν καϊ μάλλον εις 
τούτους καταναλίβκεβ&αι τόν κόΰμον, εί' γ' έκείνω 25 
μεν έ^ αυτού τούτοις ό' απ εκείνου λαμβάνειν αεί 
τι καϊ τρέφεύϋ-αι βυμβέβηκε. 



4. 7 



μίΖί»'5 



ΌΕ δΤΟΙΟΟΕΠΜ ΕΕΡυ&ΝΑΝΤΙ18. 267 

40. δεύτερον τοίννν ή των 0-εών έννοια περιέχει, 
το ενόαιμον και μακάριον και αντοτελεζ. διο καϊ 
τον Ενριηίδην έηαινονβιν είηόντα 

^δεΐται γάρ 6 ^εός, ε'ί'περ εβτ 6ρ%•ώξ ^εόξ^ 
3 ονδενόζ' αοιδών οΐδε δνΰτηνοι λόγοι.' 

άλλ' ο γε ΧρνΰιπΛΟζ, εν οις ΛαρεΟ-έμην, αυτάρκη 
μόνον είναι τον κόΰμον φηύΐ διά το μόνον εν αντώ Ρ 
■πάντ έχειν ών δεϊται. τί ονν έπεται τω μόνον 
αυτάρκη τον κόβμον είναΐ', το μήτε τον ηλιον αυτάρκη 
30 μήτε την ΰελήνην είναι μήτ άλλον τινά των &εων. 
αυτάρκεις δε μη όντεξ ουκ αν είεν εϋδαίμονες ουδέ 
μακάριοι. 

41. '^Το βρέφος εν τη γαΰτρί φύβει τρέφεβ&αι 
νομίζει καΟ^άπερ φυτόν όταν δε τεχ&η, χ^υχόμενον 

15 υπό τοϋ αέρος και βτομούμενον το πνεύμα μετα- 
βάλλειν και γίγνεβΟ^αι ζωον όϋ•εν ουκ από τρόπου 
την φυχήν ώνομάόϋ-αι παρά την φϋ^ιν.' αυτός δε 
πάλιν ^τήν φυχήν άραιότερον πνεύμα της φύβεως 
και λεπτομερέύτερον' ή^^ίΐται μαχόμενος έαυτω.ίΟό'Λ 

'Μ πώς γάρ οΐόν τε λεπτομερές έκ παχυμεροϋς και 
άραιυν γενέβ&αι κατά περίψυ^ιν καΐ πύκνωβιν; ο 
0£ μειζόν έβτι, πώς περιψυξει γίγνεΰ%•αι το έμψυχον 
αποφαινόμενος έμφυχον ηγείται τον ήλιον, πύρινον 
όντα και γεγενημένον εκ της άνα^υμιάβεως εις πϋρ 

Ά Εύριπίδην] ΙΙθίχ. Ραι•. 1346 4 όρ&ώς] ϋντως Εαπρϊ(1ι•8 
.5 αοιδών ίιίοιιΐ: αυλών ΐΐ). οι δι ηΐθΐ 14 *: 'ψνχόψ^νον 

ίΐαί ιρνχονμίνον 17 παρά ττ]ν 'ψΰξιν] ΐ(ΐΘΐη οηΙ; ιιΐίχηο από 
της -ψύξίως, Γίποιΐ ηιοηβο ρΐΌΐ)ΙθΓ Μαάνψΐαηι, Κβ,Ηΐηϋηι, 
Οϊβββηυιη 21 ηιαίίηι γίγνία&αι 



268 ΟΕ δΤΟΙΟΟΙίπΜ ΚΕΡυαΝΑΝΤΙΙδ. 

μεταβαλονβΥίξ', λέγει γά^ εν τω πρώτω περί Φύϋεως 
'ή ίε Λνρος μεταβολή έβτι τοιαντη' δι' αέρος εις 
νδωρ τρέπεται," κάκ τούτον, γης υφισταμένης, άϊ)ρ 
άνα&νμιάται' λεπτννομένον δε τοϋ αέρος, ό αίΟ'ήρ 
περιχεΐται κύκλω, οί <ϊ' άβτέρες εκ &αλά66ης μετά 5 
τον "ίιλίου άνάπτονται.' τί ονν άνάφει περιφύ^εως 

Β εναντιώτερον η διαχνβει πνκνώβεως; τα μεν νδωρ 
και γην εκ πνρος καΐ αέρος ποιεί, τα δ' εις πϋρ 
και αέρα τρέπει το νγρον καΐ γεώδες, αλλ' όμως 
οττου μεν την αναφιν οπον δε την περίψυ^ιν αρχήν ίο 
εμψνχίας ποιεί, καΐ μην όταν εκπύρωβις γένηται, 
ίίόλου ζην καΐ ξφον τον κόβμον είναι φηΰι ββεννύ- 
μενον δ' ανϋΊς και παχννόμενον εις νδωρ και γήν 
και το βωματοειδες τρέπεβ&αι. λέγει δ' εν τω \ι 
πρώτω περί Προνοίας 'διόλον μεν γαρ ων δ κόΰμος ΐ5 | 
πνρώδης εν9νς καΐ φνχή εβτιν έαντον και "ήγε- 
μονικόν' οτε δε μεταβαλών εις το νγρον καΐ τήν 

Ο εναπολειφ&εΐβαν ψνχήν τρόπον τινά εις βώμα και 
φνχήν μετέβαλεν ωβτε ΰννεβτάναι εκ τούτων, άλλον 
τινά έθχε λόγον.' ένταν&α δήττον βαφώς τη μεν 2ο 
εκπνρώΰει καΐ τά αψνχα τοϋ κύΰμον φηΰΐν εις το 
έμφνχον τρέπεβ^αι' τι] δε ββέαει πάλιν και τήν 
■ψνχήν άνίεΰ&αι καί άννγραίνεΰ&αι, μεταβάλλονταν 
εις το βωματοειδές. άτοπος ονν φαίνεται τη περι- 
φν^ει νϋν μεν «ξ άναιΰΰ^ήτων ποιών έμ-ψνχα, ννν 25 

5 πΐζΐχίίται ΛΥ: πΐριίχίταί 7 ών τά μίν Β; ιηαΐίιη 

τά μεν γάρ 12 τον κόομον ίηκβΓαΐ ουπι ΛΥ βχ Αιη}'θίο 
17 το \ν: τε τό βχ (ΙϊΙίο^ΓαρΙιϊα 18 καΐ τ/^υχήν] άβΐ. '\ν", 
ςυο άβίβίο άβίθηάιιηι βι-ίΐΐ. βϋαιη τρόπον τινά 19 μετέβαλεν 
Κ: μετο:βά?^θί αν Άΐ\ί μεταβάλλων 



ϋΕ δΤΟΙΟΟΚϋΜ ΚΕΡυαΝΑΝΤΠδ. 269 

ό' εις άναίβ&ητα καΐ αφνχα μεταβάλλων το πλεΐβτον 
μεροζ τηζ τον κόβμον 'φνχηζ. ανεν Οβ τούτων ο 
περί φνχης γενεβεως αντω λόγος μαγ^ομένην έχει 
τίρος το δόγμα την άπόδείξίν. ^γίγνεβ&αί μεν γάρ 

5 φηόί την ιρυχήν, όταν το βρέφος άποτεχ&τ}, κα&άπερ 
ότομώβεί τη περι-ψν^ει τον πνεύματος μεταβαλόντος'' 
αποδείξει δε χρηται ^τοϋ γεγονεναι την 'ψνχήν καΐ 
μεταγενεβτεραν είναι μάλιϋτα τω καΐ τον τρόπον 
και το ήϋ^ος ε^ομοιοϋβ^αι τα τέκνα τοις γονενβι.' 

10 βλέπεται δ^ ή τούτων εναντίωβις' ον γάρ οίον τε 
την -ψυχην προ της άποκνήθεως ήϋ-οποιεΐβϋ-αι^ γιγνο- 
μένην μετά την άποκύηόιν' η βνμβηβεται^ πρΙν η 
γενέΰ&αι ■φνχην, όμοίαν είναι 'ψνχη, τοντέβτι καν 
είναι τγι δμοιότητι καΐ μη είναι δια το μήπω γεγο- 

15 νέναι. ει δέ φήβει τις οτι, ταΐς κράΰεβι των βωμάτων 
έγγιγνομένης της δμοιότητος, αί ■φνχαΐ γενόμεναι Ε 
μεταβάλλονβι, διαφ&είρει το τεκμήριον τον γεγο- 
νεναι την ιρνχήν ενδέχεται γάρ οντω καΐ άγένητον 
ονΰαν, όταν έπειβέλ^Ύ], μεταβάλλειν τγι κράζει της 

20 όμοιότητος. 

42. Τον αέρα ποτέ μεν άνωφερη και κονφον 
είναί φηβι, ποτέ δε μήτε βαρνν μήτε κοϋφον. εν 
μεν ονν τω δεντέρω περί Κινήσεως ^τό τε πϋρ 
άβαρες ον άνωφερες είναι λέγει καΐ τούτω παρα- 

25 πληβίως τον αί'ρα, τον μεν ύδατος τη γτ] μάλλον 
προβνεμομένον τον δ' αέρος τω πνρί.' έν δε ταΐς 
Φνΰικαΐς Τέχναις έπΙ την ετέραν ρέπει όυξαν, ώ^ 

13 υμΟί'αν ίΐναι "^νχ^^ όμως ΐΐναι τρυχην Μ 
18 *: άγίννητον 



270 ϋΕ δΤΟΙΟΟΚϋΜ ΕΕΡυαΝΑΝΤΙΙδ. 

Γ ^μήτε βάροζ έ^ αντον μήτε κουφότητα τον άερος 
εχοντος.' 

43. Τον αέρα φνβει ξοφερον είναι λέγει, καΐ 
τούτω τεκμηρίω χρήταί τοϋ καΐ ■φνχρον είναι πρώτωξ' 
^άντικει6%•αι γαρ αντον το μεν ζοφερον προξ την 5 
λαμπρότητα το δε 'φνχρον ηρος την θερμότητα τον 
πνρός.' ταντα κινών εν τω ηρώτω περί Φνθικών 
Ζητημάτων πάλιν εν τοις περί "Ε^εων ^ονδεν άλλο 
τάζ ε%εΐζ πλην άερας είναι φηΰιν νπο τούτων γαρ 
ύννέχεται τα ϋώματα' και τον ποιον εκαβτον είναι ίο 
των ε%ει βννεχομένων 6 βννέχων αί'τιος αήρ εΰτιν, 
ον Σκληρότητα μεν εν βιδήρω πυκνότητα δ' εν 
λί%•ω λευκότητα ί' εν άργύρω καλοϋΰι,' πολλήν 
10ό4:άτοπίαν και μάχην τούτων εχόντων ει μεν γαρ 
μένει όποΓο^ γ^ έβτΐ φύβει, πώς το μέλαν εν τω \:> 
μη λευκώ λευκότης γίγνεται και το μαλϋ^ακόν εν 
τω μη βκληρω βκληρότης και το /ΐίανόν εν τω μη 
πυκνω πυκνότης; ει δε μιγνύμενοζ εν τούτοις 
έ^ίβταται κκι βυνομοιοϋται, πώς ,ε^ις έΰτϊν η δύναμις 
η αιτία τούτων, υφ' ών κρατείται•, πάσχοντος γάρ 2ο 
έβτιν, ου δρώντος ούδε βυνέχοντος αλλ' εξ«- 
6&ενοϋντος, η τοιαύτη μεταβολή, καΟ-' ην άπόλλυβι 
τάς αύτοΰ ποιότητας, καίτοι πανταχού 'τήν ϋλην 
άργον «ξ εαυτής καΐ άκίνητον ύποκεΐΰΟ^αι ταΐς ποιό- 
τηΰιν άποφαίνουΰι, τάς δ\ ποιοη^τα^ πνεύματα 25 
ούβας καΐ τόνους άερώδεις, οις αν έγγένωνται 
μέρεύι της ϋλης, είδοποιεΐν εκαοτα καΐ βχηματίζειν.' 
ταϋτα ό' ουκ ένεΰτι λέγειν αύτοΓ^, τον αέρα φύβει 
Β τοιούτον νποτιΘ^εμένοις' ε%ις γάρ ών καΐ τόνος αντω 



ΏΕ δΤΟΙΟΟΕϋΜ ΕΕΡϋΟΝΑΝΤΙΙδ. 271 

βννε^ομοίώβει των ΰωμάτωι^ εκαβτον, ίόβτε μελαν 
είναι τιαΐ μαλ&ακόν ει άε τ?] προς εκείνα κράβει τάζ 
ενάντιας λαμβάνει μορφάς αίς εχειν πεφνκεν, νλη 
τρόπον τινά της ϋλης ονκ αΓτιον ονδε δνναμίς έΰτιν. 

δ 44. "Οτι 'τοΰ κόβμον κενόν εκτός άπειρον εΰτι, 
το ά' άπειρον οντ αρχήν οΰτε μεβον οντε τελεντήν 
έ'χει^ πολλάκις ύπ' αντον λέγεται, και τούτω μάλιβτα 
την λεγομένων ύπ' ^Επικούρου της άτόμον κάτω 
φοράν ε'ξ αυτής άναιρονϋιν , ονκ ονβης εν άπείρω 

10 διαφοράς^ καϋ'' ην το μεν άνω το δε κάτω νοείται Ο 
γιγνόμενον. άλΧ εν γε τω τετάρτω περί δυνατών 
μέΰον τινά τόπον καΐ μέοην χώραν νποϋ-έμενος 
ένταν&ά φηβιν [δρϋΰ&αι τον κ06μον έΰτι δ' ή 
λε^ις αντη ^δώ και επι τοϋ κόΰμον ει ρητέον αυτόν 

15 φΰ'αρτόν είναι, λόγου οί'ομαι δεΐΰϋ-αι. ου μην αλλά 
και μάλλον έμοί φαίνεται όντως εχειν. οιονεί δ' 
εις την ώβπερ άφ&αρβίαν πολύ τι αύτω βυνεργεΐ 
και. η της χώρας κατάληφις, οίοι» διά τό εν μέΰω 
είναΐ' έπεί, ει άλλαχή νοηΟ'είη ων, καΐ παντελώς Ό 

20 αν αντω <?υϊ^άπτοι η φ&ορά.' καΐ μετά μικρόν 
ανϋΊς Όντω γάρ πως και η ούβία ΰυντέτευχεν 
άιδίως τόν μέΰον κατειληφυΐα τόπον, εύθ-ύς τοιάδε 
τις ούΰα, ώβτε καΰ-' έτερον τρόπον, αλλά και διά 



3 (χΐς Ειηρβηυδ: ας 9 ί| αντής *: εξ αντης ΙίΙιπ. 
ελέγξαντίς ϋ^βηθΐ•. νϊά. Ερΐουνθϋ ρ. 212, 32 16 οΓοί'ϊΐ δ' \ 
οίον νη Ζΐι" ΕιηρβΓΪα» ίΐ). οιονεί ό' ίί^ — άφ^κροίκν] 

εις δε την οιονεί άφ&αρσιαν ΛΥ. δοκεΓ δ' εις την ωαηερ 
άφ&. Κ 17 αννεργείν Κ 20 αννάπτοι&' 'ί οΓ. ρ. 273, 11» 
23 κα•9•'] και κο;•9•'? Λ. κη&' έτερον τρόπον άλλα καΐ] 
κατά τε τον . τόπον οίμα και λν 



272 ΟΕ δΤΟΙΟΟΕϋΜ ΕΕΡϋΟΝΑΝΤΙΙδ. 

την βνντνχίαν μη επί,δέχεβ^αι αυτήν φ&οράν, καΐ 
κατά τοΰτ' αυτό είναι άίδιον.' ταϋτα μίαν μεν έχει 
καταφανή καΐ βλεπομενην εναντίωΰιν, εν άπείρω 
μέΰον τινά τοΛον καΐ μεύην χώραν άηολείηοντοξ' 
δευτέραν δ' άδηλοτεραν μεν άλογωτεραν δε ταντηζ. •"> 
οίόμενοξ γαρ ουκ αν αφ&αρτον διαμενειν τον κ06μον, 
ει κατ' άλλο μέρος αντώ τον κενόν ΰνντετενχε 
γενέβ&αι την ίδρνΰίν, δηλός έβτι δεδιώζ μη, των 

Ε μερών της ονβίας επί το μεύον φερομένων, διάλνβις 
και φ%•ορά τον κόΰμον γένοιτο, ταντα δ^ ονκ αν ίο 
εφοβεΐτο, μη φνΰει τα βώματα φέρε6ϋ•αι πανταχόθεν 
επι το μέΰον ηγούμενος ον της ονΰίας άλλα της 
περιεχονβης την ονβίαν χώρας, περί ον και πολλάκις 

. εί'ρηκεν ώς '^άδννάτον και παρά φύΰιν οντο^' ον 
γάρ νπάρχειν εν τω κενω διαφοράν, ί) τά βώματα ΐδ 
δενρι μάλλον η δενρι προβάγεται' την δε τον 
κόβμον τούτον βύντάί,ιν αίτίαν είναι της κινήβεως 
επι το κέντρον και το μέβον αντον νενόντων καΐ 
φερομένων πανταχό&εν.' αρκεί δ' εις τούτο παρα- 

Υ θέδϋ-αι λέί,ιν εκ τον δεντέρον περί Κινήΰεως. 20 
νπειπών γάρ οτι ^τέλεον μεν 6 κόβμος 6ώμά έΰτιν, 
ον τέλεα δε τά τον κόβμον μέρη τω προς το όλον 
πως εχειν καΧ μη καΟ-' αντά είναΐ'' και περί της 
κινήβεως αντον διελϋ'ών ώς ^έπι τήν βνμμονήν και 
την ύννοχήν τήν έαντον κινεϊβϋ-αι διά των μέρων 25 
πάντων πεφνκότος, ουκ επι τήν διάλνβιν και την 
ϋ-ρύψιν,' ταντ έπείρηκεν Όντω δ\ τον όλον τεινο- 

1 και κατά Κ: και. Ρίΐΐ. κατά οβίβΓΪ 



ΒΕ βΤΟΙΟΟΚϋΜ ΕΕΡϋαΝΑΝΤΠδ. 273 

μένον εις ταντο καΙ κινουμένου καΐ των μορίων 
ταύτην την κίνηΰιν εχόντων εκ τηζ τοϋ βώματοζ 
φύΰεωζ, πιθανόν παβι τοις βώμαβιν είναι τήνΙΟόδ 
πρώτην κατά φνΰιν κίνηΰιν τίροζ το τοϋ κόύμου 

5 μέβον, τω μεν κό6μω οντωβΐ κινουμένω τΐρος αυτόν, 
τοις δε μέρεΰιν ώζ αν μερεΰιν ονΘιν.' είτα, φήβαι 
τις αν, ώ άνθρωπε, τι παϋ•ών επελά&ον των ?.όγων 
τούτων, ώβτε τον κόβμον, ει μη την με'βην χώραν 
εκ τύχης κατειλήφει, διαλυτόν καΐ φϋ'αρτον άτιο- 

10 φαίνειν; ει γαρ αυτός γε νεύειν επί το αϋτοϋ μέβον 
αεί πε'φυκε και τα μέρη τίρος τούτο κατατείνειν 
πανταχό&εν, ότΐοι τίοτ αν τού κενού μετατε^ϊ}, 
ΰυνέχων εαυτόν ούτω και περιΰτέλλων, άφθαρτος 
καΐ αΟ•ρυ7ΐτος διαμένει" τα γαρ Ο-ρυτίτόμενα καΐ Β 

15 6κεδαννύμενα τούτο τίάβχει διακρίβει των μερών 
εκάβτου καΐ διαλύβει προς τον οί'κδΓον τόπον εκ 
τού παρά φύΰιν απορρέοντος, βύ δί] κατ άλλο τού 
κενού τεΟ^έντα τον κόύμον οίόμενος ούτω παντελεΐ 
βννάπτεβ&αι φ&ορα και λέγων ούτω και διά τούτο 

20 μέβον εν τω μηδέν έχειν πεφυκότι μέβον ζητών 
άπείρω, τάς μεν τάΰεις καΐ τάς βυνοχάς και νεύβεις 
εκείνας, ώς ούδεν έχέγγυον εις ΰωτηρίαν ί;υοΰ<3α?, 
άφηκας, τη δε καταλήψει τού τόπον την βύμπαΰαν 
αιτίαν της διαμονής άνέ&ηκας. καίτοι τοις προειρη- 

2δ μένοις ταυτί βυνάπτεις , ωβπερ αυτός ΰεαυτόν 
εί,ελέγξαι φιλοτιμονμενος' 'δν τρόπον δε κινείται Ο 
εκαβτον των μορίων βνμφυες ον τω }.οιπω, εύλογον 

20 ζητών ϋτιβΙ)ηθηΐ8: τι} των 21 Μ: απείρων 
ΡΙηΙαΓοΙιϊ Μογ&Ιϊ». ΥοΙ. VI. 18 



274 ΟΕ δΤΟΙΟΟΕΠΜ ΕΕΡϋ&ΝΑΝΤΠδ. 

οντω καΐ καΟ•' αντό κινεΐβΟ^αι, ααΐ ει λόγου χάριν 
νοήΰαίμεν αντό καΐ νπο&οίμε&α είναι, εν κενώ τινι 
τον κόΰμον τούτον ώς γάρ αν βννεχόμενον πάντο%•εν 
έκίνεΐτο έτά το μεΰον, μένει εν τΐ] κινήβει ταντί], 
καν λόγον χάριν εξαίφνης περί αντό γενηται κενόν.' 5 
είτα μέρος μεν ότιονν νπό κενόν περιληφ&εν ουκ 
αποβάλλει την έπΙ το τον κόβμου μέΰον αγουβαν 
ροπήν αυτός (5' ό κόΰμος, αν μη τήν μέβην παρα- 
βκενάβϊΐ χώραν αντώ τό αύτόματον, άπολεΐ τον 
βννεκτικόν τόνον, άλλοις άλλαχόβε της ονΰίας αύτοϋ ίο 
μέρεβι φερόμενος. 

4δ. ΚαΙ ταΰτα μεν έχει μεγάλας νπεναντιώβεις 

Ό προς τον φνΰικόν λόγον εκείνο δ' τίδη καΐ προς 
τον περί &εον και προνοίας, τό τα μικρότατα των 
αιτίων τούτοις άνατι&εντα τό κνριώτατον αφαιρεί- ΐ5 
6&αι και. μεγιβτον. τί γάρ έβτι κνριώτερον της 
τον κόΰμον διαμονής καΐ τον την ονβίαν ηνωμένην 
τοις μέρεβι ϋννεχεΰϋ^αι προς αντήν, αλλά τοΰτό γε 
βνμπεπτωκεν αυτομάτως κατά Χρνΰιππον. ει γάρ 
ή τοϋ τόπον κατάληψις αιτία της άφΰ-αρβίας έύτίν 20 
αντη δε ΰυντυχία γέγονε, δήλον δτι βνντυχίας 
έργον ή βωτηρία των δλων εΰτίν, ούχ ειμαρμένης 
και προνοίας. 

46. Ό δε των δυνατών λόγος προς τον τής 
ειμαρμένης λόγον αύτω πώς ου μαχόμενος εβτιν; 25 

Ε ε£ γάρ ουκ έβτι δυνατόν όπερ η εβτιν άλη&ες η 

1 καΐ ει] εί Βαβίοηβιαδ 9 ηΐίΐΐίιη ταντόμκτον 11 φερό- 
μενος ΛΥ •. φκινυμένης 13 εηεΐνο — προς τον] 80. ί'χει μεγ. 
νπεναντιήαεις ρΐΌρΙβΓ Ε (^αϊ οοιτ. ηδη καιρός ακοπεϊν τό 



ϋΕ δΤΟΙΟΟΚϋΜ ΕΕΡυΟΝΑΝΤΠΒ. 27δ 

εϋταί, κατά ζίίόόωρον, άλλα πάν το επιδεκτικον 
τον γενέΰ^αι, καν μη μελλη γενήβεβ&αί, δυνατόν 
εύτιν, εΰται δε δυνατά πολλά των μή κα-θ-' ειμαρ- 
μένην άνίκητον καΐ άνεκβίαύτον καΐ περίγενητικην 

5 απάντων, η ή ειμαρμένη την δύναμιν άπόλλνβιν ί), 
τοιαύτης, ο'ίαν άϊ,ιοί Χρύβίππος, οϋΰης, το επιδεκτι- 
κον τοϋ γενέβΟ-αυ πολλάκις εις το αδύνατον έμπε- 
βεΐται. καΐ πάν μεν άληΟ•ες άναγκαΐον εβται ττι 
κυριωτάττ] παθών ανάγκη κατειλημμένον πάν δε Ε 

10 -ψεύδος αδύνατον , την μεγίβτην έχον αίτίαν άντι- 
πίπτονόαν αντώ προς το άληϋ^ες γενεβΰ-αι. ω γάρ 
εν %•αλά66η πεπρωμενον έβτ'ιν άπο&ανεΐν, πώς άμ 
οίον τε τοΰτοζ/ επιδεκτικον είναι τον εν γη άπο- 
&ανεΐν•, τι δε; τον Μεγαροι δυνατόν έϋτιν έλϋ-εΐν 

15 εις Ά&ήνας νπο της ειμαρμένης κω?Λ^όμενον•, 

47. ^Αλλά μην και τά περί τών φανταΰιών 
λεγόμενα νεανικώς προς την είμαρμένην έναντιοϋται. 
την γάρ φανταύίαν βουλόμενος ουκ ονβαν αυτοτελή 
της 6υγκατα%•έβεως αίτίαν άποδεικνύειν, εί'ρηκεν οτι 

20 ' βλάψουβιν οί 6οφοΙ φευδεΐς φανταβίας εμποιονντες, 
αν αί φανταθίαι ποιώΰιν αυτοτελώς τάς βνγκατα- 
0•έ(5εις' πολλάκις γάρ οί ΰοφοί ψεύδει χρώνται προςίΟό^ 
τονς φανλονς και φανταΰίαν παριΰτάβι πι^ανην, 
ου μην αίτίαν της ΰνγκατα&εβεως' έπεί και της 

3 ίϊ Κ ίΐ). τών μη] ϋάά. γίνησομίνων λΥ 5 άηάν- 
των] αάά. γινομένων II Λ. 5) ή *: η ϊ^. Κ-.ημοίρμίνι,ρ 
δνναμιν 6 τοιαύτης *: ταύτης 12 πώς αμ '*: πώς αν 
Ραΐ. πώς οβίβή 13 τοΰ άποϋ^ανειν εν γ^] Βοηββίθπι-ί 

14 τί] δΟΓ. νιά. πώς ϊΐ). τον Μεγαροι] 80. ϋντα νΐιΐ. 

δγπιΐοΐ. ■ 

18* 



276 Ι)Ε βΤΰΙΟΟΕϋΜ ΕΕΡϋβΝΑΝΤΠδ. 

ντίολήψεως αιτία της 'ψενδοΰς εύταί καΐ της άπάτης.' 
ταντ ονν αν τις από τοϋ ύοφοϋ μεταφέρων επϊ 
την είμαρμένην λεγτ] μη δια την ειμαρμένην γίγνε- 
6%-αι τάς ΰνγκατα&εΰεις, έπεϊ διά την είμαρμένην 
έβονται καΙ -φενδείς ύνγκατα&έβεις ααΐ ντίολήψεις 5 
καΐ άπάται καΐ βλαβήΰονται διά την είμαρμένην, 
δ τον βλάτίτειν τον βοφόν εξαιρούμενος λόγος αμα 
καΐ το μη πάντων αίτίαν είναι την είμαρμένην 
άποδείκννΰιν. ει γαρ μήτε δο^άζονΰι μήτε βλάπτον- 
β ται διά την είμαρμένην, δήλον δη ονδ\ κατορ&οϋόιν ίο 
οΰ(5£ φρονονβιν ονδ' νπολαμβάνονβι βεβαίως ονδ' 
ωφελούνται διά την είμαρμένην, άλλ' ο'ί'χεται το 
πάντων αίτίαν είναι την είμαρμένην. 6 δε λέγων, 
οτι Χρνΰιππος ουκ αυτοτελή τούτων αίτίαν άλλα 
προκαταρκτικήν μόνον έποιεΐτο την είμαρμένην, εκεί ΐδ 
πάλιν αντόν αποδείξει μαχόμενον προς αυτόν, δπον 
τον μεν "Ομηρον νπερφνώς επαινεί περί τοϋ ^ιός 
λέγοντα 

^τώ έγ^εΟ'\ δττί. κεν νμμι κακόν πέμπτι^ιν έκάότω' 
ή άγαϋ-όν και τον Εύριπίδην 20 

'ώ Ζεϋ, τί δήτα τους ταλαίπωρους βροτούς 
Ο φρονεΐν λέγοιμ αν; ΰον γάρ έ^ηρτήμεΰ^α, 

δρώμέν τε τοιάδ', α ΰύ γε τυγχάνεις φρονών.* 

αυτός δε πολλά τούτοις δμολογούμενα γράφει, τέλος 
δέ φηβι μηδέν ί'ύχεα&αι μηδέ κινεΐβ^αι μηδέ τούλά- 25 

19 Ηοηι. Ο 109 20 η ά'^αΟ-όν] 3άάϋυιη α Οΐιι-γδΐρρο 
νίά. 21 Εαι•. δαρρί. 734 22 λίγοψ' αν'] λΐγονοι Εηή- 
ρίάίδ ΙΛγϊ 23 7ε β βχ Ευήρϊάβ ίΐ). τοιαν&' αν αν 
τνγχάν}]ς &Βλων Εαι*. ΙΛη 



ϋΕ δΤΟΙΟΟΕΠΜ ΚΕΡυΟΝΔΝΤΙΙδ. 277 

χίβτον αλλωζ η κατά τον τοϋ ^ιό^ λόγον, ον ττ] 
ειμαρμένη τον αντόν είναι, ετι τοίννν το μεν προ- 
καταρκτικον αίτιον άΰ&ενεβτερόν εβτι τον αντοτελοϋζ 
καΐ ουκ εξικνείται κρατου^^ΐθΐ/ον νπ άλλων έξανιβτα- 

ό μένων ' την ό' ειμαρμένην υ.ιτίαν άνίκητον καΐ 
άκώλντον και ατρετίτον άτΐοφαίνων αντο^ "Ατροτίον 
καλεί καΐ ^Αδράβτειαν και ^Ανάγκην καΐ Πεπρω- 
μένην ώζ ^ηέρας' απααιν έπίτι%•εΐΰαν. πότερον ονν Ό 
τάξ ύνγκατα^έΰεΐζ μή λε'γωμεν εφ ημΐν είναι μηδέ 

10 τάς άρετάζ μηδέ τάς κακίας μηδέ το κατορϋ•ονν 
μηδέ το άμαρτάνειν, η την ειμαρμένην λε'γωμεν 
έλλείτίονΰαν είναι και την πεπρωμένην άπεράτωτον 
καΐ τάξ τον ^ιος κινήΰεις και ΰχέβεις άόνντελέδτονς; 
τούτων γαρ έπεται τά μεν τω αυτοτελή τά δε τω 

Ιό προκαταρκτικην μόνον αίτίαν είναι την ειμαρμένην. 
αυτοτελής μεν γαρ αιτία πάντων ονβα το έφ' ημΐν 
κα\ το εκονβιον αναιρεί, προκαταρκτική δε το άκώ- 
λντος είναι καΐ τελεβιονργος άπόλλνΰιν. ονόε γάρ 
άπαξ η δις αλλά πανταχού μάλλον δ' εν πάβι τοις Ε 

20 Φυβικοΐς γέγραφε 'ταΐς μεν κατά μέρος φνβεβι και 
κινήβεβιν ένβτήματα πολλά γίγνεβ^αι καΐ κωλύματα., 
τι] δε των όλων μηδέν. ' και πώς εις τάς κατά 
μέρος ή των όλων διατείνονβα κίνηβις, έμποδιζο- 
μένων καΐ κωλυομένων εκείνων, άνεμπόδιΰτος αντή 

2ό καΐ ακώλυτος ε6τιν; ούδε γάρ η τάνΟ^ρώπου φνβις 
άνεμπόδιΰτος, ει μηδ' η τοϋ ποδός η της χειρός' 
οΰό' ή της νεώς κίνηΰις ακώλυτος αν είη, αν αί 

25 *■: τοϋ άν&οώπου 



278 ΟΕ δΤΟΙΟΟΕϋΜ ΕΕΡϋβΝΑΝΤΙΙδ. 

περί το ιΰτίον η την είρεΰίαν ενεργειαι κωλν- 
0εΐξ τινάς εχωΰιν. ανεν δε τούτων, ει μεν αί 
φανταβίαι μη γίγνονται καΟ-' ειμαρμενην ** των 
Γ βνγκατα&εβεων' ει δ' οτι ποιεί φανταϋίας άγωγονζ 
έπΙ την 6νγκατάϋ•ε6ΐν, καΟ•' ειμαρμενην αί ύνγκατα- 5 
^έΰεις γίγνεΰ&αι, λέγονται, πώς ον μάχεται προς 
εαντήν πολλάκις εν τοις μεγίθτοις διαφόρους ποιονΰα 
φανταβίας καΐ περιβπώβας έπΙ τάναντία την διά- 
νοιαν, οτε τους προ6τι%^εμένους τι] ετέρα και μη 
επέχοντας άμαρτάνειν λέγονβιν' αν μεΊ' άδήλοις ίο 
εί'κωύι, προπίπτοντας' αν δε ■ψενδέΰι, διαψενδομένονς' 
αν δε κο^νώ^ άκαταλήπτοις , δοξάζοντας; καίτοι δει, 
τριών όντων, η μη πάΰαν είναι ψανταΰίαν ειμαρ- 
μένης έργον η πάΰαν παραδοχην φανταΰίας και 
0νγκατά'ϋ•ε6ιν άναμάρτητον η μηδ^ αυτήν την ΐ5 
ΙΟάΙ ειμαρμενην άνεπίληπτον ουκ οίδα γαρ όπως άνέγ- 
κλητός έβτι τοιαύτας ποιοϋΰα φανταβίας, αίς το μη 
μάχεΰ&αι μηδ' άντιβαίνειν άλλ' επεύ&αι κα\ εικειν 
έγκλητόν έβτι. και. μην εν γε τοις προς τους 
^Ακαδημαϊκούς άγώΰιν ο πλεΐβτος λόγος αύτίο τε 20 
Χρυβίππω καΐ Άντιπάτρω περί τίνος γέγονε; περί 
τοϋ ' μήτε πράττειν μήΟ•^ δρμάν άΰυγκαταϋ'έτως, άλλα 
πλάΰματα λέγειν καΐ κενάς υποτεθείς τους άξιοϋντας, 
οικείας φανταύίας γενομένης, εύ&ύς δρμαν μη είξαν- 
τας μηδέ βυγκατα&εμένους.' αύ&ις δέ φηΰι Χρν- 25 



3 Ιαο. δί^ηα,νίΐ; ϋη6ΐ»ηβι•υ3, Χ ηιοηβηΐθ. διιρρίβηοΐυηι 
νϊά. %αΟ•' είμκρμέί'ην, [ηώς ε^οϋμεν κιτίαν ίϊναι την 
ειμαρμένη ν] των ανγ'Λατα&έοων 11 δίΐΐιηδ,δίυδ: προσ- 
πίπτοντας 12 δει ΛΫ: δη 



ΌΕ δΤΟΙΟΟΕϋΜ ΕΕΡϋαΝΑΝΤΠδ. 279 

(5ίΛΛος ^καΐ τον θ'εόν φευδεΐς έμποίεΐν φανταβίας 
καΐ τον βοφόν, ον ΰνγκοαατίϋ'εμένων ονδ' είκόντων Β 
δεομενονς ημών, άλλα Λραττόντων μόνον καΐ δρμών- 
των έπΙ το φαινόμενον ημάς δε φαύλους δντα? 

5 νπ άΰ&ενείας 6νγκατατί%•ε6%•αι ταΐς τοιανταις φαντα- 
βίαΐζ.' η δε τούτων των λόγων ταραχή καϊ δια- 
φορά Λροζ αντονς ον πάνν δνΰΟεώρητός εΰτιν, 
6 γαρ ον δεόμενοζ 6νγκατατι0•εμίνων άλλα ηρατ- 
τόντων μόνον, οΐζ ένδίδωβι τάς φανταβιας, είτε 

10 ϋ•εοξ είτε βοφόζ, οίδεν οτι Λρος το ηράττευν άρκοϋβιν 
αι φανταΰίαί και ηαρέλκονΰιν αί ΰνγκαταΟ-εβείξ' 
ώζ εί' γε, γιγνώβκων οτι πρακτικην δρμην ον 
τΐαρίβτηβι ψανταβία δίχα ύνγκατα&έΰεως, ψενδεΐζ 
ένεργάζεται καΐ πιϋ-ανάς φανταβίας, εκών αΐτιόζ έΰτι Ο 

15 τον ηροπίητειν καϊ άμαρτάνειν άκαταλήητοΐζ βνγκατα- 
τιΟ'εμενονζ. 

12 ου] οΙθΙ. β 15 Ρα880•\ν^ϊιΐ3 : προοπίητειν 



*ΣΤΝΟΨΙΣ 

ΤΟΤ ΟΤΙ ΠΑΡΑΔΟΞΟΤΕΡΑ ΟΙ ΣΤί^ΙΚΟΙ 
Τί^Ν ΠΟΙΗΤίΙΝ ΛΕΓΟΤΣΙΝ. 



Β 1. Ό Πινδάρου Καινενς εν&νναν ντίεΐχεν, άπι- 
^άνοξ αρρηκτοζ βίδήρω καΐ α^αΟ-ή^ τ^ο <3&>μ,α τίλαβΰό- 5 
μενοζ, είτα καταδνς άτρωτος νηο γην ^ΰχίΰκζ όρϋ-ώ 
ποδΙ γάν' 6 δε Στωικός Ααπί&ης, ώύπερ «ξ αδα- 
μαντίνης νλης ντί αυτών της απα%•είας κεχαλκευ- 
μένος, ουκ ατροιτός εβτιν ούδ' ανοΰος ούδ' άναλγής, 
άφοβος δε μένει καΙ αλνπος καΐ αήττητος καΐ άβίαύτος, ίο 
τιτρωβκόμενος αλγών βτρεβλούμενος, εν καταβκα- 
φαΐς ηατρίδος εν πά&εΰι τοιούτοις. καΐ 6 μεν 
Πινδάρου Καινευς βαλλόμενος ου τιτρώϋκεται, 6 
δε τών Στωικών ΰοφυς έγκλειόμενος ου κωλΰθταί. 

Ε καΐ κατακρημνιξόμενος ουκ αναγκάζεται και ΰτρε- ΐ5 
βλούμενος ου βασανίζεται καΐ πηρούμενος ου βλά- 
πτεται και πίητων εν τω τιαλαίειν αήττητος έβτι 
καΐ περιτειχιζόμενος άπολιόρκητος καΐ πωλούμενος 
υπό τών πολεμίων άνάλωτος' ούδεν τών πλοίων 
διαφέρων^ οις έπιγεγραπται μεν Ενπλοια καΐ Πρό- 20 
νοια βωζουΰα και Θεραπεία, χειμάζεται δε και 
βυντρίβεται και ανατρέπεται. 
6 ο£. ΒοΓ^Ιί. 1 ρ. 437 



8ΤΟΙ0Ο8 ΑΒδϋΚΟΙΟΕΑ ΡΟΕΤΙδ ΌΙΟΕΚΕ. 281 

2. Ό Ενριτΐίδον Ίόλαοξ εξ ά8ρανονζ και παρήλι- 
κος ενχΐ] τινι νέος και ίβχνρος έπΙ την μάχην αφνω 
γέγονεν ό ^£ των Στωικών 6οφ6ς χ&ες μεν ^ν Γ 
αΐβχιΰτος αμα καΐ κάκιΰτοζ, τήμερον δ' αφνω μετα- 
£ βεβληκεν εις άρετην καΐ γέγονεν εκ ρνββον καΐ 
ώχροϋ καΐ κατ Αίΰχνλον 

'ί'ξ οβφναλγονζ κώδννοΰτίάδοζ λνγροϋ 
γε'ροντος' 

ευπρεπής &εοείδής καλλίμορφος. 

10 3. ΚαΙ τοϋ 'Οδνββέως ή '^ϋ^ηνά την ρνΰΰό- 1058 
τητα καΐ φαλακρότητα καΐ άμορφίαν άφι^ρηκεν^ όπως 
ψανείη καλός' ό (Ϊ£ τούτων βοφός, ουκ άπολειποι^ΓΟ^ 
το βώμα τον γηρως αλλά καΐ προ6επιΰ•έντος καΙ 
προΰεπιχώβαντος, μένων κυρτός, αν οντω τνχτ], 

15 νωδος ετερόφ&αλμος , οντ' α/β'^^ρό^ οϋτε δνβμορφος 
οντε κακοπρόΰωπός έβτι,ν. 6 γαρ Στωικός έρως, 
ώβπερ οι κάν&αροι λέγονται το μεν μνρον άπολείπειν 
τά δε δνΰώδη διώκειν, οϋτω τοις αιΰχίΰτοις καΐ 
άμορφοτάτοις ομιλών, όταν εις ενμορφίαν καΐ κάλλος 

20 νπό βοφίας μεταβάλωΰιν , αποτρέπεται. 

4. Ό παρά τοις 2^τωικοι? κάκιβτος, αν οντω 
τνχτ] πρωί, δείλης αριβτος' και καταδαρ&ων έμπληκτος Β 
καΐ άμα&ης καΐ άδικος καΐ άκόλαΰτος και ναι μά 
ζΐία δοϋλος καΐ πένης και άπορος ανϋημερόν άνί- 

1 Ιόλαος] οί. ΕαΓ. Ηβιαοΐΐά. 851 4 αί'σχιατοζ λΥ: 

εχΟΊΟτος 7 Νίΐηοΐί. ρ. 108 Λ. ΟιιβΙ)ηθΓΐΐ8: ν,αΐ όδννοΰπάδος 
10 βί'. Ηοιη. π 172. 'ψ 156 12 πΐίΐΐίιη άπολιπόντος 1.3 άλλα 
■χαί τι? 14 πςοαεπιτα&ίντος καΐ η^υοΐτΐίχωϋ&ΐντος λΥ" 

17 *: άπολιπείν 



282 8ΤΟΙ0Οδ ΑΒδυΚϋΙΟΒΑ Ρ0ΕΤΙ8 ϋΙΟΕΕΕ. 

ϋτατκί καΐ βαβυλευς και πλονβως χαΐ όλβιος γεγονώζ, 
βώφρων τε καΐ δίκαιοζ καΐ βέβαιος και άδόί,αΰτοξ' 
ον γενεια φνβας ονδ' ηβην εν βώματι νεω και 
άτίαλορ, άλλ' εν άβ&ενεΐ και ατίαλί] ψυχΐ] καΐ άνάνδρω 
και άβεβαίω νουν τελειον, ίίκραν φρόνηΰιν, ίβόΟ•εον 5 
διάΘ•εαιν, άδόΐαβτον επιβτήμην και άμετάπτωτον ε^,ιν 
έβγ^ηκώς, ονδεν ενδονβης πρότερον αντω της μοχθη- 
ρίας, άλλ' έ^αίφν7]ς^ ολίγον δεω είηεΐν, ηρως τις 
Ο η δαίμων η θ-εός εκ θηρίων τοϋ κακίβτον γενόμενος. 
εκ της Στοάς γαρ λαβόντα την άρετην εβτιν ειπείν ίο 

' ενξ,αι τί βονλει, πάντα 6οι γενηβεταν' 

πλοντον φέρει, βαβιλείαν έχει, τνχην δίδωβιν, ευτίό- 
τμους ποιεί καΐ άπροϋδεεΐς καΐ αυτάρκεις, μίαν ΟίκοΟ-ίν 
δραγ^μην ουκ έχοντας. 

5. Ό μεν γαρ ποιητικός μϋθος το κατά λόγον ΐ5 
φυλάττων ούδαμοϋ προλείπει τον Ήρακλέα των 
άΐ'α^^καΐίον δεόμενον, άλλ' ωΰπερ εκ πληγής επιρρεΐ 
αύτω και τοις βυνοΰβιν' 6 δε την Στωικην λαβών 

'Ό'Αμάλθειαν πλούβιος μεν γέγονεν, ερανίζεται δε 
τροφήν παρ ετέρων και βαβιλευς μέν έ<5τι μιΰ&οϋ 20 
^' αναλύει βυλλογιϋμούς' και πάντα μεν έχει μόνος 
ένοίκιον δ\ τελεί και άλφιτ ώνεΐται, πολλάκις δα- 
νειζόμενος η μεταιτών παρά των ούδεν εχόντων. 

6. ΚαΙ ό μεν 'Ι&ακηβίων βαΰιλεϋς προβαιτεΐ 
λαν&άνειν δς έβτι βουλόμενος και ποιών εαυτόν ως 25 
μάλιβτα '^πτωχω λενγαλέω έναλίγκιον' ό ά' εκ της 

11 ίν'ξ,' εί' τι βουλει ΜθϊηεΗυδ. ΐνξαί' τί βονλει; ΜάΑ- 
νί§ΐυ8. Νοη ορυβ. ϋί. Κοοίί. 3 ρ. 160 26 Ηοηι, π 273 



8ΤΟΙ0Ο8 ΑΒδϋΕϋΙΟΕΑ Ρ0ΕΤ18 ϋΙΟΕΚΕ. 283 

Στοάς βοών μέγα καΐ κεκραγώς ^ εγώ μόνοζ είμΙ 
βαΰίλενς, εγώ μόνος είμΙ 'πλονύιος' δραται Λολλάκις 
ετί άλλοτρίαίς ϋ-νραις λέγων 

"^ δος χλαΓί'αΐ' Ίτίπώνακτν' κάρτα γαρ ριγώ 

κ«ι βαμβακνζω.' Ε 

4 ΒβΓ^Ιί. 2 ρ. 409. Κοοίί. 3 ρ. 571 



ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΚΟΙΝί^Ν ΕΝΝΟΙΩΝ ΠΡΟΣ 
ΤΟΤΣ ΣΤΩΙΚΟΤΣ. 



Γ 1. ΑΑΜΠΡΙΑΣ. Σοϊ μεν εικός, ω ζίιαδονμενε, 
μη πάνν μέλειν , εί' τινί δοκείτε παρά τάζ κοινάς 
φιλοβοφείν εννοίας" ομολογοϋντί γε καΐ των αιβ&ή- & 
ύεων περίφρονείν , άφ' ων ΰχεδον αί ηλεΐΰται 
γεγόναύιν έννοιαι^ την γε περί τά φαινόμενα πίΰτιν 
εδραν έχονβαι και άβφάλειαν. έμε δε πολλής, ώς 
γ εμαντω φαίνομαι, καΐ άτοπον μεότόν ηκοντα 
105^ ταραχής είτε τιΰι λόγοις είτ' επωδαΐς εί'τ άλλον ίο 
έπίβταΰαι τρόπον παρηγορίας ουκ άν φΟ-άνοις 
ίατρενων οντω βοι διαβέοειβμαι και γέγονα μετέ- 
ωρος νπο Στωικών ανδρών, τά μεν άλλα βελτίύτων 
καΐ νη Αία βννήϋ'ων καΐ φίλων, πικρώς ό' άγαν 
έγκειμένων τι] Ακαδημία καΐ άπεχΟ^ώς" οϊ γε προς ΐ5 
μικρά καΐ μετ αίδονς τά παρ" εμοϋ λεχΟ•έντα 
ΰεμνώς, ου γάρ •ψεύδομαι, ον πράως γιτιάβαντο ' τονς 
δε πρεύβντέρονς μετ όργης ύοφιΰτάς και λνμεώνας 
των εν φιλοβοφία δογμάτων οδω βαδιζόντων και 

3 ΑΑΜΠΡΙΑΣ &ί ρααίο ροκί ζΙΙΑ^ΟΤΜΕΝΟΣ άβ&ηηί 
ϊη ΙΛί'ϊδ η ον πράως] και πράως λΥ ρναβίβΓ ηβοεβδϋαίβηι. 
νϊ(ί. 8^Iηι). 19 δογμάτων — καΐ ανατροπέας *: και δογ- 
μάτων — ανατροπείς 



ΌΕ ΟΟΜΜϋΚΙΒϋδ Κ0ΤΙΤΙΙ8. 285 

ανατροπέας καΐ πολλά τούτων άτοπώτερα λέγοντεξ Β 
ααί νομίζοντεξ τέλοξ επί'τάς εννοίαξ ερρνηααν, ώζ 
δη Τίνα βνγχνβιν και άναδαβμον ανταΐς επάγοντας 
τους εκ της Ακαδημίας, είτα τυς είπεν αυτών ώς 
5 ουκ άπο τύχης αλλ' εκ προνοίας &εών νομίζοι μετ 
^Αρκεβίλαον καΐ προ Καρνεάδου γεγονέναι Χρύΰιππον^ 
ών δ μεν νπήρ^ε της εις την ΰννη&είαν νβρεως καΐ 
παρανομίας δ ί' ην&ηΰε μάλιβτα των Ακαδημαϊκών. 
Χρνβ ίππος ονν εν μέΰω γενόμενος, ταΐς προς Αρκε- 
τό (ΐί,'λαον άντιγραφαΐς καΐ την Καρνεάδου δεινότητα 
ενεφρα^ε, πο?.λά μϊν τη αίβ&ήβεί κατα?απών ώβπερ 
εις πολιορκίαν βοη&ήματα, τον δε περί τάς προλη- Ο 
•ψεις καΐ τάς εννοίας τάραχον αφελών παντάπαβι 
καΐ διορ&ώβας εκάβτην καΐ δεμένος εις το οίκειον 
15 ώβτε καΐ τους αν&ις έκκρούειν τα π:ρ«}^ματα κα\ 
παραβιάζεα&αί βουλομενους μηδέν περαίνειν άλλ' 
έλέγχεβ&αί κακουργοϋντας καΐ βοφιζομενους. νπό 
τοιοΰτωΐ' εγώ λόγων διακεκανμενος εωί^εν αβεοτηρίων 
δέομαι, καΟ-άπερ τινά φλεγμονην άφαιρούντων την 
20 αποριαν της ■ψυχής. 

2. ^ΙΑ/ΙΟΤΜΕΝΟΣ. "Ομοια 7Γ()λλοΓ? ι'ΰως πε- 
πονιάς, ει ό' οΓ ποιηταί ΰε πεί&ουΰι, λέγοντες ώς 
εκ ΰ-εών προνοίας άνατροπην ^ΰχεν η παλαιά Σίπνλος 
τον Τάνταλον κολαζύντων, πείρου τοις άπο τί^ς 
2") Στοάς εταίροις, οτι καΐ Χρύϋιππον ουκ άπο τύχης Ι) 
άλλ' εκ π:ρο;Όΐα? η φύαις ί'ρ'εγκίν, άνω τά κάτω 

2 ύνομάξοντίς λΥ 7 ων] οΐην Ι! Κ ί> γονν Μ ΙΊ 

14 ϋιαρ&ρωαας ΛΥ 16 ανγκρονΗν λΥ 17 ^λ^γχκ^^>αι Κ: 

ίλ(γχία&ί<ί βον}.οιιίνονς 18 ΰβΐΰζηρίων ϋοΙ)θΙιΐ8: αβΐαττΊρων 



286 ϋΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒΟδ Ν0ΤΙΤ1Ι8. 

καΐ τονμτΐαλιν άνατρεψαι δεομενη τον βίον ως ου 
γέγονε προς τοντο των όντων ουδείς εύφυεΰτερος^ 
άλλ' ωΰτΐερ 6 Κάτων έλεγε τίρο Καίσαρος εκείνου 
μηόενα νήφοντα μηδέ φρονοϋντα επί ύυγχύβεί της 
πολιτείας τοις δημοβίοις προ0ελθ•ειν πράγμαβιν, 5 
οϋτως εμοί δοκεΐ μετά πλείΰτης επιμελείας καΐ 
δεινότητας ούτος 6 άνήρ άνατρεπειν και καταβάλλειν 
την ΰυνή&ειαν , ώς ένιαχοϋ και αντοί μαρτυροϋΰιν 
οι τον άνδρα βεμνύνοντες, όταν αύτώ περί του 

Ε ψευδομε'νου μάχωνται. το γάρ, ώ άριύτε, ΰνμπεπλεγ- ίο 
μενον τι δι αντικείμενων μη φάναι φεϋδος εύπόρως 
είναι, λόγους δε πάλιν αΰ φάναι τινάς άληΰ'η τα 
λήμματα καΐ τάς άγωγάς υγιείς έχοντας έτι και τα 
αντικείμενα των ύυμπεραΰμάτων έχειν άλη^ή, ποίαν 
έννοιαν αποδείξεως η τίνα πίΰτεως ουκ ανατρέπει ΐ5 
πρόλη-φιν; τον μεν γε πολύποδα φαΰι τάς πλεκτάνας 
αύτοϋ περιβιβρώΰκειν ώρα χειμώνος, ή δε Χρυβίππου 
διαλεκτική τά κυριώτατα μέρη καΐ τάς αρχάς αυτής 
άναιροϋΰα καΐ περικόπτουβα τίνα των άλλων εννοιών 
άπολέλοιπεν άνύποπτον; ου γάρ οίον τε δήπον και ^ο 
τά εποικοδομούμενα μη βέβαια κειό^αι και πάγια, 
των πρώτων μή μενόντων απορίας δε και ταραχάς 

Γ εχόντων τηλικαύτας. άλλ' ώΰπερ οι πηλον ή κονιορ- 
τον επι τοϋ βώματος έχοντες τον άπτόμενον αυτών 

3 ττρό *: ττερί 8 ενιαχοϋ και αντοΙ ^^: ενια γυνν 

καίτοι 9 οΓ] άβΐ. Τν 10 ώ αριοτε] άορίστο^? ΐ(Κ>ηι 

ίΐ). ανμπεπλεγμίνον^ Β Ε. ανμπεπερααμένον ηυοιΐ βχΐιϊιβηΐ} 
1ϊΙ)ή (ΐΘΐ6ηθΓΘ8 ίιιβίυι- Οϊβββηυδ 13 ϊ'τι] είτα ΚΗ.<ηιιΐ8 

17 *: αυτοϋ 18 αυτής ΟυβΙ)ηβι•υδ: αντής 20 οΐόν τε 
ΤιΐΓηβΐ3α8: οίονται 21 μη] ΑβΙ. β. μη ον? 



ΰΕ ΟΟΜΜυΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 287 

καΐ προβαναχρωνννμενον ον κινεΐν άλλα προβ- 
βάλλειν το τραχϋνον δοκοϋβίν' όντως ενίοι τονξ 
Ακαδημαϊκούς αίτιωνται και νομ,ίζονύί τάς αιτίας 
Λαρεγ^ειν ων άναπεπληβμενονς άποδεικννονβιν 
ό αντονς• επεί τάς γε κοινάς εννοίας τίνες μάλλον ΐΟβΟ 
διαβτρεφονβιν; ει δε βονλει, το κατηγορεΐν εκείνων 
αφέντες, ύπερ ων εγκαλοϋΰιν ήμΐν άπολογηβώμε&α. 
3. ΑΑΜΠΡ. Έγώ μοι δοκώ τημερον, ω Αιαδον- 
μενε, ποικίλος τις άν&ρωπος γεγονέναι καΐ παντο- 
ίο δαπός' άρτι μεν γαρ απολογίας δεόμενος προΰ^ειν 
ταπεινός και τε&ορνβημένος' νϋν δε μεταβάλλομαι 
προς την κατηγορίαν και βονλομαι άπολανβαι της 
αμύνης, ελεγχόμενους εις ταντον τους άνδρας έπιδών, 
το παρά τάς ίνι/οιαρ και τάς προλήψεις τάς κοινάς 
ΐδ φιλοΰοφειν, αφ' ών μάλιΰτα την αϊρεβιν, ωβπερ 
επί των άνα ** δοκονβι, καΐ μόνην ομολογεΐν ττ] 
φνβει λεγονΰιν. 

ΑΙΑΑΟΤΜ. 'Άρ ονν επί τά κοινά πρώτα καΐ Β 
περιβόητα βαδιβτέον, ά δη παράδοξα και αύτοι μετ 
20 ευκολίας δεχόμενοι την ατοττί-αν έπονομάζονβι, .τους 
μόνους βαβιλεΐς καΐ μόνους πλονβίονς καϊ καλούς 
αυτών καΐ πολίτας και δικαβτάς μόνονς\ η ταυτί 
μεν εις την τών εώλων καϊ -ψυχρών άγοράν βονλει 
παρώμεν, εν δε τοις ώς έ'νι μάλιΰτα πραγματικοΐς 



2 ΐνιοι] εκείνοι 80. οι Στωϊ-Λοί '^ 5 αυτούς *: αντονς 
ϊΐ). γε Αηοη7ΐηυ8: τε 14 το Κ: τω 10 3 Β 7 Ε. ΡΌγΙ:. 
δυριιΙθηοΙυΐΒ ωαπερ επΙ τών άναδειγμάτων αεμνύνειν δο-κονοι. 
Ο-ϊβίθππδ δΐιρρίβί; ωαπεζ εκ πηγών άναλαμβάνειν δον,ονα 
22 αντών^ είναι Κ 



288 ΟΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΙ18. 

καΐ μετά (?π;ου^•^5 λεγομενοις ΛΟίηβώμεϋ^α τον λόγου 
τον έζεταΰμόν, 

ΑΑΜΠΡ. ΈμοΙ γοϋν ηδιον οντως' των γάρ 
προς εκείνα γενομένων έλεγχων τις ουκ ηδη διά- 
πλεώς έβτιν; » 

Ο 4. ΑΙΑΑΟΤΜ. "Ηδη τοίννν αντο τοί5το ΰκότιεί 
Λρώτον^ ει κατά τάς κοινάξ εύτιν εννοίας ομολογεΐν 
τι] φνβει τους τά κατά ψνβιν αδιάφορα νομίζοντας^ 
κα& μή&' νγίειαν μήτ ενε^ίαν μήτε κάλλος μήτ 
ίΰγνν ηγουμένους αιρετά μηδ^ ωφέλιμα μηδέ λυύί- ίο 
τέλι} μηδέ ϋυμπληρωτικά της κατά φΰΰιν τελειότητας" 
μήτε τάναντία φευκτά και βλαβερά, πηρώβεις άλγη- 
δόνας αί'βχη νόΰους' ων αντοι λέγουβι, προς α μεν 
άλλοτριοϋν προς α δ^ οίκειοϋν ημάς την φύΰιν' ευ 
μάλα καΐ τούτου παρά την κοινήν έννοιαν δντος, ΐ5 
οίκειοϋν προς τά μη Συμφέροντα μηδ' άγα&ά την 
φύοιν και άλλοτριοϋν προς τά μη κακά μηδέ βλά- 
πτοντα' καϊ ο μείζον έβτιν, οίκειοϋν έπΙ τοβοϋτο 

Τ) καϊ άλλοτριοϋν, ώβτε των μεν μη τυγχάνοντας τοΓ^ 
(5ε περιπίπτοντας, ευλόγως έ^άγειν τοϋ ζην εαυτούς 20 
καΐ τον βίον άπολέγεο&αι. 

δ. Νομίζω δ' εγώ κάκεΐνο παρά την έννοιαν 
λέγεβ&αι, το την μεν φύβιν αυτήν άδιάφορον είναι 
το δ\ τι] φύβει ομολογεΐν άγαΟ•όν μέγιβτον. ούδε 
γάρ τω νόμω κατακολου&εΐν άβτεΐον ούδε τω λόγω 25 
πεί&εΰ&αι βπουδαΐον , ει μη βπουδαΐος εί'η καϊ 
άβτεΐος υ νόμος καϊ 6 λόγος, καϊ τοϋτο μεν έλαττον 

9 *: νγείαν 24 μ,έγιατον ΤυηΐΘΐιαδ: μέτεατιν 25 τω 
— τώ 1 το — το ^ \\ί. άατειον Κ. 



ϋΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 289 

ει δε, ώζ Χρνύι,ππος εν τω πρώτω περί τοϋ Προ- Ε 
τρεπεΰ&αι, γεγραφεν, εν τω κατ άρετην βίονν μόνον 
ε6τΙ το ενδαιμόνως, των άλλων, φηβίν, ονδεν όντων 
Λροζ ήμκζ ονδ' είζ τοντο ύννεργονντων' ον μόνον 

δ ουκ εΰτιν αδιάφορος η φνύις, άλλ' άνόητοξ καΐ 
άπόπληχτοξ , οίκειοϋύα ήμάζ ηροζ τα μηδέν ηρος 
ήμαζ' άνόητοί δε καΐ ήμεΐξ ενδαιμονίαν ηγούμενοι 
το ττι φνΰει δμολογεΐν άγονδτ^ ττροζ τα μηδέν ύννερ- 
γονντα ττρό^ ενδαιμονίαν. καίτοι τί μάλλον έΰτι 

10 κατά την κοινην εννοιαν η κα&άπερ τα αιρετά τΐρος 
το ώφελίμως, οντω τά κατά φνβιν ηροξ το ζην 
κατά φύΰιν; οι δ' ονχ οντω λέγονβιν, αλλά το ζην 
κατά φνβιν τέλος είναι τιθέμενοι τά κατά φνβιν Γ 
αδιάφορα είναι νομίζονβιν. 

15 β. Ονχ ήττον δε τούτον παρά την κοινών εννοιάν 
έΰτι το εννονν καΐ φρόνιμον άνδρα ηροξ τά ί'βα 
των άγα&ών μ^} έτίίβης εχειν, άλλα τά μίν εν μηδενι 
λόγω τί&ε6&αι, των δ' ένεκα πάν ότιονν αν νπο- 
μεΐναι και παΟ'ίίν, μηδέν αλλήλων μικρότητι και 

20 μεγέ%ει διαφερόντων ταύττο ^£ λεγονύιν αυτοί πον τω 
** το ΰωφρόνως δνβ&ανατώΰαν άποτρίψαβ&αι πρε- 
ΰβντιν' ομοίως γάρ αμφότεροι κατορΟ^οϋδιν. άλΑ«1061 
δι εκείνα μεν ως λαμπρά και μεγάλα καν άπο- 
ϋ•άνοιεν επι τούτοις δε βεμνύνειν εαντον αίΰχύνη 

10 κα&άπερ τά ωφέλιμα είναι αίρετέα προς τό ώφελίμως, 
οντω οβϋ. λν 20 αύτοί πον τω ** δΟΐΐρβΐ: αντοί• τούτω 
¥οτί. Βΐιρρίβηάαιη οπιη ΜαοΙνί^ϊο (νΐοΐ. ρ. ίΟΆ8 ί'.) Ιιυηο ίη 
ηιοοίαιη τω [ΰωφρόνως -ϋαλής νεανίδος άποαχέαϋ•<χι\ τή 
σωφρόνως οβί. ίΐυΐ; ΐία τω Ικατορ&ώματι τω μεγίστω] το 
σωφρόνως 'οβίί.. 

ΡΙιιίαΓοΗϊ ΜοΓοΗ». Υοΐ. VI. 1 '■' 



290 ϋΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0Τ1ΤΙΙ8. 

και γελως. λέγει δε καΐ ΧρύύιτΐΛΟζ εν τω περί τον 
^ιος ύνγγράμματί και τω τρίτω ηερί Θεών ^φνχρον 
είναι και ίχτοπον καΐ άλλότριον τά τοιαύτα των απ 
άρετηξ βνμβαινόντων έπαινεΐν, δτι δήγμα μνίας 
ανδρείως νπέμεινε και δνΰ^ανατώβηξ γραος άπεΰχετο & 
Οωφρόνως.' άρ' ονν παρά την κοινήν φιλοβοφονβιν 
εννοιαν, ας αίΰχννονται πράξεις έπαινεΐν, μηδέν 
τούτων κάλλιον δμολογούντες; πού γαρ αίρετον η 
πώς άποδεκτόν , ο μήτ επαινεΐν μήτε ^ανμάζειν 
Β άξιον έΰτιν, άλλα και τονς έπαινούντας η &ανμά- ίο 
ξοντα^ άτόπονς και -ψυχρούς νομίζονΰιν; 

7. "Ετι δΐ μάλλον, οίμαι, φανεΐταί 6οι παρά την 
κοινήν εννοιαν, ει τών μεγίύτων άγα&ών δ φρόνι- 
μος μήτ απόντων μήτ ει πάρεΰτιν αντω φροντίζοι, 
άλλ' οΙός δβτιν εν τοΓ^ άδιαφόροις και τή περί ταύτα ΐ5 
πραγματεία και οικονομία, τοιούτος αν καν τούτοις 
εί'η. πάντες γάρ δήπον&εν 

^ενρνεδοϋς οβοι καρπδν αίννμε&α χ&ονός,' 

ου μεν και παρόντος ονηβίς εβτι και μή παρόντος 
ωΰπερ ένδεια καΐ ορε^ις, αίρετον και άγαΟ^δν και 20 
ώφέλιμον νοοΰμίΐ^' ί'φ' ω ί' ονδεν αν τις πρα- 
γματενβαιτο μή παιδιάς ένεκεν μηδέ ραβτώνης, τουτ' 
Ο άδιάφορον. άλλω γάρ ονδενι τον φιλοπόνον τον 
κενόβπονδον άφορίζομεν εν τοις εργοις 'όντα πολλάκις, 

9 αηόδΒκτον Β Ε 14 τίάρεατιν αντω φροντίξοι Μαά- 
νΐςίαΒ: πάρειαιν αντω φροντίξων 16 αν] άβΐ. Κ&8ΐηυ8. αν"} 
18 ΗβΓ^Ιί. •ό ρ. 388 ' ίΐ3. Ρΐαί,ο ΡΐΌία^. ρ. 345 ο : ενρνέδονς 
\\). αΐννμε&α Χ θχ ρ. 1.: 4— 5 Β 4Ε με&α 22 ει μή τται- 
διας γε ένεκεν η ραατωνης Κ 



ϋΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋβ Ν0Τ1ΤΙΙ3. 291 

η τω τον μεν εις ανωφελή πονεΐν καΐ άδιαφόρωξ, 
τον δ' ενεκά τον των βνμφερόντων καΐ λνβιτελών. 
αλλ' ούτοι γε τουναντίον 6 γαρ βοφόζ αντοΐς και 
φρόνιμος εν τίολλαΐζ καταλήφεοι καΐ ^ί/ϊ^'μαι^ κατα- 

5 λήψεων γεγονώς ολίγας προς αυτόν ηγεοταΐ' των τ 
άλλων ον πεφροντικώς ονδ^ ίλαττον εχειν ονδε 
πλέον οί'εται, μνημονενων οτι πε'ρνΰί κατάληψίν 
έλαβε πταρννμενον Δίωνος η ΰφαιρίζοντος Θεωνος. 
καίτοι παβα κατάληφις εν τω βοφω καΐ μνήμη το 

10 άΰφαλες εχονΰα καΐ βέβαιον ενϋ"ύς εβτιν επιβτήμη Ό 
καΐ άγα&όν μέγα καΐ μεγιΰτον. άρ' ονν ομοίως 
ν^^ΐίΐα^ επιλειπονΰης, αίβϋ-ητηρίον κάμνοντος, ονΰίας 
άπολλυμενης, άφρόντιΰτός έβτι καΐ προς αυτόν ονδ\ν 
ηγούμενος τούτων ό ύοφός' ή ^νοΰών μεν ίατροΐς 

15 τελεί μιβ&ούς χρημάτων δ' ένεκα προς Αενκωνα 
πλεΐ τον εν Βοΰπόρω δννάΰτην καΐ προς ^Ιδάν^νρβον 
αποδημεί τον Σκν&ην' ως φηβι Χρνΰιππος, των ί' 
αίδ&ήβεων εβτιν ας α:Λο/3αλών ονδε ζην νπομε'νει; 
πώς ονν ονχ δμολογοϋβι παρά τάς ενι/οία^ φιλούο- 

20 φεΐν, επΙ τοις άδιαφόροις τοθαντα πραγματενόμενοι 
και ΰπονδάζοντες, άγα&ών δε μεγάλων καΐ παρόντων 
και μη παρόντων άδιαφόρως έχοντες; 

8. Άλλα κάκεΐνο παρά τάς κοινάς έννοιας εβτίν, Ε 
αν&ρωπον οντά μη χαίρειν εκ των μεγίβτων κακών 

25 έν τοις μεγίΰτοις «^όι'ΟόΓ^ γενόμενον' τοντο δΐ 
πέπον^εν δ τούτων βοφός. έκ γάρ της άκρας 
κακίας μεταβαλων εις την άκραν άρετήν και τον 

1 τιαΐ αδιάφορα Μ 12 *: υγείας ίΐ). κάμ,νοντος *: 

καμόντος ■ 16 Ιδάνουροον Ε. Ινδά&νςΰον Β 

19* 



292 ΟΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0Τ1Τ1Ι8. 

άΰ-λιώτατον βίον διαφυγών αμκ καΐ κτηύάμενοζ τον 
μακαριώτατον ούδεν επίδηλον είζ χαράν εβχεν ούδ' 
επηρεν αυτόν ούδ^ εκίνηύεν η τοΰαύτη μεταβολή, 
κακοδαιμονίας άπαλλαγέντα καΐ μοχ%Ύΐρίας άπάΰης, 

Γ είζ δ' άβφαλή τίνα και βεβαίαν παντέλειαν άγαΟ^ων 5 
έί,ικόμενον. ετι παρά την εννοιάν έβτιν αγα&ών 
μεν είναι μέγιΰτον το άμετάτίτωτον εν ταΐξ κρίβεύι 
και βέβαιον, μη δεΐΰ&αι δε τούτου τον επ άκρον 
ηροκόητοντα μηδέ φροντίζειν παραγενομένου' πολλά- 
κΐξ δε μηδέ τον δάκτυλον προτεΐναι ταύτης γ" ίο 
ένεκα της ασφαλείας καΐ βεβαιότητος, ην τελειον 
άγα&ον καΐ μέγα νομίζουΰιν. ου μόνον ούν ταϋτα 
λέγουβιν οι άνδρες, άλλα κάκεΐνα προς τούτοις, οτι 
1062^άγα^όν 6 χρόνος ουκ αύί,ει προβγιγνόμενος, αλλά, 
καν άκαρές τις ώρας γένηται φρόνιμος, ούδενΐ προς ΐ5 
ενδαιμονίαν ά7ίολειφ%•ή6εται τον τον αιώνα χρο- 
μένου τϊ] άρετί] κα\ μακάριων εν αυτί] καταβιοϋντος." 
ταϋτα ά' ούτω νεανικώς άπιΰχυριΰάμενοι πάλιν 
^ ουδέν είναι φαβιν αρετής όφελος όλιγοχρονίου' τί 
γάρ, αν μέλλοντι ναυαγειν εύ&ύς η κατακρημνίζεΰϋ-αι 2ο 
φρόνηΰις επιγένηται; τί δ' άν 6 Αίχας, υπό του 
Ηρακλέους άποΰφενδονώμενος, εις άρετ'ί^ν εκ κακίας 
μεταβάλ^',' ταϋτ ούν ου μόνον παρά τάς κοινάς 
εννοίας έΰτι φιλοΰοφούντων αλλά καΐ τάς ι'^ια^ 
κυκώντων , ει το βραχύν χρόνον κτήΰαβ&αι την 25 

Β άρετήν ούδεν άπολείπεΰϋ-αι της άκρας ευδαιμονίας 
άμα και μηδενός όλως ά^ιον νομίξουΰι. 

Ο ίτι] οηι. ΒΕ 15 ονδενι] οΰδεν βΕ8ΐηιΐ9 



ΌΕ εΟΜΜϋΝΙΒϋβ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 293 

9. Τοντο δ' ονκ αν μάλιβτα %^ανμά6αΐξ αυτών, 
άλλ' οτί, τήζ άρετήξ καΐ τήζ ευδαιμονίας Λαραγιγνο- 
μενης, πολλάκις ούδ^ αίβ&άνεύ&αι τον κτηΰάμενον 
οί'ονται, διαλεληΰ^εναι ά' αύτόν^ οτι μικρώ πρόβΰ'εν 
5 άϋ'λιώτατος ων καΧ άφρονεβτατος νϋν ομοϋ φρόνι- 
μος και μακάριος γε'γονεν. ου γαρ μόνον έχοντα 
τίνα τήν φρόνηβιν τοϋτο μόνον μη φρονεΐν οτι 
φρονεί μηδέ γιγνώβκειν ότι το άγνοεΐν διαπέφευγεν 
εύτράπελόν έβτιν' άλλα καΐ όλως ώς είτίεΐν τάγα%•όν 

10 άρρετάς τΐοιοϋΰι καΐ άμαυρόν, ει μηδ' αίβ&ηΰιν 
αυτοϋ τίοιεΐ παραγενόμενον. φύβει γαρ άνεηαί- Ο 
βϋ-ητον ουκ εΰτι κατ αύτούς' αλλά κσΧ λέγει διαρ- 
ρήδην Χρύΰιητΐος εν τοΓ^ περί Τέλους αίΰ&ητόν 
είναι τάγα&όν' ώς δ' οΊ'εται, καΐ άποδείκνυβι. 

15 λείπεται τοίνυν άβ&ενεία καϊ μικρότητι διαφεύγειν 
αυτό την αΐ'ΰ&ηύιν, οπόταν παρόν άγνοήται καϊ δια- 
λανϋ'άνγι τους έχοντας, έτι τοίνυν άτοπον μέν έΰτι 
την των άτρέμα λευκών καϊ μέΰως αί6&ανομέν7]ν 
όψιν εκφεύγειν τα επ άκρον λευκά καΧ την τα 

20 μαλακώς καΧ άνειμένως ϋ'ερμά καταλαμβάνουβαν 
άφήν άναιΰΟ'ητεΐν τών ύφόδρα θερμών άτοπώτερον 
δέ, εί' τις το κοινώς κατά φύβιν, οΊόν έΰτιν υγίεια 
καΧ ευεξία., καταλαμβάνων , την άρετήν αγνοεί 
παροϋΰαν, ην μάλιβτα καΧ άκρως κατά φΰβιν 

25 είναι τίϋ-ενται. πώς γαρ ου παρά τ'^ν έννοιάν Ό 
έβτιν νγιείας καΧ νόβου διαφοράν καταλαμβάνειν, 

9 ώς ΚαβίΌυδ ΐΐ). *: το άγα&ον 11 *: αντοϋ 

ι\). ιηα,Ηιη πκραγίγνόμενον οί. Ιϊη. 2 18 ϋυβΙ)ηβηΐ8: μέαων 
22 τά 'Λ0ΐνώς? ΪΙ). *: νγΐία 



294 Γ>Ε ΟΟΜΜϋΝΙΒυδ Ν0Τ1Τ1Ι8. 

φρονήΰεως όε μή καταλαμβάνειν καΐ άφροΰννης^ 
αλλά την μεν άπηλλαγμενην οί'εβ&αί παρεΐναί, την 
δε κεκτημενον άγνοεΐν οτι πάρεβτιν; επεί δ^ εκ της 
ακραζ προκοπής μεταβάλλονβιν εις ενδαυμονίαν και 
άρετήν, δνειν ανάγκη &άτερον, η την προκοπι^ν 5 
κακίαν μη είναι μηδέ κακοδαιμονίαν, η την αρετην 
της κακίας μη πολλώ παραλλάττειν μηδέ της κακο- 
δαιμονίας την ενδαιμονίαν, άλλα μικράν και άνεπαί- 
6ϋ•ητον ίΐναί. την προς τά κακά των άγα&ών δια- 

Ε φοράν ον γάρ αν εαντονς διελάνϋ-ανον άντ εκείνων ίο 
ταντ έχοντες. 

10. "Οταν μεν ονν μηδενός έκβτήναι των μαχό- 
μενων αλλά πάν& ομολογεΐν καΐ τι&έναι &έλω6ι, 
το τονς προκόπτοντας άνοήτονς και κακούς είναι, 
το φρονίμονς και άγα&ονς γενομένους διαλαν%•άνειν ΐ5 
εαντονς, το μεγάλην διαφοράν της φρονήβεως προς 
την άφροθννην νπάρχειν ' η πού βοι δοκονβι &ανμα- 

¥ βίως εν τοις δόγμαοι την ομολογίαν βεβαιούν; ετι 
δε μάλλον εν τοις πράγμαβιν, όταν πάντας έπίβης 
κακούς και αδίκους καΐ άπίβτονς και άφρονας τους 20 
μή (?οφού? άποφαίνοντες είτα πάλιν τους μεν αυτών 
έκτρέπωνται και βδελνττωνται, τους δ' άπαντώντες 
μηδέ προΰαγορεύωΰΐ' τοις δε χρήματα πιβτενωόιν, 
άρχάξ έγχειρίξωΰιν, έκδιδωβι θυγατέρας. ταΌτα γάρ 
ει μεν παίζοντες λέγονβι, κα&είβ&ωβαν τάς όφρϋς' 25 
1063 £1 δ' από όπονδής και φιλοβοφοϋντες, παρά τάς 

1 φρονηθ8ως δε μη καταλαμβάνειν * 22 τονς 5'] άβΐ. 
"νν υΐ; βχ ρι-οχϊωο τοΓς δ' ΟΓίαιη 25 κα&είβ&ωβαν* {καϋ-έ- 
ΰ&ωααν ΛΥ): ν.ατα&ία&ωσαν 



ΌΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΠ8. 29δ 

κοίνάζ ε6τιν εννοίας -φεγείν μεν ομοίως καΐ κακίζειν 
πάντας άν&ρώπονς, χρήΰΟ-αί δε τοΐς μεν ώς μετρίοις 
τοις δ' ώς κακίβτοις' καΐ Χρνύίππον μεν νπερεκ- 
πεπληχ&αί καταγελάν δ' Άλεί,ίνον, μηδέν δε μάλλον 

5 οΐε6%•αί μηδ' ήττον αλλήλων άφραίνειν τονς άνδρας, 
'^ναί' φαβίν, 'άλλ' ωβπερ 6 τίηχνν απέχων εν %-α- 
λάτττ] της επιφανείας ονδεν ήττον πνίγεται, τοϋ 
καταδεδνκότος όργνίάς πεντακοβίας , όντως ονδ' οι 
πελάζοντες άρετη των μακράν όντων ^ττον είβιν εν 

10 κακία' καΐ κα^^άπερ οί τνψλοί τνφλοί είβι, καν ολίγον 
νότερον άναβλεπειν μελλωβίν, όντως οι προκύπτοντες, 
άχρι, ον την άρετήν άναλάβύοβιν, άνόητοί καΐ μοχθη- 
ροί δίαμενονβιν.' οτι, μεν ονν οντε τνφλοΐς έοίκαΰιν Β 
οι προκύπτοντες άλλ' ^ττον οί,νδορκονΟΐν^ οντε πνι- 

15 γομενοις άλλα νηχομενοις, καΐ ταντα πληβίον λιμενο^, 
αντοϊ διά των πραγμάτων μαρτνρονβιν. ον γάρ αν 
έχρώντο βνμβονλοις και ΰτρατηγοΐς και νομο&ε'ταις 
ωβπερ τνφλοίς χειραγωγοΐς, ονδ' αν έξήλονν έργα 
και πράξεις κα) λόγονς καΐ βίονς ενίων, ει πάντας 

20 ώβαντως πνιγομένονς νπο της άφροβννης καΐ μοχθη- 
ρίας εώρων. άφείς δε τοντο θανμαβον εκείνΐ] τονς 
άνδρας, ει μηδέ τοΐς εαντων διδάΰκονται πάρα- Ο 
δείγμαΰι προεβθαι τονς διαλελη&ότας εκείνονς 
ΰοφονς και μη βννιέντας μηδ' αίβθανομε'νονς, οτι 

25 πνιγόμενοι πεπαννται καΐ φως όρώ<7ι καΐ της κακίας 
επάνω γεγονότες άναπεπνενκαΰι. 

10 οί τνφλοϊ] ακνλα-λίς Καβηιυδ οοΠ. Οίο. άβ βη. 3, 14, 48 
12 αχρις αν ον ϊάβηι ΐΐί. άχρι *: άχρις 18 τνψΐοΐς 

Μ: τνφλοΙ 23 τονς Ε, 



296 ϋΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 

11. "Ετί παρά την εννοιάν ε6τιν ανΟ•ρωπον , ώ 
πάντα τάγα&ά πάρεβτι καΐ μηδέν ένδεΐ προζ ενδαι- 
μονίαν χαΐ το μακάριον, τοντω κα&ήκειν έί,άγειν 
εαυτόν ετι δε μάλλον, ω μηδέν άγα&ον εβτι μηδ' 
εΰται,, τα δεινά δε πάντα καΐ τά δνβχερή καΐ κακά δ 
πάρεβτι καΐ παρέβται διά τέλους, τούτω μη κα&ή- 
κευν άπολέγεβ^αι τον βίον^ αν μη τι νη ^ία των 
ϋ αδιάφορων αύτω προβγένηται. ταϋτα τοίνυν εν τ^ 
Στοά νομοΟ'ετεΐταί , καϊ πολλούζ μεν έ^άγουβι των 
ΰοφών ως αμεινον εύδαιμονοϋντας πεπαϋΰ&αι, πολ- ίο 
λούς δ\ κατέχουβι των φαύλων ώ^ κα%•ηκοντοζ 
αΰτοΓ? ζην κακοδαιμονοϋνταξ. καίτοι δ μεν βοφός 
όλβιοζ μακάριος πανευδαίμων άβφαλης ακίνδυνος, 6 
δε φαύλος καΐ ανόητος οίος ειπείν 

^γέμων κακών δη κούκέτ εβ^' οπού τεβ-η'' ΐ5 

αλλά και τούτοις μονην οίονται κα&ήκουβαν £ΐνα£ 
κάκείνοΐξ ε^αγωγην. ^είκότως δέ' φηβΐ Χρύβιππος 
* ου γάρ άγα%•οις καΐ κακοΐς δει παραμετρεΐβ&αι τον 
βίον άλλα τοΓ? κατά φύβιν καϊ παρά φύβιν.' ούτως 
άν&ρωποι 6ωζου6ΐ την βννη&ειαν και. προς τάς 20 
κοινάς εννοίας φιλούοφοϋβι. τί λέγεις-, ου δει 
(ΐκοΛειν 

Ε 'δτη τοί. εν μεγάροιβι κακόν τ άγα%^όν τε τέτυκται' 



1 ίτι* οι. ρ. 1061 ί. 1070 £. 7 τι νη άία ΤυπιβΙ)υ8: 
τινί διά 15 νίά. ρ. 1048 Γ. ΪΙ). κο-υκε'τ' Εαηρΐάβ8: καΐ 

ούκ 10 μονην Βαδϊΐββηδίδ: μόνην 20 β&άβια: άν&ρώ- 

ποις ϊ\). πρό?] κατά Κίΐ8ΐηιΐ8 23 Ηοηι. ί 392 ΐΐ). 

δη Β Ε 



ϋΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 297 

τον ΛερΙ βίον καϊ θανάτου (?κοπ;οΰ/χενοι/, ονδ' ωβπερ 
επΙ ξνγοϋ τα προξ ενδαιμονίαν καΧ κακοδαιμονίαν 
έ^ετάζειν εταξήμίκ μάλλον η ωφέλιμα άλλ' εκ των 
μήτ ώφελονντων μήτε βλαπτόντων τονξ εί βιωτέον 

5 τ) μγι τίοιεΐβ^αι λογίβμονξ; ον μέλλει τΐρος τάς 
τοιαύτας νποΟ'έβεις και άρχάξ καΟ^ηκόντως αίρεΐ6%'αί 
τε τον βίον, ώ των φενκτών ονδεν ίίπεΰτι, καΐ 
φενγειν, φ πάντα τα αιρετά πάρεβτι; καίτοι παρά- 
λογον μεν, ώ εταίρε, καΐ το φενγειν τον βίον εν 

10 μτιδενΐ κακω γενομένους" ηαραλογώτερον δέ, ει μη Γ 
τνγχάνων τις τοΰ αδιάφορου τα2/α•9•όν άφίηΰιν 
όπερ οντοι ποιοΰβι, την εΰ(ϊαί.ίΛθνί.α7^ προΐέμενοι και 
την άρετήν παροϋΰαν άν^^ ϋγιείας καΐ ολοκληρίας, 
ων ου τυγχάνονβιν. 

15 ^ ένϋ•^ αύτε Γλανκω Κρονίδης φρένας έξέλετο Ζεύς,' 

δτι χρύΰεια χαλκείων, εκατόμβοια έννεαβοίων έμελλε 
δίαμείίΙ>εβ&αι. καίτοι τα μεν χάλκεα των οπλών 
ούχ ήττον ή τα χρυβα παρείχε χρείαν μαχομένοις, 
ευπρέπεια δε βώματος καΐ υγίεια τοις Στωικοις οϋτε 
20 χρείαν ούτ 'όνηβίν τίνα φέρει προς εύδαιμονίαν 
άλλ' όμως ουττοι της φρονήβεως άντικαταλλάττονταιία^^ 
την υγίειαν. ^και γαρ Ήρακλείτω' φαβί "καΙ Φερε- 
κύδΐ] κα&ήκειν αν, εί'περ ήδύναντο, την άρετήν 
άφεΐναι και τήν φρόνηύιν, ωβτε παύΰαα&αι φ&ει- 

3 επιζήμια μάλλον η ωφέλιμα *: ίπίαημα μάλλον ώφελ 
4—5 Β 5— 6 Ε 4 ίΐ 11: 7— 8 Β 8 Ε. Μηΐϊηι ίϊπιρ (ίατί) 
11 *: το άγαΟ-ον 13 *: νγα'ας Κβιη ϋη. 19. 2'2 1Γ. Ηοιη. 
Ζ 234 16 οΓί] ΰτΐ Κ ίί\ χρνΰ& Τηι•ηοΙ)ϋ8 17 χαλκά'ί 



298 ϋΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 

ρίώντας και νόρωπιώνταζ' καΐ της Κίρκης εγχεουβης 
όνο φάρμακα, το μεν ποιούν άφρονας εκ φρονίμων 
το δ^ ονονς φρονίμονς «ξ αφρόνων ανθρώπων, 
ονκ αν τον Όδνββεα πιεΐν το της άφροΰννης μάλλον 
η μετά βαλε ιν εις θηρίου μορφην το είδος, έχοντα 5 
την φρόνηβίν καϊ μετά της φρονήύεως δηλονότι 
την εύδαιμονίαν; καϊ ταϋτά φαύιν αύτην νφηγείό&αι 

Β καϊ παρακελενεΰ&αί την φρόνηβιν " άφες με καϊ 
καταφρόνηΰον αΛολλνμένης έμον κα\ διαφ^^ειρομένης 
εις όνον πρόβωπον.' άλλ' όνον γε, φήβει τις, ή ίο 
τοιαύτα παραγγέλλονβα φρόνηΰίς εΰτιν, ει το μεν 
φρονείν καϊ ενδαιμονεΐν άγα&όν εΰτι το (5' όνον 
τίεριφέρειν πρόβωπον άδιάφορον. εϋ•νος είναί φαβιν 
Αίϋ•ί07ΐων, ότίον κνων βαβιλενει καϊ βαΰιλενς τιροβ- 
αγορενεται καϊ γέρα καϊ τιμάς έχει βαβιλέως, άνδρες ΐ5 
ά£ πράβΰονΰιν άτιερ ήγεμόΰι πόλεων προβήκει και 

Ο άρχονβιν. άρ' οϋν παρά τοις ΣτωικοΙς ό;ΐίΌί.ω? το 
μ\ν δνο^ο; καΐ το ύχημα τα^α^οΰ πάρεθτι τη άρετη 
και μόνην ταντην αίρετόν καϊ ώφελιμον καϊ ΰνμφερον 
καλονβι, πράττονβι δε ταϋτα καϊ φιλοβοφονβι καΐ 20 
ζώΰι καϊ άπο&νήβκονβιν , ώβπερ από προβτάγματος 
των αδιάφορων; καίτοι τον κννα μεν εκείνον ουδείς 
Αί%•ιόπων άποκτίνννΰιν, αλλά ϋεμνως κά'Ο'ίίΓΚί. προβ- 
κυνονμενος' ούτοι δε τήν άρετήν άπολλύουβιν 



2 άφρονας Ικ φρονψων] ΒΕ, ηοη φρόνιμους ίξ αφρόνων 
3 όνους φρόνιμους — ονκ κν ίηδθηιϊ ρίΐνϋπι οιιιη "ΝΥ: 23 Β 
42 Ε 11 ίβτιν] Άάά. άλλ' ουκ εστίν Κ 12 δνου Τυηιβίίυδ: 
5 — 6 Β 9 Ε 15 γέρα Ά: Γερά 18 *: τοϋ άγα&οϋ 

23 άποκτέννυσιν Β Ε 



ΒΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋβ Ν0ΤΙΤΙ18. 299 

εαυτών καΐ δί(χφϋ•είρον6ι , ■ της Όγίείας περιεχόμενοί 
καΐ της άπονίας. 

12. "Εοικε δ' ημάς άηαλλάττειν τον περί τούτων 
ετι πλείονα λέγειν 6 κολοφών αντός^ ον 6 Χρνΰίπτίος 

5 τοις δόγμαβον έΛΐτέ%•είκεν. όντων γαρ εν τΐι φύβει 
των μεν άγαμων των δ\ κακών τών δε και μετα^ν 
καΐ καλουμένων αδιάφορων, ουδείς εβτιν άν%•ρώηων, Β 
ος ου βούλεται τάγα&ον εχειν μάλλον η το άδιά- 
φορον καΐ το άδιάφορον η το κακόν, άλλα και 

10 τους &εούς δήπου ποιούμεθα μάρτυρας, αιτούμενοι 
ταΐς ενχαΐς ηαρ αυτών μάλιβτα μεν κτηόιν αγαθών, 
ει δε μή, κακών αποφυγήν, το δε μήτ άγα^Όν μήτε 
κακόν άντϊ μεν ταγα^οΰ μη ^έλοντες εχειν άντΙ 
δε τοϋ κακοϋ %-έλοντες. ο δε την φύβιν έναλλάττων 

15 και την τά^ιν άναβτρέφων εκ της μέβης χώρας το 
μεβον εις την εβχάτην μετατί&ηΰι, το δ' ε'ίΐχατοΐ' 
εις την μέβην έπανάγει καΐ μετοικίζει, κα&άπερ οι 
τύραννοι τοις κακοΓ^ προεδρίαν διδούς και νομο&ε- Ε 
τών πρώτον διώκειν τάγα^υν δεύτερον δε το κακόν, 

20 έβχατον δε και χείριβτον ήγεΐοϋ-αι το μήτ ά;/αθ•ϋΐ/ 
μήτε κακόν ωβπερ εί' τις μετά τά ουράνια τά εν 
"Αιδου τι&είη, τήν δε γήν και τά περί γήν εις τον 
τάρταρον άπώβειε 

'τηλε μάλ', {ιχι βάϋ^ιβτον υπό χ&ονος έ'βτι 
25 [βερε&ρον.' 



1 *: υγείας 6 καΐ] (1β1. "νν^, ηοη οραδ 9 καΐ τό 

αδιάφοροι/] οιη. Β Ε 18 ίκϊοΰδ καΐ Μαανί^ίυ^: διδονσι- 

και 19 *: το άγα&όν 24 Ηοιη. Θ 14 



300 ϋΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 

είηων οϋν εν τω τρίτω τίερί Φύΰεωζ οτι, ^ λνΘίτελεΙ 
ζην άφρονα η μη βιοϋν, καν μηδέποτε μελλτ] φρο- 
νήΰείν' έτίκρέρει κατά λέ^,ιν ^τοιαύτα γαρ τάγα%•ά 
εύτί τοίς άνΟ-ρώηοίς, ωΰτε τρόπον τινά καΐ τά κακά 
των άλλων ανά μέύον προτερείν εβτι ί' οΰ ταντα 5 
Γ ηροτερονντα^ αλλ' ό λόγοξ με%•^ ον βιονν επιβάλλει 
μάλλον, ει καΐ άφρονες έΰόμεΰ'α.' δήλον οϋν, ει 
καΐ άδικοι κα^ παράνομοι και ^εοΐζ εχ&ροί και 
κακοδαίμονες' ονδεν γάρ άπεϋτι τούτων τοΐζ άφρόνως 
βιονβιν. επιβάλλει τοίνυν κακοδαιμονεΐν μάλλον ΐ] ίο 
μη κακοδαιμονεΐν και βλάπτεΰ&αι μάλλον η μη βλά- 
πτεβ&αι καΐ άδικεΐν η μ^ι άδικεΐν καϊ παρανομεΐν 
η μη παρανομεΐν; τοντεβτιν επιβάλλει τά μη επι- 
βάλλοντα ποιεΐν καϊ καϋ•ηκει ζην και παρά το 
καθήκον, '^ναί' χείρον γάρ έΰτι το άλογον και το 1 5 
άναίβ&ητον είναι τοϋ άφραίνειν.' είτα τί παΟ^όντεξ 
ονχ δμολογοϋβιν είναι κακόν, ο τοϋ κακοϋ χεΙρόν 
εύτι; διά τί φενκτον άποφαίνονύι μόνον την άφρο- 
1065^ΰι/ί;ν, ει ονχ '^ττον άλλα και μάλλον επιβάλλον 
εβτι φενγειν την μη δεχομενην το άφραίνειν διά- 20 
9•ε6ιν ; 

13. Αλλά τί άν τις έπι τούτοις δυβχεραίνοι, 
μεμνημένος ών εν τω δεντερω περί Φνβεως γέγραφεν, 
άποφαίνων ουκ άχρήοτως την κακίαν προς τά δλα 
γεγενημενην; ά^ιον δ' άναλαβεΐν τό δόγμα ταΐς 25 

2 &φ^ονα] αά(3. μάλλον ρ. 1042 α ΐΐ). μή] οιη. Β Ε 
3 *: τά άγα^ά 5 των οίΠων] αυί; άβΐ. αυΐ; Ιβ^. των άλλων 
των ιηοηβΐ; Ε οί". ρ. 10421) 8 Κ: -ΛαΙ ίί ■αακοδαίμονες 13 τά 
μη Κ: τά 14 τό Ε: τό μη 16 τι] οιη. Β Ε 18 διά 

τί φενΛτόν Μ: δί' α φενκτον 



ϋΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 301 

εκείνον λέ^εβίν, ίνα καΐ μάϋ•Ύ}ζ Λως, οι τοϋ ^ενο- 
κράτον^ κ<χΙ Σπενβίππον κατηγοροϋντεζ επί τω μη 
την νγίειαν άδιάφορον ηγεΐβ&αί μηδέ τον πλοντον 
άνωφελεξ εν τίνι τόπω την κακίαν αντοί τί&ενται 

5 καΐ τίναζ λόγονξ περί αντηζ δίε^ίαύίν' ^ή δε κακία Β 
πρό^ τά λοιπά ΰνμπτώματα έχει ορον' γίγνεται γαρ 
αύτη πως κατά τον της φνβεως λόγον καί, ΐν' οντωξ 
ειπώ, ουκ άχρήβτως γίγνεται προς τά ολα' ονδε γάρ 
αν τάγα&ον ήν.' ονκοϋν εν ^εοΐς άγα&ον ονδεν 

10 έ'ότιν, έπεί μηδέ κακόν ουδέ, όταν 6 Ζευς εις 
εαυτόν άναλώβας την ϋλην απαΰαν ε'ις ^^δΊ/τ^ται καΐ 
τάς αλλάς άνέλτι διαφοράς, ονδεν εβτιν άγα^ον 
τηνικαϋτα, μηδενός γε κακόν παρόντος" αλλά χοροϋ 
μεν έβτιν εμμέλεια μηδενός άπάδοντος εν αντώ, 

15 και βώματος νγίεια μηδενός μορίον νοίίοΰΐ'το^" 
αρετή δ' άνεν κακίας ονκ έχει γένεβιν, άλλ' ωβπερ 
ένίαις των ιατρικών δννάμεων ιός όφεως καΐ χολή 
ύαίνης άναγκαΐόν έβτιν, όντως επιτηδειότης ετέρα Ο 
τη Μελήτον μοχθηρία προς τήν Σωκράτους δικαιο- 

20 βννην και τη Κλέωνος άναγωγία προς τήν Περι- 
κλέονς καλοκάγα&ίαν πώς δ' άν ενρεν υ Ζενς τον 
Ήρακλέα φνβαι καΐ τον Ανκονργον, ει μή και Σαρ- 
δανάπαλον ήμΐν έφνβε καΐ Φάλαριν; ώρα λέγειν 
αντοΐς ότι και φ&ίβις γέγονεν άνϋ•ρώπω προς εν- 

2Γ) ε^ίαν καΐ ποδάγρα προς ώκντητα' και ονκ άν ην 

1 πως^: πώς Ά. οΓ τοΰ 1/βοηίοπ8: οπον Ο ανμπτω- 
ματά τίνα ΐ'χει ορον' γίν. γάρ καΐ αντη πως Κίΐδπαυβ οοΐΐ. 
ρ. ΙΟόΟί". 11 Μ: άναλναας 12 ονϋΊν ΒΕ 15 * Ιιΐο 
βΐ ίηΓΓΕί: νγεία 18 λΥ: όντως άναγκαΐόν ίατιν 19 *: 
μΒλίτον 24 \ν.• άν9•ρώπων 



302 ϋΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 

^Αχιλλενς κομήτηξ, ει μη φαλακρός Θερβίτηζ. τί 
γαρ δι,αφέρονβι των ταϋτα ληρονντων καΐ φλνα- 
ρονντων ον λέγοντες μη άχρήΰτως γεγονέναν προς τήν 
εγκράτειαν την άκολαβίαν και προς τήν δικαιοΰννην 
Ό την άδίκίαν; οτΐως ενχώμε&α τοις Ο•εοΐς άεΐ μοχ&η- 5 
ρίαν είναι 
^'φενδεά Ό-' αίμνλίονς τε λόγους καΐ έπίκλοτίον 'ή&ος,' 

£1, τούτων άναιρεΟ•εντων , οΐχεται φρούδος ή αρετή 
καΐ ΰυναπόλωλεν. 

14. '!Ζί βονλει το ηδιβτον αντοϋ της γλαφνρίας ίο 
καΐ τίί&ανότητος ίΰτορηύαι; ^ωύπερ γαρ αί κωμωδίαυ 
φηβίν "^ επιγράμματα γελοία φερονθιν, α κα&' αυτά 
μεν εβτι φανλα τω δ' ολω ποιηματι χάριν τινά 
προβτί&ηβιν, οντω φέ^είας αν αυτήν έφ' εαυτής τήν 
κακίαν' τοΙς δ^ ολοις ουκ άχρηβτός έβτι.' πρώτον ΐδ 
μεν οϋν τήν κακίαν γεγονέναι κατά τήν του %'εοϋ 
πρόνοιαν, ωβπερ το φαϋλον επίγραμμα γεγονε κατά 
τήν τοϋ ποιητοϋ βούληβιν, παΰαν έπίνοιαν άτοπίας 
Ε υπερβάλλει, τί γάρ μάλλον άγα&ων η κακών δοτήρες 
εβονταΐ', πώς δ' ετι ^εοΐς έχ&ρόν ή κακία και ϋ-εο- 20 
μιΰες; ή τί προς τά τοιαύτα δυβφημήματα λέγειν 
ε%ομεν, ως 

"^εος μεν αίτίαν φύει /3ροτοΓ?, 
όταν κακώβαι δώμα παμπηδην ϋ•έλη'' 

5 όπως] η πώς — ; ΤιΐΓη6ΐ)υ3 6 άπειναι 1ιΘθηίου8 

7 Ηθ8. 00 78 12 επιρράμματα Μαάνϊ^ϊΐΐβ. παραγράμματα 

ΚαβιηνίΒ. 8βά νυΐ^αΐαηι Ι^Θπβ άβίβηάίί; όϊβδβηυβ 15 τοΓς 
δ' οίοις Μ (ο£. ρ. 10661)): τοις δ' άλλοις 23 Ναυοίε. ρ. 52 
24 ΐΟ-ίλη Β Ε 



ϋΕ ΟΟΜΜΠΝΙΒυβ ΝϋΤΙΤΠδ. 303 

οιαί 

^τίς τ κρ βφώε ^εων εριδί ^ννέηκε μάχεΰΟ^αι-,' 

έπειτα δε το μεν φαϋλον επίγραμμα την κωμωδίαν 
χοΰμεί και βννεργεΐ προς το τέλος αντης, εφιεμενης 

5 τοϋ ;^£λοιΌυ η κεχαριβμένον τοις ^εαταΐς' 6 δε 
πατρώος καΐ ύπατος και &εμί6τιος Ζενς καΐ άριβτο- 
τεχνας, κατά Πίνδαρον, ον δράμα δήπον μέγα και 
ποικίλον και πολυμερές δημιουργών τον κόβμον, 
άλλα ϋ^εών και ανθρώπων άβτυ κοινόν, ϋυννεμηΰο- Γ 

10 μένων μετά δίκης και αρετής ομολογουμένως και 
μακαρίως, τι πρό^ το κάλλιβτον τοϋτο και βεμνό- 
τατον τέλος έδεΐτο λΐ]6τών και άνδροφόνων και 
πατροκτόνων και τυράννων; ου γάρ ηδύ τω θίΐωΙΟββ 
καΐ κομ•φΌν ή κακία γέγονεν έπειβόδιον, ούδε δι' 

13 εύτραπελίαν η αδικία και γέλωτα και βωμολοχίαν 
προβτέτριπται τοΓ^ πράγμαΰιν, ύφ' ών ούδ' οναρ 
ίδεΐν εβτι της ύμνουμένης ομολογίας, έτι το μεν 
φαϋλον επίγραμμα τοϋ ποιήματος πολλοΰτημόριόν 
έΰτι και μικρόν επέχει παντάπαβιν εν τι/ κωμωδία 

20 χωρίον, καΐ οϋτε πλεονάζει τά τοιαϋτα οϋτε των 
ευ πεποιηβ&αι δοκούντων άπόλλυβι και λυμαίνεται 
την χάριν της δε κακίας άναπέπληΰται πάντα πράγ- 
ματα καΐ πας δ βίος εύΟ-νς εκ παρόδου καΐ αρχής 
άχρι κορωνίδος άβχημονων καϊ έκπίπτων καΐ ταραττό- 

2 Ηοω. Α% 7 Πίνδα^ον] ΒβΓ{?1ί. 1 ρ. 388 8 ηοΧυ- 
μίζες Γαβίΐδϊνιβ: πολνμκ^ίς Οί. ρ. '2Γ)7ο ηοιν,ίλον τι δράμα 
και πολνμίρίς 9 Μαάνϊ^ΐυΒ: ανννομησημίνων 15 ή 

αδικία Κ-.' η άδικίαν 21 πίποιησΟ^αι Μ: τι ποΐίϊα9αι 
22 ηάντα τά? 



304 ΟΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 

μενοξ και μηδέν έχων μέρος καϋ-αρον μηδ' άνετίί- 
Β λητίτον, ως ούτοι λεγονΰιν, αΐβχιβτόν εΰτι δρα- 
μάτων απάντων και άτερτΐεύτατον. 

Ιδ. "Ο&εν ήδεως αν πν&οίμην, προς τί γεγονεν 
ενχρηβτος ή κακία τοις δλοί^. ον γαρ δ^ι προς τα δ 
ουράνια καΐ &εία, φήΰει. γελοΐον γαρ ει, μ^ι γενο- 
μένης εν άν&ρώποίς μηδ' ονβης κακίας καΐ απλη- 
στίας και ψενδολογίας μηδ' αλλήλους ημών αγόντων 
καΐ φερόντων καΐ ύνκοφαντονντων καΐ φονευόντων, 
ουκ αν έβάδιζεν 6 ήλιος την τεταγμένην πτορειαι/ ίο 
οΰά' αν ωραις έχρήτο καΐ περιόδοις καιρών 6 κό6μος 
ούδ^ η γη τήν μέβην χώραν εχονΰα τον παντός 
αρχάς πνευμάτων ένεδίδον καΙ ομβρων. άπολεί- 
πεται τοίννν προς ημάς και τα ημέτερα τήν κακίαν 
εύχρήΰτως γεγονέναΐ' καΐ τοντ ί'ΰως οί άνδρες ΐ5 
λέγουβιν. άρ' ονν νγιαίνομεν μάλλον κακοί οντες, 
έτι δε μάλλον ενποροϋμεν τών αναγκαίων, προς δε 
κάλλος ήμίν ή προς ίβχυν ενχρηύτος ή κακία γεγονεν; 
ον φαϋιν. ει δε της αρετής έΰτιν ^ όνομα, μόνον 
καΐ δόκημα ννκτερωπον ένννχων' βοφιΰτών ονδ' 20 
ώβπερ ή κακία πάβιν υπαρ εκκειται και πάβιν 
εναργής" ονδενος έβται χρηΰτοΰ μεταλαβεΐν, ήκιΰτα 
δ' αρετής, ώ &εοί, δι ήν γεγόναμεν. είτ ον δεινόν, 
ει γεωργω μεν καΐ κνβερνήττ] και ήνιόχω τα ενχρηΰτα 
φορά και βυνεργά προς το οί'κίίόν εβτι τέλος, το 2δ 
(5' ύπο τοϋ &εοϋ πρυς άρετήν γεγονός άπολώλεκε 

19 ει δε τι^ς άζετής ί'ατιν όνομα *: ή δε της γης εατιν 
όνομα νκΐ. δ^ιηίοΐ. 20 ονδ' Λ^: ονχ 21 νπα^ Ικκειται 
λΥ: ΰπ^^εν.■Λ^ιται 22 εαται χ^ηΰτον ΛΥ: ώ^ άχ^τιοτον 



ϋΕ ΟΟΜΜϋΚΙΒϋδ ΝΟΤΙΤΠδ. 305 

την άρετην καΐ δίεφ&αρκεν; αλλ' ίΰως ηδη καιρός Ό 
ίη άλλο τρέτίεύΟ-αί^ τοϋτο ά' αφεΐναι. 

16. ΛΑΜΠΡ. Ουδαμώς, ώ φίλος, εμήν χάριν 
εταϋ^υμώ γαρ πνϋ^εβ&αί, τίνα δη τρόπον οί άνδρες 

5 τά κακά των άγα%'ων καΐ την κακίαν της αρετής 
προείΰάγονβιν. 

^ΙΑ/ΙΟΤΜ. "Αμελεί και άξιον, ώ έταΐρε' ποΡ.νς 
μεν γαρ 6 φελλιβμος αυτών, τέλος δε την μεν φρό- 
νηοιν ετΐΐβτήμην άγα&ών και κακών ονΰαν, άναιρε- 

10 &έντων τών κακών, καΐ τιαντάπαβιν άναιρεΐο&αι 
Αε^ουσιν ως ό' άλη&ών όντων αδύνατον μη και 
■ψευδή τίνα είναι, ηαραπληύίως οΐονται προΰήκειν, 
άγα&ών -υπαρχόντων, και κακά νπάρχειν. 

ΑΑΜΠΙ'. "Αλλά τοντο μεν ου φαύλως λέλΐκται, Ε 

15 το ό' έτερον οίμαι μηδ' εμε λαν&άνειν. ορώ γάρ 
διαφοράν, ι'ι το μεν ονκ άληϋ-ες εύ&νς 4'ενδός εβτιν, 
ου μην εν&νς κακόν το μη αγαθόν. όΟ^εν άλη&ών 
μεν και ψευδών ουδέν έΰτι μέβον, άγα&ών δε και 
κακών το άδιάφορον. καΐ ουκ ανάγκη ταϋτα Ουν- 

20 υπάρχειν έκείνοις' έξήρκει γάρ την φύΰιν εχειν τά- 
γα%^όν, τοϋ κακοϋ μη δεομένην, αλλά το μήτ' 
άγαΟ^όν μήτε κακόν εχουβαν. προς δε τόν πρότερον 
λόγον εί' τι λέγεται παρ" υμών, άκουΰτέοΐ'. 

17. ΑΙΑΑΟΤΜ. "Αλλά πολλά μεν λέλεκται, τά 
25 0£ νυν τοις άναγκαίοις χρηβτέον. πρώτον μίν ουν 



των τών ν.κχών Κ: 20 Η 18 — 19 £ 11 μΐ]\ μη ού ΗιικιηΐΗ 

12 ο(οι/ται•Μίΐ.ιΙνϊ<^ϊϋΗ: οϊον ίΙ>. ^V: ττροστ/'χίί 20 *: το 

άγα&όν 21 Μ: διόμινον 

ΡΚιΙαΓοΙιί ΜοΓαΙϊα. Υοΐ. VI. -Ο 



306 ϋΕ ΟΟΜΜϋίίΙΒυδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 

Γ ενηΘ•ες οί'εβ&αι φρονήβεωξ ένεκα γένεΰιν κακών υηο- 
βτηνσ.ί καΐ άγαϋ'ών. όντων γαρ άγα&ών καΐ κακών 
επιγίγνεται φρόνηΰίξ^ ώΰτίερ ίατρίχη νοβερών υπο- 
κείμενων καΐ υγιεινών, ου γάρ τάγαϋ•6ν υφίΰταται 
καΐ το κακόν, ίνα γενηται φρόνηύΐζ, άλλ' Τ] τάγα^όν 5 
και το κακόν όντα καΐ υφεβτώτα κρίνομεν, ώνο- 
μά6ϋ•η φρόνηΰΐξ' ώΰτίερ όψΐζ η λευκών και μελάνων 
αί'Θ&ηϋις, ου γενομένων όπως εχοιμεν όψιν νΐμεΐξ, 
1067 αλλά μάλλον ημών πρόξ το τα τοιαύτα κρίνειν 
όφεως δεηΰ^έντων. δεύτερον, όταν εκπυρώβωβι τον ίο 
κόβμον ούτοι, κακόν μεν ούδ' δτιούν άτίολείτΐεται, 
το β' όλον φρόνιμόν έβτι τηνικαϋτα και βοφόν 
εβτι τοίνυν ψρόνηΰις, ουκ όντος κακοϋ' και ουκ 
ανάγκη κακόν ύπάρχειν, ει φρόνηβις ένι. ει δε δή 
πάντως δει την φρόνηΰιν άγα&ών είναι και κακών ΐ5 
επιβτήμην, τι δεινόν, ει τών κακών άναιρεΟ^εντων 
ουκ εβται φρόνηΰις ετέραν τ άντ εκείνης άρετην 
είομεν, ουκ άγαΟ•ών καϊ κακών άλλ^ άγαΌ'ών μόνων 
Β έτίΐβτημην ούίϊαι^; ωΰπερ ει τών χρωμάτων το μέλαν 
ε^απύλοιτο παντάτζαβιν, είτα τις βιάζοιτο και την 20 
όφιν άτίολωλέναι, λευκών γάρ ουκ είναι καϊ μελάνων 
αίβΟ-ηΰιν τι κωλύει φάναι προς αυτόν, ότι δεινόν 
ουδέν, ει την μεν υπό 6οϋ λεγομένην όψιν ουκ 
εχομεν, άλλη δε πάρεβτιν αντ εκείνης αίαϋ^ηβις 
ημΐν και δύναμις, ιι λευκών άντιλαμβανόμε&α καϊ 2δ 
μη λευκών χρωμάτων; εγώ μεν γάρ ούτε γεϋβιν 
οίμαι φροϋδον αν γενέΰϋ^αι, πικρών έπιλιπόντων, 

4. 5 *: τό ά'{α%^6ν 22 φ&ναι Β Ε 



ΒΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 307 

ου•9• άφήν, άλγηδόνοζ άναίρε&είβης, οντε φρόνηβιν, 
κακόν μή Λαρόντοζ' άλλ' έκείνας τε μενεΐν αίΰ&ή- 
0εΐζ γλυκέων καΐ ηδέων καΐ των μή τοίοντων άντι- 
λαμβανομένας, ταντην τε την φρόνηύίν άγαμων Ο 
5 καΐ μή άγα&ών έτίΐΰτήμην ονΰαν. οίξ δϊ μή δοκεΐ, 
τοννομα λαβόντες άηολίτίέτωΰαν ήμΐν το πράγμα. 

18. Χωρίς δε τούτων^ τί εκώλνε τοϋ μεν κακόν 
νόηΰιν είναι τον δ' άγαϋ•οϋ καΐ νπαρζ,ι,ν; ωβπερ 
οίμαο καΐ τοις ϋ'εοίς νγιείας μεν έβτι παρονβία, 

10 πνρετον δε καΐ πλενριτιδος νόηβις. έπεί και ήμεΙς, 
κακών μεν άφϋ-όνως παΰι παρόντων ά^αΟ^οϋ 0£ 
μηδενός, ως οντοί λέγονΰιν, άλλα τον γε νοεΐν ουκ 
άηολελείμμε^α τήν φρόνηΰιν τάγαΰ•υν την ενδαι- 
μονίαν. δ καΐ &ανμαβτόν έβτιν ει, της μίν αρετής 

ΐδ μή τίαρονΰης, είβΐν οι δίδάβκοντες όποιον εΰτι. καΐ 
κατάληφίν έμποιοϋντες' της κακίας δε μή γενομένης, ϋ 
ον δννατον ι^ν κτή6ααΟ•αί νόηΰιν. όρα γάρ οία 
πεί&ονΰιν ημάς οί κατά τάς εννοίας ψιλοΰοφονντες, 
οτι τη μεν άφροΰννΐ] καταλαμβάνομεν τήν φρόνηΟιν, 

20 ή δε φρόνηΰις άνεν τΫις άφυοΰννης οϋΟ"" εαυτήν 
οντε τήν άφροϋννην καταλαμβάνειν πέφνκεν. 

19. Ει δε δή πάντως εδεΐτο κακοϋ γενέΰεως ή 
φνβις, εν ην δήπον παράδειγμα κακίας ικανον ή 
δεύτερον ει δε βονλει, δέκα φανλονς ή χιλίονς ή 

2α μνρίονς έδει γενέα&αι, καΐ μή κακίας μεν φοράν 
τοΰαντην το πλϊΊ&ος 

2 μίνίΐΡν *: μίνιιν 4 τε] ίέ ΒΕ 12 τον γε νοΐΐν Κ: τοΟ 
γΐνιαιν 13 *: τό άγα&όν 18 κατά] ηαρά Χ 20 *: οϋτΐ 
αντην 21 οϋτε ττ^ν ί(1ϋΐη 26 πλή&ος οαον ού ιράμμος υοΙΙ. 11 

20• 



308 Ι>Ε ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΠ8. 

*ού φάμμοζ, η κόνίζ, η πτερά ΛΟίΧίλο&ρόων οιωνών 
τόββον αν χεναη άρι&μόν' 

Ε αρετής δε μηδ^ εννπνιον. οι μεν γαρ εν Σπάρττ] 
των φιδυτίων έπιμελόμενου δύο ») τρεις επίτηδες 
ίΐ'λωτα^ εμπεφορημενονς ακράτου καΐ μεΟ^νοντας •> 
είβάγοντες εις κοινον εταδείκνννται τοις νεοις, 
όποιον έβτυ το με&νείν, όπως φνλάττωνται καΐ 
όωφρονώβιν εν δ\ τω βίω τα πολλά ταντα της 
κακίας γεγονε παραδείγματα" νήφων γάρ ονδε είς 
εΰτι προς άρετήν, αλλά ρεμβόμε&α πάντες, άΰχημο- ίο 
Γ νονντες καΐ κακοδαι,μονονντες' όντως 6 λόγος ημάς 
μεϋ'ύΰκει καΐ τοΰαντης καταπίμπληβι ταραχής καΐ 
παραφροΰννης, ονδεν απολείποντας των κννών, ας 
φηΰίν Αιβωπος δερμάτων τινών έμπλεόντων έφιε- 
μένας ορμήΰαι, μεν έκπίνειν την 0•άλα66αν, ραγήναι ΐ5 
^£ πρότερον η τών δερμάτων λαβεβ^αι' καν γάρ 
ημάς 6 λόγος ελπίζοντας ενδαιμονήΰειν δι/ αύτον 
καΧ τι] άρετΐ] προ6οίΰεαΟ•αί, πριν επ εκείνην άφι- 
κέύΟ'αι, διέφΟ•αρκε καΐ άπολώλεκε, πολλής ακράτου 
και πίκρας κακίας προεμφορη^έντας' ει γε δη και 20 
τοίι; έπ" άκρον προκόπτουβιν, ως οντοι λεγονβιν, 
ούτε κούφια μός οντ άνεΰις εΰτιν ουτ αναπνοή τής 
άβελτερίας και κακοδαιμονίας. 
1068 20. Ό τοίνυν λέγων ουκ άχρήΰτως γεγονέναι 
την κακίαν, ορα πάλιν οίον αυτήν άποδείκνυβι 25 

1 οί". ρ. 497 3, ίΐ). ον Βα8Ϊΐβθη8Ϊ8 : ου ϊΐ). ποΐγ.ιλο- 
%^^όων1^Λ.•.7ίοιν.ιλοτ^ίχων ί*: ΐπιμ,ίλούμενοι ϋ ίίσάγοντες^ 
ϊ\). ΐΐς το ν,οινον ϊοίθηι 17 ίνδαιμ,ονήοειν Χ: ενδοκιμήαίΐν 
19 άπολώλίκε Κείδίαιίδ: άπόλωλε ΐΐ). πολλής καΐ Ε 



ϋΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 309 

χρήμα και κτήμα τοις εχονΰι, γράφων έν τοις περί 
Κατορ&ωμάτων ως 'ό φαύλος οΰό^δΐ^ό^ δειταί, ον- 
δενος έχει χρείαν ονδέν εότιν αύτω χρή^ιμον, ονδεν 
οικείον, ονδεν άρμόττον.' πώς ονν ενχρηβτος η 

5 κακία, μεΰ•' ής ονδ' νγίεία χρήβιμον ονδε πλή&ος 
χρημάτων ονόε προκοπή; ον δεΐται δε τις ων τα 
μεν προηγμένα καΐ ληπτά καΐ νη /1ι ενχρηΰτα, τά 
δε κατά φν6ιν, ως αντοί καλοϋβίν•^ είτα τούτων Β 
ονδείς εχεί χρείαν, 'άν μη γένηται βοφός. ονδε τον 

10 (>οφ03 ονν γενέβ&αι χρείαν έχει ο φανλος. ονδε 
διφώΰιν ονδε πεινώΰιν ανΟ^ρωποι, πρΧν βοφοί γενέ- 
βΟ'αΐ' δίψώντες ονν νδατος ονκ £;^ου(5ΐ χρείαν ονδ' 
αρτον πεινώντες. 

^έότε ξένοιΰι μειλίχοις έοικότες 

15 βτέγης τε μοννον καΙ πνρος κεχρημένοις'' 

ούτος ονκ είχε χρείαν υποδοχής; ονδε χλαίνης εκεί- 
νος 6 λέγων 

^δος χλαΐναν 'Ιππώνακτί' κάρτα γαρ ριγώ;' 
αλλά βονλει παράδο^ον ειπείν τι καί. περιττυν καΐ 

20 ίδιον; λέγε τον βοφόν μηδενός έχειν χρείαν μηδέ 
δεΐβ&αί τινος' εκείνος όλβιος, εκείνος άπροβδεής, 
εκείνος αυτάρκης μακάριος τέλειος, νννΐ δε τίς ό Ο 
ίλιγγος ούτος τον μεν άνενδεά δείβ&αι ων έχει 
άγα&ών, τον δε φανλον ένδεά μεν είναι πολλών 

25 δεΐβϋ-αι δε μηδενός; τοντί γαρ λέγει Χρύαιππος, ίος 

3 ον&Ιν οΙν.ίϊ:υν \\\^ύ 6 ον] ά(Λ. Κ. ποϋ? 14 οΓ. Βον^ΐί. Ά 
ρ. 277 ΐΐ). ('ατε ΟηθΙ)ηθΓα8: ίαται 10 ονκ] ονν ούκ 

3Ϊηβ ίηΙβΓΓΟί^αίίοηθ Εαβιηυκ 18 οί. ρ. 1058 ο 23 *: άν- 
ίνδεή 24 *: ίνΰίή 



310 ϋΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋΒ ΝΟΤίΤίΙδ. 

Όύ δέονται, μεν ένδέονται δ^ οι φανλοι,' πεττών 
δίκην δενρο κάκεΐ τάς κοίνάς θνι/ο^β;<? μίτατίΟ^είς. 
πάντες γάρ αν&ρωτΐοι το δεϊΰ&αί πρότερον είναι τοϋ 
ένδεΐβ&αι νομίζονΘιν, ηγούμενοι τον ονχ ετοίμων 
ονδ' ενπορίΰτων δεόμενον ένδείβ&αί. κεράτων γονν 5 
χαϊ πτερών ουδείς ενδεής ανΟ^ρωπός έΰτιν, οτί μηδέ 
δεΐται τούτων αλλ' οπλών ενδεείς λεγομεν καΐ 
χρημάτων καΐ ιματίων, όταν εν χρεία γενόμενοι μη 

Ό τυγχάνωβί μηδ^ έ'χωΰίν. οι δ' όντως επιϋ-υμοϋύιν 
αεί τι παρά τάς κοινάς εννοίας φαίνεβ^αι λέγοντες, ίο 
ώβτε πολλάκις έ^ί6τα6ΰ•αι καΐ των ιδίων έπι&νμία 
καινολογίας, ώβπερ εντανΟ-α. 

21. Σκόπει δε μικρόν ανωτέρω άναγαγών εαυ- 
τόν, εν τι των παρά τάς εννοίας λεγομένων εβτΐ 
τό ^μηδενα φαϋλον ώφελεΐβ&αι.' καίτοι παιδενό- ΐ5 
μενοί γε πολλοί προκόπτονβι καΐ δονλεύοντες ελεν- 
ϋ-εροννται καΐ πολιορκούμενοι βώζονται καΐ πηρού- 
μενοι χειραγωγούνται και Ο^εραπεύονται νοβονντες 
'αλΑ' ονκ ωφελούνται τούτων τνγχάνοντες ούδ' εν 
πάβχονβιν ονδ' ενεργετας εχονβιν ονδ' ευεργετών 20 

Ε άμελούβιν.' ον τοίννν ονδ' άχαριΰτούβιν οι φαύ- 
λοι" και μην ονδ' οί" νουν έχοντες, άνύπαρκτον 
ονν ε6τι τό άχάριβτον' οί μεν γάρ ονκ άποβτεροϋύι 
χάριν λαμβάνοντες, οι ^£ λαμβάνειν χάριν ον πε- 
φνκαΰιν. δρα δη τί προς ταύτα λεγονβιν οτι ^η 25 
χάρις εις τά μεβα διατείνει, καΐ τό μεν ώφελεΐν 



4 ίνδείβ&<χι Μ: μη δεΐβ&αι 17 πηρονμίνοι Χ: πλη^ον- 
μενοι 25 ή χάςις] οί. ρ. 1038 3, 



ΟΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒΠδ Ν0ΤΙΤ1Ι8. 311 

και ώφελεΐ6&αί βοφών εβνι^ χάριτοζ δε καΐ φαύλοι 
τνγχάνονβιν.' είΟ-' οίς χάρίτοξ μετεβτι,, τοντοΐζ ον 
μέτεβτί χρείαξ\ δπου (Ϊ£ διατείνει χάρις, εκεί χρήβι- 
μον ονδέν έΰτιν ονδ' οικεΐον; άλλο δε τί ηοιεΐ την Γ 

5 νηονργίαν χάριν τ) το ττρόζ τι χρήβιμον νπάρ^αι τω 
δεομενω τον παρα6χόντα\ 

22. ΑΑΜΠΡ. Ταύτα μεν ονν άφεξ. ή δε πο- 
λντίμητος ωφέλεια τίζ έΰτιν, ην ώς μέγα τι τοίζ 
θοφοΐς έί,αίρετον φνλάββοντες, ονό' όνομα λείπονΰιν 

10 αντης τοΐ^ μη βοφοΐς. 

ΑΙΑΑΟΤΜ. ^Αν είζ βοφός οπονδητίοτε προ- 
τείνη τον δάκτνλον φρονίμως , οι κατά την οίκον- 
μένην ΰοφοί πάντες ωφελούνται, τούτο της ωφε- 
λείας έργον αντων, εις τούτο τοΓ^ κοινοΐς ώφελημαβι 

ΐδ των ΰοφών αί άρεταΧ τελεντώϋιν. έλήρει ό' Άρι- 1069 
βτοτέλης, έλήρει δε Ξενοκράτης, ώφελεΐΰ&αι μεν 
άνΟ'ρώηονς ντίό &εών ώφελεΐΰ^αι ά' νπο γονέων 
ώφελεϊβ&αι δ' υπό καϋ-ηγητών αποφαινόμενοι, την 
δε ^ανμαβτήν άγνοονντες ώφέλειαν , ην οι ύοφοί 

20 κινουμένων κατ άρετήν αλλήλων ωφελούνται, καν 
μη βννώβι μηδέ γιγνώβκοντες τνγχάνωΰι. και μην 
πάντες αν&ρωποι τάς έκλογάς και τάς τηρήΰεις και 
τάς οικονομίας , όταν χρήβιμοι ώβι *καΙ ωφέλιμοι, 
τότε χρηοίμονς και ωφελίμους νπολαμβάνουΰΐ' καΐ 

25 κλείδας ώνείται και άπο&ήκας φυλάττει χρηματικός 
άνήρ 

1 και οι φαύλοι Β 10 μή Μ 1.3 ωφελείας Χ: 

φΐ/Ιιας ■ 20 -Λοινονμενοι την άζετην νπ' αλλήλων Κ. οΓ. 
ρ. 1070 3, 



312 ϋΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΠ8. 

^πλούτου διοίγων ϋ^άλαμον ηδίβτον χε^^'' 
Β το ^' εκλεγεβϋ^αί τα τΐροζ μηδέν ωφέλιμα και τηρεΐν 
έπιμελώξ κάί τίολνπόνωζ ον ΰεμν'ον ονδε καλόν 
άλλα και καταγέλαβτόν εβτιν. ο ονν Όδνΰύενζ, ει 
τον δε6μον εκείνον έκμα&ών παρά της Κίρκης, 5 
κατεΰημαίνετο δι αντον μη τα τίαρ' Αλκινόου 
δώρα, τρίποδας καΐ λέβητας καΐ εΐματα καΐ χρνβον 
άλλα ΰνρφετόν τίνα και. λί&ονς και * ''•' Ονναγαγων 
την περί ταντα πραγματείαν καί. κτ)]6ιν αυτών καΐ 
τηρ)]6ΐν εύδαιμονικον έργον ηγεΐτο και μακάριον, ίο 
τίς άν έζήλωΰε την άνόητον ταύτην πρόνοιαν και 
Ο κενόβπουδον έπιμέλειαν ; άλλα μην τοΰτο της Στωι- 
κής ομολογίας το καλόν εβτι και βεμνόν και μακά- 
ριον, έτερον δ' ούδεν αλλ' εκλογή και τήρηΰις 
ανωφελών πραγμάτων και αδιάφορων τοιαύτα γαρ ΐ5 
τα κατά φύΰιν καΐ τά εκτός έτι μάλλον εϊ' γε κρα- 
ύπέδοις καΐ άμίβι χρυβαΐς καΐ νή ζ/ί.α ληκύϋ•οις, 
όταν τύχωβι, παραβάλλουϋι τον μέγιβτον πλοΰτον' 
£ί•9•' ώβπερ οι &εών τίνων η δαιμόνων ιερά δό^αν- 
τες υπερηφάνως κα^υβρίβαι καΐ λοιδορήΰαι μετά- 20 
νοηΰαντες ευ^υς υποπίπτουβι καΧ κά&ηνται ταπεινοί 
κατευλογοϋντες καΐ μεγαλύνοντες το 0•εΐον οϋτως 
Ι) εκείνοι νεμέβει τινί της μεγαλαυχίας ταύτης και 
κενολογίας περιπίβόντες αύ9ις εν τούτοις έξετάζον- 

1 Ναυοίί. ρ. 444, 8 4 άλλα καΐ ϋυοΙ)ΐιβι•ιΐ8: καΐ 

8 Ιαο. 8 Β Ε. δυρι^ίβηί καΙ ακνβαλα Χ. καΐ ληρονς τβΐ 
καΙ κόνιν Λν 1δ διαφόρων Β Ε 16 ίτί Μ: εστί 

\\). κραΰπέβοις] οι. ρ. 104813 24 εξίτά^ονταί] ϊ. θ. ε^ενρί- 
ΰ-αονται, άποδίίκνννται, ίξΐλέγχονταΐ] ψιοά ηιοββο ριορίβι• 
Καδηιηιη ηηϊ οοιτ. έί,ίΰτανται 



ϋΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋΒ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 313 

τ(Χί τοΐζ άδιαφόροίζ καΐ μηδέν τίροζ αντούζ, μέγα 
βοώντες ώ§ εν εΰτιν άγα^^ον καΐ καλόν ααΐ ΰεμνόν. 
η τούτων εκλογή καΐ τίερί ταϋτα οικονομία, καΐ 
τούτων μη τυγχάνοντας ουκ α^ιόν εΰτι βιονν άλλ' 
5 άηοΰφάττειν εαυτούς η άτΐοκαρτερειν, πολλά τι} 
άρετη χαίρειν φράόαντας. τον τοίνυν Θέογνιν αυ- 
τοί παντελώς άγεννή καΐ μικρόν ηγούνται^ λέγοντα 

^χρή Ίίενίην φεύγοντα καΐ ες μεγακήτεα πόντον 
ρίτζτεΐν, καΐ πετρών^ Κύρνε, κατ ήλιβάτων' 

10 ούτως άποδειλιώντα προς την πενίαν αδιάφορου 
ουβαν' άλΧ αύτοι γε ταύτα πεζω λόγω παρακε- 
λθΰονταί. καΐ λέγουόιν, οπ χρή ν06ον φεύγοντα με- Ε 
γάλην καΐ άλγηδόνα ύύντονον , εάν μη παρϊ] ^ίφος 
η κώνειον, εις ϋ'άλατταν άφεΐναι και κατά πετρών 

15 ριπτεΐν εαυτόν ών ούδ έτερον βλαβερόν ούδε κακόν 
ούά' άβύμφορόν εβτιν, ούδε καχοδαίμονας ποιεί τους 
περιπίπτοντας. 

23. ^Πόϋ'εν ούν' φηΰίν ^άρ^ωμαι; καΐ τίνα λάβω 
τοϋ κα&ήκοντος άρχην καΐ ύλην της αρετής, άφείς 

20 την φύϋιν καΐ το κατά φύοιν,' πό&εν δ Άριοτο- 
τέλης, ώ μακάριε, καΐ Θεόφραΰτος άρχονται; τίνας 
δε Ξενοκράτης καΐ Πολέμων λαμβάνουβιν αρχάς; 
ούχΙ και Ζήνων τούτοις ήκολού&ηΰεν, ύποτι&εμένοις Ρ 
βτοιχεΐα της ευδαιμονίας την φύβιν και το κατά 



1 μ,ηδεν] αάά. εντρέπονται νβΐ αίαχύνονται Κ Λ, *: 

αντονς 2 εν εστίν Μ: ενεατιν Ο Θέο-γνιν'] Βθγ^Ιγ. 2 

ρ. 134 11 ταΰτοί. ^: ταϋτα Β Κ 14 άφιέναι^ 18 11ίΐ8- 
311118: άρχομαι 20 κατά Μ: παρά 



314 Γ>Ε ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 

φνβιν; αλλ* εκείνοι μεν έπΙ τούτων έμειναν ώς 
αιρετών καΐ άγαΟ'ών καΐ ωφελίμων^ και την άρετην 
προολαβόντεξ αντοΐς ένεργονΰαν, οίκείωζ χρωμενην 
εκάβτω, τέλειον εκ τούτων καΐ όλόκληρον ωοντο 
6νμπ?^ηρονν βίον καΐ βυμπεραίνειν, την άλη&ώξ τι] 5 
φύΰει πρόΰφορον καΐ ϋννωδον ομολογίαν αποδί- 
δοντες, ου γαρ ώΰπερ οι της γης άφαλ?.όμενοι καΐ 
ίΟΙΟ καταψερόμενοί πάλιν ε% αντην εταράττοντο, ταντά 
πράγματα ληπτά καΐ ονχ αιρετά καΐ οικεία καΐ 
ονκ άγα&ά, καΐ ανωφελή μεν ενχρηΰτα δε\ και ίο 
ονδεν μεν προς ημάς αρχάς δε των κα&ηκόντων 
όνομάζοντες' «Αλ' οίος 6 λόγος, τοιούτος ην 6 βίος 
των ανδρών εκείνων, α επραττον οις ελεγον οικεία 
καί βύμφωνα παρεχόντων, η δε τούτων αΐρεΰις, 
ώβπερ η παρ' Άρχιλόχω γυνή ΐ5 

'τΤ] μίν νδωρ εφόρει 
δολοφρονεονΰα χειρί τήτε'ρτ] δε πνρ\ 

τοΓ^ μ\ν προΰάγεται την φύΰιν τοΓ^ ^' άπω&ειται 
δόγμαΰι' μάλλον δε τοΓ? μεν έ'ργοις καΐ τοις πράγ- 
μαβιν ως αΓρετών καΐ άγαμων εχονται των κατά 2ο 
φύβιν, τοΓ^ ά' όΐ'θ;α.α(76 και τοις ρήμαΰιν αδιάφορα 
και αχρηβτα και άρρεπή προς ενδαιμονίαν άναίνον- 
ται καΐ προπηλακίξονβιν. 
Β 24. Έπει δε καΰ•όλον τάγαΟ•6ν άπαντες άν&ρω- 
ποι χαρτόν νοούΰιν ενκταΐον ευτυχές ά^ίαν έχον 25 



3 αυνίργονβαν Εη,δπιυβ ίΐ). οίκείως -λκΙ Ε. καϊ οί- 
■ΛΒίως Τν" 8 *: τά αυτά 16 νδωρ Ιφόρει ρ. 950 £.: νδωρ 

17 τητΐργι *: τη 21 ως αδιάφορα Μ 



ΌΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 31δ 

την μεγίΰτην ανταρκες άπροβδεες, ό'ρα το τούτων 
πκρατί&είς άγαΟ-όν, άρά γε χαρτον ποιεί το φρονι- 
μωζ τον δάχτυλον προτεΐναι; τι ό' ; ενκταΐόν έϋτι 
φρόνιμη βτρεβλωΰίζ; ευτυχεί δ' 6 κατακρημνίζων 

5 εαυτόν εύλόγωξ] ά^ίαν δ' έχει την μεγίβτην, ο πολ- 
λάκις αιρεΐ λόγος άντΙ τοϋ μη άγα&οΰ προεβ&αί; 
τέλειον δε και αύταρκές εοτιν, ου παρόντος, αν μη 
τνγχάνωΰί των αδιάφορων, ούχ υπομένουβιν ούδε 
βούλονται ζην; γέγονε δ' έτερος λόγος, υφ' ου Ο 

10 μάλλον ή ϋυνιί&εια παρανενόμηται, τάς μεν γνηΰίας 
ϋφαιροΰντος αύτοϋ καϊ άποΰπώντος εννοίας ώύπερ 
τέκνα, νόϋ'ας δε προβ βάλλοντος ετέρας θηριώδεις 
και άλ?.οκότους καΐ ταύτας αντ εκείνων έκτι&ηνεΐ- 
(5^αί. και ΰτέργειν άναγκάζοντος' και ταϋτα εν τοις 

15 περί άγαϋ-ών καϊ κακών , αιρετών τε καϊ φευκτών, 
οικείων τε καϊ άλλοτρίων , α μάλλον έδει &ερμών 
τε και φυχρών λευκών τε και μελάνων βαφεβτέραν 
έχειν την ένάργειαν' εκείνων μεν γαρ έ^ωΟ-έν είΰιν 
αί φανταβίαι ταΐς αίβ^ηβεβιν έπειβόδιοι, ταϋτα δ' 

20 εκ τών άγα&ών τών εν ημΐν ύύμφυτον έχει την 
γένεβιν; οι δ' ώοπερ εις τον φευδόμενον η τον Β 
κυριεύοντα μετά της διαλεκτικής έμβάλλοντες εις τον 
περί ευδαιμονίας τόπον έλυοαν μεν ούδεμίαν άμφι- 
βολίαν έν αύτω μυρίας δ' εποίηβαν. 

2δ 2δ. Και μην οτι δυεΐν άγαΟ^ών, τοϋ μεν τέλους 
τοϋ δε προς το τέλος, μείζον έΰτι το τέ}.ος καϊ 
τελειότερον, υπ' ούδενός αγνοείται, γιγνώβκει δε 

2 τΓΟίίΓ] οί'ει Κ 7 ου Κ: ου μη 18 8: ^νΐργει(xν 

25 δνεΐν *: δνοΐν 27 ύπ'] δ Ιπ' ΒΕ 



316 ΟΕ ΟΟΜΜυΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 

καΐ ΧρνϋίΛτΐΟζ την διαφοράν, ώ^ δήλόν εβτιν εν 
τω τοίτω περί Άγαμων τοις γαρ τέλοζ ήγονμενοις 
την έτίίΰτήμην άνομολογεΐ, καΐ τί&ηύίν ^ ^ εν γε 
τοίζ περί ^ικαίοβύνηζ, ει μεν τις νπόϋΌΐτο την 
ηδονήν τέλος, ονκ οίεταί 6ωζε6&αί το δίκαιον ει ε 
(ίε μη τέλος αλ/Ι' απλώς αγαΰ^όν, οίεται' τάς δε 
λέγεις ονκ οιομαί 6ε δεΐΰΟ'αί νυν άκονειν εμοϋ 

Ε καταλέγοντος' το γαρ τρίτον περί ^ικαιοΰννης βι- 
βλίον έΰτί πανταχό&εν λαβείν, όταν ονν αν&ις, ώ 
φίλε, μηδέν άγαΟ-όν λέγωΰι μηδενός άγαμου μείζον ία 
είναι μηδ' έλαττον αλλ' ί'ΰον τω τέλει το μη τέλος, 
ον ταΐς κοιναΐς μόνον έννοίαις αλλά καΐ τοις αυ- 
τών λόγοίς φαίνονται μαχόμενοι, καΐ πάλιν ει δνεΐν 
κακοΐν ύφ' ον μεν γιγνόμε&α χείρονες, όταν παρα- 
γένηταν, το δε βλάπτει μεν ον ποιεί δε χείρονας, ΐ5 
παρά την εννοικν εβτι μη λέγειν εκείνο μείζον είναι 
κακόν, νφ' ον γιγνόμεϋ-α χείρονες, όταν παραγένη- 
ται, τοϋ ο βλάπτει μεν ον ποιεί δε χείρονας' μηδέ 
κακίονα βλάβην την κακιοι/α^ ημάς άποτελονβαν. 
άλλ' ομολογεί γε Χρνΰιππος είναί τινας φόβονς και ιό 

Γ λνπας και άπάτας, αϊ βλάπτονΰι μεν ημάς χείρονας 
ά' ου ποιοϋβιν. έντνχε δε τω πρώτω τών προς 
Πλάτωνα γεγραμμένων περί ΖΙ ικαιούννης' καΐ γάρ 
άλλων ένεκα την εκεί τον άνδρος ενρηΰιλογίαν 
αξί.01/ [βτορήύαι, πάντων απλώς πραγμάτων και 25 
δογμάτων οικείων ομον και άλλοτρίων άφειδονβαν. 

2 περί] τών περί 8ϊη{βηϊδίπ8 3 Ιαο. δίαίυίί ^ν 

14 κκ'κοΓν Χ: •/.αϊ -κοινώς 26 άφαδονααν Μ: άπιδοϋΰαν 
1ϊ1)ΐ•ϊ. άπάδονοαν Κ 



ϋΕ ΟΟΜΜΠΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΠ8. 317 

26. Παρά την εννοιάν έβτι δνο τέλη ν.αΐ 6κο- 
ττούς τΐροκεΐβ&αί τοϋ βίου, και μη πάντων, ο6α 
ττράττομεν, έφ' εν τι γίγνεβ&αί την άναφοράν έτι 1071 
ί£ μάλ?.όν εβτι παρά την εννοιαν άλλο μίν είναι 

Γ) τέλοζ, ε% άλλο δε των πραττομένων εκαβτον άνα- 
φέρεβ&αι' τούτων ά' αντον^ νηομένειν ανάγκη 
ϋ'άτερον. ει γάρ αυτά μεν τά πρώτα κατά φνβιν 
άγαΟ-ά μΊ} έβτιν, ή δ' ενλόγιύτοζ εκλογή καϊ. λη-φις 
αντών καΐ το πάντα τά παρ' έαντον ποιεΐν εκαβτον 

ΙΟ ένεκα τον τνγχάνειν των πρώτων κατά φνβιν, έπ' 
εκείνο δει πάντα εχειν τά πραττόμενα την άναφο- 
ράν, το τνγχάνειν των πρώτων κατά φνβιν. είπερ 
γάρ οίονται μη ΰτοχαζομένονζ μηδ' έφιεμένονξ τον 
τνχεΐν εκείνων το τέλοζ εχειν, αΑλ' ού δει εκείνα 

Ιό άναφέρεβ&αι, την τούτων εκλογήν καΙ μη ταντα' Β 
τέλοζ μεν γάρ το έκλέγεΰϋ-αι και λαμβάνειν εκείνα 
φρονίμωζ' εκείνα δ' αυτά και το τνγχάνειν αντών 
ον τέλος, άλλ' ώβπερ νλη τις υπόκειται την έκ- 

7 τά "νν 8 άγα&ά ϊάβτα: 2—3 Β Ε κ&ά ϊϊ). άγα&ά 
(ΰτιν Ύ] δε εν?.. εν.λ. ν.αϊ λ. αντών μη, δεϊ πάντα τά παρ' 
εαυτόν ποιεΐν — ν,ατα φνΰίν και επ' έν.εΐνο δει οθΐΐ;. Εαειηιΐδ 
11 ίίΓΤν: 5έ 12 ί/πίρ '^άο] οί δ' ο;ρ' "\ν. ΤοΙυια Ιοουηι 

οοηδϋίυυηΐ ίία: είπε γάρ, οϊόν τε, μη οτοχ. τούτων μηδ' 
εφιεμένονς τον τνχεΐν εκείνων, το τέλος εχειν, οί δεΐ εκείνα 
άναψίρεα&αι Μαάνί^ίυβ. ει δ' οΐονται μη ατοχαξομενονς — 
τον τνχεΐν εκείνων (ϊ. θ. των πρώτων κατά φναιν) άλλο το 
τέλος εχειν, έπ' άλλο δεΐ πάντα άναφέρεα&αι Εα8ΐηιΐ8. επ 
εκείνο δεΐ — την άναφοράν, είπερ οίονται μη το τνγχάνειν 
των πρώτων κατά φναιν ΰτοχαξομένους μηδ' εφιεμενονς <:βΙί. 
Οϊβδβηυδ. Ιιθου3 ηοηΛυπι βχρι^θίΐυ» 13 τον] το λΥ 

14 τό] Λβΐ. ϊάθΐη ΐ1^. άλλ' ον δεΐ εκείνα "ΝΥ: άλλο ένεκα 

ον δεΐ Ε. άλλο ου δει ένεκα Β οβίβπ 18 ου τέλος Χ: 

εντελές 



318 Ι>Ε ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΠ8. 

λεκτιχην ά^ίαν εχονϋα' τοϋτο γαρ οίμαι κα^ τον- 
νομα λέγειν καΐ γράφειν αυτούς, ενδεικννμένονς 
την διαφοράν. 

ΑΑΜΠΡ. Άνδρίκώζ μεν άτίομεμνημόνενκας καΐ 
ο λέγονΟί καΐ ώξ λέγονβι. 5 

^ΙΑ^ΟΤΜ. Σχόπει δ' δτι, ταΰτό πάβχονβι τοις 
την βκιάν νπεράλλεΰ&αί την εαυτών έφιεμενοις' ου 
γάρ άπολείτίουβιν αλλά βνμμεταφέρουΰν τήν άτο- 
ΐίίαν τώ λόγω, τΐορρωτάτω των έννοίών άφιΰτα- 
μένην. ώς γάρ ει το^εύοντα φαίη τις ουχί πάντα ίο 
Λοιεΐν τα ηαρ' αϋτον ένεκα τοϋ βαλείν τον 6κοηον 
αλλ"" ένεκα τον πάντα ποίηβαι τά παρ' αυτόν, αί- 
νίγμαβιν όμοια καΐ τεράβτια δό^,ειεν αν περαίνειν' 
οΰτω^ οί τριπέμπελοι βιαζόμενοι μη το τνγχάνειν 
των κατά φνΰιν τοϋ ύτοχάξεβ&αι των κατά φνβιν ΐ5 
είναι τέλος, αλλά το λαμβάνειν το έκλέγεβΰ'αι, 
μηδέ την έφεΰιν της νγιείας καΐ δίω^,ιν εις το 
νγιαίνειν εκάΰτω τελευτάν, αλλά τουναντίον το 
νγιαίνειν έπΙ την έφεβιν αυτού και δίωζιν άναφέ- 
ρεβΟ-αι, περιπάτους τινάς καΐ άναφωνήόεις καΐ το- 20 
μάς νη Αία καΐ φαρμακείας ενλογίότονς τέλη ποιού- 
μενοι της νγιείας, ουχί τούτων έκείνην, όμοια 
Ό λί;ροΰ(?6 τω λδ^οντ* 'δειπνώμεν, ίνα Ο'ύωμεν, ίνα 
λουώμε&α.' μάλλον δ' εκείνος είω&ός τι και νενο- 
μιβμένον άλλάττει καΐ ταράττει την τά^ιν α δ' 25 



11 παρ' αυτόν Κ: περί αντυν 12 *: περί αντόν. Υοτί. 

ΐίάάβΏάηχϊΐ άλΙά βαλ(ίν τον σκοπόν 16 το λαμβάνειν τοϋ 

ίκλέγ. δυδρίο. \ν. τον λ. το εκλ. Εα,δηΐΰδ 23 ^ΐ. Κοοίί. 3 

ρ. 49δ 2δ και ταράττει Κ-: και παρά ϊ\). δε Μ 



ΏΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 319 

οντοί λεγονοι, την πάβαν έχει των πραγμάτων άνα- 
τροτΐήν καΐ βύγχνβιν' "ον βτίονδάζομεν ενκαίρως 
περιπατειν ένεκα τοϋ πέττειν την τροφην άλλα 
πέττείν την τροφην ένεκα τον περιπατείν ενκαίρως.'' 

5 ητίον καΐ την νγίειαν η φνβΐζ τον έλλεβόρον χάριν 
πετΐοίηκεν, ον της νγιείαξ τον ελλεβορον. τι γαρ 
άλλο καταλείπεταί αντοΐζ εις νηερβολην παραδοξο- 
λογίας η τοιαύτα ληρεΐν; τι γαρ διαφέρει τοϋ λέ- 
γοντος γεγονέναι την νγίειαν των φαρμάκων ένεκα, Ε 

10 μη τα φάρμακα της νγιείας, 6 την έκλογην την 
περί τά φάρμακα καΐ βύν&εβιν και χρηβιν αντών 
αίρετωτέραν ποιών της νγιείας' μάλλον δε την μεν 
ονδ' όλως αίρετον ηγούμενος, εν δε τι) περί εκείνα 
πραγματεία το τέλος τι&ε' μένος και την εφεΰιν άπο- 

15 φαίνων τέλος της τενξεως, ον της έφέβεως την 
τεϋξιν; 'τΓ; γαρ έφέβει νη ζΐία το ενλογίΰτως καΐ 
το φρονίμως πρόΰεβτι.' πάνν μεν ονν, φηβομεν, 
αν ως προς τέλος ορα την τενξιν ών διώκει και 
την κτήΰιν ει δε μη, το ενλόγιβτον αύτης αφαιρείται, 

20 πάντα ποιούβης ένεκα τοϋ τνχείν, ον τνχειν ον 
θεμνον ονδε μακάριόν εΰτι. 

27. ΈπεΙ δ' ένταϋ&α λόγον γεγόναμεν^ τΐ αν 
φαίης μάλλον είναι παρά την έννοιαν ■^ το μ'ή Κ 
λαβόντας έννοιαν άγα%•οϋ μηδέ ΰχόντας, έφίεβ&αι 



3 άλλα λΥ": άλλ' 4 πίττίΐν την τροφην ϊοίοιη (8β1 

ρθ8{; τΐίριπατίΐν) 13 ουδόλως 13Ε 15 τέλος Μ 18 όρά 
Μ: όράν ' 19 αντη αυτής Κ 22 έπίΐ δ' *: 7—8 13 Ε 

ϊΐ). τι αν Μα(1νΐ^ία«: πάν 2ί μηδΐ] δε /κή ΒΕ 



320 ϋΕ ϋΟΙΜΜϋΚΙΒϋδ Ν0Τ1ΤΙΙ8. 

τάγαΰ•οϋ καΐ διώκειν; οράς γαρ οτυ καΐ Χρνύι,τηίος 
εις ταντην μάλλον ΰννελαννεί τον Άρίΰτωνα την 
άπορίαν. ως των πραγμάτων ον διδόντων την προς 
το μήτ άγα&όν μήτε κακόν άδιαφορίαν επίνοηβαι, 
τάγαΟΌϋ καΐ τον κακόν μη προεπινοηΟ'εντων' οντω 5 
γαρ αντής φανεΐβ&αί την άδιαφορίαν προϋφιΰτα- 
1^1'ίμίνην, ει νόηΰιν μεν αντής ονκ εΰτι λαβείν, μη 
πρότερον τάγαΰ-οϋ νοη&εντος, άλλο δ' οϋδεν άλλ^ 
αντή μόνον τάγα%•όν εΰτιν. 1%^ δε καΐ βκόπευ την 
εκ της Στοάς ταντην άρνονμένην άδιαφορίαν καλοί;- ίο 
μενην δ' ομολογίαν, όπως δη καΐ δπό&εν παρέΰχεν 
αντήν άγα&ον νοη^ήναι. ει γαρ τάγα^ον %ωρΙς 
ονκ έΰτι νο^(?ο;ί. την προς το μη άγα&όν άδιαφο- 
ρίαν, ετι μάλλον η των άγαϋ-ών φρόνηύις έπίνοιαν 
αντης ον δίδωΰι τοις άγαϋ•Όν μη προεννοήβαΰιν. ΐ5 
άλλ' ώβπερ νγιεινων και νοΰερών τέγνης ον γίγνε- 
ται νόηΰις, οίς μη πρότερον αυτών εκείνων γέγο- 
νεν, όντως άγα&ών καΐ κακών επιστήμης ονκ εΰτιν 
εννοιαν λαβείν μη τάγαϋ-ά καΐ τα κακά προεννοή- 
0αντας. ϋο 

Β ΑΑΜΠΡ. Τί ονν άγα&όν εΰτιν., 

/ΙΙΑΖΙΟΤΜ. Ονδεν άλλ' η φρόνηΰις. 

ΑΑΜΠΡ. Τί δ" η φρόνηΰις; 



1. 5. 8. 12 *: τον άγα&οϋ 1 ορα Μ 2 μαλ^-ονί 

άβΐ. Λν 3 των πραγμά[ΤίΙΝ ον διδόν]ΤίΙΝ *: των 

πραγμάτων 6 αντης Β Ε 9 *: το άγοίΟ'όν 12 αντην 

Β Ε 15 αντης] αντής Ε. αντοΐς Β οβίβή 21 ΛΑΜ- 
ΤίΡΙΑΣ'] ,,ϋα ο^υίηηιιίθδ άΪ8ϋηχϊηιιΐ3 Λίοβηάι νίοββ" Λν. 
υηΐιΐδ Βϊίΐοΐιιηίθηϊ 3β ίρδίιηι ΐηΐβιτο^αηΐϊβ Ιιαβο βδ8β οοη- 
Ιοηίΐϊί Μαάνϊίίίϋδ 



ΌΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒΠδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 321 

^ΙΑΖΙΟΤΜ. Ονδεν άλλ' η άγα&ών εταΰτήμη. 
ΑΑΜΠΡ. Πολνς ονν 6 ^ιοζ ΚόρινΟ^ος επΙ 
τον λόγον αυτών άφΐκται. την γάρ νηέρον περι- 
τροπην, ίνα μη βκώπτει,ν δοκτίς, εαβον' καίτοι τόν 

5 γε λόγον αντών ομοίον έκείνω τίάΟ^ος κατείληφε. 
φαίνεται γάρ εις την τάγα%•ον νόηβιν αυτήν νοηΰαι 
δεόμενοζ φρόνηβιν την δ^ αϋ φρόνηβιν εν τη περί 
τάγα&όν ζητών νοήβει, καϊ προ της ετέρας άναγκα- 
ζόμενος άεΐ την ετέραν διώκειν, άπολειπόμενος δ' 

10 έκατέρας τω το προ αυτής νοονμενον δεΐβΟ'αι τοϋ 
χωρίς νοη&ήναι μή δυναμένου. 

/άΙΑΖίΟΤΜ. Καϊ κατ άλλον δ\ τρόπον έβτι 
τήν οϋκέτι διαΰτροφήν άλ?.' έκΰτροφήν αυτών τοϋ Ο 
λόγου καϊ άπαγωγήν τελέως εις το μηδέν κατα- 

15 μα&εΐν. ούβίαν τάγα%'οϋ τί^^ενται τήν ενλόγιβτον 
έκλογήν των κατά φύΰιν' εκλογή δ' ουκ έβτιν εύ- 
λόγιβτος ή μή προς τι γενομένη τέλος, ώς προεί- 
ρηται. τι ουν τοϋτ' έΰτίν; ούδεν άλλο, φαβίν, τ) 
το εϋλογιβτεΐν εν ταΐς των κατά φύΰιν εκλογαΐς. 

20 πρώτον μεν ουν οίχεται καϊ διαπέφευγεν ή έννοια 
τάγα&οϋ' το γάρ ευλογιβτεΐν εν ταΐς έχλογαΐς ΰύμ- 
πτωμα δήπουϋ•έν έβτι γιγνόμενον άπο εξεως της 
εύλογιΰτίας' διό ταύτην μεν άπό τοϋ τέλους, το 
τέλος δ' ουκ άνευ ταύτης άναγκαζόμενοι νοεΐν, άπο- 

25 λειπόμεϋ^α της άμφοΐν νοήβεως. έπειτα, ο μειζόν Ο 

έΰτι, τω μεν δικαιοτάτω λόγω τήν εύλόγιβτον έκ- 

2 ό ζ/ίοί Κό^ιν&^>ς] νίά. Ιιβπίδοΐι. 1 ρ. 63 Ά ΰπίρον 

ττίριτροττην] ΪΛ. 1 ρ. 108 6. 21 *: τοϋ άγαμου 7 την δ' 
αν φρόνηαιν * 10 τω το προ οίύτής νοονμενον νί : τώ 

προ αυτής νοονμΐνω 17 μη Μ 

ΡΙιιίαΓϋΜ ΜοΓίΐΙία. ΛΌ1. VI. 21 



322 Ε>Ε ΟΟΜΜϋΝΙΒϋβ Ν0ΤΙΤΠ8. 

λογην άγα&ών έδει καΐ ωφελίμων καΐ βννεργών 
προς το τέλος έκλογην είναι" το γαρ εκλεγεΰχ^αί τά 
μήτε ΰνμφεροντα μήτε τίμια μήϋ^' όλως αιρετά πώς 
ενλόγιβτόν εβτιν; εβτω γάρ, ώς αντοί λέγονΰιν, 
ενλόγιβτος εκλογή των ά^ίαν εχόντων ττρος το εν- 5 
δαιμονεΐν ορα τοίννν^ ως εις τίάγκαλόν τι καΧ 6εμ- 
νον αντοΐς 6 λόγος έ^ήκει κεφάλαιον. εΰτι γαρ, ώς 
εοικε, τέλος κατ αύτονς το ενλογιΰτεΐν εν ττ} έκ- 
λογΐ] των ά^ίαν εχόντων προς το ευλογιβτεΐν. 
Ε ΑΑΜΠΡ. Άλλ' οντωβί μεν άκονοντι των όνο- ίο 
μάτων άλλόκοτόν τι φαίνεται δεινώς, ώ εταίρε, το φρα- 
ζόμενον' ετι δε δέομαι μα&εΐν πώς τοϋτο βνμβαίνει. 

ΑΙΑζΙΟΤΜ, Προβεκτέον ονν 6οι μάλλον, ον γαρ 
τοϋ τυχόντος εΰτίν αίνιγμα 6ννιέναι' ακονε δή καΐ 
άποκρίνον. άρ' ονν τέλος έβτι κατ αντονς το εν- ι& 
λογιβτεΐν εν ταΐς έκλογαΐς τών κατά φνβιν\ 

ΑΑΜΠΡ. Αέγονβιν όντως. 

.ιάΙΑ/ίΟΤΜ. Τά δΐ κατά φνβιν πότερον ώς 
άγαϋ-ά εκλέγονται η ώς ά^ίας τινάς έχοντα ή 
προαγωγάς * * τοϋτο προς το τέλος η προς έτερον 20 
τι τών όντων; 

ΑΑΜΠΡ. Ον νομίζω, αλλά προς τέλος. 

ζΙΙΑΑΟΤΜ. "Ηδη τοίννν άποκαλύφας ορα το 
βνμβαινον αύτοι^, ότι τέλος έβτΐ το ενλογιβτειν εν 
ταΐς έκλογαΐς τών ά^ίαν εχόντων προς το εύλογι- 25 



10 οντωβίν^: οντω αοι 15 κατ' αντους το] τιατά τονς 
το Ε. κ«τά τονς Β 20 4 — 5 Β 3—4 Ε. 8αρρ1βηί καϊ Χ. 
προαγωγάς; Λκμ,πρ. Ώς ί'χοντα προαγωγάς. ^ ιαδούμ. 
Καϊ τοϋτο προς το τέλος κτλ. \ν 22 προς το τύλοςΊ 



ΟΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 323 

βτεΐν αλλην γαρ ού(>ί.Ό:ΐ' •τάγα%•ον %αί τ^ς ευδαι- 
μονίας ουτ' εχείν φαβίν οντε νοεΐν οί άνδρες η την 
πολυτίμητον ενλογιθτίαν ταντην τεερί τάς εκλογάς 
των άξίαν εχόντων, άλλα τοϋτο μεν είβυν οί προς Γ 

5 Αντίπατρον οίόμενοι λέγεβΟ'αι μη ηρος την αϊρεΰιν ' 
εκείνον γάρ υπό Καρνεάδον πιεζόμενον εις ταύτας 
καταδνεβ&αι, τάς ευρηβίλογίας. 

28. Των δε περί έρωτος φιλούοψουμένων εν τγι 
Στοά παρά τάς κοίνάς εννοίας της άτοπίας πάΰιν 

10 αύτοΓ^ μέτεϋτιν. ^αίβχρονς μεν γάρ είναι τονς νεονς, 
φαύλους γ οντάς καΐ ανόητους, καλούς δε τοΰ?1073 
όοφονς' εκείνων δε των καλών μηδένα μήτ έρά- 
β&αι μήτ' ά^ίεραβτον είναι.' καΐ ου τοϋτο πω δει- 
νόν, αλλά καί ^τούς εραβΰ-έντας αίβχρων ττανεβΟ'αί 

15 λέγουβί καλών γενομενων.' καΐ τίς έρωτα γιγνώΰκει 
τοιούτον, ος αμα βώματος μοχ&ηρία ψυχής βλαπτο- 
μένου βυνεχεται και γίγνεται, κάλλους δ' αμα φρο- 
νήβει μετά δικαιοβύνης καΐ βωφροβύνης εγγιγνο- 
μενου, καταββέννυται καΐ άπο μαραίνεται; ους μηδέν 

20 οΐομαν τών κωνώπων διαφέρειν χαίρονβι γάρ λάμπη 
καΐ δξίί, τον δε πότιμον και χρηΰτον οίνον άπο- 
πετόμενοι φεύγουβιν. ην δε λέγοντες και ονομάζον- Β 
τες εμφαβιν κάλλους έπαγωγόν είναι τοϋ έρωτος 
λεγουϋι, πρώτον μεν ουκ έχει το Λ<.•9•αν(ίν εν γάρ 
αίβχίβτοις καΐ κακίβτοις ουκ αν £^φα(3ΐ? γένοιτο 



1 *: τον ά-^κ&υν 7 'Λ(χτκλνίΰ%'(χι Β Ε ΪΙ). ΒυρΐΰίΟ- 
λογίας Β. ίτύρεσιλογίας Ε 16 βλαπτομ,ίνον ΛΥ: βλίπο- 

μίνΐ[ΐ \ι\>[ ιρυχής η, μοχ&ηρίκ ρθΠίΙοΓΟ οκίβηάϋ ρ. 10731): ή 
μοχ^τίρία τον ΐί&ονς 

21* 



324 ΟΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 

κάλλονξ' είπερ, ώς λεγουβιν, η μοχθηρία τοϋ η&ονς 
άναπίμπληύί το είδος. εΛειτα κομίδΐ] παρά τήν 
εννοιάν έβτιν αί,ίεραβτον είναι τον αίβχρόν^ οη 
μέλλει ποτ\ και προΰδοκαται χάλλοζ ε%ειν κτηΰά- 
μενον δε τοντο καΐ γενόμενον καλόν κάγαϋ^όν νπ,ο 5 
μηδενός έραβϋ^αι. 

ΑΑΜΠΡ. Θήρα γάρ τις, φαβίν, έοτϊν 6 έρως 
άτελονς μεν ενφνοϋς δε μειρακίον προς άρετήν. 
Ο 5. /ΙΙΑΑΟΤΜ. Εΐϋ-' ώ βελτιΰτε, πράττομεν άλλο 
νϋν η την αϊρεβιν αντών έλέγχομεν, οντε πι&ανοΐς ίο 
πράγμαβιν ονΰ•^ ώμιλημένοις όι^οί^αίΐί τάς κοινάς 
εκΟτρέφονβαν ημών καΐ παραβιαξομενην εννοίας; 
ονδείς γάρ ην 6 κωλνων την περί τονς νέους των 
βοφών βπονδήν, ει πάϋ-ος αντγι μη πρόβεβτι, ^ήραν 
η φιλοπαιδείαν προβαγορενομένην' έρωτα ό' έδει ΐ5 
καλείν ον πάντες άν&ρωποι και παΰαί. νοονΰι και 
όνομάζονΰι, οίον τό 

^πάντες δ' ήρήβαντο παραΐ λεχέεΰβι κλι^ήναΐ'' 



και 



^ον γάρ πώποτέ μ' ώδε ϋ•εάς έρος ονδε γυναικός 20 
ϋ-υμόν ένι βτή&εΰβι περιπροχυ^εις έδάμαόβεν.' 

2 ΐπΒίτοί ^ : ετίύ 'ύ). παρά τήν ί'ννοιαν ^•. παρά 
τίνων οίον 5 *: καΐ άγα&ον 15 φιλοπαιδΐίαν] φιλο- 

ποιΐαν Κ3,8ΐηιΐ3. ΓοιΊ. &ήραν φιλοπαίδιον θί. φίλομίΐράν,ιος, 
ψιλοτιοίμνιος 8Ϊηι. Λ. ^' ΙίειλΥ: ^έ 17 οίον το — τταραΐ | 
δΐιρρίβνϋ "νν ραΓίίιη βχ Ηοηι. α 366: 19—20 Β. 21 Ε 
18 ν.λΐ]%ήναι Β Ε 19 και — ώίε ■Ο'ίαδ ίάβηι βχ Ηοιη. 

Α 315: 12 Β 16 Ε 20 ^ρωδ ΒΕ 21 0•νμον^ βΐα3 Ιοοο 

Ιαο. 7 Β 5 Ε 



ϋΕ ΟΟΜΜΐΙΝΙΒυδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 325 

29. Είζ τοιαύτα μεντόι ηράγματα τον ή&ίκον 
λόγον έκβάλλοντεξ 

^ελικτά κονδεν υγιές άλλα πάν περιξ' 

εντελίζονβι καΐ διαβνρονβιν, ώς δή μόνοι την φνΰιν 
5 και βννήϋ'ειαν όρ&οϋντες τ] χρή και καϋ^ιύτάντες ΐ) 
τον λόγον, ος αμ άποΰτρεφει και επάγει ταις εφε- 
ΰεΰι και διώ^εΰι και ορ/ϋαΓ^ προξ το οίκεΐον εκα- 
βτον. ή δε βννηϋ-εια της διαλεκτικής διεραμα γενο- 
μένη χρηΰτόν μεν ονδεν ονδ' νγιες άπολέλανκεν, 

10 άλλ' ω6περ ακοή νοβώδης υπό κενών ήχων δυθη- 
κοΐας καΐ άβαφείας εμπέπληβταΐ' περί ϊ^ς αν&ις 
ετεραν αρχήν λαβόντες, ει βονλει, διαλε^όμεϋ^α. 
νννΐ δε τον φνβικον αυτών λόγον, ούχ ήττον τοϋ 
περί τελών διαταράττοντα τάς κοινάς προλήψεις, εν 

ΐδ τοί^ κυριωτάτοις και πρώτοις έπιδράμωμεν. 

30. Κα%^όλου μεν άτοπον και παρά τήν έννοιάν 
έΰτιν είναι μεν τι μή ον ό' είναι, καΐ είναι μεν Ε 
ουκ όντα ά' είναι, λεγόντων άτοπώτατόν έβτι το 
έπι τοϋ παντός λεγόμενον. κενόν γαρ άπειρον 

20 ε^ωϋ'εν τω κύομω περι&εντες οντε βώμα το πάν 

3 ΕπΓ. ΑηάΓ. 448 ΐΐ). ελικτά καΙ ονδίν ΒΕ 4 ΐντι- 
λίξοναι] Άάά. τυνς αλλονς ΛΥ 5 λ^: κα&ιοτανται 6 ο^ 
βμ' Μίΐι1νϊ§•ϊα9: άλλα. ΛΥ" οοπδΐϋυίί Ιοοηηι Ιιιιηο ίη ηιοάιαιη : 
τον λόγον ιίμκ άποΰτροφαις καΐ έπαγωγαΐς τιαΐ ϊφέαισι — 
ίκάΰτυν 8 διΐραμ,α λΥ : δΐίρά μίν ίΐ). *: γιναμίνη 

12 διαλε^ώμε&α Β Ε 13 κυτών ΑΐιΙίηιι: αντώ Β Κ 17 καϊ 
ίΐναι \ν 18 ίΐναι] αάιΐ. πολλά οβ τοιαντα. αντών λΐγόν- 

των \ν. Ργο λεγόντων Ϊ1βτψ&τάβη\ΐ5 οοηίβοϋ απάντων, υικίβ 
£οι•<;. ι•680ΓίΙ)βη(1ιΠΏ : εϊναι. απάντων ά' άτοπώτατόν οβίΐ 
20 ιπΒ,Ιίιη περιτιΟ^έντες 



326 Ι>Ε ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 

οιίτ' άβώματον είναι λέγονόιν. έπεται δε τούτω το 
μή ον είναι το παν οι^τα γαρ μόνα τα (ΐώματα 
καλοϋβιν, επειδή οντος το ποιεΐν τι και πάβχειν, 
το δε πάν ονκ ον εΰτιν' ωΰτε οντε τι ποιήύει οντε τι 
πείΰεται το παν. άλλ' ονδ^ εν τόπω εβται' Οωμα 5 
γαρ δήπον το επέχον τόπον, ον βωμα δε το πάν, 
ω6τ ονδαμοϋ το πάν. και μην ώ τον αύτον έπ- 
εχειν τόπον ΰνμβεβηκε, τοϋτο το μενον ώΰτ ον 
μένει το πάν ον γαρ επέχει τόπον, αλλ' ονδε 
κινείται" πρώτον ότι καΐ τω κινονμενω τόπον ίδί ίο 
Γ και χώρας υποκείμενης , επει&^ ότι το κινονμενον 
η αυτό κινεΐν η νφ' έτερον πάβχειν πεφνκε' το μεν 
ονν νφ' εαντον κινονμενον έχει τινάς νενβεις «ξ 
εαντον και ροπάς κατά βάρος η κονφότητα' κον- 
φότης δε καΐ βάρος ήτοι ΰχεΰεις τίνες η δννάμεις ΐ5 
είβΐν η διαφοραι πάντως ϋώματος' το δε πάν ον 
1074 ΰώμά εβτιν ' ω6τ ανάγκη μήτε βαρν μήτε κονφον 
είναι το πάν μηδ^ έχειν ί'ξ εαντον κινήβεως αρχήν, 
άλλα μην ούά' νφ' έτερον κινήβεται το πάν έτερον 
γαρ ονδέν εύτι τον παντός" ώβτ' ανάγκη λέγειν 20 
αντοΐς όπερ λ£}^ου(?ί. μήτε μένον είναι το πάν μήτε 
κινονμενον. όλως δε, έπεί το λέγειν 6ώμα το πάν 
μή δέον έβτΐ κατ αντονς, βώμα δ' ονρανός και γη 

3 επειδή δι Καβηαυβ βίβοίο ρΓΟχϊιηο ώστε 4 ούτε ροδίβ- 
ηαδ Είΐδίηιΐδ: ονδε 7 ονδαμοϋ] ονδ' άλλου Β Ε ΪΙ). ω Τ^" 
8 τοΰτο το] τοντό εοτι ν^ 11 υτι το ΗυίΙβηυβ: οτι το μή 

12 αυτό *: αυτό 14 κονφότης δε καΐ βάρος λΥ: κονφότ-ητος 
δε και βάρους 16 πάντως Μ: τταντός ΐ\). το δε πάν *: 
το δ' άπαν 21 μένον] μόνον Β Ε 22 το λέγειν — μή 

δέον] μήτε σώμα το παν μήτε ον Μαάνί^ϊιΐδ. ΓογΙ. τό 
λέγειν αώμα τό παν μηδέν 



ΌΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒΟδ Ν0ΤΙΤ1Ι8. 327 

καΐ ζώα καΐ φντά 'καΐ αν&ρωτίοΰ καΐ λί&Οί' το μη 
ον 0ώαα βώματα μέρη ί^ει καΐ τοϋ μη δντοζ μέρη 
Οντα 'έβται καΐ το μη βαρν χρήΰεται βαρε'βί μορίοίς 
καΐ κονφοίξ το μη κονφον' ων ονδ' ονείρατα λαβείν Β 

5 /χαλλον ε6τι παρά τάζ κοι,νάς εννοίας, καΐ μην όντως 
ονδϊν εναργές έβτι καΐ των κοινών εχόμενον εννοιών 
ως τό, εί' τι μη εμφνχόν εβτιν, εκείνο αψνχον 
είναί' καΐ πάλιν, ει τι μη α^νχαν, εκείνο εμχΐ^νχον 
είναι' και ταντην ονν άνατρέπονύι την ενάργειαν, 

10 οντω το παν ομολογονντες μήτ έμφνχον είναι μήτ 
αψνχον. άνεν δε τούτων, ατελές μεν ουδείς νοεί 
τό παν, ον γε δη μηδέν μέρος άπεύτιν' οντοι δε 
τέλειον ον φαΰιν είναι τό πάν ώριΰμένον γάρ τι 
τό τέλειον, το δ\ πάν νπ' απειρίας άόριβτον' ον- 

15 κοϋν έϋτι τι κατ αντονς, δ μήτ ατελές μήτε τέ- 
λειον εβτιν. άλλα μήν οντε μέρος έβτι τό πάν 
ονδεν γάρ αντον μείζον ονΟ-' υλον, ως αντοι λέ- Ο 
γονβι' τεταγμένον γάρ τό δλον κατηγορειΰ&αι , τό 
δε πάν δι άπειρίαν καΐ άόριύτον ίΐϊ/αι και άτακτον. 

20 αίτιον τοίννν οντε τον παντός ετερόν έβτι τω 
μηδέν είναι παρά τό πάν έτερον, οντ άλλον τό 
πάν άλλ' ονδ' έαντον' ποιεΐν γάρ ον πέφνκε, τω 
δε Λοίθΐι/ τό αίτιον νοείται, φέρε τοίννν πάντας 
άν&ρώπονς έρωτάβΟ-αι, τι νοονβι τό μηδέν καΐ τίνα 

25 τοϋ μηδενός έπίνοιαν λαμβάνονβιν άρ" ουκ άν 
εί'ποιεν, ως τό μήτ' αίτιον νπάρχον μήτ αίτιον 

3 βάρεσιν ύρίοις ΒΕ Ο ΐνίργααν Β Ε ΐΐ3. ίνάργειαν 
ούτοι, το πάν Μαάνΐ^ϊαδ. 22 *: ονδϊ αύτοϋ 



328 ϋΕ ΟΟΜΜΠΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 

έχον μή&^ δλον μήτε μεροζ μήτε τελειον μήτ ατελές 
μήτ' εμψνχον μήτ ίίφνχον μήτε κινούμενον μήτε 
μενον ηον μήΟ^' υπάρχον μήτε βώμα μήτ άβώ- 

ϋ ματον; τοϋτο και ουκ άλλο τι το ουδέν έΰτι,ν. 
όταν ούν δ<5ο; πάντες οι λοιποί τοϋ μηδενός, οντοι δ 
μοί^οι τοϋ παντός κατηγοροϋύι, ταυτον ως εοικ£ 
φαίνονται τω μηδενΐ το παν ποιοϋντες. ονδεν ούν 
ετι δει λέγειν τον χρόνον, το κατηγόρημα, το 
αξίωμα, το βυνημμένον, το βυμπεπλεγμένον οίς 
χρώνται μεν μάλιβτα των φιλοβόφων , όντα δ ου ίο 
Αί'^Όυ^ιν είναι, καίτοι τό γ^ άλ'η&ϊς ον μη ίΐναι 
μηδ' υπάργ^ειν, άλλα καταλαμβάνεό&αι και κατα- 
ληπτόν είναι και πιατόν ώ της ούβίας τοϋ όντος 
μη μέτεβτι, πώς οϋν ου πάΰαν άτοπίαν νπερ- 
βέβληκεν; ΐ5 

31. "Άλλα, μη δοκΤ] ταϋτα λογικωτέραν έχειν την 

Ε άπορίαν, άψώμε&α των φνΰικωτέρων. έπεί τοίνυν 

^Ζεϋς άρχη Ζευς μέύβα ^ώς ί' εκ πάντα τέτυκται' 

ώς αύτοΙ λέγουβι, μάλιΰτα μεν έδει τάς περί 0•εών 
εννοίας, εί' τι ταραχώδες η πλανητόν έγγέγονεν 20 
ανταις, ίωμένονς άπευ%'ννειν καΐ κατορ^οϋν έπι το 
βέλτιβτον' ει δε μή, με^έντας γ' εάν ώς έχουβιν 
υπό τοϋ νόμου έκαβτοι καΐ της βυνη&είας προς τό 
&εΐον. 



12 μηδ' *: μήτε 14 ονν] άβΙβΥβνϊια ΐ\>. άτοπίαν 

Μ: άτνχίαν οί. ρ. 1075 ά 18 οί". Μυΐΐαοΐι. ΟΓρΗ. οαι•ηι. ίτ. 
ΥΙ Τ3. 11 ίΐα. άρχη] -/.εφαλή Η^ϋΐηυε ϊΐ>. μέοχ Β Ε 

20 βΙ' ζί Ιιβοηϊοιίδ: εί 22 με&ένταςν^: &έντ(χς ι\).γ' *: τε 
23 ίκκοταί ^ 



ϋΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒΠδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 329 

^ον γάρ τι ννν γε κάχΰ^εζ αλλ' άεί ηοτε 
^Τΐ ταντα, κονδείζ οίόεν ίξ οτον ^φάνη.' 

ο£ δ' ωβπερ αψ εΰτίκζ άρ^άμενοί τα κα&εβτώτα 
Χίνεΐν και πάτρια τήζ περί 0-εών δό^,ης ονδεμίαν, 
5 ώζ απλώς ειπείν, εννοιαν νγια και ακέραιον άπο- 
λελοίπαΰι. τίς γαρ έβτιν άλλος άνϋ-ρώπων η γεγο- Γ 
νεν, ος ονκ αφ&αρτον νοεί καΐ άίδιον το Ό'ίΓοί'; ϊ) 
τί εν ταΐς κοιναΐς προλήφεβι περί &εών ό,αολο^Όυ- 
μενως άναπεφώνηται μάλλον η τα τοιαϋτα 

10 *τω ενο τέρπονται μάχαρες -θ-ίοι ηματα πάντα' 

καί 

^άϋ•ανάτων τε &εών χαμαι ερχομένων τ άν- 

[ϋ-ρώπων' 
καΐ το 107δ 

ΐδ ^κείνοι γάρ τ ανοβοι και άγήραοι 
πόνων τ άπειροι, βαρνβόαν 
πορΟ•μον πεφενγότες Άχέροντος-,' 

καΐ 'ιβως εντνχοι τις αν έ&νεβι βαρβάροις και άγρί- 
οις ϋ-εόν μη νοονβι, ^εόν δε νοών μη νοών ό' 
20 αφ&αρτον μηδ' άίδιον, άν%-ρωπος ούδε ε'ις γέγονεν. 
οί γονν ά^εοι προΰαγορενΰ^εντες οντοι, Θεόδωροι 
και ^ιαγόραι κα\ "Ιππωνες, ονκ ετόλμηβαν ειπείν 
το ϋ-εΐον οτι φ&αρτόν εβτιν, άλλ' ονκ έπίΰτενβαν 

1 8ορ1ι. Αη1ϊ§. 467 Λ. τι] τοι Β Ε ϊΐ). γ( δορίιοοίββ 
ΐΐ). καϊ χϋ-ΐς Β Ε 2 καΐ ονδί\ς — ίξότον (Ιξ ότον Β) 

φανή Β Ε ' 5 *: νγιή 7 η τι] οιη. ΒΕ 10 Ηοιη. ζ 46 
11 -/.αΙ \ν 12 Ηοηι. Ε 442 15 τΐά. ρ. 167 ί ίΐ). \ηνοι Β Ε 



330 ΟΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 

ώ^ εβτί τι αφ&αρτον' τον μεν άφΟ•άρτου την ντί- 
αρξιν μη άζολείτίοντες τοϋ δε &εοϋ την πρόληψιν 
φνλάττοντες. άλλα Χρνΰιπποζ καΐ Κλεάνθης ^ εμ- 

Β πεπληκότες , ώς εηοξ ειπείν, τω λόγω &εών τον 
ονρανόν την γην τον αέρα την ^άλατταν , ονδενα 5 
των τοβοντων αφ&αρτον ονδ' άίδιον άπολελοίπαϋί^ 
πλην μόνον τον ζ/ιο^, εις ον πάντας καταναλί- 
βκονΰι τονς αλλονς' ωβτε και τούτω το φ&είρειν 
προΰεΐναι τοϋ φ%'είρεβ%'αι μη επιεικέΰτερον άΰϋ^ε- 
νεια γάρ τινι καϊ το μεταβάλλον είζ έτερον φΟ'ίί'- ίο 
ρεται καϊ το τοΐζ αλλοΐξ εις εαυτό φΟ^ειρομένοις 
τρεφόμενον βωζεται. ταϋτα <5' ονχ ώξ άλλα πολλά 
των άτοπων βνλλογιξόμεΟ'α εχειν τάς νπο&εΰεις 
αυτών καϊ τοις δόγμαβιν επεύϋ'αι, άλλ' αντοί μέγα 
βοώντες εν τοις περί Θεών καϊ Προνοίας Είμαρ- ΐ5 

Ο μένης τε καϊ Φνόεως γράμμαβι διαρρήδην λεγουΰι 
τους άλλους &εοϋς απαντάς είναι γεγονότας και 
φ&αρηϋομένους υπό πυρός, τηκτοϋς κατ αυτούς 
ώβπερ κηρίνους η καττιτερίνονς όντας, έ'βτιν οϋν 
παρά την εννοιαν, ώς το άνΟ'ρωπον άΟ'άνατον είναι, 2ο 
καϊ το &εόν ϋ•νητόν είναΐ' μάλλον ί' ούχ όρώ, τις 
εβται &εοϋ προς άνΌ'ρωπον διαφορά, ει καϊ 6 ΰ•εός 
ζωον λογικυν καϊ φ&αρτόν εβτιν. αν γάρ αύ το 
βοφόν τοϋτο και καλόν άντι&ώβι, ϋ'νητόν είναι τον 
άνΟ-ρωπον , ου ϋ•νητόν δε τον ϋ'εόν αλλά φϋαρτόν, 25 
δρα το βυμβαινον αύτοΐς' η γάρ ά&άνατον είναι 



13 σνλλογιζομέναςΥί 17 εΐναι γεγονότας] \ΐά. ρ. 1052 α 
25 άλλα ψΟ'αρτον Βίΐδϊΐββηβίδ : άλλ' αφ&αρτον 



ΟΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΠ8. 331 

φήΰονβίν αμα τον &ε6ν 'καΐ φϋ-αρτόν, η μήτε 
^νητον είναι, μήτ ά%άνατον. ών ουκ εβτιν ονδε 
πλάττοντας ε^επίτηδες έτερα παρά την χοινην εν-Τ) 
νοίαν νπερβάλλειν την άτοπίαν' λέγω δε τους 

5 αλλοι»?" έπεί τοντοΐζ γε των άτοπωτάτων ονδεν 
άρρητον οΰά' άνεταχείρητόν έβτυ παρειμένον. έτι 
τοίννν έπαγωνίζόμενος 6 Κλεάν&ης τϊ] έκτίνρώβει, 
λέγει την ΰελήνην καΐ τα λοιπά αΰτρα τον ηλιον 
* * έ^ομοίώΰαι πάντα έαντω και μεταβαλεΐν εις έαυ- 

10 τον άλλ' οτι * * οι άΰτέρες %'εοΐ οντες προζ την 
εαυτών φ&οράν βννεργονβι τω ηλίω, βννεργονντές 
τι ηρος την έκπνρωβιν , πολνς αν εΐ'η γέλως ημάς 
περί βωτηρίας αύτοΐς προ6ενχεβ9•αι καΐ βωτηρας 
άνΟ^ρώπων νομίζειν, οίς κατά φνβιν έβτι το ΰπεν- Ε 

ΐδ δειν έπΙ τήν αυτών φ&οράν και άναίρεβιν. 

32. ΚαΙ μην αυτοί γε προς τον Έπίκουρον 
ούδεν άπολείπουβι τών πραγμάτων ^ί'ου, ίον, φ^^•< 
φίΰ' βοώντες, ως βνγχέοντα την τών ϋ•(ών πρό- 
' λη-φιν, αναιρουμένης της προνοίας" Όύ γάρ ά&άνα- 

20 τον και μακάριον μόνον, αλλά καΐ φιλάν&ρωπον 
καΐ κηδεμονικόν καΐ ώφέλιμον πρηλαμβάνεα^αι καΐ 
νοεΐβ^αι τον ^εόν' ίίπερ άληίί^ές έΰτιν. ει ό' 
άναιροϋβι την περί &εον πρόληψιν οί μη άπολεί- 

9 8- 9 13. 14 — 15 Ε. Νίΐ οχίήάΐΗΗί! ιηοηι•ηΙ ίηΙοΓρΓοΙο». 
ίξ,ομηιωΟίΐν ΜίκΙνΐ^'ϊιΐΗ. ΕογΙ. 8ΐιρ|)1οη<1ϋΐη ίξά-ψαντα ιΐιυΐ 
άναψί^ξαντα) αν 10 4 — Γ> Β. ίί — 4 Ε. ΚογΙ. /; Οίλήνη 

ν.^ά οΓ ίίλλοι όατ^^^ς 11 αννιργονντίς η Ι{;ΐΗΪΙ«.•οηΗΪ8: 

ουνι^ηγοϋντος Ιατϊ \'\\)ή. αννκ^γονντϊς γε \ν 1'2 ΙμιΗ πρίις 
τήν ίκπνρωαιν πολνς αν ουν κ"η οβίί. 10 γί \^ : ΐί 

ΐΐ). Έπικοΐ'ροί'] νϊ(1. ΙΐΗβηθΓ. ΕρίαυΓ. ρ. 248, 11 17 πραγ- 

μάτων] γραμμάτων \ν οοΙΙ. ρ. 1077 ο. κίαραγμάτων ΜικΙνΐβ^ίι»» 



332 Ι>Ε ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0Τ1ΤΙΙ8. 

ποντεζ Λρόνοιαν, τί %οιον(5ιν οι προνοεΐν μεν ημών 
τους Ο-εονς λέγοντες μη ώφελεΐν δ' ημάς μηδ' 
^αγαθών είναι δωτήρας' άλΧ' αδιάφορων, άρετην 

Ρ μεν μη δίδοντας πλοντον δε καΐ νγίειαν καΐ τέκ- 
νων γενέβεις κα\ τα τοιαύτα δίδοντας, ών ονδεν 5 
ώφελιμον ονδε λνόιτελες ονδ' αίρετον ονδε 6νμφε- 
ρον έβτίν; η εκείνοι μεν ονκ άναιρονβι τάς τιερί 
0•εών εννοίας, ούτοι δε καΐ περινβρίζονβι καΐ 
χλενάζονβιν, Έπικάρπιόν τίνα Ο-εον είναι λέγοντες 
και Γενέ&λιον και Παιάνα καΐ Μαντικόν, ονκ ον- ίο 
τος άγα&οϋ της νγιείας και της γενέβεως ονδε της 
ΙΟΙβπολνκαρπίας άλλ' αδιάφορων και ανωφελών τοΓ^ 
λαμβάνονόι; ^ 

33. Το τρίτον τοίννν της ηερί %•εών εννοίας 
έβτΐ μηδενι τοβοντον τονς Ο'εονς των άνΟ'ρώτίων ΐ5 
διαφέρειν, οβον ευδαιμονία και άρετη διαφέρονΰιν. 
άλλα κατά ΧρνβίΛπον ονδε τοντο περίεβτιν αύτοϊς' 
"άρετη τε γαρ ονχ νπερέχειν τον ζίία τοϋ Δίωνος 
ώφελει6&αί Ό-' ομοίως νπ αλλήλων τον ^ία καΐ 
τον ζΐίωνα, βοφονς οντάς, όταν έτερος ϋ'ατέρον 20 
τνγχάν)] κιι/ου^ενου.' τοϋτο γαρ έβτιν δ καΐ παρά 
&εών άνϋ'ρώτΐοις άγαϋ•όν υπάρχει και &εοΐς παρ 

Β άνΟ^ρώπων, βοφών γενομένων, άλλο δ^ ονκ. άρεττ} 
δε μή άπολειπόμενον άνΟ^ρωπον ονδεν άποδεΐν ευ- 
δαιμονίας λέγονβιν, άλλ' επίύης είναι μακάριον τω 25 
^ιΐ τω ϋωτήρι τον άτυχη, δια νόύονς καΐ πηρώΰεις 

3 δοτήρας Β Ε 7 η ούκ ίκίΐνοι μεν άναιροναι Μαά- 

νί^ϊιιβ 8 ίονί. ουτοί δ' ον καΙ περινβρίξονβι 23 5' 

οί;κ. *: δί ον 



ϋΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΙ18. 333 

βώματοξ ενάγοντα τον ζγιν ίαντόν^ εί'περ εί'η ΰοφόζ. 
ε6τί δ' ούτος ονδαμον γης ονδε γεγονεν' αηλετοι 
δε μυριάδες άν&ρώπων κακοδαομονοϋντες επ' άκρον 
εν τι] τον ^ώς πολιτεία καΐ άρχΐ] την άρίΰτην 

5 εχονβϊ] δίοίκη6ιν. καίτοι τί μάλλον αν γένοιτο 
παρά. την εννοιαν η, τον ^ιος ώς ενι αριβτα διοι- 
κούντος, ημάς ώς ενι χείριΰτα πράΰβειν; ει γοϋν, 
ο μηδέ ^έμις εύτιν ειπείν, έ&εληβειε μη Σωτήρ 
μηδέ Μειλίχιος είναι μηδ^ Άλε^ίκακος, άλλα τάναν- 

10 τία των καλών τούτων προσηγοριών , ονδεν εβτι Ο 
πρού^εΐναι τοις ούίΐί. κακόν οντ εις πλη%•ος οντ 
εις μέγεϋ•ος ώς ούτοί. λέγονβι, πάντων άνϋ-ρώπων 
επ άκρον ά%•λίως κα\ μοχΟ•ηρώς βιονντων καΐ μηδέ 
της κακίας επίδοβιν μηδ' νπερβολην της κακοδαι- 

15 μονίας δεχόμενης. 

34. Ον μην ενταν%•α το δεινότατόν εβτιν, άλλα 
Μενάνδρω μεν είπόντι 0•εατρικώς 

^άρχη μεγίβτη τών εν άν&ρώποις κακών 
τα λίαν άγαΟ'ά ' 

20 δνΟκολαίνονβΐ' τοϋιο γαρ είναι παρά την εννοιαν 
αντοί δε τών κακών άρχην άγαΟ•6ν οντά τον 0•εον 
ποιονβιν. Όΰ γαρ η γ" νλη το κακόν ίξ εαντής 
παρέύχηκεν' άποιος γάρ έβτι και πάΰας οβας δε- Ι> 
χεται. διαφοράς νπο τοϋ κινονντος αντην καΐ ΰχημα- 

2δ τίζοντος εβχε.^ κινεί δ' αντην ύ λόγος έννπάρχων 

6 η "νν": τήν 9 άλλα Μ: μη ίϋΐ 11 κακόν Χ: καλόν 
18 Κοοί:. 3 ρ. 724 19 τά λίαν άγα&ύ] άγα&ά {ωγα9έ 

Κοοίίίυβ), τα λίαν άγα&ά δοΚοΙ. ΓΙαΙ. 369 Βοΐνΐί. 25 ίσχί • 
■αινεί Μ: ί'αχηκίν (ί 



334 ϋΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 

και βχηματίζει^ μήτε κίνεΐν έαντήν μήτε βχηματίξείν 
πεφνκνΐαν. ω6τ ανάγκη το κακόν, ει μβν δί' ον- 
δεν, εκ τον μη οντος' ει δε διά την κινονβαν αρχήν, 
εκ τον %^εον γεγονός ντΐάρχειν. και γαρ ει μεν 
οΐονται τον Αία μη κρατεΐν των εαντον μερών μηδέ 5 
χρήοϋ'αι κατά τον αντον λόγον εκάβτω, παρά την 
εννοιαν λέγονβυ καΐ πλάττονβί ζφον, ον %ολλά των 
μορίων έκφενγει την βονληΰιν, ίδίαΐξ ένεργείαΐξ 
χρώμενα καΐ πρά^εβιν , αΐξ το όλον ορμήν ον δί- 
δωβιν ονδε κατάρχει κινήσεως, οντω γαρ κακώς ίο 
Ε ονδεν βνντέτακται των ψνχήν εχόντων, ώΰτ άβον- 
λονντος αντον προϊεναι πόδας ή φΟ-εγγεΰΟ-αί γλώτ- 
ταν ή κέρα κνρίττειν η δάκνειν οδόντας" ών ανάγκη 
τά πλεΐβτα πάβχειν τον %•εόν, ει παρά την βονληβιν 
αντον μέρη οντες οί φανλον -ψεύδονται καΐ ραδιονρ- ΐ5 
γοϋΰί καΐ τοιχωρνχοϋβί καΐ άποκτινννονΰίν αλλήλους, 
ει δέ, ως φηόι Χρνβιππος, ^ονδε τονλάχιβτον έΰτι των 
μερών εχειν άλλως άλλ' ή κατά την τον Αιός βον- 
ληβιν, αλλά πάν μεν έμφνχον όντως ί'ύχε6&αι και 
οντω κινεΐβ^αι πέφνκεν, ως εκείνος άγει κάκεΐνος 20 
επιστρέφει καΐ ϊβχει καΐ διατί&ηβιν', 

*δί' αντ εκείνον φΟ^όγγος έί,ωλέβτερος.' 

Γ μνριάκις γαρ ^ν έπιεικέοτερον άΰ&ενεία καΐ άδννα- 
μία τοϋ Αιός έκβιαζόμενα τά μέρη πολλά δραν 



7 ί'ννοιαν Μ: επίνοιαν 10 ονδΐν * 13 κέρας Β Ε 
19 άλλα πάν μεν — διατί&ησιν] τβΛα ηοη ΡΙυίαΓοΙιί δβά. 
ΟΙΐΓ^Βΐρρϊ β8δβ ιηοηυϊί. Κα,δίηυδ οοΠ. ρ. 1056 ο 22 νίά. 

Νβ,υο^. ρ. 919. Κοοίί. 3 ρ. 614 23 μνριάκις Μ: μνρία 



ΌΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 335 

ατοτΐα παρά την εκείνον φνΰιν καΐ βονληβιν, η 
μήτ' άκραβίαν είναι μήτε κακονογίαν, ης ονκ 
εβτιν 6 Ζενς αίτιος. άλλα μην τόν γε κόΰμον 
είναι πόλιν καΐ πολίτας τονς άβτερας, ει δε τοϋτο, 
5 και φνλε'τας και άρχοντας δηλονότι καΐ βονλεντην 
τον ηλιον καΐ τον εβπερον τΐρντανιν η άΰτννόμον, 1077 
ονκ οίδα μη τονς ελέγχοντας τά τοιαύτα των 
λεγόντων καϊ αποφαινομένων άποδείκννβιν άτοπω- 
τέρονς. 

10 3δ. ^Αλλά των φνβικωτέρων λεγομένων άρ' ου 
παρά την έννοιάν έβτι βπέρμα πλέον είναι και μείζον 
η το γεννώμενον «ξ αντον; την γονν φνβιν όρώ- 
μεν πάβι και ζωοις καϊ φντοίς και ημέροις και 
άγρίοις αρχάς τά μικρά καϊ γλίθχρα καϊ μόλις 

15 ορατά της των μεγίβτων γενέβεως λαμβάνονταν, 
ον γάρ εκ πνροϋ βτάχνν ονδ' άμπελον εκ γιγάρτον 
μόνον ^ άλλ' εκ πνρηνος η βαλάνον τίνος 'όρνεον 
διαφνγονβης ωβπερ εκ μικρόν τίνος βπιν&ηρος 
έί,άφαβα καϊ ριπίΰαβα την γένεβιν, έρνος η βάτον Β 

20 η δρνος η φοίνικος η πενκης περιμήκιθτον άναδί- 
δωβιν , Τ] καί φαβιν ** ^τό μεν βπέρμα την επΙ 
μικρόν όγκον εκ πολλον Όπείραβιν' ώνομάο&αι, την 
δέ 'φνβιν^ έμφνΰηΰιν ονβαν και διάχνβιν των υπ' 
αντης άνοιγομένων και λνομένων λόγων ι] άριϋ-μών. 

3 τόν γε κόαμον ίίΐθΐη: το το νίΐκος μίν Β Κ (ηοη τό 
τον εΐκος μεν) 5 δήλον οτι Β Ε 7 οΰκ οϊδ' εΙ μη 

Οίοίβηυβ 10 φνσιηωτερων] φναικώτερον Καδίπηβ οοΠ. ρ. 
1125 α, 86(1 οί". ρ. 1074 β: άιΙ>όιμεΟ•κ των φναιτιωτερων 
13 ημεροις καΐ λΥ 21 5 15 Κ Κχρίο'ΐ; νοο^ αυτοί \ν 

22 εηιμίϊίρον Β Ε 23 ενψναεαιν Β. ίμφνσεβιν Ε 



336 ϋΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 

άλλα τοϋ τε κόβμον πάλυν το πνρ ο ΰηερμα λεγονβιν 
είναι καΐ μετά την έκπνρωΰίν είζ ΰπε'ρμα μετέβαλε 
τον κόβμον εκ βραχντερον βώματοξ καΐ δ^^κου, φν- 
6ιν έχοντα τίολλην καΐ τοϋ κενόν προβεπιλαμβάνοντα 
χώραν ατίλετον έπινεμομενην ττ} αύξι^σ'ίί., γεννώ- 5 
μένον (ϊ' αϋ%-ίς νποχωρεΐν το μέγεθος καϊ ΰννολί- 

6%'άνείν^ δνομένηζ καϊ ύνναγομενης περί την γένεΰιν 
εις εαντην της νλης.' 

36. ΆκονΟαι τοίνυν εΰτιν αυτών καΐ γράμμαΰιν 
εντνχεΐν πολλοίς προς τους Ακαδημαϊκούς διαφερο- ίο 
μένων καϊ βοώντων, ως ^πάντα πράγματα ΰυγχέονβι 
ταις άπαραλλα^ίαις^ έπι δνεΐν ούΰιών ενα ποιον 
είναι βιαξόμενοι.' καίτοι τοϋτο μεν ουκ έ'βτιν δβτις 
ανθρώπων ον διανοείται, και τουναντίον οί'εται 
%•ανμαβτον είναι καϊ παράδοί,ον ^ ει μήτε φάττα ΐ5 
φάττη μήτε μελίττη μέλιττα μήτε πνρω πυρός η 
ύύκω το τοϋ λόγου βϋκον εν τω παντί χρόνω γέ- 
γονεν άπαράλλακτον. εκείνα δ' όντως παρά την 

Ό εννοιάν έβτιν, α Αε;^θ'ΐ'(?ί•ΐ' ούτοι και πλάττουΰιν, ^επί 
μιας ούβίας δν ιδίως γενέ6ϋ•αι ποιους καϊ την 20 
αυτήν ούβίαν ενα ποιόν ιδίως £;|^ουσαν επιόντος 
έτερου δέχεβ^αι καϊ διαφυλάττειν ομοίως αμφότε- 
ρους/ ει γάρ δύο, καΐ τρεις καϊ τέτταρες έβονται 

1 τε] 7^ ^ ί^• ο] ^1β1• ^'^• Ιιοουιη Μαάνί^ϊυδ βχ- 
ρίβηάυηι ρυΐαί; ϋα: τοϋ τε ■κόομον το πυρ και τον κόαμ,ον 
πάλιν τον πυρός απέρμα οβϋ. ρΐΌΐ»ίΐΙ)ΐ1ϊίΘΐ• 2 μετά] κατά 

Εαβτηυδ ϊΐ). ε(ς Χ: ει ϋο. μεταβαλειν ^. μεταβάλλειν 
Κα,δίηαδ 3 φύσιν] χναιν Μαάνΐσΐυδ ,ΛΙά ι\ί θχ ιηϊηοΓβ 

οοΓροΓβ βΐ; ηιοΐβ ΙαΙβ 8Θ άβηυο ραηάβΓοί". 6 *: αυνολι- 
ΰΟ-αίνειν 12 ποών] αποΐϊΐιη• λόγον 17 ανκον Β Ε 

20 γίγνεα&αι'ί 



ϋΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒΠδ Ν0ΤΙΤ]Ι8. 337 

χαΐ Λεντε καΐ ο6ον^ ουκ αν τις εΐτίοι ΛερΙ μίαν 
ονΰίαν' λέγω ί' ουκ εν μέρεΰί διαφόροίς, άλλα 
ηάντας όαοι'ω^ ■ηερί δλην τούξ απείρους, λέγει γονν 
Χρνβίπτίος ^έοικέναυ τω μεν άν&ρώπω τον ζ/ια και 

5 τον κόΰμον τι] δε φνχϊ] την πρόνοιαν' όταν ονν 
εκτίνρωΰΐζ /«νί^ται, μόνον αφ^αρτον οντά τον /Ιία 
των &εών άναχωρεΐν έπι την τιρόνοιαν, £Ϊ0"' ομοϋ Ε 
γενομένους έτίΐ μιας της τοϋ αίΟ-έρος ούβίας διατε- 
λεΐν αμφότερους.^ 

10 37. ^Αφέντες οϋν ηδη τους &εούς καΐ προΰευ- 
Ιζάμενοι κοινάς φρένας διδόναι και κοινον νουν, τά 
περί ΰτοιχείων τίώς έχει αύτοΐς ί'δωμεν. τίαρά την 
£νι/θί.κν έβτι 6ώμα ϋώματος είναι τόηον και βωμα 
χωρεΐν δια ϋώματος, κενόν μηδετέρου περιέχοντος, 

15 άλλα τοϋ πλήρους εις το πλήρες ένδυομένου καΐ 
δεχόμενου το επιμιγνύμενον τοϋ διάβταοιν ουκ 
έχοντος ούδε χώραν εν αυτω δια την ύυνέχειαν. 
οι δ' ούχ εν εις εν ούδε δύο ούδε τρία και δέκα 
βυνωϋ-οϋντες , άλλα πάντα μέρη τοϋ κόβμου κατά- V 

20 κερματιοϋ-έντος έμβάλλοντες εις εν ο τι αν τνχωβι, 
καΐ τούλάχιβτον αίβ&ητον έπιφάβκοντες επιλείφιιν 
έπιόντι τω μεγίΰτω νεανιεύονται, δόγμα ποιούμενοι 
τον έλεγχον, ως εν άλλοις πολλοίς, άτε όη μαχο- 
μένας ύποΟ•έ6εις ταις έννοίαις λαμβάνοντες, αντίκα 

25 γοϋν τω λόγω τούτω πολλά τερατώδη καΐ αλλόκοτα 

3 τονς] υνΰίαν \ν 4 κ«1 τον -Λύαμον] καΐ τώ μιρ 

ΰώματι τΰν τιύαμυν Ηβϊηΐαθ 17 Ι'χοντος ΗιιΙΙοηυκ:^ ΐ^χοντος 

άλλα τοϋ πληρονς ϊ\}. αντώ *: αντώ 21 ίπιφάακοντίς] 
{■τι φάΰ-Λοντίς ο-ύκ \ν. ΜΛηη &ηο(ράα•Λοντ(ς ιιυΐ ού φάΰν.ο%•τίς 
\\). ίπιλτί'ψίΐνΒν^ 25 Γίρατώίη] αοΜ. ό'ίΓΟϊοΒθηυβιίΓοΙ^β,ϋΐΙϋιτ 
ΡΙαίΛΓοΙίϊ ΜοΓΛίία. ν'οΐ. VI. 22 



338 ΟΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 

προβδεχεΰ&αί τους τα ^ώμ.Γίτα τοΓ^ βώμαοιν ολοις 
1078 ολα κερανννντας. ών έΰτι καΐ τό ^τά τρία τεΰΰαρα 
είναΐ'^ τοντϊ γαρ οί μεν άλλοι λέγονβιν εν υπερ- 
βολή παράδειγμα των αδιανόητων τούτοις <^ί ΰνμ- 
βαίνει τον ενα κνα&ον του οίνου προς δύο κεραν- 5 
νύμενον ύδατος, ει μέλλει μη άπολείπειν αλλ' 
έ^ι6ονβ%•αι, παράγοντας έπΙ πάν κα\ διαβνγχέοντας 
έ'ν' οντά δυο ποιειν ττ} προς τα δύο της κράαεως 
έί,ιβώΰει' το γάρ μένειν ενα και δνεΐν παρεκτείνειν 
καΐ ποιειν ί'βον τω διπλαύίω' ετι δ\ όπως ε^ίκηται ίο 
τΤ] κράύει προς τους δύο, δνεΐν λαμβάνειν μετρον 
εν τϊ] διαχύβει, τοΰτο μέτρον άμα και τριών εβτι 
καΐ τεββάρων' τριών μεν, οτι τοις δύο εις μέμικταΐ' 
Β τεβύάρων δε, οτι δνβι μεμιγμένος ί'ΰον έβχηκε 
πληΟ-ος οίς μίγννται. τοϋτο δη βυμβαίνει το καλόν ΐ5 
αντοΐς, έμβάλλουύιν εις 6ώμα δώματα, κατά τό της 
περιοχής άδιανόητον. ανάγκη γάρ, εις άλληλα 
χωρούντων τω κεράνννβΟ^αι, μη ϋ'άτερον μεν πε- 
ριέχειν περιέχεβ&αι δε %άτερον, καΐ τό μεν δέχε- 
βϋ'αι τό δ' ενυπάρχειν' οντω γάρ ου κράβις άφη 20 
ί£ καΐ φαϋβις εβται των επιφανειών, της μεν εντός 
υποδυόμενης της ά' έκτος περιεχούβης, τών δ' 
άλλων μερών άμίκτων και καΟ-αρών ένδιαφερο- 



7 επΙ \ν: ίΐ' τι ί\). διαανγχίοντας^ ΐονί. νη Δία 

ΰυγχΐοντας υθΙ ΰννδιαχεοντας 8 τά δύο] δνο Β. τονς 

δνο Ε 9 τό γαρ^ και γάρ ^ 10 και ποίΐΐν] άβΐ. Κα8- 

ΐϋΐΐ8. και ποιεί Οίβδθηιΐδ ίΐ). έ'τί ^' όπως Μαάνϊ^ίη8: 
ίί 5' όπως 11 λαμβάνων 6ίβ8θηυ9 13 τοις δνβϊνΐ 

16 κατά λΥ: και 23 ενδιαφερομένων ϊάβιη: Εν ίί δια- 

φερομένων \ϊ\)ΐ•Ί. οΰδε διαφερομένων Έ,Άδταηβ 



ΌΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒυδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 339 

μένων άλλ' ανάγκη, γιγνομενης ώβπερ ά^ιοϋβι τήξ 
άνακράβεως, εν άλλήλοις τά μ,ίγννμενα γίγνε6%•αι, 
και ταντον 6μον τω εννπάρχει,ν περιεχεΰΟ-αι καΐ τω Ο 
δέχεΰΟ^αι περιεχειν ϋ-άτερον καΐ μηδ' έτερον αντών 

ΰ αν τίάλίν δυνατόν είναι, βυμβαίνειν δ^ αμφότερα, 
της κράΰεως δι αλλήλων δαέναι καΐ μηδέν εΛίλεί- 
7ίεύ%αι μηδενός μόρων άλλα τίαν παντός άνατίίμ- 
Λλα6θ•αι βίαζομενης. ενταν&α δήπον καΐ το &ρν- 
λονμενον εν ταΐς διατριβαΐς '^ρκεβιλάον βκέλος ηκει 

10 ταΐς άτοτιίαις επεμβαΐνον αντών μετά γέλωτος. ει 
γάρ είβιν αι κράβεις δι' όλων, τι κωλύει, τον βκε- 
λονς άτιοκοΐίέντος καΐ καταβαπέντος καΐ ριφε'ντος 
εις την %•άλατταν και διαχνΟ•έντος, ον τόν ^Αντι- 
γόνου μόνον 6τόλον διεκπλεΐν, ως ελεγεν Άρκεΰί- 

15 λαος, άλλα τάς ίΞίερ^ον χιλίας και διακονίας και τάς Τ) 
'^Ελληνικάς όμοϋ τριακοΰίας τριήρεις εν τω Θκέλει 
νανμαχονΰας; ου γάρ εΛίλείφει δήπουΟ'εν προϊόν 
ούδε πανβεται εν τω μείζονι τονλαττον η πέρας 
η κράβις ε%ει και τό τελευταΐον αυτής άφήν οπον 

20 λήγει ποιηβάμενον εις όλον ον δίειβιν αλλ' απαγο- 
ρεύει μιγνύμενον. ει δε μεμί^εται δι' όλων, ου μά 
^ία τό βκέλος εννανμαχήΰαι παρέί,ει τοις "Ελληβιν 
άλλα τοντο μεν δεΐται βή^εως καΐ μεταβολής" εις 
δε τις κύα%•ος ή μία βταγων αύτό&εν εις τό Αιγαίον 

1 άνάγκΎΐ ΛΥ: ανάγκης 4 και μη&' ίτερον — ΐΐναι 

ανμβαίνεί μητ' αμφότερα Μίκίνϊ^ΐυδ. ΜίΐΗαι τιαίΐ μη&' ίΤΐ- 
ρον — ανμβαι'νειν τ' άμφότερ(χ δ ΰνμβαίνειν δ' λΥ : ΰνμ- 

βκίνει 7 π&ν παντός ΜαάΎΪφηα: παντός 8 δήπον *: 
δίΐ τοϋ Ε. • δη Β οβίβή ΐΐ3. &ρνλλονμενον Β Ε 23 εΙς 
Οιιβΐ)ηβΓα8 : ί^ 

22* 



340 ϋΕ ουΜΜυΝίΒυδ Νοτιτιΐδ. 

εμπεΰονβα τιέλαγοζ τ) το Κρητίκόν εφί^εται τον 
^ίΐκεανον και τηζ Ατλαντικής 0•αλά6ύ7]ς, ονκ έτΐΐ- 
Ε τιολης ψανονβα της έηιφανείας άλλα. Λάνττ] διά 
βάΟ-ονς εις Λλάτος υμοϋ και μήκος άναχεομενη. και 
ταϋτα προύδε'χεται Χρνΰιηπος εν&νς εν τω πρώτω δ 
των Φνΰικών Ζητημάτων ^ονδεν άπεχειν φάμενος 
οίνου ΰταλαγμον ενα κεράβαι τ-ήν 0•άλατταν^ καΐ 
ϊνα δη μη τοντο ϋ^ανμάζωμεν, '^εις όλον φηβΐ τον 
κόύμον διατενεΐν τη κράβει τον ύταλαγμόν.' ων 
ουκ οϊ^α τί αν άτοπώτερον φανείη. ίο 

38. Και μην παρά την εννοιαν μητ άκρον εν 
τη φνβει των βωμάτων μήτε πρώτον μητ έβχατον 
μηδέν, εις ο λήγει το μέγε&ος τοϋ βώματος, άλλ' 
αεί τι τοϋ ληφ&έντος επέκεινα φαινόμενον εις άηει- 
Γ ρον κα\ άόριβτον εμβάλλειν το νποκείμενον. οντε ΐδ 
γάρ μείζον οντ ελαττον εβται νοεΐν έτερον ετέρου 
μέγεϋ-ος, ει το ηροϊέναι τοις μέρεβιν ε% άπειρον 
άμφοτέροις 6υμβέβηκεν, άλλ' άνιβότητος αίρεται 
φύβις' άνίβων γάρ νοουμένων , το μεν προαπολεί- 
πεται τοις έβχάτοις μέρίύι το δε παραλλάττει και 2ο 
περίεβτΐ' μη ουβης ί' άνιβότητος, έπεται μη άνω- 
μαλίαν είναι μηδέ τραχύτητα δώματος" ανωμαλία 
μεν γάρ έβτι μιας επιφανείας άνιβότης προς εαυτήν, 
101^^ τραχύτης ί' ανωμαλία μετά βκληρότητος' ων ούδΐν 
άπολείηονβιν οι βώμα μηδίν εις έβχατον μέρος 25 



1 \ν: άφί^ίται 7 στάλα) αώ ενί 6ίθ8θηυ3 14 τι 

Ι)ηα\)τΐΒΐ\ΐ5 Λ. άποφοανόμ,ενον λΥ 18 άμφοτεροις ϊάβϋΐ: 
άμφοτέροις ώς ί\). αΐ'ρίται] αναιρείται ΗβΓ^θΐ'οΙβηυδ; ηοη 
οριΐ3 24 οκαληνότητος λΥ 



ϋΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0Τ1Τ1Ι8. 341 

Λεραίνοντεξ άλλα πάντα ηλή&εί μερών έη άπειρον 
ενάγοντες, καίτοί πώζ ονκ εναργές έβτι τον •άν- 
'θ'ρωττοΐ' εκ πλειόνων βννεβτϊ^κεναί μορίων η τον 
δάχτυλον τον άνϋ•ρώπον, καΐ πάλιν τον κόβμον η 

5 τον άνΟ'ρωπον; ταντα γαρ επίβτανται καΙ διανοούνται 
πάντες^ αν μτ) Στωικοί γένωνταΐ' γενόμενοι δε 
Στωικοί τάναντία λεγονΰι καΐ δοί,άζονβιν , ως ονκ 
εβτιν εκ πλειόνων μορίων 6 άνΟ'ρωπος η 6 δάκτυλος 
ούδ' ό κόβμος τ) ό άν%•ρωπος' έπ άπειρον γαρ η Β 

10 τομή προάγει τα ΰώματα' των ί' απείρων ουδέν 

έβτι πλέον ονδ' έλαττον ονδ^ όλως υπερβάλλει 

πλήθος, η παύΰεται τα μέρη τοϋ υπολειπομένου 

μεριξόμενα καΐ παρέχοντα πληΟ-ος «ξ αυτών δτιονν. 

ΛΑΜΠΡ. Πώς ουν αμύνονται ταύτας τάς άπο- 

15 ρίοίς ; 

^ΙΑ^ΟΤΜ. Ενμηχάνως κομιδΤ] και ανδρείως, 
λέγει γαρ ό Χρύβιππος "ερωτώμενους ημάς, ει τίνα 
έχομεν μέρη καΐ πόΰα και εκ τίνων ΰυγκείμενα με- 
ρών καΐ πόύων, διαβτολΐ] χρήβεβΟ-αι, το μεν δλο- 

20 βχερες τι&έντας, ως εκ κεφαλής καΐ Ο^ώρακος και 
βκελών βνγκείμε^α• τοϋτο γαρ ην πάν το ζητού- 
μενον και άπορούμενον' έάν ό' έπΙ τα έ'όχατα μέρη 
το έρωτάν προάγωΰιν, ούδέν' φηΰί "τών τοιούτων Ο 

5 ταϋτα νβΐ ταντα ^Υ: αντα. 10 προάγα \ν : ηράττίΐ 
11 νπι-ρβάλλίίν 13 Ε 12 πλτι^ος] ιΚΊ. \ν 13 *: ηντών 

ϊΐ). οτιοϋν *: δ'η ουν ΒΙ'λ τί ονν ΟυοΙιηβηΐΗ, τι'αιν ουν 
Εα,Βΐϋυβ, τί ουν; ΗοΓνοιύβηυΗ : οηιηοΗ ουιιι ίιΐΒϋ(ΐ«ι. οοηϊιιη- 
§6ηΙβ8 14 πώς ονν ίκΜϊιΙϊ, (ΐΐιίρρϋ γιιιο(1 ρΐΌΐ)(οΓ ίιτιονν 

βΧϋίιΙβΓϋ , ίΐ5. αμύνονται '*: ούπ αμύνονται {άιιΐίνονται Μ) 
\\\)τϊ, οΰκ βχ αΐΙΙο^ΊΐιρΙιΐΛ ογ1;ο 1ί) ίίιϊ διαατολ(ι χρηβαα&αι 
ΗβΓ\νβΓ<ΐΘηυ8 



342 ΟΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0Τ1ΤΙΙ8. 

έβτίν νποληπτέον .^ άλλα ρητεον οντ' εκ τίνων ϋνν- 
εβτάναι %αΙ ομοίως οντ «ξ δποβωνοϋν οντ ε'Ι απείρων 
οντ εκ πεπεραόμενων.' καί μοι δοκώ ταΐς εκείνον 
κεχρήβ&αι λέζεβίν ανταΐς, δπωζ βυνίότ^ς ον τρόπον 
δίεφνλαττε τάς κοίνάς εννοίας, κελενων ημάς νοεΖν 5 
των βωμάτων εκαβτον οντ εκ τίνων οντ «Ι όπο- 
ΰωνοϋν μερών οντ «ξ απείρων οντ' εκ πεπεραβμέ- 
νων 6νγκείμενον. ει μεν γάρ, ως άγα&ον και κακόν 
το άδίάφορον, οντω πεπεραβμένον τι και άπείρον 
μέβον έβτίν, είπόντα τί τοντ έΰτΧν έδει λΰ^αί. την ίο 
απορλαι/' ει δε, ώς το μη ί'ΰον εν&νς ανιβον καΐ το 
ϋ μη φΟ-αρτδν αφ^αρτον , οντω το μη πεπεραβμένον 
άπειρον ι/οοΰ^ί-εν, ομοιόν έβτιν, οίμαι, τω το Οωμα 
είναι μητ εκ πεπεραύμένων μητ ί| απείρων καΐ 
λόγον είναι μητ βξ άλη&ών λημμάτων μητ εκ ΐ5 
φενδών μητ ίξ * * 

39. Έπι δε τούτοις έπινεανιενόμενός φηβι 'τής 
πνραμίδος εκ τριγώνων βννιβταμένηζ τάς πλενράς 
κατά την βνναφην έγκεκλιμένας άνίΰονς μεν είναι, 
μη νπερέχειν δ' τ} μείζονες είβιν.' όντως ετηρει 20 
τάς εννοίας, ει γάρ έβτι τι μείζον και μη νπερίχον, 
εβται τι μικρότερον καΐ /χή έλλεΐπον' ωβτε καΐ 
άνιβον μήΟ'' νπερέχον μήτ^ έλλειπον, τοντεβτιν ί'βον 



1 εκ τίνων *: «κ τίνων 2 καΐ ομοίως] άβΐ. βΐβββηυδ 
ΐΐϊ. οντ' ί| οτζοΰωνονν οϋτ' εξ ϊάβιη: ο^τ' ε| οπόΰων 
οίίτ' 6 ^'κ τίνων *: εκ τίνων 13 τω] άβΐ. Κ3,8ηιιΐ3 

θί οω. ΒαΒΪΙββηδΐβ 16 **: 11—12 Β. ΙβΈ. δβά ηπΠαιη 
β88β Ιαο. ιηοηΘηΙ; ϊηΙβΓρΓβίβδ 17 νεκνιενόμενος Κ&8ηαυ8 

18 τρίγωνων] αάοΐ. άνίαων 6ϊβ8βηιΐ8 19 ίγκεκλιμένας *: 
εκκεκλι μάνας 20 νπάρχειν Β Ε 



ΒΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋβ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 343 

το ανιβον και ον μείζον το μείζον ονδε μικρότερον 
το μικρότερον. ετι τοίννν δρα τίνα τρόπον άπτίιν- Ε 
τΊ]6ε ^ημοκρίτω, διαπορονντί φνΰικώζ καΐ έτατνχώς, 
ει κώνος τε'^αΐΌΐτο παρά την βάβιν έποπεδω^ τί χρή 

5 διανοειβ^αι, τάς των τμημάτων επιφανείας, ίβας η 
άνίβονς γιγνομένας. ανιΰοι μεν γαρ ονΰαι τον 
κώνον άνώμαλον παρέ^ονβι, πολλάς άποχαρά^εις 
λαμβάνοντα βα&μοειδεΐς καΐ τραχύτητας" Ϊ6ων ό' 
ονβών, Ι'βα τμήματα εβται καΐ φανεΐται το τον 

10 κυλίνδρου πεπον&ώς δ κώνος, £| ί'βων βυγκείμενος 
καϊ ουκ άνίβων κύκλων, όπερ έβτιν άτοπώτατον. 
ένταν&α δη τον ζίημόκριτον άποφαίνων άγνοονντα 
^τάς μεν επιφανείας^ φηβί ^μήτ' ίβας είναι μήτ^ άνί- Γ 
6ους, άνιΰα δε τα βώματα τω μήτ ίβας είναι μήΫ 

15 άνίΰονς τάς επιφανείας. ' το μεν δη νομοϋ-ετεΐν των 
επιφανειών μήτ' Ϊ6ων μήτ άνίβων ονβών τά βώ- 
|ϋατα βυμβαίνειν άνιβα £Ϊι/αί. ^αυμαβτήν έξουβίαν 
αντώ τον γράφειν ο τι αν επίΐ] δίδοντος έβτί. 
τουναντίον γαρ 6 λόγος μετά της ενάργειας νοεΐν 

20 δίδωβι τών άνίβων βωμάτων άνίβους είναι τάς επι- 
φανείας, καϊ μείζονα την τον μείζονος" εί' γε μ») 1080 
μέλλει την νπεροχήν, Ιι μείζον έβτιν, έβτερημένιιν 

3 ΐΚίτυχώςΥ^ : ίμ'ψύχως 16 μήτ' ΐ'αων μητ' άνίαων * : 
μη ΐ'αων 1Π)η 18 αΰτώ] αυτά Β Ε 22 τϊ)ς νπίοοχής, {ι 

μίίζων ίΰτίν , ίοτερημίνην Ιπιφάνααν ϊ^ίΐν ΚαπιπυΗ; ηΐίΐΐο, 
ηβΓίυβ ίίΐηιβη Ι^βηο ϊηΙβΓρΓοίΛΐϊο ηο ΙιιιϋβΙ. ν«Γΐο.• ιιίΗΐ 

ίΐβΐΐβαί (80. ΟΟΓρΠΗ Πΐίΐΐυβ) 0Χ008ΚΠΐη, (]Π0 ΟΟΓρίΙΗ ηιαίιΐΗ 

βυρίΓαί ιηϊηυί!, ΟΛΓβηΙοπι ΗΐιροΓίίΐ'ϊο ΗαΙ)θπί. Νηΐΐιιηι (ΙιιΙιί- 
ίΗ,ΐΐοηβιη ρβΐϊηίΐυίΐ ηηοά ΗβΓίαίΙιΐΓ (αται αώματος — άπίρα- 
τωτον ί. β. ί'αται ΰώματος ίπκράνιια ίχοντυς νπίρυχΐμ• ίστί- 
ρημενην επιφανείας 



344 ΟΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0Τ1ΤΙΙ8. 

επιφανείας ε^,ειν. ει γαρ ούχ νπερβάλλονβί τάς των 
ελαττόνων επιφανείας αί των μειζόνων άλλα Λρο- 
ατϋολείπονβιν, εΰται βώματος πέρας έχοντος μέρος 
άνευ πίρατο^ καΐ άπεράτωτον. ει γαρ λέγει, δπ 
βιαζόμενος οϋτω ** ας γαρ νφοραται περί τον κώ- δ 
νον άναχαρά^εις, ή των 6ωμάτων άνιΰότης δήπον^εν 
ονχ ή των επιφανειών απεργάζεται. ;^εΑοΓον ούν το 
τάς επιφανείας νπε^αιρονμενον εν τοις όώμαβιν 

Β ελεγχομενην άπολιπεΐν άνωμαλίαν. άλλ' αν μενω- 
μεν έπι της νποϋ'έΰεως, τί μάλλον έύτι παρά την ίο 
έννοιαν η τα τοιαϋτα πλάττειν; ει γάρ έπιφάνειαν 
επιφανεία ϋ^ήβομεν μήτ ί'ΰην ειναί. μήτ' ανιδον, 
και το μέγε%•ος εβται μεγέ&ει φάναι και άρι&μόν 
άριΟ-μω μήτ ί'όον είναι μήτ ανιβον, και ταντ Ϊ6ον 
καΐ άνίΰον μέβον^ δ μηδέτερόν έΰτιν, ουκ έχοντας ΐ5 
ειπείν ονδε νοηΰαι δυνάμενους, ετι δ' ούόών επι- 
φανειών μήτ' ϊβων μήτ' άνίβων^ τί κωλύει καΐ 
κύκλους νοεΐ6θ•αι μήτ ί'βους μήτ άνίβους; αύταΙ 
γάρ δήπου&εν αί τών κωνικών τμημάτων έπιφάνειαι 
κύκλοι είβίν' ει δε κύκλους, και διαμέτρους κύκλων 20 
%-ετέον μήτ ΐβους μήτ άνίβους' εΐ δε τούτο, χαΐ 

Ο γωνίας καΐ τρίγωνα καΐ παραλληλόγραμμα και 

5 24 Β 26 Ε. Ι<αο. λν βχρίβτϋ ϊία,: όντως 6 τοϋ κώ- 
νου λόγος δια τάς άναχα^ά^εις άπα6τθΓ, οί'ίεν λέγίΐ' ας γάς 
Οθϋ. Μίΐΐΐιη ούτως άποφαίνΐται, ονδεν λέγει- ας γάρ οβϋ. 
ρήιηιιιη βηΐηι ηοη βδί ηι&ίοι• 1α.ουηα, οΐθϊηάβ βί (^νιϊοΐ άβ 
άναχαράξεαι άίχΪ88βί ϊη νβΛϊβ (^παβ άβδϊάβΓειηΐιιι•, ηοη 3ηΙ>- 
ϊυηχϊδδβΐ; ας γάρ νφοραται — άναχαρά^εις; αϋοηηϊη ^ 
βπρρίβηιβηΐυηι ηοη 1)Θηβ ^ΓΛθοηηι βδί 13 φαναι Β Ε 

14 τανταις ονκ άνίοον (άνίαον Β) ϋάβηι 15 μηδέτερόν ^: 

μη δεύτερον 18 αντά γάρ Β Ε 19 αι τών ^Υ^: όντων 



ΌΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 34δ 

παραλληλεπίτΐεδα καΙ ΰώματα. καΧ γαρ ει μήκη εΰτΐ 
μήτ ί<3α μήτ^ ανιβα άλλήλοίξ, καΐ βάροξ έΰταυ και 
πληγή καΐ βώμαχα. είτα πώς τολμώβιν έπιτιμάν 
τοις τάς κενότητας είΰάγονβι καΐ άμερή τίνα καΐ 

5 μαχόμενου μήτε κινεΐ6%-αι μήτε μένειν νποτι,&εμε- 
νοί,ς, αντοί τα τοιαντα αξιώματα ψευδή λέγοντες 
είναι; ^εί' τίνα μή εβτιν ΐβα άλλήλοις^ εκείνα ανιΰά 
εΰτιν άλλήλοις'' και ^ονκ εβτι μεν ϊβα ταντ άλλή- 
λοις,ούκ ανιβα δ' έβτίταϋτ' άλλήλοις.' επεί δε φηβιν 

10 'είναί τι μείζον ον μήν υπερεχον,' ίχ^ιον άπορηΰαι Ό 
πότερον ταντ έφαρμόβει άλλήλοις. ει μεν γαρ 
έφαρμόβει, πώς μείζον έβτι Ο^άτερον; ει ό' ουκ 
εφαρμόβει^ πώς ουκ ανάγκη το μεν ϋπερεχειν το 
δ' έλλείπειν; τω δϊ μηδέτερον ύπάρχειν καΐ ονκ 

15 έφαρμόβει τω μείζον είναι καΐ έψαρμόβει τω μή 
μείζον είναι %^ύτερον. ανάγκη γαρ εν τοιανταις 
άπορίαις γίγνεβ^αι τους τάς κοινάς εννοίας μή 
φυλάττοντας. 

40. ΚαΙ μήν το μηδενός απτεβ%•αι μηδϊν παρά 

2ϋτήν εννοιάν εΰτιν' ούχ ^ττον δε τοϋτο^ άπτεο^αι 
μεν αλλήλων τά ΰώματα μηδενΐ δ' άπτεΰ&αΐ' τοντο 
δ' ανάγκη προΰδέχεβ&αι τοις μή άπολείπουΰιν ελά- 
χιΰτα μέρη ΰώματος, άλλ' αεί τι τον δοκοϋντος 

3 πληγή] πλή&η ΊΛο.ηι νθΐ κηΐ βά&η (ηιαίίτη βά9ος) 
ϊΰται και. πλάτη -μιΪ αό)ματα 4 Ιιθοηΐοιιβ: ■κοινότιμας 

5 μαχύμίνυν] ιιηΐΗοηΙϊηιιιιι ι'κηο οίτοοίβ κθ ΙηιϋοΓβ ν^^ι. ϋ οπκΙ 
8<•ο1υ8ίί; ΌιΐΒίαΐϋΓαΗ; οΰ-Λοΰν ανιαά ίατιί 11 άλλήλοις] 

άλλήλοις η ,μη'ί 14 τω δ^ Ψ: τώ 15 τω μη'ζην ίίνκι. 

ΜιχοΙνί^ΐαβ: τώ μίί'ζονι η μη ϊϋ. τώ μη μηξον ίίνκι ΐιΐυηΐ: 
τό μβίζον ίΓναι 23 άλλ' άεί τι ^V^. άλΙά ιϊ'τι 



346 ΟΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 

Ε απτεδϋ'αι τίρότερον λαμβάνονβί και μηδεποτε τον 
Λροάγειν εηεκει,να πανομένοις. ο γοϋν αντοί μάλιότα 
προφερουβί τοις των άμερών προΐβταμενοις, τοντ 
έβτί ^τό μΎΐ%•^ ολοις όλων άφην είναι μήτε μέρεΰι 
μερών το μεν γαρ ονχ άφήν άλλα κραΰιν ποίεΐν, 5 
το ό' ουκ είναι δυνατόν, (^^9ν "^-^^ άμερών ούκ 
εχόντων/ Λώς ονν ουκ αντοΙ τούτω περιπίτίτονϋι, 
μηδέν μέρος έΰχατον μηδέ ηρώτον άτιολείποντες; 
οτι νη /Ιία ^ψανειν κατά πέρας τα δώματα ούχ ολα 
όλων ονδε κατά μέρος λέγονβι' το δ\ πέρας ΰώμα ίο 
ονκ εβτιν.' ά-φεταυ τοίννν βώμα ύώματος άβωμάτω' 
κα\ ονχ αίρεται πάλιν, άβωμάτον μετα^ν όντος. ει 

Γ ά' α.'φεταυ, και ποιηβει τι καϊ πείβεται τω άβωμάτω 
το ΰώμα' ποιεΐν γάρ τι καϊ πάβχειν νπ' αλλήλων 
και άπτεΰ&αι τα βώματα πέφνκεν. ει δ' άφήν ί'ύχει ΐ5 
τω άύωμάτω το βώμα, καϊ βνναφήν ε^ει και κραβιν 
καϊ ΰνμφνΐαν. έτι γάρ εν ταΐς βνναφαΐς και κρά- 
βεβιν ή μένειν άναγκαΐον ή μη μένειν, αλλ' έφ^άρ- 
Ο^αι τά πέρατα των βωμάτων. έκάτερον δ\ παρά 
την έννοιάν έΰτι' φ&οράς μεν γάρ άΰωμάτων και 20 
γενέύεις ονδ^ αντοΙ καταλείπονβι' κράβις δε καϊ 
1081 βνναφή βωμάτων ιδίοις χρωμένων πέραβιν ονκ αν 
γένοιτο" το γάρ πέρας ορίζει καΐ ΐβτηβι τήν τον 
(ϊώ,αατοί φνβιν' αί δε κράβεις, ει μη μερών παρά 

1 τον — πανομένοις ^ : τονς — πούνομένονς 8 *: άηο- 
λιπόντες 9 νη ζ/ί'α ιραΰΐΐν ^ : μη δια^ψανειν Ά. ονχ \ν 
10 ο•ό«ϊί ίάβηΐ: ον ίΐ). το δε πέρας — ε'βτιν^ Ιιαβο ηοη 
Θ8δβ δίοΐοοηιιη δβά ουπι ϊηββςις. οοηϊυησβηιΐΒ, ρυίαί Κδ,δπιυδ 
15 καΐ &πτεα&αι\ άβΐ. ϊάβιη. Μα,ΐϊηι κατά το άπτεοϋΌίΐ τβΐ 
καθ' δ άπτεται νβΐ τω &πτεο9αι, οηιη Οϊβδβηο 



ϋΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 347 

μέρη παρα&εΰει,ς εΐβΐν άλΑ' ολοΐζ ολα τα κιρνάμενα 
6νγχεον6ιν, ωβπερ ούτοι λεγονΰι, φθοράς &Λθλεί- 
πτεον περάτων εν ταΐς μί^εαιν , είτα γενεβεις εν 
ταΐς διαβτάβεβί' ταντα δ' ονδείζ αν ραδίως νοΎΐ^ειεν. 

5 άλλα μην κα-θ^' δ γ' άπτεται τα βώματα αλλήλων, 
Ίχ,ατά τοντο καΐ πιέζεται και θλίβεται και βνντρί- 
βεται νπ' αλλήλων β(?ώ/ιιατοι/ ^£ ταϋτα πάβχειν ι] 
ποιεΐν ον δυνατόν, άλλ' ονδε διανοητόν έβτι' τοντο 
δε βιάζονται νοεΐν ημάς. ει γαρ η ΰφαΐρα τον έπι- 

10 πέδον κατά βημείον άπτεται, δήλον δη και βνρεται 
κατά βημείον διά τον επιπέδον καν ?/ μίλτω την Β 
έπιφάνειαν άληλιμμένη , μιλτίνην ένομόρ^εται τω 
έπιπέδω γραμμήν καν ι, πεπνρρωμενη, πνρρώόει το 
επίπεδον άβωμάτω δε χρώζεβ^αι και άβωμάτω πνρ- 

15 ροΰ^'θ'αι βώμα παρά την εννοιάν έΰτιν. αν δε δή 
κεραμεαν η κρνΰταλλίνην βφαΐραν εις επίπεδον 
φερομε'νην λίΟ^ινον αφ' ν^ψονς νοήβωμεν, άλογον ει 
μη βνντριβήΰεται, πληγής προς άντίτνπον γενο- 
μένης" άτοπώτερον δε το βνντριβήναι κατά πέρας 

20 και ύημείον άοώματον προβπεβοϋβαν. ωβτε πάντη 
τάς περί των άύωμάτων και βωμάτων αντοΐς ταράτ- 
τεβΰ^αι προλήψεις, μάλλον δ' άναιρεΐϋ&αι, πολλά Ο 
των άδννάτων παρατι^εμένοις. 

41. Παρά την εννοιάν έβτι χρόνον είναι μελ- 



ί άλλ' ολοις *: άλλήλοις 5 μην] μητοι Β μήτι Ε 
8 Ηθΐ•\νβΓάθηυ8 : διανοητβον 11 μίλτω] μία τώ ΒΕ 

12 άΐηλιμμένην Β Κ 13 κ«ν ^ πίπνρρωμένη *: 5 Ι3Ε 

πίπνρωμένην Β Ε ίΐ). *: πνρώαεί — πυρονα9αι 14 <^σω- 
μάτω δε ΜαΓίνί^ίυβ: άαώμκτον δε 10 -Λεραμέαν — πί&ινον ΒΒ 



348 Γ>Ε ΟΟΜΜϋΝΙΒϋβ Ν0ΤΙΤΠ8. 

λοντα και παρωχημενον^ ενεβτώτα δε μή είναι χρό- 
νον, αλλά το μεν άρτι, καΐ το Λρωην νψεΰτάναι, το 
δε νϋν όλως μηδέν είναι, καΐ μην τοντο βνμβαίνευ 
τοΙς Στωικοΐς έλάχιβτον χρόνον μή άηολείπονβι 
μηδέ το νυν άμερες είναι βονλομενοΐζ, άλλ' δ τι 5 
αν τις ώζ ενεβτώς οΐηται λαβών διανοείΰ&αι, τού- 
τον το μεν μέλλον το δε παρωχημένον είναι φά- 
θκονΰιν' ωΰτε μηδέν κατά το νυν νΛομενειν μηδέ 
λείτϋεΰ^αι μόριον χρόνου παρόντος, αν, ος λέγεται 

Ο παρεΐναι, τούτον τά μεν εις τα μέλλοντα τα δ^ εις ίο 
τά παρωχημένα διανέμηται. δνεΐν ονν βνμβαίνει 
^άτερον, η τό ^ήν χρόνος" και "εΰται χρόνος' τιΟ'έν- 
τας αναιρεΐν τό ^εβτι χρόνος'" η '^εΰτι χρόνος έν- 
εβτηκώς', ον το μεν ενειύτήκει το δ" ένΰτηβεται' 
καΐ λέγειν δτι τον ντίάρχοντος το μεν μέλλον έβτΐ ΐ5 
τό ό^£ παρωχημένον , καΐ τον νϋν το μεν πρότερον 
τό δ' νβτερον' ώβτε νϋν είναι τό μηδέτίω νϋν κα\ 
τό μηκέτι νϋν ονκέτι γαρ νϋν το παρωχημένον καΐ 
ονδέπω νϋν τό μέλλον, ανάγκη δ' οντω διαιροϋβι 
λέγειν αντοΐς, ότι καΐ τοϋ βήμερον τό μεν έχ^ες 20 
τό ί' ανριον και τοϋ τητες τό μεν ηέρνβι τό ί' 
εις νέωτα, και τοϋ α/[4α τό μεν ηρότερον τό ί' 
νβτερον. ονδεν γαρ επιεικέστερα τούτων κνκώβι, 

Ε ταύτα ποιοϋντες τό ^μηδέπω' καΐ τό ^ηδη' και τό 

9 06] ώ? ΒΕ 13 η ίΰτι χ^^νος κε] οοη. νϊά. ή', εΐ 
εατι χρόνος — ενατηβίται, λέγειν ότι οβίί. 18 ουκε'τι ^: 

ον-Λ ίατι 19 ανάγκη δ' οντω * ρ&νΐϊιη οιιιη Λ^: 5 ΒΕ 

20 τον αημερον τό μεν εχ&ες το δ' ανριον ^•. τό 16 Β 24 Ε 

21 τήτες ϊάβιπ: φωτός 24 ϊάοιη: ταύτα ποιονντες Β 
ταντα ποιονντος Ε 



ΒΕ ΟΟΜΜϋΜΒϋδ Ν0Τ1ΤΙ18. 349 

^μηκετί' καΐ τό ^ννν' καΐ τό 'μή ννν'' ο£ δ' άλλοι, 
πάντεζ αν&ρωποι και τό ^αρτι και τό 'μετά μικρόν^, 
ώς έτερα τον ννν μόρια, καΐ τό μεν μετά τό ννν 
τό 0£ ηρό τον ννν τίΟ^ενται και νοονΰι και νομί- 

δ ζονβι. τούτων ^Αρχέδημος μεν άρχγιν τίνα καΐ 6νμ- 
βολην είναι λέγων τον Λαρωχημενον καϊ τον έτΐΐ- 
φερομενον τό '^νϋν' λελη&εν αντόν ώς εοικε τόν 
πάντα χρόνον άναιρών. ει γάρ τό ννν ον χρόνοζ 
έβτίν άλλα πέρας χρόνον παν δε μόριον χρόνον 

10 τοιοντον οίον τό ννν έβτιν , ονδεν φαίνεται μέρος 
έχων ό βνμπας χρόνος άλλ' εις πέρατα διόλον και 
ΰνμβολάς καϊ ορμάς άναλνόμενος. Χρύβιππος δε V 
βονλόμενος φιλοτεχνεΐν περί την διαίρεΰιν εν μεν 
τω περί τον Κενόν καϊ άλλοις τιύί 'τό μεν παρωχη- 

15 μένον τοϋ χρόνον χαΐ τό μέλλον ονχ νπάρχειν 
αλλ' νφεβτηκέναι φηβί, μόνον ί' νπάρχειν τό έν- 
εΰτηκός'^ εν δε τω τρίτω καϊ τετάρτω καΐ πέμπτα 
περί των Μερών τί^ηβι 'τον ένεΰτηκότος χρόνου τό 
μεν μέλλον είναι τό δΐ παρεληλν^ός.' ώϋτε ϋνμ- 10Η•» 

20 βαίνει τό υπάρχον αντω τοϋ χρόνον διαιρείν εις τα 

μή νπάρχοντα τοϋ νπάοχοντος, μάλλον 0' ολω;,• τού 

χρ(')νον μηδέν άπολείπειν νπάρχον, ει τό ένεΰτηχός 

ονδεν έχει μέρος, ο ,αή μέλλον έότίν >] παρωχημένου. 

42. // μίν ουν τον χρόνον νόη(ίις αντοϊς οίον 

α ύδατος περίδρα^ις, όοω μάλλον πιέζεται, διαρρέον- 
τος καϊ διολιΟϋ^άνοντος' τα δΐ των πράξεων χαΐ 

5 αρχήν] ύρμήν \ν ίΐ). τίνα] τίνα χ«1 χΐΧίντηρ 

ϋϊοΒβηυβ Η ού\ <) Β Κ 21 τοϋ νηάρχηντος] ρθΗί.β ΡΧ- 

βϋη^^υί ραίιιΐ ΚαβηιιΐΗ 22 •: άηολιταϊν 



350 ΟΕ ΟΟΜΜΠΝΙΒϋδ Ν0Τ1ΤΙΙ8. 

κίνήβεων την παβαν έχει, βνγχνβιν της ενάργειας, 
ανάγκη γάρ, ει του ννν το μεν εις το παρωχημενον 
το δ' εις το μέλλον διαιρείται, καΐ τοϋ κινουμένου 
κατά το νϋν το μεν κεκινήβ&αι το δε κινήΰεβ&αι 

Β πέρας δε κινηβεως άντιρηύ&αι και αρχήν μηδενός 5 
(ί' έργον πρώτον γεγονέναι μηδ^ εβχατον £(?£(?0•αι 
μηδέν, τω χρόνω των πράξεων 6νν διανεμομένων. 
ώς γαρ τοϋ ένεβτώτος χρόνου το μεν παρωχήΰ&αι 
το δε μέλλειν λέγονΰιν, οϋτω τοϋ πραττομένου το 
μεν πεπράχΟ'αι το δε πραχ&ήβεο^αι. πότε τοίνυν ίο 
έβχεν αρχήν πότε 5' έ'ξίί τελεντήν το άριβταν το 
γράφειν το βαδίζειν, ει πάς μεν δ άριΰτών ήρίϋτηβε 
και άριβτήβει πάς ά' ό βαδίζων έβάδιζε καΙ βαδιεΐ- 
ταΐ', το δε δεινών, φαβί, δεινότατον , ει τω ζώντι 
το εζηκέναι καΐ ζ7ί6ε6ϋ•αι βυμβέβηκεν , οντ αρχήν ΐ5 
έβχε το ζην ουΟ-' ε^ει πέρας' άλΧ εκαβτος ημών 
ώς έοικε γέγονε μή άρ^άμενος τοϋ ζην καΐ τε&νή- 

^εται μή παυβάμενος. ει γαρ ουδέν έΰτιν εβχατον 
μέρος άλλ' αεί τι τω ζώντι τοϋ παρόντος εις το 
μέλλον περίεΰτιν, ουδέποτε γίγνεται φεϋδος τό 2ο 
^ζή6ε6ϋ•αι Σωκράτη, άλλ' δβάκις άληΟ^ές έβτι τό '^ζγι 
Σωκράτης ' , έπι τούοϋτον -ψεϋδος τό ^τέ&νηκε Σω- 
κράτης^" ώβτ , ει τό ^ί^ί^^δταί. Σωκράτης' αληθές 
έβτιν έν άπείροις χρόνου μέρεβιν, εν ούδενι χρόνου 
μέρει τό 'τέ&νηκε Σωκράτης* άλη%•ες ^6ται. καίτοι 25 
τί πέρας αν έργου γένοιτο-, ποϋ ό' άν λή^,ειε τό 

1 ΙιβοηϊοπΒ: ενεργείας 6 δ' * 18 *: παναόιιενος 

19 άλλ' άεί τι ^ : άλλ' εί' τι 21 άλλ' οσάκις *: 2Β 3 Ε 

οσάκις ίΐ). εατι *:3— 4Β4Ε 26 ποϋ δ' αν *: ποϋ δε 



ΟΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0Τ1ΤΙΙ8. 351 

πραττόμενον, αν, όβάκΐζ άλη'&ες έβτι τό 'ηράττεταΰ\ 
τοΰαντάκις αλη^εξ τ; και τό ^πραχ&ήβεται,' ; -ψενβεται 
γαρ 6 λέγων περί τοΰ γράφοντος και όΊ,αλεγομένον 
Πλάτωνος , ότι ^πανβεταί ποτέ Πλάτων διαλεγό- ϋ 

5 μενος\ ει μηδέποτε ■φενδός έατυ τό ^δίαλεχϋ-ήαεταί' 
περί τον διαλεγομένον και το ^γράψει,' περί τοΰ 
γράφοντος, ετι τοίννν τον γιγνομένον μέρος ονδέν 
εβτιν, δπερ ονκ ητοί γεγονός έβτιν η γενηβόμενον 
χαΐ παρεληλν&ος η μέλλον γεγονότος δε καΐ γε- 

10 γενημένον καΐ παρωχημένον καΐ μέλλοντος αί'β&η6ΐς 
ονκ έβτιν ονδενος ονν απλώς αίβ&ηβίς έβτιν. οντε 
γαρ δρώμεν τό παρωχημένον η τό μέλλον οντ 
άκονομεν οΰτ' άλλην τινά λαμβάνομεν αί'β&ηόίν 
των γεγονότων •?) γενηΰομένων' οί'δεν ονν, ονδ' αν 

15 παρΓ; τι, αίΰ&ητόν έβτιν, ει τον παρόντος άεΐ τό 
μεν μέλλει, τό δε παρωχηκε και τό μεν γεγονός έΰτι 
τό δε γενηβόμενον. 

43. ΚαΙ μην αύτοι γε βχέτλια ποιεΐν τον Έπί- Ε 
κονρον λέγονβι και βίάζεϋ&αι τάς εννοίας, ίΰοταχώς 

20 τα βώματα κινονντα και μηδέν άπολείποντα μηδε- 
νός ταχντερον. πολλω δε τούτον βχετλιώτερόν έβτν 
και μάλλον άπηρτηται των εννοιών τό μηδίν νπό 
μηδενός περικαταλαμβάνεβ&αι, μηδ' ει χελώνην τό 
τον λόγον φαβί ^μετόπι6&ε διώκοι '^δρηβτον ταχνς 

25 ϊππος.' ανάγκη δε τοντο ΰνμβαίνειν, των μεν 

3 περί τον '^ί : πέρκς τοϋ 7 γΐνομίνον ΒΙΟ 11 ονν\ 
οτα. Β Ε. Μαΐϊηι άρα 14 ονν Οικ•1)ηβι•υ« 24 φαοί] 

άβΐ. Μαάνΐ^ϊύδ ϊΐ». οηι. Ιιβυίβιΐιίπί*, 8β(1 οί. 2 ρ. 724, ι'4. 
8βχί. ΕτηρβΓ. 148. 572. 01)νΰΐ•8αΙ)ΐιηΙυι• ιιηίηιο Ηοιη. Ψ 346. 347 



352 ΟΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 

κινουμένων κατά το Λρότερον καΐ το ϋβτερον, των 
δε διαΰτημάτων, α διε^ίαΰιν, εις άπειρον όντων 
μερίβτών, ώβπερ α^,ιονβιν ούτοι, ει γαρ φ&αί'η 

Γ πλε&•ρω μόνον ή χελώνη τον ΐππον^ οι τοντο μεν 
εις άπειρον τέμνοντες εκάτερα δε κινονντες κατά το 5 
πρότερον καΐ το νβτερον, ουδέποτε τω βραδυτάτω 
προϋάί,ουΰί το τάχι,βτον, αεί τι διάϋτημα τοϋ βρα- 
δύτερου προλαμβάνοντος εις άπειρα διαβτήματα 
μεριζόμενον. το δ' εκ τίνος φιάλης η κύλικος ύδα- 
τος έκχεομενου μηδεποτε πάν εκχυ^ήβεβΟ'αι πώς ου ίο 
παρά τήν εννοιάν εΰτιν, η πώς ούχ επόμενον οις 
1083 ούτοι λε'γουβι; την γάρ κατά το πρότερον τών εις 
άπειρον μεριύτών κίνηβιν ουκ αν τις νοήβειε το 
πάν διανύουβαν, κΑλ' άεί τι μεριΰτον ύπολείπουβα 
ποιηΰει πάβαν μεν εκχυΰιν πάύαν δ^ όλίΰϋ-ηΰιν και ΐ5 
ρύΰιν ύγροϋ και φοράν ΰτερεοϋ και βάρους με%•ει- 
μένου πτώβιν άθυντέλεοτον. 

44. Παρίημι δε πολ}Λς άτοπίας αυτών τών 
παρά την εννοιαν εφαπτόμενος, δ τοίνυν περί αύ- 
ί,ήΰεως λόγος έβτι μεν αρχαίος" ήρώτηται γάρ, ως 20 
φηΰι Χρύΰιππος , υπ" Επιχάρμου" τών δ" εν Άκα- 
δημεια οίομένων μη πάνυ ράδιον μηδ" αύτόΟ^εν 
ετοιμον είναι την άπορίαν.^ πολλά κατΐΐτιαβ&αι * * 

13 κατεβόηβαν, ως τάς προλήψεις άναιρούντων και 
παρά τάς εννοίας * * φυλάττουΰιν, αλλά καΐ την 25 

3 φ&αίηλΥ: 7 ΒΕ 9 Ϊιιηιβ1)α8: μεριξομίνον 1ίάλ?.ά 
ίί' τι. Β Ε 16 ρναν ϋάβηι 21 *: εν ακαδημία; 86(1 

ιηειΗιη ί| Άν-αδημαίας 23 5 Β 4 Ε. ν,ατγιτιάοαντο κατ, 

γ,ατεβότιΰαν δΐιρρίβΐ; ρΓθΙ)3.ΐ3Ϊ1ίΙθΐ• ^ 24 ν.αϊ παρά τάς 

εννοίας [φιλοουφονντων, ον μόνον ονδ' αντοι τάς εννοίας]^ φν- 



ΌΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 353 

αίβ^ηΰιν προΰδίαΰτρεφονΰιν. ό μεν γαρ λόγοξ 
άπλοϋς έϋτι χαΐ τα λήμματα βνγχωρονβίν ούτοι, τά^: 
μεν εν μέρει πάΰας ονβίας ρείν καΐ φέρεβ^αι, τα μεν 
εξ αντών με^ιείβαξ τά δε πο^εν εηιόντα προβδεχο- 

5 μένας' οίς δε ΐίρόβειθι και απειβιν άρί&μοίς ί] 
πλήΟ-εβί ταϋτα, μη διαμένειν^ άλλ' έτερα γίγνεβϋ-αί 
ταΐς είρημέναις προΰόδοίζ, έ^αλλαγήν της ονβίας 
λαμβανονΰης' ανί,ήβείς δε καΐ φ%•ί6εΐζ ον κατά δίκην 
νπο βννη&είας εκνενίκηβϋ-αί τάς μεταβολάς ταύτας 

10 λέγε6%•αι, γενέβεις και φθοράς μάλλον αντάς όνο- 
μάζεΰϋ-αι προβήκον , οτι τον κα&εύτώτος εις έτερον Ο 
εκβιβάζονΰΐ' το δ' αΰξε^Ο-αι και το μειονΘ^αι πάΟ-η 
βώματός εβτιν νηοκειμένον κα\ διαμένοντος, οντω 
δέ ηως τούτων λεγομένων και τι&εμένων, τι αξιοΰ- 

15 6ιν οί πρόδικοι της «ναρ^^εια^ ουΓοι καΐ κανόνες 
των εννοιών; ^εκαβτον ημών δίδνμον είναι και 
δίφνα καϊ διττόν' ονχ ώΰηερ οι ηοιηταΐ τονς Μο- 
λιονίδας τοις μεν ηνωμένους μέρεύι τοις δ' άπο- 
κρινομένονς, άλλα δύο βώματα ταντον έχοντα χρώμα, 

20 ταντον δε ΰχήμα, ταντον δε βάρος και τόπον * * 
νπο μηδενός άν&ρώπων δρώμενα Λρότερον άλλ' 

λάττοναιν άλλα -και την αια^η(ην οβί.1:. Κιαδίηυδ. Μαΐίηι και 
πάρα τάς εννοίας Ιφιλοΰοφονντων αντοί δ' ον μόνον ονδί 
τάς εννοίας] φνλάττοναιν άλλα και την αί'α&. οβΙΙ. ΙΙιιάβ 
Ια,ουηβ,β ηοίαηι ϊηδβΓϋί 

3 τά μίν — τά δέ λΥ : τάς μίν — τάς δέ 4 * : αυτών 

6 νΪΓ^υ1ίΐιη ρθ8ΐ ταύτα Γβροδπΐ, υί οβδβί: τονς δ' άριϋ-μονς 
η τά πλη^η, οίς πρόοΐίαιν η άπΐίοι ταντα, μη διαμίνειν 

7 προαόδοις] ίΐχίοΐ. καΐ άφύδοις ΙΙβνν,-ανάοηχΐΗ 10 και *: 
5ε καΐ 12 "ΝΥ: ΐΐιβιάζουσι 15 Γ^βοηΐαυκ: ^νε^γηας 
17 *: διφνή 18 τοις μεν Παδϋοοηβΐβ: οΐόμενοι 20 15 Β 
17 Ε. κα^ ταύτα 8υρρ1βΙ λΥ. Μαϋπι τον αντόν, καΐ τκ•ΰ•9•' 

ΡΙιιίΗΓοΙη ΜοΓαϋα. ΛΌ1. VI. 23 



354 ΒΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0Τ1ΤΙΙ8. 

οντοί μόνον εΐδον την βνν&εβίν ταντην και διηλόην 
Ί) και άμφιβολίαν , ώς δύο 'ΐ^μών εκαβτός εΰτιν ντίο- 
κείμενα, το μεν οΰίΤια το δε ποίότης' και το μεν 
άεΐ ρεΐ καΐ φέρεται, μήτ ανζόμενον μήτε μεων- 
μενον μηϋ'^ όλως οΊόν έβτι διαμένον, το δε δια- 5 
μένει καΐ αυξάνεται και μειοϋται, καϊ ηάντα τίάβχει 
τάναντία ^ατερφ, ΰνμπεφνκος και 6ννηρμο6μενον 
καΐ ΰνγκεχνμενον και της διαφοράς ττ} αίβ&ήΰει 
μηδαμον τίαρεχον αφα6ϋ•αι. καίτοι λέγεται μεν ό 
Ανγκενς εκείνος δια ηετρας καϊ δια δρνος οράν ίο 
εώρα δε τις άτίο βκοπης εν Σικελία καϋ-εξόμενος 
τάς Καρχηδονίων εκ τον λιμενος νανς εκπλεονΰας, 
ημέρας και ννκτος άηεχονβας δρόμον' οι ^£ περί 
Ε Καλλικράτη καϊ Μνρμηκίδην λέγονται δημιονργεΐν 
άρματα μνίας πτεροΐς καλντίτόμενα καϊ διατορενειν ΐ5 
εν βηβάμω γράμμαβιν επη των Όμήρον ταντην δε 
η)ι/ εν ημΐν ετερότητα και διαφοράν ονδεϊς διεΐλεν 
ονδε διεβτηΰεν' ονδ^ ημείς ίιΰϋ'όμεϋ'α διττοί γεγο- 
νότες και τω μεν άει ρέοντες μέρει τω δ' άπο 
γενέβεως άχρι τελεντης οι αντοί διαμένοντες, άηλον- 2ο 
ΰτερον δε ποιούμαι τον λόγον' έπει τέΰΰαρά γε 
ποιούΰιν υποκείμενα περί εκα6τον, μάλλον δε τέΰ- 
0αρ εκαβτον ημών αρκεί δε και τα δνο προς την 
ατοπίαν , εί' γε τον μεν Πεν&έως άκούοντες εν τί] 
τραγωδία Αε}^οντο? ώ^ ^δύο μεν ηλίονς δρα, διττάς 25 



1 μόνον *: μόνοι 3 ποιόν Ζβΐίβηΐδ: 5 Β. 7 Ε 10 θ£. 
Ιιοιιίδοΐι. 2 ρ. 508, ς^υί ϊοο ίθβΐϊηιοηϊυηι οιη. 14 *: μνρ- 

μ-η-Λίδη 17 διαφοράν ν^ : φορκν 18 ονδ' *: οϋτε 

22 *: τίτταρα 25 ΕυΓ. Βαοοίι. 916 



ΌΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0ΤΙΤ1Ι8. 355 

(Ϊ£ Θήβας ' ονχ οράν αντον ' άλλα χαροράν λεγομεν, 
εκτρεπόμενον καΐ παρακινονντα τοις λογιΰμοΐς- τον- Ρ 
τονς ό' ου μίαν πάλιν, άλλα πάντας ανθρώπους καΐ 
ζφα καΐ δένδρα πάντα και ϋκενη καΐ όργανα καΐ 

5 [μάτια διττά καΐ διφνα τιΟ'εμένονς ον χαίρειν έώμεν, 
ώς παρανοεΐν ημάς μάλλον η νοεΐν αναγκάζοντας; 
ενταν&α μεν ονν ΐΰως αντοΐς βνγγνωΰτέον πλάτ- 
τονβιν έτε'ρας φνβεις υποκειμένων άλλη γαρ ούδε-1084: 
μία φαίνεται μηχανή φιλοτιμουμένοις 6ψύαι κα\ 

10 διαψυλαί,αι τάς αύ^ήύεις. 

4δ. Έν δε τή φυχτ} τί παϋ•όντες ή τίνας πάλιν 
άλλας υποϋ-έβεις κοβμοϋντες ενδημιουργοϋβι βωμά- 
των διαφοράς και ιδέας ολίγον δέω ειπείν απείρους 
το πλή&ος, ουκ αν έχοι τις ειπείν άλλ' δτι τάς 

15 κοινάς και 6υνή%•εις έ^οικίζοντες εννοίας, μάλλον δ' 
όλως άναιροϋντες καΐ διαφ&είροντες, ετέρας έπειβ- 
άγονβιν αλλόκοτους καΐ ^ένας. άτοπον γαρ εν 
μάλα τάς άρετάς και τάς κακίας, προς δΐ ταύταις 
τάς τέχνας και τάς μνήμας πάβας, έτι δε φανταβίας Ι> 

20 καΐ πά&η καΐ ορμάς καΐ βυγκαταΟ-έβεις αώματα 
ποιούμενους έν μηδενΐ φάναι κεΖύ%•αι μηδ' νπάρχειν 
τόπον τούτοις, ενα δϊ τον έν ττι καρδία πόρον 
βτιγμιαΐον άπολιπεΐν, 'όπου το ήγεμονικον όνΟτέλ- 
λουβι της φυχής, υπό τοβοντων Οωμάτων κατεχό- 

25 μενον, οβων τονς πάνν δοκονντας άφορίζειν καΐ 
άποκρίνειν έτερον έτερον πολύ πλήθος διαπέφενγε. 

ί>*:όίψνΐι 7 ανγγνωατΐυν \ν : ανγγνωατά Β. ανγγνο)ατκν^ 
15) τάς μνήμας] τάς Ιπιατημκς ΚηοκΙοηΐΗ. Ιιιΐ))ΐΌΐΐίΐΙ Κακιπυκ 
οοΐΐ. 1». 1085 1) ϋ1 φάναί ΒΚ 22 όλ Χ 2Γ) 6αοηΛ\ : ΐισιιν 

23 ' 



356 ΟΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0Τ1Τ1Ι8. 

το δε μη μόνον βώματα ταύτα ποιεΐν^ άλλα καϊ 
ζώα λογικά καΐ ξφων τοβοντων ΰμήνος ον φίλιον 
ονδ' ημερον, άλλ' δχλον άντίβτάτην κακίαις καΐ 
πολέμων νουν έχοντας, άτίοφαίνειν εκαβτον ημών 
παράδειβον η μάνδραν η δονρειον ΐπηον (η τι αν 5 
τΐζ α πλάττονβιν οντοί διανοηΰ'είη καΙ προΰαγορεν- 
όείεν;) υπερβολή τίξ έβτιν ολιγωρίας καΐ παρανομίας 
εις την ένάργειαν και την βυνή^ειαν. οι δ^ ου 
μόνον τάς άρετάς καϊ τάς κακίας ζώα είναι λέγου- 

βιν ούδ\ τά πά%•η μόνον οργάς κα\ φΟ-όνους καϊ ίο 
λΰπας καΐ έπι,χαιρεκακίας, ονδε καταλήτ^εις καϊ φαν- 
ταΰίας και αγνοίας ούδε τάς τέχνας ζώα, την 6κυ- 
τοτομικήν την χαλκοτυπικήν αλλά προς τούτοις έτι 
και τάς ενεργείας βώματα καϊ ζώα ποιοϋθι, τον 
περίπατον ζώον την ορχηβιν την ϋπόδεβιν την ΐδ 
προΰαγόρενβιν την λοιδορίαν' Ιττίταί. 0£ τούτοις καϊ 
γέλωτα ζώον ίϊΐ'αί καϊ κλαυΟ'μόν ει δε ταϋτα, και 
βήχα και πταρμόν και βτεναγμόν πτύβιν τε πάντως 
καϊ άπόμυ^ιν και τά λοιπά' ένδηλα γάρ έβτι. καϊ 
μη δυβχεραινέτωβαν επί ταϋτ αγόμενοι τω κατά 20 

Ι) μικρόν λόγω, Χρυβίππου μνημονεύοντες εν τω 
πρώτω των Φυβικών Ζητημάτων ούτω προβάγον- 
τος' ^ούχ ή μεν νύξ βώμ' έϋτίν^ ή δ' έβπέρα καΐ 



2 ιηαΐΐιη τοΰοντον 3 οχλον άντιατάτην και βκχτάς 

πολέμιον νονν ίχοντοίς ηϊ βϊηί ροβίαβ νβΛα Μα(1νϊ§[ϊα3. 
Γονί. οχλον άντιατ. και βίαιον και• πολέαιον νονν ί'χοντα 
καΐ άποφ. 5 * : δονριον Λ. η τί αν τις ~ προΰα- 

γορεύαείίν] ϊηΙβΓΓΟ^αϋοηβηι ρο,ΓβπΙΙιοϋοαηι ββ'βοϊ ; ίΐυΐ; βΐΆΪ 
ι•β8οηΙ)βηάυιιι ο τι ρΓΟ τί 8 ^: ενέργειαν 11 ούδε τάς? 
15 νπόδεαιν Ιβ^ϊβδβ νίά. Αιη^οίαδ: νπό^εαιν 22 προάγοντος'ί 



ΌΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Κ0ΤΙΤΙΙ3. 357 

ύ ορ&ρος καΐ το μέβον τήξ ννχτος όώματ ονκ 
εΰτιν' οΰό' 7] μ,εν ήμερα 6ωμ εβτίν ονχΐ όε καΐ ή 
νονμηνία ΰώμα καΐ ή δεκάτη] και τΐεντεκσ.ίδεκάτη 
και ή τριακάς και ό μην 6ώμ έβτΐ καΐ το ϋ-εροζ 

5 και το φΟΊνόπωρον και 6 ένιαντόξ.' 

46. ^Αλλά ταντα μεν παρά τάζ κοινάς βιάζονται 
προλήψεις" εκείνα δ' ήδη καΐ παρά τάζ ίδιας, το 
ϋ-ερμότατον περιφν^ει και πνκνώΰει το λεπτομερε- 
ύτατον γεννώντες. ή γαρ φνχή Ο'ερμότατόν εΰτι 

10 δήτίον και λεητομερέβτατον' τιοιοϋβι ά' αυτήν ττ] 
περιχρύ^ει καΐ πνκνώΰει τοϋ ΰώματος, οίον (5το^(ίώ(?£ΐ 
το πνεύμα μεταβάλλοντος , εκ φντικοϋ ψνχικον γε- Ε 
νόμενον. γεγονέναι δε καΐ τον ήλιον εμφνχον λέ- 
γουβί, τοϋ νγροϋ μεταβάλλοντος εις πνρ νοερόν. 

15 ωρα κ«ι τον ήλιον διανοεΐβ&αι περιφνξει γεννώ- 
μενον. ό μεν ονν ΐΕίενοφάνης, διηγονμενον τινός 
εγχελεις εωρακεναι έν νδατι &ερμω ζώΰας, Όνκονν" 
εΐπεν ^έν -ψυχρώ αυτάς εφήόομεν.^ τούτοις ό' 
εποιτ αν, ει περιψύ^ει τα θερμότατα γεννώύι και 

20 πνκνώόει τα κουφότατα, Ο-ερμότητι πάλιν αϋ τα 
ψυχρά και ύυγχύΰει τά πυκνά καΐ διακρίβει τά βαρέα 
γεννάν, άλογίας τινός φυλάττουΰιν άναλογίαν. 

ΑΙ. ΚαΙ ** έννοια*; δ' ουοίαν αντης καΐ γένεβιν Κ 
ου παρά τάς εννοίας νποτί3•ενται•, φανταβία γάρ τις 

26 ή «ννοιά ί'στι, φανταβία δε τύπωΰις εν ψυχΐ;" ψνχ(ι 
δε φύβις άνα&υμίαβις, ην τυπω&ήναι μ^ν εργώδες 

12 του πνεύματος — -ψυχίΜοΰ γ^νομ^νον Κιΐί<ιηα8 
21 ονγχναιι] διαχναίΐ ΚίΐΙΙλνίΐ8ΐ•βΓυ8 ϋ3 ϋ Β 7 Κ. ^(ρμότητα 
Βΐιρρίβί ΤιιηιβΙ)α3. Μϋΐΐιη κοιν/^δ ουιη Λπι^όΙο ",ί^) ■ψνχής δί? 



358 ΟΕ ΟΟΜΜϋΝΙΒϋδ Ν0Τ1ΤΙΙ8. 

διά μανότητα, δεζαμενην δε τηρηΰαί τν:ίω6ίν άδν- 
1085 νατον. η τε γάρ τροφή καΐ ή γενεβις αντης εξ 
υγρών οϋβα ΰννεγτι την επιφοράν έχει '/.αΙ την 
άνάλωΰίν' η τε προς τον αέρα της άναχνοης ετα- 
μι^ία καινήν άεΐ ποιεί την άνα&νμιαΰίν, έ^κΐτα- δ 
μένην καΐ τρετίομένην ντίο τον ^νραΟ^εν εμβάλλοντας 
όχετοϋ καΐ πάλιν έ^ιόντος. ρεϋμα γάρ άν τις ύδα- 
τος φερομένου μάλλον διανοη&είη βχήματα καΐ τύ- 
πους και είδη διαφυλάττον, η πνεύμα φερόμενον εν 
τοις άτμοΐς και ύγρότηΰιν , ετέρω ί' έ^ω&εν ενδε- ίο 
λεχώς οίον άργω καΐ άλλοτρίω πνενματι κιρνάμενον. 
άλλ' οντω παρακούοντες εαυτών, ωβτε τάς εννοίας 

Β άποκειμένας τινάς οριζόμενοι νοήβεις, μνήμας δε 
μονίμους και βχετικάς τυπώόεις, τάς δ' επιΰτήμας 
και παντάπαβϋ πηγνύντες ώς το άμετάπτωτον καΐ ι-, 
βέβαιον εχούβας, είτα τούτοις ϋποτί&εΰ&αι βάβιν 
καΐ εδραν ούύίας ολιβ^ηράς καΐ βκεδαΰτης καΐ φε- 
ρομένης άεΐ και ρεούβης. 

48. Στοιχείου γε μην καΐ άρχης έννοια κοινή 
πάΰιν ως έπος ειπείν άν%•ρώποις έμπέφνκεν, ώς 2ο 
άπλονν καΐ άκρατον είναι και άβύνϋ-ετον' ον γάρ 
βτοιχεΐον ού(5' αρχή το μεμιγμένον άλλ' εξ ών 
μέμικται. καΐ μήν ούτοι τον ^εόν αρχήν οντά βώμα 
νοερόν καΐ νουν εν νλτ} ποιούντες ου κα&αρον ονδ 
άπλονν οΰό' άΰνν&ετον άλλ' ε'| ετέρου και δι' 25 

Ο ετέρου άποφαίνουβιν' ή δ^ νλη κα-θ^' αυτήν άλογος 

11 άργω] νεονργω λΥ 12 παρακονοναι ^. ΜαΙΐιη 

ποτρακοΰοίτΕς ίίσι τϊά. δχιηΐ^οΐ. 2δ άΐλά αννϋ'ΐτον ί| 

ίτίρου ^ 



ΌΕ ΟΟΜΜϋΚΙΒϋδ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 359 

ονβα καϊ 'άποίος το άπλοϋν εχεο καΐ το άρχοειδες. 
6 Θ•ε6ς όε, εί'περ ουκ 'έατιν άβώματοζ ονδ' ανλοζ, 
ώ? αρχής μετεβχηκε τήζ ϋλης. ει μεν γαρ εν καϊ 
ταύτόι/ ?} υλί] καϊ δ λόγος, ονκ ευ την νλην αλογον 

δ άποδεδώκαβιν ει ό' έτερα, καϊ αμφοτέρων ταμίας 
αν τις ό Ο'εδς εί'η καϊ ονχ απλονν αλλά βνν&ετον 
πράγμα τω νοερω το Οωματικόν εκ της νλης πρού- 
ειληφώς. 

49. Τά γε μην τέβοαρα βώματα, γήν καϊ νδωρ 

10 αέρα τε καϊ πυρ, πρώτα βτοιχεία προβαγορενοντες, 
ουκ οίδ' όπως τά μεν άπλα καϊ καθαρά τα όί βνν- 
&ετα καϊ μεμιγμένα ποιοϋβι. γήν μεν γάρ εις άεΐ 
καΐ νδωρ ον&' έαντά βννέχειν ον&' έτερα, πνευ-ΐ> 
ματικής δε μετοχή καϊ πνρώδονς δυνάμεως τήν 

15 ενότητα διαφνλάττενν' αέρα δε και πϋρ αυτών τ 
είναι δι εύτονίαν έκτατικά, καϊ τοις δνβΐν έκείνοις 
έγκεκραμένα τόνον παρέχειν καϊ το μόνιμον καϊ 
ούβιώδες. πώς οϋν έτι γή βτοιχεΐον ί] ϋδωρ, ει 
μήΟ-' άπλοϋν μήτε πρώτον μήΟ•^ αντώ ^ιαρκε'^, άλλ' 

20 ενδεές έ^ω&εν εις άει τοϋ ΰυνέχοντος εν τω είναι 
καϊ βώζοντος', ούδε γάρ ουβίας αυτών έπίνοιαν 
άπολελοίπααιν, αλλά πολλήν έχει ταραχήν καϊ άΰά- 
φειαν οϋτως ό λόγος λεγόμενος τής γης * * τινδς 
καΟ' έαυτήν. είτα πώς ούβα γή καθ' εαυτήν αέρος Κ 

5 καΐ] άβΐ. λν 12 ίΐς άίΐ *: ίΰασι 13 *: ούτι αΰτα 

14 Αιηγοίι νβι•8Ϊο: μετοχής 18 ί'τι] ί'ατι'ί 20 εΐααύ ΒΕ 
23 19 Β 17, Ε. οντος ό λΐγ. τΐις γης λόγος ως ούαηςτινΰς 
κκϋ•' ίαντην \ν. λίγομένης της γι'ις ως τίνος -καϋ-' εαντήν 
ΜΆάνϊβϊηβ. οντος υ λόγος ώς τής γης ονοίκς υϋαης τινός 
■κα&' ί. Ε3.8ΐηα3 24 ουοα] ούαια υναα ΚαίΐηυΒ 



360 ϋΕ ΟΟλΙΜυΝΪΒϋΒ Ν0ΤΙΤΙΙ8. 

όεΐταί βννιβτάντοζ αντην και ΰννεχοντος; άλλ 
ουκ έβτί γη καθ' εαντήν ούό' νδωρ' άλλα την νλην 
ό αήρ ώδε μεν βνναγαγών ζαϊ πνκνώβας γην 
εποίηΰεν, ώδε δε πάλιν διαλν&εΐβαν καΐ μαλαχϋ-εΐ- 
βαν νδωρ. ονδετερον ονν τούτων ΰτοιχειον^ οίς 5 
έτερον άμφοτεροΐξ ού^ιαν και. γένεβιν παρέΰχηκεν. 
50. "Ετί την μεν ονβίαν και τήν νλην νφεβτάναι, 
ταΐξ Λοίότηβι λέγονβι, ώξ βχεδον οντω τον ορον 
άποδίδόναυ' τάς δε Λοιότητας αν πάλιν ονβίας καΐ 
βώματα ποιονβι. ταντα δε ηολλην έχει ταραχην. ίο 
Γ £1 μεν γαρ ιδίαν ονβίαν αί ποιότητες εχονβι καΟ-' 
ην βώματα λέγονται και είβιν, ονχ ετέρας ονβίας 
δέονται" την γαρ αντών έχονΰιν. ει δε τοντο μόνον 
ανταΐς νφέβτηκε το κοινόν , όπερ ονβίαν οντοι καΐ 
νλην καλοϋβί, δηλον οτι ΰώματος μετέχονΰι' βώ- ΐδ 
ματα γαρ ονκ είΰι' το δ' νφεβτώς και δεχόμενον 
διαφέρειν ανάγκη των α δέχεται και οίς νφέότηκεν. 
1086 οι (5ε το ημιΰν βλέπονΰι' την γαρ νλην αποιον 
ονομάζονΰί, τάς δ\ ποιότητας ονκέτι βονλονται κα- 
λεΐν άνλονς. καίτοι πως οΊόν τε βώμα ποιότητος 20 
άνεν ποιηΰαι, ποιότητα βώματος άνεν μη νοοϋντας; 
ό γάρ βνμπλέκων βώμα πά6\] ποιότητι λόγος ονδε- 
νός έα μτ} 6νν τινι ποιότητι βώματος αψαβϋ'αί τήν 
διάνοιαν. η τοίννν προς το άΰώματον της ποιό- 
τητος μαχόμενος μάχεβ&αι και προς το αποιον της 25 
νλης έοικεν, η ^ατέρον ^άτερον άποκρίνων και 

4 ίί πάλιν λν^: πάλιν δε 8 ώ? *: κατί, ηιιο Γβ1ίϋ1;ο 

ίηίίΐοίο άποδίδόααι οοπ". λΥ 15 αώματα δ' αρ' (νβΐ ίί) 

— το γάρ ύφεατώς λΥ 



> ΟΕ ΟΟΜΜϋίΙΙΒυδ ΝΟΤΙΤΠδ. 361 

αμφότερα χωρίζειν αλλήλων, ον δε τίνες αντων 
προβάλλονται, λόγον, ώξ ατίοιον την ονβίαν όνομά- 
ζοντεξ,-ονχ οτο πάύης εβτε'ρηταί ποιότητος άλλ' δτι 
πάΰας έχει, τάς ποιότητας , μάλιβτα παρά την εν- Β 

δ νοιάν έβτιν. ουδείς γαρ αποιον νοεί το μηδεμιας 
ποιότητος αμοιρον ονδ^ άπα%•ες το πάντα πάβχειν 
αεί πεφνκός ούό' άκίνητον το πάντϊ] κινητόν. εκείνο 
δ' ον λε'λυταί, καν άεΐ μετά ποιότητος η ν?.η νοη- 
ται, το έτεραν αυτήν νοείϋ&αι και διαψέρουΰαν της 

10 ποιότητος. 

1 χωρίξΐΐν * υΐ 3.1) ίοικΐν ρβηάβαί: χωρίζίί 



ΟΤΙ ΟΤΔ' ΡΙΔΕί^Σ ΖΗΝ ΕΣΤΙΝ ΚΑΤ' 
ΕΠΙΚΟΤΡΟΝ. 



ΠΡΟΣϋΠΑ ΤΟΤ ΔΤΑΛΟΓΟΤ. 

ΠΛΟΤΤΑΡΧΟΣ. ΖΕΤΚΙΠΠΟΣ. ΘΕίίΝ. ΑΡΙΣΤΟΔΗΜΟΣ. 

1. Κωλώτηζ 6 Επίκουρου βυνή&'ης βιβλίον έ^ε- 5 
δωκεν έπιγράφας "οτι κατά τά των άλλων φιλοβό- 
Ώ φων δόγματα ούδε ζην εβτιν'. ο6α τοίνυν ήμΐν 
ετΐηλϋ-εν ειπείν προς αύτον ύπερ των φίλοβόφων, 
εγράφη πρότερον. επεί δε καΐ της βχολής δίαλυ- 
^είβης β^ενοι/το λόγοι πλείονες εν τω περιπατώ ίο 
προς την αϊρεβιν, εδοί,ε μοι καΐ τούτους άναλαβειν, 
ει και δι' άλλο μηδέν άλλ' ενδείξεως ένεκα τοΓ^ 
εύ&ννουΰιν έτε'ρονς, οτι δει τους λόγους εκαβτον 
ών ελέγχει καΐ τά τ^ρά^/ιιατα μη παρε'ργως διελ&εΐν 
μηδέ φωνάς άλλαχό&εν αλλάς άποβπώντα και ρήμα- ΐ5 
6ΐν άνευ πραγμάτων έπιτι&έμενον παρακρούεΰ&αι 
τους απείρους. 

1 ΟΤ^' ΐυΕίΙΣ*: ονδέως (Ραΐ.) 3 ΠΡΟΣΩ.ΠΑ — 
ΑΡΙΣΤΟ/ίΗΜΟΣ\ άθδΐιηί ίη 1Λη8, αΛοΙ. ΛΥ" 10 λόγοι Μ 
12 ίνδίί^ίως γε Κ 13 εκάστων ^ 16 πραγμάτων] 

γραμμάτων νίΐΓ. Ιοοϋο Ύ'^', δβ(1 οί. ρ. 1108 ά: φωνας τι,νας 
έρημους πραγμάτων ί. β. ρήματα τίνα ανεν πραγμάτων 
ί\). Χ: άπον.ρονΐα^^αι 



ΝΟΝ Ρ0δ8Ε δϋΑνίΤΕΚ ΥΙΥΙ 8Ε0. ΕΡΙΟ. 363 

2. Προελΰ'όντων γάρ ημών εις το γνμνάβίον 
ώβπερ είώ&ειμ,εν εκ τηζ διατρίβής, Ζεν^ίτιπος ^εμοί 
μεν' έ'φη '^δοκεί πολν της προΰηκονβης 6 λόγος ει- Ε 
ρη6θ•αι παρρησίας μαλακώτερον' άτίίαβι, δ^ ημίν 

5 έγκα?.οϋντες οι περί Ήρακλείδην, τον Έτακονρον 
καΐ τον Μητροδώρον, ημΐν μηδέν αιτίων όντων ^ 
^■ραβντερον κα&αψαμενοις.' καΐ 6 Θέων ' είτ ονκ 
ελεγες' είΛεν ^οτι τοις εκείνων 6 Κωλώτης παρα- 
βαλλόμενος ενφημότατος ανδρών φαίνεται; τα γάρ 

10 εν άνΰ-ρώποίς αί'ΰχιΰτα ρί^'^ατα, βωμολοχίας, ληκν- 
%•ι6μονς, αλαζονείας, έταιρη^εις, άνδροφονίας, βαρν- 
ύτόνονς, πολνφ&όρονς, βαρνεγκεφάλονς ύνναγαγόν- 
τες ^Αρυΰτοτέλονς καΐ Σωκράτους καΐ Πν&αγόρου 
καΐ Πρωταγόρον καΐ Θεοφράβτον καΐ Ήρακλείδον Ρ 

ΐδ καΐ Ίπτίάρχον (καΐ τίνος γάρ ονχΐ των επιφανών;) 
κατεβκέδαΰαν' ωθτ , ει καΐ τάλλα πάντα βοφώς εϊχεν 
αντοίς, διά τάς βλαβφημίας ταύτας καΐ κατηγορίας 
πορρωτάτω βοφίας αν εί'ργεβ&αι,' ^φ&όνος γάρ έξω 
Ο^είον χορον καίξη λοτνπία δί' άΰί^ένειαν αποκρν-φαι 

20 μη δνναμένη το άλγονν-' νπολαβών ονν '^ριβτόόημος 
'^Ήρακλείδης μεν ουν' έφη ^γραμματικός ων, αντί της 
ποιητικής τνρβης, ώς εκείνοι λέγονβι, καΐ τώνΌμήρον 108^ 
μωρολογημάτων άποτίνει ταύτας Επικουρώ χάριτας, 
η δτι Μητρόδωρος έν γράμμαβι τοΰοντοις τω 



6 Ί]μίν *: -ημών 8 τοις ίν.ίίνο^ν ό Κωλώτης ν.ί\ νίιΐ. 
ΕρίοτίΓβα ρ. 175,' 20 18 φθόνος — χοζην\ <•χ Ι'ΙιιΙ. ΙΜιαοίΐΓ. 
ρ. 247 Ά 21 Ίί^αν.λ^ίδ^ις\ νΐ(1. ΕρΐοιίΓ. ρ. 171, :51 ίΚ μ\ν Κ 
24 η δτι — λιλοί86^^^Λεν] ά&\. Κ ΐΙ>. τ) δτί] ί) άγνοιϊ 

υτι Λν. 8οο1 ΓογΙ,. ίηίοιτο^ηίιη• ϋ). τω Ειηροηυβ 



364 ΝΟΝ Ρ088Ε δϋΑΥΙΤΕΕ νΐΥΙ 8Ε0. ΕΡ10. 

ποιητΐ] λελοιδόρηκεν. άλλ' εκείνους μεν εώμεν, ώ 
Ζεύξίτίτίε' το δ' εν άρχΐ] των λόγων ρη&εν τίρος 
τους άνδρας^ ώς ονκ έθτι ζΐιν κατ αυτούς, τι ου 
μάλλον, ετίεΐ κεκμηκεν ούτο^, αύτοΙ δί,^ εαυτών 
περαίνομεν αμα καΐ Θεωνά παραλαβόντες;' καΐ ό 5 
Θέων προς αυτόν ^άλλ' ούτο? μεν' εφί] 'ό ά&λος' 
έτεροις '^εκτετέλεβται' προ ημών. 

^νϋν αύτε ΰκοπον άλλον, ' 

ει δοκεΐ, ϋ-εμενοι τοιαύτί] τινί δίκη μετίωμεν ύπερ 
Β τών φίλοβόφων τους ανδρας' άποδείί,αι γάρ, ανπερ ίο 
ΎΙ δυνατόν, έπιχείρήΰωμεν, ότί μηδέ ζην ήδεως εβτιν 
κατ αυτούς.' ^παπαί' είπον εγωγε γελάύας ^είς την 
γαβτέρα τοις άνδράβιν εοικας εναλεΐΰϋ-αι, καΐ την 
περί τών κρεών επάζειν, αφαιρούμενος ήδονην αν- 
θρώπων βοώντων ΐ5 

^ού γαρ πυγμάχοι είμεν άμύμονες' 

ούδε ρήτορες ούδε προβτάται δήμων ούδ' άρχοντες, 

' άεΐ δ' ήμΐν δαίς τε φίλη' 

καΐ παΰα δίά Οαρκός έπιτερπής κίνηβις εφ' ηδονήν 
τίνα καΐ χαράν ψυχής άναπεμπομενη. δοκεΐς ούν 2ο 
μοί μη το εαρ έ^αίρεΐν ως φαβιν, αλλά το ζην 
άφαιρεΐβθαι τους άνδρας, ει το ζην ηδέως μι) άπο- 

3 ζην] &άά. ■καλώς Μαάνί^ϊιΐδ 6. 7 οί. Ηοιη. χ δ. 6 
13 την περί τών γ,ρεών] Ύΐά. Ερΐουν. ρ. 278, 25. Ιιβηίδοΐι. 2 
ρ. 686. Ώβ ρι-ονβΛϊο ιηυΐΐα βί 8θηρ8Ϊ βί 80ΓΪΙ)3,ηι 3,1ίΙ)ί 
16 Ηοιη. ^ 246 18 Ϊ€ΐ ίΐ). 248 20 Ε: άναπεμπομένης 

\ίά. ΕρϊοαΓ. ρ. 327, 25. 286, 8 21 εί,αίρειν *: ε^αίρειν 

οί. ΗβΓΟεΙ. 7, 162. ΑηδΙοΙθΙ. Κΐιβΐ;. 1, 7. ΕρίουΓ. ρ. 277, 13 



Α 



ΝΟΝ Ρ088Ε δϋΑΥΙΤΕΚ ΥΙΥί δΕΟ. ΕΡΙΟ. 365 

λείφεΐζ αντοΐς.' '^τί ονν' 'είΛεν 6 θέων ^ ει δοκι- Ο 
μάξεις τον λόγον, αντος ου χρΐ] τίκρόντι-,' ^χρήβο- 
μαι' είπον '^άκροώμενοξ καϊ άποκρι,νόμενος , αν 
δέη6ΰ•ε' την δ' γιγεμονίαν νμΐν παραδίδωμί'. μικρά 

δ δη προφαΰίΰαμένον τον Θέωνος, ^Αριβτόδημοζ 'ώ^ 
βνντομον"" εφη 'καΐ λίίαν έχων οδόν απετάφρενβαζ 
ημίν προς τον λόγον ^ ουκ έάβας περί τοϋ καλού 
πρότερον εν&ννας νποβχείν την αΊρεβιν. ανθρώ- 
πους γάρ^ ηδονην υποτιθεμένους τέλος, ουκ έβτιν 

10 ε^ελάβαί, τοϋ ηδέως ζην ράδιον τοϋ δε καλώς έκ- 
πεβόντες αμα καϊ τοϋ ηδέως βυνε^έπιπτον έπεί το 
ηδέως ζην άνευ τοϋ καλώς άνύπαρκτόν έβτιν, ώ^ 
αντοί λέγουβί.' 

3. Καϊ 6 Θέων 'άλλά τοϋτο μέν' εΐπεν ' αν 

15 δό^,^}, τοϋ λόγου προϊόντος άναθηβόμεθα' νϋν δε ϋ 
χρηβόμεθα τοις διδομένοις υπ αυτών, οΐονται δε 
περί }/α^τ£ρα τάγα&όν είναι καϊ τους άλλους πύρους 
της βαρκος απαντάς, δι' ων ηδον7) και μη άλγηδών 
έπειβέρχεται• καϊ πάντα τά καλά καϊ 6οφά έξενρή- 

20 ματα της περί γαβτέρα ηδονής ένεκα γεγονέναι καΐ 
της υπέρ ταύτης ελπίδος αγαθής, ως ό βοφός εϊρηκε 
Μητρόδωρος. αυτόθεν μεν ουν, ώ εταίρε, φαίνονται 
γλίΰχρον τι καΐ θαπρον καϊ ου βέβαιον αίτιον τά- 
γαθοϋ λαμβάνοντες, άλλα τοις πόροις τούτοις, δι' 

25 ων ηδονάς έπειΰάγονται, καϊ προς άλγηδόνας δμοίως 



11 &μο£\ ίίμ' αν? ΐΐ. αννιί,ίπιητον ην Ιίοι-ννοηίοηυβ 
18 μή αλγη^ών] οί. ΕρΐοϋΓ. ρ. 356, 12 2Η σαπρόν] σα^ρόν 
Όθθ1ιηοηΐ8 Γβοίβ αϊ; νΐ(1. ί1}. *: τοϋ άγαμου 



360 ΝΟΝ ΡΟδδΕ δϋΑΥΙΤΕΕ ΥΙΥΙ 8Ε0. ΕΡΙΟ. 

Έ κατατετρημένον , μάλλον δ' ηδον^ιν μεν ολίγοίζ 
άλγηδόνα δε ηαβι τοΐξ μορίοις δεχόμενον. πάβα 
γαρ Ί)δονη περί * * αρ&ρα καΐ νενρα καΐ πόδαζ καΐ 
χείρας., οίς ένοικίζεταί τα δεινά 7τάϋ•η καΐ βχέτλία^ 
ποδαγρυκά καΐ ρευματικά καΐ φαγεδαινικά καΐ δια- 5 
βρώΰεις καΐ άποβή'φείς' οθμών δ\ καΐ χυμών τά 
ηδιβτα προβαγαγων τω ΰώματι μικρόν ενρήύείς 
χωρίον εν αύτω παντάπαβν το κινούμενον λείως και 
προβηνώς, τά ί' ίίλλα τίολλάκΐξ δυβχεραίνει και 
αγανακτεί" ηυρί δ\ και βιδήρω καΐ (5ί^'^ματι και ίο 
υΰτριχίβιν ούδεν άπα&ες ούδ' άναίβ&ητον άλγηδό- 
νος, αλλά και καϋμα και ριγοζ είζ άπαντα κατα- 

Ε δΰεται καΐ τιυρετόζ' αϊ δ' ηδοναί καΟ'άπερ αϋραι 
προς ετεραις έ'τίραι τοϋ βώματος ακραις έπιγελώβαι 
διαχέονται^ και 6 χρόνος 6 μεν τούτων ου πολύς ιβ 
άλλ' ώβπερ οί διάττοντες ε^αψιν αμα και ββέΰιν 
εν τγι βαρκΐ λαμβάνουΰιν' εις δε τοϋ πόνου μάρτυς 
6 Αίβχΰλου Φιλοκτήτης ικανός" ου γάρ 6 δράκων, 
φηβίν, άνηκεν 



1 ΑπίίΌΐυδ (βχ Ρ&1. ηΐΐιίΐ βηοί&ίυπι): τιατατετριμμένον 
οί. ρ. 689 ο 2 πάαα γάρ ήδονη περί κ£ ] Ιοουηι βχρίβί; 

Μ3,άτί^ϊυ8 ϋα: πάσα γάρ ηδονή ΠΕΡΙ [γαοτέρα (καΐ αιδοία), 
πάσα δ' άλγηδών ΠΕΡΙ] αρ&ρα και νενρα οβϋ. οί. ρ. 705 ά. 
1108 ο. 1125 ίΐ. ηυιΐΓΘ ροεί; περί ΐΕουπατη δί^ηα,νί 4 πά&η 
δεινά Μ οΐβΐθίο α,ΓΐϊουΙο 8 λείως «αϊ προαηνώς] οί". 

ρ. 383 ί". Ερϊοηι•. ρ. 280, 4 13 αυραί] ανγαΐ Κίΐδίηιΐδ οοΐΐ. 

ρ. 1103 ο, δθά οί'. ρ. 1094 £ 14 προς ετέραις ετεραι τοις 

τον αώματος άκροις ΒοοΙιηβΓηδ. τίνες ετέροις ετεραι τοϋ α. 
αν,ροις Καδίηυδ 16 ωαπερ] ωαπερ άοτερες ΗβΓ\νβΓ(3βηυ8 

17 εις *: «κ 18 υν γάρ — άνι'ιτιεν] ηοη ΑβδοΙιγΗ δβΟ 

Ρΐυίαηΐιΐ βεβο τβοίβ ηαοηυϋ ΜαοΙνϊ^ϊιΐδ ίΐ3. ό δράκων'] 

δράκων Υα,ΙοΙίβηαΓΪηδ 19 ενηκεν ϊθβιη 



ΝΟΝ Ρ088Ε δϋΑΥΙΤΕΚ ΥΙΥΙ 8Ε0. ΕΡΙΟ. 367 

'^άλλ^ ένωχιΰε 
δεινην στομάτων έ'κφνβίν, τεοίϊό^ λαβεΐν.' 

όλιβ&είη * * άλγηδών ονχ έτερα τοιαύτα κινοϋβα 1088 
και γαργαλίζονβα τον βώματος' αλλ' ώΰπερ το της 
5 μηδικής ΰπερμα πολνκαμπες και 6καληνον εμφνεται 
τι] γτι και διαμένει πολνν χρόνον νπό τραχντητος, 
όντως 6 πόνος αγκιΰτρα καΐ ρίζας διαβηείρων καΐ 
βνμπλεκόμενος τΤ] ΰαρκι και παραμένων ονχ ημέρας 
ονδε νύκτας μόνον αλλά και ώρας ετών ένίοις και 
10 περιόδονς όλνμπιακάς, μόλις νπ άλλων πόνων 
ωβπερ ήλων Σφοδρότερων έκκρονόμενος άπαλλάτ- 
τεται. τίς γαρ έπιε χρόνον τοβοντον η έφαγεν, 06ον 
διψώΰιν οι πνρέττοντες καΐ πεινώΰιν οί πολιορκον- Β 
μενοι; ποϋ δ' έβτιν ανεΰις και κοινωνία μετά φί- 
να λων, εφ" 06ον κολάζονβι και βτρεβλοϋβι τύραννοι; 
καΐ γάρ τοντο της τον ΰώματος φανλότητος καΐ 
άφνΐας προς το ήδέως ζην έΰτιν, ότι τονς πόνονς 
υπομένει μάλλον η τάς ήδονάς καΐ προς έκείνονς 
έχει ρώμην και δύναμιν, εν δε ταύταις άθ&ενές 
20 έβτι και άψίκορον. το δ' ήδέως ζην αν απτωνται 
* * πλ£ί.Όα^α περί τούτον λέγειν ονκ έώβιν ημάς, 

1 τίά. Ναυοίί. ρ. 81 ΪΙ). ΐνώκηαε ιηβί '2 ατομωτον 

ΗθΓΠΐίΐηηιΐδ ϊΐ). εμφνσιν ΡεΙ. Υ^. ε'κτΐζναιν ΗβΓννβι•άθηυ3. 
Μαΐΐηι εκφλναιν ϊϊ). λαβών Υίΐΐοΐίβηαηυδ. βλάβην βοΐιηβΐάθ- 
ΐΛτίηυδ 3 Ιειο. 5 Ιϊίί. βχ. Ρα,Ι. μόλις δ' ίί'η αν ΜαοΙνϊ^ΐυβ. 
ΜίΐΙΐηι γελαα&είη γάρ (νβΐ ό') αν άλγηδών οβίί. ΪΙ}. ονχ 
Ινίαάνί^ΐυβ: ο-υίέ 9 νύκτας Κ: ννατός 12 επιε] βπρρί. 

τίοΐ. επιέ ποτέ 14 κοινωνία δοήρΒΪ θχ κινωνία Ραΐ. σννον- 
οία οθΙβΓΪ 15 στρεβλοΰΰΐν οι τύραννοι ? 20 εατι ΐΐ: τι 
ϊί). αν απτωνται] άνάπτοντες τον σώματος Μίκίνϊ^ϊαδ. Ιιΐιοιι- 
Βίΐιη θχΙιΛβΐ Η£ΐΓΐβϊίΐηυ8, Ιοδίιβλν. ΟβΙβι-αιη οΓ.Ερϊοχιι-.ρ.δΒΤ,ΙΒ 



368 ΝΟΝ Ρ088Ε δϋΑΥΙΤΕΚ ΥΙΥΙ 8Ε0. ΕΡΙΟ. 

ομολογοϋντες αντοί μικρόν είναι το της ΰαρκοζ Υ}δν, 
μάλλον δ' άχαρες, εί' γε δη μη κενολογονδι μηδ' 
άλαξονενονται, Μητρόδωρος μεν λέγων οτι ^πολλάκις 
τίροΰεπτνΰαμεν ταΐς τον ύώματος ήδοναΐς,' Έπίκον- 

ρο? (Ϊ£ καί "γελάν φη6ι ταΐς νπερβολαΐς τον ηερί το 5 
βωμα νοβήματος πολλάκις κάμνοντα τον ΰοφόν.' οΊς 
ονν οι πόνοι του βώματος όντως είβϊν θ'Ααφροι και 
ράδιοι, πώς ενεβτί τι ταΐς ήδοναΐς ά^ιόλογον; και 
γαρ ει μη χρόνω μηδέ μεγεϋ-ει των πόνων άπο- 
δεονϋιν, άλλα περί πόνους εχουβι, και πέρας αύταί? ίο 
κοινόν Επίκουρος την παντός τοϋ άλγοϋντος ύίΤίξ- 
αίρεύιν έπιτέ^εικεν, ως της φύΰεως άχρι τον λΰ^αι 
το άλγεινόν αύ^ούοης το ηδύ, περαιτέρω δε μη 
εώβης προελΟ•εΐν κατά το μεγε&ος, άλλα ποικιλμονς 
τινας ουκ αναγκαίους, δταν εν τω μη πονεΐν γένη- ΐό 
ται, δεχόμενης" ή δ' έπΙ τοϋτο μετ ορέξεως πορεία, 
μέτρον ηδονής οϋ<5α, κομιδη βραχεία κα^ ΰΰντομος. 

Ό ο&εν οίΐ'σΌ'ό/ΐΐίΐ/Οί. της ένταϋΟ'α γλιΰχρότητος ώβπερ 
εκ χωρίον λνπρον τον (ίώματο^ μεταφέρονΰι το τέ- 
λος εις την φνχήν, ως έκεΐ νομάς καΐ λειμώνας 20 
άμφιί.αφεΐς ηδονών έχοντες 

"εν δ' Ίϋ•άκ}] οντ άρ δρόμοι ενρέες οντε τι λειμών' 

οντε λείη περί το βαρκίδιον η άπόλανβις άλλα τρα- 



Ψ 

11 Έπίγ,ονρος] οί". ΕρΐουΓ. ρ. 281, 17. δβηί;. 3. 18 15 όταν 
Μαάνϊ^^ϊιαδ: όταν ονκ 1ϊΙ)η. όταν γοϋν ΙΙδβηβηίδ. ονκ ϊίβΓΟ,- 
ίυιη νιθ. ϊΐ). γίνηταί] οιη. Ρίΐΐ. 0(ΐΐ3Γ8 τίοΐ. γι βχοϊάΐδββ 

20 εκίΓ νομάς Χ: εκείνο ημάς 21 Κ: έχοντας 22 Ηοηι. 
ί 605 ίύ. ο{>τε τι λειμών Όοβ1ιηβηΐ8 βχ Ηοιηβι•ϊ 1. 1. 



ΝΟΝ Ρ088Ε δϋΑΥΙΤΕΚ ΥΙΥΙ 8Ε0. ΕΡΙΟ. 369 

χεία, μεμιγμενη ηρος πολύ• το άλλότρίον καΐ βφνγ- 
ματώδες.' 

4. 'Τπολαβών ονν ό Ζενξίπποξ '^εΐτ ον καλώς' 
εφη '^ δοκονβί 6οι Λοιεΐν οί άνδρες, αρχόμενοι, μεν 

5 από τοϋ βώματος, εν ω πρώτον έφάνη γενεβις, 
είτ' ίόντες επΙ την φνχήν ώς βεβαιοτεραν καΐ το 
παν εν ταντγ} τελείονντεξ•,' ' καλώς νη ζίί" εφην 
εγώ ^καΐ κατά φνΰίν, εί' τι κρεΐττον ενταν9•α με- Ε 
τίόντες καΙ τελειότερον άλΐ]0^ώς άνενρίβκουβιν, ώβπερ 

ΙΟ ο[ θεωρητικοί καΐ πολιτικοί τών ανδρών, ει ό' 
άκονεις αντών μαρτνρομένων και βοώντων, ώς επ 
ονδεΨί ψνχη τών όντων πεφυκε χαίρειν καΐ γαληνί- 
ζειν πλην επΙ βώματος ήδοναΐς παρονβαις η προβ- 
δοκωμε'ναις, και τοντ αντής τάγαϋ•όν εβτιν, άρ' 

15 ον δοκονΰί 601 διεράματι τον ΰώματος χρή6&αι τΓ; 
φυχγι, καΐ κα&άπερ οίνον εκ πονηρού και μ^ι 6τέ- 
γοντος άγγείον την ηδονην διαχέοντας εντανΟ-α και 
παλαιονντες οΐε6%•αι 6εμνότερόν τι ποιείν και τιμιώ- 
τερον; καίτοι γ" οίνον μεν χρόνος διαχν&ε'ντα 

20 τί^ρεΐ και 6ννηδννεΐ' της δ' ηδονής η φνχη πάρα- ¥ 
λοίβούΰα την μνήμην, ω6περ 66μήν, άλλο δ' ονδεν, 
ψνλά66ει' ζέ6α6α γαρ έπΙ 6αρκι καταββενννται και 
το μνημονενόμενον αντης άμανρόν έ6τι καΐ κνιβώ- 
δες^ ώβπερ εώλων ών τις εφαγεν η έπιε τιΟ-εμενον 1081) 

5 γένίΟίς] της ηδονής γένεαις ϋΐιρρίθΐ Κ. Μαΐΐηι τ^ 
ηάον^ί γίνεαις οί'. ρ. 410, 20 6 ίίτ' Ιόντες έηΐ *: ίπϊ 

7 ί'φην ί'^ώ] 'ίφη Θέων Ρα,ίζϊ^ϊυδ 8 (ί τι Χ: ϊτι 10 ιί 
δ' άτιονεις κί] οί". Ερΐουι•. ρ. 284, 31 14 *: τό άγα9όν 

16 -ΛαΙ ρνϊϋΕί Τν 18 αεμνοτέραν τε ποιεΐν καΙ τιμιωτεραν \ν'' 
19 Χ: χρόνω όιαλν&ΐντα 21 άποτιΟ^εμένον Κ 
ΡΙαΙοΓοΙιί ΜοΓ&Ιία. Υοΐ. λ'Ι. 24 



370 ΝΟΝ Ρ08δΕ δϋΑΥΙΤΕΚ ΥΙΥΙ 8Ε0. ΕΡΙΟ. 

και ταμιενοντοζ έτίΐνοίας εν εαυτω καΐ χρωμ,ενον 
δηλονότι τανταίς, ττροβφάτων μη παρόντων, δρα 
^' δΰω μετριώτερον οι Κνρηναϊκοί, καίττερ εκ 
μιάξ οινοχόης Επικουρώ πεπωκότες, οΰί' δμίλεΐν 
άφροδιύίοίς οΐονται δεΐν μετά φωτός άλλα βκότος 3 
προϋ'ε μένους, όπως μη τά είδωλα της πράι,εως άνα- 
λαμβάνουβα δια της όφεως εναργώς ή διάνοια πολ- 
λάκις άνακάηται την όρε^ιν. οι δε τούτω μάλιΰτα 
τον βοφόν ή^^ου^Μ^ίνοί. διαφερειν, τω μνημονεύειν 
εναργώς και βυνέχειν εν εαυτω τά περί τάς ηδονάς ίο 
φάβματα και πά&η καΐ κινήΰεις, ει μεν ούδεν ά^ιον 
Β ΰοφίας παρεγγυώβιν, ωΰπερ ΰωμάτων οικία τ^ρνχη 
τοϋ βοφοϋ τά της ηδονής εκκλνβματα μένειν έωντες, 
μη λέγωμεν' ότι ό' ούκ εβτιν άπό τούτων ■ΐ]δέως 
ζην, αντόϋ•εν γε πρόδηλον. ου γάρ εικός είναι μέγα η 
της ηδονής τό μνημονευόμενον, ει μικρόν γ' εδόκει 
το παρόν ούδ' ο'ις ενφραίνετο μετρίως γιγνομένοις 
ϋπερχαίρειν γενομένων όπου ούδε τοις εκπεπληγ- 
μένοις τά βωματικά κ,αΐ %•αυμάζον6ιν εμμένει τό 
χαίρειν παυΰαμένοις, άλλα ύκιά τις υποί^είπεται και 2ο 
όναρ εν τϊ] φυχί] της ηδονής άποπταμένης οΊον 
ϋπέκκαυμα των έπι%^υμιών, ώβπερ εν ύπνοις διφών- 

1 Β: επινοίαις 4 μιας οινοχόης] θί. Αι•ίδίορ1ι. Εηα. 

1288. Κοοίί. 3 ρ. 496 11 ίί] οτι υεβηβηιβ 12 ώσπ?ρ 

οωμάτων ο^κ/α] ωαπερ ααρώματα εν οίγ.ία νβΐ ως περιααώ- 
ματα κοιλία ΌοθΙιηθΓαβ. ωαπερ ανρματα εν οικία Βδ,^πιυδ. 
ως περίΰοώματ' εν βιν,να β^ο ϊη 87ΐηΐ3θ1ί8, ηυ3.β ηυηο 
ίιαρΓθΙ)θ 15 γε *: τό ί1). μίγα β: μετά 16 ίΐ] 

ηαίΐΐ ιη οίς \\>. γ' εδόκει *: τε δοκεΐ \ϊ\}τί. εδόκει ^ 

17 ενφραίνετο 0οΙ)βία8: οννεφέρετο 18 οπού γ' ουδέ? 

22 Κ: δΐ'ψώντες η ερώντες 



ΛΌΝ Ρ088Ε δϋΑΥΙΤΕΒ ΥΙΥΙ 8Ε0. ΕΡΙΟ. 371 

τος η ερωντοζ ατελείς ηδον'αΐ καΐ άτίολα-ύβεις δριμν- 
τερον έγείρονβι το άκόλαΰτον. οντε δη τοντοΐξ 
έπιτερπης ή μνήμη των άπολελανΰμενων , άλλ' εξ Ο 
νηολείμματος ήδονΫ^ξ ααυ^ροΰ καΐ διάκενου πολν 

5 το Οίΰτρώδες καΐ ννττον «ναρ^Όϋ^ άναφέρονβα της 
όρε^εως' οντε τους μετρίους καΐ ΰώφρονας είκος 
ενδιατρίβείν ττ} έηινοία των τοιούτων, ονδ' απερ 
έ'βκωπτε τον Καρνεάδην ηράττοντα^ οίοί^ «ξ εφημε- 
ρίδων άναλεγεβ&αί, τίοϋάκις Ηδεία καΐ Αεοντίω 

10 Οννήλ^ον^ η που Θάβιον επιον η ποίας είκάδος έδεί- 
πνηβαν πολντελεβτατα. δείνήν γαρ εμφαίνει καΐ 
θηριώδη περί τα γιγνόμενα καΐ προΰδοκώμενα της 
ηδονής έργα ταραχήν και. λύΰβαν η τοσαι,'ττ; ττρός 
άναμνήύεις βάκχενΰις αντης της 'ψνχής χαΐ πρόβ- 

15 τη^ις. δ^εν αυτοί μοι δοκοϋβι, τούτων αίβΟ-όμενοι Ο 
χών άτοπιών, εις την άπονίαν και την εύβτά&ειαν 
νποφενγειν της βαρκός, ώς εν τω ταύτην έηινοειν 
περί τινας έθομένην καΐ γεγενημένην τον ηδέως ζην 
οντος' 'τό γαρ εύβτα&ες βαρκός κατάΰτημα και το 

20 περί ταύτης πιβτόν ελπιΰμα την άκροτάτην χαράν 

και βεβαιοτάτην εχειντοΐς έπιλογίζεβ^αι δνναμενοις." 

δ. ^"Ορα δη πρώτον μεν οία ποιονβι, την εί& 



2 ίγείρουααι Ραΐ. 3 ίξ ελλείμματος ΐιίβηι 7 ονδ'\ 
ιηαΐίια οϋ-^' 8 τον Καρνιάδην] αντόν Καρνίάόης Ψ. 

Μαΐϊηι τον Έηίκονρον Καρνίάδης. ΟβΙβΓϋηι οί. ΚριοιίΓ. 
ρ. 287, 6 10 τ) ποίας *: ποίας ΙΛή. ν πόΰας υβΘΓκη• 

ΐΐί. *: Βίτιάδας 14 αυτής άθΐ. Κ 1« την άπονίαν καΐ 
την ίνατά&Ηαν] νϊά. ΕρίοϋΓ. ρ. 121, 37 18 περί τινας\ 

περί τίνα Β.ϊΐ?τυΐ28. περί τινας ήδονάς? 22 ορα δη πρώτον 
κτλ.] ^ί. ΕρίοπΓ. ρ. 285, 20 

24* 



372 Ϊ^^ΟΝ Ρ088Ε δϋΑΥΙΤΕΕ ΥΙΥΙ 8Ε0. ΕΡΙΟ. 

ηδονήν ταντην ειτ άπονίαν η ενΰτά&ειαν ανω καΐ 
κάτω μετερώντες εκ τον ΰώματος εις την φυγ^ήν, 
είτα πάλιν εκ ταύτης εις εκείνο τω μη βτεγειν 
άπορρεονΰαν και. δίολίΰ&άνονβαν άναγκαξόμενοί τ^ 
Ε άρχγι βννάητειν' και 'τό μεν ^δόμενον ^ ώς φηβι, 5 
της βαρκός τω χαίροντι, της φνχης ντΐερείδοντες, 
ανΰ^ίς (ϊ' εκ τον χαίροντος εις το ήδόμενον τγι 
ελτίίδί τελεντωντες.' καΐ πώς οιόν τε, της βάβεως 
τιναββομένης^ μη βνντινάβθεβ^αι το βαΐνον η βέ- 
βαιον ελπίδα και χαράν άοάλεντον είναι περί πράγ- ίο 
ματος βάλον έχοντος τοβοντον καΐ μεταβολάς, οβαις 
φνλάττονβι το Οωμα, ΛολλαΓ^ μεν εί,ωΟ'εν νποκεί- 
μενον άνάγκαις και πληγαις εν έαντω δ' έχον αρχάς 
κακών, ας ονκ αποτρέπει λογιβμός; ονδε γαρ αν 
προβεπιπτεν άνδράβι νονν εχονβι βτραγγονρικά ΐ5 
πά&η καΐ δνβεντερικά και φϋ-ίβεις και νδρωπες, ών 
Γ τοΓ? μεν αντος ^Επίκουρος 0ννηνεχ&η τοις δε Πο- 
λύαινος τα δε Νεοκλεα και Αγα^^όβονλον ενήγαγε. 
καΐ ταντ ούκ όνειδίζομεν, είδότες καΐ Φερεκνδην 
καΐ Ήράκλειτον εν νόβοις χαλεπαΐς γενομένονς' 20 
άλλ' άί,ιονμεν αυτούς, ει τοις πά^εύι βούλονται τοΙς 
1090 εαυτών όμολο^ίί^ι* και μη κεναΐς φωναΐς ^ραθννό- 
μενοι και δημαγωγονντες άλαζονείαν προΘοφλιβκά- 
νειν , η μη λαμβάνειν χαράς άρχην άπάβης την 

1 Καβιηακ: ίνπάξ>•ίΐαν 2 ϋιιβΙ)ηβΓϋδ: μεται'ροντες 

4^*: διολίΰ^αίνοναανΐ&Ι. πίρίολιοΟ'άνοναείν αβίβΐϊ 5 άρχ^] 
'ψνχ'^ Κ 7 ^' £κ ΐάβιη: 5ί 11 οσα:ι? φνΐάττουαι] δααι 
αφάλλονΰί^. οααι οηαράττονοι ϋθθ1ιηθΐ•υ8 13 *: ΐν αντώ 
15 ατραγγονρι^αα] οί". Ερίουν. ρ. 144, 16 22 βίΐάθπι. ρ. 

337, 19 24 την ααρκος Κ : της ΰοίρκος οί. Ερΐοΐΐτ. ρ. 283, 25 



ΝΟΝ Ρ088Ε δϋΑνίΤΕΕ ΥΙΥΙ 8Ε0. ΕΡΙΟ. 373 

όαρκυς εύ6τάΟ•ειαν ι] μη φάναι χαίρειν καΐ νβρίξειν 
τους εν πόνοις νπερβάλλονβι καΐ νόΰοίς γιγνομέ- 
νονς. χατάύτημα μεν γάρ ενβταϋ-ες βαρκος γίγνεταί 
πολλάκις, ελπιβμα δε τΐίβτον νπβρ βαρκος και βέβαιον 
5 ονκ εβτιν εν ψυχΐ] νουν εχονβγι γενέϋ^αι' αλλ' 
ωβπερ έν ^αλάββΐ] κατ Αίβχνλον 

^ώδίνκ τίκτει νν^ κνβερνήτΐ] βοφω' 

και γαλήνη" το γάρ μέλλον αδηλον όντως εν βώ- 
ματι -ψυχήν ενβταϋ-ονντι και ταΐς περί βώματος Β 

10 έλπίβι τάγα&ον τι&εμένην ονκ έβτιν αφοβον και ακν- 
μον διεζαγαγεΐν. ου γάρ έ^ω&εν μόνον, ωβπερ ή 
■9•άλα66α, χειμώνας ί'ΰχει καΐ καταιγιΰμονς το δώμα, 
πλείονας δε ταραχάς ίξ έαντοϋ και μείζονας άναδί- 
δωΰιν ενδίαν δε χειμερινήν μάλλον αν τις η ΰαρ- 

15 κος άβλάβειαν ελπίβειεν αντω παραμένειν βεβαίως, 
το γάρ εφήμερα καλεΐν και αβέβαια και άβτά^μητα 
φνλλοις τε γιγνομένοις έτους ώρα καΐ φ^ίνουβιν 
είκάζειν τον βίον τί παρέβχηκεν άλλο τοΓ^ ποίί^ταϊ^ 
η το της 6αρκΌς έπίκηρον και πολυβλαβες και νοθώ- 

20 δες, '^ς δη και το άκρον άγα%•ον δεδιέναι και 
κολοΰειν παρεγγυώβι; "βφαλερον γάρ αϊ εις άκρον 
εύε%ίαι^ φηβιν Ιπποκράτης" ^ 



1 νβρίξίΐν] βρνάξαν ΜίΐοΙνΐ§ΐυ9 οοΠ. ρ. 1098 Ι). ββά 
οί". ΪΙ). ϋη. 32: έχάρην και ε&ρααννάμην (ηαοά ϊάβηι ϊβνα 
βδί αίςιιβ νβριαα) 2 νόσοις] &άά. δαναϊς ϋ^ί-ηοΓυκ 

οοΠ. ρ. 1103 α 3 κατάστημα ν.τλ.\ θΓ. ΕρΐοοΓ. ρ. 122,0 

7 νίίί. Αβββίιγί. δυρρί. 770 10 ηιαίΐιη άκχψονα 11 8ια- 
γαγεΐν νβΐ ροΐϊυ-; όιάγειν Εβτν^ανάαηηΗ. οί. Ερίουι•. ρ. 280, 21 
17 οΓ. Ηοηι. Ζ 140 22 Ιπποκράτης] ΑρΙιΟΓ. 1, 3 



374 ϊίΟΝ Ρ038Ε δϋΑΥΙΤΕΕ ΥΙΥΙ 8Ε0. ΕΡΙΟ. 

"^ό ά' άρτι. Ο'άλλων βαρκΐ διοττετής οτίωζ 
άΰτηρ άτίεΰβη' 

κατά τον Ενριηίδτ^ν νπο δε βαβκανίας καΐ φ&όνον 
βλάπτεΰΟ-αί προΰορωμενονς οΐονται τους καλούς^ οτν 
τάχίβτα το άκμάζον Ιβχει μεταβολήν τοϋ (ίώματο^ 5 
δί' άβϋ-ενειαν.' 

6. ^ Ότί. ^' δλω^ μοχ&ηρά τά πράγματα τΐρόζ βίον 
άλνπόν έύτιν αύτοΓ^, βκόπει καΐ άΐρ" ων προς έτε- 
ρους λέγουβί. '^τονς γάρ άδίκοϋντας καΐ παρανο- 
μονντας ά%•λίως φο^βΐ καΐ περιφόβως ζην τον πάντα ίο 
χρόνον' δτί, καν λα&ειν δννωνται, πίϋτιν περί τοϋ 

ϋ λαβείν λαβείν άίϊΰνατόΐ' έβτιν ο&εν ό τοϋ μέλλον- 
τος άεΐ φόβος έγκείμενος ουκ έα χαίρειν ονδε 0-αρ- 
ρείν επΙ τοις παροϋόι.' ταϋτα δε καΐ προς εαυτούς 
ειρηκότες λελήϋ-αβίν. ενβτα&εΐν μεν γάρ έβτι και ΐδ 
νγιαίνειν τω βώματι πολλάκις, πίβτιν δε λαβείν 
περί τοϋ δυαμενεΐν άμήχανον ανάγκη δη ταράττε- 
σΌτα καΐ ώδίνειν άεΐ προς το μέλλον νπερ τοϋ 
δώματος, ην περιμένονβιν ελπίδα πιβτην απ αντοϋ 
καΐ βεβαίαν ονδέπω κτήβαβϋ-αι δυναμένους, το δε 20 
μηδέν άδίκεΐν ουδέν έύτί προς το θαρρειν* ου γάρ 
το δικαίως πα&εΐν άλλα το παΟ•εΐν φοβερόν ούδε 
ΰυνεΐναί μεν αυτόν ά^ικιαι^ άνιαρόν περιπεβεΐν δε 

Ε ταΐς άλλων ου χαλεπόν' άλλ' ει μ'ίι μείζον, ουκ 
έλαττόν γε το κακόν ην '^ϋ-ηναίοις ή Ααχάρους και 2λ 

1 τϊά. Ναυοίί. ρ. 674 ϊΐ). σάρκα ρ. 416 β 4 Χ: προορω- 
μένους 7 οί. ΕρίοπΓ. ρ. 821, 14 15 ενοτα&εΐν κτλ.] 

νίά. ΕρίουΓ. ρ. 122, 8 17 διαμενείν υ«θηβΓυ8: διαμένειν 
19 ΐ]ν ^: η τί 20 ονδεποτε'! δβά ο£. ρ. 163 £ 



ΝΟΝ Ρ088Ε δϋΑΛαΤΕΕ ΥΙΥΙ 8Ε0. ΕΡΙΟ. 37δ 

Σνρακοΰίοις η ζίιοννοίον χαλετΐότηζ ηπερ αντοΐζ 
εχείνοίζ' ταράττοντεζ γαρ έταράττοντο και ηείβε- 
Ο^αι, κακώς τίροΰεδόκων εκ τον προαδικεΐν καΧ 
τίρολυμαίνεβ&αι τους έντνγχάνοιτας. όχλων δε ^ν- 
5 μονς καΐ λΐ](ΐτών ωμότητας και κληρονόμων αδικίας, 
έτι δε λοιμούς άε'ρων και ^άλαββαν ενβράγκην, νφ' 
αίς Έτΐΐκονρος ολίγον έδέηβε καταπο&ήναι πλέων 
εις Αάμφακον , ώς γράφει, τί αν λέγοι τις; αρκεί 
γαρ η φνβις της ΰαρκός, νλην έχονβα νόΰων εν 

ΐϋ έαντΐ] και τοντο δη το παιζόμενον εκ τον βοός τονς Ε 
ιμάντας λαμβάνοντα τάς άλγηδόνας εκ τον 6ώματος, 
ομοίως τοις τε φανλοις καΐ τοις ετιιεικέΰι τον βίον 
έτίΐβφαλη τΐοιεΐν καΐ φοβερόν, άνπερ ετΐΐ βαρκΐ και 
τι} περϊ ΰάρκα ελπίδι μά^^ωβιν άλλω δε μηδβνΐ 

15 χαίρε IV καΐ %αρρειν, ως Έπίκονρος εν τ άλλοις 1091 

πολλοίς γέγραφε και τούτοις, ά έβτι περί Τε'λονς.^ 

7. ^Ον μόνον τοίννν άπιβτον καΐ άβέβαιον άρχψ' 

λαμβάνονβι τον ηδέως ζην άλλα και παντάπαβιν 

ενκαταφρόνητον καΐ μικράν, εί'περ αντοίς ^ κακών 

20 άποφνγη το χαρτόν έβτι καΧ τάγα^όν, άλλο δ ον- 
δεν διανοειβ^αί φαβιν, ονδ' όλως τήν φνόιν εχειν 
οποί τε&ηϋεται τάγα&όν, ει μη μόνον, ό%-εν έ^ελαύ- 
νεται το κακόν αντης' ως φηβι Μητρόδωρος εν 



1 *: ανρα-κοναιοις 4 Κ: λνμαινίΰϋ-αι τογς πςοΒντνγχά- 
νοντας 6 θαλάσσης σήραγγας υββηβΓαβ. ΕρΐουΓ. ρ. 158, 1(5. 
Μαΐϊιη 0•α1αΰαίαν αήραγγα νφ' ης οί. δτιαίιοΐ. 10 ^κ τον 

βοός τονς Γααντοτς] τίά. Κοοίί. 3 ρ. 496 13 ηοιεΐν *: ποαϊ 

15 Επίκουρος] \η\. ΕρϊοπΓ. ρ. 122. 20 ^ 20. 22 *: το αγα- 
θόν 22 ϋΐαΐϊηι δηον 23 αντης] αντοις ϋδθηοΓϋΗ 



376 ΝΟΝ ΡΟδδΕ δϋΑΥΙΤΕΚ ΥΙΥΙ 8Ε0. ΕΡΙΟ. 

τοις ηροζ τους Σοφίβτάς' ^ώβτε τοϋτ αντο τάγα^όν 
εΰτι, το φυγείν το κακόν εν&α γαρ τε^ήβεται τά- 
γα^όν^ ουκ εΰτιν, όταν μηδέν έτι νπε^ίΤ} μήτ' αλγει- 

Β νον μήτε λνπηρόν.' δμοια δε καΐ τα Έτακονρου, 
λέγοντος ^τήν τάγα&οϋ φνοιν «Ι αντης της φυγής 5 
τοϋ κακοΰ καί. της μνήμης καί• επιλογίβεως καΐ 
χάριτος, δτι τοϋτο βυμβεβηκεν αύτω, γεννάβ&αΐ' 
το γαρ ποιούν, φηΰίν, άνυτίέρβλητον γή%Ός το παρ' 
αϋτοϋ πεφυγμένον μέγα κακόν καΐ αυτή φύβις 
άγα&οϋ, αν τις όρ&ώς έπιβάλτ}, έπειτα 6τα&γ} και ίο 
μη κενώς περιπατη περί άγαΟ•οϋ ^ρυλών.' φεϋ της 
μεγάλης ηδονής των ανδρών και μακαριότητας, ην 
καρπούνται χαίροντες επί τω μή κακοπα%•εΐν μηδέ 
λνπείΰ&αι μηδ^ άλγεΐν. άρ ούν α^ιόν εβτιν έπΙ 
τούτοις και φρονείν καΐ λέγειν, οι λέγουβιν, άφ&άρ- ΐ5 

Ο τους καΐ ίβοΟ^έους αττοκαλουντί^ αυτούς και δι' 
υπερβολάς καΐ ακρότητας άγα%•ων εις βρόμους και 
όλολυγμούς έκβακχεύοντες ύπο τής ηδονής, ότι των 
άλλων περιφρονούντες έ^ευρήκαύι μόνοι %•εΐον αγα- 
θόν καΐ μέγα το μηδέν έ'χειν κακόν; ώβτε μήτε 20 
βυών άπολείπε6%•αι μήτε προβάτων ευδαιμονία, το 
τή ΰαρκΐ και τη ψυχή περί τής σαρκός ίκανώς έχειν 
μακάριον τι%•εμένους. επει τοις γε κομψοτέροις και 
γλαφυρωτέροις των ζωών ουκ έΰτι φυγή κακού τέ- 
λος" αλλά καΐ προς ωδάς υπό κόρου τρέπεται καΐ 25 

1 υβΘηθΓΠδ : άγα&όν 5 *: τον άγαΟ•ον 9 αντον 11: 
αυτών άμΪ αντο ο£. Ερϊοιιι•. ρ. 28ο, 13 11 ψεν τής με- 

γάλης κτλ.] ^ΐ. Ερίουι•. ρ. 282, 14 14 ονν ϋδβηβηιβ: οίκ 

15 και φςονείν] μέγα φρονΐΐν ΐάβηα 16 νΐά. ΕρϊοΐΐΓ. ρ. 145, 6 
αάηοί. 21 Κ: ενδαιμονίαν 24 φνγη Ε: φνβει 



ΝΟΝ Ρ088Ε δϋΑΥΙΤΕΚ ΥΙΛΊ 8Ε0. ΕΡΙΟ. 377 

νήξεβί χαίρει και πτήσεβι καΐ άπομιμεΐα&αι παίζοντα 
φωνάς τε παντοδαηάς καΐ φόφονξ νφ' ηδονηζ καΐ 
γανρότητος επιχειρεΐ' καΐ προζ άλληλα χρψαι φίλο- Ο 
φροβνναΐξ καΐ ΰκιρτήβεθι,ν, όταν εκφνγτ] το κακόν, 
Γ. τάγαθ^ον πεφνκότα ζητείν μάλλον δ' ολωξ πάν το 
άλγεινον καΐ τάλλότριον ώζ έμποδών οντά τϊ] διώκει 
τον οικείου καΐ κρείττονος έ^ωΟ^οϋντα της φνΰεως.' 
8. 'Τό γαρ άναγκαΐον ονκ άγαΰ•όν εβτι,ν, άλΧ' 
έπέκεινα της φνγης των κακών κείται το εφετον και 

10 το αίρετόν καΐ νη /ίία το ήδν καΐ οίκεΐον, ώς Πλά- 
των έλεγε, καΐ άπηγόρενε τάς λυπών καΐ πόνων 
άπαλλαγάς ήδονάς μη νομίζειν, άλλ^ οίον τίνα 
ΰκιαγραφίαν η μΐ^ιν οικείου καΐ άλλοτρίου, κα&άπερ 
λενχον καΐ μέλανος άπο τοϋ κάτω προς το μέβον 

15 αναφερομένων, απειρία δε τοϋ κάτω καΐ άνω και Ε 
αγνοία το μέβον άκρον ηγουμένων είναι και πέρας' 
ώθπερ Επίκουρος ηγείται καϊ Μητρόδωρος, ούσιαν 
τάγα&οϋ και ακρότητα την τοϋ κακοϋ φνγήν τιθέ- 
μενοι χαΐ χαίροντες άνδραπόδων τινά χαράν η 

20 δεβμίων «ξ είργμοϋ λυ%-έντων άβμένως άλει-φαμένων 
καϊ άπολουβαμένων μετά τάς αΐκίας καϊ τάς μάβτιγας, 
έλεν&έρας δε και κα&αρας και άμιγοϋς καϊ άμωλω- 
πίβτου χαράς άγενΰτων καϊ ά&εάτων. ου γάρ, ει 
το ψωριάν την βάρκα και λημάν τον όφ&αλμον 

6 *: το άλλότριον 10 Πλάτων] Κβρ. ρ. 584 β 

14 μίλανος] θχοϊ(ϋ88β ατίΐΐροί ιΐβιν άλη&α'ας πιρί πολλών 
τε άλλων μη ΰγΐΐΐς δόξας Ι'χοναιν ρηίαΐ ϋοοΙιηβηΐΗ 1Γ) και 

ανω * ■ 17 Έπί-Λονρος] νί(1. ΚρΐοιίΓ. ρ. 283, 23 21 μίζα. 
τάς αΐ^λίας *: μετά τάς αδικίας Ρ.ιΐ, μιτ' αίηίας οοΙβΓΪ 
22 άμωλωτΐίατον *: άπονλωτίστον 



378 ^'ΟΝ Ρ088Ε βϋΑΥΙΤΕΚ ΥΙΥΙ 8Ε0. ΕΡΙΟ. 

άλλότριον, ηδη καΐ το κνάβ&αί καΐ το άτίομάττεβϋ'αί 
&ανμά<3ίον' ονδ' ει το άΡ^γεΐν και φοβεΐύ&αι τά 

Ε ϋ-εΐα και ταράττεϋΟ-αι τοις εν "Αιδον κακόν, ή τού- 
των άποφνγη μακάρων καΐ ξηλωτόν' άλλα μίκρόν 
τίνα τύπον καΐ γλίβχρον άτίοφαίνονβυ ττις χαράς, εν δ 
ώ βτρεφεται καΐ κνλίνδεΐταί μέχρι τον μη ταράτ- 
τεβ^αι τοις εν 'Άιδου κακοΓ^ παρά τάς κενάς δόί,ας 
1092 τίροϊονβα και τοντο ποιούμενη της ϋοφίας τέλος, ο 
δό^ειεν αν αντόΟ•εν νπάρχειν τοις άλόγοις. ει γαρ 
προς την άπονίαν τον βώματος ον διαφέρει πότερον ίο 
δι αντο η φνΰει τον πονειν εκτός έβτιν, ονδε προς 
την άταρα^ίαν της φνχής μεΐζόν έΰτι το δι αντην 
η κατά φύΰιν όντως εχειν ωΰτε μη ταράττεϋ&αι. 
καίτοι φήβειεν άν τις ονκ άλόγως έρρωμενεβτέραν 
βιναι διά^εύιν την φνΰει μη δεχομένην το ταράττον ΐ5 
η την επιμέλεια και λόγω διαφενγονβαν. έβτω ί' 
'έχειν έπίΰης' καΐ γάρ οντω φανοννται των θηρίων 
αλέον ονδεν έχοντες εν τω μη ταράττεβϋ-αι τοις εν 
"Αιδον καΐ περϊ ^εών λεγομένοις μηδέ προβδοκαν 

Β λνπας μηδ^ άλγηδόνας ορον έχονβας. αντός γονν 20 
^Επίκονρος ειπών ώς ^ει μηδέν ημάς αί νπερ των 
μετεώρων νποφίαι ήνώχλονν αϊ τε περί Ό'αι/ατου και 
άλγηδόνων, ονκ άν ποτέ προβεδεόμε&α φνβιολογίας' 
εις τοϋτ' άγειν ημάς οιεται τον λόγον, εν ώ τά 

2 \ίά. ΕρϊουΓ. ρ. 257, 31 7 '^Αιδον -Λαν-οΐς "ΝΥ: αδον 

ν.ακοις ή τούτων, υ\)ϊ ή τούτων ϋβΐ'ϋίΆ νϊΛ. βχ Ιΐη. 3 
9 αν * 12 της ιρυχής] ονα.. Ραΐ. χΐ5. αντην Κ: αυτόν 

νβΐ αυτό 20 όρον ουκ εχούΰας Κ 21 ίί μηόεν κτλ.] νΐοΐ. 

Ερΐουι•. ρ. 73, 20 22 αί' τ£ ΗβΓλνβΓοΙβηιΐδ.• Ι'η τε τά ^ΐ. 

Όίο^. Ι<3,βΓί;. 10, 142 καΐ αί περί &ανάτον 8ο. ύποιρίαι 



ΝΟΝ Ρ088Ε δϋΑΥΙΤΕΕ ΥΙΥΙ 8Ε0. ΕΡΙΟ. 379 

Ο^Ύΐρία φνβει κα&εύτηκεν οντε γαρ νποψί'αζ έχει 
φανλας περί ^εών οντε δό^αις κεναΐς ενοχλείται, 
των μετά θάνατον ονδ^ ολωζ επινοεί τί δεινον εν 
τοντοίζ ονδ' οίδε. χαίτοι ει μεν εν ττι προλή^ει 
5 τον &εον τ'ήν πρόνοιαν άπελι,πον, εφαίνοντ αν 
έλπίΰί χρηβταΐζ πλέον έχοντες οι φρόνιμοι των 
θ•ηρίων προς το ηδε'ως ζην έπεί δε τέλος ην τον 
περί %•εων λόγον το μη φοβεΐΰ&αι Ό-εόν άλλα παν- 
6α6&αι ταραττομε'νονς, βεβαιότερον οΐμαι τοϋ^' 

10 νπάρχειν τοΐς όλως μη νοονΰί %•εον η τοις νοεΖν Ο 
μη βλάπτοντα μεμαΟ-ηκόβιν ον γάρ άπήλλακται 
δειθιδαιμονίας άλλ* ονδε περιττέπτωκεν, ονδ' άπο- 
τέ^ειται την ταράττονβαν έννοιαν περί των ^εών 
άλλ' ονδ' εί'ληφε. τά δ' αντά και περί των εν 

Λ^"^4ιδον λεκτέον το μεν γάρ ελπίζειν τι χρηβτον απ 
εκείνων ονδετέροις νπάρχει, τοϋ δ' νποπτενειν και 
φοβεΐβΟ'αι τά μετά τον θάνατον ^ττον με'τεΰτιν οίς 
οι) γίγνεται Ό'αΐ'βτου πρόληψις η τοΐς προλαμβάνον- 
βιν ώς ονδεν προς ημάς 6 ϋ-άνατος' προς μεν γε 

20 τοντονς ε6τίν, ί'φ' οΰον περί αντον διαλογίζονται 
τι και βκοπονβΐ' τά δ' όλως άπήλλακται τοϋ φρον- ^^ 
τίζειν των ον προς εαντά, πληγάς δε φενγοντα καΐ 
τραύματα και φόνονς τοϋτο τοϋ ϋ-ανάτον δίδοικεν, 
ο καΐ τούτοις φοβερόν έότιν.'' 

25 9. '*^ μεν ονν λέγονβιν αντοίς νπο ΰοφίας πα- 

2 δό^αις ιιεναΐς Μίΐάνΐ§ίυ8: δόξ,ας ίν αΐς Ρ&Ι 3 τών\ 

πε^ι των Κ 8 νΐά. ΙίρΐουΓ. ρ. 257,26 15 τ•» Μ ιί. 

ρ. 110."! (ϊ: ίΐηΐζΐΐς τι χοηοτόν 16 ονόΐτ^ροις Χ: ονδίτΐρον 

η τά Μ 20 7Γί(?ι αντον \ οηι. Ραΐ. ΐοΐί. ΓβοΙβ 



380 ΝΟΝ Ρ088Ε δϋΑΥΙΤΕΕ ΥΙΥΙ 8Ε0. ΕΡΙΟ. 

ρεύκεναβμένα, τοιαϋτ' έΰτίν' ων δ' εαυτούς άφαι- 
ροννταί καΐ άπελαννονΰιν^ ηδη βκοπώμεν. τάς μεν 
γαρ επΙ βαρκος ενηα^εία της φνχης διαχνβείς, εάν 
ώ<3ΐ μέτριαι, μηδέν έχονΰας μέγα μηδ' άί,ιόλογον 
εάν δ^ νπερβάλλωβί, προς τω κενω καΐ άβεβαίω 5 
φορτικάς φαινομένας καΐ Ο-ραβείας ονδε ψνχι,κάς αν 
τις ονδε χαράς, άλλα βωματιχάς ι)δονάς καΐ οίον έηι- 
μειδιάβεις καΐ ΰννεταϋ-ρνφείς προΰείποι της ψυχής. 

Ε ας δ' άί,ιον καΐ δίκαίον εύφροβύνας και χ(χράς 
νομίζεβ^αί, κα^αραΐ μεν είβι τοϋ εναντίον καΐ ίο 
βφνγμον ονδένα κεκραμένον ονδ\ δηγμόν ονδε 
μετάνοιαν έχονύιν οίκείον δε τΤ; 'φνχτι και φνχι- 
κον άλη&ώς καΐ γνηΟιον και ουκ έηείύακτον αντών 
τάγαϋ-όν έβτιν οΰό' αλογον, άλλ' ενλογώτατον εκ 
τον Ο^εωρητικον καΐ φολομαϋ^ονς η πρακτικον και ΐ5 
φίλοκάλον της διανοίας φνόμενον. ών οβας εκάτε- 
ρον και ηλίκας ηδονάς άναδίδωβιν, ονκ αν τις 
άννβειε διελ&εΐν προ^^υμούμενος' νπομνήβαι δε 
βραχεως αϊ Ό^' ίβτορίαι πάρειΰι πολλάς μεν έπιτερ- 
πεΐς διατριβάς εχουΰαι, το δ' ετζιϋ^υμοϋν άεΐ της 20 

Γ άληϋ'είας άκόρεβτον καταλείπονβαι καΐ απληβτον 
ηδονης' δι ην ονδε το φεΰδος άμοιρεΐ χάριτος, 
αλλά και πλάβμαβι και τίοιημαοι τοϋ ηι6τενε6ϋ'αι 
μτ) προόόντος ενεΰτιν όμως το πεί^ον' 



3 ΐαν μϊν Κ 6 30γ. νϊά. ον ιρνχι•/.άς 7 χαράς Ά: 

χάριτας ί\). σωματιηαΐς ηδοναΓς οΐον ΒΤίΐμίΐδιάαεις ΗβΓ- 
ΛνβΓοΙβηυδ ϊΐ). επιμειδιάαεις^ δο. έπΙ ταις σωματ. ηδοναις 
18 ντΐομνήΰαι] 1. β. ίνα νπομνήαωαι, ουηι πάρειαι οοηϊαη- 
^βηάυχη 19 αί' ^'] η τε πείρα αί' τε Κ. αΓ γ ε Τν 



ΝΟΝ Ρ088Ε δΠΑνίΤΕΕ ΥΙΥΙ δΕΟ. ΕΡΙΟ. 381 

10. "^Εννόει γάρ^ ως δακνόμενοί τον Πλάτωνοξ 109^ 
άναγιγνώβκομεν Άτλαντυχον και τά τελευταία τΐις 
'Ιλίάδος, οίον [ερών κλειομενων ί) θεάτρων έτίΐ- 
πο&ονντεζ τον μνϋΌν το λειπόμενον. αυτής δε της 

5 άληϋ-είας η μά&ηβίς ούτως- εράβμιόν εβτί καΐ 7ίο%•ει- 
νόν, ώς το ζην καΐ το είναι δια το γίγνώβκειν' τοΰ 
δε θανάτου τά ΰκνϋ-ρωτΐότκτα λήΟ^η καΐ άγνοια κα\ 
βκότος. /} κα\ νη ζ/ί.α μάχονται τοΓ^ φϋ-είρονΰι των 
άηο%•ανόντων την αί'ύ&ηΰιν ολίγον δεΐν άπαντες, 

10 ώς εν μόνω τω αίΰ&ανομενω καΐ γιγνώβκοντι της 
ψυχής τιϋ•εμενοι το ζήν καΐ το είναι και το χαίρειν. 
εβτι γαρ καΐ -τοΓ^ άνιώβι το μεϋ^' 'ήδονής τίνος Β 
άκούεβϋ-αι' και ταραττόμενοι πολλάκις ϋπο των 
λεγομένων και κλαίοντες όμως λέγειν κελεύομεν, 

ΐδ ώβπερ ούτος 

^ οίμοι προς αύτω γ ειμί τω δεινω λέγειν.^ 
^κάγώ γ' άκούειν άλλ' όμως άκουβτέον.' 

αλλά τοϋτο μεν ΙΌικε τής περί το πάντα γιγνώβκειν 
ηδονής άκραΰία τις είναι και ρύβις ίκβιαζομένη τον 
20 λογιβμόν όταν δΙ μηδέν έχουβα |3λο;|3ερόν η λν- 
πηρόν ίίϊτορία καΐ διήγηαις επι πράξεβι καλαΐς καΐ 
μεγάλαις προΰλάβη λόγον έχοντα δνναμιν κα\ χάριν, 
ώς των Ηροδότου τά Ελληνικά και τά Περΰικά 
των Ξενοφώντος 



6 ως καϊ το ζην πο&εΐται δια. το γινώα-καν Μαάνιριαπ 
ρταβίβΓ ηβρβδδΐίίΐΐβιη οί". ραιιΐο ροβΐ; Ιίη. 11 12 ίνίατι 

Ηβι•\νβΓ(1βηυ8 16 8ορ1ι. ΟΚ. 1169 23 τά Πίραιηα χαΐ 

Ελληνικά Κβ,δίηυδ 



382 ΝΟΝ Ρ088Ε δϋΑΥΙΤΕβ ΥΙΥΙ δΕΟ. ΕΡΙΟ. 

'^οΰΰα Ο-' "Ομηρος έϋ-εβτπΰε 0•έβκελα είδώζ' 

Ο η τάς γης ΙΊεριόδονς Ενδοξος η Κτίϋεις και Πολιτείας 
"Άριΰτοτέλης η Βίους ανδρών '^ριατόζενος εγραψεν, 
ου μόνον μέγα και ηολν το εύφραΐνον άλλα και 
κα&αρον και άμεταμελητόν έϋτι. τίς δ' αν φάγοι γ> 
πεινών καΐ ηίοι διφών τα Φαιάκων ηδιον η διέλϋ-οι 
τον Όδυβΰέως άηόλογον της τίλάνης-, τίς δ^ αν ήβ^είη 
ύυναναηαυΰάμενος τι] καλλίβττι γνναικι μάλλον η 
προ6αγρυπνη6ας οίς γέγραφε Λερι ΠανΟ'είας Ξενοφών 
η περί ΤιμοκλείαςΆριβτόβονλος η Θήβης Θεόπομπος-,^ ίο 
11. '^'Άλλά ταντα'^'* της "ψυχής, έί,ω%•οϋ6ι δε καΐ 
ϋ τάς άηο των μαϋ'ημάτων. καίτοι ταΐς μεν ίβτορίαις 
άπ,λοϋν τι και λεΐον εβτιν, αί δ^ άπο γεωμετρίας 
και άΰτρολογίας και αρμονικής δριμϋ και ποικίλον 
έχονΰαι το δέλεαρ ούδενός των άγωγίμων άτΐοδέου- ΐ5 
6ιν, ελκουβαι καΰ-άπερ ί'νγξι τοις διαγράμμαύιν' ών 
6 γευΰάμενος, άνπερ έμπειρος ?), τα Σοφοκλέους 
Λερίειβιν αδων 

^ μουύομανεΐ δ^ έλα φρ'ήν δακέτω ποτϊ δειράν^ 
εύχομαι δ' εκ τε λύρας εκ τε νόμων, :;ο 

ους Θαμύρας Λερίαλλα μουβοτΐοιεΐ' 

1 νϊά. ΟαΙΗιηαοΙι. Γι•3,§ηι. 385 ρ. 787 βοΐ. δοΐιηβϊιίβι•. 
ΐΐ). ■9•' *: τε (Ραΐ.) 2 η] Άχιάϋην ως \\). τάς γης Περιό- 
δους *: τάς περιόδϋνς 11 άλλα ταντας τε της 'ϊρνχής ε|ω- 
&οναι και. τα^ άπί) των μα&. '^ί. Μα,ΐΐηι αλλά ταντας τε της 
ιρνχής [ί^ω&ονα τάς ήδονάς] ε^ωΟΌϋαι δε κκϊ τάς άπο των μ. 
ίιίχοιιηϋηι ίηδβΓπϋ ΌνιβΙ)ηθΐ•υ8 15 ονδενός των αγώγιμων Κ: 
ονδεν άγώγιμον 19 ΝίΐιΐϋΐΣ. ρ. 183 ίΐ). ελά φρήν 8θηρ8Ϊ: 
έλα^ιϋ^ήν Ραΐ. ελάμφ&ην οοίβΐ'ϊ. έ&άΧφ&ην Βηιηοΐίίυδ. εμάρ- 
φ&ην Μ 8ο1ιπιϊ(1ϋιΐ8 ϊΐ). δα-αέτϋο Βι•υηοΐΣΪυ8: (ϊ' αν κο:ϊ το 
20 εΐιχομαι (ίΐίΐ Ραΐ. V-)] 30. ελά'ν 21 ονς ΡοΓΒοη: ον 



ΝΟΝ Ρ088Ε ΒϋΑΥΙΤΕΕ ΥΙΥΙ 8Ε0. ΕΡΙΟ. 383 

καΐ νή ^ι Ενδοί,Οξ και '^4ρί6ταρχοξ καΐ [Αρχιμήδης, 
δπον γαρ οι φίλογραφοϋντβζ όντως άγονται τη 
τίί&ανότητί των έργων, ωβτε Νικίαν γράφοντα την Ε 
Νέκυικν ερωταν πολλάκις τονς οίκέτας ει ήρίΰτηκε, 
5 Πτολεμαίου δε τον βαβιλεως έ^ήκοντα τάλαντα της 
γραφής βνντελεβ&είΰης πεμφαντος αντω, μη λαβείν 
μηδ' άποδ06&αι τονργον' τίνας οίόμε^α και πηλί- 
κας ηδονάς άπό γεωμετρίας δρέπεβ^^αι καΐ άβτρο- 
λογίας Ενκλείδην γράφοντα χα διοπτρικά καΐ Φί- 

10 λιππον άποδεικνύντα περϊ τον ϋχηματος της ΰεληνης 
και '^ρχιμήδην άνενρόντα τι] γωνία την διάμετρον 
τον ηλίον τηλικοντον τον μεγίΰτον κνκλον μέρος 
ονϋαν, ηλίκον η γωνία των τεββάρων 6ρ%^ών και 
Άπολλώνιον και '^Ιρίβταρχον , έτερων τοιούτων εν- Ε 

15 ρετάς γενομενονς, ών ννν η &εα καΐ κατανόηΰις 
ηδονάς τε μεγάλας κα\ φρόνημα ^ανμάβιον εμποιεΐ 
το% μανϋ•άνον6ΐ', και ονκ άξιον ονδαμί} τάς εκ των 
οπτανείων και ματρνλείων ηδονάς έκείνας πάρα- 1094 
βάλλοντας τανταις καταιβχννειν τον Ελικώνα και 

20 τάς Μονβας 

*ενΟ•' οντε ποιμήν αξιοΓ φερβειν βοτά 
οντ ηλ&έ πω βίδηρος'^ 
άλλ' ανται μεν είβιν ως αληθώς ακήρατοι νομαΐ 
μελιΰΰών, εκείνα δε βνών καΐ τράγων κνηΰμυΐς 

25 ί'οικε, προΰαναπιμπλάντα της -ψνχής το πα&ιμικώ- 
τατον. έβτι μεν ονν ποικίλον και ίταμόν τυ φιλή- 

4 *: νίίίνιαν 7 *: το ί'ργον '.• Χ: ίιοπτίχά 

18 ΟαβΙ)ηΘΓα8: ματςνλλιων 21 Ευι•. ΙΙίρροΙ. 75 '22 ο^τ' 
ίοΐ^ιη: ονδ' 



384 ΝΟΝ Ρ088Ε δϋΑΥΙΤΕΕ ΥΙΥΙ 8Ε0. ΕΡΙΟ. 

δονον' ονηω δέ τις έρωμενΐ] πληβιάβας νπο χαραζ 
έβονϋ•ντη6εν ονδ' ενί,ατό τις έμπληΰ&είς οφων η 
τίεμμάτων βαβιλίκών εν&νζ άπο&ανεΐν. Ενδοξος 
Β ^' ενχετο Λαραθτάς τω ηλίω καΐ καταμα&ών το 
Οχημα τοϋ αΰτρον χάί το μεγε&ος καΐ το είδος ως 5 
ό Φαε&ων καταφλεγηνοα" καΐ Πν&αγόρας επΙ τω 
διαγράμματί βονν ε0•ν6εν, ώς φηΰι,ν Απολλόδωρος" 

^•ϊΐνίκα Πνϋ-αγόρης το περίκλεες ενρετο γράμμα 
κεΐν έψ οτω λαμηρήν ηγετο βου&νΰί'ην.' 

είτε περί της νποτείνονόης ως ί'ΰον ίυναταί- ταΐς ίο 
τίεριεχονβαις την 6ρ%ην^ είτε πρόβλημα περί τον 
χωρίον της παραβολής, '^ρχίμήδην δε βία των 
διαγραμμάτων άποΰπωντες νπήλειφον οι %•εράπον- 
τες' 6 δ' επι της κοιλίας έγραφε τα βχήματα τι] 
Ο ύτλεγγίδι^ και λονόμενος ως ψαβιν εκ της νπερ- ΐ5 
χνύεως έννοηβας την τον βτεφάνον μετρηβιν οίον 
εκ τίνος κατοχής V ^^ΐ'^νοίας ε^ήλατο βοών ^ενρηκα,' 
και τοντο πολλάκις φ&εγγόμενος εβάδιξεν. ονδενος 
δ^ άκηκόαμεν οντε γαΰτριμάργον περιπαϋ-ώς οντω 
^βεβρωκα' βοώντος οντ ερωτικού ^πεφίληκα,' μν- 2ο 
ρίων μνριάκις άκολάβτων γεγονότων και όντων 
αλλά καΐ βδελνττόμε&α τονς μεμνημενονς δείπνων 
εμπα&εβτερον, ώς εφ ηδοναΐς μικραΐς καΐ μηδενός 
ά^ίαις νπεραΰμενίζοντας' Ενδό^ω δε κα\ ^Αρχιμήδει 



2 *: τι^ξ,ατο — Ύ^νχΒτο 8 νΐ(1. ΑηΛ. Ραΐ. 7, 119. 

ΡΓβ^βΓ. ρ. XIV 9 ν.λίΐν6ς ί'φ' ώ γ.Ιανην ηγαγε ΑίΗθπαθϋδ 
ρ. 4181" ΪΙ). ί'φ' οτω Όίο^. Ι,Άβτϊ. 8, 12: ε'φ' ώ 11 πρό- 

βλημα] άβΐ. Μ3.^ιν^§^ι18 ρΓθΙ)ίΐΙ)ί1ϋ;θΓ 



ΝΟΝ Ρ088Ε δϋΑΥΙΤΕΚ ΥΠΊ 8Ε0'. ΕΡΙΟ. 385 

καΐ Ίππάρχω 6ννεν%•ον6ιωμεν' καΐ Πλάτωνι πεί&ό- 
μεΟ^α περί των μα&ημάτων, ώξ άμελονμενα όί 
αγνοιαν και απειρίαν όμως βία νπο χάριτοξ αν- Ό 
^άνεται.' 
5 12. ' Ταύτας μέντοι τάξ τηλι,κανταζ καΐ τοΰαντας 
ήδονάς ώβπερ άενάονς εκτρέποντες ουτοί. κα\ άπο- 
βτρέψοντες ονκ έωΰι γενε6%•αι τους πληβι,άΰαντας 
αντοίξ' άλλα τονς μεν έπαραμένους τα ακάτια φεν- 
γειν απ αυτών κελενονύΐ' Πν^οκλε'ονζ δε πάντες 

10 καΐ ηα<5αι δέονται δι Επικούρου καΐ άντιβολοϋβιν, 
όπως ου ξηλώβΐ] την έλενΟ^έριον καλουμένων παι- 
δείαν' '^πελλην δε τίνα ^ανμάζοντες καΐ νπεραβπα- 
ζόμενοι γράφουβιν οτι των μαθημάτων άποΰγβμενος 
β'ξ ά-ρχης κα&αρόν εαυτόν έτηρηβε' περί δε της 

15 ίβτορίας^ ίνα την αλλην άνι^κοΐαν έάβω, παρα^ήβο- 
μαι μόνα τα Μητροδώρου , γράφοντος εν τοις περί Κ 
Ποιημάτων ^ο&εν μηδ' είδέναι φάβκων, μεΟ^' 
οποτέρων ην ύ "Εκτωρ, η τονς πρώτους βτίχους 
της 'Ομήρον ποιήΰεως, η πάλιν τά εν μέαω, μη 

20 ταρβήοης.' οτι τοίννν αί τοΰ βώματος ηδοναι 
κα%•άπερ οί έτηβίαι μαραίνονται μετά την άκμήν 
καΐ άπολήγονϋιν , ον λέληϋ-ε τον Έπίκουρον δια- 
πορεΐ γονν, ει γέρων ο βοφός ών καΐ μ7) δννάμενος 
πληβιάζειν ετι ταΐς των καλών άφαΐς χαίρει καΐ 

1 Πλάτωνι] Κβρ. ρ. 528 ο 5 τανταξ μίντοι τας τηλι- 

τιαντκς κτλ.] νίά. ΕρΐοιίΓ. ρ. 150, 17 ίΙ>. τυααντας] τοιαντας'ί 
6 ώσπέρ] αύίΐ. πηγάς αυΐ κροννονς Κ. καϊ ωαπ^ρ ΙΙκοηοη 
ηοη ϊηίθΠβ^ο 8 τά ακάτια] οί. ρ. 15 ά 9 Πν&οκλίονς\ 
\Ίά. ΕρϊοπΓ. ρ. 150, 25 12 οί. Ερϊοιη•. 137, 27 17 Ποιη- 
μάτων ΟοωρβΓζίπδ: ποιητών 21 νΐά. ΕρίοϋΓ. {•8, 21 
ΡΙυΙΟΓοΙιϊ ΜοΓαΙϊα. Υοΐ. VI. 25 



386 ΝΟΝ Ρ088Ε δϋΑνίΤΕΕ ΥΙΥΙ δΕΟ. ΕΡΙΟ. 

■ψηλαφήΰεΰιν' ον ταντά μεν τω ΣοφοκλεΙ διανοού- 
μενος, άΰμε'νως εκφυγόντι την ηδονήν ταντην, ωβτίερ 
κ7ί>^ον και λνττώντα δεβτίότηι^' άλλ' έδει γε τους 
¥ άπολαυΰτίκονς, όρώι/ττα^ δη πολλάζ άφαναίνει των 
ηδονών το γήρ(χς 5 

^η τ Αφροδίτη τοΐξ γερουΰιν αχΟ^εταί' 

109δ κατ' Ενριτίίδην, ταύτας μάλίθτα ϋννάγειν τάς ηδο- 
νάς, ώΰπερ εις ηολίορκίαν αΰηπτα βιτία καΐ αφ&αρτα 
παρατί^εμένονς' είτ αγειν άφροδίΰία τον βίου καΐ 
με&εόρτονς καλάς εν ίβτορίαυς καΐ τίοιημαβι δια- ίο 
τρίβοντας η τίροβλημαβι μονύικοΐς καΐ γεωμετρικούς, 
ον γαρ αν εηηλϋ'εν αντοΐς εις νουν /ίαλε'σΟ'αι τάς 
τύφλας και νωδάς έκείνας φηλαφηΰείς καΐ επιτίηδή- 
βεις τον άκολάβτον, μεμαϋ'ηκόδιν, ει μηδέν άλλο, 
γράφειν περί Όμήρον καΐ περί Ενριπίδον, ως '^4ρι- ΐδ 
ΰτοτέλης καΐ Ηρακλείδης καΐ ζ/ικαιαρχο^• άλλ' 
Β οίμαί τοιούτων εφοδίων μτ} φροντίΰαντες, της δ^ 
άλλης αντών πραγματείας άτερπονς κα\ ί,ηρας, ωβπερ 
αντοί την άρετην λεγονβιν, ονΰης, ηδεβΰ'αι πάντως 
εθελοντές, τοϋ δε βώματος άπαγορεύοντος , αιΰχρά 20 
καΐ άωρα πράττειν όμολογοϋΰι, των τε προτέρων 
ηδονών άναμιμνηΰκοντες εαυτούς καΐ ;^ρώμ^ενοι ταΐς 
παλαιαΐς απορία προβφάτων ωβπερ τεταριχενμεναις, 
και νεκράς αλλάς δή πάλιν καΐ τε&νηκνίας οΊον εν 
τέφρα ιρνχρα τη βαρκΐ κινονντες παρά φύβιν κα\ 25 

1 *: τά αντα \\). μίν] ^ί Κ. μει/τοιΫ ΐΐ). Σο^ρον.λεΐ'] 
οί. ρ. 788 β 6 οί. ΝααΛ. ρ. 369 \'λ οί. ΕρίουΓ. 348, Ι'.) 
18 βαάθηι. ρ. 358, 1 24 νΒν.^α,ς Μαάνί§ϊιΐ8: νΐ%ί}θίίς 

ίΐ). ίή *: 5ί 



ΝΟΝ Ρ088Ε δϋΑΥΙΤΕΕ ΥΙΥΙ 8Ε0. ΕΡΙΟ. 387 

άναζωπνροϋντες , ατε δή (ΐηδεν οικ^Γον ήδν μηδέ Ο 
χκρας α^ιον έχοντες εν τι] ■ψυχΐ] παρεσκεναομενον.' 
13. ^Καίτοι ταλλα μεν ήμίν ώξ επήλΰ^εν εί'ρη- 
ταν' μονβικ'ήν ί' ο6ας ηδονάξ κοά χάρυτας οίας 
5 φε'ρονβαν άποΰτρε'φονται και φενγονβί, βονλόμενος 
ονκ αν τις εκλά&οιτο, δι άτοΛίαν ών Επίκουρος 
λέγει ^φιλο&εωρον μεν άποφαίνων τον ΰοφον εν 
ταΐς /άιαπορίαις και χαίροντα ηαρ' όντινονν έτερον ν 
ακροάμαβι κα\ ^εάμαβι ^ιοννβιακοΐς, προβλήμαβι 

10 0£ μονβικοΐς καΐ κριτικών φιλολόγοις ζητήμαβιν 
ονδε παρά πότον διδονς χώραν, άλλα καΐ τοις 
φιλομονβοις των βαΰ ιλέων παραινών βτρατιωτικά 
διηγήματα και φορτικάς βωμολοχίας νπομένειν μάλλον 
εν Τ0Ϊ5 ΰνμποβίοις η λόγους περί μουβικών κα\ 

15 ποιητικών προβλημάτων περαινομενους.' ταυτί γαρ 
έτόλμηΰε γράφειν εν τω περϊ Βαβιλείας, ώΰπερ Ι) 
Σαρδαναπάλω γράφων η Νανάρω τω βατραπεΰΰαντι 
Βαβυλώνος. ούδε γαρ 'Ιερων γ' αν ούδ' "Ατταλος 
ούδ' Αρχέλαος επείβ&ηβαν Ενριπίδην καΐ Σιμωνίδην 

20 και Μελανιππίδην καΐ Κράτψας καΐ /ίιοδότους 

' άναβτήβαντες εκ τών βυμποΰίων κατακλΐναι Κάρ- 
ίακα? και Άγριάνας με&' εαυτών και Καλλίας 
γελωτοποιούς και Θραβωνίδας τινάς καΐ Θραβυ- 
λέοντας, όλολυγμούς καΐ κροτο&οβύρους ποιοϋντας. 



5 οΰκ αν τις ονβΐ βονλόμΐνος ^κλ. Η. ΡοΒκίβ οϋαηι 
καΐ βονλ. ονη αν τις έκλ. δαά οί'. ρ. «80, 18 7 οΓ. Κιηοιη•. 
98,16 8 ^ιαπορίαις Εα8ΐιιυ8: διαηυρι'αις οί. ρ. 1|-7')• 

ϋίο^. ΙίίβΗ. 10, 120. 121 12 Μ: οτρατηγιν.ά \{) '/Ιρχί- 

λαος] Άάά. ονδε Πίρδίηκας Ε 

25* 



388 ΝΟΝ Ρ088Ε δϋΑΥΙΤΕΒ ΥΙΥΙ 8Ε0. ΕΡΙΟ. 

ει δε Πτολεμαΐοζ ό πρώτος βνναγαγων το μουΰείον 
Ε τοντοίς ένετνχε τοΐζ καλοΐς καΐ βαβιλίκοΐς Λαραγ- 
γελμαβιν, άρ' ονκ αν είπε ^τοΐς Σαμίοις, ώ Μονΰα, 
τίξ ο φ^όνος'' Ά&ηναίων γάρ ονδενΐ πρέπει, ταις 
Μοΰ0αΐξ ούτως άπεχΟ^άνεβϋ'αι, καΐ πολεμεΐν, 5 

^οΰα δε μη πεφίληκε Ζενς, άτνζονται βοάν 
ΙΊιερίδων άίοντα! 

τι λέγεις, ώ Επίκουρε; κί&αρωδών καΧ αυλητών 
εω&εν άκροαβόμενος εις το ϋ-έατρον βαδίζεις, εν δε 
βυμποβίω Θεοφράβτου περί ΰνμφωνιών διαλεγο- ίο 
μένον καΐ ^Αριβτο^ένου περί μεταβολών και ^Αρι- 
στοτέλους περί Όμηρου, τα ώτα καταλήφτ^ ταΐς χερβί 
δυΰχεραίνων καί βδελυττόμενος; είτ ουκ εμμελέ- 
Ρ βτερον άποφαίνουθι τον Σκύ&ην Άτέαν ος, Ίβμηνίου 
τοϋ αύλητοϋ ληφ&έντος αιχμαλώτου καί παρά πότον ΐό 
αύλήβαντος, ώμοβεν ηδιον άκοΰ£ί.ν τοϋ ίππου %ρε- 
μετίξοντος; ούχ δμολογοϋβι δε τω καλώ πολεμεΐν 
τον α<3π;ον^οι/ και άκήρυκτον πόλεμον; ει δε μη ηδονή 
ΙΟ^ϋπρόβεύτι, τι θεμνον καί κα&άριον νη ζ/ί" αρπά- 
ζονται καί άγαπώύιν; ουκ ήν δε προς το ήδέως ζην 2ο 
επιεικέβτερον μύρα καί -θ-υ^ΐΐαματα δυβχεραίνειν ώς 
κάν^αροι καί γϋπες, η κριτικών καί μουΰικών λα- 
λίάν βδελύττεϋ&αι καί φεύγειν; ποίος γάρ αν αΰλό^ 
η κιΟ^άρα διηρμοβμένη προς ωδην, η τίς χορός 

2 ενέτυχε 0οΐ)β1;ϋ8: οννέτνχε Ά ΓβοΙθ άϊδϋηχϋ Ιοοιιηι 
Μαάνΐ^ϊυΒ, 8βά πια,ΐίιη ω Μονααι. Ροηθαβ Β6η1;βηίΐαΘ ΐη 
Ά&ηναίων ίηοιιιηΙ)ϋ 6 ΡϊποΙη,γ. Ργίΐι. 1 11 Άριατοτέλονς 
ΝαυοΗιΐΒ : άριατοφάνονς οι. ΑήδΙοΙ. ΓΓ3,^ηι. 107 17 οί. 
ΕρίοιίΓ. ρ. 315, 29 19 νη Δί' *: τ\ν (Ρβ,Ι.) 



ΝΟΝ Ρ088Ε δϋΑΥΙΤΕΚ ΥΙΥΙ 8Ε0. ΕΡΙΟ. 389 

'ενρνοπα κελαδον άκροβόφων άγννμενον δίά 6το- 

[μάτων' 

φθ•£γγόμενθζ, όντως ενφρανεν 'ΕΛίκονρον καΐ Μη- 
τρόδωρον, ώζ ^Αριβτοτέλη καΐ Θεόφραβτον καΐ ^ι- 

5 καίαρχον καΐ 'Ιερώννμον οι περί χορών λόγοι καΙ 
διδαβκαλιών καΐ χα δι αυλών προβλήματα καΐ 
ρν&μών και αρμονιών; οίον δια τι τών ί'ύων αυλών 
6 ότενότερος * * βαρύτερον φϋ•εγγεται ' και διά τί, Β 
της όνριγγος άναΰπωμενης, πάΰιν οξύνεται τοΐζ 

10 φϋ'όγγοίξ, κλινομενης δε, πάλιν βαρύνει, κα\ 6υν- 
αχ^εϊς προς τον έτερον βαρύτερον διαχϋ•εΙς δ' 
δεύτερον ήχεΐ' και τί δηποτε τών ϋ-εάτρων αν αχνρα 
της όρχήβτρας καταβκεδάβτις η χουν, ό λαός τνφλοϋ- 
ται* και χαλκοϋν Άλέ^ανδρον εν Πέλλη βονλόμενον 

15 ποιηΰαι το προΰκήνιον ουκ εΐαβεν 6 τεχνίτης, ώς 
διαφ&εροϋντα τών υποκριτών τήν φωνήν καΐ τί 
δηποτε τών γενών διαχεΐ το χρωματικόν , ή δ' αρ- 
μονία βυνίβτηβιν. η&η δε ποιητών καΐ πλάβματα 
κα\ διαφοραΐ χαρακτήρων και λύβεις αποριών εν 

20 τώ πρεποντι και γλαφυρώ το οίκείον αμα και πιθα- 
νόν εχουβαι το τον Ξενοφώντος εκείνο μοι δοκονβι, Ο 



1 ΒβΓ^Ιί. 3 ρ. 719 6 ίι'] περΙΨ. ίξ? 8 ατενότί(>υς\ 
Άάά. ό^ύτερον, ό ό' ευρύτερος ΙίίΐδίηαΒ Γθοίθ ηαοα, (ΐυίιίβηι 
ββηίεηίΐιι; (ΐΐϋΐΓθ Ιαοαηαιη ίΐί^ηΐβοίΐνί 10 βαρύνεται ίιΐοηι 
11 βαρύτερον Χ ίΐ). 04α:(Τ;(;«'9'ίί? ^''''^^Ϊ8''"« 1•* V χονν\ 
οιη. Ραΐ. ΐΐ). ο λαός] οοΓΓϋρίαιη. κοχάος Ραΐ. ΙΙιΐΓΐϋϊ:ιηιΐΗ; 
ίία, βίΐαηι Ύ^ ηοη ό χάος ηί ηάηοία.\ύ \ν. ό ήχος Κ. οί". 
ρ. 721 Ιο. ό χορυς Υί οοΐΐ. ΑΓίδίοΙ. ΡΐΌΐ)1^•ιη. 11,25 17 γενών\ 
α,ελών Κ 18 και πλαβμάτων όιαψοραϊ Ρ&1. 



390 ΝΟΝ Ρ088Ε δϋΛνίΤΕΚ ΥΙΥΙ 8Ε0. ΕΡ10. 

και τον ερώντα ποιεΐν επίλανΟ'άνεβ&αί τοβοντον 
ηδονί] κρατοϋβαι.' 

14. "Ης ον μ,&τεβτι τούτοις, ως δε φαβιν ονδε 
βούλονταί μ,ετεΐναΐ' χατατείναντες δε το 0•εωρητικ6ν 
εις το Οώμα και καταότίάβαντες ωβπερ μολιβδίΰι 5 
ταΐς της 6αρχ6ς επι^νμίαις ουδϊν άπολείΛονβιν 
ΐΛτΐοκόμων η ποιμένων, χόρτον η καλάαην η τίνα 
πόαν προβαλλόντων, ώς ταντα βό6κε6&αι και τρώ- 
γειν προΰηκον αυτών τοις ^ρεμμαβιν. ή γαρ ούχ 

ϋ όντως ά|ιοϊ)(7ί. την -ψνχην ταΐς τον ^ώματο§ ήδοναΐς ίο 
καταΰνβωτεΐν, ο6ον έλπίβαι τι περί ύαρκος η πα&εΐν 
η ^νϊ^|^οι/£ΰ(9αι χαίρονβαν, οίκείον δε μηδέν μηδ' 
ή(ϊν μηδέ τερπνόν ί'ξ αντης λαμβάνειν μηδέ ξητεΐν 
εώντες; καίτοι τι γένοιτ αν άλογώτερον , η δνεΐν 
οντοιν, £| ών 6 αν&ρωπος πεφνκε, <?ώ/ΐατο5 και ΐ5 
Φ'^Χν^') Φ'^Χ'ήζ ^^ τά^ιν ηγεμονικωτεραν εχονΰης, 
βώματος μεν ίδιον τι και κατά φνβιν κα\ οίκείον 
άγαϋ-όν είναι, φνχής δε μηδέν, άλλα τω βώματι 
καϋ•ή6θ•αι προθβλέπονβαν αντήν και τοις μεν τοϋ 
αώματος πά^εβιν επιμειδιώβαν και βννηδομένην και 20 
βνγχαίρονβαν, αντην δ' άκίνητον «ξ άρχης και 
άπαΟ•η και μηδέν αιρετόν εχονβαν μηδ' όρεκτον 

Ε όλως μηδο χαρτόν; η γαρ απλώς άποκαλνψαμένονς 
έδει ύαρκοποιεΐν τον αν&ρωπον δλον, ώβπερ ενιοι 
ποιονβι την της φνγ^ής ονΰίαν άναιρονντες , η δύο 25 
ψνθεις εν ημίν διαφόρονς άπολιπόντας ίδιον άπο- 

1 ερώντα ΟθΙ)θίιΐΒ 0θ11. Χβηορίι. Ογηθ^βΙ. 5, 33: έρωτα 
4 οί". ΕρϊοιίΓ. ρ. 285, 7 11 όσον] οι Κ, ηοη οραδ 12 μηδέν 
μηδ' *: μη δε (Ρ3.1.) αιιΐ; μηδέν 



ΝΟΝ Ρ088Ε δϋΑΥΙΤΕΚ ΥΙΥΙ 8Ε0. ΕΡ10. 391 

λιπεΐν έκατερας χαΐ β:}^αΟ•δν και κακόν καΐ οίκεΐον 
και άλλότριον' ώβπερ άμε'λει έκήβτη των αίβ^ήβεων 
προς ίδιον τι πεφυκεν αίβ&ητόν, ει καΐ πάνυ 6νμ- 
ΛαΟΌϋύιν άλλήλαις. 'έβτι δ\ ττΐξ 'ψνχής ίδιον αί6ϋ•η- 

δ τηριον 6 νους, ω μηδέν οίκεΐον νποκεΐβ&αι, μη 
&έαμα μη κίνημα μη πά&ος βνγγενες ον τνγχάνονΰα 
χαίρειν πεφνκε, πάντων άλογώτατόν εΘτιν' ει μη τι 
νη /Ιία λέλη^α βυνετίΐβνκοφαντων τονξ ανδρας.' 

Ιδ. Κάγώ προς αντόν ^ονχ ημΐν γε κριταις' Ε 

10 εφην ^ άλλα πάβης άφεΐβαι της επήρειας, ωβτε 
θαρρών τά λοιπά τοϋ λόγου πε'ραινε.' 'πώς•,' είπεν' 
Όΰ γαρ Αριστόδημος ημάς, ει 6ν παντάπαΟιν 
άπηγόρενκας, διαδε^εται-,' ^πάνν μεν ονν, είπεν 010^7 
^Αριβτόδημος, όταν άποκάμης, ωβπερ οντος' ετι δ' 

Ιό ακμάζων, ώ μακάριε, χρηβαι αεαντω , ως μη δοκΐ]ς 
άπομαλΟ-ακίζεβΟ-αι." ^και μήν' δ Θέων είπε ^πάνν 
ράδιόν εΰτι το λειπόμενον λείπεται δε το πρακτι- 
κόν οΰας ηδονάς έχει διελ&εΐν. αντοί δε δήπον 
λε'γονΰιν ως ^τό εν ποιεΐν ηδιόν έβτι τον εν 

20 πάόχειν.' εν δε ποιεΐν έβτι μεν αμελεί καΐ δια 
λόγων, το δε πλεΐβτον εν πράί,ει και μέγιβτον, ώς 
τοννομα της ενεργεβίας νφηγεΐται και μαρτνρονΰιν 
αντοί. μικρώ γαρ εμπροβ^εν ήκονομεν, εφη, τού- 
τον λ,εγοντος, οίας φωνάς άφήκεν Επίκουρος, οια 

25 (5β γράμματα τοις φίλοις επεμφεν, νμνών καΐ μέγα- Β 

8 λΐλη9α *: λέλη&ας (Ραΐ.) ΐυ ηιαίϊιη άλΐ' άπάσης 
12 ηα&ς] οω. Ραΐ. 15 ώ? *: κκΐ 18 οΓ. ΕρΐοϋΓ. ρ. 'Λ'2ί), 13 
19 τοϋ ί•υ *: τοϋ οί'. ρ. 778 ο 24 οΐας ΰε γραμμάτων φίλων 
ίπεμχρεν Ρα.1. υηάβ ίοΓ*. οίας δε δια γρ. ψίλ. ϊπεμ,ψεν 



392 ΝΟΝ Ρ088Ε δϋΑΥΙΤΕΕ ΥΙΥΙ 8Ε0. ΕΡΙΟ. 

λννων Μητρόδωρον, ώζ ^εν τε καϊ νεανιχώζ έζ 
αΰτεως αλαδε κατεβη Μίϋ•ρΐ] τω Σύρω βοη^'ήαων,' 
καΐ ταϋτα, πράξαντος ούδεν τότε τοϋ Μητροδώρον. 
τίναξ ονν οιόμεΟ^α καΐ πηλίκαξ ηδονάς είναι τάς 
Πλάτωνος, δπηνίκα /ίίων δρμήβας άπ αΰτοΰ κατέ- 5 
λν6ε Ζΐίοννΰίον κα\ Σικελιαν ήλενϋ•ερω6ε; τίνας 
ί' Άρι6τοτέλονζ, οτε την πατρίδα κειμένην έν 
έδάψει πάλιν άνεβτηβε καΐ κατήγαγε τους πολίτας; 
τίνας δ\ Θεοφράβτον καΐ Φανίον τους της πατρίδος 

Ο έκκοφάντων τυράννους; ιδία μεν γαρ ο6οις εβοή&ΐ]- ίο 
6αν άνδράθιν, ου πύρους διαπεμποντες ούδ' άλφί- 
των μέδιμνον, ώς Επίκουρος ενίοις επεμφεν, άλλα 
φεύγοντας διαπρα^άμενοι κατελϋ^εϊν καΐ δεδεμένους 
λυϋ'ήναί και τέκνα καΐ γυναίκας έβτερημενους άπο- 
λαβεΐν, τί αν λέγοι τις υμιν ακριβώς είδόβιν; άλλα ΐ5 
την άτοΛίαν ού(Ϊ£ βουλόμενον έ'βτι τάνΟ'ρώπου παρ- 
ελϋ^εΐν, τάς μεν Θεμιστοκλέους και Μιλτιάδου 
πρά^,εις 'χ)πο πόδας τιθεμένου καΐ κατευτελίξοντος, 
υπέρ εαυτοϋ δε ταυτι τοΓ? φίλοις γράφοντος '^δαι- 
μονίως τε καΐ μεγαλοπρεπώς επεμελή&ητε ημών τά 20 
περί την τοϋ βίτου κομιδην και ονρανομηκη βημεία 

Ό ένδέδειχΰ•ε της προς έμε εύνοίας.' ώβτ, εί' τις 
έί,εΐλε το βιτάριον εκ της επιβτολης τοϋ φιλοΰόφου, 



1 οί. Ερϊοηι-. ρ. 159, 21 2 αλαδε -αατΐβη '^ οοΠ. 

ρ. 1126 β: άλλα ΰννίβη ϊΐο. Μί&ρί] ρ. 1.: μί&ρω 9 Φα- 
νίον Κ.3,8ΐηυ8 €θ11. ΑΙΙΐθΐι. ρ. 90 β. 232 ο: φεινίον. 8βά ηιαίΐηι 
Φαινίον 10 νϊά. Ερϊοηι•. ρ. 346, 29 15 άλλα την άτο- 

πίαν κτλ.] οί'. Ερϊοΐΐι•. ρ. 329, 12 16 *: τοϋ άν^^όαπον 

19 δαψονίως ϋδβηοΓϋδ: δαϊως οί. ΕρϊοϋΓ. ρ. 156, 25 



ΝΟΝ Ρ088Ε δϋΑνίΤΕΚ ΥΠΙ δΕΟ. ΕΡΙΟ. 393 

δόξαν αν παραΰτήβαι, τά ρτ^/ίατα τ^^ χάρίτ^ος, ώς 
νπερ της Ελλάδος δλης η τοϋ δήμου των Άϋ-ηναίων 
ελενϋ•ερωϋ•έντος η ΰωϋ'εντος γραφομενης.^ 

16. ^"Οτί μεν ονν καΐ προς τάς τοϋ ΰώματος 
ό ηδονάς η φν6ίς δεΐται, ;ίορϊ;^^ί'α:§ πολντελονς και ούκ 
'έβτιν εν μάζτ] καΐ φακΐ] το ηδι,βτον^ αλλ' δ^α χαΐ 
Θάβια και μύρα 

^καΐ πεητά καΐ κροτητά της ^ον&οπτερον 
ηελάνω μελίΰβης άφϋ-όνως δεδενμένα' 

10 ζητοϋβιν αι των άπολανβτικών όρε^εος, καΐ προς γε 
τούτοις ευπρεπείς καΐ νέας γυναίκας οίαι Λεόντιον 
καΐ Βοίδίον καΐ Ήδεΐα καΐ Νικίδίον ένέμοντο περί Ε 
τον κηπον, άφώμεν. ταΐς μεντοι της ψυχής χαραΐς 
ομολογουμένως μεγεΟ•ος υποκεΐ6%•αυ δει πράξεων καΐ 

ν> κάλλος έργων αξιόλογων, ει μέλλουΰι μή διάκενοι 
μηδ' άγεννεΐς και κοραβιώδεις άλλ' έμβρι&εΐς έ'οε- 
ϋΟ^αι και βέβαιοι και μεγαλοπρεπείς, το δε περί τον 
προς εύπα&είας έπαίρεΰ^αι ναυτών δίκην άφροδίοια 
αγόντων και μέγα φρονεΐν ^ οτι νοβών νόΰον άϋκίτην 

20 τινάς εότιάΰεις φίλων βυνήγε χαΐ ουκ εφ&όνει της 
προβαγωγής τοϋ νγροϋ τω ύδρωπι καΐ των εβχάτων 



1 της] μεγίστης Ε 6 οί". Ερίοαι•. 300, 16 8 ΝαυοΙί. 
ρ. 503 11 οΐαί Μααν]>ίυ8: οια 12 ΙΙιι^^ιηαδ οχ Πίο^. 

Ι,αβιΐ;. 10, 7: νί•>ιτιδ{ε)ίον Άηί κνίδιον Π το δΐ πίρί. 

τον] το δ' Επικούρου Ψ. τύ 5' Έπίκονρον ['ί^αηβταβ. τί 
δε περί τοϋ Αΐί'. ΚοβΓϋιιβ (ΜβίΓοΛοΓΪ Εηι•,'ΐιι. ΤοϋΙιηβΓ. 
1890) ([η&β ηοη ϊηΐβΐΐβ^ο. ΕογΙ. το δ' ^κ περιααοΰ \ΰ άα%ί- 
την\ Βοηρ'ϊϊ βχ άαΗίτ^] ρΙαι-ίαΐΟΓαιη ΙίϋΓοηιηι , 8βίΙ ωαΐΐυι 
άακϊτιν, ηιιο οίαοϊί ασκίΓ ΡλΙ. βΐ Υ'' 



394 ΝΟΝ Ρ088Ε δϋΑΥΙΤΕΕ ΥΙΥΙ 8Ε0. ΕΡΙΟ. 

Νεοκλεονζ λόγων μεμνημένοζ έτήκετο τΤ] μετά δα- 
Ρ κρύων ίδίοτρόπω ηδονξί,' ταντ' ονδείς αν νγιαινόν- 
των ενφροβνναζ άλη&εΐς η γβράς ονομάβειεν άλλ' 
ει τις 'έύτι και φνχής Σαρδάνιος γελως, εν τούτοις 
έβτι τοΐζ Λαραβιαΰμοΐς καΐ κλανβιγέλωβιν. ει δ^ 5 
ονν ταύτα φήΰει τις ενφροΰύνας κιη χαράς, θκόπει 
τάς νπερβολάς των ηδονών εκείνων 

1098 ^ημετεραις βουλαΐς Σκάρτη μεν έκείρατο δό^αν' 

και 

^ οντός τοι 'Ρώμης 6 μέγας, ^ενε, πατρίδος άότήρ^ ίο 

καί 

*δίξω, η 6ε &ε6ν μαντεύβομαι η άνΟ'ρωηον.' 

δτβίν δε λάβω τα Θραβυβούλον καΐ Πελοπίδον προ 
όφ&αλμών κατορΟ'ώματα, καΐ τον εν Πλαταιαΐς Άρι- 
βτείδην η τον εν Μαρα&ωνι Μιλτιάδην, έντανϋ-α ΐ5 
κατά τον Ήρόδοτον ε^είργομαι γνώμην ειπείν, δτι 
τω πρακτικό βίω το ήδν πλέον η το καλόν εβτι. 
μαρτυρεί δε μοι καΐ Επαμεινώνδας ειπών, ως φαβιν, 
ηδιβτον αύτω γενεβϋ-αι το τονς τεκόντας ζώντας 
έπιδεΐν το εν Αεύκτροις τρόπαιον αύτον βτρατη- 20 
Β γονντος. παραβάλωμεν ονν τι] Έπαμεινώνδον μητρι 
την ^Επικούρου, χαίρονΰαν οτι τον νίον επειδεν εις 

1 οι. ΕρΐοιίΓ. 157, 15 8 νιά. ΡΓβ^βι•. ρ. 127 Λ. Ραιι- 
83,ηΐ&8 9, 15: οπάρτα 10 νίά. ΡΓ⧕βΓ. ρ. 131 Λ. νϋ 

ΜαΓΟβΙΙ. ο. 30: ρώμας 12 νίά. ΗβΓοΛ. 1, 65 16 'ίίρό- 

δοτον] 7, 139 17 ΐνΐοτιν 0οΙ)βίυ8 19 ζώντας βΐ αντοϋ 

ατρατηγοϋντος άβΐ. ΐάβιη ρΓαβίβΓ ηβοβββϋαΐβπι ο£. ρ. 193 ά. 
786(1. νϋ ΟοΓΪοΙ. 0. 4 



ΝΟΝ Ρ088Ε δϋΑΥΙΤΕΚ ΥΙΥΙ 8Ε0. ΚΡΙΟ. 395 

το κ-ηηίδιον ενδεδνχότα και κοίνΐ] μετά τον Πο- 
λναίνον Ίίαιδοηοίονμενον εκ τηξ Κνξίκηνης έταίραζ. 
την μεν γαρ Μητροδώρον μητέρα καΐ την άδελφην 
ώς ντΐερέχαιρον επί τοις γάμοις αντον καΐ ταΐς ηρος 
5 τον άδελφον αντιγραφαΐς, εκ των βιβλίων δηπον 
δηλόν έβτιν. αλλ' ^ήδε'ως τε βεβιωκέναι καΐ βρνά- 
ζειν και καϋ^υμνειν τον εαυτών βίον' εκκρανγάζοντες 
λέγουΰι. καΧ γαρ οί &εράποντες όταν Κρόνια δει- 
ηνώβιν η ζΐιοννΰια κατ άγρον αγωβι περιιόντες, 
10 ουκ αν αυτών τον ολολνγμον νηομείναΐζ και τον 
0•όρνβον, υπό χαρμονής και άπειροκαλίαζ τοιαύτα Ο 
ποιούντων και φ&εγγομενων 

^κλί^ητι και ΐίίωμεν' ου και <?ιτια 
πάρεΰτιν, ώ δνβτηνε; μη βαυτω φ&όνει. 
15 οι ά' εύ&νς ήλάλα^αν, εν δ' εκίρνατο 
οίνος' φέρων δε βτέφανον άμφέϋ-ηκε' τις' 
ύμνεΐτο δ^ αιΰχρώς, κλώνα προς καλόν δάφνης, 
6 Φοίβος ου προβωδά' την τ έν ανλίω 
νό&ον τις ε^εκλαζε βΰγκοιτον φίλην."" 

20 ή γαρ ου τούτοις ίοικε τά Μητροδώρον προς τον 
άδελφον γράφοντος-, ^ ούδεν δει αωζειν τους "Ελλη- 
νας ονδ' έπΙ βοφία βτεφάνων παρ' αυτών τνγχάνειν, 
άλλ' εΰ^ίειν και πίνειν οΐνον, ώ Τιμόχρατες, άβλα- 

4 καί \ν 6 οί". Ερίοιη•. 341, 16 13 νκΐ. Κοοίι. 3 
ρ. 604. Ναποΐί. ρ. 920. ΐϋ. ίη υθγβιιβ (ϋβίίηχίΐ Χ ϋ). κλι'- 
&ητι καΐ πίωαίν Μβίηβΐίϊαβ (οοΠ. Ναιιοΐι. ρ. Γ)77 Γι•. (ίΚΙ): τί 
κάβη; καΐ πίωμΐν ϊΐ). αιτία ΕιηροΓΪιΐΗ: αϊτα 16 άντέ- 
^ηκέ Ριιΐ. 18 ττ]ν τ' ίν ανλίω νίιΟ^ον *: τήν τ* ναυλίων 

οΟ-ον (Ραΐ.) 20 Μητ^ο6ώ^ον] 'νίά. ΚοογΙο. Ι-να^ηι. ρ. ΓιΓ)!» 



396 ΝΟΝ Ρ088Ε δϋΑΥΙΤΕΚ ¥171 8Εϋ. ΕΡΙΟ. 

ϋ βώξ τγι γαβτρί καϊ κεχαρίβμενως.' και πάλιν Λον 
φηβιν εν τοΐζ αντοΐς γράμμαβίν ώζ *καΙ εχάρην καΐ 
έϋ-ραβννάμην , οτι εμα&ον παρ Επίκουρου 6ρΟ•ώξ 
γαβτρί χαρίζεϋ&αί'^ καί ^περΧ γαΰτέρα γάρ, ώ φυ- 
βίολόγε Τίμόκρατες, τάγαΰ-όν." 5 

17. ^ ΚαΙ το όλον οι αν&ρωποι, της ηδονής το 
μεγεΟ^ος, κα&άπερ κεντρω καΐ διαβτήματι, τι] γαβτρΙ 
περιγράφουβί' λαμπρας δε καΐ βαβίλυκής καΐ φρό- 
νημα ποιοΰβης μέγα καΐ φως καΐ γαληνην άλη&ώς 
εις απαντάς άναχεομένην χαράς ουκ εβτι μεταβχεΐν ίο 
βίον άνέ^οδον καΐ άπολίτευτον και άφιλάν^ρωπον 
καΐ άνεν&ουθίαότον εις τιμήν και χάριν άνελομέ- 
νους. ου γάρ τι φαϋλον ή ψυχή και μικρόν ούδ' 
άγεννές έύτιν ούδ' ωβπερ οι πολύποδες άχρι των 

Ε εδωδίμων εκτείνει τάς επι&υμίας, άλλα ταύτην μεν ιό 
οί,ύτατος αποκόπτει κόρος άκαρες ώρας μόριον άκ- 
μάΰαΰαν, των δε προς το καλότ ορμών καΐ τήν επΙ 
τω καλώ τιμήν και χάριν 

*ονκ εβτιν αυτών μέτρον ό τον βίον χρόνος, ' 

άλλα του 3Ταντδ? αιώνος έπιδραττόμενον το φιλότι- 20 
μον και φιλάν&ρωπον έξαμιλλαται ταΐς πρά^εβι και 
ταΐς χάριβιν ήδονάς αμήχανους εχούοαις, ας ούδε 

2 θ£. ΕρΐοϋΓ. ρ. 278, 16 6 το άγιχΟ-όν ■και το καλόν 

(ρΓΟ εωλον) ϋδθηβηΐδ ΪΙ). *: τα άγαΟ•όν 6 και το 

όλον *: καΙ ίωλον 7 οί". ΕρίουΓ. ρ. '278, 21 10 ΐίς 

άπαντα Κ 13 'ψνχη Χ: τνχη 14 πολύποδες] Άάά. τους 

πόδας ΗβιντβΓάβηυδ 15 επι&υμίας] αάά. πλεν.τάνας 

ϋθβ1ιη6Γυ8, ςυο Γθοβρίο Η&ΐοβί ταυ [ην ηυο Γβίβΐ'ίΐΐιαι• 
ϊΐ). ταύτην] ταύτας Κ 16 ά-αμάΰαοαν, των ϋαβΙιηβΓαβ: 

άν.μάααοαν 19 πί νβΓβυηι άΐδίϊηχϋ \ν. οί. Κοο^:. 3 ρ. 614 



ΝΟΝ Ρ088Ε δϋΑΥΙΤΕΚ ΥΙΥΙ 8Ε0. ΕΡίΟ. 397 

φενγοντες οί χρΎΐβτοΙ διαφενγειν δύνανται^ παντα- 
χόθεν αντοΐς άπαντώβας καΐ περιεχομεναζ , δταν 
ενφραίνωΰί πολλούς ενεργετοϋντες' 

^ ερχόμενον δ' ανά αΰτν ϋ•ε6ν ως είβορόωύίν.' 

5 ό γάρ οντω διαϋ'είς έτε'ρονς, ωβτε καΐ χαίρειν χαΐ ί' 
γάν